← Κύπρος

AQUA SOL HOTELS PUBLIC CO LIMITED ν. DELOITTE LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 4410/15, 16/5/2018

AQUA SOL HOTELS PUBLIC CO LIMITED ν. DELOITTE LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 4410/15, 16/5/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A320 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4410/15 Μεταξύ: AQUA SOL HOTELS PUBLIC CO LIMITED Ενάγοντες και

  1. DELOITTE LTD
  2. DELOITTE TOUCH TOHMATSU LTD, UK
  3. DELOITTE LLP, UK
  4. XXXXX ΦΙΛΙΠΠΟΥ Εναγομένων Αίτηση Εναγομένου 4 ημερομηνίας 8.11.17 για απόρριψη και/ή διαγραφή της αγωγής, παραμερισμό και/ή ακύρωση του διορισμού δικηγόρου και του γενικά οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος και διαγραφή των εναγόντων από τον τίτλο της αγωγής Ημερομηνία: 16 Μαΐου 2018 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενο 4 - Αιτητή: κ. Σ. Κάσινος Για Ενάγοντες - Καθ' ων η Αίτηση: κ. Α. Γεωργίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση ο Εναγόμενος 4 (στο εξής ο Αιτητής) αιτείται τη διαγραφή και/ή απόρριψη της αγωγής, τον παραμερισμό και/ή ακύρωση του διορισμού δικηγόρου και του γενικά οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος ως και τη διαγραφή των Εναγόντων (στο εξής οι Καθ' ων η αίτηση) από τον τίτλο της αγωγής. Η αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς, Δ.9 Θ.1-13, Δ.27 Θ.1-3, Δ.48 Θ.1-4, 8 και 9, Δ.64, στον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113 Άρθρα 334-344, στις συμφυείς και εγγενείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στις αρχές της επιείκειας και υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Αιτητή ημερομηνίας 8.11.
  5. Ο Αιτητής είναι εγγεγραμμένος λογιστής/ελεγκτής και συνέταιρος στους εναγόμενους
  6. Είναι ο Παραλήπτης/Διαχειριστής των Καθ' ων η αίτηση και διορίστηκε από την Τράπεζα Κύπρου στις 13.10.14, δυνάμει των προνοιών Ομολόγων Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης ημερομηνίας 24.11.09 και 25.11.09 (τεκμήριο 1), ως και από την Ελληνική Τράπεζα στις 9.12.14 δυνάμει των προνοιών Ομολόγου Κυμαινόμενης Επιβάρυνσης ημερομηνίας 3.2.10 (τεκμήρια 2, 3, 4). Από τις 29.3.13, με βάση Διάταγμα του Διοικητική της Κεντρικής Τράπεζας (τεκμήριο 5), έχουν μεταβιβαστεί περιουσιακά στοιχεία, τίτλοι ιδιοκτησίας, δικαιώματα και υποχρεώσεις της Cyprus Popular Bank Public Co. Ltd στην Bank of Cyprus Public Company Ltd. Ισχυρίζεται ότι ο διορισμός του ως Παραλήπτης/Διαχειριστής έγινε νομότυπα και σύμφωνα με τους όρους των Ομολόγων (τεκμήρια 6, 7 και 8) και ουδέποτε εκδόθηκε διάταγμα Δικαστηρίου με το οποίο να περιορίζονται με οποιοδήποτε τρόπο οι εξουσίες του να ενεργεί ως Παραλήπτης/Διαχειριστής. Ο διορισμός του ως Παραλήπτης/Διαχειριστής στη βάση ομολόγων επιβάρυνσης επί ολόκληρης της περιουσίας των Καθ' ων η αίτηση, τον καθιστά τον μοναδικό αντιπρόσωπο των Καθ' ων η αίτηση και όλες οι εξουσίες του Διοικητικού Συμβουλίου των Καθ' ων η αίτηση, εκτός ορισμένων νομοθετικών υποχρεώσεων που διατηρούν, έχουν μεταβιβαστεί στον ίδιο και είναι ο μόνος που δικαιούται να κινήσει ή να υπερασπίσει αγωγή εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση, χωρίς καμιά προϋπόθεση. Περαιτέρω, είναι ο μόνος που μπορεί να δίνει οδηγίες για εκπροσώπηση τους. Ισχυρίζεται επίσης ότι τις υποθέσεις των Καθ' ων η αίτηση τις χειρίζεται ο ίδιος ως Παραλήπτης/Διαχειριστής και το κατάλοιπο εξουσίας των διευθυντών, ενεργοποιείται όταν ως Παραλήπτης αρνείται να δραστηριοποιηθεί. Ακόμα και ο χειρισμός της αγωγής κατά των κατόχων του Ομολόγου δυνάμει του οποίου ο Παραλήπτης/Διαχειριστής διορίστηκε, εναποτίθεται σ' αυτόν και οι διευθυντές έχουν ρόλο μόνο εάν αυτός αρνηθεί να προωθήσει τη σχετική αξίωση. Εφόσον ο ίδιος έχει δεόντως διοριστεί ως Παραλήπτης/Διαχειριστής, αυτός είναι ο ρυθμιστής της κατάστασης και οι Καθ' ων η αίτηση λειτουργούν και αποφασίζουν μέσω του και όχι μέσω των διευθυντών τους ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου. Η παρούσα αγωγή καταχωρίστηκε στο όνομα και εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση από τους διευθυντές τους, χωρίς ο ίδιος ως Παραλήπτης/Διαχειριστής να το γνωρίζει και χωρίς να του ζητηθεί άδεια. Περαιτέρω αναφέρει ότι ουδέποτε αρνήθηκε στον διευθυντή των Καθ' ων η αίτηση να καταχωρίσει ή προωθήσει την παρούσα διαδικασία. Η αίτηση προσέκρουσε σε ένσταση των Καθ' ων η αίτηση, η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Παναγή ημερομηνίας 23.1.18 και με την οποία προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης:
  7. Η Δ.27 Θ. 1-3, Δ.19 Θ. 4, 5 και 26 δεν έχουν εφαρμογή στην παρούσα περίπτωση, όπως και τα άρθρα 334-344 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.
  8. Δεν υπάρχει σύμφυτη εξουσία ή πρακτική του Δικαστηρίου που να επιτρέπει τις αιτούμενες θεραπείες.
  9. Το άρθρο 30 του Συντάγματος ως και το άρθρο 23, 6, 13 και 1 του Πρώτου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ συνηγορούν υπέρ της διατήρησης της αγωγής.
  10. Ο Αιτητής δεν νομιμοποιείται να εγείρει θέμα εκπροσώπησης των Καθ' ων η αίτηση, εφόσον η παρούσα αγωγή στρέφεται εναντίον του ιδίου αλλά και σειρά άλλων αγωγών στρέφεται εναντίον του ιδίου και των τραπεζών που τον έχουν διορίσει. Η παρούσα αγωγή καταχωρίστηκε δεόντως με εξουσιοδότηση του Διοικητικού Συμβουλίου των Καθ' ων η αίτηση.
  11. Ο διορισμός του Αιτητή με βάση τα επίδικα ομόλογα δεν του δίδει το δικαίωμα να αποφασίζει για τα επίδικα θέματα της παρούσας αγωγής ούτε και να διορίζει δικηγόρους. Το διοικητικό συμβούλιο και οι αξιωματούχοι των Καθ' ων η αίτηση, δεν παύουν να υφίστανται ή να κατέχουν τα αξιώματα τους και να ασκούν τις αρμοδιότητες τους για τα επίδικα θέματα.
  12. Με δεδομένη την υφιστάμενη αντιδικία μεταξύ των Καθ' ων η αίτηση και του Αιτητή και των Τραπεζών που τον διόρισαν, θα υπήρχε σύγκρουση συμφερόντων εάν ο Αιτητής μπορούσε να καταχωρίσει την παρούσα αγωγή. Θα ήταν αδιανόητο ο Αιτητής να προωθούσε την παρούσα αγωγή σε βάρος του ιδίου και των υπόλοιπων εναγομένων με τους οποίους είναι συνυπεύθυνος και συνδέεται με στενή επαγγελματική σχέση.
  13. Ο διορισμός Παραλήπτη/Διαχειριστή δεν αποκλείει τους Καθ' ων η αίτηση και το Διοικητικό Συμβούλιο τους να προωθήσουν την παρούσα αγωγή. Η εξουσιοδότηση για καταχώριση της παρούσας αγωγής δόθηκε δεόντως, σύμφωνα με πρακτικό του Διοικητικού Συμβουλίου των Καθ' ων η αίτηση.
  14. Ο διορισμός του Αιτητή ως Παραλήπτη/Διαχειριστή των Καθ' ων η αίτηση, αμφισβητείται με αγωγή και συνεπώς αυτός δεν έχει καμιά εξουσία ή λόγο στην προώθηση της παρούσας αγωγής, η οποία στρέφεται εναντίον του ιδίου προσωπικά.
  15. Τυχόν έγκριση της αίτησης θα αποστερήσει τους Καθ' ων η αίτηση να διεκδικήσουν δικαστικώς τις θεραπείες που αξιώνουν με την παρούσα αγωγή.
  16. Ο Αιτητής σε καμιά αναφορά προβαίνει περί προθυμίας του να καταχωρήσει την παρούσα αγωγή, κάτι που εν πάση περιπτώσει είναι ανεπίτρεπτο, ενόψει εξυπακουόμενης και/ή καταφανούς σύγκρουσης συμφερόντων σε βάρος των Καθ' ων η αίτηση.
  17. Καμιά δυσμενής ή άδικη επίπτωση προκαλείται από την παρούσα αγωγή στα συμφέροντα των πιστωτών των Καθ' ων η αίτηση.
  18. Η πιθανολόγηση αποτυχίας της αγωγής και η έγερση θέματος εξόδων σε βάρος των Καθ' ων η αίτηση, δεν μπορεί να αποτελεί λόγο απόρριψης ή παραμερισμού της αγωγής. Εν πάση περιπτώσει, ο διευθυντής των Καθ' ων η αίτηση αναλαμβάνει προσωπικά την κάλυψη των εξόδων και οι Καθ' ων η αίτηση δεν είναι υπό εκκαθάριση ή αφερέγγυοι.
  19. Η αίτηση είναι πρόωρη διότι καταχωρίστηκε πριν την Έκθεση Απαίτησης και αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας. Ο XXXXX Παναγή είναι διευθυντής των Καθ' ων η αίτηση. Ισχυρίζεται ότι υπάρχει η δέουσα εξουσιοδότηση από τους Καθ' ων η αίτηση προς τον δικηγόρο τους για να καταχωρήσει την παρούσα αγωγή, σύμφωνα με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου των Καθ' ων η αίτηση (τεκμήρια 1 και 2). Αναφέρει ότι ο ίδιος προσωπικά πληρώνει τα έξοδα του δικηγόρου για την παρούσα αγωγή και σε περίπτωση αποτυχίας της αγωγής, αναλαμβάνει προσωπικά να πληρώσει τα έξοδα που θα προκύψουν. Με επιστολή του δικηγόρου του ημερομηνίας 8.12.17 (τεκμήριο 2Α), ενημέρωσε τους δικηγόρους του Αιτητή ότι είναι έτοιμος να προσφέρει σχετική προσωπική εγγύηση προς τούτο. Εν πάση περιπτώσει, εφόσον η αγωγή δεν καταχωρείται από τον Αιτητή ως Παραλήπτη/Διαχειριστή, οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα δεν τον επηρεάζει, ούτε και τίθεται θέμα προστασίας πιστωτών των Καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι δεν τελούν υπό εκκαθάριση ούτε και είναι αφερέγγυοι. Υιοθετεί και επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης (ανωτέρω) και διευκρινίζει ότι η παρούσα αγωγή καταχωρίστηκε συνεπεία παράβασης καθηκόντων όλων των εναγομένων σε βάρος των Καθ' ων η αίτηση. Ειδικότερα ισχυρίζεται ότι οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 παραβίασαν τη συμφωνία πρόσληψης τους για διεξαγωγή έρευνας και μελέτης, τα εν γένει καθήκοντα τους έναντι των Καθ' ων η αίτηση, ως και τους κανόνες δεοντολογίας και ενήργησαν αμελώς προκαλώντας μεγάλη οικονομική ζημιά στους Καθ' ων η αίτηση. Ο Αιτητής αποτελεί συνέταιρο ή εργοδοτούμενο ή είναι στενά συνδεδεμένος με τους Εναγόμενους 1 αλλά και με τους Εναγόμενους 2 και 3 και υπό την προσωπική του ιδιότητα και ενεργώντας για τους εναγόμενους 1, 2 και 3 είναι υπεύθυνος έναντι των Καθ' ων η αίτηση, ως και για όσα έπραξε μετά το διορισμό του ως Παραλήπτης/Διαχειριστής των Καθ' ων η αίτηση. Αναφέρει περαιτέρω ότι από το 2013-2014, εκκρεμεί μεγάλη αντιδικία μεταξύ των Καθ' ων η αίτηση και του Αιτητή και των Τραπεζών που τον διόρισαν. Ο διορισμός του Αιτητή ως Παραλήπτη/Διαχειριστή από την Τράπεζα Κύπρου, αμφισβητείται με την αγωγή αρ. 6431/14 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (τεκμήριο 3) και με την οποία ζητείται η ακύρωση του διορισμού του. Αντιδικία υπάρχει και με την Ελληνική Τράπεζα με την αγωγή 371/17 (τεκμήριο 4) του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου. Προέβαλε τον ισχυρισμό ότι α) ενόψει του ότι παρά τον διορισμό Παραλήπτη/Διαχειριστή, το Διοικητικό Συμβούλιο μιας εταιρείας διατηρεί κατάλοιπο εξουσίας και β) οι Καθ' ων η αίτηση αμφισβητούν τον διορισμό του Αιτητή με την αγωγή αρ. 6431/14, η παρούσα αγωγή δεν μπορούσε να καταχωρηθεί με εξουσιοδότηση ή εμπλοκή του Αιτητή ως Παραλήπτη/Διαχειριστή των Καθ' ων η αίτηση. Τα ομόλογα διορισμού του Αιτητή, δεν αποτελούν λόγο παρεμπόδισης των Καθ' ων η αίτηση να προωθήσουν την παρούσα αγωγή, η οποία στρέφεται εναντίον του Αιτητή και προσώπων με τα οποία έχει στενότατη επαγγελματική σχέση. Με αυτά τα δεδομένα, η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική και διέπεται από αλλότρια κίνητρα, εφόσον δεν είναι δυνατό να αναμένεται να δοθεί η άδεια του Αιτητή για να καταχωρήσει αγωγή εναντίον του εαυτού του και των υπόλοιπων Εναγομένων - στενών συνεργατών του. Δεν είναι δυνατό να θεωρείται ο Αιτητής ως ο αρμόδιος να ενάγει εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση, τον εαυτό του και τους στενούς του συνεργάτες - Εναγόμενους 1, 2 και 3, στη βάση παράβασης καθηκόντων. Σε καμιά περίπτωση δεν αναφέρεται από τον Αιτητή προθυμία για προώθηση της παρούσας αγωγής, ούτε και μπορεί να γίνει αυτό ενόψει καταφανούς σύγκρουσης συμφερόντων. Ένα πρόσωπο, δεν μπορεί να είναι ταυτόχρονα σε μια διαδικασία, ενάγοντας και εναγόμενος είτε άμεσα είτε έμμεσα. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις, τις οποίες έχω διεξέλθει με την επιβαλλόμενη προσοχή και ειδική αναφορά στις εκατέρωθεν εισηγήσεις - στο βαθμό που θα κριθεί αναγκαίο - θα γίνει στο κατάλληλο στάδιο. Ο Αιτητής βασίζει την αίτηση του στη Δ.27 Θ.3 η οποία ορίζει ως ακολούθως: "The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just." Αποτελεί νομολογιακή αρχή ότι στην περίπτωση που ο εναγόμενος επιθυμεί να αμφισβητήσει την εξουσία έγερσης αγωγής στο όνομα του ενάγοντα, πρέπει να αποταθεί για διαγραφή του ονόματος του ενάγοντα, στο αρχικό στάδιο της διαδικασίας και δεν μπορεί να αμφισβητεί την εξουσία αυτή με την υπεράσπιση του, ούτε και μπορεί να κάνει κάτι τέτοιο στη δίκη. Τέτοια αίτηση για διαγραφή και απόρριψη της αγωγής ως καταχρηστική θα πρέπει να καταχωρείται έγκαιρα. Τα πιο πάνω αποφασίστηκαν στην υπόθεση Ρέας Ανδρονίκου και Ιωάννη Ανδρονίκου ν Επιτροπής του Σχεδίου Ταμείου Συντάξεων και Χορηγημάτων σε υπαλλήλους της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου και Εξαρτώμενους τους, Πολ. Εφ. 168/2010, ημερομηνίας 24.2.16, στην οποία εξετάστηκε αίτηση των εφεσειόντων-εναγομένων με αίτημα τη διαγραφή της αγωγής ως καταχρηστική, ισχυριζόμενοι ότι η εφεσίβλητη-ενάγουσα στερείτο νομικής προσωπικότητας και ήταν ανίκανη να δώσει διοριστήριο δικηγόρου. Το πιο κάτω απόσπασμα είναι σχετικό: Αυτά βέβαια τα ζητήματα δεν μπορούσαν να αποτελέσουν επίδικα θέματα στην αγωγή εφόσον, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Lioufis and Co Ltd v. Ανδρονίκου κ.α.

(1996)1 ΑΑΔ 773: «.η ύπαρξη των εναγόντων δεν θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο αντιδικίας μέσω των δικογράφων. Οι έγγραφες προτάσεις έχουν ως λόγο τον προσδιορισμό των επιδίκων θεμάτων μεταξύ των διαδίκων. Η αντιδικία προϋποθέτει την ύπαρξη των διαδίκων. Αν ο ενάγων δεν είναι υπαρκτό πρόσωπο, φυσικό ή νομικό, δεν τίθεται, ούτε θα μπορούσε να τεθεί ζήτημα αντιδικίας με τον εναγόμενο. Αγωγή εκ μέρους ανύπαρκτου προσώπου συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Το μέσο για την αμφισβήτηση της οντότητας του ενάγοντα είναι αίτηση για τη διαγραφή της αγωγής. Η θέση αυτή ευρίσκει έρεισμα στην απόφαση Russian Commercial and Industrial Bank v. Comptoir D'Escompte de Mulhouse [1925] A.C. 112 (ΗL). Στην υπόθεση εκείνη κρίθηκε ότι η αμφισβήτηση εξουσίας του ενάγοντα να κινήσει αγωγή εξ ονόματος της ενάγουσας εταιρείας δεν μπορούσε να αποτελέσει το αντικείμενο αντιδικίας, με την έγερση του θέματος στην Υπεράσπιση. Η θεραπεία έγκειτο στη λήψη μέτρων, σε αρχικό στάδιο της διαδικασίας, για τη διαγραφή του ενάγοντα και τον τερματισμό της διαδικασίας. Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση που αμφισβητείται η ύπαρξη του ενάγοντα - (βλ. Τhe Annual Practice 1958, σελ. 574 και 575). Τα παραπάνω υιοθετήθηκαν στην υπόθεση Βιομηχανία Χαρίλαος Αλωνεύτης Λτδ κ.α. ν. Alpha Bank Ltd
(2003)1 ΑΑΔ 990, με παραπομπή και στα ακόλουθα από το Annual Practice 1958, σελ. 574, 575: «αν ο εναγόμενος επιθυμεί να αμφισβητήσει την εξουσία έγερσης αγωγής στο όνομα του ενάγοντα πρέπει ν' αποταθεί για διαγραφή του ονόματος του ενάγοντα στο αρχικό στάδιο. δεν μπορεί να αμφισβητεί την εξουσία με την υπεράσπιση του, ούτε μπορεί να κάμει κάτι τέτοιο στη δίκη.» Γενικότερα δε, όποτε τίθεται ζήτημα απόρριψης της αγωγής, η σχετική αίτηση πρέπει να κατατίθεται εγκαίρως. Kατά τη νομολογία τέτοια αίτηση: «Παρόλο ότι μπορεί να κατατεθεί πριν την καταχώριση της υπεράσπισης, δεν μπορεί να κατατεθεί πριν την καταχώριση της έκθεσης απαιτήσεως (Βλ. A.G. of Duchy of Lancaster v. L. & N. W. Ry [1892] 3 Ch. 374 και Wright v. Prescot U.D.C. 115 L.T. 772). Μπορεί να καταχωρηθεί και μετά το κλείσιμο της δικογραφίας (Βλ. Tucker v. Collinson, 34 W.R. 354). Μετά που η αγωγή ορίζεται για ακρόαση η αίτηση απορρίπτεται (Βλ. Cross v. Earl Howe,62 L.J. Ch. 342, Fletcher v. Bethom, 68 L.T. 438).» (Mepa Underwriting Management Ltd κ.α. ν. Αγροτικής Ανώνυμης Ελληνικής Εταιρείας Γενικών Ασφαλίσεων
(1997)1 ΑΑΔ 772). Τα ίδια αναφέρονται, με παραπομπή ειδικότερα στις υποθέσεις Cross και Fletcher, στο Annual Practice 1958, σελ. 575.» Στην ίδια απόφαση Ρέας Ανδρονίκου (ανωτέρω) αναφέρθηκε επίσης από την απόφαση της μειοψηφίας ότι: «Ιδιαιτέρως όταν εξετάζονται αιτήματα που στηρίζονται στη νομική ανυπαρξία διαδίκου και κατ' επέκταση στη θέση ότι δεν έχει νομότυπα και ορθά χορηγηθεί διοριστήριο σε δικηγόρο ή δικηγόρους να χειρίζονται δικαστικά την εκ μέρους των διαδίκων αυτών υπόθεση στο Δικαστήριο, όπως είναι και η παρούσα περίπτωση, είναι με ιδιαίτερη φειδώ που πρέπει να ασκείται η διακριτική ευχέρεια υπέρ της απόρριψης της αίτησης λόγω καθυστέρησης. Η νομολογία είναι σαφής. Τέτοια ζητήματα πρέπει να επιλύονται ώστε το Δικαστήριο να μην επιτρέπει στην αγωγή να προχωρήσει (Daimler & Co. v. Continental Tyre Co. Ltd
(1916)2 A.C. 307). Γνώμονας είναι πάντοτε και παραμένει η περίσωση δικαστικού χρόνου και αχρείαστων εξόδων εάν όντως υπάρχει θεμελιακό πρόβλημα στην έγερση της ίδιας της αγωγής. Άλλως καθίσταται ατελέσφορη η εν εκτάσει μαρτυρία που θα ακολουθήσει για την επίλυση της ουσίας της διαφοράς. Όπου τα γεγονότα είναι περίπλοκα, όπως εδώ, η ύπαρξη της νομιμοποίησης του ενάγοντα πρέπει εκ των προτέρων να αποσαφηνιστεί (Κρεμμού ν. Κρεμμού κ.ά., Πολ. Έφ. αρ. 55/2006, ημερ. 21.6.2007 - μη δημοσιευθείσα). Η ανικανότητα διαδίκου να υπογράψει ή να δώσει έγκυρο διοριστήριο είναι ζήτημα θεμελιακής φύσεως. Επηρεάζει αυτό τούτο το δικαίωμα έγερσης αγωγής, (Annual Practice 1970, Τόμος 2, σελ. 840, παρ. 3224, West End Hotels Syndicate Ltd v. Bayer
(1912)29 TLR 92, Fergus Navigation & Embankment Co v. Kingdon
(1861)4 LT 262, John Morley Building Co v. Barras
(1891)2 Ch 386 και Marshall's Valve Gear Co Ltd v. Manning Wardle & Co. Ltd
(1909)1 Ch. 267).» Με γνώμονα την πιο πάνω νομολογία, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι ο Αιτητής ορθά βασίζει την παρούσα αίτηση στη Δ.27 Θ.3 ζητώντας την απόρριψη και/ή διαγραφή της αγωγής, εφόσον αμφισβητεί το δικαίωμα των Καθ' ων η αίτηση να εγείρουν την παρούσα αγωγή και να διορίσουν δικηγόρο για να την προωθήσει εκ μέρους τους, χωρίς την προηγούμενη άδεια ή έγκριση του ιδίου ως Παραλήπτη/ Διαχειριστή της. Είναι περαιτέρω η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η παρούσα αίτηση ουδόλως μπορεί να χαρακτηριστεί ως καθυστερημένη. Και τούτο γιατί αυτή καταχωρίστηκε στις 8.11.17, μετά παρέλευση 7 μηνών από την καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης στις 24.4.17 και προτού καταχωριστεί η Έκθεση Υπεράσπισης των Εναγομένων και οριστεί η αγωγή για ακρόαση, έχοντας κατά νου ότι σύμφωνα με την πιο πάνω νομολογία, τέτοια αίτηση μπορεί να καταχωριστεί και μετά το κλείσιμο της δικογραφίας. Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο οι Καθ' ων η αίτηση νομιμοποιούνται στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής ως και κατά πόσο αυτοί ορθά και νομότυπα χορήγησαν διοριστήριο στον δικηγόρο Αντώνη Γεωργίου για να χειρίζεται δικαστικά εκ μέρους τους την παρούσα αγωγή. Στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση του Νίνου Α. Χατζηρούσσου (υπό την ιδιότητα του ως Παραλήπτης της Εταιρείας Y. Liasides Developers Ltd)
(2011)1 ΑΑΔ 1703 αποφασίστηκε ότι: «Παρόλο που δεν προσφέρεται η επίδικη αίτηση για μια σε βάθος ανάλυση επί των εξουσιών του παραλήπτη-διαχειριστή, μπορεί να λεχθεί ότι σύμφωνα με τα συγγράμματα Pennington: Company Law, 3η έκδ., σελ. 427 και 435 και Ranking & Spicer' s Company Law, 11η έκδ., σελ. 219, ένας παραλήπτης ο οποίος διορίζεται δυνάμει εγγράφου εκτός Δικαστηρίου θεωρείται αντιπρόσωπος («agent») των κατόχων των ομολόγων και κατά συνέπεια αυτοί ως αντιπροσωπευόμενοι («principals») είναι και οι υπεύθυνοι για τις ενέργειες αυτού. Ο ρόλος του παραλήπτη-διαχειριστή, όπως υποδεικνύει ο Pennington στη σελ. 427, δεν έχει το συνήθη ρόλο που είναι γνωστός στη σχέση «principal-agent», όπως δε αναφέρεται επί λέξει: "But such a receiver does not owe the duties of a real agent to the company, and so the company cannot give him instructions as to the way he shall exercise his powers and he is not liable in damages to the company for exercising them negligently." Όπως υπέδειξε επίσης η απόφαση στη Gomba Holdings Uk Ltd v. Homan [1986] 3 All E.R. 94: "Although nominally the agent of the company, his primary duty is to realise the assets in the interests of the debenture holder and his powers of management are really ancillary to that duty." Τα πιο πάνω είναι σύμφωνα και με τη γενικότερη αρχή ότι με το διορισμό παραλήπτη αυτός λαμβάνει υπό τον έλεγχο του τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας, οι δε εξουσίες της εταιρείας και των διευθυντών της να ενεργούν σε σχέση με το συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο που καλύπτει το ομόλογο σταματούν, χωρίς όμως να επηρεάζεται η νομική ύπαρξη και οντότητα της εταιρείας. (Moss Steamship Co. v. Whinney [1912] A.C. 254). Βέβαια, εάν το ομόλογο καλύπτει στην ουσία ολόκληρη ή το πλείστο μέρος της περιουσίας της εταιρείας, τότε οι διευθυντές της εταιρείας ουσιαστικά δεν ελέγχουν την εμπορική δραστηριότητά της. .............................. Τα πιο πάνω πρέπει λοιπόν να ιδωθούν υπό το φως της πραγματικής υπόστασης του παραλήπτη-διαχειριστή που πρωτίστως επιδιώκει την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των πιστωτών που τον διόρισαν, (δέστε Brenda Hannigan: Company Law, σελ. 732-733). Οι διευθυντές διατηρούν κατάλοιπο εξουσίας που περιλαμβάνει και τη δυνατότητα να εγείρουν αγωγή εναντίον των κατόχων ομολόγων που διόρισαν τον παραλήπτη-διαχειριστή (Newhart Developments Ltd v. Co-op Commercial Bank Ltd [1978] 2 All E.R. 896).» Στην υπόθεση Newhart (ανωτέρω) τα περιουσιακά στοιχεία σε σχέση με τα οποία είχε διορισθεί ο Παραλήπτης περιελάμβαναν αξίωση για αποζημιώσεις εναντίον των κατόχων του ομολόγου που τον διόρισε. Ο Παραλήπτης είχε αρνηθεί να ενάξει τους κατόχους του ομολόγου και η αγωγή καταχωρίστηκε από τους διευθυντές για λογαριασμό της εταιρείας. Αποφασίστηκε ότι η αγωγή μπορούσε να συνεχίσει. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι γενικά τις υποθέσεις της εταιρείας τις χειρίζεται ο Παραλήπτης, όμως το κατάλοιπο εξουσίας των διευθυντών ενεργοποιείται όταν ο Παραλήπτης αρνείται να δραστηριοποιηθεί. Η άρνηση του Παραλήπτη στην υπόθεση Newhart (ανωτέρω), η οποία αποτέλεσε προϋπόθεση για την έγερση της αγωγής που θα στρεφόταν κατά των κατόχων του ομολόγου δηλαδή αυτούς που τον διόρισαν, τεκμηριώνει τη θέση ότι ο Παραλήπτης είναι ο κυρίαρχος της όλης κατάστασης. Ακόμα και ο διορισμός δικηγόρου για να χειριστεί αγωγή κατά των κατόχων του ομολόγου δυνάμει του οποίου διορίστηκε, εναπόκειται στον Παραλήπτη/Διαχειριστή και οι διευθυντές έχουν ρόλο και μπορούν να ενεργοποιήσουν μια τέτοια διαδικασία, μόνο εάν αυτός αρνηθεί να προωθήσει τη σχετική αξίωση εναντίον των ομολογιούχων. Ο διορισμός Παραλήπτη δεν αποστερεί τους διευθυντές από την εξουσία τους να αρχίσουν διαδικασίες στο όνομα της εταιρείας, νοουμένου ότι δεν επεμβαίνουν στο έργο του Παραλήπτη να ρευστοποιήσει τα επιβαρυμένα περιουσιακά στοιχεία. Οι διευθυντές επίσης, μπορούν να προωθήσουν διαδικασία για να αμφισβητήσουν την εγκυρότητα του διορισμού του Παραλήπτη (βλ. Hawkesbury Development Co Ltd v Landmark Finance Pty Ltd
(1969)29WN (NSW) 199, New South Wales, Paramount Acceptance Co Ltd v Souster
(1981)2 NZLR 38, CA of New Zealand). Στην παρούσα περίπτωση, αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ο Αιτητής, διορίστηκε ως Παραλήπτης/Διαχειριστής των Καθ' ων η αίτηση στις 13.10.14 με βάση ομόλογα κυμαινόμενης επιβάρυνσης της Τράπεζας Κύπρου και της Ελληνικής Τράπεζας και με βάση τους ρητούς όρους αυτών, έχει λάβει υπό τον έλεγχο του όλα τα περιουσιακά στοιχεία των Καθ' ων η αίτηση. Αποτελεί επίσης αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ο εν λόγω διορισμός του Αιτητή ως Παραλήπτης/ Διαχειριστής από την Τράπεζα Κύπρου αμφισβητείται από τους Καθ' ων η αίτηση, στα πλαίσια της αγωγής με αρ. 6431/14 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (τεκμήριο 3 στην ένσταση). Έχω την άποψη ότι ακόμα και με δεδομένη την εν λόγω αμφισβήτηση του διορισμού του Αιτητή από τους Καθ' ων η αίτηση, στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής, ως και ότι ο Παραλήπτης/Διαχειριστής είναι ο Εναγόμενος 4 στην παρούσα αγωγή, οι Καθ' ων η αίτηση δεν νομιμοποιούνται στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής χωρίς την εκ των προτέρων γνώση και συγκατάθεση του Παραλήπτη/ Διαχειριστή στην καταχώρηση της ή χωρίς να έχει προηγηθεί η άρνηση του Παραλήπτη/Διαχειριστή να προωθήσει την επίδικη αξίωση εναντίον των εναγομένων, συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού του. Οι εικασίες στις οποίες προβαίνει ο διευθυντής των Καθ' ων η αίτηση στην ένορκη δήλωση του, ότι με αυτά τα δεδομένα δεν ήταν δυνατό να αναμένεται να δοθεί η εξουσιοδότηση και η άδεια του Παραλήπτη/Διαχειριστή για να καταχωρήσει αγωγή εναντίον του εαυτού του και των υπόλοιπων εναγομένων - στενών συνεργατών του, δεν μπορούν από μόνες τους να νομιμοποιήσουν τους Καθ' ων η αίτηση στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής και στο διορισμό δικηγόρου για να τους εκπροσωπήσει. Οι διευθυντές των Καθ' ων η αίτηση όφειλαν, με βάση την πιο πάνω νομολογία, να φέρουν σε γνώση του Παραλήπτη/ Διαχειριστή τις επίδικες αξιώσεις τους και μόνο αν εξασφάλιζαν την άδεια ή τη συγκατάθεση του ή την άρνηση του να προχωρήσει στην καταχώρηση της παρούσας αγωγής, θα εδικαιούντο μέσα στα πλαίσια των κατάλοιπων εξουσίας που παραμένουν σ' αυτούς, να καταχωρήσουν την παρούσα αγωγή στο όνομα των Καθ' ων η αίτηση και να διορίσουν αυτοί δικηγόρο για να τους εκπροσωπήσει. Ωστόσο, είναι παραδεκτό ότι κάτι τέτοιο οι διευθυντές των Καθ' ων η αίτηση ουδέποτε έπραξαν. Η κατάληξη αυτή του Δικαστηρίου οδηγεί σε επιτυχία της αίτησης ως οι παραγράφοι Α, Γ και Δ της αίτησης. Αναπόφευκτα, οδηγεί και σε επιτυχία της αίτησης, ως η παράγραφος Β της αίτησης, εφόσον είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι η εξουσιοδότηση του δικηγόρου δεν μπορεί παρά να πηγάζει από το διορισμό του ο οποίος έχει θεσμοθετηθεί να είναι έγγραφος και να αποτελεί σε κάθε υπόθεση στοιχείο του φακέλου. Το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Τούλλα Τρύφωνος το γένος Κυρ. Μαρκίδη ν. Τραπέζης Κύπρου Λτδ, Πολ. Εφ. 411/11, ημερομηνίας 27.3.18, είναι σχετικό: «Τέτοια αυστηρή εμμονή στον τύπο δεν πηγάζει μόνο από τις ρητές πρόνοιες και το όλο πλέγμα των θεσμών, αλλά και από την επισημότητα, τη θετικότητα και την ασφάλεια που πρέπει να χαρακτηρίζουν τις δικαστικές πράξεις. Δεν μπορεί το κατ΄εξοχήν υπεύθυνο λειτούργημα του δικηγόρου, στη θεσμική του μάλιστα εκδήλωση, ήτοι ενώπιον δικαστηρίου, να ασκείται χωρίς να διασφαλίζεται απαραίτητα ο απαιτούμενος τύπος, ο οποίος καθορίζει τόσο το γεγονός, όσο και τους όρους του διορισμού του. Σ' αυτά τα πλαίσια, είναι χαρακτηριστική η σημασία που προσέδωσε ο Γ.Μ. Πικής, Δ. (ως ήτο τότε), στη δική του απόφαση στην υπόθεση Simillides v. Neophytou
(1986)1 CLR 363, στην υπογραφή διοριστηρίου. Αναφερόμενος στην εμπιστευτική φύση της σχέσης δικηγόρου-πελάτη και στο πλέγμα αμοιβαίων δικαιωμάτων και υποχρεώσεων που πηγάζουν από τέτοια σχέση, υπέδειξε ότι σύμφωνα με τους Θεσμούς η υπογραφή διοριστηρίου, αποτελεί αναγκαίο προηγούμενο (condition precedent) για την προώθηση αγωγής για ανάληψη υπεράσπισης, καθορίζοντας συνάμα υπό την έννοια συμβατικής δέσμευσης την αμοιβή του δικηγόρου. ................................. Μόνο όταν ο δικηγόρος διαδίκου διορίζεται σύμφωνα με τους θεσμούς, ο διορισμός είναι νομότυπος και έγκυρος ώστε να παράγει έννομα αποτελέσματα. Μόνο τότε ο δικηγόρος, τελώντας σε σχέση αντιπροσώπευσης με τον πελάτη του, έχει εξυπακουόμενη εξουσιοδότηση (implied authority) και, συνεπακόλουθα, φαινόμενη προς τους τρίτους εξουσιοδότηση (apparent authority) να προβεί σε συμβιβασμό αγωγής, νοουμένου ότι ενεργεί κατά τρόπο δίκαιο και εύλογο, με καλή πίστη προς το συμφέρον του πελάτη του και με εύλογη δεξιοτεχνία. Εκτός, βεβαίως, αν έχει αντίθετες οδηγίες όπως ήταν η περίπτωση της υπόθεσης Sheperd (βλ., επίσης, σχετικά Bowstead on Agency, 15η έκδοση, σελ. 95, 113, 139). Το γεγονός όμως ότι δεν έχει νομότυπο και έγκυρο διορισμό σημαίνει, από μόνο του, σύμφωνα με την προαναφερθείσα δεσμευτική νομολογία ότι δεν έχει οδηγίες και, άρα, δεν έχει εξουσιοδότηση. Οι συνέπειες τούτου εξηγούνται στα Halsbury's, τόμος 36, ανωτέρω, σελ. "if unauthorised, he will be unable either to charge his client costs for work done or to bind his client to third parties."» Για όλα τα πιο πάνω, εκδίδονται Διατάγματα ως οι παραγράφοι Α, Β, Γ και Δ της αίτησης. Επιδικάζονται έξοδα προς όφελος του Αιτητή και σε βάρος των Καθ' ων η αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ...................................... Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.