ΔΗΜΟΣ ΣΤΡΟΒΟΛΟΥ ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΙΔΗΣ, Αίτηση αρ. 590/2017, 18/5/2018

(1)Η διαιτητική απόφαση είναι λανθασμένη, παράτυπη και παράνομη και στερείται επαρκούς αιτιολογίας.

(2)Ο διαιτητής παρεβίασε την βασική δικονομική αρχή σύμφωνα με την οποίαν η ανταπαίτηση δύναται να αναφέρεται και σε γεγονότα προκύπτοντα μετά από την καταχώριση της απαίτησης.

(3)Ο διαιτητής εσφαλμένως και/ή παρανόμως δέχθηκε ότι για την τροποποίηση της ανταπαίτησης εφαρμόζονται οι αρχές και οι θεσμοί ως αυτά ισχύουν για την τροποποίηση της οπισθογράφησης στην περίπτωση αγωγής.

(4)Η διαιτητική απόφαση είναι αποτέλεσμα κακού χειρισμού της διαιτητικής διαδικασίας και/ή αυτή βασίστηκε σε εσφαλμένη νομική γνωμάτευση. Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του Νεόφυτου Χριστοδουλίδη, υπαλλήλου των αιτητών. Στην ένορκη αυτή δήλωση επισυνάπτονται, ως τεκμήρια, διάφορα έγγραφα. Η αίτηση επεδόθηκε τόσον στον καθ΄ου η αίτηση όσον και στο διαιτητή. Ο δεύτερος επέλεξε να μην εμφανισθεί στη διαδικασία. Η αίτηση αντιμετωπίζει τη γραπτή ένσταση του καθ΄ου η αίτηση, η οποία κατεχωρίστηκε στις 10.01.2018 και οι λόγοι της οποίας συνοψίζονται ως εξής:

(1)Ο ισχυρισμός περί του ότι ο διαιτητής παρεβίασε βασική δικονομική αρχή σύμφωνα με την οποίαν η ανταπαίτηση δύναται να αναφέρεται και σε γεγονότα προκύπτοντα μετά από την καταχώριση της απαίτησης ως, επίσης, και ο ισχυρισμός σύμφωνα με τον οποίον ο διαιτητής εσφαλμένως και/ή παρανόμως δέχθηκε ότι για την τροποποίηση της ανταπαίτησης εφαρμόζονται οι αρχές και οι θεσμοί ως αυτά ισχύουν για την τροποποίηση της οπισθογράφησης στην περίπτωση της αγωγής, δεν προεβλήθηκαν ενώπιον του διαιτητή κατά την επίδικη διαιτητική διαδικασία και αυτός δεν απεφάνθηκε για την βασιμότητά τους. Συνεπώς, το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να επιληφθεί των ισχυρισμών αυτών.

(2)Το αίτημα για τροποποίηση της ανταπαίτησης δεν μπορεί να αφορά σε γεγονότα μεταγενέστερα και ούτε μπορεί να αφορά σε νέα βάση αγωγής.

(3)Η διαιτητική απόφαση είναι ορθή, νόμιμη και έγκυρη και ουδόλως συνιστά κακό χειρισμό της διαιτητικής διαδικασίας εκ μέρους του διαιτητή.

(4)Η διαιτητική απόφαση είναι αποτέλεσμα καλόπιστης άσκησης, εκ μέρους του διαιτητή, της ευρείας σχετικής διακριτικής εξουσίας του.

(5)Η επιδιωκόμενη τροποποίηση παραβιάζει την βασική αρχή της διαιτησίας περί συνεκτικότητας.

(6)Η επιδιωκόμενη τροποποίηση είναι κακόπιστη, παρελκυστική και καταπιεστική.

(7)Η επιδιωκόμενη τροποποίηση θα περιπλέξει την εκκρεμούσα διαιτησία και θα οδηγήσει στην παραλυσία της. Έτσι, θα πληγούν τα νόμιμα συμφέροντα του καθ΄ου η αίτηση.

(8)Απόρριψη της επιδιωκόμενης τροποποίησης δεν θα επηρεάσει δυσμενώς τα νόμιμα συμφέροντα των αιτητών. Την ένσταση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του καθ΄ου η αίτηση ημερ. 10.01.2018. Ομοίως, στην ένορκη αυτή δήλωση επισυνάπτονται, ως τεκμήρια, διάφορα έγγραφα. Είναι αδιαμφισβήτητα τα ακόλουθα κρίσιμα, για την εξέταση της αίτησης, γεγονότα:

(1)Οι αιτητές αποτελούν νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου και συγκεκριμένα οργανισμό τοπικής αυτοδιοίκησης. Ο καθ΄ου η αίτηση είναι επαγγελματίας Αρχιτέκτων.

(2)Οι διάδικοι συνήψαν γραπτές συμφωνίες στο πλαίσιο των οποίων ο καθ΄ου η αίτηση ανέλαβε την εκπόνηση της μελέτης και την επίβλεψη των εργασιών συντήρησης, αποκατάστασης και ανακαίνισης της διατηρητέας οικοδομής του «Παλαιού Δημαρχείου Στροβόλου» και την μετατροπή της σε γεωγραφικό μουσείο και κέντρο στρατηγικής για το περιβάλλον («το έργο»). Η συμβατική σχέση των διαδίκων προβλέπει ρήτρα διαιτησίας.

(3)Στις 21.07.2014 παρεπέμφθηκαν, ενώπιον διαιτητή, οι διαφορές που προέκυψαν μεταξύ των διαδίκων και οι οποίες απορρέουν από τη συμβατική τους σχέση.

(4)Αυθημερόν (δηλαδή στις 21.07.2014) καταχωρίστηκε, εκ μέρους του καθ΄ου η αίτηση, η έκθεση απαίτησης. Ο καθ΄ου η αίτηση διεκδικεί: (α) την έκδοση απόφασης δια της οποίας να αναγνωρίζεται πως η αμοιβή των Συμβούλων, του Αρχιτέκτονος, του Πολιτικού Μηχανικού, του Ηλεκτρολόγου Μηχανικού, του Μηχανολόγου Μηχανικού και του Επιμετρητή Ποσοτήτων υπολογίζεται επί του τελικού κόστους του έργου, ως αυτό θα προκύψει από τους τελικούς λογαριασμούς, (β) την επιδίκαση του ποσού των €134.077,00, ως η αμοιβή του για την περίοδο από τις 12.01.2012 έως και τις 26.07.2013, (γ) την επιδίκαση του ποσού των €3.650-, ως η αμοιβή του για υπηρεσίες που προσέφερε από τις 21.01.2012 έως και τις 20.12.2013 ως Σύμβουλος για θέματα ασφάλειας και υγείας, (δ) την επιδίκαση τόκων και εξόδων.

(5)Στις 15.09.2014 κατεχωρίστηκε, εκ μέρους των αιτητών, η υπεράσπιση και η ανταπαίτηση. Οι αιτητές ανταπαιτούν: (α) την επιδίκαση αποζημιώσεων για απωλεσθέντα ποσά ύψους €8.000 και €40.000, ως ενοίκια, (β) την επιδίκαση του ποσού των €171.238 ως η αμοιβή εργολάβου για εργασίες τις οποίες αυτός εξετέλεσε και τις οποίες ο καθ΄ου η αίτηση απορρίπτει, (γ) την επιδίκαση γενικών αποζημιώσεων, (δ) την επιδίκαση ονομαστικών αποζημιώσεων για την εκ μέρους του καθ΄ου η αίτηση παραβίαση υποχρέωσης εμπιστευτικότητας καθώς και ανάρμοστη συμπεριφορά, (ε) την επιδίκαση τόκων και εξόδων.

(6)Στις 09.02.2015 κατεχωρίστηκε η απάντηση στην υπεράσπιση και η υπεράσπιση στην ανταπαίτηση.

(7)Στις 04.08.2016 οι αιτητές κατεχώρισαν αίτηση για την τροποποίηση της υπεράσπισης και ανταπαίτησής τους («η αίτηση για τροποποίηση»). Δια της αίτησης για τροποποίηση (συνημμένη, ως τεκμήριο 2, στην ένορκη δήλωση του XXXXX Χριστοδουλίδη ημερ. 27.10.2017), οι αιτητές επιδιώκουν την εκτενή τροποποίηση του αρχικού δικογράφου τους δια της προσθήκης νέων ισχυρισμών περί τα γεγονότα καθώς και νέων ανταπαιτήσεων. Συγκεκριμένα, οι αιτητές επιδιώκουν να προσθέσουν, στο αρχικό δικόγραφό τους, ισχυρισμούς οι οποίοι αφορούν στα όσα εξελίχθηκαν (α) την 01.07.2015, όταν αυτοί υπέβαλαν στον καθ΄ου η αίτηση προσχέδιο του τελικού λογαριασμού του έργου, (β) τις 27.04.2016, όταν αυτοί, διαμέσου επιστολής τους απευθυνόμενη προς τον καθ΄ου η αίτηση, τερμάτισαν την επίδικη συμβατική σχέση και (γ) τις 06.07.2016, όταν αυτοί συνομολόγησαν συμφωνία παροχής υπηρεσιών με συγκεκριμένο Επιμετρητή Ποσοτήτων. Περαιτέρω, οι αιτητές επιδιώκουν να προσθέσουν, στο αρχικό δικόγραφό τους, νέες ανταπαιτήσεις απορρέουσες από τα γεγονότα που έλαβαν χώραν κατά ή περί τις προαναφερθείσες ημερομηνίες, ήτοι την 01.07.2015, τις 27.04.2016 και τις 06.07.2016.

(8)Ο καθ΄ου η αίτηση κατεχώρισε ένσταση στην αίτηση για τροποποίηση.

(9)Κατόπιν ακρόασης, στις 06.10.2017 ο διαιτητής εξέδωσε την επίδικη απόφαση δια της οποίας απέρριψε την αίτηση για τροποποίηση. Όσον αφορά στους λόγους της απόφασής του, ο διαιτητής παραπέμπει στη νομική γνωμάτευση που έλαβε σχετικώς. Ο διαιτητής απετάθηκε σε συγκεκριμένο δικηγορικό οίκο με τη σύμφωνη γνώμη των διαδίκων. Η νομική γνωμάτευση (συνημμένη, ως τεκμήριο 6, στην ένορκη δήλωση του XXXXX Χριστοδουλίδη ημερ. 27.10.2017) καταλήγει σε εισήγηση περί απόρριψης της αίτησης για τροποποίηση και για τους εξής λόγους: «...στην Κύπρο είναι καλώς θεμελιωμένη αρχή δικαίου ότι δεν επιτρέπεται η εισαγωγή, σε δικόγραφο, αιτίας αγωγής που ήταν ανύπαρκτη κατά το χρόνο καταχώρισης της αγωγής ....Το παρόν Διαιτητικό Δικαστήριο ...δεν έχει δικαιοδοσία να προβεί σε κρίση με τα νέα γεγονότα στα πλαίσια της παρούσας αγωγής.....το Δικαστήριο κρίνει την ενέργεια των Καθ΄ων η αίτηση να μεταβάλουν, τροποποιήσουν και επεκτείνουν την απαίτηση τους παράνομη και εντελώς ανεπίτρεπτη, με αποτέλεσμα να εμποδίζονται από το να προωθούν τη συγκεκριμένη θεραπεία μέσω της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγής» (δείτε στις σελ. 9-10 και 12 της νομικής γνωμάτευσης). Η ακρόαση της αίτησης έγινε με τις εκατέρωθεν αγορεύσεις. Μελετήθηκαν τα επίδικα θέματα και εξετάστηκε η μαρτυρία, υπό το πρίσμα και των όσων οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων ανέφεραν δια των αγορεύσεών τους. Σημειώνονται και διαπιστώνονται τα εξής:

(1)Η πλευρά του καθ΄ου η αίτηση δεν αμφισβητεί τη τυπική/διαδικαστική ορθότητα της αίτησης. Συγκεκριμένα, η πλευρά του καθ΄ου η αίτηση δεν αμφισβητεί τη δυνατότητα προβολής επί ακυρώσει μίας ενδιάμεσης διαιτητικής απόφασης ως η επίδικη. Οι λόγοι τους οποίους η πλευρά του καθ΄ου η αίτηση προβάλλει και τους οποίους αυτή αναπτύσσει αφορούν στην επί της ουσίας ορθότητα της διαιτητικής απόφασης καθώς και στο κώλυμα των αιτητών να προβάλλουν, στο πλαίσιο της προκείμενης διαδικασίας, συγκεκριμένα επιχειρήματα για την ακύρωσή της.

(2)Σύμφωνα με την παραδοσιακή αντίληψη, σκοπός της παραπομπής μίας διαφοράς σε διαιτησία είναι η ταχεία και τελεσίδικη επίλυσή της. Εξ ου και ο νομοθέτης προβλέπει περιορισμένα ένδικα μέσα κατά των διαιτητικών αποφάσεων, τα δε δικαστήρια παρεμβαίνουν στο έργο των διαιτητών με ιδιαίτερη προσοχή και με τάσεις περιοριστικές όσον αφορά στις περιπτώσεις τέτοιας παρέμβασης (Σολωμού v. Laiki Cyprialife Ltd

(2010)1 (A) A.A.Δ. 687, 696-701, P.N.P. Constructions Ltd v. Χαραλαμπίδη κ.α.

(2012)1 (Β) Α.Α.Δ. 1395, 1400-1). Με άλλα λόγια, το Δικαστήριο δεν είναι πρόθυμο να ακυρώσει μια διαιτητική απόφαση με ευκολία. Το Δικαστήριο ασκεί τον εποπτικό του ρόλο μόνον όπου η ανάγκη ορθής απονομής της δικαιοσύνης το επιβάλλει. Στην απόφαση (Α.Ν.Stasis Estates Co. Ltd v. G.M.P. Katsambas Ltd

(2001)1 (Γ) A.A.Δ. 2006, 2010-1, αναφέρονται τα εξής σχετικά: «Η διαιτησία διεξάγεται σύμφωνα με τις καθιερωμένες νομικές αρχές ... Μια από τις συνέπειες είναι ότι η διαιτησία διεξάγεται υπό μορφή προφορικής ακρόασης, εκτός βέβαια αν οι διάδικοι συμφωνήσουν διαφορετικά (Altco Ltd v. Sutherland

(1971)2 Lloyd's Rep 515). O διαιτητής θα πρέπει να είναι προσηλωμένος και να συμμορφώνεται αυστηρά με τους όρους του διορισμού του (Winter v. White

(1819)1 B & B 350, 357). Ως λειτουργός του δικαστηρίου, είναι υποχρεωμένος να τηρεί τους δικονομικούς κανόνες που εφαρμόζονται στις δικαστικές διαδικασίες. Διαφορετικά θα προέκυπτε κίνδυνος δημιουργίας ενός συστήματος διαιτητικού δικαίου, ανεξάρτητου και ίσως διαφορετικού από το νόμο και τις διαδικασίες που εφαρμόζονται στα δικαστήρια της χώρας, με απρόβλεπτες συνέπειες, μια και ο κάθε διαιτητής θα μπορούσε να εφαρμόζει κανόνες, τόσο του ουσιαστικού, όσο και του δικονομικού δικαίου, που κατά τη δική του κρίση τυγχάνουν εφαρμογής στη συγκεκριμένη περίπτωση, με αποτέλεσμα να παραβιάζεται η ισονομία, βασική αρχή του δικαίου. Ο διαιτητής δικαιούται να ακούει μαρτυρία που θα τον βοηθήσει να καταλήξει στη λύση της διαφοράς των διαδίκων. Η αξιολόγηση της αξιοπιστίας της προφορικής μαρτυρίας παραμένει αναπόσπαστο μέρος κάθε δικαστικής απόφασης. Ο διαιτητής, ως κριτής του τεχνικού μέρους της διαφοράς, μπορεί να αναφέρεται και να εξετάζει τα διάφορα τεκμήρια που κατατέθηκαν, αλλά αναμφίβολα όταν αποφασίσει να δεκτεί καταθέσεις μαρτύρων, αυτές πρέπει να δίδονται προφορικά (viva voce). Η χρησιμοποίηση μαρτυρίας που δόθηκε ενώπιον άλλου, ακόμα και ενώπιον του Δικαστηρίου που εκδικάζει την υπόθεση, συνιστά παράβαση βασικού δικονομικού κανόνα. Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Galatis v. Savvides and Another

(1965)1 C.L.R. 87, 96, o διαιτητής θα πρέπει να ακούει και τις δύο πλευρές, την κάθε μια στην παρουσία της άλλης. Είναι αλήθεια ότι ένα πρόσωπο διορίζεται ως διαιτητής λόγω των ειδικών του γνώσεων και των εμπειριών του στο συγκεκριμένο επάγγελμα και συνεπώς δεν είναι αναγκαίο γι΄αυτόν να εξετάζει μάρτυρες για να καταλήξει στην απόφαση του. Όμως όταν αποφασίζει ότι χρειάζεται, η λήψη μαρτυρίας πρέπει να γίνεται με τον ορθό δικονομικό τρόπο. Η λανθασμένη αποδοχή μαρτυρίας δυνατόν να συνιστά νομικά πλημμελή εκτέλεση του καθήκοντος του διαιτητή (Paniccos Harakis Ltd v. The Official Receiver

(1978)1 C.L.R. 15,23). ................................»

(3)Το άρθρο 20

(2)του Κεφ.4 αναφέρει περιοριστικά τους λόγους για τους οποίους μια διαιτητική απόφαση δύναται να αμφισβητηθεί, ενώπιον του Δικαστηρίου, και να ακυρωθεί. Το άρθρο διαλαμβάνει τα εξής: «20. Εξουσία για ακύρωση διαιτητικής απόφασης....

(2)Όταν ο διαιτητής ή ο επιδιαιτητής επέδειξε κακή συμπεριφορά ή χειρίστηκε κακώς την υπόθεση ή όταν η διαιτησία διεξάχθηκε παράτυπα ή η διαιτητική απόφαση εκδόθηκε παράτυπα, το Δικαστήριο δύναται να ακυρώσει τη διαιτητική απόφαση.» Εν προκειμένω, οι αιτητές εγκαλούν τη διαιτητική απόφαση ως προϊόν κακού χειρισμού της επίδικης διαιτητικής διαδικασίας εκ μέρους του διαιτητή. Υποδεικνύουν δε συγκεκριμένους λόγους οι οποίοι, κατά την άποψή τους, θεμελιώνουν την κατ΄ισχυρισμόν μεμπτή συμπεριφορά του διαιτητή.

(4)Επειδή, όπως προαναφέρεται, επί διαδικαστικών και δικονομικών ζητημάτων ο διαιτητής ακολουθεί το ισχύον, στις δικαστικές διαδικασίες, δίκαιο (Α.Ν.Stasis Estates Co. Ltd v. G.M.P. Katsambas Ltd (ανωτέρω)] παρατίθενται τα εξής σχετικά: Η έγκριση αίτησης για τροποποίηση δικογράφου εναπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η οποία ασκείται εντός του πλαισίου που καθορίζει η σχετική νομολογία (Φοινιώτης ν. Greenman Navigation

(1989)1(E) Α.Α.Δ. 33, 36-7 και Famiro Shipping Company Ltd v. Ami Knitting and Clothing Industries Ltd

(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 741). Οι νομολογημένες παράμετροι έχουν ποικίλουσα βαρύτητα, αναλόγως των περιστατικών της κάθε υπόθεσης (Βασιλειάδης ν. Πετρολίνα

(1994)1 Α.Α.Δ. 16). Η σύγχρονη τάση υποστηρίζει την ελαστικότερη αντιμετώπιση του ζητήματος. Έτσι, τα Δικαστήρια επιτρέπουν τροποποίηση δικογράφου στην κατάλληλη περίπτωση ακόμη και εάν η ανάγκη για τροποποίηση είναι το αποτέλεσμα αμέλειας ή ακόμη και εάν η αίτηση για τροποποίηση υποβάλλεται με καθυστέρηση (Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου

(1991)1 Α.Α.Δ. 934). Στα αρχικά στάδια της εκδίκασης μιας υπόθεσης, κατ΄αρχήν, επιτρέπεται και είναι επιθυμητό να επιδιώκεται η τροποποίηση των δικογράφων ώστε να οριστικοποιείται η απαίτηση, η υπεράσπιση ή η ανταπαίτηση, αναλόγως, και να προσδιορίζονται τα επίδικα θέματα. Όσον αφορά στο ειδικότερο ζήτημα της επιδίωξης, δια της αίτησης για τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης ή της ανταπαίτησης, αναλόγως, εισαγωγής νέας βάσης αγωγής, παρατίθεται το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση στις Πολιτικές Εφέσεις αρ. 137/2013 κ.α. Ikos Cif Ltd v. Martin Coward κ.α., ημερ. 20.04.2014: «Σταθερή γραμμή της Νομολογίας επιβεβαιώνει ως θεμελιακή αρχή πως τροποποίηση δικογράφων είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που αυτό κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για την αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Ακόμη και στις περιπτώσεις που επιδιώκεται νέα βάση αγωγής, η αίτηση τροποποίησης δεν είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, αλλά εξετάζεται και συνεκτιμάται υπό το πρίσμα του συνόλου των στοιχείων της δεδομένης περίπτωσης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης συνιστά, σε κάθε περίπτωση, κυρίαρχο παράγοντα, κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, να επιτρέπει τροποποίηση. .......................... Η επιδίωξη ενάγοντα για εισαγωγή νέας βάσης αγωγής, δεν είναι εκ προοιμίου καταδικασμένη σε αποτυχία. Ο παράγοντας αυτός συναρτάται με τα υπόλοιπα στοιχεία της κάθε ξεχωριστής περίπτωσης, προκειμένου να διαμορφωθεί η τελική κρίση του Δικαστηρίου. Κυρίαρχο στοιχείο καιι γνώμονας είναι πάντοτε το συμφέρον της δικαιοσύνης». Περαιτέρω, στις περιπτώσεις όπου επιχειρείται η προσθήκη νέας βάσης αγωγής ή ανταπαίτησης και/ή νέας αιτίας αγωγής ή ανταπαίτησης (νέου αγώγιμου δικαιώματος) και/ή νέας αξίωσης, κρίσιμο είναι να διαπιστωθεί κατά πόσον τα γεγονότα που τις θεμελιώνουν υφίσταντο κατά τον χρόνο καταχώρισης του αρχικού δικογράφου. Εφ΄όσον το τροποποιημένο δικόγραφο ανατρέχει στον χρόνο καταχώρισης του αρχικού, έπεται πως οι επιδιωκόμενες να προστεθούν νέα αιτία αγωγής ή ανταπαίτησης, αναλόγως, και νέα αξίωση πρέπει, κατ΄αρχήν, να υφίσταντο κατά τον χρόνο καταχώρισης της αγωγής ή της ανταπαίτησης, αναλόγως. Στην απόφαση International Marine Services Company Limited v. MTR Metals (Overseas) Ltd

(1995)1 Α.Α.Δ. 77, 79 αναφέρονται τα εξής: «Διαπιστώνεται προσθήκη αξιώσεων που δεν περιλαμβάνονται στο κλητήριο ένταλμα και, κυρίως, θεμελίωση τους πάνω σε γεγονότα μεταγενέστερα της καταχώρισης του κλητηρίου εντάλματος. Σε σειρά υποθέσεων δεν επετράπη η εισαγωγή αιτίας αγωγής που ήταν ανύπαρκτη κατά τον χρόνο καταχώρισης της αγωγής (Βλ. Eshelby v. Federated European Bank Ltd

(1931)All E.R. Rep. σελ. 840, Τilcon Ltd v. Land Investments Ltd

(1987)1 All E.R. 615, Gaber Alian Ali v. The Cyprus Ship Poseidonia και Άλλων

(1990)1 Α.Α.Δ. 990)».

(5)Στην προκείμενη περίπτωση, όλα όσα αφορούν την 01.07.2015, όταν οι αιτητές υπέβαλαν στον καθ΄ου η αίτηση προσχέδιο του τελικού λογαριασμού του έργου, τις 27.04.2016, όταν οι αιτητές, διαμέσου επιστολής τους απευθυνομένης προς τον καθ΄ου η αίτηση, τερμάτισαν την επίδικη συμβατική τους σχέση, και τις 06.07.2016, όταν οι αιτητές συνομολόγησαν συμφωνία παροχής υπηρεσιών με συγκεκριμένο Επιμετρητή Ποσοτήτων, δεν δύνανται να προστεθούν στο δικόγραφο των αιτητών γιατί ακριβώς αφορούν σε γεγονότα πολύ μεταγενέστερα της 09.02.015, ημερομηνίας καταχώρισης του αρχικού δικογράφου τους. Εφ΄όσον, όπως προαναφέρεται, το τροποποιημένο δικόγραφο ανατρέχει στον χρόνο καταχώρισης του αρχικού, νέα υπεράσπιση, νέα βάση ανταπαίτησης, νέα αιτία ανταπαίτησης και νέες αξιώσεις των ανταπαιτούντων αιτητών, οι οποίες θεμελιώνονται σε γεγονότα τα οποία δεν υφίσταντο κατά το χρόνο καταχώρισης του αρχικού δικογράφου τους, δεν δύνανται να αποτελούν αντικείμενο αίτησης για τροποποίηση. Διευκρινίζεται πως η ανταπαίτηση δύναται μεν να αναφέρεται σε γεγονότα που προκύπτουν μετά από την καταχώριση της απαίτησης, όμως, το εγχείρημα για την τροποποίηση της ήδη καταχωρισθείσας ανταπαίτησης πρέπει να περιορίζεται σε γεγονότα υφιστάμενα κατά το χρόνο καταχώρισης του αρχικού δικογράφου του ανταπαιτούντος. Ως εκ των ανωτέρω, η ενδιάμεση διαιτητική απόφαση ημερ. 06.10.2017 δια της οποίας απερρίφθηκε η αίτηση για τροποποίηση κρίνεται ως ορθή επί της ουσίας. Ο εκ μέρους του διαιτητή χειρισμός της αίτησης για τροποποίηση υπήρξε εύλογα επιτρεπτός και σύμφωνος με τη σχετική νομολογία. Εν προκειμένω, δεν συντρέχει κανένας από τους λόγους ακύρωσης της ενδιάμεσης διαιτητικής απόφασης ημερ. 06.10.2017, ως αυτοί προσδιορίζονται στην αίτηση. Άρα, δεν υπάρχει έδαφος για ακύρωση της ενδιάμεσης διαιτητικής απόφασης ημερ. 06.10.2017 και ούτε υπάρχει έδαφος για την συναφώς επιδιωκόμενη αναστολή της εκκρεμούσας επίδικης διαιτητικής διαδικασίας. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση αποτυγχάνει. Η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του καθ΄ου η αίτηση XXXXX Παναγιωτίδη και εναντίον των αιτητών Δήμου Στροβόλου. (Υπ) ............... Α.Κ.Λυκούργου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο