← Κύπρος

CYPRA BIOENERGY LTD ν. ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Αρ. Αγωγής: 3343/2017, 18/5/2018

CYPRA BIOENERGY LTD ν. ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Αρ. Αγωγής: 3343/2017, 18/5/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A333 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Δαυίδ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3343/2017 Μεταξύ: CYPRA BIOENERGY LTD Ενάγουσας -και- ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Εναγομένου Αίτηση ημερομηνίας 24.01.2018 για συμπληρωματική ένορκη δήλωση Ημερομηνία: 18 Μαΐου, 2018 Εμφανίσεις: Για ενάγοντα - αιτητή: κ. Λαμπριανίδης για Γεώργιος Γ. Γιάγκου Δ.Ε.Π.Ε. Για εναγόμενο- καθ' ου η Αίτηση: κα Δ. Παπαμιλτιάδους-Νεοκλέους. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 12.09.2017, στα πλαίσια μονομερούς αίτησης των εναγόντων που καταχωρήθηκε στις 08.09.2017, εκδόθηκε από το δικαστήριο παρεμπίπτων, απαγορευτικό διάταγμα, κατά τρόπο που ικανοποιείτο ένα από τα αιτητικά της ως άνω αίτησης ενώ για τα υπόλοιπα δόθηκαν οδηγίες όπως η σχετική αίτηση επιδοθεί στον εναγόμενο - καθ' ου η αίτηση. Την ως άνω αίτηση συνόδευε και υποστήριζε πολυσέλιδη ένορκη δήλωση, (36 σελίδες) ίδιας ημερομηνίας, ήτοι 08.09.2017 και ικανός αριθμός τεκμηρίων. Της επίδοσης του διατάγματος προς τον εναγόμενο, ακολούθησε καταχώρηση ειδοποίησης πρόθεσης ένστασης από την πλευρά του τελευταίου. Την ως άνω ένσταση, ημερ. 21.09.2017, συνοδεύει και υποστηρίζει επίσης πολυσέλιδη ένορκη δήλωση, (35 σελίδες) και ικανός αριθμός τεκμηρίων. Με την υπό συζήτηση αίτηση, επιδιώκεται από τους ενάγοντες αιτητές η εξασφάλιση άδειας του δικαστηρίου για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από την πλευρά τους. Τούτο, ως προβάλλεται στο σώμα της, «προς απάντηση των ισχυρισμών του κ. XXXXX Πίπη, οι οποίοι τίθενται στην ένορκη δήλωσή του 02.11.2017». Απώτερος στόχος, ως προκρίνεται στην ένορκη δήλωση του διευθυντή της ενάγουσας εταιρείας, η οποία συνοδεύει και υποστηρίζει την αίτηση, είναι να τεθούν στο δικαστήριο οι θέσεις της ενάγουσας σε σχέση και προς απάντηση των ισχυρισμών του ως άνω Πίπη, όπως αυτοί περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωσή του τελευταίου, ημερ. 02.11.2017, ενώ παράλληλα αποσκοπεί να θέσει ενώπιον του δικαστηρίου «γεγονότα και αναφορές οι οποίες έλαβαν χώρα μετά την καταχώρηση της Αίτησης και την έκδοση των σχετικών ζητούμενων διαταγμάτων». Η παραχώρηση της σχετικής άδειας, υποστηρίζει ο ως άνω ομνύον, θα επιτρέψει να απαντηθούν από τους αιτητές όσα ψευδή και παραπλανητικά τέθηκαν με την ως άνω ένορκη δήλωση του Πίπη και θα δοθεί έτσι η ευκαιρία να απαντηθούν ισχυρισμοί του εναγόμενου με τους οποίους αμφισβητούνται οι θέσεις της ενάγουσας. Η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, υποστηρίζει, θα βοηθήσει το Δικαστήριο να έχει ενώπιων του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα όλου του φάσματος των γεγονότων που αφορούν την παρούσα διαδικασία. Το αίτημα συμπληρώθηκε με την παρουσίαση της προτεινομένης για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης - έκτασης 36 σελίδων - ως επίσης των τεκμηρίων που θα την συνοδεύουν. Η πλευρά του εναγομένου - καθ' ου η αίτηση καταχώρησε ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης στο ως άνω αίτημα. Μια πλειάδα λόγων ένστασης προτάσσονται οι οποίοι περιλαμβάνονται στο σώμα της. Ειδικότερα, προβάλλεται πως: «Η Ένσταση στηρίζεται στα πιο κάτω νομικά σημεία και/ή λόγους:

  1. Η Αίτηση είναι νομικά και/ή ουσιαστικά αβάσιμη.
  2. Η Αίτηση είναι αντινομική και/ή παράτυπη και/ή απαράδεκτη.
  3. Δεν καταδεικνύεται «καλός λόγος» και/ή δεν προβάλλονται εύλογοι και/ή τεκμηριωμένοι λόγοι για χορήγηση άδειας του Δικαστηρίου για καταχώριση της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης.
  4. Δεν δίδεται εξήγηση για την αναγκαιότητα και/ή τη σημασία της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε σχέση με την εκδίκαση της κυρίως αίτησης για έκδοση απαγορευτικού ενδιάμεσου διατάγματος και/ή διαταγμάτων.
  5. Δεν καταδεικνύεται «καλός λόγος» για καταχώριση της προτιθέμενης Γ,-ττληρωματικής ένορκης δήλωσης σε συνάρτηση με τη φύση και/ή τις ανάγκες της κυρίως αίτησης την οποία επιδιώκει να εξυπηρετήσει.
  6. Τα γεγονότα τα οποία η Αιτήτρια επιθυμεί να εισαχθούν μέσω της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ήταν προϋπάρχοντα και γνωστά και/ή με εύλογη επιμέλεια μπορούσαν να είναι γνωστά σε αυτήν, πριν την καταχώριση της ένορκης δήλωσης ημερομηνίας 8/9/
  7. Τα γεγονότα τα οποία η Αιτήτρια επιθυμεί να εισαχθούν μέσω της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι άσχετα και/ή μη αναγκαία για την υποστήριξη της θέσης της και/ή της αίτησης για έκδοση του απαγορευτικού ενδιάμεσου διατάγματος και/ή διαταγμάτων.
  8. Η προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση σχολιάζει και/ή απαντά και/ή απορρίπτει την εκδοχή της πλευράς του Εναγομένου - Καθ' ου η Αίτηση ως ανυπόστατη, πράγμα ανεπίτρεπτο.
  9. Η Αιτήτρια επαναλαμβάνει και/ή συμπληρώνει τους αρχικούς ισχυρισμούς της, οι οποίοι εκτίθενται στην ένορκη δήλωση του κ. Γεωργίου ημερομηνίας 8/9/2017, πράγμα ανεπίτρεπτο.
  10. Με τη προτιθέμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση παρατίθενται άσκοπες και αχρείαστες για τη διαδικασία θέσεις, ισχυρισμοί, γεγονότα και σχολιασμοί, και κυριότερον νομικές ερμηνείες από μη νομικό, οι οποίοι σκοπό έχουν την καθυστέρηση της διαδικασίας και οδηγούν, ως αποτέλεσμα, στην κατάχρηση της διαδικασίας και στην εκτροπή από τα θέσμια.
  11. Δεν είναι δίκαιο και/ή εύλογο και/ή προς το συμφέρον της διαδικασίας και/ή της Δικαιοσύνης να επιτραπεί η καταχώριση της προτιθέμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και/ή, ως αποτέλεσμα, εάν επιτραπεί το αιτούμενο Διάταγμα, θα καταστρατηγείται η αρχή της φυσικής Δικαιοσύνης.
  12. Εάν επιτραπεί το αιτούμενο Διάταγμα, οι διάδικοι θα εμπλακούν σε μια ατέρμονη διαδικασία ανταλλαγής θέσεων και ισχυρισμών, χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα, ώστε να οδηγηθούμε σε κατασπατάληση του δικαστικού χρόνου και κατάχρηση.
  13. Άνευ βλάβης των πιο πάνω, σε περίπτωση που το Δικαστήριο εγκρίνει το παρόν αίτημα, θα πρέπει αναγκαστικά να δοθεί στον Καθ' ου η Αίτηση το δικαίωμα να απαντήσει καταχωρώντας επιπρόσθετη συμπληρωματική ένορκη δήλωση και/ή απαντητική επί της αιτούμενης συμπληρωματικής του Αιτητή, με αποτέλεσμα η ίδια η διαδικασία να καθυστερήσει και να ξεφύγει του πλαισίου της δίκης που αφορά σε έκδοση προσωρινού διατάγματος και/ή διαταγμάτων». Ο XXXXX Πίπης, Αν. Διευθυντής των Κτηνιατρικών Υπηρεσιών, με την ένορκη δήλωσή του, ημερ. 31.01.2018 που συνοδεύει και υποστηρίζει την ένσταση, ουσιαστικά επαναλαμβάνει και εξειδικεύει σε κάποιο βαθμό τους προβαλλόμενους λόγους ένστασης, σχολιάζοντας περαιτέρω το περιεχόμενο της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Έχοντας κατά νου το φάκελο της δικαστικής διαδικασίας και την πορεία που η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή αλλά και η αίτηση ημερομηνίας 08.09.2017 ακολούθησε, ζήτημα που πρωτίστως αισθάνομαι θα πρέπει να απασχολήσει στο πλαίσιο της παρούσας απόφασης, είναι αν υπό τις περιστάσεις που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση - ως αυτές προκύπτουν από το φάκελο της διαδικασίας - είναι δυνατή ή έστω χρήσιμη η ουσιαστική ενασχόληση του Δικαστηρίου με το αντικείμενο της υπό συζήτηση αίτησης. Εξηγούμαι: Σύμφωνα με τα στοιχεία του φακέλου της διαδικασίας, η δρομολόγηση της υπό ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής από την πλευρά των εναγόντων, έγινε με την καταχώρηση και σφράγιση στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας του γενικά οπισθογραφημένου κλητήριου εντάλματός της, (Δ.2 κ.1) στις 09.09.
  14. Τόσο η μονομερής αίτηση στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε το διάταγμα ημερ. 12.09.2017, όσο και η ένορκη δήλωση του Γεώργιου Γεωργίου, που συνοδεύει και υποστηρίζει την εν λόγω αίτηση, καταχωρήθηκαν σε χρόνο προγενέστερο της καταχώρησης του κλητηρίου εντάλματος, ήτοι στις 08.09.
  15. Στη βάση καλά καθιερωμένων και αποκρυσταλλωμένων αρχών της νομολογίας, ένορκη δήλωση που συνοδεύει αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος, δεν μπορεί να προηγείται χρονικά του χρόνου καταχώρησης της αγωγής (βλ. Stavros Hotels Apartments Ltd κ.α. (Αρ. 2)

(1994)1 Α.Α.Δ. 389). Δεν μπορεί, δηλαδή, να αποτελέσει το πραγματικό υπόβαθρο προς υποστύλωση και εξέταση στο τέλος της ημέρας της αίτησης. Τούτο γιατί, όπως υπεδείχθη και στην Πολιτική Αίτηση Αρ. 131/2014, ημερ. 22.07.2014, Αίτηση της εταιρείας Tandum Ltd, για έκδοση διατάγματος certiorari, το περιεχόμενό της συναρτάται ουσιαστικά με ανύπαρκτη αγωγή. Στην υπόθεση Nicolaou Bros Tourist Entreprises Ltd
(1999)1 Α.Α.Δ. 201, ένορκη δήλωση που υπεγράφη μια μέρα πριν την καταχώρηση της αγωγής προς υποστήριξη αίτησης, ρητά υπεδείχθη πως όχι μόνο δεν θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη αλλά και ότι δεν θα μπορούσε να θεραπευτεί, με βάση τη Δ.64 των Διαδικαστικών Κανονισμών περί Πολιτικής Δικονομίας. Δεν παραβλέπω το γεγονός ότι σε εξαιρετικές περιπτώσεις, το δικαστήριο μπορεί να εκδώσει παρεμπίπτων διάταγμα στη βάση ένορκης δήλωσης προγενέστερη της καταχώρησης της αγωγής, τούτο όμως απαιτεί, στο κατάλληλο στάδιο, ανάληψη υποχρέωσης για επανόρκιση και κατάθεση νέας ένορκης δήλωσης. (βλ. Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 24, παράγραφος 1059 και Αγγλική Δικαστηριακή Πρακτική (Annual Pracice) 1958, Τόμος 1, σελίδα 922, Stavros Hotels Apartments κ.α. (Αρ. 1)
(1994)1 Α.Α.Δ. 389, S. A. Constantinou Ltd κ.α. ν. Marfin Popular Bank Public Ltd
(2009)1 Α.Α.Δ. 754 και Φωτεινή Ιβρου v. Ελένη Μαυροκωνσταντή κ.α. Πολιτική Έφεση Αρ. Ε126/2013, ημερ. 01.02.2017). Στην υπόθεση Perpetti S.P.A. v. Lounic Confectionery Ltd,
(2000)1(Β) Α.Α.Δ.960, επαναλήφθηκε ο κανόνας ότι ένορκη δήλωση που συνοδεύει αίτηση για έκδοση προσωρινού απαγορευτικού διατάγματος δεν μπορεί να γίνει σε ημερομηνία πριν την καταχώρηση της αγωγής. Σημειώθηκε παράλληλα ότι το δικαστήριο σε εξαιρετικές μόνο περιστάσεις δύναται να εκδώσει παρεμπίπτων διάταγμα στα πλαίσια ένορκης δήλωσης που έγινε πριν την καταχώρηση της αγωγής. Όπως τέθηκε στη σελίδα 964: «Οι αυθεντίες συγκλίνουν στο ότι το Δικαστήριο διατηρεί δυνατότητα έκδοσης παρεμπίπτοντος διατάγματος στη βάση μαρτυρίας η οποία περιέχεται σε ένορκη δήλωση που έγινε πριν από την καταχώρηση της αγωγής μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Εφόσον διαπιστωθεί ότι η περίπτωση είναι εξαιρετική το Δικαστήριο απαιτεί επανόρκιση του ενόρκως δηλώσαντα και καταχώρηση της ένορκης δήλωσης μετά την επανόρκιση. Ζητείται επίσης από τον ενάγοντα να αναλάβει ευθύνη ότι θα πραγματοποιηθούν αυτά που ζητά το Δικαστήριο προκείμενου το Δικαστήριο να προχωρήσει στην έκδοση του παρεμπίπτοντος διατάγματος. Στους Halsbury's Law of England, 4η έκδ., τόμος 24 αναφέρονται τα εξής: «The affidavit should not, as a rule, be sworn until after the issue of writ, but in exceptional cases the court may grant an interim order even though the affidavit was shown before the issue of the writ. In such cases the Court now requires the affidaivit to be resworn and filed and the plaintiff is required to give an undertaking to have this done» H παρακάτω προσέγγιση φαίνεται ότι έχει επιδοκιμαστεί και από το Ανώτατο Δικαστήριο της Κύπρου. Βλ. Re Stavros Hotel Apartments Ltd & Others
(1994)1 A.A.Δ. 836 και Re BABEΛ ΜΠΟΥΤΙΚ ΛΤΔ
(1995)1 Α.Α.Δ. 947.». Στην αμέσως πιο πάνω αναφερόμενη υπόθεση, η ένορκη δήλωση που συνόδευε την ex parte αίτηση στα πλαίσια της οποίας εξεδόθη προσωρινό απαγορευτικό διάταγμα, έγινε στις 13.04.1998, ενώ η αγωγή καταχωρήθηκε μια μέρα αργότερα, ήτοι στις 14.09.1998. Όπως δηλαδή στην περίπτωση που εδώ απασχολεί. Το πρωτόδικο δικαστήριο, παρά το γεγονός ότι ορθά έκρινε πως η προχρονολογημένη ένορκη δήλωση δεν μπορούσε να ληφθεί υπόψη, εντούτοις χωρίς να τροχιοδρομηθεί η αναγκαία διαδικασία που θα επέτρεπε τη διάσωση της αίτησης μέσω της επανόρκισης του μάρτυρα, παραχώρησε σε μεταγενέστερο χρόνο, άδεια για προσαγωγή προφορικής μαρτυρίας, χωρίς τούτο να είναι δυνατόν, αφού, ως υπεδείχθη από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, δεν υπήρχαν οι προϋποθέσεις για κάτι τέτοιο. Οι αιτητές στην υπό συζήτηση αίτηση, όπως και στην υπόθεση Perpetti S.P.A., (ανωτέρω) θα έπρεπε έγκαιρα να επισημάνουν το γεγονός ότι η ένορκη δήλωση και η αίτησή τους προηγήθηκε της καταχώρησης της αγωγής και αν υπήρχαν εξαιρετικές περιστάσεις τέτοιες που θα δικαιολογούσαν παρέκκλιση από τον πιο πάνω κανόνα, το δικαστήριο, ως οι πιο πάνω αυθεντίες, θα μπορούσε στον κατάλληλο χρόνο να τροχιοδρομήσει τη διαδικασία στην ορθή της πορεία. Ως αποκαλύπτει ο φάκελος της διαδικασίας της παρούσας υπόθεσης, ουδέποτε τέθηκε τέτοιο ζήτημα ενώπιων του δικαστηρίου. Υπό τις περιστάσεις που περιβάλλουν την υπό συζήτηση περίπτωση, η επιδίωξη μέσω της παρούσας αίτησης της εξασφάλισης άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, προς συμπλήρωση μιας εκ των πραγμάτων ανύπαρκτης κατά την δικονομική τάξη των πραγμάτων ένορκης δήλωσης, η οποία εξακολουθεί να παραμένει ως τέτοια, δεν μπορεί να έχει επιτυχή κατάληξη. Ως υπεδείχθη στην Perpetti S.P.A. (ανωτέρω) είναι φανερό ότι και στην υπό συζήτηση περίπτωση, τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, θα αποτελούσε εξ αρχής σφάλμα. Δεν διαλανθάνει ασφαλώς της προσοχής του Δικαστηρίου ότι το πιο πάνω ζήτημα δεν συμπεριλαμβάνεται στους λόγους ένστασης που η πλευρά του καθ' ου η αίτηση προτάσσει στην ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης της πλευράς του. Προκύπτει, ωστόσο, ως δεδομένο, από το περιεχόμενο του φακέλου της υπόθεσης πραγματικότητα που το δικαστήριο, εξετάζοντας την υπό συζήτηση αίτηση, δεν θα μπορούσε να παραβλέψει - αγνοήσει. Η ως άνω κατάληξη του Δικαστηρίου, αποβαίνει κατά την αντίληψή μου καταλυτική για το υπό δικαστική κρίση αίτημα, δυνάμενη, από μόνη της, να σφραγίσει την τύχη της υπό συζήτηση αίτησης. Αισθάνομαι ότι η περαιτέρω ενασχόληση με το ζήτημα και η δικαστική κρίση επί των ουσιαστικών ζητημάτων που προτάσσουν οι δυο πλευρές σε σχέση πάντα με το αντικείμενο της υπό συζήτηση αίτησης, θα απέληγε στο τέλος της ημέρας σε ακαδημαϊκή συζήτηση, κινούμενη σε ένα θεωρητικό επίπεδο επί των ζητημάτων που προκρίνονται από τις δυο πλευρές, χωρίς να εξυπηρετείται - υπό τις περιστάσεις - χρήσιμος σκοπός, εξέλιξη ασφαλώς αντιπαραγωγική και ανεπιθύμητη. (Βλ. Μαυρονικόλα ν. Φοινιώτη κ.α.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1659 και Marketrends (Capital Market) Ltd v. Θεοδωρίδη
(2003)1 (Β) Α.Α.Δ. 1248). Ως άλλωστε έχει υποδειχθεί για το ζήτημα από το σεβαστό Δικαστή Ναθαναήλ, στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Tudor
(2011)1 (B) A.A.Δ 1176, 1183: «Τα Δικαστήρια δεν ενεργούν επί ματαίω ούτε επιλύουν ακαδημαϊκά ζητήματα, ούτε και προχωρούν σε επίλυση διαφορών οι οποίες είτε έχουν εκλείψει, είτε λόγω μεταβολής των συνθηκών, η επίλυσής τους δεν θα κατέληγε σε οποιοδήποτε πρακτικό αποτέλεσμα». Με δεδομένη την ως άνω κατάληξη του Δικαστηρίου, το Δικαστήριο συνειδητά δεν θα προχωρήσει στην περαιτέρω συζήτηση των πτυχών που οι δυο πλευρές ανέδειξαν, προωθώντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Τούτο κρίνεται ότι θα ήταν ανακόλουθο με την αμέσως πιο πάνω τοποθέτηση του Δικαστηρίου ότι η ένορκη δήλωση, ημερ. 08.09.2017, της οποίας επιχειρείται η συμπλήρωση, κάτω από τις περιστάσεις που περιβάλλουν την υπό συζήτηση περίπτωση, κατά τη δικονομική τάξη δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι υπάρχει. Συνακόλουθα των πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της διαδικασίας, κατ' εφαρμογή του βασικού κανόνα ο οποίος προβλέπει ότι θα πρέπει να ακολουθούν το αποτέλεσμα της διαδικασίας, (Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 30, σελ. 412 παρ. 795 και 796) θα επιβαρυνθεί η πλευρά των αιτητών, θα καταβληθούν δε στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ........... Α. Δαυίδ, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.