Taylor κ.α. ν. Alpha Bank Cyprus Limited κ.α., Αγωγή αρ. 5223/2014, 29/5/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A344 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α.Κ.Λυκούργου, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ. 5223/2014 Μεταξύ:
- XXXXX Taylor
- XXXXX Harling Ενάγοντες και
- Alpha Bank Cyprus Limited
- XXXXX Ερωτοκρίτου Εναγόμενοι 29 Μαΐου,
- Για τον εναγόμενο αρ.2 - αιτητή, εμφανίζεται ο κ.Σ.Κάσινος για τους κ.κ. Ηλίας Νεοκλέους & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για τους ενάγοντες αρ.1 και 2 - καθ΄ων η αίτηση, εμφανίζεται ο κ.Δ.Γιασίτης για τους κ.κ.Χρ. Μ.Τριανταφυλλίδη και Στ.Ν.Χριστοφόρου Απόφαση για την αίτηση ημερ. 14.02.2017 (αίτημα για την προδικαστική εκδίκαση νομικού σημείου) ---------- Δια κλητηρίου εντάλματος ειδικώς οπισθογραφημένου, το οποίο κατεχώρισαν στις 22.09.2014, οι ενάγοντες αρ.1 και 2 - καθ΄ων η αίτηση («οι καθ΄ων η αίτηση») διεκδικούν, κατ΄ουσίαν, την ακύρωση συμφωνίας δανείου και των συνεπειών της, ως, επίσης, και αποζημιώσεις. Δικογραφείται η ακόλουθη βάση αγωγής: Οι καθ΄ων η αίτηση, κάτοικοι Αγγλίας, συνεβλήθηκαν με τους εναγομένους αρ.1, έναν αδειοδοτημένο χρηματοοικονομικό οργανισμό, ο οποίος δραστηριοποιείται στη Κυπριακή Δημοκρατία («η Δημοκρατία») και συνήψαν συμφωνία δανείου. Ο εναγόμενος αρ.2 - αιτητής («ο αιτητής») είναι δικηγόρος και ασκεί το επάγγελμά του στη Δημοκρατία. Κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ο αιτητής ενεργούσε ως δικηγόρος και/ή ως νομικός σύμβουλος των καθ΄ων η αίτηση. Δυνάμει της προαναφερθείσας συμφωνίας δανείου παρεσχέθηκε στους καθ΄ων η αίτηση δάνειο σε ελβετικά φράγκα. Η συμφωνία δανείου, η οποία συνήφθηκε καθ΄ων χρόνο ο αιτητής ενεργούσε ως νομικός σύμβουλος και ή ως δικηγόρος των καθ΄ων η αίτηση, προεκάλεσε σε αυτούς ζημίες. Η συμφωνία δανείου είναι εξ υπαρχής άκυρη και μη δεσμευτική γιατί αντίκειται στην ισχύουσα νομοθεσία και γιατί οι εναγόμενοι αρ.1 ενήργησαν παράνομα. Συγκεκριμένα, οι εναγόμενοι αρ.1 παρέλειψαν να χρησιμοποιήσουν τις υπηρεσίες ειδικευμένου υπαλλήλου τους, παρέλειψαν να προειδοποιήσουν τους καθ΄ων η αίτηση για τους ιδιαίτερους κινδύνους αυτής της μορφής δανεισμού και παρεπλάνησαν αυτούς. Παρομοίως ευθύνεται και ο αιτητής, ο οποίος παρέλειψε να εκπληρώσει το επαγγελματικό του καθήκον έναντι των καθ΄ων η αίτηση και απέτυχε να τηρήσει το αναμενόμενο επαγγελματικό επίπεδο. Ως αποτέλεσμα όλων αυτών, κατά ή περί τις 11.06.2014, οι καθ΄ων η αίτηση τερμάτισαν τη συμφωνία δανείου. Οι εναγόμενοι αρ.1 κατεχώρισαν σημείωμα εμφάνισης στις 02.10.2014 και υπεράσπιση στις 06.03.
- Ο αιτητής κατεχώρησε σημείωμα εμφάνισης στις 09.04.2015 και υπεράσπιση στις 18.01.
- Δια της παρα.1 της υπεράσπισής του ο αιτητής εγείρει τα εξής ζητήματα: «
- Ο Εναγόμενος 2 προτού προχωρήσει στην Υπεράσπιση του, εγείρει προδικαστική ένσταση, αναφορικά με το ότι η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα και/ή κατά παράβαση του σχετικού Νόμου και/ή των Κανονισμών και/ή είναι παράτυπη και/ή αντικανονική καθ΄ότι έχει παρέλθει η προθεσμία, εντός της οποίας οι Ενάγοντες, δικαιούνταν να την καταχωρήσουν. Επιπρόσθετα, ο Εναγόμενος 1 ισχυρίζεται ότι οι Ενάγοντες κωλύονται να προχωρήσουν με την παρούσα αγωγή λόγω της γνωστής αρχής «laches». Στις 09.02.2016 κατεχωρίστηκε απάντηση στις υπερασπίσεις αυτές. Ακολούθησε η αποκάλυψη εγγράφων: Η ένορκη αποκάλυψη εγγράφων εκ μέρους των καθ΄ων η αίτηση κατεχωρίστηκε στις 23.06.2016, η ένορκη αποκάλυψη εγγράφων εκ μέρους των εναγομένων αρ.1 κατεχωρίστηκε στις 11.05.2016 και η ένορκη αποκάλυψη εγγράφων εκ μέρους του αιτητή κατεχωρίστηκε στις 08.07.
- Ας σημειωθεί πως, δια των ενόρκων δηλώσεων αποκάλυψης εγγράφων τόσον εκ μέρους των καθ΄ων η αίτηση όσον και εκ μέρους του αιτητή αποκαλύπτεται, μεταξύ άλλων, και συμφωνία δανείου ημερ. 15.12.
- Κατά τη δικάσιμο ημερ. 15.09.2016 η αγωγή έλαβε δικάσιμο ακρόασης για τις 22.02.
- Η δικάσιμος ημερ. 22.02.2017 δεν τελεσφόρησε. Παρεμβλήθηκε η καταχώριση, στις 14.02.2017, της υπό συζήτησιν αίτησης («η αίτηση») δια της οποίας επιδιώκεται η προδικαστική εκδίκαση των ζητημάτων τα οποία εγείρονται δια της παρα.1 της υπεράσπισης του αιτητή. Η αίτηση καταγράφει, ως νομικό της υπόβαθρο, μεταξύ άλλων, τη Δ.19 θ.26, τη Δ.27 θ.θ.1 έως και 4 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, το άρθρο 68 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου (Κεφ. 148, ως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια), το άρθρο 6
(2)του περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου (Ν.66(Ι)/2012, ως αυτός τροποποιήθηκε στη συνέχεια) καθώς και τη σύμφυτη και διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου και την πρακτική του. Την αίτηση υποστηρίζουν ένορκες δηλώσεις του αιτητή ημερ. 14.02.2017 και 01.03.2018 το περιεχόμενο των οποίων συνοψίζεται ως εξής: Οι καθ΄ων η αίτηση εγκαλούν τον αιτητή για τα αστικά αδικήματα της αμέλειας και/ή της επαγγελματικής αμέλειας επικαλούμενοι συμφωνία δανείου η οποία συνήφθηκε στις 15.12.2016. Όμως, η αγωγή κατεχωρίστηκε στις 22.09.2014 και αφού παρήλθαν σχεδόν οκτώ
(8)έτη από το χρόνο τέλεσης των αστικών αδικημάτων που αποδίδονται στον αιτητή. Κατά τον χρόνο καταχώρισης της αγωγής τα αστικά αδικήματα που αποδίδονται στον αιτητή είχαν ήδη παραγραφεί με αποτέλεσμα να μην υφίσταται αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του. Το γεγονός ότι επίδικη είναι συμφωνία δανείου η οποία συνήφθηκε στις 15.12.2006 είναι παραδεκτό. Η αίτηση αντιμετωπίζει τη γραπτή ένσταση των καθ΄ων η αίτηση η οποία κατεχωρίστηκε στις 30.05.2017 και οι λόγοι της οποίας συνοψίζονται ως εξής:
(1)Η αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική.
(2)Η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη.
(3)Τα ζητήματα δεν είναι αμιγώς νομικά αλλά είναι ζητήματα στα οποία εμπλέκονται και πραγματικά γεγονότα.
(4)Η αίτηση είναι καταχρηστική. Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση της Αννίτας Σολουκίδου, δικηγόρου συνεργαζομένης με τους δικηγόρους των καθ΄ων η αίτηση, ημερ. 30.05.2017. Η μάρτυς των καθ΄ων η αίτηση, κατ΄ουσίαν, επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθηκε με τις εκατέρωθεν αγορεύσεις. Μελετήθηκαν τα επίδικα νομικά ζητήματα και εξετάστηκε η ειδική οπισθογράφηση καθώς και η μαρτυρία, υπό το πρίσμα και των αγορεύσεων των ευπαίδευτων συνηγόρων. Σημειώνονται και διαπιστώνονται τα εξής:
(1)Η αίτηση καταγράφει, ως νομικό της υπόβαθρο, μεταξύ άλλων τη Δ.27, το άρθρο 68 του Κεφ. 148 και το άρθρο 6
(2)του Ν.66(Ι)/2012. Συμμορφώνεται δε με τις σχετικές διαδικαστικές πρόνοιες και, ιδίως, με τα όσα η Δ.48 ορίζει. Συνεπώς, ο προκριματικής φύσης λόγος ένστασης περί παρατυπίας και αντικανονικότητας της ένστασης απορρίπτεται. Περαιτέρω, και επειδή κάθε δικαστική διαδικασία ελέγχεται από το Δικαστήριο και όσον αφορά στο ενδεχόμενο αυτή να είναι καταχρηστική, εξετάστηκαν τα όσα καταγράφονται στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και την ένσταση καθώς και το περιεχόμενο του φακέλου της διαδικασίας και δεν εντοπίζονται στοιχεία καταχρηστικής συμπεριφοράς εκ μέρους του αιτητή. Δεν εντοπίζονται στοιχεία από τα οποία να προκύπτει συμπεριφορά η οποία να τείνει στην αθέμιτη εξασφάλιση χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος του αιτητή και εις βάρος των καθ΄ων η αίτηση. Η επιλογή του αιτητή να επιδιώξει, στο συγκεκριμένο χρόνο, την προδικαστική εκδίκαση νομικού σημείου σε όση έκταση αυτό τον αφορά, δεν συνιστά αφ΄εαυτής μεμπτή συμπεριφορά. Ο εκάστοτε εναγόμενος είναι ελεύθερος να κινήσει οιανδήποτε νόμιμη διαδικασία προς το σκοπό προστασίας των δικαιωμάτων του. Η εκάστοτε επιλογή του άπτεται των εσωτερικών ελατηρίων του και αυτά τα ελατήρια εκφεύγουν του δικαστικού ελέγχου (δείτε, για ανάλογη εφαρμογή, την απόφαση Μερκής v. Intertobacco (Cyprus) Ltd
(2006)1(B) AAΔ.788, 792 και την απόφαση Πετράκη v. Κίμωνος
(2006)1(Β) Α.Α.Δ. 1311, 1317). Κατ΄ακολουθίαν και ο λόγος ένστασης ο οποίος αφορά σε, κατ΄ισχυρισμόν, κατάχρηση διαδικασίας απορρίπτεται. Ως εκ των ανωτέρω, θα ακολουθήσει η εξέταση της ουσίας της αίτησης:
(2)Στις αστικές διαδικασίες το ζήτημα της παραγραφής του εκάστοτε αγώγιμου δικαιώματος είναι ζήτημα δικαιοδοτικό και άπτεται της εξουσίας του Δικαστηρίου να επιληφθεί της συγκεκριμένης υπόθεσης. Αποτελεί ζήτημα κορυφαίας σημασίας και εφ΄όσον εγείρεται δια των δικογράφων πρέπει να εξετάζεται κατά προτεραιότητα. Μάλιστα, το ζήτημα της παραγραφής δύναται να εξετασθεί και αυτεπαγγέλτως. Επιτυχής προβολή της ένστασης περί παραγραφής του εκάστοτε αγώγιμου δικαιώματος οδηγεί στην αναστολή της διαδικασίας (Φεσσάς κ.α. v. Κασάπη
(1994)1 Α.Α.Δ. 337, 340 και Χατζηστυλλής v. Papadema κ.α.
(2000)1 (Α) Α.Α.Δ. 551, 560-1).
(3)Στις αστικές διαδικασίες δύναται να εγερθεί, ως υπεράσπιση, η μακρά και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώριση της αγωγής (laches). Η υπεράσπιση αυτή μπορεί να εγερθεί μόνον όπου ο ενάγων επιδιώκει θεραπεία επί τη βάσει του δικαίου της επιείκειας (equitable remedy) (Kαρπασίτης κ.α. v. Σιόκουρου
(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. 472). Εν πάση περιπτώσει, ακόμη και εάν ήθελε θεωρηθεί πως ζήτημα ολιγωρίας ή καθυστέρησης (laches) θα μπορούσε να τεθεί και σε αγωγή όπου ο ενάγων επιδιώκει θεραπεία επικαλούμενος άλλο δικαίωμα η επιτυχία της υπεράσπισης αυτής προϋποθέτει την απόδειξη του γεγονότος πως η παροχή της αξιούμενης θεραπείας καταλήγει άδικη για τον εναγόμενο. Στην απόφαση Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.α. ν. Benfleet Enterprises Ltd κ.α.
(2006)1 (Α) Α.Α.Δ. 280, 287 αναφέρεται πως «... η επίκληση της αρχής της επιείκειας για καθυστέρηση (laches) προϋποθέτει, πρώτον, μη εύλογη καθυστέρηση έναρξης της διαδικασίας και δεύτερον, οι συνέπειες που προκάλεσε η καθυστέρηση να καθιστούν την παροχή της αιτούμενης θεραπείας άδικη (βλέπε Ι.C.F. Spry, The Principles of Equitable Remedies, 4η έκδοση, σελ. 223)». Με άλλα λόγια, ο επικαλούμενος την υπεράσπιση της ολιγωρίας ή καθυστέρησης (lanches) οφείλει να καταδείξει στα πλαίσια ακροαματικής διαδικασίας και επί τη βάσει συγκεκριμένων στοιχείων και γεγονότων, πως η επιτυχία της αγωγής θα τον αδικούσε εξ αιτίας και του μεγάλου χρόνου που παρήλθε από τη γένεση του αγώγιμου δικαιώματος έως και την καταχώρισή της.
(4)Στην προκείμενη υπόθεση ζήτημα παραγραφής των εναντίον του αγώγιμων δικαιωμάτων καθώς και ζήτημα ολιγωρίας ή καθυστέρησης (laches) προβάλλονται από τον αιτητή δια της παρα.1 της υπεράσπισής του, την οποίαν καταχώρισε στις 18.01.2016. Επιχειρείται δε η προδικαστική εκδίκαση των ζητημάτων αυτών.
(5)Η εξουσία του Δικαστηρίου να εκδικάσει προδικαστικώς νομικό σημείο, το οποίο εγείρεται δια των εγγράφων προτάσεων (Δ.27 θ.θ. 1 και 2), είναι διακριτική και ασκείται εντός καθορισμένου, από τη νομολογία, πλαισίου. Διαταγή για προδικαστική εκδίκαση δυνατόν να εκδοθεί εφ' όσον:
(1)Η σχετική αίτηση καθορίζει το συγκεκριμένο αμιγώς νομικό σημείο.
(2)Η σχετική αίτηση υποβάλλεται εγκαίρως, όταν συμπληρώνονται τα δικόγραφα ή λίγο μετά από τη συμπλήρωση αυτών.
(3)Το αμιγώς νομικό σημείο άπτεται σοβαρού νομικού θέματος το οποίο, εάν αποφασισθεί υπέρ του αιτητή, θα κρίνει την τύχη όλης της υπόθεσης ή ενός ουσιώδους μέρους αυτής.
(4)Το αναγκαίο πραγματικό υπόβαθρο είτε είναι παραδεκτό είτε δεν αμφισβητείται. Εν πάση περιπτώσει, διαταγή για προδικαστική εκδίκαση νομικού σημείου εκδίδεται με φειδώ και σε περιπτώσεις απλές και καθαρές [Λανίτη Λτδ κ.ά. ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1991)1 Α.Α.Δ. 225, 229, Χ¨ Οικονόμου ν. Ελληνικής Τραπέζης Λτδ
(1992)1 Α.Α.Δ. 949, 956-7, Σιακόλας v. Federal Bank of Lebanon
(1998)1 A.Α.Δ 1338 και απόφαση στην Πολιτική Έφεση αρ. 151/2010 Liberty Life Insurance Public Co Ltd v. Nada Terzian και τώρα Παναγιώτου κ.α., ημερ. 07.03.2014).
(6)(α) Αναδρομή στα γεγονότα της υπόθεσης, ως αυτά εκτίθενται πιο πάνω, αποκαλύπτει μία μακρά και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώριση της αίτησης. Υπενθυμίζεται πως η αίτηση κατεχωρίστηκε την 14.02.2017, δηλαδή δεκατρείς
(13)μήνες μετά από την καταχώριση της υπεράσπισης (κατεχωρίστηκε στις 18.01.2016), δια της οποίας προβάλλονται τα ζητήματα για τα οποία τώρα επιδιώκεται η προδικαστική εκδίκαση, και δώδεκα
(12)μήνες μετά το κλείσιμο των δικογράφων (η απάντηση στις υπερασπίσεις καταχωρίστηκε στις 09.02.2016). Υπενθυμίζεται, επίσης, πως η αίτηση κατεχωρίστηκε αφού η αγωγή έλαβε ήδη δικάσιμο για ακρόαση, τη δικάσιμο ημερ. 22.02.2017. Γι΄αυτήν την μεγάλη καθυστέρηση ουδεμία εξήγηση δίδεται από τον ενόρκως δηλούντα αιτητή. Κατ΄ακρίβειαν, ο ενόρκως δηλών αιτητής παρασιωπά το κρίσιμο αυτό ζήτημα. Όμως, αιτήσεις για τη προδικαστική εκδίκαση ορισμένου σημείου πρέπει να καταχωρίζονται εγκαίρως. Εν πάση περιπτώσει, ο διάδικος ο οποίος προβάλλει το ζήτημα για το οποίο επιθυμεί την προδικαστική εκδίκαση πρέπει να προβαίνει στο αναγκαίο διάβημα αμέσως μόλις κλείσουν τα δικόγραφα ή λίγο μετά (δείτε, για ανάλογη εφαρμογή, και την απόφαση στην Πολιτική Έφεση αρ. 168/2010 Ρέα Ανδρονίκου κ.α. v. Eπιτροπή του Σχεδίου Συντάξεως και Χορηγημάτων σε Υπαλλήλους της Α.Η.Κ. και Εξαρτωμένους τους, ημερ. 24.02.2016). Αυτή η σαφής και αυστηρή προϋπόθεση δεν τηρείται στην προκείμενη περίπτωση, με αποτέλεσμα το αίτημα για την προδικαστική εκδίκαση του ζητήματος της παραγραφής και του ζητήματος της ολιγωρίας ή καθυστέρησης (laches) να οδηγείται σε αποτυχία.
(6)(β) Στην προκείμενη περίπτωση ο αιτητής υποστηρίζει το αίτημά του για την προδικαστική εκδίκαση του ζητήματος της παραγραφής επικαλούμενος γεγονότα τα οποία, ως ισχυρίζεται, προκύπτουν από την ειδική οπισθογράφηση. Συναφώς αναφέρεται πως, πράγματι, τα γεγονότα «τα οποία στοιχειοθετούν τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου είναι, όπως υποδεικνύεται στην Sevegep Ltd v. United Sea Transport Ltd and other
(1989)1 A.Α.Δ. (Ε) 729, εκείνα τα οποία συνθέτουν την απαίτηση και αποκλειστική πηγή αναζήτησής τους είναι η έκθεση απαιτήσεως» (Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ κ.α. v. Γενικού Εισαγγελέα κ.α.
(1991)1 Α.Α.Δ. 225, 229). Όμως, μελέτη της ειδικής οπισθογράφησης (το περιεχόμενο της οποίας συνοψίζεται πιο πάνω) δεν οδηγεί νομοτελειακώς στο συμπέρασμα πως όλα τα γεγονότα τα οποία οι καθ΄ων η αίτηση επικαλούνται, ως βάση της αγωγής τους, έλαβαν χώραν πριν ή κατά τις 15.12.2006 (ημερομηνία σύναψης της συμφωνίας δανείου), ως είναι η κεντρική θέση του αιτητή. Σημειώνεται πως στη γενική οπισθογράφηση περιέχονται ισχυρισμοί για τον εκ μέρους των καθ΄ων η αίτηση τερματισμό της συμφωνίας δανείου στις 11.06.2014 συνεπεία και των παράνομων ενεργειών του αιτητή. Αυτοί οι ισχυρισμοί ως προς τα γεγονότα αποχαρακτηρίζουν το υπό συζήτησιν ζήτημα της παραγραφής ως ζήτημα αμιγώς νομικό και το καθιστούν ζήτημα εξαρτώμενο και από πραγματικά γεγονότα. Για τα γεγονότα αυτά θα πρέπει να προσαχθεί και να αξιολογηθεί μαρτυρία. Εξεταζομένη εντός του πιο πάνω νομοθετημένου και νομολογημένου πλαισίου και για τους σκοπούς της αίτησης, διαπιστώνεται πως η έκθεση απαίτησης δεν αποδίδει στον αιτητή αδικήματα αναντίλεκτα παραγεγραμμένα. Αφ΄ης στιγμής στην ειδική οπισθογράφηση περιέχονται ισχυρισμοί και για τερματισμό της συμφωνίας δανείου στις 11.06.2014, το ζήτημα της παραγραφής δεν είναι ούτε αναντίλεκτο ούτε δεδομένο άνευ άλλου τινός. Κατά συνέπειαν, το υπό συζήτησιν ζήτημα της παραγραφής δεν είναι κατάλληλο για προδικαστική εκδίκαση (δείτε, για ανάλογη εφαρμογή, Σάββα v. Λαϊκή Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ
(2009)1 (Β) Α.Α.Δ. 1609, 1624-5 και Liberty Life Insurance Public Co Ltd v. Nada Terzian και τώρα Παναγιώτου (ανωτέρω)]
(6)(γ) Εν πάση περιπτώσει, ακόμη και εάν ήθελε θεωρηθεί πως, στην προκείμενη περίπτωση το ζήτημα της παραγραφής είναι αμιγώς νομικό και πάλιν δεν θα προσφερόταν για προδικαστική εκδίκαση εφ΄όσον, υπό τις περιστάσεις, αυτό παρουσιάζεται περίπλοκο, η δε επίλυσή του απαιτεί αυξημένη μελέτη. Απόδειξη τούτου αποτελεί η εκτενής επιχειρηματολογία των ευπαίδευτων συνηγόρων του αιτητή, ως αυτή παρουσιάζεται στην γραπτή αγόρευσή τους, και η οποία αφορά όχι μόνον στις εδώ εφαρμοστέες διατάξεις περί παραγραφής αλλά και στην μέθοδο ερμηνείας τους. Συγκεκριμένα, δια της αγόρευσής τους, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι του αιτητή ασχολήθηκαν με το ερώτημα της εφαρμοστέας, εν προκειμένω, διάταξης περί παραγραφής, εν όψει των σχετικών προνοιών του άρθρου 68 του Κεφ. 148 καθώς και του Ν.66(Ι)/2012, ερμήνευσαν τις πρόνοιες αυτές και εισηγήθηκαν ποιά εφαρμόζεται αποκλείοντας την άλλη. Όμως, όπως αναφέρεται στην απόφαση Bauer Spezialtienfbay GMBH κ.α. v. Divnogorsk Shipping Co Ltd
(1998)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1480, 1488, όπου αντικείμενο εξέτασης υπήρξε ο συναφής, με τη Δ.27, Καν. 89 των Θεσμών Ναυτοδικείου: «Ακόμα και καθαρά νομικά θέματα τα οποία δεν είναι απλά αλλά περίπλοκα και αμφιλεγόμενα δεν μπορεί να εκδικάζονται προκαταρκτικά κατ΄επίκληση του Κανόνα 89».
(6)(δ) Ανάλογα ισχύουν και όσον αφορά στο ζήτημα της ολιγωρίας ή καθυστέρησης (laches) στην καταχώριση της αγωγής. Το ζήτημα αυτό δεν μπορεί να ακουστεί προδικαστικά εφ΄όσον, όπως προαναφέρεται, η τεκμηρίωσή του προϋποθέτει την εκ μέρους του εναγομένου παρουσίαση συγκεκριμένης, θετικής, επαρκούς και αξιόπιστης μαρτυρίας η οποία να καταδεικνύει πως η επιτυχία της αγωγής θα τον αδικούσε εξ αιτίας και του μακρού χρόνου που παρήλθε από τη γένεση του αγώγιμου δικαιώματος έως και την καταχώριση της. Eπί τη βάσει των ανωτέρω, διαπιστώνεται πως οι σχετικοί λόγοι ένστασης επιτυγχάνουν και η αίτηση ημερ. 14.02.2017 οδηγείται σε απόρριψη. Η αίτηση ημερ. 14.02.2017 αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης ημερ. 14.02.2017. ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων αρ.1 και 2 - καθ΄ων η αίτηση και εναντίον του εναγομένου αρ.2-αιτητή. Τα έξοδα αυτά ορίζονται καταβλητέα μετά τη διεκπεραίωση της ακρόασης της αγωγής. (Υπ)............. Α.Κ.Λυκούργου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο