Marfin Popular Bank Public Co Ltd ν. Γεωργιάδης Γεώργιος, Αγωγή αρ. 8484/2010, 27/4/2018

(1)Ο εναγόμενος, πράγματι, υπέγραψε τις συμφωνίες δανείου. Πλην όμως, οι όροι αυτών τροποποιήθηκαν δυνάμει πρόσθετων συμφωνιών, οι οποίες συνήφθηκαν μεταξύ του ιδίου και των εναγόντων και/ή ένεκα της συμπεριφοράς των τελευταίων. Εν πάση περιπτώσει, οι όροι των συμφωνιών δανείου δεν είναι ως προβάλλονται από τους ενάγοντες.

(2)Πράγματι, δυνάμει της συμφωνίας δανείου ημερ. 07.09.2007 ανοίχθηκε ο λογαριασμός υπ΄αριθμόν 002-12-541153 και δυνάμει της συμφωνίας δανείου ημερ. 29.10.2007 ανοίχθηκε ο λογαριασμός υπ΄αριθμόν 002-12-541587. Πλην όμως, τα παρουσιαζόμενα, από τους ενάγοντες, ως οφειλόμενα υπόλοιπα δεν είναι ορθά. Τα υπόλοιπα αυτά προέκυψαν από παράνομο ανατοκισμό και/ή παράνομες και/ή υπερβολικές χρεώσεις.

(3)Οι συμφωνίες δανείου παραβιάζουν πρόνοιες των περί Καταχρηστικών Ρητρών σε Καταναλωτικές Συμβάσεις Νόμων (Ν.93(Ι)/1996, ως αυτός τροποποιήθηκε στη συνέχεια). Αυτές συνομολογήθηκαν χωρίς να προηγηθεί διαπραγμάτευση και χωρίς να εξηγηθούν οι όροι τους στον εναγόμενο.

(4)Πράγματι, ο εναγόμενος υπέγραψε τη γραπτή συγκατάθεση ημερ. 07.09.2007 περί συνέχισης της ισχύος των υποθηκών υπό αναφοράν Υ6001/1983 και Υ5927/1994 προς το σκοπό εξασφάλισης της νέας επίδικης δανειοδότησής του. Πλην όμως, η υπογραφή της συγκατάθεσης αυτής του επεβλήθηκε και ουδείς του εξήγησε το περιεχόμενο και τις συνέπειές της. Εν πάση περιπτώσει, πρόκειται για έγγραφο με ασαφές και συγκεχυμένο περιεχόμενο.

(5)Ο εναγόμενος ουδέποτε έλαβε γνώση της επιστολής τερματισμού των συμφωνιών δανείου. Οι ενάγοντες δεν απέδειξαν το γεγονός της εκ μέρους του λήψης της επιστολής ημερ. 20.04.2010 και, άρα, αυτοί δεν απέδειξαν τον τερματισμό των συμφωνιών δανείου. Για το λόγο αυτό η αγωγή είναι πρόωρη.

(6)Οι ενάγοντες δεν απέδειξαν την ορθότητα και την ακρίβεια των παρουσιαζόμενων ως οφειλόμενων χρεωστικών υπολοίπων των λογαριασμών υπ΄αριθμόν 002-12-541153 και 002-12-541587. Αντιθέτως, από την μαρτυρία την οποίαν επαρουσίασαν οι ενάγοντες διεφάνηκε πως στους λογαριασμούς αυτούς επεβάλλοντο παράνομες και αυθαίρετες χρεώσεις. Συγκεκριμένα, (α) παραμένει άγνωστος ο τρόπος διαμόρφωσης του κυμαινόμενου επιτοκίου, το οποίο, δυνάμει των συμφωνιών δανείου, εβάρυνε τα οφειλόμενα ποσά και (β) παραμένουν αδικαιολόγητες διάφορες άλλες χρεώσεις, οι οποίες επεβλήθηκαν στους λογαριασμούς υπ΄αριθμόν 002-12-541153 και 002-12-541587.

(7)Ακόμη και εάν ήθελε θεωρηθεί πως οι συμφωνίες δανείου τερματίστηκαν νομίμως και κανονικώς, οι ενάγοντες κωλύονται, λόγω συμπεριφοράς και λόγω προνοιών στις συμφωνίες αυτές, να επιβάλουν, επί των χρεωστικών υπολοίπων, τόκο με επιτόκιο 14%. Εφ΄όσον οι ενάγοντες θεώρησαν πως ο εναγόμενος παρεβίασε τις συμβατικές του υποχρεώσεις είχαν δύο επιλογές: Είτε να τερματίσουν τις συμφωνίες δανείου και να εγείρουν αγωγή διεκδικώντας αποζημιώσεις, είτε να διατηρήσουν τις συμβάσεις δανείου σε ισχύ και να εγείρουν αγωγή διεκδικώντας τα συμφωνηθέντα ποσά. Εν προκειμένω, οι ενάγοντες επέλεξαν να θεωρήσουν τις συμφωνίες δανείου ως τερματισθείσες. Συνεπώς, αυτοί δεν δικαιούνται να διεκδικούν από τον εναγόμενο την εκπλήρωση των συμβατικών υποχρεώσεών του. Εν πάση περιπτώσει, οι ενάγοντες δεν απέδειξαν το εύλογο και το νόμιμο της επιλογής του ποσοστού 14% ως το επιτόκιο του τόκου που διεκδικείται επί των ποσών των €55.221,99 και €64.216,66 από την 01.07.2010 έως και την εξόφλησή τους. Τέλος, ο εναγόμενος ανταπαιτεί (α) την έκδοση δηλωτικών αποφάσεων περί του ότι οι συμφωνίες δανείου είναι αντίθετες με το Ν.93 (Ι)/1996 και περιέχουν ρήτρες καταχρηστικές και/ή άδικες, περί του ότι οι συμφωνίες δανείου ουδέποτε τερματίσθηκαν νομίμως και, ως εκ τούτου, η αγωγή είναι πρόωρη, και περί του ότι τα ποσά τα οποία διεκδικούνται είναι υπερβολικά υψηλά και προέκυψαν μετά από παράνομες χρεώσεις και παράνομο ανατοκισμό, (β) την έκδοση διαταγών με τις οποίες να αναγνωρίζεται η παρανομία και ο άδικος χαρακτήρας των συμφωνιών δανείου, καθώς και η αδυναμία εκτέλεσής τους, (γ) την έκδοση διαταγής με την οποία να αναγνωρίζεται πως οι ενάγοντες επέβαλαν αυθαίρετες, παράνομες και καταχρηστικές χρεώσεις και επιβαρύνσεις στους λογαριασμούς που άνοιξαν επί τη βάσει των συμφωνιών δανείου, (δ) την έκδοση διαταγμάτων με τα οποία να κηρύσσονται άκυρες οι υποθήκες οι οποίες ενεγράφησαν και/ή έγιναν αποδεκτές προς το σκοπό εξασφάλισης των οφειλoμένων και να απαγορεύεται στους ενάγοντες να εκποιήσουν την κατοικία και (ε) την έκδοση διατάγματος με το οποίο να διατάσσονται οι ενάγοντες να διαγράψουν οιεσδήποτε αυθαίρετες, παράνομες και αντισυμβατικές χρεώσεις και επιβαρύνσεις στους λογαριασμούς που ανοίχθηκαν επί τη βάσει των συμφωνιών δανείου. Δια της απάντησης στην υπεράσπιση και της υπεράσπισης στην ανταπαίτηση οι ενάγοντες απορρίπτουν τις θέσεις, τις αιτιάσεις και τις αξιώσεις του εναγομένου και επαναλαμβάνουν το αρχικό δικόγραφό τους. Η απαίτηση και η ανταπαίτηση συνεκδικάστηκαν εφ΄όσον η φύση τους καθιστούσε τη διαδικασία αυτή πρόσφορη και κατάλληλη. Τα ζητήματα που εγείρονται με την απαίτηση και την ανταπαίτηση είναι άρρηκτα συνδεδεμένα (G.D.L.Trading (Famagusta) Ltd v. Φαρκονάς

(2010)1 Α.Α.Δ. 63). Για την απόδειξη της υπόθεσης των εναγόντων και την προβολή της υπεράσπισής τους στην ανταπαίτηση κατέθεσε ενόρκως ο υπάλληλός τους Μάριος Κουντούρης (Μ.Ε.1). Για την προβολή της υπεράσπισης του εναγομένου και την απόδειξη της ανταπαίτησής του κατέθεσε ενόρκως ο εναγόμενος Γεώργιος Γεωργιάδης (Μ.Υ.1). Η κυρίως εξέταση των μαρτύρων διεξήχθηκε με την ανάγνωση και κατάθεση γραπτών δηλώσεων, ως το άρθρο 24 του περί Αποδείξεως Νόμου (Κεφ.9, ως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια) επιτρέπει (έγγραφα αρ.1 και 2, αντιστοίχως). Επιπλέον της προφορικής κατετέθηκε και έγγραφη μαρτυρία. Η έγγραφη μαρτυρία κατετέθηκε χωρίς την προβολή οιασδήποτε ένστασης. Η προφορική μαρτυρία είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά της διαδικασίας, η δε έγγραφη είναι καταχωρισμένη ως τεκμήρια. Η σκιαγράφηση και ο σχολιασμός της θα γίνει τμηματικά, κατά τη συζήτηση η οποία ακολουθεί: (Α)

(1)Κατά την κυρίως εξέτασή του, ο Μάριος Κουντούρης (Μ.Ε.1) (έγγραφο αρ.1), κατά τρόπον περιεκτικό και ευθυγραμμισμένο, τόσον με τις δικογραφημένες θέσεις των εναγόντων όσον και με έγγραφη μαρτυρία που αυτοί κατέθεσαν, εδήλωσε τα εξής: Κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ο ίδιος υπήρξε υπάλληλος των εναγόντων και υπηρετούσε στο Τμήμα Ανάκτησης Χρεών. Έως και τις 28.03.2005 οι ενάγοντες ασκούσαν τις επαγγελματικές δραστηριότητές τους, στον τραπεζικό τομέα, με το όνομα «Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ». Ακολούθησαν διάφορες μετονομασίες των εναγόντων και στις 05.04.2012 αυτοί έλαβαν το όνομα «Cyprus Popular Bank Public Co Ltd» (τεκμήριο 1). Δυνάμει του περί Πώλησης Ορισμένων Εργασιών της «Cyprus Popular Bank Public Co Ltd» διατάγματος, το οποίο εξεδόθηκε στις 29.03.2013 από την Αρχή Εξυγίανσης (Κ.Δ.Π. 104/2013), οι ενάγοντες μετεβίβασαν περιουσιακά στοιχεία, τίτλους ιδιοκτησίας και δικαιώματά τους, συμπεριλαμβανομένων των επίδικων αγώγιμων δικαιωμάτων, στην οντότητα «Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ» (τεκμήριο 2). Στις 07.09.2007 και στις 29.10.2007 συνομολογήθηκαν γραπτές συμφωνίες δανείου (τεκμήρια 3 και 10, αντιστοίχως) δυνάμει των οποίων οι ενάγοντες παρέσχαν στον εναγόμενο δάνεια ύψους Λ.Κ.35.000 και Λ.Κ.47.000, αντιστοίχως. Κατά τη συνομολόγηση των συμφωνιών δανείου και εν σχέσει με αυτές, ο εναγόμενος παρέλαβε έγγραφα με τίτλο «Γενικοί Όροι και Κανονισμοί» (τεκμήριο 4) και «Κατάλογος Επιτοκίων και Χρεώσεων» (τεκμήριο 5). Οι συμφωνίες δανείου (τεκμήρια 3 και 10), τις οποίες ο εναγόμενος υπέγραψε, ρητώς αναφέρουν πως ο εναγόμενος «έχει παραλάβει τον «Κατάλογο επιτοκίων και Χρεώσεων» καθώς και τους «Γενικούς Όρους και Κανονισμούς»..οι οποίοι αποτελούν αναπόσπαστο μέρος (αυτών) ...και .. έχει αποδεχθεί και συμφωνήσει ότι αυτοί θα εξακολουθούν να ισχύουν και να τον δεσμεύουν». Επί τη βάσει των συμφωνιών δανείου ανοίχθηκαν οι αντίστοιχοι λογαριασμοί υπ΄αριθμόν 002-12-541153 (τεκμήριο 13) και 002-12-541587 (τεκμήριο 14). Τα παραχωρηθέντα δάνεια εξασφαλίστηκαν με την ενυπόγραφη συγκατάθεση του εναγομένου (τεκμήριο 6) για τη συνέχιση της ισχύος των υποθηκών υπό αναφοράν Υ6001/1983 και Υ5927/1994 (τεκμήρια 7 και 8, αντιστοίχως), οι οποίες ενεγράφησαν παλαιότερα επί ακινήτου το οποίο του ανήκει και περιγράφεται ως κατοικία υπ΄αριθμόν εγγραφής Ν2677, Φ/Σχ. ΧΧ1, 54.Ε2, Τμήμα Ν., τεμάχιο 1947, μερίδιο όλον, στο Στρόβολο, επαρχία Λευκωσίας. Προς περαιτέρω εξασφάλιση των υποχρεώσεων του εναγομένου έναντι των εναγόντων ενεγράφησαν, επί της κατοικίας, και οι υποθήκες υπό αναφοράν Υ13360/2007 και Υ16468/2007 (τεκμήρια 9 και 11, αντιστοίχως). Οι συμφωνίες δανείου προέβλεπαν την εξόφληση των πιστωτικών διευκολύνσεων που παρεσχέθηκαν στον εναγόμενο με καθορισμένες μηνιαίες δόσεις. Επειδή ο εναγόμενος παρέβηκε τις συμβατικές του υποχρεώσεις, οι ενάγοντες, με επιστολή τους ημερ. 15.03.2010 (τεκμήριο 12), τον κάλεσαν να εξοφλήσει τα οφειλόμενα εντός τακτής προθεσμίας και τον επληροφόρησαν πως, σε περίπτωση μη συμμόρφωσης, το επιτόκιο του τόκου που θα φέρουν τα χρεωστικά υπόλοιπα των επίδικων λογαριασμών θα ανέλθει στο ποσοστό 14%, ο δε τόκος θα κεφαλαιοποιείται δύο

(2)φορές κάθε έτος, την 1η Ιανουαρίου και την 1η Ιουλίου. Η προθεσμία αυτή παρήλθε άπρακτη. Με επιστολή τους ημερ. 20.04.2010 (τεκμήριο 12) οι ενάγοντες τερμάτισαν τις συμφωνίες δανείου, έκλεισαν τους σχετικούς λογαριασμούς και απαίτησαν, εκ νέου, την καταβολή των οφειλομένων. Οι επιστολές ημερ. 15.03.2010 και 20.04.2010 εστάληκαν σύμφωνα με τη διαδικασία την οποίαν οι ενάγοντες ακολουθούν σε ανάλογες, σχετικές περιπτώσεις. Οι επιστολές αυτές δεν επεστράφηκαν ως αζήτητες. Ο λογαριασμός υπ΄αριθμόν 002-12-641153 παρουσιάζει, ως οφειλόμενο υπόλοιπο, το ποσόν των €55.211,99, επιπλέον τόκο με επιτόκιο 14% από την 01.07.2010 έως και την εξόφλησή του, με κεφαλαιοποίηση του τόκου την 1ην Ιανουαρίου και την 1ην Ιουλίου κάθε έτους (τεκμήριο 13). Ο λογαριασμός υπ΄αριθμόν 002-12-541587 παρουσιάζει, ως οφειλόμενο υπόλοιπο, το ποσόν των €64.216,66, επιπλέον τόκο με επιτόκιο 14% από την 01.07.2010 έως και την εξόφλησή του, με κεφαλαιοποίηση του τόκου την 1ην Ιανουαρίου και την 1ην Ιουλίου κάθε έτους. Οι ενάγοντες έστελναν ανελλιπώς στον εναγόμενο αντίγραφα των καταστάσεων των λογαριασμών αυτών και αυτός ουδέποτε διεμαρτυρήθηκε. Τα τεκμήρια 13 και 14 αποτελούν αντίγραφα καταχωρίσεων σε τραπεζικό βιβλίο, το οποίο είναι μηχανογραφημένο σε ηλεκτρονικό υπολογιστή, αποτελεί ένα από τα συνήθη βιβλία των εναγόντων, περιλαμβάνει καταχωρίσεις που έγιναν κατά τη συνήθη και κανονική διεξαγωγή των εργασιών τους, φυλάττεται στα κτήρια τους και σε αυτό έχουν πρόσβαση μόνον οι λειτουργοί τους. Ο ίδιος συνέκρινε τα τεκμήρια 13 και 14 με τις αρχικές καταχωρίσεις και διεπίστωσε πως αυτά είναι ορθά. (Α)

(2)Κατά την αντεξέτασή του, ο Μάριος Κουντούρης (Μ.Ε.1) προσέθεσε και διευκρίνισε τα εξής: (α) Η άμεση εμπλοκή του στην υπόθεση του εναγομένου ξεκίνησε το έτος 2010 όταν αυτή μετεφέρθηκε στο Τμήμα Ανάκτησης Χρεών (recoveries) των εναγόντων και κατεχωρίστηκε η προκείμενη αγωγή. Πριν από αυτό το χρονικό σημείο ο ίδιος δεν είχε οιανδήποτε εμπλοκή ή ανάμειξη. Ο ίδιος δεν ανεμείχθηκε ούτε ενεπλάκηκε ούτε ήταν παρών κατά τη συνομολόγηση των συμφωνιών δανείου (τεκμήρια 3 και 10). Ούτε ανεμείχθηκε ούτε ενεπλάκηκε ούτε ήταν παρών κατά την υπογραφή, εκ μέρους του εναγομένου, της συγκατάθεσης για τη συνέχιση της ισχύος των υποθηκών υπό αναφοράν Υ6001/1983 και Υ5924/1994 προς το σκοπό εξασφάλισης των υποχρεώσεών του (τεκμήριο 6). (β) Πάγια πρακτική των εναγόντων, η οποία ακολουθείται σε περιπτώσεις ανάλογες και παρόμοιες με την προκειμένη, είναι να εξηγούνται στο δανειολήπτη οι όροι της εκάστοτε συμφωνίας δανείου καθώς, επίσης, να δίδονται και να εξηγούνται σε αυτόν οι «Γενικοί Όροι και Κανονισμοί» (τεκμήριο 4) και ο «Κατάλογος Επιτοκίων και Χρεώσεων» (τεκμήριο 5), τα οποία αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της συμφωνίας αυτής. Πεποίθησή του είναι πως αυτό ακριβώς έγινε και στην περίπτωση του εναγομένου. (γ) Οι χρεώσεις και οι επιβαρύνσεις που επεβλήθηκαν στα εκάστοτε χρεωστικά υπόλοιπα των λογαριασμών (τεκμήρια 13 και 14), συμπεριλαμβανομένων του επιτολίου 14% για τον τόκο που φέρουν τα εκάστοτε χρεωστικά υπόλοιπα, είναι σύμφωνες με τους συμβατικούς όρους, συμπεριλαμβανομένων των προβλεπομένων στους «Γενικούς Όρους και Κανονισμούς» (τεκμήριο 4) και τον «Κατάλογο Επιτοκίων και Χρεώσεων» (τεκμήριο 5) καθώς και των εκάστοτε ισχυόντων στον τραπεζικό τομέα, αναλόγως της προσφοράς και της ζήτησης του χρήματος. Το ίδιο ισχύει και όσον αφορά στην κεφαλαιοποίηση των τόκων. Ο υπολογισμός αυτών των χρεώσεων και επιβαρύνσεων έγινε από ηλεκτρονικούς υπολογιστές βάσει συγκεκριμένου λογισμικού προγράμματος. Το πρόγραμμα αυτό τροφοδοτείται με τα δεδομένα των συμφωνιών δανείου. (δ) Το ύψος του προστίμου επί των καθυστερημένων δόσεων δανείου (loan arrears fees) κυμαίνεται, και εξαρτάται και από το ύψος του ποσού των καθυστερημένων δόσεων. (ε) Το ύψος του επιτοκίου του τόκου που επιβαρύνει τον εκάστοτε χρεωπιστωτικό λογαριασμό, επίσης, κυμαίνεται. Εξαρτάται δε, μεταξύ άλλων, από τις εξασφαλίσεις που έχουν δοθεί, και από τη δυνατότητα του δανειολήπτη να αποπληρώσει το δάνειο. (στ) Ειδική υπηρεσία των εναγόντων αναλαμβάνει την ταχυδρόμηση συστημένων επιστολών στους πελάτες ως οι επιστολές ημερ. 15.03.2010 και 20.04.2010 (τεκμήριο 12). Είναι πεπεισμένος πως οι επιστολές ημερ. 15.03.2010 και 20.04.2010 (τεκμήριο 12) έχουν ταχυδρομηθεί, ως συστημένες, και έχουν παραληφθεί από τον εναγόμενο. Αυτό καταδεικνύεται από το γεγονός πως στα αρχεία των εναγόντων υπάρχουν αντίγραφα των επιστολών αυτών, ενώ δεν υπάρχει ειδοποίηση για το ότι αυτές δεν παρελήφθηκαν. Επιπλέον, οι επιστολές αυτές αναγράφουν την ορθή διεύθυνση του εναγομένου. (ζ) Βάσει των συμφωνιών δανείου, οι ενάγοντες εδικαιούντο να τις τερματίσουν εφ΄όσον ο εναγόμενος παρέλειψε να συμμορφωθεί με τις συμβατικές υποχρεώσεις του όσον αφορά στην καταβολή των μηνιαίων δόσεων για την εξόφληση των οφειλομένων. (η) Το επιτόκιο ύψους 14%, το οποίο φέρει ο τόκος επί των οφειλόμενων υπολοίπων, ήταν αυτό που ίσχυε στις τραπεζικές συναλλαγές κατά τον χρόνο τερματισμού των συμφωνιών δανείου. (Β)

(1)Κατά την κυρίως εξέτασή του ο εναγόμενος Γεώργιος Γεωργιάδης (Μ.Υ.1), υπήρξε ολιγόλογος και απέδωσε τα ουσιώδη κατά τρόπον σχηματικό. Παρατίθεται αυτούσιο το κείμενο της γραπτής του δήλωσης (έγγραφο αρ.2): «................................. 1.Ονομάζομαι Γεώργιος Γεωργιάδης, και είμαι ο πρωτοφειλέτης των δύο δανείων ημερομηνιών 7.9.2007 και 29.10.

1. Είμαι ηλικίας σήμερα 68 χρόνων, είμαι συνταξιούχος και πήγα μέχρι τη 2α τάξη_Γυμνασίου. Από τότε εργαζόμουν σε διάφορες δουλειές κυρίως χειρονακτικές εργασίες. Διαμένω από το 1975 στην ισόγεια κατοικία επί της οδού Ιπποκράτους 34 Α στο Στρόβολο μαζί με τη σύζυγό μου και το γιο μου.
2. Υπήρξα χρόνια πελάτης της Marfin Popular Bank τόσο εγώ όσο και η εταιρεία μου SALONA AGENCIES LTD πριν συνάψω τα αναφερόμενα δάνεια το
3. Ήμουν σταθερός πελάτης και είχα έναν Τραπεζίτη τον κ. Γιώργο Παπαχαραλάμπους, τον οποίον ακολουθούσα σε όποιο υποκατάστημα πήγαινε μέχρι που αφυπηρέτησε. Τα τελευταία 10-12 χρόνια πριν την υπογραφή των δανείων ήμουν σταθερός πελάτης του υποκαταστήματος της Πλατείας Ελευθερίας.
4. Ήταν κατόπιν των παροτρύνσεων των υπαλλήλων της Marfin Popular Bank που έκανα διάφορα δάνεια με τη συγκεκριμένη τράπεζα. Το δάνειο του έτους 1983 το είχα εξοφλήσει. Το ίδιο είχε γίνει και με αυτό της SALONA AGENCY LTD το
5. Ήμουν πάντα φερέγγυος πελάτης και ποτέ στα 40 χρόνια συνεργασίας μου με τη Λαϊκή ή με την Marfin αργότερα δεν είχα οποιοδήποτε πρόβλημα.
6. Είναι και για αυτούς τους λόγους που μου δόθηκαν και τα δάνεια το
7. Είχα ζητήσει από τον τραπεζίτη μου κ. Κυριάκο Παπαδάμου τα ως άνω δάνεια διότι είχα έξοδα ανακαίνισης σπιτιού, σπούδαζε η κόρη μου και ήθελα περιθώριο. Θυμάμαι πως όταν ζήτησα τα δάνεια μου είπε να περάσω από τα γραφεία και αν έχω κάτι για εξασφάλιση. Του ανάφερα ότι είναι το σπίτι μου επί της οδού Ιπποκράτους 34Α.
8. Όταν πήγα εκεί τόσο τον Σεπτέμβριο όσο και τον Οκτώβριο 2007, ο κ. Κυριάκος μου έδωσε τα χαρτιά του δανείου, μου υπέδειξε πού να υπογράψω και υπέγραψα. Το μόνο που μου είχε επεξηγηθεί ήταν ότι αυτά έπρεπε να υπογραφούν για να πάρω τα δάνεια. Δεν μου εξήγησε κάποιος οτιδήποτε περισσότερο. Όπως σας είπα υπέγραψα τα χαρτιά του δανείου των £35.000.- τον Σεπτέμβριο 2007 και τα χαρτιά του δανείου των £40.000.- τον Οκτώβριο του
9. Έχω δει τα Τεκμήρια 3 και 10 και είναι αυτά τα οποία υπέγραψα.
10. Θέλω να πω ότι ουδέποτε έλαβα επιστολές τερματισμού από την Marfin και ξεκαθαρίζω ότι τις δύο επιστολές ημερομηνιών 15.3.2010 και 20.4.2010, Τεκμήριο 12, δεν τις παρέλαβα ποτέ.
11. Σε ό,τι αφορά το έγγραφο με τίτλο «Συγκατάθεση», Τεκμήριο 6, θέλω να πω ότι το συγκεκριμένο έγγραφο ουδέποτε μου επεξηγήθηκε από οποιονδήποτε υπάλληλο της Τράπεζας, ούτε από τον κ. Παπαδάμου ούτε και από τον κ. Ηρακλείδη. Αυτό που επί της ουσίας έγινε ήταν ότι ανάμεσα στα χαρτιά που μου έδωσαν να υπογράψω ήταν και αυτό. Κανένας δεν μου το υπέδειξε ή επεξήγησε ότι ήταν κάτι διαφορετικό από τα συνηθισμένα έγγραφα δανείου. Επίσης κανένας δεν μου εξήγησε ούτε τους όρους αυτού αλλά ούτε και τις συνέπειες αυτού.
12. Θέλω να αναφέρω ότι η μόνη διαθέσιμη περιουσία που έχω είναι στο χωριό Φύτη της επαρχίας Πάφου από όπου και κατάγομαι. Προσέφερα πολλές φορές στην Τράπεζα τα συγκεκριμένα χωράφια και οικόπεδο, αλλά η Τράπεζα δεν δέχθηκε την αποπληρωμή του δανείου μέσω αυτών. ..............................» (Β)

(2)Η αντεξέταση του εναγομένου Γεώργιου Γεωργιάδη (Μ.Υ.1) υπήρξε χρήσιμη γιατί φώτισε κρίσιμες πτυχές της υπόθεσης, ανέτρεψε την εικόνα που αυτός επεχείρησε να δημιουργήσει δια της κυρίως εξέτασής του και καθόρισε την αξιολόγηση της αξιοπιστίας του. Παρατίθενται τα κρίσιμα σημεία της αντεξέτασης του εναγομένου Γεώργιου Γεωργιάδη (Μ.Υ.1): (α) Ενώ κατά την κυρίως εξέτασή του ο εναγόμενος Γεώργιος Γεωργιάδης (Μ.Υ.1) επεχείρησε να παρουσιάσει τον εαυτό του ως έναν ηλικιωμένο, ελάχιστά μορφωμένο χειρώνακτα («1...Είμαι ηλικίας σήμερα 68 χρόνων, είμαι συνταξιούχος και πήγα μέχρι τη 2η τάξη Γυμνασίου. Από τότε εργαζόμουν σε διάφορες δουλειές κυρίως χειρονακτικές εργασίες..»), κατά την αντεξέτασή του, αυτός απεκάλυψε πως, επί σειρά ετών, εδραστηριοποιείτο επαγγελματικά και διαμέσου της οικογενειακής εταιρείας «Salona Agency Ltd», της οποίας ήταν μέτοχος και γραμματέας. Διαμέσου της εταιρείας αυτής, ο ίδιος και η οικογένειά του «(ε)φερνα(ν) κοπέλες από το εξωτερικό». Ας σημειωθεί πως η ανθρώπινη εμπειρία και λογική υποδεικνύουν πως η επαγγελματική αυτή δραστηριότητα καθώς και η επί σαράντα

(40)έτη συνεργασία του με τους ενάγοντες (δείτε ανωτέρω στην παρα.3 του εγγράφου αρ.2) αποδεικνύουν την εκ μέρους του κατοχή ικανοτήτων καθώς, επίσης, και ικανοποιητικής αντίληψης και ικανοποιητικών γραμματειακών γνώσεων. (β) Ενώ κατά την κυρίως εξέτασή του ο εναγόμενος Γεώργιος Γεωργιάδης (Μ.Υ.1) ισχυρίσθηκε πως «3...(ήταν) πάντα φερέγγυος πελάτης και ποτέ στα 40 χρόνια συνεργασίας (του) με (τους ενάγοντες)..δεν είχ(ε) οποιοδήποτε πρόβλημα» (δείτε ανωτέρω, στην παρα.3 του εγγράφου αρ.2), κατά την αντεξέτασή του ανεγνώρισε την έκδοσή εναντίον του δικαστικών αποφάσεων εν σχέσει με οφειλές του, ως εγγυητή, έναντι των εναγόντων. Πρόκειται για την απόφαση στην αγωγή αρ. 7900/2010 (Ε.Δ. Λευκωσίας) Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (πρώην Cyprus Popular Bank Public Co Ltd, πρώην Marfin Popular Bank Public Co Ltd) v. Νίκος Γεωργιάδης κ.α., ημερ. 09.06.2016 (τεκμήριο 15) και την απόφαση στην αγωγή αρ. 9018/2010 (Ε.Δ.Λευκωσίας) Marfin Popular Bank Public Co Ltd v. Salona Agency Ltd κ.α. ημερ. 14.09.2016 (τεκμήριο 16). Ας σημειωθεί πως και οι δύο αυτές δικαστικές αποφάσεις εξεδόθηκαν εναντίον του εναγομένου εκ συμφώνου. (γ) Ενώ κατά την κυρίως εξέτασή του ο εναγόμενος Γεώργιος Γεωργιάδης (Μ.Υ.1) ισχυρίζεται πως ουδέποτε συγκατατέθηκε για να υποθηκευτεί η κατοικία προς το σκοπό εξασφάλισης των συμφωνιών δανείου (δείτε στην παρα. 6 του εγγράφου αρ.2) και ενώ δικογραφημένη θέση του είναι πως όλες οι υποθήκες, οι οποίες ενεγράφησαν επί της κατοικίας, είναι άκυρες, κατά την αντεξέτασή του απεκάλυψε πως ο ίδιος προσέφερε την κατοικία για αποθήκευση. Κατά την αντεξέταση διεμείφθηκαν και τα εξής: «Ε. Συμφωνείς όμως μαζί μου ότι ήταν δική σου πρόταση να μπει το σπίτι ως εξασφάλιση για να πάρεις αυτά τα δάνεια; Α. Ε πως θα έπαιρνα τα δάνεια; Φυσικά. Πώς θα πάρω δάνειο άμα δεν έμπαινε το σπίτι; Μου ζήτησαν κάτι να μπει υποθήκη για το δάνειο και είπα τους έχω το σπίτι». (δ) Ενώ δικογραφημένες θέσεις του εναγομένου είναι ότι οι συμφωνίες δανείου είναι παράνομες και άδικες και ότι αυτές δεν δύνανται να εκτελεστούν και, περαιτέρω, ότι τα παρουσιαζόμενα ως χρεωστικά υπόλοιπα των επίδικων λογαριασμών είναι υπερβολικά και ανακριβή, κατά την αντεξέτασή του, ο εναγόμενος Γεώργιος Γεωργιάδης (Μ.Υ.1) ανεγνώρισε τις επίδικες οφειλές του και εξέφρασε την πρόθεσή του να τις αποπληρώσει. Κατά την αντεξέτασή του διεμείφθηκαν και τα εξής: «Ε. Άρα συμφωνείς μαζί μου ότι κατανοείς ότι οφείλεις τα ποσά που ζητούν οι ενάγοντες με την αγωγή τους, έτσι; Α. Ναι. Γι΄αυτό δίνω την περιουσία μου». Ας σημειωθεί πως αναγνώριση του κύρους και της ισχύος των συμφωνιών δανείου, έστω και έμμεση, γίνεται και δια της παρα.7 του εγγράφου αρ.2 όπου ο εναγόμενος Γεώργιος Γεωργιάδης (Μ.Υ.1) δηλώνει πως ο ίδιος προσέφερε στους ενάγοντες την «περιουσία που έχ(ει)...στο χωριό Φύτη της επαρχίας Πάφου ...χωράφια και οικόπεδο, αλλά..(αυτοί) δεν δέχθηκ(αν) την αποπληρωμή του δανείου μέσω αυτών». (Β)

(3)Αυτή η συμπεριφορά και αυτές οι απαντήσεις του εναγομένου Γεώργιου Γεωργιάδη (Μ.Υ.1) κατά την αντεξέτασή του, οι οποίες ανέτρεψαν δικογραφημένες θέσεις του καθώς και θέσεις τις οποίες επεχείρησε να προωθήσει κατά την κυρίως εξέτασή του, κλονίζουν δραστικά την αξιοπιστία του. Ο εναγόμενος Γεώργιος Γεωργιάδης (Μ.Υ.1), άνδρας ώριμης ηλικίας, ο οποίος επί σειρά ετών υπήρξε δραστήριος επαγγελματικά και ο οποίος για δεκαετίες συναλλασσόταν με τους ενάγοντες, δεν υπολείπεται αντίληψης, μόρφωσης και ικανοτήτων. Ως εκ τούτου, οι επιζήμιες παραδοχές του ενώπιον του Δικαστηρίου δεν υποβαθμίζονται, ως η, κατ΄ουσίαν, εισήγηση της ευπαίδευτης συνηγόρου του η οποία διετυπώθηκε με την τελική αγόρευσή της. Οι επιζήμιες παραδοχές του εναγομένου περί του ότι ο ίδιος προσέφερε την κατοικία ως εξασφάλιση των υποχρεώσεών του έναντι των εναγομένων και περί της ύπαρξης οφειλής προς τους ενάγοντες, την οποία προσεφέρθηκε να αποπληρώσει αποτελεί μαρτυρία μεγάλης αποδεικτικής δύναμης. Ο εναγόμενος προέβηκε σε αυτές τις επιζήμιες, για τον ίδιον, παραδοχές επειδή ακριβώς είναι αληθείς (Cross on Evidence, Seventh Edition, Butterworths, 1990, σελ. 578 επ.). (Β)

(4)Η κλονισμένη αξιοπιστία του εναγομένου Γεωργίου Γεωργιάδη (Μ.Υ.1) έχει ως αποτέλεσμα να απορρίπτονται οι ουσιώδεις ισχυρισμοί του πως (α) συνήψε τις συμφωνίες δανείου (τεκμήρια 3 και 10) και υπέγραψε τη συγκατάθεση για τη συνέχιση της υποθήκευσης της κατοικίας (τεκμήριο 6) χωρίς να προηγηθεί διαπραγμάτευση με τους ενάγοντες και χωρίς να του εξηγηθούν οι όροι και (β) δεν έλαβε τις επιστολές ημερ. 15.03.2010 και 20.04.2010 (τεκμήριο 12). (Γ)

(1)Επί τη βάσει των ανωτέρω, και χωρίς να χρειάζεται να επαναληφθεί η μαρτυρία την οποίαν επαρουσίασαν οι ενάγοντες, κρίνεται πως τα ουσιώδη γεγονότα εξελίχθηκαν ως ο μάρτυς τους Μάριος Κουντούρη (Μ.Ε.1) περιέγραψε και ως τα έγγραφα τα οποία αυτός επαρουσίασε επιμαρτυρούν. Τα γεγονότα αυτά επαρκούν για να θεμελιώσουν, επί τη βάσει του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (Μαρσέλ κ.α. v. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ

(2002)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1858, 1868), τις αξιώσεις των εναγόντων. Τα όσα ο Μάριος Κουντούρης (Μ.Ε.1) εδήλωσε περί των συνθηκών σύναψης των συμφωνιών δανείου και της εξέλιξής τους ως, επίσης, και περί των οφειλόμενων χρεωστικών υπολοίπων κρίνονται ως επαρκή, αξιόπιστα και αληθή. Η μαρτυρία του υπήρξε σαφής, συγκεκριμένη και θετική. Ενισχύθηκε, μάλιστα, τόσον από την κατάθεση των καταστάσεων των λογαριασμών υπ΄αριθμόν 002-12-541153 και 002-15-541587 (τεκμήρια 13 και 14, αντιστοίχως) όσον και από την παραδοχή του ιδίου του εναγομένου για το ότι οι λογαριασμοί αυτοί έχουν χρεωστικά υπόλοιπα, τα οποία προσεφέρθηκε να αποπληρώσει. Όσον αφορά στις καταστάσεις λογαριασμού (τεκμήρια 13 και 14) σημειώνεται πως, παρά το ότι αυτές δεν έχουν αυτόνομη αποδεικτική αξία, εντούτοις, η ύπαρξη τους συνεκτιμάται με την υπόλοιπη μαρτυρία την οποίαν και ενισχύουν (Palatino Developments v. Telectronics Communication Limited

(2002)1 (B) A.A.Δ. 962, Οργανισμός Κυπριακής Γαλακτονικής Βιομηχανίας v. Kώστα Α.Ζαχαρίου

(2000)1 (Α) Α.Α.Δ. 705). Περαιτέρω, σύμφωνα με τη μαρτυρία του Μάριου Κουντούρη (Μ.Ε.1), τα τεκμήρια 13 και 14 αποτελούν απόσπασμα από τραπεζικό βιβλίο και, κατά συνέπειαν, αυτά αποτελούν εκ πρώτης όψεως απόδειξη για τα θέματα, τις δοσοληψίες και τους λογαριασμούς που είναι καταχωρισμένα σε αυτά (άρθρο 22 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.9, ως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια) (απόφαση στην Πολιτική Έφεση αρ. 141/2010 Γιώργος Κουλλαπής v. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ, ημερ. 13.11.2015). Εν πάση περιπτώσει, επισημαίνεται το γεγονός πως εκτός από κάποιες ερωτήσεις και κάποιες υποβολές κατά την αντεξέταση του Μάριου Κουντούρη (Μ.Ε.1), η πλευρά του εναγομένου δεν υπέδειξε οιονδήποτε συγκεκριμένο και ορθό τρόπο υπολογισμού των οφειλομένων χρεωστικών υπολοίπων και ούτε παρουσίασε σχετική, θετική και επαρκή μαρτυρία. Όπως σχετικώς αναφέρεται στην απόφαση επί της Πολιτικής Έφεσης αρ. 274/2009 Επίσημος Παραλήπτης ως Εκκαθαριστής της Εταιρείας Apak Agro Industries Ltd κ.α. v. Marfin Popular Bank Public Co Ltd κ.α. ημερ. 27.04.2016 «... ήταν εύλογο για το πρωτόδικο Δικαστήριο να αποφανθεί ότι η εφεσίβλητη 1 απέδειξε το χρεωστικό υπόλοιπο του τρεχούμενου λογαριασμού και ως εκ περισσού να παρατηρήσουμε ότι δεν πρέπει να αναμένεται ότι σε περιπτώσεις όπως η παρούσα ο Δικαστής θα μετατρέπεται σε λογιστή τη στιγμή μάλιστα που ένας (τραπεζικός) λογαριασμός λειτουργεί για μεγάλο χρονικό διάστημα με πλήθος συναλλαγών και ο οφειλέτης ενημερώνεται σε τακτά χρονικά διαστήματα για την κίνηση του χωρίς να αμφισβητεί το περιεχόμενο του.» (Γ)

(2)Η επάρκεια και η αξιοπιστία της μαρτυρίας την οποίαν προσεκόμισε η πλευρά των εναγόντων δεν επλήγηκε από την αντεξέταση στην οποίαν υπέβαλε τον Μάριο Κουντούρη (Μ.Ε.1) η ευπαίδευτη συνήγορος του εναγομένου και ούτε ανετράπηκε από τα όσα ο εναγόμενος Γεώργιος Γεωργιάδης (Μ.Υ.1) εδήλωσε ενώπιον του Δικαστηρίου. Έχουν ήδη καταγραφεί οι αδυναμίες της μαρτυρίας του Γεώργιου Γεωργιάδη (Μ.Υ.1) οι οποίες τον καθιστούν μάρτυρα κλονισμένης αξιοπιστίας. (Γ)

(3)Τα ανωτέρω δίδουν απάντηση και στις υπερασπίσεις. Συγκεκριμένα διαπιστώνονται και τα εξής (α) Ο εναγόμενος εγνώριζε επακριβώς και απεδέχθηκε τους όρους των συμφωνιών δανείου (τεκμήρια 3 και 10), των συμφωνιών υποθήκευσης της κατοικίας (τεκμήρια 7 έως και 9 και 11) και της συγκατάθεσης για τη συνέχιση της υποθήκευσής της (τεκμήριο 6). Περαιτέρω, διαπιστώνεται πως ο εναγόμενος γνώριζε επακριβώς και απεδέχθηκε την εξέλιξη των επιδίκων συμβατικών σχέσεων εφ΄όσον ελάμβανε ανελλιπώς καταστάσεις λογαριασμού και εγνώριζε επακριβώς και απεδέχθηκε την σταδιακή διαμόρφωση των επίδικων οφειλών. (β) Ο εναγόμενος έλαβε την επιστολή ημερ. 15.03.2010, δια της οποίας οι ενάγοντες τον εκαλούσαν να εκπληρώσει τις συμβατικές του υποχρεώσεις και να καταβάλει τις οφειλόμενες καθυστερημένες δόσεις, εντός τακτής προθεσμίας, και δια της οποίας τον πληροφορούσαν πως, σε αντίθετη περίπτωση, τα χρεωστικά υπόλοιπα των λογαριασμών θα επιβαρύνονται με τόκο με επιτόκιο 14%, ο οποίος θα κεφαλαιοποιείται την 1η Ιανουαρίου και την 1η Ιουλίου κάθε έτους (τεκμήριο 12). Ο εναγόμενος έλαβε και την επιστολή ημερ. 20.04.2010 περί του τερματισμού των συμφωνιών δανείων και περί του κλεισίματος των λογαριασμών (τεκμήριο 12). Οι επιστολές αυτές, οι οποίες κατετέθηκαν χωρίς ένσταση, αναγράφουν την αδιαμφισβήτητη διεύθυνση του εναγομένου, ταχυδρομήθηκαν και δεν επεστράφηκαν. Εν πάση περιπτώσει ουδεμία αξιόπιστη μαρτυρία παρουσιάσθηκε για να ανατρέψει το τεκμήριο παραλαβής των επιστολών αυτών από τον εναγόμενο (Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ v. Λάμπρος Χαριλάου Λτδ κ.α.)

(2009)1 (Α) Α.Α.Δ. 479, Θεοδώρου v. Hellenic Bank Limited

(2010)1 (Γ) A.A.Δ. 2059) και απόφαση στην Πολιτική Έφεση αρ. 84/2009 Alpha Bank Cyprus Ltd v. Arena Motor Show Ltd κ.α. ημερ. 02.10.2015). Η αποδειχθείσα λήψη, από τον εναγόμενο, των επιστολών ημερ. 15.03.2010 και 20.04.2010 αναδεικνύει το νόμιμο τερματισμό των συμφωνιών δανείου. Αναδεικνύει, επίσης, το γεγονός πως οι ενάγοντες είχαν δικαίωμα καταχώρισης της προκείμενης αγωγής. (γ) Οι αιτιάσεις και οι μομφές της πλευράς του εναγομένου περί ύπαρξης καταχρηστικών ρητρών στις συμφωνίες δανείου επειδή, κατ΄ισχυρισμόν, αυτές συνομολογήθηκαν χωρίς διαπραγμάτευση και χωρίς να εξηγηθούν οι όροι τους στον εναγόμενο απορρίπτονται. Η κλονισμένη αξιοπιστία του εναγομένου Γεώργιου Γεωργιάδη (Μ.Υ.1) άφησε αναπόδεικτο το ουσιώδες στοιχείο της απουσίας καλής πίστης εκ μέρους των εναγόντων. Ας σημειωθεί πως ο καταχρηστικός ή μη χαρακτήρας μίας συμφωνίας, ως οι συμφωνίες δανείου, εξετάζεται «στο πλέγμα προσδιορισμού της "καλής πίστης"» (απόφαση στην Πολιτική Έφεση αρ.9/2011 Frakapov Courier Ltd κ.α. v, Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ημερ. 15.06.2016). Εν προκειμένω, ουδεμία θετική, επαρκής και αξιόπιστη μαρτυρία παρουσιάσθηκε η οποία να τείνει να καταδείξει πως, κατά τη σύναψη των συμφωνιών δανείου, οι ενάγοντες ενεργούσαν κακόπιστα. Εν πάση περιπτώσει, καταθέτοντας ενώπιον του Δικαστηρίου, ο εναγόμενος Γεώργιος Γεωργίου (Μ.Υ.1) δεν υπέδειξε ποιες από τις ρήτρες των συμφωνιών δανείου θεωρεί ως καταχρηστικές. Η υπόδειξη αυτή ήταν αναγκαία. Στην απόφαση στην Πολιτική Έφεση αρ. 283/2010 Χριστίνα Περικλέους v. Ellinas Finance Ltd κ.α., ημερ. 10.03.2015, αναφέρονται τα εξής: «....ακόμη και αν κάποιες από τις ρήτρες θεωρούνται καταχρηστικές η Εφεσείουσα δεν θα απαλλασσόταν εντελώς των υποχρεώσεων της, αλλά θα είχε δικαίωμα είτε να τερματίσει τη σύμβαση λόγω της καταχρηστικής ρήτρας, είτε να επιμένει στη μη εφαρμογή της ρήτρας. Η σύμβαση, όμως, θα συνέχιζε να ισχύει σε ό,τι αφορά τις υπόλοιπες βασικές, υποχρεώσεις της Εφεσείουσας εκτός και αν δε θα μπορούσε να διαχωριστεί ως ισχύουσα χωρίς την καταχρηστική ρήτρα». (Δ) Η διαπίστωση περί της βασιμότητας της απαίτησης έχει επιλύσει όλα τα επίδικα ζητήματα, της ανταπαίτησης συμπεριλαμβανομένης. Η διαπίστωση περί της βασιμότητας της απαίτησης οδηγεί την ανταπαίτηση, η οποία περιορίζεται σε αίτημα για την έκδοση αποφάσεων και διαταγών αντίθετων προς τις αξιώσεις των εναγόντων, σε απόρριψη. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αγωγή επιτυγχάνει. Εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εξ ανταπαιτήσεως εναγομένων και εναντίον του εναγομένου και εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντος για το ποσόν των €55.211,99 το οποίον θα φέρει τόκο, με επιτόκιο 14% από την 01.07.2010 έως και την εξόφληση και με κεφαλαιοποίηση του τόκου την 1η Ιανουαρίου και την 1η Ιουλίου κάθε έτους. Εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εξ ανταπαιτήσεως εναγομένων και εναντίον του εναγομένου και εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντος για το ποσόν των €64.214,66, το οποίον θα φέρει τόκο με επιτόκιο 14% από την 01.07.2010 έως και την εξόφληση και με κεφαλαιοποίηση του τόκου την 1η Ιανουαρίου και την 1η Ιουλίου κάθε έτους. Εκδίδεται διάταγμα δια του οποίου διατάσσεται η εκποίηση, δια δημοσίου πλειστηριασμού, του ακινήτου που περιγράφεται ως ισόγεια κατοικία υπ΄αριθμόν εγγραφής Ν.2677, Φ/Σχ. ΧΧΙ.54.Ε.2, Τμήμα Ν., Τεμάχιο 1947, μερίδιο όλον, στο Στρόβολο, επαρχίας Λευκωσίας, προς εκτέλεση των υποθηκών υπό αναφοράν Υ6001/1983, Υ5927/1994, Υ13360/2007 και Υ16468/2007 κατά τον τρόπο που οι υποθήκες αυτές προβλέπουν. Οι ενάγοντες και εξ ανταπαιτήσεως εναγόμενοι έχουν δικαίωμα εγγραφής memo επί της ακίνητης περιουσίας του εναγομένου και εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντος. Τα έξοδα της αγωγής, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εξ ανταπαιτήσεως εναγομένων και εναντίον του εναγομένου και εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντος. Η ανταπαίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της ανταπαίτησης, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εξ ανταπαιτήσεως εναγομένων εναντίον του εναγομένου και εξ ανταπαιτήσεως ενάγοντος. Επειδή η απαίτηση και η ανταπαίτηση συνεκδικάσθηκαν να υπολογισθεί ένα σετ εξόδων. (Υπ) ............. Α.Κ.Λυκούργου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο