AG Leventis House Ltd ν. M. AVRAAMIDES & CO LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 4230/2017, 10/5/2018

AG Leventis House Ltd ν. M. AVRAAMIDES & CO LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 4230/2017, 10/5/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A308 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Χρ. Φούλια, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4230/2017 Μεταξύ: AG Leventis House Ltd Εναγόντων και

1. M. AVRAAMIDES & CO LTD
2. XXXXX ΑΒΡΑΑΜΙΔΗΣ Εναγομένων Ημερομηνία: 10.5.2018 Μονομερής Αίτηση των εναγόντων ημερομηνίας 15.11.2017 για Προσωρινό Διάταγμα Για τους Αιτητές: κ. Στυλιανού για κ.κ. Τάσσος Παπαδόπουλος & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Καθ' ων η Αίτηση: κα Ιωάννου για κ.κ. Δράκος & Ευθυμίου Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ Οι ενάγοντες καταχώρησαν την παρούσα αγωγή σε Γενικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα με την οποία ζητούν Διάταγμα διά του οποίου να εμποδίζονται οι εναγόμενοι ή/και οι υπάλληλοί τους ή/και οι αντιπρόσωποί τους ή/και οι υπηρέτες τους ή/και οποιαδήποτε άλλα πρόσωπα ενεργούν εκ μέρους ή/και για λογαριασμό τους από το να εισέρχονται ή/και να επεμβαίνουν ή/και να κατέχουν ή/και να χρησιμοποιούνή/και να εκμεταλλεύονται ή/και με οποιοδήποτε άλλο τρόπο παρεμβαίνουν σε ακίνητη ιδιοκτησία των εναγόντων το οποίο βρίσκεται στην οδό Αναστασίου Γ. Λεβέντη 12 (πρώην Λεωνίδου). Αξιώνουν επίσης Γενικές και Ειδικές αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση σε κινητή ή/και ακίνητη ιδιοκτησία των Εναγόντων ή για απώλειες απολαβών και/ή διαφυγόντα κέρδη και/ή αποζημιώσεις για τις ζημιές που θα υποστούν λόγω της παράνομης επέμβασης των εναγομένων επί του ακινήτου τους και τιμωρητικές και/ή επαυξημένες αποζημιώσεις. Την ημέρα καταχώρησης της επίδικης αγωγής οι ενάγοντες καταχώρησαν την παρούσα μονομερή αίτηση για προσωρινό Διάταγμα την οποία το Δικαστήριο διέταξε να επιδοθεί στους εναγόμενους, οι οποίοι εμφανίστηκαν στη διαδικασία και καταχώρησαν ένσταση. Με την παρούσα αίτηση οι ενάγοντες αιτούνται από το Δικαστήριο Διάταγμα με το οποίο να εμποδίζονται οι εναγόμενοι ή/και οι υπάλληλοί τους ή/και οι αντιπρόσωποί τους ή/και οι υπηρέτες τους ή/και οποιαδήποτε άλλα πρόσωπα ενεργούν εκ μέρους ή/και για λογαριασμό τους από το να εισέρχονται ή/και να επεμβαίνουν ή/και να κατέχουν ή/και να χρησιμοποιούν ή/και να εκμεταλλεύονται ή/και με οποιοδήποτε άλλο τρόπο παρεμβαίνουν στην επίδικη με την παρούσα αγωγή ακίνητη ιδιοκτησία των εναγόντων καθώς και στους χώρους στάθμευσης πέριξ αυτής μέχρι την πλήρη εκδίκαση της παρούσας αγωγής. Αιτούνται επίσης Διάταγμα με το οποίο να εμποδίζονται οι εναγόμενοι ή/και οι υπάλληλοί τους ή/και οι αντιπρόσωποί τους ή/και οι υπηρέτες τους ή/και οποιαδήποτε άλλα πρόσωπα ενεργούν εκ μέρους ή/και για λογαριασμό τους από το να εμποδίζουν και/ή παρενοχλούν και/ή απαγορεύουν στους Ενάγοντες και/ή αξιωματούχους και/ή αντιπροσώπους και/ή υπηρέτες και/ή σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ενεργεί εκ μέρους και/ή για λογαριασμό των Εναγόντων από το να εισέρχονται και/ή κατέχουν και/ή αναλάβουν την κατοχή και/ή εκμεταλλεύονται και/ή χρησιμοποιούν την επίδικη με την παρούσα αγωγή ακίνητη ιδιοκτησία των εναγόντων καθώς και στους χώρους στάθμευσης πέριξ αυτής μέχρι την πλήρη εκδίκαση της παρούσας αγωγής. Η αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στα άρθρα 4, 5 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στον περί Αστικών Αδικημάτων Νόμο Κεφ. 148 άρθρα 12, 13 και 43, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48 ΘΘ.1, 2, 3, 8 και 9, στις αρχές της επιείκειας, στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στη διακριτική ευχέρεια και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Ρωσσίδη στην οποία εκτίθενται τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η αίτηση. Στην ένορκη δήλωσή του ο κ. Ρωσσίδης αναφέρει μεταξύ άλλων,ότι είναι ο γραμματέας των εναγόντων και γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης από προσωπική γνώση και εμπλοκή και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση. Ισχυρίζεται ότι το ακίνητο εντός του οποίου βρίσκεται το επίδικο υποστατικό αποτελεί ιδιοκτησία των εναγόντων οι οποίοι αγόρασαν τα 2/3 μερίδιά του περί το έτος 2008 και αργότερα το υπόλοιπο 1/3 μερίδιο. Οι εναγόμενοι σε άγνωστο για εκείνο χρόνο συνήψαν συμφωνία ενοικίασης με τους προηγούμενους ιδιοκτήτες του ακινήτου με σκοπό την προς αυτούς ενοικίαση του ισογείου καταστήματος που βρίσκεται στον ισόγειο χώρο του επίδικου ακινήτου, επί της οδού Αναστάσιου Λεβέντη αρ. 12 στη Λευκωσία. Το υποστατικό ενοικιαζόταν για πολλά χρόνια από τον εναγόμενο αρ. 2 είτε υπό την προσωπική του ιδιότητα είτε από την εναγόμενη 1 εταιρεία και εντός αυτού διατηρούσαν για πολλά χρόνια κατάστημα πώλησης αθλητικών ειδών και ειδών ένδυσης και υπόδεσης, γνωστό ως Avraamides Sports. Oι εναγόμενοι αναγνώρισαν τους ενάγοντες ως τους νέους ιδιοκτήτες του ακινήτου και τους κατέβαλλαν ανελλιπώς τα μηνιαία ενοίκια. Οι εναγόμενοι παρέμειναν στο εν λόγω υποστατικό μέχρι τα μέσα Απριλίου του 2014 όταν για δικούς τους λόγους αποχώρησαν από αυτό και παρέδωσαν στους ενάγοντες ελεύθερη την κατοχή του. Οι ενάγοντες αποδέχθηκαν πλήρως τον τερματισμό της ενοικίασης και δεν αξίωσαν από τους εναγόμενους αποζημιώσεις ή ζημιές λόγω της αποχώρησής των. Ισχυρίζεται ότι οι ενάγοντες σκέφτονταν να εκμεταλλευτούν τον επίδικο χώρο, είτε κατεδαφίζοντας το επίδικο υποστατικό και ενοποιώντας το με τεμάχιο γης το οποίο επίσης τους ανήκει και βρίσκεται πίσω από αυτό, είτε με διάφορους άλλους τρόπους. Οι σκέψεις τους αυτές πήραν σάρκα και οστά αφού ήδη εδώ και χρόνια έχουν ετοιμαστεί και εκπονηθεί σχετικές μελέτες και βρίσκονται στο τελικό στάδιο του σχεδιασμού και υλοποίησης του έργου. Επισύναψε ως Τεκμήριο Β τις σχετικές μελέτες που έγιναν το έτος 2013 και ως Τεκμήριο Γ μεταγενέστερες μελέτες για εκμετάλλευση του ακινήτου ως χώρου στάθμευσης. Ανεξάρτητα από τους πιο πάνω σχεδιασμούς, ένα χρόνο μετά την εγκατάλειψη του υποστατικού από τους εναγόμενους η κατάσταση του κρίθηκε επικίνδυνη από τον Δήμο Λευκωσίας και έγιναν συστάσεις στους ενάγοντες να προχωρήσουν άμεσα σε επισκευές του. Ισχυρίστηκε ότι οι ενάγοντες προχώρησαν τον προγραμματισμό τους με σκοπό την τελική κατεδάφιση και εκμετάλλευση του ακινήτου, έχοντας σε γνώση τους ότι οι εναγόμενοι αποχώρησαν και εγκατέλειψαν πλήρως το επίδικο υποστατικό. Παρόλα αυτά, πριν από λίγες μέρες οι ενάγοντες ειδοποιήθηκαν από πρόσωπα τα οποία εργάζονται στη Λεβέντειο Πινακοθήκη η οποία βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το ακίνητο ότι εντός του επίδικου υποστατικού υπήρχε κινητικότητα και ότι κάποια πρόσωπα προέβαιναν σε αλλαγές εντός του εν λόγω υποστατικού με σκοπό την εμπορική εκμετάλλευσή του και δεν μπορούσαν να κατανοήσουν πως κάποιοι θα εισέβαλαν σε ξένη ιδιοκτησία και θα προέβαιναν με τόση άνεση σε αλλαγές και τροποποιήσεις. Λόγω της φύσεως των εκτελούμενων εργασιών και λόγω του ότι οι κλειδαριές στις θύρες του υποστατικού δεν αλλάχθηκαν μετά την αποχώρησή των εναγομένων υποψιάστηκαν ότι πιθανό τις εργασίες να τις εκτελούσαν οι εναγόμενοι και πράγματι στις 6.11.2017 διαπίστωσε ότι επαναλειτούργησε το κατάστημα των εναγομένων χωρίς αυτοί να ζητήσουν την άδεια των εναγόντων. Αμέσως μετά οι ενάγοντες έδωσαν οδηγίες στους δικηγόρους τους να απευθύνουν επιστολή προς τους εναγόμενους με την οποία τους κάλεσαν να παύσουν να χρησιμοποιούν το υποστατικό και να αποχωρήσουν άμεσα από αυτό. Οι εναγόμενοι μέσω επιστολής των δικηγόρων τους ημερομηνίας 10.11.2017 η οποία επισυνάφθηκε ως Τεκμήριο ΣΤ δήλωσαν ότι είναι θέσμιοι ενοικιαστές και πως ο λόγος που δεν πληρώνουν ενοίκιο είναι γιατί αυτό το εισηγήθηκαν οι ενάγοντες. Ισχυρίζεται ότι με βάση τη νομική συμβουλή την οποία έλαβαν οι ενάγοντες από τους δικηγόρους τους πιστεύει ότι αυτοί έχουν καλή και βάσιμη υπόθεση με ορατή πιθανότητα επιτυχίας και δικαιούνται στην έκδοση των αιτούμενων θεραπειών. Σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα οι ενάγοντες θα υποστούν ζημιές και βλάβες οι οποίες θα είναι δύσκολο εάν όχι αδύνατο είτε να υπολογισθούν είτε να αποζημιωθούν εκ των υστέρων αφού οι εναγόμενοι έχουν πλήρη έλεγχο του υποστατικού και είναι σε θέση να καταστρέψουν το εσωτερικό του υποστατικού. Περαιτέρω, με τις τροποποιήσεις που γίνονται επ' αυτού υπάρχει κίνδυνος κατάρρευσης ή πτώσης του υποστατικού και αυτό πιθανό να έχει ανυπολόγιστες και μη επανορθώσιμες συνέπειες τόσο για τους εναγόμενους και τους υπαλλήλους τους όσο και για τους ενάγοντες οι οποίοι ως ιδιοκτήτες του χώρου φέρουν την κύρια ευθύνη και ενδεχομένως να βρεθούν υπόλογοι για καταστάσεις οι οποίες εκφεύγουν του έλεγχου και της εποπτείας τους. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι λόγω ακριβώς της συνεχούς παράνομης, προκλητικής και γεμάτης θράσος συμπεριφοράς των εναγομένων το Δικαστήριο θα πρέπει να τους τιμωρήσει και να τους απαγορεύσει και να τους εμποδίσει από το να χρησιμοποιούν και εκμεταλλεύονται το υποστατικό από το οποίο αποχώρησαν και για τη χρήση του οποίου δεν έχουν δώσει έκτοτε οποιοδήποτε αντάλλαγμα. Είναι ο ισχυρισμός του ότι εάν επιτραπεί στους εναγόμενους να εισέρχονται στο υποστατικό θα προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά στους ιδίους οι οποίοι έχουν ήδη προβεί σε σχετικές μελέτες και προγραμματισμούς ως προς τη διαμόρφωση του χώρου ο οποίος τους ανήκει. Ο προγραμματισμός τους έγινε με βάση τα σημερινά δεδομένα και τις σημερινές τιμές και αξίες και δεν γνωρίζουν ποια θα είναι τα δεδομένα σε 5 ή 6 χρόνια. Οι εναγόμενοι οι οποίοι διατηρούν άλλο κατάστημα σε κοντινή απόσταση από το επίδικο υποστατικό δεν θα υποστούν οικονομική ή άλλη βλάβη σε περίπτωση που εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα και σε περίπτωση που δεν εμποδιστούν με Δικαστικό Διάταγμα να εισέρχονται στο υποστατικό τότε υπάρχει υπαρκτός και ορατός κίνδυνος οι εναγόμενοι να προκαλέσουν ανεπανόρθωτες και μη υπολογίσιμες ζημιές στους αιτητές. Οι εναγόμενοι καταχώρησαν, όπως προανέφερα, ένσταση με την οποία προβάλλουν 6 λόγους για τους οποίους ζητούν την απόρριψη της παρούσας αίτησης. Ισχυρίζονται ότι πολλοί από τους ισχυρισμούς των εναγόντων δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60, ότι οι ενάγοντες δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια ή/και παραπλάνησαν το Δικαστήριο καθότι δεν αποκάλυψαν την αλήθεια, ότι δεν στοιχειοθετείται το αδίκημα της παράνομης επέμβασης αφενός γιατί δεν υπήρξε τέτοια επέμβαση και αφετέρου επειδή είναι θέσμιοι ενοικιαστές του επίδικου υποστατικού το οποίο κατέχουν νόμιμα και το οποίο ουδέποτε εγκατέλειψαν, ότι το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την παρούσα αίτηση καθότι ουδέποτε τερματίστηκε η ενοικίαση βάση της οποίας κατέχουν το υποστατικό ως θέσμιοι ενοικιαστές και ότι οι ενάγοντες ουδεμία ζημιά θα υποστούν από τη μη έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων σε αντίθεση με τους ιδίους οι οποίοι θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά αφού σε περίπτωση που αποξενωθούν από την κατοχή του υποστατικού οι ενάγοντες στην ουσία θα λάβουν με την αίτηση ό,τι ζητούν με την αγωγή τους. Η ένσταση στηρίζεται στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρο 32, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 άρθρα 4, 7 και 9, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.39, Δ.48 ΘΘ.1-13 και στους Κανόνες της επιείκειας και της πρακτικής του Δικαστηρίου, στις αρχές του Κοινοδικαίου και στη Νομολογία και τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται φαίνονται στην ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Αβρααμίδη. Ο κ. Αβρααμίδης ισχυρίζεται ότι από το έτος 1976 που ιδρύθηκε η εναγόμενη 1 εταιρεία πάντοτε ενοικίαζε το επίδικο υποστατικό από τους προηγούμενους ιδιοκτήτες του και στην πορεία των ετών κατέστη θέσμιος ενοικιαστής. Επισύναψε προς τούτο ως Τεκμήριο 1 στην ένορκη του δήλωση αντίγραφο της αίτησης Κ.17/1996 η οποία καταχωρήθηκε από τους προηγούμενους ιδιοκτήτες του υποστατικού στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων και ως Τεκμήριο 2 αντίγραφο επιστολής ημερομηνίας 1.3.2002 με την οποία οι δικηγόροι των προηγούμενων ιδιοκτητών του ακινήτου εντός του οποίου βρίσκεται το επίδικο υποστατικό τους ενημέρωναν για κάποια αύξηση στο καταβαλλόμενο τότε ποσό ενοικίου. Αρνείται τον σχετικό ισχυρισμό των εναγόντων και ισχυρίζεται ότι οι εναγόμενοι ουδέποτε αποχώρησαν από το επίδικο υποστατικό ούτε παρέδωσαν την κατοχή του στους ενάγοντες ούτε υπέγραψαν οτιδήποτε για να τερματιστεί η ενοικίασή του ούτε συνεννοήθηκαν οποτεδήποτε με τους ενάγοντες για παράδοση του υποστατικού σε αυτούς. Παραδέχεται ότι τα τελευταία χρόνια δεν καταβάλλεται ενοίκιο στους ενάγοντες αλλά πληρώνονται κανονικά όλα τα υπόλοιπα έξοδα σε σχέση με το επίδικο υποστατικό και επισύναψε ως Τεκμήριο 3 απόδειξη του ηλεκτρικού ρεύματος για αυτό. Ισχυρίζεται ότι ήταν οι ενάγοντες που τους εισηγήθηκαν να μην πληρώνουν ενοίκιο καθότι έχουν σκοπό να κατεδαφίσουν το επίδικο υποστατικό. Το έτος 2013 λόγω της οικονομικής κρίσης μειώθηκαν οι πωλήσεις του καταστήματος και ως εκ τούτου περί τα τέλη του 2014 αυτό μετατράπηκε σε αποθηκευτικό χώρο για να εξυπηρετεί το κατάστημα το οποίο διατηρούν σε κοντινή απόσταση περί τα 50 μέτρα. Αυτό το οποίο συνέβη τον Οκτώβριο του 2017 ήταν να ανανεώσουν εξωτερικά την εικόνα του καταστήματος και να το λειτουργούν πλέον, πέραν από αποθηκευτικό χώρο και ως κατάστημα λιανικής πώλησης με εξυπηρέτηση πελατών. Αρνήθηκε ότι οι εναγόμενοι επενέβησαν καθ' οιονδήποτε τρόπο στο υποστατικό και ισχυρίστηκε ότι ο λόγος που ουδέποτε αλλάχθηκαν οι κλειδαριές του εν λόγω υποστατικού ήταν γιατί αυτοί εξακολουθούν να είναι νόμιμα οι ενοικιαστές του. Ισχυρίζεται επίσης ότι η αρχική επιδίωξη των εναγόντων ήταν η κατεδάφιση του κτιρίου και αυτό αποτελεί τον πραγματικό λόγο καταχώρησης της επίδικης αίτησης ο οποίος καταδεικνύεται επίσης από το γεγονός ότι από το έτος 2013 αυτοί είχαν ετοιμάσει και εκπονήσει σχετικές μελέτες. Τέλος ισχυρίζεται ότι από τη νομική συμβουλή που λαμβάνει από τους δικηγόρους των εναγομένων το παρόν Δικαστήριο είναι αναρμόδιο να εκδικάσει την παρούσα αίτηση για το λόγο ότι οι εναγόμενοι είναι θέσμιοι ενοικιαστές του επίδικου υποστατικού και ζητά την απόρριψή της. ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Η υπόθεση προχώρησε σε ακρόαση με αντεξέταση του κ. Αβρααμίδη επί των ισχυρισμών του που περιέχονταν σε μερικές από τις παραγράφους της ενόρκου δηλώσεώς του η οποία συνοδεύει την ένσταση των εναγομένων και με αγορεύσεις των δικηγόρων των δύο μερών με τις οποίες υποστηρίζουν έκαστος τις θέσεις του διαδίκου που εκπροσωπεί. Ο κ. Στυλιανού εισηγήθηκε ότι από το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων φαίνεται ξεκάθαρα ότι η αγωγή των εναγόντων βασίζεται στην παράνομη, παράτυπη και εντελώς καταχρηστική συμπεριφορά των καθ' ων η αίτηση οι οποίοι χρησιμοποιούν το επίδικο υποστατικό των εναγόντων χωρίς την άδεια και τη συναίνεσή τους χωρίς να τους καταβάλλουν οποιοδήποτε τίμημα για αυτό και χωρίς να έχουν υπογράψει οποιαδήποτε συμφωνία με τους ενάγοντες σε οποιοδήποτε χρόνο. Είναι η εισήγησή του κ. Στυλιανού ότι η αποχώρηση των εναγομένων από το υποστατικό έλαβε χώρα τον Απρίλιο του 2014 όταν αποχώρησαν από αυτό και παρέδωσαν κενή και ελεύθερη την κατοχή του στους ενάγοντες. Η αποχώρησή τους από αυτό συνάγεται από το ότι έπαψαν να πληρώνουν ενοίκια, έπαψαν να το λειτουργούν ως κατάστημα και από το ότι αφαίρεσαν τις πινακίδες τους από το εξωτερικό του καταστήματος. Εισηγήθηκε ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου για να εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα και ότι είναι ορθό και δίκαιο να γίνει αυτό καθότι οι εναγόμενοι δεν θα υποστούν οποιαδήποτε ζημιά ή βλάβη από την έκδοσή τους αφού κανένα δικαίωμα δεν έχουν ή μπορεί να έχουν στον χώρο του καταστήματος. Εισηγήθηκε επίσης ότι οι εναγόμενοι δεν θα υποστούν οποιαδήποτε βλάβη από την έκδοση των Διαταγμάτων αφού ακόμα και με την έκδοσή τους δεν θα εμποδιστεί η λειτουργία της επιχείρησής τους λόγω του ότι λειτουργούν και άλλο κατάστημα μόλις λίγα μέτρα πιο κάτω από το επίδικο υποστατικό. Η κα Ιωάννου με τη σειρά της εισηγήθηκε ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Νόμου καθότι οι ενάγοντες δεν προσήλθαν με καθαρά χέρια στο Δικαστήριο και δεν αποκάλυψαν την αλήθεια, ούτε στοιχειοθετείται το αδίκημα της παράνομης επέμβασης καθότι οι εναγόμενοι είναι θέσμιοι ενοικιαστές του επίδικου υποστατικού και το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την παρούσα αίτηση. Εισηγήθηκε επίσης ότι σε περίπτωση έκδοσης των αιτούμενων Διαταγμάτων οι εναγόμενοι θα υποστούν απροσδιόριστη οικονομική ζημιά και απώλεια πελατείας αφού θα αποξενωθούν της κατοχής του επίδικου καταστήματος και ουσιαστικά οι ενάγοντες με την αίτησή τους θα πάρουν όσα ζητούν με την αγωγή τους χωρίς οι εναγόμενοι να ακουστούν με τη δέουσα διαδικασία. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει Διατάγματα πηγάζει από το Δίκαιο της Επιείκειας και η δικαιοδοσία για έκδοσή τους στο Κυπριακό Δίκαιο παρέχεται από το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
3. Η παρούσα αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 και στα άρθρα 4, 5 και 9 του Κεφ.
4. Το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου επεξηγήθηκε και διασαφηνίστηκε σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd