ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ ν. ΗΡΑΚΛΕΟΥΣ, Αρ. Αγωγής: 4771/11, 9/5/2018

(8)Ο ενάγοντας μετά την απώλεια του γεωργικού του ελκυστήρα, ως αναφέρεται ανωτέρω και την αποστέρηση της χρήσης του, λόγω οικονομικής αδυναμίας να αγοράσει και/ή προμηθευτεί άλλο γεωργικό ελκυστήρα, υποχρεώθηκε να ενοικιάζει άλλα οχήματα και/ή γεωργικούς ελκυστήρες και/ή να συνάψει συμφωνία χρήσης αντίστοιχου οχήματος και/ή οχημάτων ώστε να διενεργεί τις απαραίτητες γεωργικές εργασίες στα κτήματα του και/ή στα κτήματα που διαχειριζόταν και/ή διαχειρίζεται και/ή να εργάζεται αμισθί και/ή με δικά του έξοδα και/ή υλικά σε κτήματα τρίτων προσώπων, με αποτέλεσμα να υποβληθεί σε περαιτέρω έξοδα και/ή να υποστεί οικονομική ζημιά.» (δ) Με την προσθήκη ως παραγράφου 9 της κάτωθι παραγράφου: «

(9)ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ ΕΙΔΙΚΩΝ ΖΗΜΙΩΝ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΝΤΑ α) Το ποσό που αντιστοιχεί στην αξία του επίδικου γεωργικού ελκυστήρα τον οποίο απώλεσε ο ενάγοντας, την οποία είχε κατά τον χρόνο που αποστερήθηκε ο ενάγοντας την κατοχή του. β) Ζημιές που αφορούν την απώλεια κατοχής και χρήσης του γεωργικού ελκυστήρα που αναφέρεται στην έκθεση απαίτησης. γ) Ζημιές που υπέστη ο ενάγοντας και αφορούν απώλεια εισοδημάτων και/ή ενδιάμεσες ζημιές και/ή οφέλη και/ή έξοδα αντικατάστασης του γεωργικού ελκυστήρα με ενοικιασμένα οχήματα και/ή διαφυγόντα κέρδη από την απώλεια της χρήσης του για την περίοδο κατά την οποία βρισκόταν και/ή συνεχίζει να βρίσκεται στην κατοχή του εναγομένου 2, και/ή τρίτων προσώπων.» (ε) Με την προσθήκη, ως παραγράφου 10 της έκθεσης απαίτησης, της πιο κάτω παραγράφου:

(10)Για όλους τους πιο πάνω λόγους ο ενάγοντας αξιεί κατά των εναγομένων 1, 2 και 3 ως υπό (A), (Β), (Γ), (Δ), (Ε), (Στ), (Ζ), (Η),

(0), (I), (Κ), (Λ), (Μ), (Ν), (Ξ) και (Ο) του παρακλητικού ανωτέρω. Η Αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του ιδίου του Ενάγοντα, όπου αναφέρει ότι κατά τη διάρκεια της ακρόασης της παρούσας αγωγής προέκυψε ότι κατά τη σύνταξη της έκθεσης απαίτησης δεν έχουν αναφερθεί στις λεπτομέρειες του κλητηρίου εντάλματος οι απαραίτητες λεπτομέρειες σε σχέση με τις απαιτήσεις των παραγράφων Α ως Στ. Εξηγεί ότι συγκεκριμένα ο δικηγόρος του Ενάγοντα παρέλειψε να αναφέρει τις λεπτομέρειες σε σχέση με την οικονομική ζημιά που ο ίδιος υπέστηκε από την απώλεια του γεωργικού του ελκυστήρα, αλλά και να αναφέρει ποσά που ο ίδιος αναγκάστηκε να καταβάλει για την ενοικίαση άλλων οχημάτων παρόμοιας χρήσης με του οχήματος που αποτελεί το επίδικο αντικείμενο της αγωγής, για τη διεκπεραίωση των εργασιών του, αποτέλεσμα του οποίου ήταν να υποβληθεί και να αναγκαστεί να πληρώσει περαιτέρω έξοδα και να υποστεί οικονομική ζημιά. Αναφέρει ο ομνύων ότι η παρούσα Αίτηση καταχωρήθηκε αμέσως μόλις περιήλθε στη γνώση τους η εν λόγω παράληψη και ότι παρά την πεποίθηση του ότι καλύπτετο με την υφιστάμενη δικογραφία μετά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου, θεώρησε ότι έπρεπε να καταχωρήσει την υπό εξέταση Αίτηση. Θεωρεί ότι οι αιτούμενες λεπτομέρειες δεν εξάγουν νέα βάση αγωγής, ούτε αιφνιδιάζουν ή φέρνουν σε μειονεκτική θέση την υπεράσπιση των Εναγομένων. Αναφέρει μάλιστα ότι ο Εναγόμενος 2 αιτήθηκε τροποποίηση της υπεράσπισης του με Αίτηση ημερομηνίας 12/10/2017 στην οποίαν η πλευρά του δεν έφερε καμίαν Ένσταση. Θεωρεί τις αξιώσεις του τις οποίες προσπαθεί να εισάγει ως ουσιαστικές για την προώθηση της υπόθεσης του, ενώ θεωρεί περαιτέρω ότι αν επιτραπεί θα βοηθήσει ουσιαστικά τη διαδικασία και θα μπορέσει ο Ενάγοντας να προχωρήσει με την παρουσίαση της υπόθεση του. Θεωρεί περαιτέρω ότι οι Εναγόμενοι δεν επηρεάζονται με κανέναν τρόπο από την επιδιωκόμενη τροποποίηση και σε αυτούς δεν θα επέλθει καμία ζημιά που να μην μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα. Για τους λόγους αυτούς ζητά ως η Αίτηση του. Η Αίτηση προσέκρουσε στις ενστάσεις όλων των Εναγομένων, ο Εναγόμενος 1 καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως (στο εξής η Ένσταση του Εναγόμενου 1) με την οποίαν αναφέρει ως συγκεκριμένους λόγους Ένστασης τους ακόλουθους: α) Η Αίτηση είναι παράτυπη και/ή ανεπίτρεπτη και/ή αντίθετη και/ή κατά παράβαση των Διαδικαστικών Κανονισμών και της πρακτικής του Δικαστηρίου. β) Δεν πληρούνται οι ουσιαστικές και νόμιμες προϋποθέσεις για την τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης του ενάγοντα. γ) Η Αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, παράτυπη και αντικανονική. δ) Τα γεγονότα που στηρίζουν την Αίτηση είναι αναληθή. ε) Η καταχώρηση της Αίτησης προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου. στ) Με την παρούσα Αίτηση τροποποίησης της έκθεσης απαίτησης του ενάγοντα θα υπάρξει έκδηλη κατάχρηση της διαδικασίας (Abuse of the process of the Court) και/ή κατασπατάληση του δικαστικού χρόνου. ζ) Υπάρχει πρωτοφανής και/ή υπέρμετρη και/ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση (latches) στην υποβολή της παρούσας Αίτησης αφού υποβλήθηκε επτά

(7)περίπου έτη μετά την καταχώρηση της αγωγής. η) Οι ισχυρισμοί του ενόρκως δηλούντος στην ένορκη του δήλωση αποτελούν προϊόν δεύτερης σκέψης εφόσον παρήλθε υπέρμετρος χρόνος από την καταχώρηση της αγωγής και συνεπώς η παρούσα Αίτηση δεν γίνεται για να τεθούν τα ορθά γεγονότα της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου και/ή για να διεξαχθεί ορθά η διαδικασία. θ) Ο αιτητής απέτυχε να δώσει κάποια εξήγηση για την επιδειχθείσα καθυστέρηση. ι) Η αιτούμενη τροποποίηση και/ή αντικατάσταση της Έκθεσης Απαίτησης δεν είναι αποτέλεσμα καλόπιστου λάθους και/ή αβλεψίας και/ή παραλείψεως του αιτητή, αλλά προσπάθεια για εισαγωγή νέας βάσης αγωγής. κ) Με την παρούσα Αίτηση ο ενάγοντας/αιτητής εισαγάγει ουσιαστικά νέα επίδικα θέματα και νέα γεγονότα με αποτέλεσμα να μεταβάλει άρδην και/ή να τροποποιεί την ουσία της υφιστάμενης Έκθεσης Απαίτησης με νέους αβάσιμους και/ή λανθασμένους και/ή ανυποστήρικτους ισχυρισμούς που αναπόφευκτα συνεπάγονται στον επαναπροσδιορισμό των επίδικων θεμάτων και/ή την μετατροπή όλων των ήδη καταχωρηθέντων δικογράφων. λ) Η αιτούμενη τροποποίηση και/ή αντικατάσταση της Έκθεσης Απαίτησης είναι αντινομική, καθυστερημένη, παράτυπη και/ή ελλιπής και/ή δεν θα πρέπει να επιτραπεί καθότι αποτελεί προϊόν δευτέρας σκέψεως της ενάγουσας. μ) Η αιτούμενη τροποποίηση δεν δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις και/ή δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να επιτραπεί σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας. ν) Το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως του αιτητή στην παρούσα Αίτηση περιέχει ψευδείς και/ή παραπλανητικούς και/ή ανυπόστατους ισχυρισμούς. ξ) Ο αιτητής δεν έχει έρθει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια καθώς αποκρύπτει ουσιώδη γεγονότα και/ή στοιχεία και για αυτό η Αίτηση πρέπει να απορριφθεί. ο) Η αιτούμενη τροποποίηση της Έκθεσης Απαίτησης δεν είναι αποτέλεσμα καλόπιστου λάθους και/ή αβλεψίας και/ή παραλείψεως του αιτητή, αλλά γίνεται κακόβουλα και/ή κακόπιστα. π) Δεν υπάρχουν και/ή δεν απεκαλύφθησαν επαρκείς λόγοι και/ή στοιχεία που να καταδεικνύουν το ουσιώδες και/ή τη χρησιμότητα και/ή την αναγκαιότητα και/ή την καλοπιστία της αιτούμενης τροποποίησης της υφιστάμενης έκθεσης απαίτησης. ρ) Ο αιτητής δεν παρουσιάζει εύλογη αιτία που να δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος τροποποίησης της υφιστάμενης έκθεσης απαίτησης. σ) Το αιτούμενο διάταγμα θα επιφέρει βλάβη και/ή δυσμενή επηρεασμό στον εναγόμενο Νο.1 που δεν θα είναι δυνατόν να αποζημιωθεί με έξοδα και/ή να θεραπευτεί σε μεταγενέστερο στάδιο. τ) Η αιτούμενη τροποποίηση είναι αντινομική, καθυστερημένη, παράτυπη και/ή ελλιπής, δεν δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις και/ή δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να επιτραπεί σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας καθότι τα γεγονότα που κατ' ισχυρισμό επικαλείται ο αιτητής ήταν γνωστά σε αυτόν πολύ πριν την καταχώρηση της παρούσας αγωγής ενώ υπήρχαν και πολλές ευκαιρίες μέσα σε αυτά τα επτά

(7)έτη που μεσολάβησαν να αιτηθεί τροποποίηση της Ε/Α. υ) Παραβλάπτονται τα συνταγματικά δικαιώματα του εναγομένου Νο.1 για μια δίκαιη και σύντομη εκδίκαση της παρούσας αγωγής θέτοντας τον σε δυσμενή θέση. Η Ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της Παναγιώτας Θεμιστοκλέους, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο του Κώστα Σιαηλή, που εκπροσωπεί τον Εναγόμενο

1. Θεωρεί ότι η Αίτηση καταχωρήθηκε με υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση, επισημαίνοντας ότι η αγωγή καταχωρήθηκε στις 06/07/2011, πριν από περίπου δηλαδή 7 έτη, αλλά και ότι η ακρόαση της αγωγής έχει ήδη ξεκινήσει από τις 22/02/
2. Αμφότερα θέματα που θεωρεί ότι δημιουργούν κώλυμα στην υπό εξέταση Αίτηση. Αναφέρει δε περαιτέρω ότι στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση τροποποίησης δεν αιτιολογείται επαρκώς η τεράστια καθυστέρηση στην καταχώρηση της, η αναγκαιότητα και η καλοπιστία της αιτούμενης τροποποίησης. Η ομνύουσα περαιτέρω θεωρεί ότι τυχόν έγκριση της Αίτησης θα κατασπαταλήσει άδικα τον δικαστικό χρόνο, αφού η ακρόαση της υπόθεσης έχει ήδη ξεκινήσει και θα εκτροχιάσει αναπόφευκτα τη διαδικασία. Επισημαίνει δε περαιτέρω ότι η καταχώρηση της εν λόγω Αίτησης έγινε μόνο μετά την υποβολή σχετικών ενστάσεων από πλευράς Εναγομένων κατά τη διάρκεια της ακρόασης, στις οποίες έχουν εκδοθεί ενδιάμεσες αποφάσεις του Δικαστηρίου. Θεωρεί την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση γενική και αόριστη, ενώ περαιτέρω θεωρεί ότι ο Εναγόμενος 1 θα είναι σε δυσμενέστερη θέση αν το Δικαστήριο αποφασίσει να εγκρίνει την Αίτηση, ζητώντας την απόρριψη με έξοδα υπέρ του Εναγόμενου
3. Ειδοποίηση περί προθέσεως ενστάσεως καταχώρησε και ο Εναγόμενος 2(στο εξής η Ένσταση του Εναγόμενου 2), αναφέροντας ως συγκεκριμένους λόγους Ένστασης τους ακόλουθους:
4. Η Αίτηση είναι αβάσιμη, παράτυπη, αντικανονική, απαράδεκτη και δεν πληρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις για την έγκρισή της.
5. Το αίτημα για την αιτούμενη τροποποίηση είναι παράτυπο και επηρεάζει δυσμενώς τα δικαιώματα του εναγόμενου 2 ο οποίος δεν μπορεί να αποζημιωθεί με έξοδα αν εγκριθεί το αιτούμενο διάταγμα τροποποίησης.
6. Η αιτούμενη τροποποίηση γίνεται κακόπιστα και είναι σκανδαλώδης (frivolous and vexatious), διότι τείνει να επηρεάσει δυσμενώς, να παρενοχλήσει, να διαταράξει, να φέρει σε αδιέξοδο ή να καθυστερήσει τη δίκαιη εκδίκαση της αγωγής.
7. Η αιτούμενη τροποποίηση με την οποία γίνεται απόπειρα αντικατάστασης της παραγράφου «Α» της έκθεση απαίτησης με νέα παράγραφο «Α» αντικαθιστά την αξία του ελκυστήρα από €30.000 σε €32.463,43, πράγμα το οποίο θα έχει ως αποτέλεσμα να επηρεάσει αρνητικά τα δικαιώματα του εναγόμενου 2 εφόσον δεν του δόθηκε αρκετή ειδοποίηση για να αντικρούσει τον εν λόγω ισχυρισμό διά της υπεράσπισης του.
8. Α. Το εν λόγω ποσό είναι στενά συνδεδεμένο με τη βάση των γεγονότων και/ή αγωγής του Ενάγοντα τα οποία συνθέτουν την αξίωση του ενάγοντα αφού σχετίζονται στην ουσία με την συμφωνία του ενάγοντα με τον εναγόμενο 2 για ανταλλαγή του επίδικου ελκυστήρα με δύο μικρότερους ελκυστήρες ίσης ή πλησιέστερης αξίας. Στην ουσία ο εναγόμενος 2 στερείται της ευκαιρίας να αντεξετάσει τον ενάγοντα επίτ ου εν λόγω ποσού που είναι κρίσιμης σημασίας για την έκβαση της υπόθεσης υπέρ του. Β.Ως εκ του αποτελέσματος της υπερβολικά καθυστερημένης αυτής τροποποίησης του εν λόγω ποσού από τον ενάγοντα, ο εναγόμενος 2 αντεξέτασε τον ενάγοντα, βασικό μάρτυρα της υπόθεσης, με βάση το ποσό και τα γεγονότα μέσα από τα οποία αναδύεται το εν λόγω ποσό, χωρίς να του παρέχεται η ευκαιρία να μπορεί να αντεξετάσει ξανά τον ενάγοντα επί διαφορετικών γεγονότων και αν του επιτραπεί να τον αντεξετάσει ξανά θα επηρεαστούν δυσμενώς τα δικαιώματα του εναγόμενου
10. Η αιτούμενη τροποποίηση δια της αντικατάστασης της παραγράφου «Α» με νέα παράγραφο «Α» επίσης θα έχει ως αποτέλεσμα να επηρεαστεί δυσμενώς ο εναγόμενος 2 εφόσον αποπειράται να εισαχθούν ισχυριζόμενη απώλεια εισοδημάτων και/ή ενδιάμεσες ζημιές και/ή οφέλη και/ή έξοδα με ενοικιασμένα οχήματα και/ή διαφυγόντα κέρδη από την απώλεια της χρήσης του για την περίοδο κατά την οποία δήθεν βρισκόταν και/ή συνεχίζει να βρίσκεται στην κατοχή του εναγόμενου 2 μέχρι και σήμερα, για τα οποία υπάρχει ήδη δεδικασμένο που να απαγορεύει την εισαγωγή τους ως μαρτυρία.
11. Η αιτούμενη τροποποίηση της παραγράφου «Β» δια της αντικατάστασης του ποσού των €30.000 με το ποσό των €32.463,43 θα επηρεάσει δυσμενώς και/ή αρνητικά τα δικαιώματα του εναγόμενου για τους λόγους που επεξηγούνται ανωτέρω.
12. Η αιτούμενη τροποποίηση δια της προσθήκης των παραγράφων 9 και 10 θα επηρεάσει δυσμενώς και/ή αρνητικά τα δικαιώματα του εναγόμενου και/ή θα τον φέρουν προ τετελεσμένων γεγονότων για τους λόγους που επεξηγούνται ανωτέρω.
13. Οι αιτούμενες τροποποιήσεις είναι κακόπιστες και/η περιπλέκουν και/ή επιτρέπουν την πολλαπλότητα νομικών διαδικασιών και/ή κινείται ενάντια των δικαιωμάτων του εναγόμενου 2 εφόσον έχουν ως στόχο να συσκοτίσουν τα επίδικα θέματα και αλλάζουν ουσιωδώς τη βάση αγωγής του ενάγοντα, παρέχοντας του στην ουσία μια δεύτερη ευκαιρία να διορθώσει τα οποιαδήποτε λάθη έκανε κατά την εξέταση και/ή κυρίως εξέταση του, όντας πιο προετοιμασμένος και έχοντας άδικο πλεονέκτημα έναντι του εναγόμενου 2 αφού ο ενάγοντας θα γνωρίζει πλέον την υπεράσπιση του εναγόμενου 2 και τις θέσεις του που του υποβλήθηκαν την προηγούμενη φορά, επηρεάζοντας έτσι τη διεξαγωγή δίκαιης δίκης για τον εναγόμενο
14. 10.Το αίτημα για την επιδιωκόμενη τροποποίηση των παραγράφων που ζητάει ο ενάγοντας γίνεται σε ένα υπερβολικά καθυστερημένο στάδιο επηρεάζοντας έτσι αρνητικά τα δικαιώματα του εναγόμενου 2 αφού σε περίπτωση που επιτραπεί θα πρέπει ο εναγόμενος να απαντήσει σε νέους ισχυρισμούς που έλαβαν χώρα κάτι παραπάνω από 8 χρόνια προηγουμένως και θα είναι δύσκολο να μπορεί να θυμηθεί οτιδήποτε εμποδίζοντας έτσι αποτελεσματικά το δικαίωμα του για πρόσβαση στο Δικαστήριο και/ή τη δικαιοσύνη. 11.Το αίτημα για την επιδιωκόμενη τροποποίηση των παραγράφων που ζητάει ο ενάγοντας στοχεύει να καθυστερήσει τη διαδικασία με σκοπό την ταλαιπωρία του εναγόμενου 2, την σπατάλη περαιτέρω πολύτιμου δικαστικού χρόνου καθώς και την δημιουργία αχρείαστων εξόδων αφού ήδη υπάρχει δεδικασμένο που να απαγορεύει στον εναγόμενο 2 την αντεξέταση του ενάγοντα επί των ισχυρισμών που στοχεύει αυτός να εισάγει με την αιτούμενη τροποποίηση καθώς επίσης η αντεξέταση του ενάγοντα έχει πλέον ολοκληρωθεί. 12.Η επιχειρούμενη τροποποίηση πραβιάζει την έννοια της τελεσιδικίας δεν δύναται να αντεξεταστεί ξανά ο ενάγοντας χωρίς να επανανοιχτούν θέματα στα οποία ήδη αντεξετάστηκε αφού το ποσό του επίδικου ελκυστήρα είναι συνδεδεμένο με τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η υπόθεση του ενάγοντα και θα πρέπει θα είναι αναπόφευκτη η αντεξέταση του επί θεμάτων τα οποία ήδη καλύφθηκαν με την προηγούμενη αντεξέταση δίδοντας του έτσι άδικο πλεονέκτημα να αναθεωρήσει εκ νέου τη μαρτυρία του για να αναχαιτήσει την αντεξέταση του από τον εναγόμενο
15. 13.Το αίτημα για την επιδιωκόμενη τροποποίηση των παραγράφων που ζητάει ο ενάγοντας αλλάζει τη βάση της αγωγής αφού το ποσό των €30.000 είναι συνδεδεμένο με τις συμφωνίες τις οποίες σύναψε με τον εναγόμενο 1 για αντικατάσταση των ελκυστήρων με άλλους ελκυστήρες με αποτέλεσμα να πρέπει να αντεξεταστεί πάνω σε ισχυρισμούς που ήδη αντεξετάστηκε πράγμα που είναι αδύνατο αφού ήδη ολοκλήρωσε την μαρτυρία του ο ενάγοντας και επίσης αν επανακατέθετε στο Δικαστήριο δεν θα υφίσταται πλέον η ζωντάνια της ακροαματικής διαδικασίας αφού ο μάρτυρας θα αναπροσαρμόσει την αντεξέταση του ώστε να διορθώσει τυχόν λάθη τα οποία έκανε την πρώτη φορά προκαλώντας έτσι στον εναγόμενο 2 ανεπανόρθωτη ζημιά. 14.Το αίτημα για την επιδιωκόμενη τροποποίηση των παραγράφων που ζητάει ο ενάγοντας καμία σχέση έχει με τις ζημιές που υπέστη ο ενάγοντας και είναι σκέψεις εκ των υστέρων. 15.Η Αίτηση τροποποίησης υποβάλλεται σε πολύ καθυστερημένο στάδιο και ο ενάγοντας υπήρξε αμελής μέχρι τώρα εφόσον ήδη είχε την δυνατότητα να κάνει τις εν λόγω τροποποιήσεις και δεν τον έπραξε. 16.Η αιτούμενη συνδέονται με γεγονότα τα οποία ο ενάγοντας γνώριζε και /ή όφειλε να γνωρίζει από την αρχή της διαδικασία και/ή εν πάση περίπτωση πολύ νωρίτερα από την καταχώρηση της παρούσας αίτησης και/ή ήταν σε γνώση της σε πολύ προγενέστερο χρόνο. Επίσης ο αιτητής ενάγοντας δεν απέσεισε το βάρος της απόδειξης σε σχέση με την καθυστερημένη τροποποίηση. Η Ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του Πόλυ Πολυκάρπου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Εναγόμενο
16. Ως πρώτο λόγο αναφέρει ότι ο Εναγόμενος 2 αντεξετάζοντας τον Ενάγοντα δεν του επιτράπηκε να θέσει σ' αυτόν ισχυρισμούς τους οποίους προσπαθεί τώρα ο Ενάγων να προσθέσει με την αιτούμενη τροποποίηση, με το αιτιολογικό ότι αυτές δεν ήταν δικογραφημένες. Αυτό θεωρεί ότι θα ζημιώσει ανεπανόρθωτα τον Εναγόμενο 2, αν το Δικαστήριο αποφασίσει να επιτρέψει την αιτούμενη τροποποίηση, αφού ο Ενάγων έχει ήδη καταθέσει και αντεξεταστεί στο Δικαστήριο. Θεωρεί ότι η απαγόρευση της εισαγωγής της μαρτυρίας κατά το στάδιο της ακρόασης από το Δικαστήριο δημιουργεί δεδικασμένο, που εμποδίζει την αποτελεσματική πρόσβαση, ως αναφέρει του Εναγόμενου 2 στο Δικαστήριο και το δικαίωμα του σε δίκαιη δίκη, αφού θα στερηθεί της ευκαιρίας να αντεξετάσει τον Ενάγοντα επί του εν λόγω ποσού και των ισχυρισμών που προβάλλει με την Αίτηση τροποποίησης του που είναι κρίσιμης σημασίας για την έκβαση της υπόθεσης. Περαιτέρω κάνει επιμέρους αναφορές σε σχέση με τα ποσά τα οποία επιδιώκει η τροποποίηση να διαφοροποιήσει και εκφράζει την πεποίθηση ότι η αιτούμενη τροποποίηση στόχο μόνο έχει την καθυστέρηση της διαδικασίας, αφού αναπόφευκτα ακόμα και με την επανακλήτευση του Ενάγοντα σε κατάθεση, η διαδικασία θα εκτροχιαστεί. Θεωρεί περαιτέρω ότι οι αιτούμενες τροποποιήσεις είναι κακόπιστες, περιπλέκουν και δημιουργούν αχρείαστη πολυπλοκότητα στην υπόθεση επαναλαμβάνοντας κάποιους εκ τους ισχυρισμούς της υπεράσπισης του Εναγόμενου 2 και επισημαίνοντας ότι η Αίτηση υποβάλλεται σε πολύ καθυστερημένο στάδιο, το οποίο δεικνύει και αμέλεια εκ μέρους του Ενάγοντα στην προώθηση της υπόθεσης του. Επίσης αναφέρει ότι η αιτούμενη τροποποίηση συνδέεται με γεγονότα τα οποία ο Ενάγοντας γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει από την αρχή της διαδικασίας και εν πάση περιπτώσει πολύ νωρίτερα από την καταχώρηση της παρούσας Αίτησης. Θεωρεί επί τούτου ότι ο Ενάγοντας δεν έχει αποσείσει το βάρος να αποδείξει και να δικαιολογήσει την καθυστέρηση στην προώθηση του αιτήματος. Ζητώντας ομοίως με τον Εναγόμενο 1 την απόρριψη της Αίτησης. Ειδοποίηση για πρόθεση Ένστασης , (στο εξής η Ένσταση του Εναγόμενου 3), καταχώρησε και ο Εναγόμενος 3 προβάλλοντας ως συγκεκριμένους λόγους Ένστασης τους ακόλουθους:
17. Το υλικό το οποίο σκοπεί ο ενάγοντας να εισάξη με την αιτούμενη τροποποίηση ήταν σε γνώση του και/ή μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να το εντοπίσει έγκαιρα.
18. Θα υπάρξει εκτροχιασμός της δίκης και καθυστέρηση στην εκδίκαση της αγωγής.
19. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που καθιστούν την τροποποίηση απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. Η Αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του ιδίου του Εναγόμενου 3, ο οποίος υιοθετεί τους λόγους Ένστασης και αναφέρει ότι στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση καταδεικνύεται ότι το υλικό το οποίο σκοπεί ο Ενάγων να εισάξει με την αιτούμενη τροποποίηση, ήταν σε γνώση του από τη μέρα καταχώρησης της αγωγής και ο ίδιος παρέμεινε αδικαιολόγητα αδρανής για περίπου 7 χρόνια, επιλέγοντας να προωθήσει ένα τέτοιο αίτημα μετά την έναρξη της ακρόασης, κάτι που αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε ανεπίτρεπτο εκτροχιασμό της διαδικασίας. Ζητώντας όπως και οι Εναγόμενοι 1 και 2 από το Δικαστήριο να απορρίψει την Αίτηση. Η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακρόαση, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των μερών αγόρευσαν γραπτώς προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων τους. Οι γραπτές αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων έχουν μελετηθεί και δεν κρίνεται σκόπιμη η επανάληψη οποιωνδήποτε ισχυρισμών προκύπτουν σε αυτές. Νομική πτυχή Η Αίτηση και οι Ενστάσεις βασίζονται κυρίως στη Δ.25 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Σύμφωνα με τον πιο πάνω θεσμό και τις αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να επιτρέψει την τροποποίηση δικογράφων σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, νοουμένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν αναγκαία. Υπάρχει πληθώρα αποφάσεων τόσον των αγγλικών Δικαστηρίων όσο και του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Κύπρου επί του θέματος. Η σύγχρονη τάση, όπως προκύπτει από την νομολογία, είναι ότι τα Δικαστήρια επιτρέπουν τροποποιήσεις δικογράφων ακόμη και στην περίπτωση που αυτές είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου βέβαια ότι δεν προκαλείται αδικία στην άλλη πλευρά που να μην μπορεί να αποζημιωθεί με χρήμα (βλ. Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου

(1991)1 Α.Α.Δ 934) στην οποία υιοθετήθηκε η Αγγλική υπόθεση Associated Leisure Ltd. v. Associated Newspapers Ltd

(1970)1 All E.R. 754). Στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon v. Σιακόλα

(1999)1 Α.Α.Δ λέχθηκε, μεταξύ άλλων, για το θέμα της καθυστέρησης ότι ως προς το κατά πόσο η όποια καθυστέρηση θα απέληγε σε στέρηση του συνταγματικού δικαιώματος εκδίκασης εντός ευλόγου χρόνου, πρέπει να εξετάζεται στο πλαίσιο της συγκεκριμένης δίκης. Οι προϋποθέσεις τις οποίες το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, συνοψίζονται στην υπόθεση Στέλιου Βουνιώτη ν. Greenmar Navigation Ltd κ.ά.

(1989)1 Α.Α.Δ (Ε) 33, 36,

1. Παραθέτω πιο κάτω το σχετικό απόσπασμα από την απόφαση αυτή: "Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου μπορεί να συνοψιστούν ως εξής:
2. Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης.
3. Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται στη συγκεκριμένη υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου.
4. Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του Αιτητή ποικίλλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση.
5. Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης της υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ, λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου. Στην υπόθεση Hipgrave v. Case, 28 Ch. D. 361 υποδείχθηκε ότι το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποίηση της δικογραφίας κατά τη δίκη". Έχει νομολογηθεί επίσης ότι ριζική μετατροπή της φύσης της αξίωσης ή της υπεράσπισης και εμφανής κακοπιστία εκ μέρους του αιτητή, δεν δικαιολογούν έγκριση του αιτήματος. Εκεί που εγείρεται ζήτημα κακοπιστίας, ο διάδικος που την επικαλείται έχει και το βάρος απόδειξης της (Βλ. Astor Co κ.ά. v. A & G Leventis Ltd κ.ά.

(1993)1 Α.Α.Δ. 726 και Saba & Co (T.M.P.) v. T.M.P. Agents

(1994)1 Α.Α.Δ. 426). Στην υπόθεση Αnna Latouf Agini ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε

(1999)1 Α.Α.Δ 11 υιοθετήθηκε το εξής απόσπασμα από την υπόθεση Μιχάλης Παπόρης ν. Μaskinfabriken "SIO" A/S

(1996)1(Β) A.A.Δ 1037 σε σχέση με το θέμα κατάχρησης της διαδικασίας. «Η διακριτική εξουσία του δικαστηρίου να αποτρέπει κατάχρηση των διαδικασιών του είναι βαθειά ριζωμένη στους θεσμούς της δικαιοσύνης που είχαμε δεχθεί και αναπτύξει. Χωρίς το όπλο αυτό, το όλο σύστημα απονομής της δικαιοσύνης θα μπορούσε να καταντήσει άθυρμα στα χέρια των επιτηδείων. Παράλληλα θα επερχόταν επικίνδυνη υπονόμευση και αποδυνάμωση της κοινωνικής αποστολής της δικαιοσύνης. Η εξουσία του δικαστηρίου, όπως τόνισε ο Λόρδος Diplock στο ψηλότερο δυνατό επίπεδο της δικαστικής κρίσης, στην Hunter v. Chief Constable of West Midlands & Another

(1981)3 All E.R. 727, 729 έχει σύμφυτο χαρακτήρα και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε κάθε πρόσφορη περίπτωση για την περιφρούρηση της αποτελεσματικής λειτουργίας των δικαστικών διαδικασιών». Ακρόαση της Αίτησης Η Αίτηση οδηγήθηκε σε ακρόαση, όπου και αμφότερες οι πλευρές περιορίστηκαν στην κατάθεση γραπτών αγορεύσεων. Αμφότεροι το έπραξαν με επάρκεια και πληρότητα παραπέμποντας το Δικαστήριο στις εφαρμοστέες αρχές, αλλά και στα συγκεκριμένα γεγονότα της υπόθεσης. Θεωρώ χρήσιμο να παραθέσω ένα μικρό ιστορικό της υπόθεσης για σκοπούς πληρότητας. Η αγωγή καταχωρήθηκε στις 06/07/

1. Η Έκθεση Απαίτησης καταχωρήθηκε στις 16/01/
2. Ακολούθησε καταχώρηση της υπεράσπισης του Εναγόμενου 1,01/06/2012, του Εναγόμενου 2, 14/09/2012, και του Εναγόμενου 3, στις 08/06/
3. Ο Ενάγων καταχώρησε απάντηση στην υπεράσπιση του Εναγόμενου 3 στις 27/11/2012, του Εναγόμενου 2 στις 27/11/2012 και του Εναγόμενου στις 27/11/2012, καταχωρώντας ξεχωριστές απαντήσεις. Ο Εναγόμενος 1 καταχώρησε ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων στις 08/03/2017, ο Εναγόμενος 3 στις 04/04/2017 και ο Ενάγοντας στις 12/04/2017, ενώ ο Εναγόμενος 2 στις 31/05/
4. Ακολούθησε Αίτηση για τροποποίηση της έκθεσης υπεράσπισης του Εναγόμενου 2 ημερομηνίας 12/10/2017 στην οποίαν εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα στις 30/11/
5. Καταχωρήθηκε η τροποποιημένη απάντηση του Εναγόμενου 2 στις 23/01/2018 και ακολούθησε η τροποποιημένη απάντηση στην υπεράσπιση του Εναγόμενου 2 στις 30/01/
6. Εν τέλει η ακρόαση της υπόθεσης ξεκίνησε στις 22/02/2018 και συνέχισε στις 20/03/2018 όταν και υποβλήθηκε προφορικά το αίτημα του ευπαίδευτου συνηγόρου του Ενάγοντα για τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης, μετά την απόφαση του Δικαστηρίου να μην επιτρέψει τη μαρτυρία του Μ.Ε
7. Ακολούθησε η καταχώρηση της υπό εξέταση Αίτησης στις 22/03/
8. Στην παρούσα περίπτωση σύμφωνα με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση, η αναγκαιότητα για τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης διαφάνηκε κατά την ακρόαση της αγωγής όταν το Δικαστήριο δεν επέτρεψε στον Ενάγοντα να καταθέσει σχετική μαρτυρία. Αν και δεν διευκρινίζεται στην παράγραφο 2 της ένορκης δήλωσης, είναι αντιληπτό στο Δικαστήριο ότι αυτό που εννοεί ο ομνύων είναι ότι η αναγκαιότητα για καταχώρηση της παρούσας Αίτησης προέκυψε στις 20/03/2018, όταν ο Ενάγων προσπάθησε να προσκομίσει μαρτυρία σε σχέση με τις απώλειες που κατ' ισχυρισμό είχε από την απώλεια του γεωργικού του ελκυστήρα. Συγκεκριμένα ο Ενάγων προσπάθησε να προσφέρει μαρτυρία από άτομο ο οποίος θα ανέφερε σε σχέση με τις απώλειες που υπέστηκε ο Ενάγοντας. Μάλιστα δε στην Ένσταση που προέκυψε από μέρους όλων των Εναγομένων σε σχέση με την προσκόμιση της μαρτυρίας, ο ευπαίδευτος συνήγορος για τον Ενάγοντα υποστήριξε με σθένος ότι καλύπτεται από τη δικογραφία του και μπορεί να προσκομίσει μαρτυρία επί τούτου. Το Δικαστήριο τότε επέστησε την προσοχή του συνηγόρου του Ενάγοντα στις προηγούμενες ενδιάμεσες αποφάσεις του και συγκεκριμένα κατά τη δικάσιμο 22/02/2018 όταν έδωσε μαρτυρία ο ίδιος ο Ενάγοντας και το Δικαστήριο απαγόρευσε την αντεξέταση του σε θέματα τα οποία δεν ήταν δικογραφημένα και συγκεκριμένα σε σχέση με την απώλεια εισοδήματος και οικονομικής ζημιάς την οποία προσπαθεί ο Ενάγων να εισάξει με την παρούσα τροποποίηση. Ο Ενάγων και ο συνήγορος του ήταν παρόντες κατά τη διάρκεια που το Δικαστήριο αποφάσισε επί αυτών των θεμάτων. Επέλεξαν όχι μόνο να μην προχωρήσουν τότε με Αίτηση τροποποίησης διακόπτοντας τη διαδικασία πριν δημιουργηθούν τετελεσμένα σε ό, τι αφορά τη μαρτυρία του Ενάγοντα, αλλά μάλιστα επιχείρησαν να προσκομίσουν και δεύτερη μαρτυρία, προσπάθεια που και πάλι αναχαιτίστηκε από το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση ημερομηνίας 20/03/2018 μετά από σχετικές ενστάσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων των Εναγομένων. Το σημείο αυτό θεωρώ ότι είναι κρίσιμο. Εάν η πλευρά του Ενάγοντα μετά και την απόφαση του Δικαστηρίου ότι η μαρτυρία που ο Ενάγων προσπάθησε να προσκομίσει στο Δικαστήριο ήταν άσχετη με τα επίδικα θέματα, έπρεπε τότε να προχωρήσει με Αίτηση για τροποποίηση και όχι να προσπαθήσει παρά την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου να φέρει μάρτυρα για να προωθήσει την απαίτηση του για απώλεια εισοδημάτων και απώλεια χρήσης του γεωργικού του ελκυστήρα. Δηλαδή ακόμα και να γίνει αποδεκτή, που δύσκολα μπορεί να γίνει, η καθυστέρηση 7 ετών στην προώθηση του υπό εξέταση αιτήματος, το γεγονός ότι γίνεται με τον τρόπο που έχω περιγράψει πιο πάνω, δηλαδή μετά από 2 προσπάθειες για την εισαγωγή μη δικογραφημένης μαρτυρίας, μάλιστα με τη δεύτερη προσπάθεια αγνοώντας παντελώς την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 22/02/2018 με την οποίαν δεν επιτράπηκε η αντεξέταση του Ενάγοντα επί των ίδιων θεμάτων, ο Ενάγων προωθεί μια θέση την οποία δεν μπορώ να αποδεχτώ. Τόσο ο Ενάγων που ορκίζεται στην Αίτηση όσο και ο συνήγορος του που τον συμβουλεύει επί νομικών θεμάτων, άκουσαν τη θέση του Δικαστηρίου όπως αυτή εκφράστηκε στις 22/02/2018 σε σχέση με την αντεξέταση του Ενάγοντα σε μη δικογραφημένη μαρτυρία, τη μαρτυρία που επιθυμεί να εισάξει με την τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης και ουδέν έπραξαν, αφήνοντας χρόνο ενός μήνα περίπου να διαρρεύσει για να προσπαθήσουν, αγνοώντας την προηγούμενη θέση του Δικαστηρίου, να προσκομίσουν μαρτυρία επί των θεμάτων τα οποία το Δικαστήριο είχε ήδη αποφασίσει ότι δεν είναι επίδικα. Πέραν τούτου πρέπει να λεχθεί και το πασιφανές, ότι οι ισχυρισμοί που επιθυμεί να εισάξει ο Ενάγων με την Αίτηση του ήταν εις γνώση του εδώ και πάρα πολύ καιρό, μπορεί όχι από την καταχώρηση της αγωγής, αλλά σίγουρα εδώ και πάρα πολλά χρόνια και σίγουρα πριν την έναρξη της διαδικασίας Ακρόασης της Αγωγής. Μάλιστα ο ευπαίδευτος συνήγορος του Ενάγοντα κατά την εξέταση των σχετικών ενστάσεων, ότι οι λεπτομέρειες που έπρεπε να δικογραφούνται δεν δικογραφούνται, ο ίδιος ο ανέφερε ότι αυτές δεν ήταν γνωστές κατά την καταχώρηση της αγωγής αλλά μετέπειτα, αποδεχόμενος δηλαδή ότι ήταν γνωστές στην πλευρά του Ενάγοντα πολύ πριν την έναρξη της αγωγής. Θεωρώ ότι η αναγκαιότητα για την αιτιολόγηση στην καθυστέρηση της υποβολής Αίτησης για τροποποίηση, της οποίας η σημασία είναι ιδιαίτερη όταν η ακρόαση της υπόθεσης έχει ήδη ξεκινήσει και με δεδομένο ότι αυτή η αγωγή εκκρεμεί από το 2011, αλλά και με δεδομένο ότι ο Ενάγων ακόμα και στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση δεν έχει προσδιορίσει τον ακριβή χρόνο που περιήλθε σε γνώση του, η ακριβής εικόνα της οικονομικής ζημιάς που υπέστηκε, όλοι αυτοί αποτελούν παράγοντες που πρέπει να συνεκτιμηθούν από το Δικαστήριο κατά την εξέταση του αιτήματος και εξετάζοντας τους θεωρώ ότι δεν επιτρέπουν στο Δικαστήριο να ασκήσει την ευρεία ομολογουμένως διακριτική ευχέρεια που υπάρχει για την έγκριση του αιτήματος. Προς τούτο σε σχετικά πρόσφατη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Αρτέμιος Παπαχρυσοστόμου ν. Κώστα Γρηγοριάδη & Συνεταίροι κ.α.,

(2012)1AAΔ 817 το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου να απορρίψει Αίτηση για τροποποίηση η οποία μάλιστα έγινε λίγες μέρες πριν την έναρξη της ακρόασης και όχι κατά το στάδιο της, ως η υπό εξέταση Αίτηση, αναφέροντας μεταξύ άλλων και το αιτιολογικό που παρατίθεται ανωτέρω σε σχέση με την υπό εξέταση Αίτηση. Αν και συμφωνώ ότι στην ουσία δεν μεταβάλλεται η απαίτηση των Εναγόντων, αφού στο αιτητικό αναφέρεται η απώλεια των εισοδημάτων και η οικονομική απώλεια που κατ' ισχυρισμό υπέστη ο Ενάγων, το γεγονός ότι ο Ενάγων απέτυχε να προσδιορίσει επ' ακριβώς τον χρόνο που τα γεγονότα τα οποία επιθυμεί να εισάξει με την αιτούμενη τροποποίηση ήρθαν εις γνώση του, κάτι που θεωρώ ότι εντέχνως δεν αναφέρει, αλλά και το γεγονός ότι προσπάθησε να αντικρούσει την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου σε σχέση με τη δικογράφηση, με μαρτυρία από πρόσωπο μετά που το Δικαστήριο τοποθετήθηκε σε σχέση με τη μαρτυρία του Ενάγοντα, δεν έχει καταδείξει την απαραίτητη επιμέλεια στην προώθηση του αιτήματος που θα οδηγούσε το Δικαστήριο να δει κάτω από άλλο πρίσμα την αιτούμενη τροποποίηση. Περαιτέρω πρέπει επίσης να λεχθεί ότι σε περίπτωση έγκρισης του αιτήματος η υπόθεση εκτροχιάζεται από την ήδη προδιαγεγραμμένη πορεία της με αποτέλεσμα όντως να απαιτηθεί η επανακλήτευση του Ενάγοντα που έχει ήδη καταθέσει, αλλά και να δοθει μετέπειτα ευκαιρία να καταθέσει μάρτυρας όπως η προσπάθεια του Ενάγοντα στις 20/03/2018, για να επιτραπεί η αντεξέταση τους επί των στοιχείων που προτίθενται να εισαχθούν, το οποίο στην ουσία οδηγεί στην έναρξη της δίκης εκ νέου και σε νέα διάσταση. Δεν παραγνωρίζω ότι αποτελεί έντονη εισήγηση των Εναγόντων ότι η τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης είναι αναγκαία. Τίθεται όμως εύλογα το ερώτημα αν η αναγκαιότητα αυτή όπως προβάλλεται, υπερισχύει κάτω από τις συνθήκες της παρούσας υπόθεσης και κατά πόσον ο Ενάγων έχει αποσείσει το αυξημένο βάρος που έχει για να αποδείξει την αναγκαιότητα της αιτούμενης τροποποίησης στο στάδιο που βρισκόμεθα. Όπως λέχθηκε και στην υπόθεση Khan κ.α. ν. Δημοκρατίας του Πακιστάν κ.α.

(2011)1(Β) Α.Α.Δ. 1211, ο ορατός κίνδυνος ανεπανόρθωτης βλάβης καθώς και ο δυσμενής επηρεασμός των δικαιωμάτων των Εναγόντων συμπεριλαμβανομένου και του κινδύνου παραβίασης του άρθρου 30.2 του Συντάγματος λόγω της πρόσθετης καθυστέρησης και της ενδεχόμενης ανάγκης επανακλήτευσης μαρτύρων, σε συνάρτηση με τους λοιπούς παράγοντες, αποτελούν λόγους για τη μη παραχώρηση της αιτούμενης άδειας τροποποίησης. Συνοψίζοντας όλα τα πιο πάνω, είναι η κατάληξη μου ότι η Αίτηση ενόψει του ότι αφορά γεγονότα τα οποία ο Ενάγων γνώριζε από την αρχή της υπόθεσης, αφού προσδιορίζει έστω και κατά προσέγγιση το ύψος της οικονομικής απώλειας στην Έκθεση Απαίτησης που καταχώρησε το 2012( συνεπώς δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι δεν το γνώριζε και εν πάση περιπτώσει είχε όλον τον χρόνο στη διάθεση του μέχρι την έναρξη της ακρόασης για να προβεί σε αίτημα τροποποίησης για τη διαφοροποίηση του ποσού και την προσθήκη των αιτούμενων λεπτομερειών), το γεγονός ότι υποβάλλεται πολύ καθυστερημένα και σε προχωρημένο στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας χωρίς να δίνεται οποιαδήποτε δικαιολογία, πόσο μάλλον ικανοποιητική για την καθυστέρηση στην υποβολή του αιτήματος, ότι τυχόν έγκριση θα προκαλέσει όχι μόνο καθυστέρηση στην υπόθεση αλλά θα καταστήσει επάναγκες την εξέλιξη της διαδικασίας από την αρχή σε μιαν υπόθεση που εκκρεμεί εδώ και 7 χρόνια ενώπιον του Δικαστηρίου, το οποίο θεωρώ ότι δημιουργεί ορατό κίνδυνο παραβίασης του άρθρου 30.2 του Συντάγματος, θεωρώ ότι όλοι αυτοί οι παράγοντες συσσωρευμένοι δεν μπορούν να οδηγήσουν το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έγκρισης του αιτήματος. Ενόψει των πιο πάνω η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγομένων 1, 2 και 3 και εναντίον των Εναγόντων ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο πληρωτέα στο τέλος της δίκης. ( Υπ.) Ε. Ευθυμίου‑Ανδρέου, Ε.Δ Πιστον αντιγραφον Πρωτοκολλητης cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο