ΓΕΩΡΓΙΟΥ ν. NLPRO FILMS LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 17/2016, 8/5/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A301 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 17/2016 Μεταξύ: XXXXX ΓΕΩΡΓΙΟΥ Ενάγουσα και
- NLPRO FILMS LIMITED
- XXXXX ΝΤΟΛΕΣΙΔΟΥ Εναγόμενοι Αίτηση Εναγόμενης 2 - Αιτήτριας ημερομηνίας 8.1.2018 για παραμερισμό απόφασης που εκδόθηκε εναντίον της στην αγωγή 8 Μαΐου, 2018 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενη 2-Αιτήτρια: κ. Λ. Χριστοδούλου διά Λάκης Χριστοδούλου Δ.Ε.Π.Ε. Για Ενάγουσα-Καθ΄ης η Αίτηση: κ. Π. Μιχαήλ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση αίτηση η Εναγόμενη 2 - Αιτήτρια ζητά τον παραμερισμό απόφασης ημερομηνίας 1.7.2016 που εκδόθηκε εναντίον της και υπέρ της Ενάγουσας/Καθ΄ης η Αίτηση, ένεκα της παράλειψης της να εμφανιστεί στη διαδικασία. Για σκοπούς καλύτερης κατανόησης παραθέτω ένα ιστορικό της υπόθεσης όπως προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, η Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση είναι συγγραφέας και η Εναγόμενη 1 είναι εταιρεία παραγωγής τηλεοπτικών προγραμμάτων. Η Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι είχε συνάψει συμφωνία και συμπληρωματική συμφωνία με την Εναγόμενη 1 εταιρεία, δια της οποίας ανέλαβε τη συγγραφή σεναρίου τηλεοπτικής σειράς, έναντι συγκεκριμένης αμοιβής. Η Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η Εναγόμενη 1 (η οποία έχει εμφανιστεί στη αγωγή) παρέβηκε τις πρόνοιες των συμφωνιών αυτών και αξιώνει από την Εναγόμενη 1 εταιρεία αποζημιώσεις για ζημιά που υπέστη. Ταυτόχρονα, αξιώνει αποζημιώσεις και εναντίον της Εναγόμενης 2 - Αιτήτριας, ισχυριζόμενη ότι αυτή είχε εγγυηθεί τις υποχρεώσεις της Εναγόμενης 1, υπογράφοντας τη συμπληρωματική συμφωνία. Η Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση, με αίτηση της ημερομηνίας 24.2.2016, εξασφάλισε διάταγμα από το παρόν Δικαστήριο (με άλλη σύνθεση) για υποκατάσταση επίδοση του κλητηρίου εντάλματος προς την Εναγόμενη 2 - Αιτήτρια, δια δημοσίευσης του σε μια ημερήσια εφημερίδα Παγκύπριας κυκλοφορίας. Στο κλητήριο ένταλμα αναγράφεται ως διεύθυνση της Εναγόμενης 2 - Αιτήτριας συγκεκριμένη οδός στον Αρχάγγελο, ίδια με τη διεύθυνση που αναγράφεται για την Εναγόμενη
- Σύμφωνα δε με την ένορκη δήλωση που συνόδευε την αίτηση εκείνη, ο επιδότης είχε επισκεφθεί την εν λόγω διεύθυνση και διαπίστωσε ότι εκεί ήταν τα γραφεία της Εναγόμενης 1, της οποίας η Εναγόμενη 2 - Αιτήτρια ήταν υπάλληλος. Όμως δεν μπόρεσε να επιδώσει το κλητήριο ένταλμα γιατί ενημερώθηκε ότι η Εναγόμενη 2 - Αιτήτρια δεν ανήκε στο γραφειακό προσωπικό της εταιρείας αλλά εργαζόταν σε διάφορους εξωτερικούς χώρους όπου γίνονταν γυρίσματα τηλεοπτικών σειρών. Η Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση επέδωσε το κλητήριο ένταλμα προς την Εναγόμενη 2 ως το διάταγμα του Δικαστηρίου. Σχετική δημοσίευση έγινε στην 3η σελίδα της εφημερίδας «Αλήθειας» στις 22.4.
- Η Εναγόμενη 2 - Αιτήτρια δεν εμφανίστηκε στη διαδικασία. Ακολούθησε, την 1.7.2016, η έκδοση απόφασης υπέρ της Ενάγουσας - Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον της Εναγόμενης 2 - Αιτήτριας για ποσό €19.364, πλέον έξοδα. Η απόφαση αυτή αποτελεί το αντικείμενο της υπό κρίση Αίτησης. Στις 20.4.2017, η Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση προχώρησε με την καταχώρηση αίτησης έρευνας εναντίον της Εναγόμενης 2 - Αιτήτριας. Στην μαρτυρική κλήση αναγράφεται ως διεύθυνση για την Εναγόμενη 2 - Αιτήτρια, συγκεκριμένη οδός στον Άγιο Σάββα, Λευκωσία. Η Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση αποτάθηκε ξανά στο Δικαστήριο με αίτηση ημερομηνίας 19.6.2017, με την οποία ζητούσε άδεια για υποκατάστατη επίδοση της αίτησης έρευνας και μαρτυρικής κλήσης προς την Εναγόμενη 2 - Αιτήτρια. Στην ένορκη δήλωση ιδιώτη επιδότη που συνόδευε την αίτηση εκείνη, αυτός αναφέρει ότι επισκέφθηκε την οικία στη συγκεκριμένη οδό και, ενώ ακούει ομιλίες εντός της οικίας, δεν του ανοίγουν την πόρτα. Το εκδικάζον Δικαστήριο (με άλλη σύνθεση) εξέδωσε διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση της μαρτυρικής κλήσης και της αίτησης προς την Εναγόμενη 2 - Αιτήτρια, δια δημοσίευσης σε ημερήσια εφημερίδα Παγκύπριας κυκλοφορίας. Η Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση επέδωσε την μαρτυρική κλήση και αίτηση προς Εναγόμενη 2 - Αιτήτρια, δια δημοσίευσης στην 22η σελίδα της εφημερίδας «Αλήθειας», στις 22.7.
- Η Εναγόμενη 2 - Αιτήτρια καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης στην αγωγή δια δικηγόρου στις 18.9.
- Την ίδια μέρα ήταν ορισμένη η αίτηση έρευνας και ο δικηγόρος που ανέλαβε την εκπροσώπηση της Ενάγομενης 2 - Αιτήτριας, εμφανίστηκε στο Δικαστήριο και ζήτησε χρόνο για καταχώρηση ένστασης. Την επόμενη δικάσιμο, στις 23.10.2017, εμφανίστηκε για την Εναγόμενη 2 - Αιτήτρια ο νυν δικηγόρος της, ανέφερε ότι είχε πρόθεση να αναλάβει την εκπροσώπηση της και ζήτησε περαιτέρω χρόνο. Παρών στο Δικαστήριο, πέραν από τους δικηγόρους της Ενάγουσας - Καθ' ης η Αίτηση και της Εναγόμενης 2 - Αιτήτριας, ήταν και ο συνήγορος της Εναγόμενης
- Η κοινή θέση των συνηγόρων της Ενάγουσας - Καθ' ης η Αίτηση και της Εναγόμενης 1 ότι θα γινόταν προσπάθεια για εξώδικη διευθέτηση ολόκληρης της επίδικης διαφοράς. Την επόμενη δικάσιμο, στις 20.11.2017 εμφανίστηκαν ξανά στο Δικαστήριο οι συνήγοροι όλων των εμπλεκομένων και δηλώθηκε ότι δεν τελεσφόρησαν οι προσπάθειες για εξώδικη διευθέτηση. Ο συνήγορος της Εναγόμενης 2 - Αιτήτριας, ζήτησε παράταση χρόνου για καταχώρηση ένστασης στην αίτηση έρευνας, εκφράζοντας περαιτέρω την πρόθεση του για καταχώρηση της παρούσας Αίτησης. Στη συνέχεια καταχωρήθηκε η υπό κρίση Αίτηση. Την ίδια μέρα, η Εναγόμενη 2 - Αιτήτρια, καταχώρησε και αίτηση με την οποία ζητούσε την αναστολή εκτέλεσης της επίδικης απόφασης μέχρι την αποπεράτωση της παρούσας Αίτησης. Η πλευρά της Ενάγουσας - Καθ' ης η Αίτηση ήγειρε ένσταση στην αναστολή και, μετά από ακροαματική διαδικασία, το Δικαστήριο αποφάσισε την έγκριση του αιτήματος εκείνου. Μετά τα πιο πάνω, η υπό κρίση Αίτηση οδηγήθηκε επίσης σε ακρόαση. Η ακρόαση διεξήχθη στη βάση των εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων. Η μεν Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Εναγόμενης 2 - Αιτήτριας. Πολύ συνοπτικά, αναφέρει ότι κατά τον επίδικο χρόνο ήταν υπάλληλος της Εναγόμενης 1 και, ειδικότερα, εργαζόταν ως μακιγιέρ για τις ανάγκες τηλεοπτικών σειρών των οποίων η Εναγόμενη 1 ήταν παραγωγός. Με την Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση συναντήθηκε μόνο μια φορά, την ημέρα υπογραφής της επίδικης συμπληρωματικής συμφωνίας με την Εναγόμενη
- Την ημέρα εκείνη, σύμφωνα με την Εναγόμενη 2 - Αιτήτρια, ενώ ήταν στην εργασία της κλήθηκε από τον διευθυντή της Εναγόμενης 1 κ. XXXXX Χριστοφόρου, ο οποίος της ζήτησε να υπογράψει μια συμφωνία ως μάρτυρας. Η ίδια φοβήθηκε να αρνηθεί γιατί, όπως λέει, μόλις είχε αρχίσει να εργάζεται στην Εναγόμενη 1 εταιρεία. Αντί να υπογράψει ως μάρτυρας όπως η ίδια νόμιζε, στην πραγματικότητα, και χωρίς να το αντιληφθεί, υπέγραψε τη συμφωνία ως εγγυήτρια των υποχρεώσεων της Εναγόμενης
- Συνεχίζει λέγοντας ότι στις 10.2.2016 δέχτηκε τηλεφώνημα από κάποιο πρόσωπο το οποίο της ανέφερε ότι ήταν επιδότης και ήθελε να της επιδώσει κάποια «ειδοποίηση για το Δικαστήριο» που αφορούσε διαφορά μεταξύ της Ενάγουσας - Καθ' ης η Αίτηση και της Εναγόμενης
- Τότε η ίδια μίλησε με τον κ. Κώστα Χριστοφόρου ο οποίος την καθησύχασε ότι θα διευθετούσε το ζήτημα και την προέτρεψε να μην απαντήσει ξανά το τηλέφωνο στον επιδότη. Μετά τη συνομιλία αυτή, η Εναγόμενη 2 - Αιτήτρια θεώρησε ότι το ζήτημα είχε διευθετηθεί. Σύμφωνα με την Εναγόμενη 2 - Αιτήτρια, δεν έλαβε οποιαδήποτε ενημέρωση ή άλλη ειδοποίηση για την αγωγή, μέχρι τις 25.7.2017 όταν η Ενάγουσα την ενημέρωσε μέσω της σελίδας της στο facebook για τη δημοσίευση της αίτησης έρευνας στην εφημερίδα «Αλήθεια». Αντίγραφο του εν λόγω μηνύματος επισυνάπτει ως Τεκμήριο
- Μετά από αυτό, η ίδια ρώτησε ξανά για το θέμα τον κ. XXXXX Χριστοφόρου ο οποίος, με γραπτό τηλεφωνικό μήνυμα, αντίγραφο του οποίου επισυνάπτει ως Τεκμήριο 3, τη διαβεβαίωσε ότι η διαφορά της Εναγόμενης 1 με την Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση είχε διευθετηθεί. Η ίδια όμως, παραιτήθηκε από την εργασία της στην Εναγόμενη 1 και αποτάθηκε στον πρώτο δικηγόρο της. Στη συνέχεια αποτάθηκε στον νυν δικηγόρο της ο οποίος, με έρευνα που διενήργησε στο φάκελο του Δικαστηρίου στις 17.11.2017 ενημερώθηκε για την πορεία της υπόθεσης. Σε σχέση με την επίδοση προς αυτήν της αίτησης έρευνας, αναφέρει ότι δεν διέμενε στην οδό στον Άγιο Σάββα που αναγράφεται στη μαρτυρική κλήση αλλά σε άλλη οδό στο Καϊμακλί. Επισυνάπτει, προς απόδειξη, αντίγραφο ενοικιαστηρίου συμβολαίου για την περίοδο εκείνη και αντίγραφο λογαριασμού τηλεφώνου, Τεκμήρια 4(α) και 4(β) αντίστοιχα. Υποστηρίζει ότι έχει καλή υπεράσπιση στην αγωγή αναφέροντας ότι όταν υπέγραφε τη συμπληρωματική συμφωνία δεν είχε αντιληφθεί ότι την υπέγραφε ως εγγυητής αλλά η δική της αντίληψη ήταν ότι υπέγραφε μόνο ως μάρτυρας. Η υπογραφή της αποσπάστηκε, ισχυρίζεται, δόλια από τον κ. XXXXX Χριστοφόρου. Όπως προανέφερα, η Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση ήγειρε ένσταση στην Αίτηση η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της ιδίας. Σε αυτή αρνείται τα όσα αναφέρει σε σχέση με τα γεγονότα η Εναγόμενη 2 - Αιτήτρια και υποστηρίζει ότι η Αίτηση πρέπει να απορριφθεί ένεκα της καθυστέρησης με την οποία ενήργησε η Εναγόμενη 2 - Αιτήτρια η οποία καθιστά την Αίτηση καταχρηστική, αλλά και γιατί η Εναγόμενη 2 - Αιτήτρια δεν αποκαλύπτεται καλή υπεράσπιση στην ουσία της αγωγής. Στο σημείο αυτό να αναφέρω ότι οι συνήγοροι της κάθε πλευράς ανέπτυξαν τις θέσεις τους επί της Αίτηση σε γραπτές αγορεύσεις τις οποίες έχω μελετήσει. Η ουσιαστική δικονομική βάση της Αίτησης είναι η Δ.17 θ.10 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, η οποία προβλέπει τα εξής: «Where judgment is entered pursuant to any of the preceding Rules of this Order, it shall be lawful for the Court in a proper case to set aside or vary any such judgement upon such terms as may be just.» Αιτήσεις παραμερισμού απόφασης χωρίζονται σε δύο «κατηγορίες». Η πρώτη αφορά περιπτώσεις όπου η επίδοση της αγωγής στον εναγόμενο δεν έγινε με τον ενδεδειγμένο τρόπο. Σε αυτές τις περιπτώσεις, η απόφαση δεν θα έπρεπε να είχε εκδοθεί και επομένως ένας εναγόμενος δικαιωματικά (ex debito justitiae) δικαιούται σε παραμερισμό της[1]. Η δεύτερη αφορά περιπτώσεις όπου η επίδοση έγινε κανονικά αλλά συντρέχουν άλλοι λόγοι για τους οποίους κρίνεται κατάλληλο όπως η εκδοθείσα απόφαση παραμεριστεί ή τροποποιηθεί. Στην παρούσα περίπτωση, παρά το ότι προκύπτει από την ένορκη της δήλωση ότι η Εναγόμενη 2 - Αιτήτρια δεν έλαβε γνώση της δημοσίευσης της αγωγής, εντούτοις δεν ζητά από το Δικαστήριο να επέμβει ή επανεξετάσει το διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος. Όπως δε διαπιστώθηκε από το εκδικάζον Δικαστήριο (με άλλη σύνθεση) πριν αυτό προχωρήσει στην έκδοση της επίδικης απόφασης, η επίδοση της αγωγής έγινε συμφώνως με το διάταγμα. Συνεπώς, δεν μπορώ να διαγνώσω οποιαδήποτε αντικανονικότητα ή ελάττωμα στην επίδοση και η επίδικη απόφαση δεν μπορεί να παραμεριστεί σε αυτή τη βάση. Προχωρώ επομένως να εξετάσω κατά πόσο, με γνώμονα τις αρχές της νομολογίας, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου πρέπει να ασκηθεί υπέρ της έγκρισης της Αίτησης. Οι παράγοντες που το Δικαστήριο πρέπει να λαμβάνει υπόψη αποφασίζοντας πως θα ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια σε αιτήσεις αυτής της φύσης έχουν αναλυθεί εκτενώς και σε σωρεία αποφάσεων τόσο Κυπριακών όσο και Αγγλικών Δικαστηρίων[2]. Θα αναφερθώ ενδεικτικά στην υπόθεση Merkis General Bonded Warehouse v Yiannoukas Holiday Inns Limited κα
(1994)1 Α.Α.Δ. 736 στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο υιοθέτησε την Αγγλική υπόθεση Evans v Barthlam
(1937)2 All E.R. 646 και συνόψισε τις αρχές που προκύπτουν από την νομολογία ως εξής: «
(1)Η αίτηση για παραμερισμό αποφάσεως είναι θέμα το οποίο εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και πρωταρχικής σημασίας είναι το κατά πόσο ο αιτητής έχει πράγματι καλή υπεράσπιση.
(2)Ο αιτητής πρέπει να πείσει το Δικαστήριο ότι υπάρχει πράγματι σοβαρός και εύλογος λόγος που δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο και άφησε να εκδοθεί απόφαση εναντίον του.
(3)Το Δικαστήριο δεν πρέπει να προχωρήσει ως θα έπραττε αν εκδίκαζε την υπόθεση και να αποφασίσει ότι υπάρχει ή δεν υπάρχει υπεράσπιση.
(4)Το βάρος της απόδειξης είναι σίγουρα πάνω στον αιτητή, αλλά όχι για ν' αποδείξει την υπεράσπιση, απλώς για να δείξει στο Δικαστήριο ότι έχει καλή υπεράσπιση πάνω στην ουσία της υπόθεση.» Σημαντικός επίσης παράγοντας τον οποίο το Δικαστήριο πρέπει να προσμετρήσει στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας είναι η ανάγκη για ταχεία απονομή δικαιοσύνης και για τελεσιδικία των δικαστικών αποφάσεων[3]. Το βάρος απόδειξης βρίσκεται ξεκάθαρα στους ώμους του αιτητή ο οποίος πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που έχει καθορίσει η νομολογία ώστε η διακριτική του ευχέρεια να ασκηθεί υπέρ της ικανοποίησης του αιτήματος. Στην παρούσα υπόθεση, εξετάζω αρχικά κατά πόσο η Εναγόμενη 2 - Αιτήτρια έχει καταδείξει ότι υπήρχε σοβαρή και εύλογη αιτία για το ότι δεν εμφανίστηκε στην αγωγή. Όπως έχω ήδη αναφέρει, η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος έγινε δια δημοσίευσης στην 3η σελίδα της εφημερίδας «Αλήθειας» στις 22.4.
- Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει η Εναγόμενη 2 - Αιτήτρια δεν έλαβε, ούτε ανέγνωσε ποτέ οποιοδήποτε δικαστικό έγγραφο σε σχέση με την αγωγή. Ενόψει αυτών, και ελλείψει άλλης αντίθετης μαρτυρίας, κρίνω ότι η Εναγόμενη 2 - Αιτήτρια δικαιολογεί επαρκώς την παράληψη της να εμφανιστεί στη διαδικασία. Αναφορικά με τον χρόνο καταχώρησης της παρούσας αίτησης, παρά το ότι από τα γεγονότα διαφαίνεται κάποια καθυστέρηση στην καταχώριση της Αίτησης, σταθμίζοντας τα ενώπιον μου δεδομένα δεν θεωρώ ότι αυτή είναι υπέρμετρη ώστε να πρέπει να οδηγήσει, αφ εαυτού, στην απόρριψή της. Σημειώνω ειδικότερα ότι, σύμφωνα με την Εναγόμενη 2 - Αιτήτρια, η πρώτη φορά που ενημερώθηκε για την έκδοση της επίδικης απόφασης εναντίον της ήταν όταν η ίδια η Ενάγουσα την ενημέρωσε μέσω facebook για τη δημοσίευση της αίτησης έρευνας στην 22η σελίδα της εφημερίδας «Αλήθειας» στις 22.7.
- Φαίνεται δε από τα Τεκμήρια 4(α) και 4(β) που επισυνάπτει στην ένορκη της δήλωση, ότι όταν γίνονταν οι προσπάθειες επίδοσης της μαρτυρικής κλήσης και αίτησης έρευνας προς αυτή, η ίδια δεν διέμενε στην αναγραφείσα στην κλήση διεύθυνση. Επιπρόσθετα, δεν εντοπίζω σημεία ή ενδείξεις κακοπιστίας από μέρους της Εναγόμενης 2 - Αιτήτριας στην καταχώρηση και προώθηση της υπό κρίση Αίτησης. Προχωρώντας, όπως έχω αναφέρει πιο πάνω, πρωταρχικής σημασίας σε αιτήσεις αυτής της φύσης είναι το κατά πόσο ο αιτητής έχει καταδείξει ότι διαθέτει καλή υπεράσπιση στην ουσία της αγωγής[4]. Όπως προκύπτει από την ένορκη δήλωση της Εναγόμενης 2 - Αιτήτριας, αυτή ισχυρίζεται ότι δεν γνώριζε το περιεχόμενο της συμπληρωματικής συμφωνίας που υπέγραψε. Ειδικότερα, δεν γνώριζε ότι με την υπογραφή της εγγυάτο τις υποχρεώσεις της Εναγόμενης
- Αντίθετα, υποστηρίζει ότι η υπογραφή της αποσπάστηκε δόλια και με αθέμιτο τρόπο από τον διευθυντή της Εναγόμενης 1 εταιρείας και ότι υπέγραψε θεωρώντας ότι υπέγραφε μόνο ως μάρτυρας. Στην ένσταση της η Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση απορρίπτει τις θέσεις προσθέτοντας ότι αν υπήρξε παραπλάνηση, αυτή δεν έγινε από την ίδια. Έχω κατά νου τις αρχές και νομολογία που αφορούν υπεράσπισης στη βάση της αρχής του non est factum[5]. Δεν παραβλέπω ότι το βάρος απόδειξης μιας υπεράσπισης σε αυτή τη βάση βρίσκεται στους ώμους του εναγόμενου καθώς και ότι πρόκειται για θεραπεία που χορηγείται σε σπάνιες περιπτώσεις. Δεν παραβλέπω επίσης, όπως και η Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση επισημαίνει, ότι ο ισχυριζόμενος δόλος ή παραπλάνηση στην παρούσα περίπτωση προήλθαν από τρίτο άτομο. Θεωρώ όμως ότι για την απόδειξη μιας τέτοιας υπεράσπισης το κρίσιμο ερώτημα είναι κατά πόσο ο ισχυριζόμενος δόλος δικαιολογούσε την άγνοια του περιεχομένου του κειμένου[6]. Πρόκειται για ζήτημα πραγματικό το οποίο μπορεί να αποφασιστεί μόνο στο ζωντανό πλαίσιο της δίκης και μετά από την αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων. Σε ότι αφορά την παρούσα Αίτηση, κρίνω ότι τα στοιχεία που έχει θέσει ενώπιον μου η Εναγόμενη 2 - Αιτήτρια δεικνύουν ότι διαθέτει μια εκ πρώτης όψεως καλή υπεράσπιση στην ουσία της αγωγής. Ενόψει των πιο πάνω, καταλήγω ότι η Αίτηση επιτυγχάνει και η απόφαση ημερομηνίας 1.7.2016 υπέρ της Ενάγουσας - Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον της Εναγόμενης - Αιτήτριας, παραμερίζεται. Παραμένει το θέμα των εξόδων. Παρά την επιτυχία της Αίτησης θεωρώ ότι δεν πρέπει να επιβαρυνθεί τα έξοδα αυτής η Ενάγουσα - Καθ΄ης η Αίτηση. Για την επίδοση της αγωγής ενήργησε εντός των πλαισίων του σχετικού διατάγματος του Δικαστηρίου και δεν μπορώ να της αποδώσω ευθύνη για τα έξοδα που δημιουργήθηκαν μέχρι σήμερα. Ταυτόχρονα, όμως, έγινε αποδεκτή η θέση της Εναγόμενης - Αιτήτριας ότι δεν έλαβε γνώση της επίδοσης της αγωγής, η οποία υπενθυμίζω είχε γίνει δια δημοσίευσης στην 3η σελίδα της εφημερίδας «Αλήθεια» στις 22.4.
- Σταθμίζοντας όλα τα ενώπιον μου στοιχεία, κρίνω ορθό όπως τα έξοδα της Αίτησης ακολουθήσουν το αποτέλεσμα της αγωγής για την Εναγόμενη 2, σε καμία όμως περίπτωση να είναι εναντίον της Ενάγουσας - Καθ' ης η Αίτηση. (Υπ.) ........... Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Ενδεικτικά Γιωργαλλίδης ν Χρίστου
(1997)1(Α) Α.Α.Δ. 247, Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού ν Chr. P. Michaelides (Estates) Ltd
(2002)1(A) A.A.Δ. 43, Lion Insurance v Νικηφόρου
(2004)1 Α.Α.Δ. 1610 [2] Ενδεικτικά οι Ioannis Kotsapas & Sons v Titan Constructions & Engineering Company [1961] C.L.R. 317, Mine & Quarry Services Ltd v Ανδρέα Γεωργίου (Μαύρου)
(1993)1 Α.Α.Δ. 26 [3] Phylactou and others v Michael
(1982)1 C.L.R. 204 [4] Σχετικές οι Siberia Ait ν Πουλλίκα
(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 893, Βίκα Πίκα Ντίσκο Λτδ ν Χάπη Στριτς Ντίσκο Λτδ
(1997)1(Α) Α.Α.Δ. 28 [5] Saunders v Anglia Building Society [1970] 3 All E.R. 961 [6] Ανδρέας Σταύρου Μακρή κ.α. ν Μέγα Χ' Ευαγγέλου
(1993)1 Α.Α.Δ. 203 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο