← Κύπρος

MILTIADES NEOPHYTOU CIVIL ENGINEERING CONTRACTORS & DEVELOPERS LTD ν. SPIRITO CONCRETE LIMITED, Αρ. Αγωγής: 1220/17, 24/4/2018

MILTIADES NEOPHYTOU CIVIL ENGINEERING CONTRACTORS & DEVELOPERS LTD ν. SPIRITO CONCRETE LIMITED, Αρ. Αγωγής: 1220/17, 24/4/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A261 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1220/17 Μεταξύ: MILTIADES NEOPHYTOU CIVIL ENGINEERING CONTRACTORS & DEVELOPERS LTD, εκ Λευκωσίας Ενάγουσας -και- SPIRITO CONCRETE LIMITED, εκ Λευκωσίας Εναγομένης --------------- Αίτηση Αιτήτριας ημερ. 15.3.17 για έκδοση Ενδιάμεσου Απαγορευτικού και Προστακτικού Διατάγματος ----------------------- 24.4.2018 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κα Ν. Θεοδώρου, για Ηρ. Ν. Κυριακίδης, ΔΕΠΕ Για τους Εναγόμενους: κ. Δ. Μιχαηλίδη, για Χρ. Μ. Τριανταφυλλίδη ------------------------ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η ως άνω Αιτήτρια αιτείται από το Σεβαστό Δικαστήριο: «Α. Διάταγμα, διατάττον την Καθ' ης η Αίτηση και/ή τους διευθυντές και/ή υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους της, όπως επιτρέψουν την ελεύθερη είσοδο και/ή πρόσβαση στους υπαλλήλους και/ή διευθυντές και/ή αντιπροσώπους της Αιτήτριας, εντός του περιφραγμένου χώρου εργοστασίου, ιδιοκτησίας και/ή κατοχής της Καθ' ης η Αίτηση στη βιομηχανική περιοχή Τσερίου, για περίοδο 90 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης του παρόντος διατάγματος και/ή εντός του χρονικού πλαισίου που θα καθορίσει ως ήθελε κρίνει δίκαιο και/ή εύλογο υπό τις περιστάσεις το Σεβαστό Δικαστήριο, με σκοπό να παραλάβουν την ακόλουθη κινητή περιουσία, ιδιοκτησίας της Αιτήτριας και/ή τρίτων προσώπων με δικαίωμα και/ή άδεια χρήσης και/ή κατοχής από την Αιτήτρια:

  1. Ένα container (λυόμενο κτήριο) - γραφείο
  2. Δύο container (λυόμενα κτήρια) - Αποθήκες
  3. Δύο οχήματα με αριθμούς εγγραφής ΚΝΧ 167 και ΚΡΥ 929
  4. Ένα μεταλλικό Υπόστεγο
  5. Γεννήτρια QAS 40 - Atlar Copco
  6. Διάφορα εργαλεία και εξαρτήματα για επιδιόρθωση μηχανημάτων και αυτοκινήτων, η οποία βρίσκεται και/ή είναι τοποθετημένη εντός του προαναφερόμενου περιφραγμένου χώρου ιδιοκτησίας της Αιτήτριας. B. Διαζευκτικά προς το Α ανωτέρω, διάταγμα, διατάττον την Καθ' ης η Αίτηση και/ή τους διευθυντές και/ή υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους της, όπως παραδώσουν και/ή επιστρέψουν εντός δέκα ημερών από της επιδόσεως του παρόντος Διατάγματος και/ή εντός του χρονικού πλαισίου που θα καθορίσει ως ήθελε κρίνει δίκαιο και/ή εύλογο υπό τις περιστάσεις το Σεβαστό Δικαστήριο, στην διεύθυνση που θα υποδείξει η Αιτήτρια στην Καθ' ης η Αίτηση γραπτώς με την επίδοση του παρόντος διατάγματος, και η οποία θα βρίσκεται εντός της Επαρχίας Λευκωσίας, της ακόλουθης κινητής περιουσίας, ιδιοκτησίας της Αιτήτριας και/ή τρίτων προσώπων με δικαίωμα και/ή άδεια χρήσης και/ή κατοχής από την Αιτήτρια:
  7. Ένα container (λυόμενο κτήριο) - γραφείο
  8. Δύο container (λυόμενα κτήρια) - Αποθήκες
  9. Δύο οχήματα με αριθμούς εγγραφής ΚΝΧ 167 και ΚΡΥ 929
  10. Ένα μεταλλικό Υπόστεγο
  11. Γεννήτρια QAS 40 - Atlar Copco
  12. Διάφορα εργαλεία και εξαρτήματα για επιδιόρθωση μηχανημάτων και αυτοκινήτων, η οποία περιουσία, βρίσκεται και/ή είναι τοποθετημένη εντός περιφραγμένου χώρου εργοστασίου, ιδιοκτησίας και/ή κατοχής της Καθ' ης η Αίτηση, στη βιομηχανική περιοχή Τσερίου. Η παρούσα αίτηση βασίζεται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο ΚΕΦ. 6 ως τροποποιήθηκε, άρθρα 4-9, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.θ. 1-9 & 64, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο Ν.14/60(ως τροποποιήθηκε), άρθρο 32, στον Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο Κεφ. 148 άρθρα 2,3 και 37-44 και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η παρούσα αίτηση εκτίθενται στην επισυνημμένη σ΄ αυτή ένορκη δήλωση του κ. Γιαννάκη Ιωάννου, Γενικού Διευθυντή της Αιτήτριας, από την Λευκωσία. Η Αιτήτρια η οποία ασχολείται μεταξύ άλλων με την παροχή οικοδομικών εργασιών συνεργαζόταν με την Καθ' ης η Αίτηση για περίοδο πέραν των 15 ετών. Στα πλαίσια της πολύχρονης αυτής συνεργασίας τους, η Καθ' ης η Αίτηση προσέφερε με δική της πρωτοβουλία στην Αιτήτρια, χαριστικά, παρέχοντας της άδεια χρήσης και εκμετάλλευσης μέρους περιφραγμένου ακινήτου, ιδιοκτησίας της, το οποίο βρίσκεται στη βιομηχανική περιοχή Τσερίου, στη Λευκωσία, προκειμένου να χρησιμοποιεί και εκμεταλλεύεται τον συγκεκριμένο χώρο, ως χώρο αποθήκευσης, κινητής της περιουσίας και εκτέλεσης διάφορων εργασιών της. Ήταν μεταξύ άλλων ρητοί ή και εξυπακουόμενοι όροι της χρήσης και εκμετάλλευσης του εν λόγω χώρου από την Αιτήτρια, οι ακόλουθοι: (α) Η Αιτήτρια, με τη σύμφωνη γνώμη και συγκατάθεση της Καθ' ης η Αίτηση, μπορούσε και νομιμοποιείτο να χρησιμοποιεί ανενόχλητα και να κατέχει και να εκμεταλλεύεται μέρος του εν λόγω χώρου. (β) Η Καθ'ης η Αίτηση παραχώρησε απρόσκοπτη και ελεύθερη πρόσβαση και κατοχή, μέρους του εν λόγω χώρου, το οποίο η Αιτήτρια κυρίως χρησιμοποιούσε για σκοπούς αποθήκευσης, φύλαξης και επιδιόρθωσης διαφόρων μηχανημάτων, υλικών και άλλων κινητών ειδών ιδιοκτησίας της. (γ) Η Αιτήτρια δεν θα κατέβαλλε οιονδήποτε ποσό ως αντίτιμό για την εκμετάλλευση και χρήση του εν λόγω χώρου στην Καθ'ης η Αίτηση. (δ) Η χρήση και εκμετάλλευση του εν λόγω χώρου από την Αιτήτρια, θα ήταν για αόριστο χρονικό διάστημα. Η ίδια η Καθ' ης η Αίτηση καθόρισε τους ευνοϊκούς για την Αιτήτρια πιο πάνω όρους εκμετάλλευσης του εν λόγω χώρου, ένεκα μεταξύ άλλων της φιλικής σχέσης που συνέδεε τα διευθυντικά στελέχη τους, αλλά και λόγω των πολλαπλών ωφελημάτων που είχε από την Αιτήτρια. Συγκεκριμένα η Αιτήτρια επέλεγε προτιμισιακά να προμηθεύεται από την Καθ' ης η Αίτηση σημαντικό αριθμό προϊόντων της και την χρησιμοποίησε ως υπεργολάβο σε διάφορα έργα που κέρδιζε προσφορές η Αιτήτρια. Αποτέλεσμα τούτου, ήταν η Καθ' ης η Αίτηση να αποκομίζει σημαντικά χρηματικά οφέλη και να σημειώνει μεγάλα κέρδη από την συνεργασία της με την Αιτήτρια. Στην βάση των πιο πάνω όρων, η Αιτήτρια κατά το έτος 2009, έλαβε ελεύθερη και κενή κατοχή μέρους του ακίνητου ιδιοκτησίας της Καθ' ης η Αίτηση, το οποίο βρίσκεται στην βιομηχανική περιοχή Τσερίου. Έκτοτε, έως και περί τα τέλη του έτους 2016, η Αιτήτρια χρησιμοποιούσε και εκμεταλλευόταν τον εν λόγω χώρο κατά την κρίση της και χωρίς οιαδήποτε προβλήματα ή συζητήσεις για την χρήση αυτού, με την Καθ' ης η Αίτηση. Ένεκα του ότι ο εν λόγω χώρος, θα χρησιμοποιείτο για αόριστο χρονικό διάστημα, η Αιτήτρια με την σύμφωνη γνώμη και συγκατάθεση της Καθ' ης η Αίτηση, ανήγειρε και τοποθέτησε εντός αυτού, πέραν των διαφόρων υλικών, μηχανημάτων και οχημάτων της, τρία λυόμενα κτήρια και ένα μεταλλικό υπόστεγο. Η συνολική αξία του μεταλλικού υπόστεγου ανέρχεται περίπου στο ποσό των €20.000 ενώ των τριών λυόμενων κτηρίων, συνολικά, στις €15.000 περίπου. Ειδικότερα, εντός του εν λόγω περιφραγμένου χώρου βρίσκεται σήμερα, η ακόλουθη κινητή περιουσία της Αιτήτριας: i. Ένα container (λυόμενο κτήριο) - γραφείο ii. Δύο container (λυόμενα κτήρια) - Αποθήκες iii. Δύο οχήματα με αριθμούς εγγραφής ΚΝΧ 167 και ΚΡΥ 929 iv. Ένα μεταλλικό Υπόστεγο v. Γεννήτρια QAS 40 - Atlar Copco vi. Διάφορα εργαλεία και εξαρτήματα για επιδιορθώσεις μηχανημάτων και αυτοκινήτων. Η δε συνολική αξία των μηχανημάτων, υλικών και εργαλείων, τα οποία επίσης κατακρατούνται από την Καθ' ης η Αίτηση, υπερβαίνει τις €20.
  13. Περί τα μέσα του έτους 2015, οι σχέσεις της Αιτήτριας με την Καθ' ης η Αίτηση διαταράχθηκαν, κυρίως λόγω οικονομικών διαφορών, οι οποίες παρά τις προσπάθειες που κατέβαλαν και οι δύο πλευρές, δεν ευδοκίμησαν, με αποτέλεσμα να καταλήξουν στα Δικαστήρια με την καταχώρηση της αγωγής υπ' αριθμό 3484/2016 από την Καθ' ης η Αίτηση. Κατά την 25/10/2016, η Αιτήτρια για πρώτη φορά οχλήθηκε από την Καθ' ης η Αίτηση σε σχέση με την χρήση και εκμετάλλευση από αυτήν του εν λόγω χώρου, με επιστολή ημερομηνίας 25/10/
  14. Ακολούθως, και συγκεκριμένα περί τις 21/11/2016, η Καθ' ης η Αίτηση απέστειλε στην Αιτήτρια και τέσσερα

(4)τιμολόγια, εκδοθέντα από την Καθ' ης η Αίτηση επ' ονόματι της. Στα εν λόγω τιμολόγια, τα οποία όπως φαίνεται εκδόθηκαν αναδρομικά, μεταξύ της περιόδου 30/12/2014 και 17/11/2016, υπάρχουν χρεώσεις για κατ' ισχυρισμό ενοίκια που οφείλονται από την Αιτήτρια για χρήση του επίδικου χώρου από το 2009 μέχρι το Νοέμβριο του 2016, συνολικού ποσού €94.750,
  1. Ουδέποτε συμφωνήθηκε η καταβολή οποιουδήποτε ποσού ως ενοίκιο ή το άνοιγμα οποιουδήποτε σχετικού λογαριασμού στο οποίο να χρεοπιστώνονται οποιαδήποτε ποσά ως ενοίκιο για τη χρήση ή και εκμετάλλευση του επίδικου χώρου από την Αιτήτρια. Ουδέποτε μάλιστα είχε αποσταλεί στην Αιτήτρια προηγουμένως, οποιοδήποτε τιμολόγιο ή απαίτηση για πληρωμή οποιουδήποτε ποσού, που να αφορά τη χρήση του επίδικου χώρου. Ουδέποτε συμφωνήθηκε η καταβολή οποιουδήποτε ποσού ως ενοίκιο για τη εκμετάλλευση του εν λόγω χώρου του εργοστασίου, προκειμένου να νομιμοποιείται η Καθ' ης η Αίτηση να διεκδικεί τα κατ' ισχυρισμό της οφειλόμενα ενοίκια ή οιονδήποτε άλλο ποσό. Η Καθ' ης η Αίτηση, απαγόρευσε την είσοδο σε όλους ανεξαιρέτως τους υπαλλήλους και αντιπροσώπους της Αιτήτριας στον εν λόγω χώρο, κατακρατώντας εκεί όλη την κινητή περιουσία της Αιτήτριας, όχι μόνο χωρίς την συγκατάθεση της τελευταίας, αλλά και χωρίς να ανταποκριθεί στις εκκλήσεις αυτής να της παρέχει πρόσβαση προκειμένου να λάβει τουλάχιστον τα απολύτως απαραίτητα και αναγκαία για την εύρυθμη συνέχιση της λειτουργίας της και εκτέλεση των εργασιών της. Η Καθ' ης η Αίτηση αρνείται να επιστρέψει τα ως άνω οχήματα και μηχανήματα ή και να επιτρέψει την είσοδο στο χώρο του εργοστασίου σε υπαλλήλους της Αιτήτριας, ισχυριζόμενη μάλιστα ότι έχει δικαίωμα «lien» επ' αυτών. Η Καθ' ης η Αίτηση παραδέχεται άμεσα και ρητά, τόσο ότι τα μηχανήματα και οχήματα που βρίσκονται εντός του περιφραγμένου χώρου του εργοστασίου αποτελούν ιδιοκτησία της Αιτήτριας, όσο και το γεγονός ότι αυτά κατακρατούνται από την ίδια. Μεταξύ των διαδίκων εκκρεμεί η Αγωγή υπ' αριθμόν 3484/16 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, η οποία καταχωρήθηκε στις 15/7/2016 από την Καθ΄ης η Αίτηση. Η εν λόγω αγωγή αφορά κατ' ισχυρισμό οφειλόμενο υπόλοιπο ύψους €364.791,35 για αγορές προϊόντων από την Αιτήτρια και σε καμία περίπτωση δεν αφορά οιονδήποτε ποσό απλήρωτων ενοικίων ή άλλο ποσό για τη χρήση και εκμετάλλευση από την Αιτήτρια του εν λόγω χώρου. Η κατακράτηση των οχημάτων χωρίς τις απαραίτητες και κατάλληλες συνθήκες φύλαξης ή λειτουργίες τους, ενδεχομένως να δημιουργήσει ζημιά σ' αυτά ακόμα και καταστροφή τους, περάν της εμφανούς παρανομίας που ενέχει αυτή καθ΄ εαυτή η κατακράτησή τους. Περιουσία ιδιοκτησίας της Αιτήτριας παράνομα, καταχρηστικά και απροκάλυπτα κατακρατείται από την Καθ' ης η Αίτηση, με την τελευταία μάλιστα να αναγνωρίζει την ιδιοκτησία και το δικαίωμα κατοχής της Αιτήτριας επ' αυτής αλλά προκλητικά να αρνείται να την παραδώσει ή να παρέχει πρόσβαση στον χώρο όπου νόμιμα κατείχε κατοχή η Αιτήτρια μέχρι τέλος Ιανουαρίου, προκειμένου η ίδια να παραλάβει αυτή. Η Καθ' ης η Αίτηση, προέβη στην παράνομη αυτή πράξη της, γνωρίζοντας τις αρνητικές επιπτώσεις που αυτή θα είχε για την Αιτήτρια, και παράνομα, αυθαίρετα και καταπιεστικά συνεχίζει αυτή, προκειμένου να εξαναγκάσει ή και καταπιέσει την Αιτήτρια να καταβάλει σε αυτήν ποσά που η τελευταία νόμιμα και ορθά όχι μόνο αμφισβητεί ότι τις οφείλει αλλά ανταπαιτεί και εναντίον της μεγαλύτερα από αυτά, μεταξύ άλλων για ζημιές και άλλα ποσά που παράνομα ή και αδικαιολόγητα καταβλήθηκαν στην Καθ' η Αίτηση ή σε τρίτους από την Αιτήτρια εξ υπαιτιότητας της Καθ' ης η Αίτηση και μη χαριστικά από την Αιτήτρια. Δεν εκδόθηκε οποιοδήποτε διάταγμα μονομερώς. Είχαν δοθεί οδηγίες για επίδοση της Αίτησης στην Εναγομένη. Η Εναγομένη - Καθ΄ ης η Αίτηση καταχώρησε ένσταση, στην ειδοποίηση της οποίας καταγράφονται 4 λόγοι ένστασης, οι ακόλουθοι: (α) Δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου και της Νομολογίας δια την έκδοση απαγορευτικών και/ή προστακτικών διαταγμάτων. (β) Οι Αιτητές απέκρυψαν από το Δικαστήριο σημαντικά στοιχεία και ειδικότερα ότι οφείλουν στους Εναγομένους - Καθ΄ ων η Αίτηση σημαντικό ποσό χρημάτων. (γ) Η αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική. (δ) Οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται στις αιτούμενες θεραπείες καθότι οι Εναγόμενοι έχουν δικαίωμα επίσχεσης (lien) επί των αντικειμένων. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Σωτήρη Σπύριτου, διευθυντή και μέτοχου στους Εναγόμενους - Καθ΄ ων η Αίτηση. Λέγει στην ένορκη του δήλωση ότι για την παραχώρηση του χώρου αποθήκευσης των αντικειμένων της Ενάγουσας - Αιτήτριας συμφωνήθηκε όπως η Ενάγουσα καταβάλλει στους Εναγομένους το ποσό των €1000 μηνιαίως. Η Ενάγουσα ουδέν ποσό κατέβαλε στους Εναγόμενους με αποτέλεσμα οι Εναγόμενοι να εξασκήσουν το νόμιμο δικαίωμα επίσχεσης των αντικειμένων μέχρις ότου πληρωθεί το οφειλόμενο ποσό των €94.
  2. Επανειλημμένα οι Εναγόμενοι όχλησαν την Ενάγουσα για το οφειλόμενο ποσό. Τα τιμολόγια απεστάλησαν στην Εναγομένη για να γνωρίζει επακριβώς το οφειλόμενο ποσό. Οι ενέργειες της Εναγομένης δεν αποτελούν παράνομη επέμβαση και κατακράτηση αλλά εξάσκηση νομίμου δικαιώματος, ήτοι της επίσχεσης. Νομική Πτυχή Η ακρόαση της Αίτησης έγινε με βάση το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων χωρίς οποιοσδήποτε από τους Ενόρκως Δηλούντες να αντεξεταστεί. Στην απόφαση Iacovou Brothers (Constr.) Ltd ν Fashionwise Ltd
(2000)1 ΑΑΔ σελ. 1377 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Είναι ορθό ότι σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του αιτητή αμφισβητούνται ο αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει προφορική μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του. (Ίδε Krashias Shoe Factory Ltd ν Adidas Sportschuhfabriken Adi Dossier K.G.
(1989)1(E) Α.Α.Δ. 750 και Louis Vuitton ν Dermosak Ltd and Orphanidou
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). Ο αιτητής μπορεί να αποσείσει το σχετικό βάρος της απόδειξης είτε με την παράθεση της δικής του μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει τα πρόσωπα τα οποία έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση. Επισημαίνουμε ότι με την πρόσφατη τροποποίηση του Κανονισμού 4 της Διαταγής 48 (Ίδε ο περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 3) Διαδικαστικός Κανονισμός του 1999) η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται με βάση τα γεγονότα που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις με δυνατότητα αντεξέτασης». Η νομολογία επί των προσωρινών διαταγμάτων είναι πασίγνωστη και το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, έχει αναλυθεί με σαφήνεια στην υπόθεση Οδυσσέως v. Pieris Estates Ltd
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, η ικανοποίηση δε των τριών κριτηρίων που τίθενται ως προϋποθέσεις αποτελεί το πρωταρχικό μέλημα του Δικαστηρίου πριν δυνηθεί να περάσει στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας, με τη συνεκτίμηση όλων των σχετικών παραγόντων. Το άρθρο 32
(1)του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 προβλέπει την εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει απαγορευτικό διάταγμα όταν κρίνει τούτο δίκαιο ή πρόσφορο με βάση τις περιστάσεις της υπόθεσης που είναι ενώπιον του. Προκειμένου δε για παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα θα πρέπει σύμφωνα με την επιφύλαξη στο ίδιο άρθρο να ικανοποιηθεί επιπρόσθετα ότι συντρέχουν και οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α) Ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την κυρίως δίκη. β) Ότι υπάρχει πιθανότητα ο ενάγοντας να δικαιούται σε θεραπεία και γ) Ότι εκτός εάν εκδοθεί το παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος ικανοποιείται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα για την αποκάλυψη μιας συζητούμενης υπόθεσης, ενώ το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης και σχετίζεται με την ένδειξη ή παρουσίαση μίας ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Τα δύο αυτά κριτήρια είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετα και θα μπορούσε να λεχθεί ότι ενώ το πρώτο κριτήριο εξετάζεται σε συσχετισμό με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης, το δεύτερο προχωρεί ένα ακόμη βήμα συσχετίζοντας τη νομική αυτή θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία για την πραγματική θεμελίωση της αγωγής επί των γεγονότων. Αν ο Αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι πέρα από την απλή πιθανολόγηση αλλά λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων θεωρείται ότι ικανοποιεί το δεύτερο αυτό κριτήριο. Το τρίτο κριτήριο ικανοποιείται όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Με δεδομένο ότι η θεραπεία του προσωρινού διατάγματος ανάγεται κατ' εξοχή στο δίκαιο της επιείκειας, αν η αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύλογα, τότε η έκδοση του ή η διατήρηση του σε ισχύ, αποκλείεται. Ακόμη και ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν δικαιολογεί κατ' ανάγκην την έκδοση διατάγματος όπως έχει υποδείξει η υπόθεση ΚΟΤ ν. Θεωρή
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 255. Η διαδικασία ακρόασης ενός προσωρινού διατάγματος γίνεται μέσα στην περιορισμένη σφαίρα της εξέτασης του ερωτήματος κατά πόσο νομότυπα από πλευράς διαδικασίας προωθήθηκε το αίτημα, καθώς και σε σχέση με το υπόβαθρο των γεγονότων που περιβάλλουν την αίτηση, με γνώμονα τη συσχέτιση τους με τα τρία κριτήρια και το ισοζύγιο της ευχέρειας, αλλά το Δικαστήριο δεν προχωρεί στην κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, δεδομένου ότι, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jonitexo ν. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263, αυτό εμπίπτει στην σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου που εκδικάζει την ουσία της ίδιας της αγωγής. Τα ίδια λέχθηκαν και πιο πρόσφατα στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστόφορου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, 269-
  1. Επιστρέφοντας στην πρώτη προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 32 του Ν.14/60 και λαμβάνοντας υπόψη τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης όπως διαφαίνονται ουσιαστικά από το περιεχόμενο της ΄Ενορκης Δήλωσης για λογαριασμό της Ενάγουσας, αφού δεν καταχωρήθηκε έκθεση Απαίτησης, καταδεικνύεται ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά τη δίκη. Η Ενάγουσα έχει θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τέτοια στοιχεία, όπως το γεγονός της ιδιοκτησίας της περιουσίας που βρίσκεται μέσα στον περίκλειστο χώρο ιδιοκτησίας της Εναγομένης και η παρεμπόδιση της Ενάγουσας και των υπαλλήλων της να έχουν προσπέλαση στην περιουσία τους. Ο χώρος όπου παρεμποδίζεται η Ενάγουσα να έχει προσπέλαση χρησιμοποιείται και γίνεται εκμετάλλευση αυτού, ως χώρος αποθήκευσης, φύλαξης και επιδιόρθωσης διαφόρων μηχανημάτων και της κινητής της περιουσίας και εκτέλεσης από την Ενάγουσα διαφόρων εργασιών της. Η Αιτήτρια - Ενάγουσα, με τη σύμφωνη γνώμη και συγκατάθεση της Καθ΄ ης η Αίτηση, μπορούσε και νομιμοποιείτο να χρησιμοποιεί ανενόχλητα και να κατέχει και να εκμεταλλεύεται μέρος του εν λόγω χώρου. Η Αιτήτρια δεν θα κατέβαλλε οιονδήποτε ενοίκιο για την εκμετάλλευση και χρήση του χώρου αυτού. Καταδεικνύεται μια συζητήσιμη υπόθεση και ικανοποιείται συνεπώς η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου
  2. Υπενθυμίζω ότι αυτή η πρώτη προϋπόθεση αφορά τη νομική θεμελίωση της αξίωσης των Εναγόντων. Η επόμενη προϋπόθεση αφορά στο κατά πόσο υπάρχει πιθανότητα οι Ενάγοντες να δικαιούνται σε θεραπεία. Είναι φανερό ότι για την προϋπόθεση αυτή απαιτείται κάτι διαφορετικό αλλά και κάτι περισσότερο υπό μορφή απόδειξης από προηγουμένως. Θα πρέπει το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι η αγωγή του Ενάγοντα έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας (βλ. Οδυσσέως ν. Pieris Estates
(1982)1 C.L.R. 557). Ανατρέχει για το σκοπό αυτό στη μαρτυρία η οποία έχει προσαχθεί με τη μορφή εγγράφων ενόρκων δηλώσεων, όχι βέβαια για να προβεί σε ευρήματα γεγονότων αλλά για να διαπιστώσει τη δυναμική της ήτοι κατά πόσο υπάρχει ορατή πιθανότητα η μαρτυρία στο σύνολο της να μπορεί να αποδώσει στο τέλος της ημέρας τη θεραπεία την οποία επιδιώκουν η Ενάγουσα με την αγωγή της. Η Ενάγουσα πρέπει να αναφερθεί σε γεγονότα που να πείθει το Δικαστήριο ότι έχουν πραγματική προοπτική. Από το σύνολο της γραπτής μαρτυρίας, δηλαδή των ενόρκων δηλώσεων για λογαριασμό της πλευράς των Εναγόντων, βρίσκω ότι ικανοποιείται και η δεύτερη προϋπόθεση. Τέλος για την τρίτη προϋπόθεση θα πρέπει να ικανοποιηθεί το Δικαστήριο ότι θα είναι δύσκολο ή και αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Συνεπώς στο στάδιο αυτό εξετάζεται εάν τυχόν χρηματική αποζημίωση μπορεί να αποτελέσει ικανοποιητική θεραπεία για την Ενάγουσα στο τέλος της ημέρας. Εάν η απάντηση η οποία θα δοθεί είναι θετική, τότε η έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος ή η διατήρηση του σε ισχύ αποκλείεται. Ο πρωταρχικός σκοπός για την έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος είναι η προστασία των δικαιωμάτων που επικαλούνται οι Ενάγοντες κατά το ενδιάμεσο στάδιο που μεσολαβεί μέχρι την αποπεράτωση της δικαστικής διαδικασίας ώστε σε περίπτωση που τυχόν εκδοθεί τελική απόφαση υπέρ των, αυτή να μην αποδειχθεί ατελέσφορη επειδή είναι πλέον δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί η θεραπεία που ζητούν ενώ συγχρόνως η αποζημίωση σε χρήμα δεν θα είναι ικανοποιητική ως θεραπεία για απόδοση πλήρους δικαιοσύνης. Οι Αιτητές βασίζουν την αίτηση τους στο άρθρο 32 του Ν.14/60 το οποίο συνιστά το ουσιαστικό δίκαιο. Είναι το άρθρο το οποίο παρέχει στο Δικαστήριο την εξουσία να χορηγήσει προσωρινό διάταγμα. Στην απόφαση Παναγίδου κ.α. ν. Παναγίδου κ.α.
(2001)1 Α.Α.Δ. σελίδα 396, στη σελίδα 403 υιοθετήθηκε απόσπασμα από τη Νομολογία όπου αποφασίστηκαν τα εξής: «Έχει αποφασιστεί (ΑΒΡ Holdings Ltd κ.α. ν. Κιταλίδη κ.α. (Αρ.2)
(1994)2 ΑΑΔ 694 και Γρηγορίου κ.α. ν. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 ΑΑΔ 248) ότι τα άρθρα 4 και 5 του Κεφ. 6, προβαίνουν σε ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται, αλλά δεν επηρεάζουν τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, το οποίο προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων.» Η αξία της περιουσίας που κατακρατείται έχει υπολογιστεί και εκτεθεί στην ένορκη δήλωση του Γιαννάκη Ιωάννου που συνοδεύει την παρούσα Αίτηση. Η αποστέρηση της περιουσίας αυτής μπορεί να προκαλέσει ζημιά στην Ενάγουσα η οποία μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα. Η ενοικίαση ή αγορά νέας παρόμοιας ιδιοκτησίας μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα. Η φερεγγυότητα της Εναγομένης δεν αμφισβητείται. Η τρίτη προϋπόθεση ενόψει αυτών που μόλις έχουν λεχθεί δεν ικανοποιείται. Το άρθρο 32 αναφέρει ρητά ότι θα πρέπει να ικανοποιούνται και οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει χωρίς οποιαδήποτε εξαίρεση (βλ. Παναγίδου ν. Παναγίδου κ.ά.
(2001)1 ΑΑΔ 396, 402). Με την Αίτηση της επιδιώκει η Ενάγουσα τις ίδιες θεραπείες που αξιώνονται στην αγωγή κατά τρόπο που με την εκδίκαση της επίδικης αίτησης στην πράξη εκδικάζεται και η ουσία της αγωγής. Αναμφίβολα η νομολογία έχει καθορίσει ότι είναι ανεπιθύμητο για το Δικαστήριο να εκδίδει διατάγματα τα οποία αποφασίζουν τελεσίδικα τα όσα ζητούνται με την αγωγή διότι έτσι δεν διατηρείται απλά το status quo ante, αλλά αποφασίζει επίδικα θέματα της ίδιας της αγωγής. Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Πολ. Έφεση αρ. 85/2010, Αβερκίου ν. ΘΕΟ ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΛΤΔ κ.α. ημερ. 31.1.2013, λέχθηκαν τα εξής: «Η έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, που είναι ταυτόσημα με τα αιτούμενα διατάγματα στο πλαίσιο της αγωγής, η δε έκδοση τους επιφέρει, ουσιαστικώς τον τερματισμό της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων ή του ενδιαφέροντος τους να συνεχίσουν με σπουδή στην εκδίκαση της υπόθεσης, συναρτάται άμεσα προς το ισοζύγιο της ευχέρειας και δεν πρέπει να παραχωρούνται. Βλ. AKIS v. Kokkonis
(1998)1 ΑΑΔ 149.» Όπως ορθώς επισημαίνεται από το πρωτόδικο δικαστήριο, στο στάδιο έκδοσης ή μη ενός προσωρινού διατάγματος, είναι ανεπιθύμητο να εμπλέκεται ο δικαστής στην εξέταση της ουσίας της αγωγής. Έκαμε αναφορά το πρωτόδικο δικαστήριο στην υπόθεση Τσιερκέζου ν. Dracon
(2009)1 ΑΑΔ 734, για να εξετάσει κατά πόσο η παρουσιασθείσα ενώπιον του μαρτυρία οδηγεί στη διαπίστωση μιας φανερής και ασυνήθιστα δυνατής υπόθεσης, έτσι ώστε να προχωρήσει στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.» Επίσης έχει νομολογηθεί πως στο προκαταρκτικό αυτό στάδιο της υπόθεσης το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να προβαίνει σε εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων επί του πραγματικού και νομικού υποβάθρου των επίδικων θεμάτων (βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 CLR 263, Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστοφόρου κ.ά.
(1995)1 ΑΑΔ 248). Όπως υποδείχθηκε στην Τ.Α. Migrologic Comp. Consult Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1Γ ΑΑΔ 1802, στην ενδιάμεση αυτή διαδικασία για έκδοση προσωρινού διατάγματος εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος, αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξής του. Με την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων αποφασίζεται η εξαλείφεται και η εγειρόμενη υπεράσπιση από μέρους της Εναγομένης, αυτή του δικαιώματος επίσχεσης, που με τις πράξεις της Εναγομένης είναι ισχυρισμός της ότι ασκείται το δικαίωμα αυτό. Ενόψει όλων των πιο πάνω βρίσκω ότι δεν ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις έκδοσης των αιτουμένων διαταγμάτων και ακόμα τυχόν έκδοση τους θα αποφασίζετο τόσο η ουσία της αγωγής όσο και η ουσία της υπεράσπισης. Η Αίτηση γι΄ αυτό το λόγο απορρίπτεται. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας ακολουθούν το αποτέλεσμα της Αίτησης και συνεπώς είναι σε βάρος της Αιτήτριας και υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση - Εναγομένης, τα οποία να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΣΓ Εξέδωσε δηλαδή η Καθ' ης η Αίτηση, μετά την παρέλευση πέραν των πέντε
(5)ετών από την ημερομηνία που παρέλαβε ελεύθερη κατοχή του επίδικου χώρου τα εν λόγω τιμολόγια τα οποία κοινοποίησε στην Αιτήτρια δύο
(2)χρόνια περίπου αργότερα της κατ' ισχυρισμό έκδοσης τους. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.