Γεώργιος Παυλίδης ν. Taxiplon Taxi (Cyprus) Ltd κ.α., Αγωγή αρ. 4152/2017, 18/4/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A250 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α.Κ.Λυκούργου, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ. 4152/2017 Μεταξύ: Γεώργιος Παυλίδης Ενάγων και
- Taxiplon Taxi (Cyprus) Ltd
- Ευαγγελία Μάνιου Εναγόμενοι 18 Απριλίου,
- Για τον ενάγοντα-αιτητή, εμφανίζεται η κα Ν. Θεοδώρου για τους κ.κ. Ηρακλής Ν.Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε. Για τους εναγομένους αρ. 1 και 2 - καθ΄ων η αίτηση, εμφανίζεται η κα Μ.Παπαντωνίου για τους κ.κ.Γεώργιος Παπαντωντίου & Σία Aπόφαση για την αίτηση ημερ. 16.01.2018 (αίτημα για την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης) ------ Δια κλητηρίου εντάλματος γενικώς οπισθογραφημένου, το οποίο κατεχώρισε στις 10.11.2017, ο ενάγων- αιτητής («ο αιτητής») διεκδικεί από τους εναγομένους αρ. 1 και 2 - καθ΄ων η αίτηση («η εταιρεία» και «η Ευαγγελία Μάνιου», αντιστοίχως) το ποσόν των €423.443,55, επιπλέον τόκους, ως οφειλόμενο δυνάμει συμφωνίας δανείου και/ή παραχώρησης πίστωσης. Διαζευκτικώς, διεκδικεί το ποσόν των €359.151,17 ως ποσόν το οποίον εισεπράχθηκε χωρίς να οφείλεται και/ή το οποίο εισεπράχθηκε υπό συνθήκες αδικαιολόγητου πλουτισμού. Διεκδικεί, επίσης, αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας και/ή για απόσπαση χρημάτων με δόλο και/ή απάτη και/ή ψευδείς παραστάσεις. Συγχρόνως με την αγωγή, στις 10.11.2017 κατεχωρίστηκε και αίτηση για την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων («η αίτηση ημερ. 10.11.2017») δια των οποίων να απαγορεύεται η καθ΄οιονδήποτε τρόπο διάθεση και/ή αποξένωση περιουσιακών στοιχείων, τα οποία ανήκουν και/ή τα οποία ευρίσκονται στην κατοχή της εταιρείας (υπό Α. στην αίτηση ημερ. 10.11.2017), να απαγορεύεται η καθ΄οιονδήποτε τρόπο διάθεση και/ή αποξένωση μετοχών της εταιρείας και/ή καθ΄οιονδήποτε τρόπο μεταβολή της μετοχικής της δομής (υπό Β. στην αίτηση ημερ. 10.11.2017), να απαγορεύεται η καθ΄οιονδήποτε τρόπο διάθεση και/ή αποξένωση οιουδήποτε περιουσιακού στοιχείου της Ευαγγελίας Μάνιου (υπό Γ. στην αίτηση ημερ. 10.11.2017), να απαγορεύεται η καθ΄οιονδήποτε τρόπο διάθεση των οχημάτων υπ΄αριθμούς εγγραφής ΚΖQ305, LAH 955, KVR996 και MEB 867 και/ή η καθ΄οιονδήποτε τρόπο διάθεση των επαγγελματικών αδειών ταξί τις οποίες αυτά διαθέτουν (υπό Δ. στην αίτηση ημερ. 10.11.2017), να απαγορεύεται στην εταιρεία να αποξενώσει και/ή καθ΄οιονδήποτε τρόπο διαθέσει ποσόν συνολικού ύψους €423.443,55 (υπό Ε. στην αίτηση ημερ. 10.11.2017) και να απαγορεύεται στην Ευαγγελία Μάνιου να αποξενώσει και/ή καθ΄οιονδήποτε τρόπο διαθέσει ποσόν συνολικού ύψους €423.443,55 (υπό Στ. στην αίτηση ημερ. 10.11.2017). Η αίτηση ημερ. 10.11.2017 υποστηρίζεται από πολυσέλιδη ένορκη δήλωση του αιτητή ίδιας ημερομηνίας. Στην ένορκη αυτή δήλωση επισυνάπτονται, ως τεκμήρια, σωρεία εγγράφων, συμπεριλαμβανομένων καταστάσεων λογαριασμών. Τα όσα ο αιτητής δηλώνει συνοψίζονται ως εξής: Η εταιρεία ενεγράφηκε στη Δημοκρατία την 01.07.2017 και ασχολείται με την παροχή υπηρεσιών μεταφοράς επιβατών (ταξί). Η Ευαγγελία Μάνιου τυγχάνει διευθύντρια της εταιρείας. Γραμματέας της εταιρείας υπήρξε ο Κωνσταντίνος Χατζημιχαήλ, σύζυγος της Ευαγγελίας Μάνιου, ο οποίος απεβίωσε περί τον Ιούλιο του έτους
- Περί τον Οκτώβριο του έτους 2013, η Ευαγγελία Μάνιου και ο Κωνσταντίνος Χατζημιχαήλ προσήγγισαν τον αιτητή, του επαρουσίασαν την εταιρεία να έχει εξαιρετικές προοπτικές κερδοφόρας επαγγελματικής δραστηριότητας και του ζήτησαν σχετική δανειοδότηση, υποσχόμενοι τη σύντομη αποπληρωμή του δανείου καθώς και την παραχώρηση μετοχών της εταιρείας. Ο αιτητής δέχθηκε «δείχνοντας τυφλή εμπιστοσύνη» και, δυνάμει προφορικής συμφωνίας μεταξύ του ιδίου αφ΄ενός και της Ευαγγελίας Μάνιου και του Κωνσταντίνου Χατζημιχαήλ αφ΄ετέρου, δάνεισε σε αυτούς σταδιακά το ποσόν των €80.000 υπό συγκεκριμένους όρους. Σε αυτές τις συναλλαγές, η Ευαγγελία Μάνιου και ο Κωνσταντίνος Χατζημιχαήλ ενεργούσαν υπό την προσωπική τους ιδιότητα καθώς και ως αντιπρόσωποι της εταιρείας. Μεταξύ άλλων, ρητοί και εξυπακουόμενοι όροι της συμφωνίας δανείου ήσαν οι εξής:
(1)Το δάνειο θα παρεχωρείτο τμηματικώς στην εταιρεία, την Ευαγγελία Μάνιου και τον Κωνσταντίνο Χατζημιχαήλ.
(2)Το ποσόν δανεισμού θα ανήρχετο στις €80.000.-
(3)Το οφειλόμενο ποσόν θα ξεκινούσε να εξοφληθείται με τη συμπλήρωση ενός
(1)έτους από την παραχώρησή του και θα έφερε τόκο με επιτόκιο 6,5% ετησίως και κεφαλαιοποίηση των τόκων κάθε 12 μήνες.
(4)Κινητή ή ακίνητη ή άλλη περιουσία, η οποία θα αγοραζόταν από τον αιτητή και θα ενεγράφετο επ΄ονόματι της εταιρείας ή της Ευαγγελίας Μάνιου ή του Κωνσταντίνου Χατζημιχαήλ, θα είχε την ιδιότητα του εμπιστεύματος και θα μετεβιβάζετο σε αυτόν όταν ο ίδιος το ζητούσε. Επιπλέον των €80.000-, ο αιτητής κατέβαλε, προς όφελος των προαναφερθέντων προσώπων, πρόσθετα ποσά. Εν τω μεταξύ, ο αιτητής ζητούσε επιμόνως από την Ευαγγελία Μάνιου και τον Κωνσταντίνο Χατζημιχαήλ ενημέρωση για την επαγγελματική πορεία της εταιρείας. Αυτοί παρέλειπαν να το πράττουν, προφασιζόμενοι διάφορα και παρουσιάζοντας, ψευδώς και δολίως, την πορεία αυτή ως επικερδή και πολλά υποσχομένη. Ο αιτητής συνέχισε να καταβάλλει στην εταιρεία, την Ευαγγελία Μάνιου και τον Κωνσταντίνου Χατζημιχαήλ (τεκμήρια 6, 7 και 8) διάφορα ποσά για την αγορά οχημάτων και για άλλους σκοπούς, συναφείς με τις δραστηριότητες της εταιρείας. Τα οχήματα υπ΄αριθμόν εγγραφής LAH955 και MEB867, τα οποία αγοράσθηκαν με χρήματα του αιτητή, ενεγράφηκαν επ΄ονόματί της εταιρείας και της Ευαγγελίας Μάνιου γιατί αυτοί ήσαν κάτοχοι επαγγελματικής άδειας για ταξί. Η εκ μέρους του αιτητή καταβολή των προαναφερθέντων χρηματικών ποσών γινόταν τοις μετρητοίς ή με την έκδοση επιταγών ή με τη χρήση πιστωτικών καρτών ή με έκδοση εντολών για μεταφορά χρημάτων από έναν τραπεζικό λογαριασμό σε άλλον (τεκμήριο 5). Περί τα τέλη του έτους 2014 και αφού συνεπληρώθηκε ένα
(1)έτος από την έναρξη της δανειοδότησης της εταιρείας, της Ευαγγελίας Μάνιου και του Κωνσταντίνου Χατζημιχαήλ, και εν αντιθέσει με ό,τι συνεφωνήθηκε, ο αιτητής έλαβε μόνον ένα πολύ μικρό ποσόν έναντι του ποσού που τους εδάνεισε. Όταν ζήτησε εκ νέου εξηγήσεις, η Ευαγγελία Μάνιου και ο Κωνσταντίνος Χατζημιχαήλ αντέδρασαν έντονα και απείλησαν τον αιτητή ότι θα εγκαταλείψουν την εταιρεία. Το ενδεχόμενο αυτό εφόβησε τον αιτητή γιατί η τυχόν πραγματοποίησή του θα είχε ως αποτέλεσμα ο ίδιος να απωλέσει όλα όσα κατέβαλε στην εταιρεία, την Ευαγγελία Μάνιου και τον Κωσταντίνο Χατζημιχαήλ. Έως και τον Φεβρουάριο του έτους 2016, ο αιτητής είχε καταβάλει στους προανεφερθέντες ποσόν μεγαλύτερο των €300.000. Έτσι, ο αιτητής, υπό το καθεστώς φόβου και απειλών (τεκμήριο 10), συνέχισε, έως και τον Ιούλιο του έτους 2017, να καταβάλλει διάφορα ποσά. Μάλιστα, περί τον Αύγουστο του έτους 2016 ο αιτητής συνήψε δάνεια με τραπεζικό οργανισμό συνολικού ύψους €20.000 για να μπορέσει να ανταποκριθεί (τεκμήρια 11 και 12). Η περιουσία της εταιρείας και της Ευαγγγελίας Μάνιου, η οποία αγοράστηκε εξ ολοκλήρου με χρήματα του αιτητή, είναι συνολικής αξίας τουλάχιστον €100.000-. Ο αιτητής ήλπιζε ότι θα ελάμβανε μέρος του δανείου που παρεχώρησε στην εταιρεία, την Ευαγγελία Μάνιου και τον Κωνσταντίνο Χατζημιχαήλ από την αξία των τεσσάρων
(4)οχημάτων που ήσαν εγγεγραμμένα επ΄ονόματί τους και των επαγγελματικών αδειών ταξί. Περί τις αρχές Μαΐου του έτους 2017 συνετάχθηκαν προσχέδια συμφωνίας η οποία προγραμματιζόταν να συνομολογηθεί μεταξύ του αιτητή αφ΄ενός και της εταιρείας, της Ευαγγελίας Μάνιου και του Κωνσταντίνου Χατζημιχαήλ αφ΄ετέρου προς το σκοπό αναγνώρισης και εξασφάλισης των δανείων που ο πρώτος, κατά καιρούς, παρεχώρησε στους δευτέρους (τεκμήριο 13). Η υπογραφή της συμφωνίας αυτής δεν επετεύχθηκε. Περί τις 30 Ιουλίου του έτους 2017 ο αιτητής πληροφορήθηκε τον θάνατο του Κωνσταντίνου Χατζημιχαήλ. Οι σχέσεις του αιτητή και της Ευαγγελίας Μάνιου ήσαν τεταμένες ήδη από τις αρχές του έτους 2016, όταν τα οφειλόμενα σε αυτόν υπερέβαιναν των €300.000-. Περί τα τέλη Αυγούστου, αρχές Σεπτεμβρίου του έτους 2017 ο αιτητής συναντήθηκε με την Ευαγγελία Μάνιου. Αυτή αρνήθηκε οιανδήποτε οφειλή της ιδίας ή της εταιρείας έναντί του και τον πληροφόρησε πως πρόθεσή της ήταν να πωλήσει την περιουσία της τελευταίας, συμπεριλαμβανομένων των οχημάτων, και να μετακομίσει στην Ελλάδα. Έναντι των δανείων που τους παρεχώρησε, η εταιρεία, η Ευαγγελία Μάνιου και ο Κωνσταντίνος Χατζημιχαήλ κατέβαλαν στον αιτητή συνολικό ποσόν ύψους €34.710,90 και εξακολουθούν να του οφείλουν €423.443,55-, επιπλέον τόκους (τεκμήρια 15, 16 και 17). Η έκδοση των επιδιωκόμενων παρεμπιπτόντων διαταγμάτων είναι αναγκαία εφ΄όσον τόσον η εταιρεία όσον και η Ευαγγελία Μάνιου αρνούνται ότι οφείλουν οιονδήποτε ποσόν στον αιτητή (τεκμήριο 18). Επιπλέον, η Ευαγγελία Μάνιου εξέφρασε την πρόθεσή της να εκποιήσει όλα τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας και να εγκαταλείψει τη Δημοκρατία. Κατά τη δικάσιμο ημερ. 14.11.2017 εξεδόθηκε παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα ως οι παρα. Δ.Ε. και Στ της αίτησης ημερ. 10.11.2017 («το διάταγμα ημερ. 14.11.2017») και διετάχθηκε η επίδοση της αίτησης όσον αφορά στις επιδιωκόμενες, δια των παρα. Α, Β και Γ αυτής, θεραπείες. Η αίτηση ημερ. 10.11.2017 και το διάταγμα ημερ. 14.11.2017 επεδόθηκαν στην εταιρεία και την Ευαγγελία Μάνιου. Αυτά αντιμετωπίζουν τη γραπτή τους ένσταση η οποία κατεχωρίστηκε στις 21.12.2017 και οι λόγοι της οποίας συνοψίζονται ως εξής:
(1)Η αίτηση είναι παράτυπη, αβάσιμη και δεν πληροί τις προϋποθέσεις έκδοσης των επιδιωκόμενων διαταγμάτων.
(2)Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση είναι αντικανονική, παράτυπη και αντίθετη με τα γεγονότα.
(3)Ο αιτητής δεν κατέδειξε το κατεπείγον.
(4)Ο αιτητής δεν απεκάλυψε όλην την αλήθεια και δεν προσήλθε ενώπιον του Δικαστηρίου με καθαρά χέρια. Την ένσταση υποστηρίζει ένορκη δήλωση της Ευαγγελίας Μάνιου ημερ. 21.12.2017, στην οποίαν επισυνάπτονται, ως τεκμήρια, διάφορα έγγραφα. Συνοπτικά η μάρτυς δηλώνει τα εξής: Η ίδια υπήρξε, πράγματι, σύζυγος του αποβιώσαντος Κωνσταντίνου Χατζημιχαήλ, με τον οποίον συνέστησαν την εταιρεία επειδή κατείχαν τη σχετική τεχνογνωσία. Υπήρξε και εξακολουθεί να είναι μέτοχος και διευθύντρια της εταιρείας και υπό αυτήν την ιδιότητά της ενεργούσε πάντοτε. Τα όσα ουσιώδη ο αιτητής ισχυρίζεται προς υποστήριξη της αίτησης ημερ. 10.11.2017 είναι αβάσιμα και ανακριβή. Εάν οι ισχυρισμοί του αιτητή ήσαν αληθείς αυτός όφειλε να αντιδράσει ενωρίτερα έτσι ώστε να διασφαλίσει τα συμφέροντά του. Ο αιτητής κατέβαλε, πράγματι, κάποιο χρηματικό ποσόν προς το σκοπό διασφάλισης της συνέχισης των εργασιών της εταιρείας και επέκτασής των δραστηριοτήτων της. Όμως, ο αιτητής, ο οποίος υπήρξε πελάτης της εταιρείας, ενδιαφέρθηκε ο ίδιος να μάθει για την εταιρεία, ενήργησε κατόπιν δικής του πρωτοβουλίας και κατέβαλε τα χρήματα ως επένδυση και όχι ως δάνειο. Ο αιτητής επέλεξε να επενδύσει στην εταιρεία γιατί πίστευε πως αυτή θα ήταν προσοδοφόρα. Επέλεξε, επίσης, «να κρατήσει την ανωνυμία του σε σχέση με . (αυτήν) για τους δικούς του λόγους». Οι σχέσεις του αιτητή και του συζύγου της Κωνσταντίνου Χατζημιχαήλ δεν ήσαν ποτέ φιλικές. Ήσαν μόνον επαγγελματικές εξ ου και είναι ακατανόητος ο ισχυρισμός του αιτητή πώς όσα έπραξε τα έπραξε λόγω της εμπιστοσύνης που είχε προς αυτόν. Εν πάση περιπτώσει, εάν η εταιρεία επιθυμούσε να λάβει δάνειο θα ήταν λογικότερο να απευθυνθεί σε τράπεζα και όχι στον αιτητή. Ο αιτητής γνώριζε εξ αρχής και ανά πάσα στιγμή την πορεία των εργασιών καθώς και τη δυσχερή οικονομική κατάσταση της εταιρείας και επέλεξε να επενδύει σε αυτήν. Αυτή η ενεργός ανάμειξη του αιτητή, η διάθεσή του για επένδυση και οι σχετικές πρωτοβουλίες του αποδεικνύονται και από την αλληλογραφία του με συνεργάτη της εταιρείας στην οποία γίνεται αναφορά σε ιδέες και σχεδιασμούς του αιτητή συναφείς με την μεταφορά πελατών με ταξί καθώς και στην υλοποίησή τους (τεκμήριο Γ). Ο αιτητής επισκεπτόταν τα γραφεία της εταιρείας για να ελέγξει την πορεία των εργασιών της. Πλην όμως, αυτός μάλλον παρεμπόδιζε τις εργασίες της εταιρείας αντί να τις διευκολύνει. Κατά τις επισκέψεις του αυτές ο αιτητής ελάμβανε από τα γραφεία της εταιρείας διάφορα ποσά τοις μετρητοίς. Εν αντιθέσει με τον αιτητή, ο οποίος δεν συνεισέφερε τις υπηρεσίες του στην εταιρεία, τόσον η ίδια όσον και ο σύζυγός της Κωνσταντίνος Χατζημιχαήλ εργαζόντουσαν συνεχώς «για την εταιρεία ως οδηγοί, ως γραμματείς, ως τηλεφωνητές, ως διαφημιστές, ως marketing...». Το όχημα υπ΄αριθμόν εγγραφής KZQ 305 αγοράστηκε με δανεισμό από τον Κεντρικό Φορέα Ισότιμης Κατανομής Βαρών. Το ποσόν του δανείου αυτού εξακολουθεί να οφείλεται. Η αγορά του οχήματος υπ΄αριθμόν εγγραφής KVR 996 και δύο επαγγελματικών αδειών αστικής χρήσης έγινε κατόπιν προτροπών του αιτητή. Περί τις αρχές του έτους 2014 η ίδια και ο Κωνσταντίνος Χατζημιχαήλ προέτειναν στον αιτητή την επ΄ονόματί του μεταβίβαση μετοχών της εταιρείας. Διευθετήθηκε μάλιστα σχετική συνάντηση με δικηγόρους. Η πρόταση αυτή απερρίφθηκε από τον αιτητή. Η ιδία δεν έχει πρόθεση να εγκαταλείψει τη Δημοκρατία. Όμως, επιθυμεί να προωθήσει την εκούσια διάλυσή της αφού η ιδία αδυνατεί να αντεπεξέλθει. Η αίτηση ημερ. 10.11.2017 ορίστηκε για ακρόαση. Πλην όμως, παρεμβλήθηκε η καταχώριση, στις 16.01.2018, της υπό συζήτησιν αίτησης («η αίτηση ημερ. 16.01.2018») δια της οποίας ο αιτητής επιδιώκει την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσής του και την κατάθεση διαφόρων εγγράφων. Η αίτηση ημερ. 16.01.2018 καταγράφει, ως νομική της βάση, τη Δ.48 θ.θ.1 έως και 4
(2), 7 έως και 9 και τη Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας καθώς και τις συμφυείς εξουσίες και την πρακτική του Δικαστηρίου. Την αίτηση ημερ. 16.01.2018 υποστηρίζει ένορκη δήλωση του αιτητή, ίδιας ημερομηνίας, ο οποίος ισχυρίζεται τα εξής: Μετά την καταχώριση της ένστασης ημερ. 21.12.2017 και της ένορκης δήλωσης της Ευαγγελίας Μάνιου, είναι ανάγκη αφ' ενός να προστεθούν γεγονότα που ακολούθησαν την καταχώριση της αίτησης ημερ. 10.11.2017 και της ένορκης δήλωσής του που την υποστηρίζει και αφ΄ετέρου «να διευκρινισθούν, αντικρουσθούν και απαντηθούν ισχυρισμοί των ...Καθ΄ων η αίτηση, οι οποίοι δεν μπορούσαν να προβλεφθούν κατά την καταχώριση της ...(αίτηση ημερ. 10.11.2017)». Η επιδιωκόμενη να καταχωριστεί συμπληρωματική ένορκη δήλωση θα θέσει, ενώπιον του Δικαστηρίου, την πλήρη εικόνα των επίδικων θεμάτων και θα εξυπηρετήσει την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Ας σημειωθεί πως στην αίτηση ημερ. 16.01.2018 επισυνάπτεται, ως Παράρτημα Α, το κείμενο της επιδιωκομένης να καταχωριστεί συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του αιτητή. Πρόκειται για εκτενή συμπληρωματική ένορκη δήλωση, με συνημμένα έγγραφα, δια της οποίας επιδιώκεται να προστεθούν οι εξής ισχυρισμοί:
(1)Ηλεκτρονική αλληλογραφία ημερ. 18.12.2017 καταδεικνύει την απόφαση της Ευαγγελίας Μάνιου να τερματίσει τις εργασίες της εταιρείας, άρα, καταδεικνύει το κατεπείγον για την επιτυχία της αίτησης ημερ. 10.11.2017.
(2)Ο αιτητής απεφάσισε να παραχωρήσει δάνειο στην εταιρεία, την Ευαγγελία Μάνιου και τον Κωνσταντίνο Χατζημιχαήλ, αποκλειστικώς και μόνον λόγω της φιλικής σχέσης του με τον τελευταίο και όχι ως επένδυση στην επαγγελματική δραστηριότητα της εταιρείας.
(3)Πράγματι, έλαβε χώραν συνάντηση των ενδιαφερόμενων και των δικηγόρων τους προς το σκοπό της επ΄ονόματί του αιτητή μεταβίβασης μετοχών της εταιρείας. Η μεταβίβαση αυτή απερρίφθηκε από τον αιτητή.
(4)Η εταιρεία, η Ευαγγελία Μάνιου και ο Κωνσταντίνος Χατζημιχαήλ έλαβαν δάνειο από τον αιτητή υπό όρους ευνοϊκούς και επειδή αδυνατούσαν, λόγω της οικονομικής κατάστασής τους, να λάβουν δάνειο από τράπεζα.
(5)Η ενημέρωση του αιτητή για την πορεία εργασιών καθώς και για την οικονομική κατάσταση της εταιρείας ήταν ελλιπής, ανεπαρκής και ελάχιστη.
(6)Ο αιτητής κατέβαλε σε υπάλληλο της εταιρείας το ποσόν των €5.000- για την επέκταση των εργασιών στην Ελλάδα. Ο σχεδιασμός αυτός, εν τέλει, δεν πραγματοποιήθηκε επειδή αυτό απεφάσισαν η Ευαγγελία Μάνιου και ο Κωνσταντίνος Χατζημιχαήλ.
(7)Όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του αιτητή ημερ. 10.11.2017 για τις πρωτοβουλίες της Ευαγγελίας Μάνιου και του Κωνσταντίνου Χατζημιχαήλ για την αγορά οχημάτων και για άλλα ζητήματα σχετικά με τις εργασίες της εταιρείας είναι αληθή.
(8)Η αλληλογραφία μεταξύ του αιτητή και συνεργάτη της εταιρείας, την οποίαν επικαλείται η Ευαγγελία Μάνιου για να καταδείξει πως ο αιτητής ήταν επενδυτής στην εταιρεία και όχι δανειστής της, είναι άσχετη και ουδόλως υποστηρίζει τις θέσεις αυτές. Η αίτηση ημερ. 16.01.2018 αντιμετωπίζει τη γραπτή ένσταση της εταιρείας και της Ευαγγελίας Μάνιου η οποία κατεχωρίστηκε στις 07.02.2018 και οι λόγοι της οποίας συνοψίζονται ως εξής:
(1)Η αίτηση ημερ. 16.01.2018 είναι παράτυπη, παράνομη και αβάσιμη. Δεν κατεδείχθηκε καλός και/ή σοβαρός λόγος για να επιτραπεί στον αιτητή η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.
(2)Δια της αίτησης ημερ. 16.01.2018 επιδιώκεται η εισαγωγή ανεπίτρεπτης και/ή νέας και/ή άσχετης μαρτυρίας.
(3)Δια της αίτησης ημερ. 16.01.2018 επιδιώκεται η διόρθωση παράλειψης.
(4)Η αίτηση ημερ. 16.01.2018 είναι κακόπιστη, παρελκυστική και καταχρηστική. Την ένσταση στην αίτηση ημερ. 16.01.2018 υποστηρίζει ένορκη δήλωση της Ευαγγελίας Μάνιου η οποία, κατ΄ουσίαν, υιοθετεί και επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης. Μελετήθηκαν τα επίδικα νομικά ζητήματα και εξετάσθηκε η μαρτυρία, υπό το πρίσμα και των όσων οι ευπαίδευτες συνήγοροι των διαδίκων εισηγήθηκαν δια των αγορεύσεών τους. Σημειώνονται και διαπιστώνονται τα εξής:
(1)Η καταχώριση και εκδίκαση μίας ενδιάμεσης αίτησης, ως η αίτηση ημερ. 10.11.2017, ρυθμίζεται από τη Δ.48. Ιδίως, όσον αφορά στην ακρόαση τέτοιας αίτησης, ο θ.4
(2)της Διαταγής ορίζει πως αυτή «διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39». Αναφερόμενος σε ένορκες δηλώσεις, ο θεσμός εννοεί αυτές που καταχωρούνται εξ αρχής μαζί με την ενδιάμεση αίτηση και την ένσταση καθώς και αυτές που καταχωρούνται στη συνέχεια ως συμπληρωματικές (επιπρόσθετες) των αρχικών, εφ΄ όσον δοθεί σχετική άδεια από το Δικαστήριο. Ο ίδιος θεσμός ορίζει πως «το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων». Κατά κανόναν, η δυνατότητα καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης καθώς και η δυνατότητα αντεξέτασης του αντιδίκου προσφέρεται, στις κατάλληλες περιπτώσεις, στον διάδικο ο οποίος βαρύνεται να αποδείξει τη συνδρομή των προϋποθέσεων για την έγκριση της εκάστοτε ενδιάμεσης αίτησής του (Κώστα v. Κώστα
(2003)1 Α.Α.Δ. 269). Από το γράμμα της Δ.48 θ.4
(2)προκύπτει πως η δυνατότητα καταχώρισης συμπληρωματικής (επιπρόσθετης) ένορκης δήλωσης δεν είναι δεδομένη ούτε αυτόματη και ούτε ατέρμονη. «.. το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρίσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου» (Ματθαίου κ.α.
(2008)1 (Α) Α.Α.Δ. 510, 514). Για να ασκηθεί η διακριτική εξουσία υπέρ του αιτήματος για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης θα πρέπει ο διάδικος που υποβάλλει το αίτημα να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι συντρέχει καλός λόγος για κάτι τέτοιο. Ο «καλός λόγος» είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με το είδος της ενδιάμεσης αίτησης καθώς και με τη φύση των θεραπειών που αυτή επιδιώκει. Ο «καλός λόγος» συνυφαίνεται με τη σημασία που έχει η προτεινόμενη επιπρόσθετη μαρτυρία για την εκδίκαση της εκάστοτε ενδιάμεσης αίτησης, με την ευχέρεια παρουσίασης της μαρτυρίας αυτής διά των αρχικών ενόρκων δηλώσεων καθώς και με την ανάγκη αντίκρουσης μαρτυρίας του αντιδίκου. Όπως αναφέρεται στην απόφαση επί της Έφεσης αρ. 29/2014 Μαρία Κόκκινου v. Κυριάκου Κόκκινου, ημερ. 03.11.2016, «ο καλός λόγος προϋποθέτει την ύπαρξη κάποιας ανάγκης με απώτερο σκοπό την επίλυση των επίδικων ζητημάτων της ενδιάμεσης αίτησης και την ορθή απονομή της δικαιοσύνης». Προστίθενται δε, στην ίδιαν απόφαση, και τα εξής: Πρώτον, κατά την εξέταση αιτήσεων για την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης «Δεν υπάρχει άκαμπτος κανόνας». Δεύτερον, η αμφισβήτηση γεγονότων δεν θεμελιώνει, άνευ άλλου τίνος, «καλό λόγο» για την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ώστε να απαντηθούν ισχυρισμοί του αντιδίκου ή να προσαχθεί πρόσθετη μαρτυρία. Ως θέμα λογικής δεν δύναται να αποτελεί «καλό λόγο» η επιθυμία του διαδίκου να τροποποιήσει ή να αλλοιώσει το περιεχόμενο της αρχικής ένορκης δήλωσής του ή να συμπληρώσει ένα ηθελημένο κενό αυτής. Ούτε δύναται να αποτελεί «καλό λόγο» η επιθυμία του διαδίκου να προσθέσει, στην αρχική ένορκη δήλωσή του, ισχυρισμούς για γεγονότα τα οποία του ήσαν γνωστά εξ αρχής και τα οποία δεν απεκάλυψε. Αποτελεί, όμως, «καλό λόγο», για να επιτραπεί η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, η ανάγκη να απαντηθούν συγκεκριμένοι και προσδιορισμένοι ισχυρισμοί του αντιδίκου οι οποίοι αφορούν σε ουσιώδη ζητήματα και οι οποίοι δεν ήσαν προβλέψιμοι κατά το χρόνο καταχώρισης της αρχικής ένορκης δήλωσης.
(2)Επειδή ο προαναφερθείς «καλός λόγος» συνδέεται άρρηκτα με το είδος της κύριας αίτησης παρατίθενται τα ακόλουθα, όσον αφορά στο νομοθετημένο και νομολογημένο πλαίσιο εκδίκασης αιτήσεων για την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων ως η αίτηση ημερ. 10.11.2017: «Το Άρθρο 32 περιέχει το ουσιαστικό δίκαιο για τα προσωρινά διατάγματα, η δε δικονομία ρυθμίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο και τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς. Στη διαδικασία του προσωρινού διατάγματος το έργο του δικαστηρίου είναι περιορισμένο. Το καθήκον του περιορίζεται στη διαπίστωση κατά πόσο ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει το Άρθρο 32» [Βλ. Γρηγορίου v. Χριστόφορου
(1995)1 A.Α.Δ. 248, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263, Hadjikyriakos Co. Ltd v. United Biscuits (UK) Ltd
(1979)1 C.L.R. 689) και Demades Overseas Ltd v. Studio MA. ST. Ltd
(1996)1 (B) Α.Α.Δ. 799, 807]. Η πρώτη προϋπόθεση αφορά στην ύπαρξη σοβαρού θέματος προς εκδίκαση και ικανοποιείται εφ' όσον, επί τη βάσει όσων καταγράφονται στις έγγραφες προτάσεις, αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση. Η δεύτερη προϋπόθεση αφορά στην ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής και ικανοποιείται εφ' όσον συντρέχει κάτι περισσότερο από μίαν απλή δυνατότητα επιτυχίας, χωρίς, όμως, να απαιτείται απόδειξη τούτου επί τη βάσει της στάθμισης των πιθανοτήτων (balance of probabilities), βαθμός απόδειξης που απαιτείται για την απόδειξη της αγωγής. Η τρίτη προϋπόθεση αφορά στη δυσχέρεια ή την αδυναμία πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Αυτή συντρέχει εφ' όσον, λαμβανομένης υπ' όψιν της μαρτυρίας στο σύνολό της, προκύπτει, πράγματι, βάσιμος κίνδυνος ότι η απόφαση υπέρ του ενάγοντος δεν θα μπορέσει να ικανοποιηθεί παρά μόνον εάν εκδοθεί το επιδιωκόμενο ενδιάμεσο διάταγμα. Τα πλαίσια άσκησης της σχετικής διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου δεν είναι οριοθετημένα κατά τρόπον αυστηρό. «Η κάθε περίπτωση κρίνεται υπό το φως των δικών της γεγονότων και περιστατικών, με γνώμονα πάντοτε το κατά πόσο η έκδοση του διατάγματος είναι αναγκαία, για να καταστεί δυνατή η απονομή της δικαιοσύνης σε κάθε στάδιο, περιλαμβανόμενου και αυτού της ικανοποίησης της απόφασης, που τυχόν ήθελε εκδοθεί» [Καλογέρου ν. C.C.F Credit Capital Finance Ltd
(2005)1 (B) Α.Α.Δ 1237, 1244]. To Δικαστήριο εκδίδει ενδιάμεσο απαγορευτικό διάταγμα με φειδώ και αφού σταθμίσει τα δεδομένα της υπόθεσης και κρίνει πως η έκδοση τέτοιου διατάγματος είναι δίκαιη και πρόσφορη [Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Χατζήβασίλη
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 152].
(3)Περαιτέρω, και όσον αφορά στο εγχείρημα καταχώρισης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε διαδικασία για την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων, στην απόφαση Μαρία Κόκκινου v. Κυριάκου Κόκκινου (ανωτέρω), υποδεικνύονται και τα εξής: «Σε διαδικασίες ..για προσωρινά διατάγματα, σπάνια είναι που θα προκύψει ανάγκη η οποία να εκφράζεται σε «καλό λόγο» για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος. Και αυτό γιατί στις διαδικασίες αυτές το έργο του Δικαστηρίου περιορίζεται ουσιαστικά στην εξέταση της συνδρομής των νομοθετικών προϋποθέσεων για την έκδοση του διατάγματος, χωρίς να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και σε εξέταση των αμφισβητουμένων γεγονότων».
(4)Εξέταση της αίτησης ημερ. 16.01.2018, της ένορκης δήλωσης του αιτητή που την υποστηρίζει, του κειμένου της επιδιωκομένης, να καταχωριστεί, συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης καθώς και των επιδιωκομένων, να καταχωριστούν, πρόσθετων εγγράφων, δεν καταδεικνύει «καλό λόγο» για να επιτραπεί το υπό συζήτησιν διάβημα. Η διαπίστωση αυτή βασίζεται στα εξής: (α) Τα όσα ακολούθησαν την 10.11.2017 είναι αδιάφορα. Η αίτηση ημερ. 10.11.2017 θα εξετασθεί επί τη βάσει των γεγονότων που υφίσταντο κατά το χρόνο καταχώρισής της. Εν πάση περιπτώσει, μετά την επίδοση της αίτησης ημερ. 10.11.2017 και την καταχώριση ένστασης, η ακρόαση θα αφορά μόνον στις προϋποθέσεις τις οποίες θέτει το άρθρο 32 του Ν.14/1960. Η συνδρομή του «κατεπείγοντος» αποτελεί προϋπόθεση έκδοσης παρεμπίπτοντος διατάγματος επί τη βάσει μονομερούς αίτησης και όχι επί τη βάσει αίτησης η οποία κατέστη δια κλήσεως εφ΄ όσον έχει επιδοθεί (Κασπαρή κ.α. v. Ανδρέου
(2004)1 (Β) Α.Α.Δ. 784, 788). (β) Όσα ουσιώδη η Ευαγγελία Μάνιου αναφέρει στην ένορκη δήλωσή της ημερ. 21.12.2017 αφορούν σε γεγονότα προγενέστερα της 10.11.2017, ήσαν δε προβλέψιμα δεδομένης της φύσης της επίδικης διαφοράς. (γ) Με εξαίρεση την αλληλογραφία ημερ. 18.12.2017, η συμπληρωματική παρουσίαση της οποίας δεν δικαιολογείται για το λόγο που αναφέρεται ανωτέρω υπό (α), ο αιτητής δεν ισχυρίζεται ότι τα γεγονότα τα οποία επιδιώκει να προσθέσει δια της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσής του δεν ήσαν γνωστά σε αυτόν κατά το χρόνο καταχώρισης της αρχικής ένορκης δήλωσής του ημερ. 10.11.2017. (δ) Με εξαίρεση την αλληλογραφία ημερ. 18.12.2017, η συμπληρωματική παρουσίαση της οποίας δεν δικαιολογείται για το λόγο που αναφέρεται ανωτέρω υπό (α), ο αιτητής δεν ισχυρίζεται ότι δεν ήταν ευχερές σε αυτόν να αναφέρει εξ αρχής τα γεγονότα τα οποία επιδιώκει να προσθέσει δια της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσής του. (ε) Το είδος της αίτησης ημερ. 10.11.2017 και το θεσμοθετημένο και νομολογημένο πλαίσιο εκδίκασής της (ως αυτό παρατίθεται πιο πάνω) δεν καθιστούν αναγκαία την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ως αυτή επιδιώκεται. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση ημερ. 16.01.2018 αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης ημερ. 16.01.2018, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων αρ.1 και 2 - καθ΄ων η αίτηση και εναντίον του ενάγοντος - αιτητή. Αυτά να καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας εκδίκασης της αγωγής. (Υπ) .............. Α.Κ.Λυκούργου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο