Στυλιανού ν. Καμιναρίδης, Αρ. Αγωγής: 6562/2015, 9/5/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A305 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Χρ. Φούλια, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 6562/2015 Μεταξύ: XXXXX Στυλιανού Ενάγουσα και XXXXX Καμιναρίδης Εναγομένου Αίτηση διά κλήσεως ημερομηνίας 9.11.2017 για εξέταση της οικονομικής κατάστασης της ενάγουσας Ημερομηνία: 9.5.2018 Για τον Αιτητή - Εναγόμενο: κ. Λάμπρος Α. Ιωαννίδης Για την Καθ' ης η Αίτηση - Ενάγουσα: κ. Μιχάλης Παρασκευάς ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Η παρούσα αγωγή απορρίφθηκε στις 12.8.2016 λόγω μη συμμόρφωσης της ενάγουσας με τις προθεσμίες που τάσσει η Δ.30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και αυτή διατάχθηκε να καταβάλει στον εναγόμενο τα δικηγορικά έξοδα όπως αυτά θα υπολογίζονταν από τον Πρωτοκολλητή και εγκρίνονταν από το Δικαστήριο. Τα εν λόγω έξοδα υπολογίστηκαν στο ποσό των €582,00 πλέον Φ.Π.Α. και €25,00 ως πραγματικά έξοδα και εγκρίθηκαν από το Δικαστήριο. Μετά από αυτή την εξέλιξη ο εναγόμενος στις 9.11.2017 καταχώρησε την επίδικη αίτηση για να εξεταστεί η ενάγουσα αναφορικά με την οικονομική της κατάσταση να αποπληρώνει το εξ αποφάσεως χρέος της με μηνιαίες δόσεις. Η αίτηση στηρίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, Μέρος VIII και ΙΧ, τα άρθρα 82 - 91, 91ΣΤ, 91Ζ, στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρα 31 και 41, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48 ΘΘ. 1, 2, 3, 8 και 9, στον περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμο Κεφ. 62 άρθρα 1-5, στο Νόμο 9/65 και στις Γενικές Εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται περιέχονται στην ένορκο δήλωση του κ. XXXXX Καμιναρίδη. Κατά την ακρόαση της αίτησης διαφάνηκε ότι η δυνατότητα της καθ' ης η αίτηση να καταβάλει το εξ αποφάσεως χρέος της δεν αποτελούσε πλέον επίδικο θέμα καθότι κατά το στάδιο της διαδικασίας που ο κ. Ιωαννίδης υπέβαλλε ερωτήσεις στην καθ' ης η αίτηση αναφορικά με την δυνατότητά της να καταβάλλει το εξ αποφάσεως χρέος της με μηνιαίες δόσεις, αυτή του απάντησε ότι είναι σε θέση να καταβάλει ολόκληρο το ποσό με μια εφάπαξ δόση. Αφού αυτό δεν αποτελούσε πλέον επίδικο θέμα η διαφωνία των μερών περιορίστηκε στο κατά πόσο η πλευρά του αιτητή δικαιούταν να αξιώνει δικηγορικά έξοδα για την επίδικη αίτηση και στο σημείο αυτό προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο η πλευρά του αιτητή δικαιούται να της επιδικασθούν τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας. Ο κ. Ιωαννίδης έκανε αναφορά στο γεγονός ότι κατά την εξέταση της καθ' ης η αίτηση αυτή παραδέχθηκε ότι η οικονομική της κατάσταση της επιτρέπει να καταβάλει διά μιας εφάπαξ δόσης όλο το εκ δικαστικής αποφάσεως χρέος της. Εισηγήθηκε ότι ενόψει της επιτυχίας της αίτησης η πλευρά του αιτητή δικαιούται να της επιδικασθούν τα έξοδα της αίτησης και κάλεσε το Δικαστήριο να καταδικάσει της καθ' ης η αίτηση στην καταβολή των εξόδων της παρούσας αίτησης. Ο κ. Παρασκευάς από την άλλη πλευρά ανέφερε ότι η ενάγουσα με επιστολή του δικηγόρου της ημερομηνίας 13.2.2018 προς τον δικηγόρο του αιτητή εξεδήλωσε την ετοιμότητά της να καταβάλει το εξ αποφάσεως χρέος της χωρίς ποτέ αυτή η επιστολή να έχει απαντηθεί. Εισηγήθηκε ότι η καταχώρηση της παρούσας αίτησης συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας καθότι η καθ' ης η αίτηση διά του δικηγόρου της πριν αρχίσει η διαδικασία είχε δηλώσει ετοιμότητα να εξοφλήσει το επίδικο χρέος της και κάλεσε το Δικαστήριο να μην επιδικάσει στην πλευρά του αιτητή δικηγορικά έξοδα για αυτή. Κρίνω ότι στο σημείο αυτό είναι χρήσιμο να παραθέσω αυτούσιο το κρίσιμο για την εξέταση του θέματος των εξόδων στην παρούσα αίτηση μέρος της εν λόγω επιστολής ημερομηνίας 13.2.2018 στην οποία έκανε αναφορά ο κ. Παρασκευάς και η οποία βρίσκεται καταχωρημένη στον Δικαστικό φάκελο: «Αναφέρομαι στο πιο πάνω θέμα και σε σχέση με τα έξοδα της πιο πάνω αγωγής όπως αυτά επιδικάστηκαν από το Δικαστήριο στις 12/8/16 σας ενημερώνουμε ότι είμαστε έτοιμοι να καταβληθεί το ποσό των €400 άμεσα και το υπόλοιπο στο τέλος του μήνα ή αρχές Μαρτίου. Παρακαλώ να μας ενημερώσετε με ποιο τρόπο θέλετε να γίνει η καταβολή του ποσού των €400,00». ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το θέμα των εξόδων διέπεται από το άρθρο 43 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 και την Δ.59 Θ.1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Το άρθρο 43 έχει ως εξής: «Τα έξoδα oιασδήπoτε πoλιτικής διαδικασίας ή τα σχετιζόμεvα πρoς αυτήv, εvώπιov oιoυδήπoτε δικαστηρίoυ, εκτός εάv άλλως πρoβλέπεται υπό oιoυδήπoτε εκάστoτε ισχύovτoς vόμoυ ή δευτερoγεvoύς voμoθεσίας, θα τελoύv υπό τηv διακριτικήv εξoυσίαv τoυ δικαστηρίoυ και τo δικαστήριov θα έχη πλήρη εξoυσίαv vα απoφασίζη υπό τιvoς και κατά τιvα έκτασιv τα τoιαύτα έξoδα θα πληρωθώσι». Είναι νομολογημένο ότι το θέμα των εξόδων ανήκει στην διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Ο κανόνας είναι πως ο επιτυχών διάδικος δικαιούται να του επιδικασθούν τα έξοδα της διαδικασίας στην οποία πέτυχε και είναι κατ' εξαίρεση που επιτυχών διάδικος αποστερείται των εξόδων του και αυτό γίνεται μόνο για αποχρώντα λόγο. Τα πιο κάτω, σχετικά με το θέμα των εξόδων, τονίστηκαν στην υπόθεση Νίτσα Θρασυβούλου ν. ARTO ESTATES LIMITED
(1993)1 Α.Α.Δ. 12: «Είναι θεμελιωμένο ότι ο βασικός παράγοντας που διέπει την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου ως προς τα έξοδα, είναι το αποτέλεσμα της δίκης. Θεωρείται ασύννομο ο δικαιωθείς διάδικος να επωμίζεται τα έξοδα της υπεράσπισης των δικαιωμάτων του και εύλογο να τα επωμίζεται ο αποτυχών διάδικος, η αδικαιολόγητη προσφυγή του οποίου στο Δικαστήριο (όπως τεκμηριώνεται από το αποτέλεσμα) αποτέλεσε τη γενεσιουργό αιτία των εξόδων. Κλασσικό παράδειγμα εξαίρεσης από τον κανόνα αποτελεί η περίπτωση επιτυχόντα διαδίκου ο οποίος συμβάλλει με το χειρισμό της υπόθεσής του στην αύξηση των εξόδων της δίκης· σ' εκείνη την περίπτωση δικαιολογείται ο μετριασμός της εφαρμογής του κανόνα (τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα) και η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, ώστε να αντανακλάται η συμβολή του επιτυχόντα διαδίκου στη διόγκωση των εξόδων. Δεν είναι όμως παραδεκτή η αποστέρηση των εξόδων του επιτυχόντα διαδίκου χωρίς αποχρώντα λόγο». Επίσης, στην υπόθεση Joseph El Alam v. Χριστόφορου Τουμαζίδη
(1998)1 Α.Α.Δ. 968, λέχθηκαν αναφορικά με το θέμα των εξόδων τα ακόλουθα: «Όπως έχει κατ' επανάλειψη τονιστεί, τα έξοδα ακολουθούν, με ορισμένες εξαιρέσεις στις οποίες δεν είναι ανάγκη να αναφερθούμε, το αποτέλεσμα. Το αποτέλεσμα της δίκης συναρτάται με τα δικαιώματα των διαδίκων και όχι με το άμεμπτο της συμπεριφοράς τους. Μόνο όπου διαπιστώνεται αποχρών λόγος, ο οποίος σχετίζεται με την πρόκληση των εξόδων της δίκης, δικαιολογείται απόκλιση από τον κανόνα. Όπως τονίστηκε στη Χάσικος κ.ά. ν. Χαραλαμπίδη
(1990)1 Α.Α.Δ. 389, 393 «Η δικαίωση δεν συνεπάγεται δαπάνη». Δικαιολογείται απόκλιση από τον κανόνα οποτεδήποτε καταφαίνεται ότι διάδικος συνέβαλε αδικαιολόγητα στη διόγκωση των εξόδων της δίκης για λόγους που δε σχετίζονται με το αποτέλεσμα. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από τη Θρασυβούλου ν. Arto Estates Ltd
(1993)1 Α.Α.Δ. 12, 15:: «Κλασσικό παράδειγμα εξαίρεσης από τον κανόνα αποτελεί η περίπτωση επιτυχόντα διαδίκου ο οποίος συμβάλλει με το χειρισμό της υπόθεσής του στην αύξηση των εξόδων της δίκης· σ' εκείνη την περίπτωση δικαιολογείται ο μετριασμός της εφαρμογής του κανόνα (τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα) και η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, ώστε να αντανακλάται η συμβολή του επιτυχόντα διαδίκου στη διόγκωση των εξόδων.» Η ίδια αρχή επαναλαμβάνεται στην Αρέστη ν. Λαδόκονου,
(1996)1 Α.Α.Δ. 646, ότι δικαιολογείται απόκλιση από τον κανόνα εφόσο, συντρέχουν ικανοί λόγοι που ανάγονται στη γενεσιουργό αιτία της πρόκλησης των εξόδων της δίκης ή μέρους των». ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η επίδικη αίτηση καταχωρήθηκε στις 9.11.2017 και αποτελεί ένα από τα μέτρα εκτέλεσης τα οποία προβλέπονται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 στα οποία δύναται να καταφύγει ο εξ αποφάσεως πιστωτής για να εισπράξει το λαβείν του. Κατά τον χρόνο της καταχώρησης της παρούσας αίτησης το επίδικο χρέος η είσπραξη του οποίου επιδιώχθηκε με την επίδικη αίτηση ήταν οφειλόμενο προς τον αιτητή ο οποίος είχε κάθε δικαίωμα να καταχωρήσει και να προωθήσει την παρούσα αίτησή του προς είσπραξη του ποσού το οποίο η καθ' ης η αίτηση του όφειλε δυνάμει της Δικαστικής απόφασης ημερομηνίας 12.8.
- Κρίνω ότι στην παρούσα υπόθεση το γεγονός ότι ο δικηγόρος της ενάγουσας μετά την καταχώρηση της επίδικης αίτησης απέστειλε στις 13.2.2018 επιστολή προς τον δικηγόρο του αιτητή με την οποία δήλωνε την ετοιμότητά της για την αποπληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους της δεν καθιστά την καταχώρηση και προώθηση της παρούσας αίτησης εκ μέρους του αιτητή καταχρηστική. Το κρίσιμο χρονικό σημείο ήταν η καταχώρηση της αίτησης και από τη στιγμή που αυτή καταχωρήθηκε σε χρόνο κατά τον οποίο το χρέος της καθ' ης η αίτηση υφίστατο, κρίνω ότι το γεγονός αυτό δεν αποτελεί καταχρηστική συμπεριφορά εκ μέρους του αιτητή και η σχετική εισήγηση του κ. Παρασκευά δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Η οποιαδήποτε μεταγενέστερη της καταχώρησης της επίδικης αίτησης εκδήλωση πρόθεσης εκ μέρους της να καταβάλει το εξ αποφάσεως χρέος της κρίνω ότι δεν συνιστά ικανό λόγο για να μην δικαιούται ο αιτητής να του καταβληθούν τα δικηγορικά έξοδα της αίτησης ούτε καθιστά την καταχώρηση και προώθησή της επίδικης αίτησης καταχρηστική. Κρίνω επίσης ότι η προώθηση της αίτησης δεν συνέβαλε με οποιοδήποτε τρόπο στην αύξηση των εξόδων για να μπορεί βάσιμα το Δικαστήριο να αποκλίνει από τον κανόνα ότι ο επιτυχών διάδικος δικαιούται να του επιδικασθούν τα έξοδά του. Ο βασικός παράγοντας που διέπει την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου ως προς τα έξοδα είναι το αποτέλεσμα της δίκης και στην παρούσα περίπτωση δεν διακρίνω οποιοδήποτε αποχρώντα λόγο ο οποίος να μπορεί βάσιμα να αποστερήσει τον αιτητή από τα έξοδά του λαμβάνοντας υπόψη μου ότι πέτυχε στην αίτησή του. Για όλους τους πιο πάνω λόγους εκδίδεται Διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η ενάγουσα να καταβάλει το εξ αποφάσεως χρέος της εκ ποσού €582,00 πλέον Φ.Π.Α. επί του ως άνω ποσού και €25,00 ως πραγματικά έξοδα εντός 30 ημερών από σήμερα. Δεν παραγνωρίζω το γεγονός ότι στη Νομική Βάση της αίτησης συμπεριλαμβάνεται και το άρθρο 9ΙΣΤ του Κεφ. 6 το οποίο δίδει εξουσία στο Δικαστήριο στην περίπτωση που ο εξ αποφάσεως οφειλέτης είναι μισθωτός να εκδώσει Διάταγμα αποκοπής απολαβών το οποίο να απευθύνεται προς τον εργοδότη του εξ αποφάσεως οφειλέτη με το οποίο διατάσσεται ο τελευταίος να προβαίνει σε περιοδικές αφαιρέσεις και κατακρατήσεις από τις απολαβές του μισθωτού και να τις καταβάλλει στον εξ αποφάσεως πιστωτή ή αρμόδιο λειτουργό του Δικαστηρίου. Έχοντας υπόψη μου τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και το γεγονός ότι το εξ αποφάσεως χρέος διατάχθηκε να καταβληθεί με μία εφάπαξ δόση κρίνω ότι δεν είναι αναγκαίο να εκδοθεί το εν λόγω Διάταγμα αποκοπής απολαβών. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης επιδικάζονται υπέρ του αιτητή και εναντίον της καθ' ης η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα εξόδων €500,00 - €2.
- (Υπ.) .......... Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο