ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ κ.α. ν. ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ, Αρ. Αγωγής: 3491/11, 15/5/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A314 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. ΘΕΟΔΩΡΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3491/11 Μεταξύ:
- XXXXX ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ
- ΚΩΣΤΑΣ ΦΡΑΓΚΟΥΔΗΣ ΛΤΔ Ενάγοντες -και- ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ Εναγομένου ........................... Ημερομηνία: 15 Μαΐου 2018 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες: κ. Α. Μάγος. Για τον Εναγόμενο: κα Δήμητρα Έμυ Παπαστεφάνου. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Αγωγή Με την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή, η ενάγουσα 1 διεκδικεί αποζημιώσεις για το ποσό των €2000, ως ποσό που δαπανήθηκε από αυτή για «τη διόρθωση της μεγάλης υψομετρικής διαφοράς» που δημιουργήθηκε μεταξύ του δημόσιου πεζοδρομίου και του ιδιωτικού πλακόστρωτου στην ακίνητη της περιουσία, συνεπεία ενεργειών υπαλλήλων του κράτους και η οποία (υψομετρική διαφορά), είχε ως συνέπεια την αποκοπή της προσπέλασης από τον δρόμο προς τον χώρο στάθμευσης του ακινήτου. Το όλο ακίνητο (τετραώροφη οικοδομή, στο ισόγειο της οποίας υπάρχουν 2 καταστήματα), ανήκει στην ενάγουσα
- Τα 2 καταστήματα του ισογείου, ως ενιαίος χώρος, ενοικιάζονται και χρησιμοποιούνται από την ενάγουσα
- Η ενάγουσα 1 επιζητεί ακόμα, υπό μορφή αποζημίωσης, και το ποσό των €17.000, ως επικαλούμενη μείωση της ενοικιαστικής αξίας των καταστημάτων, η οποία (μείωση) προκλήθη από τη μόνιμη επιζήμια επίδραση των πιο πάνω αναφερόμενων, κατ' ισχυρισμό, ενεργειών του εναγόμενου. Η ενάγουσα 2, με την παρούσα αγωγή, επιζητεί την έκδοση απόφασης εναντίον του εναγόμενου για το ποσό των €2.100, ως αντιπροσωπευτικό της μείωσης των εργασιών της επιχείρησης της για την περίοδο των τριών μηνών, που, κατά την ίδια, η πρόσβαση του κοινού προς τα καταστήματα και γενικότερα η πρόσβαση των οχημάτων προς τον χώρο στάθμευσης των καταστημάτων ήταν αδύνατη λόγω των εργασιών στις οποίες προέβηκε το κράτος. Η πορεία της αγωγής Η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε στις 18.05.11 με Ειδικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα. Στις 22.12.11, ο εναγόμενος καταχώρησε Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση. Στα πλαίσια της Υπεράσπισης του, ο εναγόμενος, μεταξύ άλλων, εγείρει προδικαστική ένσταση με την οποία ισχυρίζεται ότι «η αγωγή είναι αόριστη καθότι οι ενάγοντες δεν εξειδικεύουν το επίδικο χρονικό διάστημα». Στις 12.06.12, οι ενάγοντες καταχώρησαν Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση. Σ' αυτη, απορρίπτουν, μεταξύ άλλων, την προδικαστική ένσταση του εναγόμενου «ως καθ' όλα νομικώς και πραγματικώς αστήρικτο[1]». Ακολούθως, η αγωγή, κατόπιν σχετικής αίτησης των εναγόντων, ορίστηκε για οδηγίες δυνάμει της Διαταγής 30 στις 11.09.
- Ως προκύπτει από τα πρακτικά των δικασίμων που ακολούθησαν της τελευταίας πιο πάνω ημερομηνίας, η αγωγή, έκτοτε, αναβλήθηκε αρκετές φορές. Κάποιες εξ αυτών των αναβολών δόθηκαν κατόπιν αιτημάτων του εναγόμενου λόγω απασχόλησης της συνηγόρου του σε άλλη υπόθεση, η ακροαματική διαδικασία της οποίας είχε ήδη αρχίσει. Σεβαστός αριθμός αναβολών οφειλόταν σε αδυναμία του Δικαστηρίου να αρχίσει την ακρόαση της αγωγής λόγω αναγκαίας ενασχόλησης του με παλαιότερες, της παρούσας αγωγής, υποθέσεις. Τέλος, επίσης σεβαστός αριθμός αναβολών, οφειλόταν σε κοινό αίτημα, αμφότερων των πλευρών, ώστε, είτε να επιδιωχθεί εξώδικη διευθέτηση, είτε να καταλήξουν σε παραδεκτά γεγονότα για σκοπούς περιορισμού των επίδικων θεμάτων. Εν τέλει, η ακροαματική διαδικασία της παρούσας αγωγής άρχισε στις 29.01.18 διά της ένορκης κατάθεσης του συζύγου της ενάγουσας 1 (στο εξής ο "ΜΕ1"). Ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, κατατέθηκε γραπτή δήλωσή του, ίδιας ημερομηνίας, στα πλαίσια της οποίας, εις απάντηση στην προδικαστική ένσταση του εναγόμενου περί αόριστης, ως προς τον επίδικο χρόνο, αγωγής, προωθεί τον ισχυρισμό ότι εκ μέρους της ενάγουσας 1, ο ίδιος, συνέταξε και επέδωσε ιδιοχείρως στον εναγόμενο, τέσσερις επιστολές κατά το χρονικό διάστημα μεταξύ 9.12.09 και 21.04.
- Η συνήγορος του εναγόμενου, μετά την καταχώρηση της ρηθείσας γραπτής δήλωσης του ΜΕ1, ως Έγγραφο Α, παρατήρησε ότι μέρος των αναφορών του ΜΕ1, αφορούσε σε κατ' ισχυρισμό μη δικογραφημένες θέσεις των εναγόντων και επιφύλαξε, κατ' εκείνο το στάδιο, το δικαίωμα του εναγόμενου να ζητήσει από το Δικαστήριο, να αγνοήσει την όποια τέτοια μαρτυρία και να μην στηρίξει επ' αυτής οποιαδήποτε ευρήματα ή συμπεράσματα. Κατόπιν της, επί ακροατηρίω, ανάγνωσης του περιεχομένου του Εγγράφου Α, ο συνήγορος του ενάγοντα ζήτησε αναβολή της συνέχισης της ακροαματικής διαδικασίας. Προς υποστήριξη του αιτήματός του προέβαλε ότι, τυχόν προσπάθεια του να καταθέσει ενώπιον του Δικαστηρίου έγγραφα (τις τέσσερις επιστολές, που ως ο ΜΕ1 ισχυρίζεται, συνέταξε και απέστειλε στον εναγόμενο), θα προσέκρουε στην ένσταση της συνηγόρου του εναγόμενου επί τη βάση της απουσίας σχετικής με αυτά δικογράφησης. Σκοπός του αιτήματος αναβολής ήταν, οι ενάγοντες, να προωθήσουν (πριν την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του ΜΕ1), αίτημα τροποποίησης της Έκθεσης Απαίτησης για να προβάλουν σχετικούς με τις επιστολές αυτές, ισχυρισμούς. Η συνήγορος του εναγόμενου δεν έφερε ένσταση στο αίτημα αναβολής, πλην όμως επιφύλαξε το δικαίωμα της να τοποθετηθεί επί μιας ενδεχόμενης τέτοιας αίτησης, όταν και εφόσον της επιδοθεί. Συνεπεία των ανωτέρω, η ακροαματική διαδικασία της αγωγής αναβλήθηκε και ορίστηκε για συνέχιση στις 13.02.
- Η επίδικη αίτηση Στις 7.02.18, οι ενάγοντες καταχώρησαν την υπό εξέταση αίτηση, με την οποία επιδιώκουν να προστεθεί στο Ειδικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα, ως παράγραφος 9, η ακόλουθη δικογράφηση. «Η Ενάγουσα κατά διάφορα χρονικά διαστήματα απέστειλε τις κάτωθι επιστολές εκφράζοντας τις θέσεις της, τα παράπονα της, όσον αφορά τις ζημιές τις οποίες υπέστη. (α). Επιστολή προς Διευθυντή Τμήματος Δημοσίων Έργων ημερ. 09/12/2009 από XXXXX Οικονόμου Αναφέρομαι στα έργα τα οποία γίνονται στην γωνία της Λ/ρου Πουλίου & Καποτά με την οδό Βασιλίσσης Φρειδερίκης και τα οποία, όπως έχω πληροφορηθεί από υπαλλήλους του γραφείου σας αφορούν διαβάσεις αναπήρων. Το δικό μου υποστατικό βρίσκεται στην γωνία της πιο πάνω Λ/ρου με αρ. XXXXX και το ισόγειο αποτελείται δυο καταστήματα τα οποία λειτουργούν ενωμένα σαν βιτρίνα. Ο εγκεκριμένος χώρος στάθμευσης του ενός καταστήματος βρίσκεται στην δυτική πλευρά του δεύτερου ακριβώς μπροστά από το κατάστημα. Πριν από τρία χρόνια το τμήμα σας ανασκεύασε την εν λόγω διασταύρωση τοποθετώντας νησίδες. Όμως μετατόπισε το οδόστρωμα με αποτέλεσμα το πεζοδρόμιο προς την πλευρά του υποστατικού μου να μικρύνει περί τα 2-3 πόδια. Αδιάψευστος μάρτυρας είναι η άσπρη γραμμή που χώριζε τότε το οδόστρωμα και σε μέρος της επακολουθεί να φαίνεται μέχρι σήμερα. Το απέναντι πεζοδρόμιο δεν μετατοπίστηκε ούτε μίκρυνε με αποτέλεσμα να παρατηρείται ένα ακαλαίσθητο θέαμα. Σημειώνεται ότι τα τμήματα στις ανατολικές γωνίες της διασταύρωσης ανήκουν στην Κυβέρνηση. Από ενδιαφέρον μου ρώτησα γιατί αυτή η μονομερής μετατόπιση αλλά δεν επήρα από κανένα απάντηση. Ο επιστάτης, μου είπε ότι ενεργούσε κατόπιν διαταγών χωρίς να αναφέρει από ποιους. Σε προσπάθεια μου για διαλεύκανση του θέματος λειτουργοί του Γραφείου σας με παραπέμπουν στο Δημαρχείο και από το δημαρχείο στο Γραφείου σας και τανάπαλιν χωρίς κάνεις να δίνει εξηγήσεις. Πριν ενάμιση περίπου χρόνο έγινε διαμόρφωση των γωνιών της διασταύρωσης πάλιν για τούτα ανάπηρους, τοποθετήθηκαν δε πάσσαλοι κατά μήκος της Λεωφόρου χωρίς κάνεις να δίνει εξηγήσεις. Πριν τρεις μήνες περίπου οι πιο πάνω διαμορφώσεις βελτιώθηκαν και έγιναν μάλιστα σε πρέμιξ. Πριν λίγες μέρες άρχισαν νέα έργα πάλιν για τους ανάπηρους. Όμως αυτήν την φορά: 1ον τοποθετήθηκαν νέες λίνιες. Πριν την τοποθέτηση τους υπέδειξαν ότι εφόσον γίνεται πάλιν ανακατασκευή, έπρεπε το πεζοδρόμιο να επαναφερθεί στην προτέρα του θέση και να ενημερωθούν σχετικά οι υπεύθυνοι. Μου αναφέρθηκε ότι έχω δίκαιο και ότι οι υπεύθυνοι ενημερώθηκαν. Δεν έγινε όμως καμία διόρθωση. 2ον τοποθετήθηκε το ειδικό πλακόστρωτο κατά τέτοιο τρόπο ώστε τώρα κατά μήκος της δημιουργηθείσας πρόσβασης από το πλακόστρωτο των καταστημάτων να δημιουργείται απότομο σκαλί από 10 μέχρι 40 εκατοστά. Η τοιαύτη διαμόρφωση όχι μόνο είναι απαράδεκτη αλλά και επικίνδυνη διότι θα γίνει πρόξενος δυστυχημάτων όχι μόνο από τροχοφόρα αλλά και από πεζούς. Όμως εξίσου ζημιογόνο είναι και το γεγονός ότι αποκόπτετε η πρόσβαση τόσο προς τον εγκεκριμένο χώρο στάθμευσης του καταστήματος όσον και οι φορτοεκφορτώσεις από και προς το κατάστημα. Η επιδημία επίδραση για το κατάστημα είναι πολύ μεγάλη. 3ον κατά μήκος της ράμπας έχουν τοποθετηθεί και πάσσαλοι οι οποίοι όχι μόνο αποκόπτουν αλλά και καθιστούν εντελώς αδύνατη την πρόσβαση με όχημα προς τα καταστήματα. Ο ενοικιαστής των καταστημάτων μου δήλωσε απερίφραστα ότε αν δεν βελτιωθεί η δημιουργηθείσα κατάσταση θα υποχρεωθεί να φύγει. Παρακαλώ όπως σε ένα τουλάχιστο μήνα από σήμερα έχω την απάντηση σας σε ποια διορθωτικά μέτρα προτίθεσθε να προβείτε, για άρση της επιζήμιας επίδρασης που υφίστανται τα καταστήματα, διαφορετικά εκτός των άλλων ενεργειών που θα προβώ θα προσφύγω και στο δικαστήριο. (β). Επιστολή προς Διευθυντή Τμήματος Δημοσίων Έργων ημερ. 11/01/2010 από XXXXX Οικονόμου Σε συνέχεια της επιστολής μου με ημερ. 09 Δεκεμβρίου 2009, με την οποία διαμαρτύρομαι εντονότατα σχετικά με τον τρόπο που διαμορφώθηκε η υφιστάμενη διάβαση αναπήρων παρά τα καταστήματα μου στη γωνία της Λ/ρου Πουλίου & Καποτά και της οδού Βασ Φρειδερίκης στην Παλλουριώτισσα, σας επισυνάπτω προσφορά εγκεκριμένου εργολάβου, η οποία μιλά και αφ' εαυτής. Παρακαλώ όπως μέσα σε 30 μέρες από σήμερα με πληροφορήσετε και πόσο σκοπεύετε να ανακατασκευάσετε την εν λόγω διάβαση ώστε 1ον να γίνεται εύκολα και απρόσκοπτα η πρόσβαση προς τον εγκεκριμένο χώρο στάθμευσης του καταστήματος και 2ον να εξουδετερωθεί το λίαν επικίνδυνο σκαλί το οποίο το συνεργείο σας δημιούργησε μεταξύ της διάβασης αναπήρων και του πλακόστρωτου των καταστημάτων μου. Εάν μέσα στην πιο πάνω προθεσμία δεν με πληροφορήσετε ότι θα προβείτε στην άμεση κατασκευή των πιο πάνω διορθωτικών μέτρων θα δώσω αμέσως οδηγίες στον εργολάβο για να διαμορφώσει σύμφωνα με την προσφορά, το πλακόστρωτο των καταστημάτων ώστε να μηδενιστεί το επικίνδυνο απότομο σκαλί το οποίο το συνεργείο σας δημιούργησε και να αποκόψει τρεις πασσάλους ώστε να καταστεί εκ νέου ομαλή και απρόσκοπτη η πρόσβαση προ του εγκεκριμένο χώρου στάθμευσης του καταστήματος και ταυτόχρονα θα καταχωρίσω και εναντίον του τμήματος σας Αγωγή για καταβολή όχι μόνο του ποσού της προσφοράς και εξόδων αλλά και για την επιδημία επίδραση και ταλαιπωρία λόγω των απαράδεκτων κατασκευαστικών έργων του τμήματος σας. (Σημειώνεται ότι ο κύριος λόγος για τον οποίο θα δώσω άμεσα οδηγίες στον εργολάβο είναι πρόληψη δυστυχημάτων. Περιήλθε σε γνώση μου ότι ήδη σημειώθηκαν , ευτυχώς, μικροατυχήματα). Παρακαλώ επίσης όπως με πληροφορήσετε γιατί σε προηγούμενα έργα, έχει μετατοπισθεί το οδόστρωμα με αποτέλεσμα να μειωθεί περί τα τρία πόδια το πλάτος του πεζοδρομίου μόνο στη περιοχή του υποστατικού μου. (γ) Επιστολή προς Διευθυντή Τμήματος Δημοσίων Έργων ημερ. 16/02/2010 από XXXXX Οικονόμου ΘΕΜΑ: Έργα για ανάπηρους στη Λεωφόρο Πουλίου & Καποτά αρ. XXXXX στην Παλλουριώτισσα Αναφέρομαι στην αλληλογραφία που λήγει με την επιστολή μου με ημερομηνία 11 Ιανουαρίου 2010 σχετικά με το πιο πάνω θέμα και επιθυμώ να σας πληροφορήσω ότι η περίοδος του ενός μηνός έχει παρέλθει χωρίς να έχει γίνει από τα μέρους σας οποιαδήποτε θεραπεία σχετικά με τα απαράδεκτα έργα που έχουν γίνει από το Γραφείο σας με αποτέλεσμα, μεταξύ άλλων ,λόγω της αποκοπής της πρόσβασης προς τον εγκεκριμένο χώρο στάθμευσης να έχει επηρεαστεί σε πολύ μεγάλο βαθμό τόσον η κανονική λειτουργία του καταστήματος όσο και η ροη των πελατών. Επειδή τόσον η επιζήμια σε βάρος του υποστατικού μου όσον και ο επηρεασμός της λειτουργίας και πελατείας του καταστήματος είναι πολύ μεγάλος, σε ότι αφορά το κατάστημα μπορείτε να πληροφορηθείτε σχετικά και από τον ενοικιαστή και επειδή για να μη χρειαστεί να κλείσει το κατάστημα έχω δώσει οδηγίες στον εργολάβο όπως από την προσεχή Δευτέρα 22 Φεβρουαρίου 2010 με την προσφορά, αντίγραφο της οποίας έχετε, προβεί στα αναγκαία διορθωτικά μέτρα στην περιοχή του ιδιόκτητου πλακόστρωτου του καταστήματος. Από τα πιο πάνω έργα δεν επηρεαστεί καθόλου η από το γραφείο σας δημιουργηθείσαν απαράδεκτη πρόσβαση εκτός από την αποκοπή μόνο δύο πασσάλων οι οποίοι εμποδίζουν την ομαλή πρόσβαση προς τον εγκεκριμένο χώρο στάθμευσης. Μόλις το όλο έργο θεραπείας ολοκληρωθεί θα σας καλέσω και πάλιν, όπως εντός 15 ημερών να καταθέσετε το ποσό της προσφοράς(2000 ευρώ) στον εργολάβο. Αν αρνηθείτε θα αποταθώ στο δικαστήριο για απαίτηση όχι μόνο του πιο πάνω ποσού αλλά και την επιδημία επίδραση επιπρόσθετα δε μαζί με τον ενοικιαστή για της απώλειες τις οποίες έχει υποστεί λόγω της δυσλειτουργίας του καταστήματος. (δ). Επιστολή προς Διευθυντή Τμήματος Δημοσίων Έργων ημερ. 21/04/2010 από XXXXX Οικονόμου ΘΕΜΑ: Έργα για ανάπηρους στη Λεωφόρο Πουλίου & Καποτά αρ. XXXXX στην Παλλουριώτισσα Αναφέρομαι στις προηγούμενες επιστολές μου με ημερ. 09/12/2009, 11/01/ 2011 και 16/02/2010 με τις οποίες σας εφίστατο την προσοχή σχετικά με την επιδημία επίδραση που προκαλούσε τόσο στην αξία των επί της Λεωφόρου καταστημάτων και λειτουργία τους όσον και στην δυνατότητα πρόκληση δυστυχημάτων τόσον σε τροχοφόρα όσον και σε ανυποψίαστους πεζούς. Όμως οι αρμόδιοι Λειτουργοί του τμήματος σας και εργολάβοι σε ουδεμία διορθωτική ενεργεία προέβηκαν και ούτε το τμήμα σας απάντησε σε οποιανδήποτε από τις πιο πάνω επιστολής μου. Για αποφυγή των δυσμενών επιπτώσεων που αναφέρονται στις πιο πάνω προειδοποιητικές επιστολές μου καθώς και του κλεισίματος του σε λειτουργία εμπορικού καταστήματος , σύμφωνα με την εκ 2000 Ευρώ προσφορά,(αντίγραφο της οποίας σας έχει επιδοθεί με την επιστολή μου ημερ. 11/01/2010) ο εργολάβος μου έχει ήδη ολοκληρώσει τις διορθωτικές εργασίες σύμφωνα με την προσφορά και όρους(η προς εσάς επιστολή μου ημερ. 16/02/2010 είναι σχετική) Το τμήμα σας επιβάλλεται να επιθεωρήσει τα εκτελεσθέντα διορθωτικά έργα. Σας επισυνάπτω το με αριθμό 0078 αρχικό ΤΙΜΟΛΟΓΙΟ του εργολάβου μου δηλαδή της εταιρείας ΜΟΝΤΑΝΟ (building Contractors) LTD . Κρέσνας 24,2021 Στρόβολος, Λευκωσία Ταχ. Θυρ. 28004,2090 Στρόβολος Λευκωσία. Τηλ. XXXXX2605 το οποίο έχει εκδοθεί επ' ονόματι του τμήματος σας και καλείστε όπως εντός ενός μηνός από σήμερον εμβάσετε στο όνομα της εν λόγω Εταιρείας το ποσό των 2000 ευρώ που αναφέρεται στο εν λόγω ΤΙΜΟΛΟΓΙΟ. Αν παρ' ελπίδα μέσα στην πιο πάνω προθεσμία του ενός μηνός, δεν καταβληθεί από το τμήμα σας στην πιο πάνω Εταιρεία το ποσό που αναφέρεται στο τιμολόγιο της τούτο θα της το καταβάλω εγώ. Αμέσως μετά θα βρεθώ στην δυσάρεστη θέση να καταχωρήσω αγωγή εναντίον του τμήματος σας. Στην αγωγή δεν θα περιοριστώ μόνο στην απαίτηση για την καταβολή του πιο πάνω ποσού αλλά θα συμπεριληφθούν και οι απαιτήσεις που αφορούν την αξία του αποκοπέντος εγκεκριμένου χώρου στάθμευσης καθώς και της επιζήμιας επίδρασης που θα υφίστατο τόσον ολόκληρη η οικοδομή όσον και η λειτουργία του καταστήματος λόγω των έργων που έχουν γίνει από το τμήμα σας. Για τέτοιο ενδεχόμενο, έχω ήδη αναθέσει στο εγκεκριμένο Εκτιμητικό Γραφείο ROIS NIKOLAIDES K. TALATTINHS PH. CHRISTODOULOU CHARTERED SERVEYORS & VALUERS να προβεί στη σχετική εκτίμηση πάνω στην οποία θα υπολογιστεί το ύψος των σε βάρος του Τμήματος σας Δικαστικών απαιτήσεων εμού και της συζύγου μου στην οποία ανήκει η οικοδομή. Β) Διάταγμα όπως τα έξοδα ακλουθούν το αποτέλεσμα της αγωγής». Η επίδικη αίτηση βασίζεται στις Διαταγές 25 και 48 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Τούτην (την αίτηση), υποστηρίζει ένορκη δήλωση του ΜΕ1, που συνεπεία των προβαλλόμενων από πλευράς του εναγόμενου λόγων ένστασης, κρίνεται αναγκαίο να παρατεθεί το περιεχόμενο της αυτούσιο. Τούτο έχει ως ακολούθως: «Εγώ ο πιο κάτω υποφαινόμενος XXXXX Οικονόμου από τη Λευκωσία ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα:
- Είμαι ο ΜΕ1 σύζυγος και νόμιμος αντιπρόσωπος της ενάγουσας 1 και δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβώ στην παρούσα ένορκο δήλωση.
- Γνωρίζω πολύ καλά τα γεγονότα από προσωπική μου αντίληψη καθότι χειρίστηκα προσωπικά την όλη υπόθεση. Τις επιστολές που αναφέρονται στην αίτηση τροποποίησης εγώ τις συνέταξα και υπέγραψα.
- Υιοθετώ πλήρης το περιεχόμενο της παραγράφου 9 και τις εις αυτή αναφερόμενες επιστολές που αναφέρονται στην αίτηση τροποποίησης.
- Εξ' όσων κάλλιο γνωρίζω και ως έχω νομική συμβουλή η τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης της αγωγής είναι επιθυμητή και αναγκαία ώστε να προσδιορίζονται απ' ακριβώς τα πραγματικά γεγονότα και η ουσία της διαφοράς, βάση των αρχών της ορθής απονομής της δικαιοσύνης και της καλής πίστης σε αντίθετη περίπτωση δίνατε να επηρεαστεί η ενάγουσα ως προς την ολοκληρωμένη παρουσίαση της υπόθεσης της ενώπιον του δικαστηρίου.
- Περαιτέρω η αιτούμενη τροποποίησης ουδεμία βλάβη θα επιφέρει στη πλευρά των εναγομένων και δεν επηρεάζει τα δικαιώματα τους.
- Περεταίρω η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο εις την απονομή της δικαιοσύνης, η εισαγωγή νέων θέσεων της ενάγουσας δεν έχει καταλυτικές συνέπειες για την άλλη πλευρά.
- Ευσεβάστως υποβάλλω και όπως με ενημερώνουν οι δικηγόροι της ενάγουσας οι αιτούμενες τροποποιήσεις μπορούν να γίνουν σε οποιοδήποτε στάδιο αρκεί να μην γίνονται κακόπιστα και να μη προκαλείτε ζημιά στην άλλη πλευρά που να μην μπορεί να αποζημιωθεί χρηματικά.
- Ευσεβάστως υποβάλω και ως η ενάγουσα έχει νομική συμβουλή, η αιτούμενη τροποποίηση μπορεί να εγκριθεί από το Σεβαστό Δικαστήριο σε οποιοσδήποτε στάδιο της διαδικασίας εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις οι οποίες καθιστούν την τροποποίηση για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
- Σύγχρονη τάση είναι να επιτρέπονται οι τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα και για μια τέτοια τροποποίηση που είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης επομένως δεν θα προκριθεί αδικία στην άλλη πλευρά.
- Σύμφωνα με τα πιο πάνω ευσεβάστως υποβάλω στο Σεβαστό δικαστήριο να γίνει δεκτή η Αίτηση τροποποίησης της ενάγουσας.» Η ένσταση Στις 12.03.18, ο εναγόμενος καταχώρησε την Ειδοποίηση περί Προθέσεως Ένστασης (στο εξής «η ένσταση»). Τούτη βασίζεται στις Διαταγές 19, 25, 39, 48 και 64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στο Άρθρο 30 του Συντάγματος, καθώς επίσης και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Ως λόγοι ένστασης, επί του κυρίως σώματος της, προβάλλουν οι ακόλουθοι: «
- Με την παρούσα Αίτηση επιχειρείται η εισαγωγή νέας βάσης αγωγής ή/και η διεύρυνση ή/και τη μεταβολή της βάσης της Αγωγής ή/και της αιτούμενης θεραπείας.
- Η Αίτηση καταχωρείται με καθυστέρηση ή/και με αδικαιολόγητη καθυστέρηση ή/και υποβάλλεται σε προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας.
- Η επιτυχής έκβαση της Αίτησης θα βλάψει ή/και θα έχει επιπτώσεις στα δικαιώματα ή/και στα συμφέροντα του Εναγομένου - Καθ' ου η Αίτηση.
- Δεν δίδεται κανένας λόγος για την καθυστέρηση στην υποβολή της sub judice Αίτησης.
- Οι αιτούμενες τροποποιήσεις αφορούν στοιχεία ή/και γεγονότα τα οποία ήταν ή/και έπρεπε να ήταν σε γνώση των Αιτητών.
- Το αιτούμενο διάταγμα επιφέρει καθυστέρηση στη διαδικασία.
- Η Αίτηση γίνεται κακή τη πίστει.
- Τυχόν έγκριση των αιτούμενων διαταγμάτων παραβιάζουν το άρθρο 30 του Συντάγματος.
- Με την υπό εκδίκαση Αίτηση επιχειρείται η καταστρατήγηση της Δ.19 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας καθώς επίσης και τη σχετικής νομολογίας καθότι επιχειρείται να εισαχθεί μαρτυρία.
- Η υπό εκδίκαση αίτηση είναι ουσία και νόμω αβάσιμη.» Την ένσταση συνοδεύει ένορκη δήλωση της Μαριάννας Τσαγγάρη, δικηγόρου στη Νομική Υπηρεσία της Δημοκρατίας, στην οποία, ούτε λίγο, ούτε πολύ, επαναλαμβάνει, πλην όμως με πολύ περισσότερες λεπτομέρειες, αλλά και προβάλλοντας σχετική επιχειρηματολογία, τους πιο πάνω αναφερόμενους λόγους ένστασης. Ακροαματική διαδικασία της επίδικης αίτησης Κατά τις 29.03.18, όταν και η επίδικη αίτηση ήταν ορισμένη για ακρόαση, οι συνήγοροι των διαδίκων παρέδωσαν γραπτές αγορεύσεις, το περιεχόμενο των οποίων υιοθέτησαν. Η συνήγορος του εναγόμενου, ζήτησε και της επετράπη, όπως, προφορικά, τονίσει διάφορα μέρη της αγόρευσης της, χωρίς, καθ' οιονδήποτε τρόπο, να διαφοροποιήσει το περιεχόμενο της. Διεξήλθα, τόσο της αίτησης, όσο και της ένστασης, όπως επίσης και τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν, έχοντας συνέχεια κατά νου τις θέσεις και τα επιχειρήματα των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων, όπως αυτά προβάλλουν μέσα από τις αγορεύσεις τους. Νομική πτυχή Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου σε αίτηση για τροποποίηση δικογράφων έχουν κατ' επανάληψη απασχολήσει το Ανώτατο Δικαστήριο. Το συμπέρασμα που μπορεί με ασφάλεια να συναχθεί από τη σχετική νομολογία είναι ότι, το θέμα τροποποίησης δικογράφων ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται φιλελεύθερα και δεν διέπεται από άκαμπτους κανόνες, αλλά από διάφορους παράγοντες, η βαρύτητα των οποίων ποικίλλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Η βασική αρχή, η οποία πηγάζει μέσα από την εν λόγω νομολογία είναι ότι, στις περιπτώσεις όπου ο προσδιορισμός της ουσίας της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων και η αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών επιβάλλουν την τροποποίηση των δικογράφων, η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται υπέρ της έγκρισης της αίτησης, νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί βλάβη ή αδικία στην άλλη πλευρά, η οποία δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα και ότι ο Αιτητής δεν ενεργεί κακόπιστα και δεν θα έχει ως αποτέλεσμα τον εκτροχιασμό της δίκης. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της οποιασδήποτε καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του Αιτητή, ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Αναφέρθηκε ακόμα ότι, ο παράγων καθυστέρηση δεν είναι καθοριστικός, νοουμένου ότι δίδεται κάποια αποδεκτή εξήγηση για τη πρόκλησή της και συνυπολογίζεται µε όλους τους άλλους παράγοντες που καθιέρωσε η νοµολογία και ότι, όπου δεν προκαλείται ζηµιά, ακόµα και η µη πλήρως αιτιολογηθείσα καθυστέρηση, δεν µπορεί να στερεί από ένα διάδικο το δικαίωµά του να αποφασίζονται όλα τα επίδικα θέµατα που εγείρει. Η έναρξη της δίκης, δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη τροποποίησης δικογράφου, όμως η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου, κατά το εν λόγω στάδιο, ασκείται με φειδώ. Τέλος μπορεί να λεχθεί ότι η εισαγωγή ενός νέου θέματος δεν συνεπάγεται κατ' ανάγκη και την απόρριψη της αίτησης, νοουμένου όμως ότι δεν έχει καταλυτικές συνέπειες για τον εναγόμενο, όπως απώλεια υπεράσπισης για παραγραφή (για μια ενδιαφέρουσα συζήτηση επί του θέματος, βλέπε Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation
(1989)1(E) AAΔ.33, Δ. Χριστοδούλου ν. Α. Χριστοδούλου
(1991)1 ΑΑΔ 934, SABA & CO (T.M.P.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 AAΔ 426, Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 ΑΑΔ 560, Γρ. Τρίνζι Αιγαίου ν. Επίσημου Παραλήπτη
(1995)1 ΑΑΔ 607, Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) v. Νίκου Κ. Σιακόλα
(1999)1 ΑΑΔ 44, και Νικολάου ν. Μιλτιάδους
(2007)1Β ΑΑΔ 1005). Η υπαγωγή γεγονότων που περιβάλλουν την υπό εξέταση αίτηση στο πιο πάνω αναφερόμενο νομικό πλαίσιο. Για τους λόγους που θα αναφερθούν ευθύς αμέσως, είμαι της γνώμης ότι η υπό εξέταση αίτηση δεν μπορεί να εγκριθεί. Και εξηγώ· ως σημειώθηκε ανωτέρω (στα πλαίσια της παράθεσης του νομικού πλαισίου που καλύπτει την υπό εξέταση αίτηση), το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, όταν εξετάζει αίτημα για τροποποίηση δικογράφου, συνυπολογίζει, υποχρεωτικά, και την καθυστέρηση για την οποία, ανάλογα με το εύρος της, αυξάνεται και το βάρος του αιτητή να την αιτιολογήσει. Δεν παραγνωρίζεται η τάση, που ομολογουμένως παρατηρείται από τη σχετική με το ζήτημα νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου που θέλει την έγκριση ενός τέτοιου αιτήματος, εκεί που, από τη μια η επιζητούμενη τροποποίηση δικαιολογείται και από την άλλη η όποια καθυστέρηση σε σχέση με την προώθηση της αίτησης δεν προκαλεί ανεπανόρθωτη ζημιά στον έτερο διάδικο και μπορεί ευχερώς να αποζημιωθεί με σχετική διαταγή ως προς τα έξοδα. Η τάση όμως αυτή, δεν απαλλάσσει το Δικαστήριο από την υποχρέωση του να συνυπολογίσει γενικότερα τον παράγοντα καθυστέρηση. Όπως σχετικά σημειώθηκε στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος ν. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, «όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση, το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας είναι το σύνολο των περιστατικών και η εισήγηση των εφεσείοντων, στην έκταση που την θέλει να ασκείται μόνο με αναφορά στο επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης, ανεξάρτητα δηλαδή από οτιδήποτε άλλο, δεν μας βρίσκει σύμφωνους». Παρομοίως, στην υπόθεση C&Α Pelekanos Associates Ltd Vs Ανδρέα Πελεκάνου
(2001)1Γ Α.Α.Δ. 2075, με παραπομπή και στα όσα αναφέρθησαν στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon Vs Νίκου Σιακόλα
(1999)1 Α.Α.Δ. 44, αναφέρθηκε ότι, εκεί που παρατηρείται καθυστέρηση και αργοπορία στην εκδήλωση του διαβήματος για άδεια τροποποίησης διά προσθήκης ισχυρισμών για τους οποίους υπήρχε δυνατότητα προώθησης τους σε προηγούμενο στάδιο, θα πρέπει ο αιτητής να εξηγεί ικανοποιητικά την παράλειψη του αυτή. Στη βάση δε του δεδομένου που ίσχυε σε εκείνη την περίπτωση και δη του γεγονότος ότι οι εφεσείοντες δεν προσδιόρισαν τον χρόνο κατά τον οποίο περιήλθαν στην κατοχή και γνώση τους τα έγγραφα (το περιεχόμενο των οποίων δικαιολογούσε, κατά τους ίδιους, την προώθηση της αίτησης τροποποίησης), το Δικαστήριο έκρινε ότι η καθυστέρηση που παρατηρήθηκε στην προώθηση του επίδικου αιτήματος, δεν δικαιολογήθηκε. Έκρινε δε την παράλειψη αυτή ως καθοριστική και επί αυτής της βάσης απέρριψε την αίτηση. Το Ανώτατο Δικαστήριο αναφερόμενο στον τρόπο που αντιμετώπισε το ζήτημα το Πρωτόδικο Δικαστήριο, ανέφερε τα εξής: «Η πρωτόδικη κατάληξη ότι δεν δόθηκε ικανοποιητική εξήγηση για την καθυστέρηση είναι, μέχρι του σημείου που εκτείνεται ορθή». Με το ίδιο σκεπτικό, και δη της απουσίας εξήγησης αναφορικά με το γιατί η προτεινόμενη τροποποίηση δεν προβλήθηκε εξ αρχής ή σε προγενέστερο, του σταδίου που επιχειρείται, χρόνο, ο Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ως ήταν τότε, κύριος Πικής, απέρριψε αίτηση τροποποίησης της Υπεράσπισης στην υπόθεση Kallice Holding Co Ltd Vs MTR Metals(Overseas) Ltd, Αρ. 1
(1996)1 Α.Α.Δ. 162. Στην υπόθεση A. Xατζηλαμπρή Vs Πετεινού
(2010)1Β Α.Α.Δ. 1022, το Ανώτατο Δικαστήριο, αναφερόμενο ειδικά στην πάροδο του χρόνου από τη μέρα της καταχώρησης του Κλητήριου Εντάλματος, μέχρι και τη μέρα υποβολής της αίτησης τροποποίησης, σημείωσε τα εξής σχετικά: «κατά την άποψη μας, η καθυστέρηση των 2 1/2 χρόνων από την ημέρα καταχώρησης του κλητήριου εντάλματος, μέχρι την υποβολή της πρώτης αίτησης τροποποίησης που απορρίφθηκε και των 4 1/2 χρόνων μέχρι την υποβολή της δεύτερης αίτησης, ήταν ένας ακόμη ισχυρός παράγοντας για απόρριψη της αίτησης, ανεξάρτητα από τη γενική πρόνοια των θεσμών ότι η τροποποίηση μπορεί να επιτραπεί σε κάθε στάδιο της διαδικασίας. Στην προκειμένη περίπτωση, η καθυστέρηση όχι μόνο δεν δικαιολογήθηκε, αλλά εμφανώς παραβίαζε το θεμελιώδες δικαίωμα του αντίδικου, για εκδίκαση της υπόθεσης του μέσα σε εύλογο χρόνο. Η διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου Δικαστηρίου, κατά την άποψη μας, ασκήθηκε ορθά με γνώμονα πρωτίστως τα συμφέροντα της δικαιοσύνης». Τέλος, το Ανώτατο Δικαστήριο, στην υπόθεση Αρτέμιος Παπαχρυσοστόμου ν. Κώστας Γρηγοριάδης και Συνέταιροι κ.α.
(2012)1 Α.Α.Δ. 817, αναφερόμενο, ειδικά, στον τρόπο που προσέγγισε το πρωτόδικο Δικαστήριο την αίτηση, σημείωσε ότι «δεν έχουμε διαπιστώσει οτιδήποτε μεμπτό στην πρωτόδικη απόφαση. Τόσο η κατάληξη του πρωτόδικου δικαστηρίου ότι ο εφεσείων επέδειξε υπέρμετρη καθυστέρηση στη λήψη διαβημάτων για τροποποίηση του δικογράφου του, όσο και η κατάληξη ότι η εν λόγω παράλειψη του ουδόλως αιτιολογήθηκε, μας βρίσκει σύμφωνους. Δεν έχει διαφύγει της προσοχής μας ότι ο λόγος καθυστέρησης από μόνος του δεν συνιστά κατ' ανάγκη αιτία για απόρριψη αίτησης για τροποποίηση, ούτε και ότι το γεγονός της καθυστέρησης δεν εξισούται κατ' ανάγκη με κακοπιστία. Ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός και συνιστά έναν από τους πολλούς παράγοντες που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας, συνεκτιμάται δε σαν λογική απόρροια του άρθρου 30.2 του Συντάγματος. (Bold Astor Manufactury (πιο πάνω) και Clive Preece (πιο πάνω)). Όμως, στη συγκεκριμένη περίπτωση, η αργοπορία του εφεσείοντα να επιδιώξει τροποποίηση του δικογράφου του, προβάλλει ανάγλυφη μέσα από το ιστορικό των γεγονότων που περιβάλλουν το θέμα. Η αγωγή εκκρεμούσε ενώπιον του Δικαστηρίου αναμένοντας εκδίκαση για 7 και πλέον χρόνια. Μετά από μια σειρά ανησυχητικών εξελίξεων, στα πλαίσια των οποίων η εκδίκαση της υπόθεσης οδηγείτο από αναβολή σε αναβολή, εξελίξεις για τις οποίες η πλευρά του εφεσείοντα δεν είναι απαλλαγμένη ευθυνών, η υπόθεση ορίστηκε τελικά για ακρόαση στις 13/01/09, ημερομηνία κατά την οποία άρχισε η ακρόαση. Ενδεικτικό της συμπεριφοράς του εφεσείοντα συνιστά το γεγονός ότι ενώ η υπεράσπιση των εφεσίβλητων καταχωρήθηκε τον Μάρτιο του 2003, η απάντηση στην υπεράσπιση δεν καταχωρήθηκε παρά μόνο έναν χρόνο αργότερα και συγκεκριμένα στις 21.05.04, όπως και το γεγονός ότι για έναν και πλέον χρόνο ο εφεσείων, για λόγους που δεν έχουν αποκαλυφθεί παρέμεινε άπρακτος, δεν επεδίωξε τροποποίηση του δικογράφου του, ειμί μόνο, τέσσερεις μέρες πριν την ακρόαση της αγωγής, γεγονός που εγείρει σοβαρά ερωτηματικά αναφορικά με τις πραγματικές προθέσεις του και τους στόχους της αίτησης». Εκείνο που αβίαστα προκύπτει από την πιο πάνω, σχετική με τη καθυστέρηση στην προώθηση ενός αιτήματος, ως το υπό εξέταση, νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, είναι ότι, ανεξάρτητα της ομολογουμένως φιλελεύθερης προσέγγισης που πρέπει το Δικαστήριο να επιδεικνύει όταν αντιμετωπίζει αίτημα για τροποποίηση δικογράφων, η υποχρέωση ενός αιτητή που προωθεί ένα τέτοιο αίτημα καθυστερημένα, να αιτιολογήσει την καθυστέρηση και να εξηγήσει τους λόγους που δεν το προώθησε προηγουμένως, δεν ατονεί. Τουναντίον, παράλειψη του να ενεργήσει προς αυτή τη κατεύθυνση, δυνατό να οδηγεί στην απόρριψη της αίτησης του. Στην υπό εξέταση υπόθεση, ως εξάλλου προκύπτει από τα όσα σχετικά αναφέρθηκαν, ανωτέρω, στα αρχικά στάδια της παρούσας απόφασης, τα γεγονότα που επιθυμούν οι ενάγοντες να θέσουν ως μέρος της Έκθεσης Απαίτησής τους διά της αιτούμενης τροποποίησης, ήταν γνωστά σε αυτούς τουλάχιστον έναν χρόνο πριν την καταχώρηση της αγωγής. Πρόκειται στην ουσία για τέσσερεις επιστολές, που κατά τον ΜΕ1 (ομνύοντα της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την αίτηση και σύζυγο της ενάγουσας 1) συνέταξε ο ίδιος και ιδιοχείρως τις επέδωσε στον εναγόμενο. Ως δε προκύπτει από το περιεχόμενο της γραπτής του δήλωσης (Έγγραφο Α ενώπιον του Δικαστηρίου), η πρόθεση του να θέσει υπό μορφή μαρτυρίας το περιεχόμενο των τεσσάρων αυτών επιστολών ενώπιον του Δικαστηρίου σκοπεί στο να αναχαιτίσει και αντικρούσει τον ισχυρισμό του εναγόμενου (ως τούτος προβάλλεται από τις 22.12.11 υπό μορφή προδικαστικής ένστασης στην Υπεράσπιση του), περί του ότι η αγωγή είναι αόριστη αφού σε αυτήν δεν συγκεκριμενοποιείται το χρονικό διάστημα που λαμβάνουν χώρα τα, κατ' ισχυρισμό, επίδικα γεγονότα. Με δεδομένη επίσης τη θέση των εναγόντων, ως τούτη προβάλλεται στο δικόγραφο της Απάντησης στην Υπεράσπιση και Υπεράσπισης στην Ανταπαίτηση (το οποίο καταχωρήθηκε στις 12.06.12), και δη ότι η προδικαστική ένσταση του εναγόμενου είναι νομικά και πραγματικά αστήρικτη, είναι εντελώς αβίαστα που προκύπτει ότι η υπό εξέταση αίτηση προωθείται πολύ καθυστερημένα και με τρόπο που δημιουργούνται εύλογα ερωτήματα ως προς τις πραγματικές προθέσεις των εναγόντων. Πέραν της μόλις πιο πάνω εκφρασθείσας κρίσης του Δικαστηρίου περί το ότι η υπό εξέταση αίτηση προωθείται πολύ καθυστερημένα (έχουν ήδη παρέλθει 6½ και πλέον χρόνια από την καταχώρηση της αγωγής και έχει ήδη αρχίσει η ακροαματική διαδικασία διά της παράθεσης μέρους της κυρίως εξέτασης του ΜΕ1), οι ενάγοντες, με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την επίδικη αίτηση, δεν δικαιολογούν ή αιτιολογούν ή καθ' οιονδήποτε τρόπο εξηγούν, αφενός τον λόγο που η υπό εξέταση αίτηση προωθείται τόσο καθυστερημένα και αφετέρου το γιατί το αρχικώς κατατεθέν Κλητήριο Ένταλμα δεν εμπεριείχε τους προς προσθήκη ισχυρισμούς και/ή δεν επιχειρήθηκε τροποποίηση του σε προγενέστερο στάδιο. Εκείνο που παρατηρείται στο μαρτυρικό υλικό που συνοδεύει την αίτηση, είναι πλήρης απουσία κάθε σχετικού με το ζητούμενο ισχυρισμού. Ακόμα και η αναφορά στην παράγραφο 9 της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την αίτηση περί «αμέλειας ή καθυστέρησης», προβάλλεται υπό μορφή επιχειρηματολογίας ως προς τον τρόπο που πρέπει τα Δικαστήρια να αντιμετωπίζουν μια αίτηση τροποποίησης και όχι ως δικαιολογία για την καθυστέρηση που παρατηρείται στην προώθηση της επίδικης αίτησης. Με τα πιο πάνω δεδομένα και με γνώμονα την παρατεθείσα ανωτέρω σχετική με το ζήτημα νομολογία, η υπό εξέταση αίτηση δεν είναι δυνατόν να εγκριθεί, γιατί, ελλείψει μαρτυρίας από πλευράς των εναγόντων αναφορικά με το λόγο ή λόγους που παρατηρείται η ομολογουμένως πολύ μεγάλη καθυστέρηση στην προώθηση της επίδικης αίτησης, καθίσταται αδύνατος ο αναγκαίος, από πλευράς του Δικαστηρίου, συνυπολογισμός του παράγοντα καθυστέρηση, και των κινήτρων πίσω από τους λόγους πρόκλησής της. Η επίδικη αίτηση, απορρίπτεται επίσης και επί το ότι, ως προωθείται, στην ουσία επιχειρείται να προστεθεί στο Κλητήριο Ένταλμα μαρτυρία και όχι ισχυρισμοί, κάτι που κρίνεται ανεπίτρεπτο δυνάμει των σχετικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και ειδικότερα της Διαταγής 19, θεσμός 4. Αυτό που στην πραγματικότητα επιχειρείται με την επιδιωκόμενη τροποποίηση, είναι να καταστεί το περιεχόμενο τεσσάρων επιστολών, στην ολότητα του, μέρος της δικογραφίας των εναγόντων και δη να αποτελέσει μέρος του Κλητήριου Εντάλματος η μαρτυρία με την οποία οι ενάγοντες θα επιδιώξουν να αποδείξουν, διάφορες δικογραφημένες θέσεις τους, αλλά και το χρονικό σημείο που έλαβαν χώρα τα κατ' ισχυρισμό γεγονότα που περιβάλλουν την αγωγή. Κάτι τέτοιο, ως ορθά σημειώνει και η συνήγορος του εναγόμενου, είναι ανεπίτρεπτο, ως αντιβαίνων τους κανόνες δικογράφησης, ως τούτοι προσδιορίζονται από τη Διαταγή 19 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω ανωτέρω, η υπό εξέταση αίτηση απορρίπτεται. Ως προς τα έξοδα δεν βλέπω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω του κανόνα που θέλει τούτα (στην περίπτωση απόρριψης μιας αίτησης ως η υπό εξέταση) να ακολουθούν το αποτέλεσμα της, και ως εκ τούτου τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ του εναγόμενου και εναντίον των εναγόντων, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .................................... Δ. Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Μ.Α.Σ. [1] Προφανώς εννοείτο «αστήρικτη». cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο