ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ν. ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΙΜΙΤΕΔ, ΑΙΤΗΣΗ/ΕΦΕΣΗ: 229/2018, 8/8/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A442 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Χρ. Φούλια, Ε.Δ. ΑΙΤΗΣΗ/ΕΦΕΣΗ: 229/2018 Αναφορικά με τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (9/1965), όπως τροποποιήθηκε και Αναφορικά με τον Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ. 224, όπως τροποποιήθηκε Μεταξύ: XXXXX ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Αιτήτριας - Εφεσείουσας και ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΙΜΙΤΕΔ Καθ' ης η αίτηση - Εφεσίβλητης Ημερομηνία: 8.8.2018 Μονομερής Αίτηση της Αιτήτριας - Εφεσείουσας ημερομηνίας 27.6.2018 για Προσωρινό Διάταγμα Για την αιτήτρια: κ. Γ. Αδαμίδης Για την Καθ' ης η αίτηση: κ. Δ. Καλλής για κ.κ. Καλλής & Καλλής Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ Η αιτήτρια καταχώρησε στις 27.6.2018 την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο Αίτηση/Έφεση με την οποία εξαιτείται τα ακόλουθα:
- Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να παραμερίζεται η Ειδοποίηση Πλειστηριασμού - ΔΕΛΤΙΟ Α ημερομηνίας 16/4/2018, η οποία αφορά την πώληση σε δημοπρασία του ενυπόθηκου ακινήτου με αριθμό εγγραφής 3/1XXXXX8, Φύλλο/Σχέδιο 30/04Ε1, Τεμάχιο 9XXXXX2, το οποίο βρίσκεται στην οδό XXXXX, στον Αρχάγγελο - Ανθούπολη, στην Κάτω Λακατάμια, στην επαρχία Λευκωσίας.
- Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται και/ή να ακυρώνεται ο σκοπούμενος πλειστηριασμός και/ή πώληση σε δημοπρασία του ενυπόθηκου ακινήτου με αριθμό εγγραφής 3/1XXXXX8, Φύλλο/Σχέδιο 30/04Ε1, Τεμάχιο 9XXXXX2, το οποίο βρίσκεται στην οδό XXXXX, στον Αρχάγγελο - Ανθούπολη, στην Κάτω Λακατάμια, στην επαρχία Λευκωσίας ως περιγράφεται στην Ειδοποίηση Πλειστηριασμού - ΔΕΛΤΙΟ Α ημερομηνίας 16/4/
- Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να αναστέλλεται η περαιτέρω διαδικασία που προβλέπεται στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο του 1965 (9/1965) ως αυτός έχει τροποποιηθεί ένεκα της ακυρότητας και/ή παραμερισμού της Ειδοποίησης Πλειστηριασμού - ΔΕΛΤΙΟ Α ημερομηνίας 16/4/
- Οιονδήποτε άλλο Διάταγμα το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει πρέπον υπό τας περιστάσεις.
- Τα έξοδα της αίτησης. Την ίδια ημέρα με την καταχώρηση της ως άνω Αίτησης/Έφεσης η αιτήτρια καταχώρησε επίσης την επίδικη μονομερή αίτηση. Με την αιτούμενη θεραπεία υπ' αριθμό 2 αυτής, η οποία παρέμεινε τελικά προς εξέταση αφού η θεραπεία υπ' αριθμό 1 αποσύρθηκε, η αιτήτρια αιτείται ως ακολούθως: «Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται ο πλειστηριασμός του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 3/1XXXXX8, Φύλλο/Σχέδιο 30/04Ε1, Τεμάχιο 9XXXXX2, το οποίο βρίσκεται στην οδό XXXXX, στον Αρχάγγελο - Ανθούπολη, στην Κάτω Λακατάμια, στην επαρχία Λευκωσίας το οποίο είναι υποθηκευμένο προς όφελος της Καθ' ης η αίτηση Εφεσίβλητης σύμφωνα με την υποθήκη με αριθμό Υ7201/2011 Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας, ο οποίος είναι ορισμένος να διεξαχθεί την 28/6/2018 και ώρα 10:00 στην Λεωφόρο Αρχιεπισκόπου Μακαρίου ΙΙΙ 28, 2324 Κάτω Λακατάμεια, Λευκωσία μέχρι την εκδίκαση και αποπεράτωση της κυρίως αίτησης και/ή μέχρι νεώτερης διαταγής του Δικαστηρίου». Στη βάση των ισχυρισμών που περιέχονται στις παραγράφους 12 και 13 που αφορούν στη μη τήρηση της προβλεπόμενης από το Νόμο 9/1965 διαδικασίας εκ μέρους της Καθ' ης η αίτηση / Εφεσίβλητης, το περιεχόμενο των οποίων μεταφέρω αυτούσιο αμέσως πιο κάτω, εκδόθηκε μονομερώς Διάταγμα ως το αιτητικό υπ' αριθμό 2 της αίτησης με το οποίο αναστάληκε ο πλειστηριασμός του επίδικου ακινήτου ο οποίος ήταν προγραμματισμένος να διεξαχθεί στις 28.6.
- Το περιεχόμενο των παραγράφων 12 και 13 της ένορκης δήλωσης της αιτήτριας έχει ως ακολούθως: «
- Η Καθ' ης η αίτηση - Εφεσίβλητη δεν ακολούθησε την ενδεδειγμένη διαδικασία όπως καθορίζει ο περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος του 1965 (9/1965), καθότι ουδέποτε επέδωσε στην Αιτήτρια - Εφεσείουσα έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δευτέρου Παραρτήματος συνοδευόμενη από Κατάσταση Λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους και ειδοποίηση που αναφέρεται στον Τύπο «Θ» του Δευτέρου Παραρτήματος, ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος και ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΒ» του Δευτέρου Παραρτήματος.
- Η Καθ' ης η αίτηση - Εφεσίβλητη δεν επέδωσε στην Αιτήτρια - Εφεσείουσα έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» ως προνοεί ο περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος του 1965 (9/1965), με αποτέλεσμα η Αιτήτρια - Εφεσείουσα να παραλείψει να καταχωρήσει αγωγή για την ειδοποίηση Τύπου «Ι» εναντίον της Καθ' ης η αίτηση - Εφεσίβλητης εντός της καθορισμένης προθεσμίας των τριάντα
(30)ημερών και να αμφισβητήσει το απαιτούμενο ποσόν». Το εν λόγω προσωρινό Διάταγμα ορίστηκε επιστρεπτέο στις 4.7.2018 και μετά που η καθ' ης η αίτηση καταχώρησε την ένστασή της η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση. Η αίτηση στηρίζεται στα άρθρα 31 και 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στα άρθρα 4, 5 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48 ΘΘ.1, 2, 3, 5, 6, 8 και 9, στα άρθρα 27, 36, 44, 44 Α - 44ΙΑΑ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965, στο άρθρο 80 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου, Κεφ. 224 όπως τροποποιήθηκε, στους Κανονισμούς 5, 7, 8, 9, 14, 15 και 17 των περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμών του 1956, στο Σύνταγμα και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της αιτήτριας στην οποία εκτίθενται τα γεγονότα επί των οποίων αυτή στηρίζεται. Στην ένορκη δήλωσή της η αιτήτρια κα Κωνσταντίνου αναφέρει μεταξύ άλλων ότι είναι η ιδιοκτήτρια του 1/3 μεριδίου του επίδικου ακινήτου το οποίο υποθήκευσε στις 21.6.2011 προς όφελος της Νέας ΣΠΕ Λακατάμιας ως περαιτέρω εξασφάλιση της Συμφωνίας Στεγαστικού Δανείου η οποία παραχωρήθηκε στη θυγατέρα της κα XXXXX Νικολάου. Ισχυρίζεται ότι στις 23.4.2018 της επιδόθηκε προσωπικά η Ειδοποίηση Πλειστηριασμού - ΔΕΛΤΙΟ Α ημερομηνίας 16.4.2018 την οποία επισύναψε ως τεκμήριο στην ένορκη δήλωση. Στις 22.5.2018 στάλθηκε προς τη θυγατέρα της επιστολή, εκ μέρους και για λογαριασμό της καθ' ης η αίτηση, με την οποία ενημερωνόταν ότι είχε εγκριθεί η αναδιάρθρωση του ως άνω δανείου της και ότι εντός 21 ημερών από την παραλαβή της θα έπρεπε να αποδεχόταν την αναδιάρθρωση και εντός 60 ημερών να υπέγραφε όλα τα απαραίτητα προς τούτο έγγραφα. Η εν λόγω επιστολή επισυνάφθηκε επίσης ως τεκμήριο στην ένορκη δήλωση της αιτήτριας. Η θυγατέρα της αποδέχθηκε την αναδιάρθρωση στις 24.5.2018 και επισύναψε ως τεκμήριο την εν λόγω αποδοχή. Ισχυρίζεται επίσης η κα Κωνσταντίνου ότι η ίδια επικοινώνησε στις 22.6.2018 με την αρμόδια υπάλληλο της καθ' ης η αίτηση η οποία την ενημέρωσε ότι ο πλειστηριασμός ο οποίος ήταν προγραμματισμένος για τις 28.6.2018 θα πραγματοποιείτο, παρά το γεγονός ότι η ίδια λειτουργός σε προηγούμενη επικοινωνία τους την είχε ενημέρωσε ότι θα ακυρωνόταν. Η αιτήτρια ισχυρίζεται επίσης ότι η ως άνω Ειδοποίηση Πλειστηριασμού - ΔΕΛΤΙΟ Α ημερομηνίας 16.4.2018 είναι άκυρη και αντικανονική και δεν πληροί τις απαιτούμενες προϋποθέσεις του άρθρου 44Ζ
(2)του Νόμου 9/1965 καθότι δεν επιδόθηκε νομότυπα σε αυτή και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα 30 ημέρες πριν την ημερομηνία του πλειστηριασμού ούτε και δημοσιεύθηκε 30 ημέρες πριν την ημερομηνία πλειστηριασμού (
- i)στον καθορισμένο χώρο που θα διεξαγόταν ο πλειστηριασμός, (
- ii)στην επίσημη ιστοσελίδα του Υπουργείου Εσωτερικών, (iii) στην ιστοσελίδα της καθ' ης η αίτηση και (
- iv)σε δύο ημερήσιες εφημερίδες παγκύπριας κυκλοφορίας. Ισχυρίζεται επίσης ότι η καθ' ης η αίτηση δεν ακολούθησε την ενδεδειγμένη διαδικασία που προβλέπει ο Νόμος καθότι ουδέποτε επέδωσε στην ίδια την έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του δεύτερου παραρτήματος του Νόμου συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου χρέους και ειδοποίηση που αναφέρεται στον Τύπο «Θ», ούτε επέδωσε τις ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ». Λόγω της μη επίδοσης στην ίδια των ως άνω ειδοποιήσεων Τύπου «Ι» και «ΙΑ» δεν ήταν σε θέση να καταχωρήσει αγωγή για να αμφισβητήσει το απαιτούμενο με την ειδοποίηση Τύπου «Ι» ποσό ούτε και αίτηση/έφεση για να ακυρώσει την ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ». Ισχυρίζεται επιπλέον ότι υπάρχει παραβίαση του άρθρου 30 του Συντάγματος λόγω του ότι ουδέποτε έλαβε γνώση των ειδοποιήσεων Τύπου «Θ», «Ι», «ΙΑ» και «ΙΒ» και για τον λόγο αυτό στερήθηκε το δικαίωμά της να προσφύγει στο Δικαστήριο εντός της χρονικής προθεσμίας που καθορίζουν οι εν λόγω ειδοποιήσεις. Εκ της νομικής συμβουλής την οποία έλαβε ισχυρίζεται επίσης ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 καθότι σε περίπτωση μη έκδοσης του αιτούμενου Διατάγματος το επίδικο ακίνητο θα πωληθεί σε δημοπρασία και θα είναι αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο ενώ ταυτόχρονα η καθ' ης η αίτηση δεν θα υποστεί καμία απολύτως ζημιά αφού το επίδικο ακίνητο είναι υποθηκευμένο προς όφελός της και δεν μπορεί να αποξενωθεί. Η καθ' ης η αίτηση καταχώρησε, όπως προανέφερα, ένσταση με την οποία προβάλλει 23 λόγους για τους οποίους ζητά την απόρριψη της παρούσας αίτησης. Ως λόγοι προβάλλονται μεταξύ άλλων ότι η αιτήτρια απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα, ότι οι ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και «Ι» επιδόθηκαν δεόντως σε αυτή, η Ειδοποίηση Πλειστηριασμού Δελτίο «Α» δεν εμπίπτει στις ειδοποιήσεις ή πράξεις που μπορούν να εφεσιβληθούν δυνάμει της γενικής διάταξης που περιέχεται στο άρθρο 44ΙΓ του Νόμου 9/1965, τυχόν έγκριση της αίτησης θα αποστερήσει τα δικαιώματά της καταστρατηγώντας τον σκοπό των διατάξεων του Μέρος VIA του Νόμου 9/1965, η αίτηση είναι εκπρόθεσμη και δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60. Η ένσταση στηρίζεται στον περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60 άρθρα 29-32 και 43, στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο 9/65 ως έχει τροποποιηθεί και ειδικότερα στα άρθρα 27, 37, 38, 39, 40, 41, 42, 44, 44Α-44ΚΖ και παραρτήματά αυτού, στα άρθρα 80 και 81 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ. 224, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.39, Δ.48 ΘΘ.1-9 και Δ.64, τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρα 4 και 9, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στον περί Συνεργατικών Νόμο 22/1985, στις αρχές της Επιείκειας και του Κοινοδικαίου, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και στη σχετική νομολογία. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται φαίνονται στην ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Ανδρέου. Ο κ. Ανδρέου ισχυρίζεται ότι είναι στην υπηρεσία της καθ' ης η αίτηση και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην εν λόγω ένορκη δήλωση. Ισχυρίζεται ότι η καθ' ης η αίτηση στις 4.12.2017 επέδωσε στην αιτήτρια τις ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και «Ι», γεγονός το οποίο η τελευταία παρέλειψε να αποκαλύψει. Επισύναψε ως τεκμήριο Α τη σχετική ένορκη δήλωση του επιδότη κ. Πανίκου Αριστείδου ημερομηνίας 8.12.2017 με την οποία ο τελευταίος ορκίζεται ότι στις 4.12.2017 επέδωσε στην αιτήτρια και τα άλλα ενδιαφερόμενα μέρη την ειδοποίηση Τύπου «Θ». Ισχυρίζεται επίσης ότι η αναδιάρθρωση του δανείου για το οποίο παραχωρήθηκε η υποθήκη που αφορά το επίδικο ακίνητο δεν πραγματοποιήθηκε για τον λόγο ότι επί του εν λόγω ακινήτου υπήρχε εγγραφή δικαστικής απόφασης εκ μέρους της εταιρείας FERRO FASHION LTD την οποία η εν λόγω εταιρεία αρνήθηκε να παραμερίσει, γεγονός το οποίο η αιτήτρια γνώριζε και απέκρυψε από το Δικαστήριο. Ισχυρίζεται ακόμη ότι η αιτήτρια επέδωσε νομότυπα τις ειδοποιήσεις πλειστηριασμού δελτίο Α στην αιτήτρια και σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη και ότι προέβη σε όλες τις προβλεπόμενες διαδικασίες αναφορικά με τη δημοσίευση του πλειστηριασμού στον χώρο όπου αυτός θα λάμβανε χώρα, στην επίσημη ιστοσελίδα του Υπουργείου Εσωτερικών και τέλος σε 2 ημερήσιες εφημερίδες παγκύπριας κυκλοφορίας. Ισχυρίζεται περαιτέρω ο κ. Ανδρέου ότι η αιτήτρια καθυστέρησε να καταχωρήσει την επίδικη αίτηση παρά το γεγονός ότι γνώριζε και δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο ότι η ειδοποίηση Τύπος «Ι» συνοδευόμενη από την ειδοποίηση Τύπος «Θ» της είχαν επιδοθεί στις 4.12.2017 με αποτέλεσμα να επιδείξει μεγάλη και ασυγχώρητη καθυστέρηση από πλευράς της στην προώθηση οποιασδήποτε δικαστικής διαδικασίας. Για τους λόγους που αναφέρει στην ένορκή του δήλωση ζητά την απόρριψη της αίτησης και ορισμό της ημερομηνίας πώλησης του επίδικου ακινήτου εντός 2 μηνών από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης του Δικαστηρίου. ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Η υπόθεση προχώρησε σε ακρόαση χωρίς να αντεξεταστούν τα πρόσωπα που ορκίστηκαν τις δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και την ένσταση αντίστοιχα και οι δικηγόροι των διαδίκων ετοίμασαν γραπτό κείμενο στο οποίο έκαστος παραθέτει τις θέσεις του διαδίκου που εκπροσωπεί το οποίο και παρέδωσαν στο Δικαστήριο. Ο κ. Αδαμίδης εισηγήθηκε ότι η καθ' ης η αίτηση ουδέποτε επέδωσε στην αιτήτρια την ειδοποίηση Τύπος «Ι» συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού και ειδοποίηση Τύπος «Θ» και κατά συνέπεια της στέρησε το δικαίωμα να καταχωρήσει αγωγή εντός 30 ημερών και να αμφισβητήσει το απαιτούμενο ποσό. Εισηγήθηκε επίσης ότι στην ένορκη δήλωση του επιδότη κ. Αριστείδου αναφέρεται ότι επέδωσε αντίγραφο της ειδοποίησης Τύπος «Θ» την 4.12.2017 πλην όμως δεν επισυνάπτεται ένορκη δήλωση για την ειδοποίηση Τύπος «Ι» και για την κατάσταση λογαριασμού. Εισηγήθηκε ακόμα ότι στις ειδοποιήσεις Τύπος «Θ» και «Ι» δεν υπάρχει υπογραφή της αιτήτριας ότι τις παρέλαβε. Κατά συνέπεια, εισηγήθηκε, η εν λόγω διαδικασία δεν περιήλθε σε γνώση της αιτήτριας και ως εκ τούτου είναι άκυρη και για τον λόγο αυτό το προσωρινό διάταγμα πρέπει να καταστεί απόλυτο καθότι σε αντίθετη περίπτωση θα προχωρήσει η εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου χωρίς να έχουν ακολουθηθεί οι σχετικές πρόνοιες του νόμου. Ο κ. Καλλής εισηγήθηκε ότι η επίδικη αίτηση καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα και καθυστερημένα αφού η αιτήτρια παρέλειψε να αμφισβητήσει έγκαιρα τις ειδοποιήσεις που της είχε επιδώσει η καθ' ης η αίτηση. Εισηγήθηκε επίσης ότι η αιτήτρια δεν απέσεισε το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών της και ειδικότερα αυτούς που αφορούν την κατ' ισχυρισμό μη επίδοση των ειδοποιήσεων Τύπος «Ι» και «ΙΑ». Εισηγήθηκε ακόμα ότι η αιτήτρια απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα, συμπεριφορά η οποία σε μονομερή αίτηση συνιστά ένα είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου το οποίο αρνείται να ακούσει πλέον αυτό που τον εξαπάτησε και ακυρώνει τη διαταγή. Εισηγήθηκε τέλος ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που διέπουν τη χορήγηση προσωρινού διατάγματος και κάλεσε το Δικαστήριο, με αναφορά σε σχετική νομολογία, αφού ακυρώσει το μονομερώς εκδοθέν Διάταγμα, να ορίσει την ημερομηνία πώλησης του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου εντός 2 μηνών και σε ημερομηνία που θα καθορίσει η καθ' ης η αίτηση και με επιφυλαγμένη τιμή αυτή που καθορίζεται στην ειδοποίηση πλειστηριασμού δελτίο «Α». ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Σύμφωνα με τη Δ.48 Θ.4
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.39. Στην υπόθεση Iacovou Brothers (Constructions) Ltd v. Fashionwise Ltd
(2000)1 Α.Α.Δ. 1377, λέχθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών που περιέχονται σε μια ένορκη δήλωση και οι οποίοι αμφισβητούνται από την αντίδικο πλευρά: «Είναι ορθό ότι σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του αιτητή αμφισβητούνται ο αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει προφορική μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του. (ίδε Krashias Shoe Factory Ltd ν. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassier K.G. [1989] 1(E) A.A.Δ. 750 και Louis Vuitton v. Dermosak Ltd and Orphanidou [1992] 1 Α.Α.Δ. 1453). Ο αιτητής μπορεί να αποσείσει το σχετικό βάρος της απόδειξης είτε με την παράθεση της δικής του μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει τα πρόσωπα τα οποία έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση. Επισημαίνουμε ότι με την πρόσφατη τροποποίηση του Κανονισμού 4 της Διαταγής 48 (Ίδε ο περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 3) Διαδικαστικός Κανονισμός του 1999) η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται με βάση τα γεγονότα που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις με δυνατότητα αντεξέτασης». Αναφορικά με την εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει Διατάγματα αυτή πηγάζει από το Δίκαιο της Επιείκειας και η δικαιοδοσία για έκδοσή τους στο Κυπριακό Δίκαιο παρέχεται από το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60. Η παρούσα αίτηση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 και στα άρθρα 4, 5 και 9 του Κεφ. 6. Το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου επεξηγήθηκε και διασαφηνίστηκε σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd
(1982)1 C.L.R. 557, National Bank of Greece S.A. v. Motoria Ltd
(1987)1 C.L.R. 303, Louis Vouitton v. Dermosak Limited κ.ά.
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453) και από την επί του θέματος νομολογία προκύπτει ότι για να εκδοθεί ενδιάμεσο Διάταγμα πρέπει να συντρέχουν οι τρεις πιο κάτω προϋποθέσεις: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία και (γ) ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του Διατάγματος. Επιπρόσθετα, στις υποθέσεις Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd, Κούνουνα ν. C. & A. Simonos Ltd,
(2002)1 Α.Α.Δ.1361 και Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη Χατζηβασίλη
(1989)1Ε Α.Α.Δ. 152, αναφέρθηκε ότι η ύπαρξη απλώς των τριών θεσμικών προϋποθέσεων δεν είναι αρκετή. Στο τελικό στάδιο το Δικαστήριο πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει ένα τέτοιο Διάταγμα (ισοζύγιο της ευχέρειας). Πέραν των πιο πάνω το Δικαστήριο πρέπει επίσης να ικανοποιηθεί ότι ο αιτητής δεν έχει αποκρύψει οποιοδήποτε γεγονός που πιθανόν να επηρέαζε την κρίση του Δικαστηρίου. Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι το Δικαστήριο κατά την εξέταση της αίτησης δεν προχωρεί στο στάδιο αυτό σε κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, νοουμένου ότι, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jonitexo v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, αυτό ανάγεται κατ' εξοχή στη σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου κατά την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης. Τα ίδια λέχθηκαν και στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248. Είναι επίσης νομολογημένο ότι η άσκηση κρίσης επί σοβαρών και περίπλοκων ζητημάτων στα πλαίσια αίτησης για παρεμπίπτον Διάταγμα δεν ενδείκνυται (Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka D.D.
(1999)1 Α.Α.Δ. 225). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Η αιτήτρια στις παραγράφους 12 και 13 της ένορκής της δήλωσης προβάλλει τον ισχυρισμό ότι η καθ' ης η αίτηση δεν ακολούθησε την ενδεδειγμένη διαδικασία όπως προνοείται από τον Νόμο καθότι ουδέποτε της επέδωσε τις ειδοποιήσεις Τύπου «Θ», «Ι», «ΙΑ» και «ΙΒ» οι οποίες προβλέπονται στον Νόμο 9/
- Είναι η θέση της ότι η παράλειψη αυτή της παραβίασε το δικαίωμά της που προστατεύεται από το άρθρο 30 του Συντάγματος και της αποστέρησε τη δυνατότητα να διεκδικήσει δικαστικώς τα δικαιώματά της ως αυτά προνοούνται στον ως άνω νόμο και ειδικότερα να αμφισβητήσει το ποσό το οποίο αναφέρεται στην ειδοποίηση τύπου «Ι» και να επιδιώξει την ακύρωση της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ». Η καθ' ης η αίτηση αρνήθηκε τον ως άνω ισχυρισμό της αιτήτριας ότι δεν της επιδόθηκαν οι υπό του Νόμου 9/1965 ειδοποιήσεις και προς επίρρωση της δικής της θέσης, επισύναψε στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένστασή της αντίγραφο της σχετικής ένορκης δήλωσης του επιδότη κ. Αριστείδου ημερομηνίας 8.12.
- Ο κ. Αριστείδου αναφέρει στην εν λόγω ένορκη δήλωση ότι η ειδοποίηση Τύπος «Θ» επιδόθηκε την 4.12.2017 προς την κα XXXXX Κωνσταντίνου προσωπικά «έναντι της υπογραφής της». Στην εν λόγω ένορκη δήλωση του κ. Αριστείδου είναι επισυνημμένα τα εξής: επιστολή της καθ' ης η αίτηση ημερομηνίας 14.11.2017, οι ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και «Ι» καθώς και σχετική κατάσταση λογαριασμού. Στην εν λόγω επιστολή υπάρχει μια υπογραφή και η ημερομηνία 4.12.2017 καθώς και η λέξη «προσωπικά». Στην επιστολή των αιτητών ημερομηνίας 14.11.2017 αναγράφεται, μεταξύ άλλων, ότι «εσωκλείουμε τα ακόλουθα: (α) Ειδοποίηση υπό τον τύπο «Θ», ως προνοείται στο άρθρο 44 (Β) 2 του Νόμου, (β) Ειδοποίηση υπό τον τύπο «Ι», ως προνοείται στο άρθρο 44 Γ
(1)του Νόμου και (γ) Κατάσταση λογαριασμού η οποία δεικνύει το οφειλόμενο χρέος, τους τόκους και τα άλλα έξοδα». Η πλευρά της αιτήτριας δεν αντεξέτασε ούτε τον κ. Ανδρέου επί των ως άνω ισχυρισμών του ούτε και τον επιδότη κ. Αριστείδου ο οποίος προέβη στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 8.12.2017. Η θέση του κ. Αριστείδου ότι επέδωσε προσωπικά στην αιτήτρια έναντι της υπογραφής της δεν αμφισβητήθηκε και συνεπώς πλέον για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας αποτελεί γεγονός το οποίο συνυπολογίζεται. Σύμφωνα και με την ως άνω επί του θέματος νομολογία, η αιτήτρια δεν κατόρθωσε να αποσείσει το δικονομικό βάρος το οποίο έφερε για απόδειξη των ισχυρισμών της ότι οι ειδοποιήσεις Τύπου «Θ», «Ι», «ΙΑ» και «ΙΒ» οι οποίες προβλέπονται στον Νόμο 9/1965, δεν της επιδόθηκαν. Δεν μου διαφεύγει ότι η ένορκη δήλωση του κ. Αριστείδου αναφέρεται σε επίδοση της ειδοποίησης Τύπου «Θ» χωρίς οποιαδήποτε αναφορά σε επίδοση της ειδοποίησης Τύπου «Ι» ή στην κατάσταση λογαριασμού. Έχοντας όμως υπόψη μου ότι η υπογραφή της αιτήτριας τέθηκε στην επιστολή των καθ' ων η αίτηση ημερομηνίας 14.11.2017 στην οποία γίνεται ρητή αναφορά ότι με αυτή «εσωκλείονται» οι εν λόγω ειδοποιήσεις καθώς και η σχετική κατάσταση λογαριασμού, φαίνεται ότι αυτές επιδόθηκαν στην ίδια και η μη ρητή αναφορά τους στη σχετική ένορκη δήλωση του κ. Αριστείδου οφείλεται μάλλον σε παράλειψή του να τις αναφέρει. Ως αναφέρθηκε πιο πάνω, ένας από τους λόγους ένστασης που προβλήθηκε από την καθ' ης η αίτηση είναι ότι η αιτήτρια απέκρυψε από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα και ειδικότερα ότι η καθ' ης η αίτηση στις 4.12.2017 της επέδωσε τις ειδοποιήσεις τύπου «Θ» και «Ι». Τι αποτελεί ουσιώδες γεγονός και ποιες οι συνέπειες της απόκρυψης τέτοιου γεγονότος εξετάστηκαν στις υποθέσεις Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co Limited κ.ά.
(1996)1 Α.Α.Δ. 597 και Μ & CH Mitsingas Trading Ltd. κ.ά. ν. The Timberland Co of USA
(1997)1 Α.Α.Δ. 1791. Στην υπόθεση Demstar Limited v. Zim Israel Navigation Co Limited κ.ά. αναφέρθηκε ότι: «Είναι θεμελιωμένο ότι διάδικος ο οποίος επιδιώκει με μονομερή αίτηση τη χορήγηση θεραπείας, πρέπει να προβεί σε πλήρη αποκάλυψη των γεγονότων τα οποία επενεργούν στην άσκηση των εξουσιών του Δικαστηρίου για την παροχή θεραπείας. Η αρχή αυτή συναρτάται με την καλή πίστη η οποία πρέπει να επιδεικνύεται οποτεδήποτε επιδιώκεται η θεραπεία στην απουσία του αντιδίκου. [Βλέπε Jadranska Slobodna Plovidba v. Photos Photiades & Co
(1965)1 C.L.R. 58. Abdu Ali Altobeiqui v. M/V Nada G. and Another
(1985)1 C.L.R. 543. Sekavin SA. v. Ship t(Platon ch"
(1978)1 C.L.R. 297. Amathus Navigation Co Ltd v. Concort Express Liners and Others
(1993)1 Α.Α.Δ. 1030. Στη Zachariades v. Liveras and Others
(1989)1 C.L.R. 437, κρίθηκε υπό το φως της Αγγλικής νομολογίας ότι η μή αποκάλυψη όρου της μεταξύ των μερών συμφωνίας για την παραπομπή διαφορών σε Δικαστήριο της αλλοδαπής συνιστά εκτροπή από την αρχή της πλήρους αποκάλυψης των ουσιωδών γεγονότων και δικαιολογεί την ακύρωση του διατάγματος. Αντίθετα με την απόφαση στη Zachariades (ανωτέρω) και τις αρχές των Αγγλικών αποφάσεων που υιοθετεί, η απόφαση του δικαστηρίου στην Ellinger v. Guinness, Mahom & Co. [1939] 4 All E.R. 16, τείνει να υποστηρίξει ότι η μή αποκάλυψη πρέπει να συνοδεύεται και από πρόθεση εξαπάτησης (deceit) για να δικαιολογείται η ακύρωση, προσέγγιση που απηχείται και σε δύο πρωτόδικες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Cyprus Potato Marketing Board v. Primlaks (Pacific Violet) και Άλλου,
(1990)1 Α.Α.Δ. 219· και Sons of Afif Yamout v. Schiffahrts - Ges. Elbe M.B.H. & Co. και Άλλων
(1990)1 Α.Α.Δ. 490 η κατάληξη της οποίας δεν εγκρίθηκε κατά την αναθεώρηση της. (Βλέπε Sons of Afif Yamout (αναφέρεται πιο κάτω.) Το στοιχείο της εξαπάτησης δεν αποτελεί προϋπόθεση για ακύρωση του διατάγματος. (Βλέπε The Andria [1984]1 All E.R. 1126 (C.A.). The Hagen [1908] Ρ.189. Boyce v. Gill [1981] 64 L.T. 824. Brink's Mat Ltd Elcombe [1988] 1 W.L.R. 1350 (C.A.). Γρηγορίου Άκης άλλως Γρηγόρης Ν. και Άλλοι ν. Χριστόφορου και Άλλων
(1995)1 Α.Α.Δ.
- Η θέση αυτή κρίνεται σωστή. Ό,τι ανατρέπει τη βάση του διατάγματος είναι η μή αποκάλυψη γεγονότων εξ αντικειμένου ουσιώδους σημασίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην απουσία τους, η απόφαση του δικαστηρίου καθίσταται ακροσφαλής». Στην υπόθεση Μ & CH Mitsingas Trading Ltd. κ.ά. ν. The Timberland Co of USA αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Στην Demstar (ανωτέρω - απόφαση Ολομέλειας) υποδεικνύεται ότι το καθήκον προς αποκάλυψη συναρτάται προς την καλή πίστη η οποία πρέπει να επιδεικνύεται οποτεδήποτε ζητείται η παροχή θεραπείας στην απουσία του αντιδίκου. Το κριτήριο για τα γεγονότα που πρέπει να αποκαλυφθούν είναι αντικειμενικό. Το ηθελημένο ή μη της παράλειψης δεν είναι σημαντικό· ούτε η πρόθεση εξαπάτησης αποτελεί προϋπόθεση για την ακύρωση του διατάγματος για τη μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων. Η σημασία της μη αποκάλυψης έγκειται στην αποστέρηση του Δικαστηρίου γνώσης ουσιωδών γεγονότων για την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Ουσιώδες, για τους σκοπούς αυτούς, είναι κάθε γεγονός το οποίο άπτεται και μπορεί εξ αντικειμένου να επιδράσει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για τη χορήγηση ή όχι της αιτούμενης θεραπείας. Το ουσιώδες του γεγονότος προσδιορίζεται με αναφορά στα επίδικα θέματα του αιτήματος για απαγορευτικό διάταγμα όπως καθορίζονται από το άρθρο 32 του Ν.14/
- Επιπλέον, σε μονομερείς αιτήσεις, ουσιώδη είναι και τα γεγονότα που σχετίζονται με το επείγον του ζητήματος». Από την επί του θέματος νομολογία προκύπτει ότι σε περίπτωση που ο αιτητής αποκρύψει από το Δικαστήριο ουσιώδη γεγονότα, το μονομερώς εκδοθέν Διάταγμα ακυρώνεται. Ενόψει αυτής της δραστικής συνέπειας που ενέχει η απόκρυψη ουσιωδών γεγονότων και του σχετικού λόγου ένστασης ο οποίος προβλήθηκε από την καθ' ης η αίτηση προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο η αιτήτρια στην παρούσα υπόθεση παρέβη αυτή την υποχρέωση την οποία είχε. Είναι γεγονός ότι το άρθρο 44Β
(2)του Νόμου 9/1965, ως ίσχυε πριν την τροποποίηση με τον Ν.87(Ι)/2018, έθετε ως προϋπόθεση για την έναρξη της διαδικασίας εκποίησης ενός ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις πρόνοιες του ΜΕΡΟΥΣ VIA «ΠΩΛΗΣΗ ΕΝΥΠΟΘΗΚΟΥ ΑΚΙΝΗΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΝΥΠΟΘΗΚΟ ΔΑΝΕΙΣΤΗ» την επίδοση προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη και τα ενδιαφερόμενα μέρη της έγγραφης ειδοποίησης τύπος «Θ» σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος δανειστής ήταν αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα. Σύμφωνα περαιτέρω με το άρθρο 44Γ του ως άνω Νόμου, ως ίσχυε τότε, ο ενυπόθηκος δανειστής μπορούσε να προχωρήσει στην έναρξη της διαδικασίας που προβλέπεται από τις διατάξεις του εν λόγω Μέρους, αφού επέδιδε στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφη ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των τριάντα
(30)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού. Είναι προφανές από τα πιο πάνω ότι σε περίπτωση που οι ως άνω ειδοποιήσεις δεν επιδίδονταν στην αιτήτρια θα επηρεάζονταν τα δικαιώματά της αφού αφενός δεν θα τηρείτο η προβλεπόμενη από τον Νόμο διαδικασία και αφετέρου αυτή, ως ενυπόθηκος οφειλέτης, δεν θα ενημερωνόταν δεόντως για την έναρξη της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου και θα στερείτο λόγω τούτου του δικαιώματός της να προσφύγει στο Δικαστήριο. Αυτός είναι ο κύριος ισχυρισμός που προέβαλε η αιτήτρια στην αίτησή της και πέτυχε την έκδοση του προσωρινού Διατάγματος μονομερώς. Στη βάση του ότι η επίδοση αυτή φέρεται να έγινε προσωπικά στην αιτήτρια και τούτη αφορά στις ειδοποιήσεις τύπου «Θ» και «Ι», προκύπτει ότι η αιτήτρια με τα όσα έθεσε μονομερώς ενώπιον του Δικαστηρίου παραβίασε την αρχή που θέλει κάθε πρόσωπο που επιζητεί θεραπεία επί μονομερούς διαβήματος να αποκαλύπτει κάθε ουσιώδες σχετικό με το ζήτημα γεγονός. Ας μην λησμονείται ότι το Δικαστήριο άσκησε τη διακριτική του εξουσία και εξέδωσε μονομερώς το αιτούμενο Διάταγμα στη βάση του ισχυρισμού της αιτήτριας ότι οι ειδοποιήσεις τύπου «Ι» και «Θ» δεν της είχαν επιδοθεί πριν την έναρξη της διαδικασίας για τη διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία, ότι η επίδοση των ως άνω ειδοποιήσεων αποτελούσε ουσιώδες γεγονός για την κρίση του Δικαστηρίου όταν εξέδωσε μονομερώς το αιτούμενο Διάταγμα και θα επιδρούσε στην κρίση του και η αιτήτρια όφειλε να το είχε αποκαλύψει. Αυτό η αιτήτρια το απέκρυψε από το Δικαστήριο και η σημασία της μη αποκάλυψής του έγκειται στο ότι έτσι στέρησε από το Δικαστήριο γνώση αυτών των γεγονότων τα οποία είναι ουσιώδη για την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Λόγω των πιο πάνω, η συμπεριφορά της αιτήτριας να αποκρύψει ότι της είχε επιδοθεί η επιστολή της καθ' ης η αίτηση ημερομηνίας 14.11.2017 μαζί με τις σχετικές ειδοποιήσεις τύπου «Ι» και «Θ» και να ισχυριστεί ότι ουδέποτε της επιδόθηκαν, συνιστά απόκρυψη ουσιώδους γεγονότος, η οποία από τη στιγμή που φάνηκε δεν μπορεί παρά να οδηγήσει αναπόφευκτα στην ακύρωση του εκδοθέντος Διατάγματος, καθιστώντας έτσι περιττή την οποιαδήποτε περαιτέρω ενασχόληση του Δικαστηρίου με την εξέταση των λοιπών προϋποθέσεων του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60. Έχοντας υπόψη μου αφενός ότι η ημερομηνία 28.6.2018 κατά την οποία ήταν προγραμματισμένος ο πλειστηριασμός του ενυπόθηκου ακινήτου με την έκδοση του εν λόγω προσωρινού διατάγματος παρήλθε άπρακτη και αφετέρου ότι η διαδικασία η οποία προβλέπεται στο μέρος VIA του Νόμου 9/1965 προωθείται με πρωτοβουλία του ενυπόθηκου δανειστή, κρίνω ότι δεν είναι αναγκαίο να εκδοθεί οποιοδήποτε Διάταγμα από το Δικαστήριο για ορισμό της ημερομηνίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Αυτή θα μπορεί να οριστεί από την καθ' ης η αίτηση η οποία είναι ο ενυπόθηκος δανειστής του επίδικου ακινήτου. Έχω την άποψη ότι τα νομικά θέματα και τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης διαφοροποιούνται από την υπόθεση Ros Estates Ltd κ.ά. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.ά.
(2001)1 Α.Α.Δ. 80, την οποία επικαλέστηκε σχετικά ο κ. Καλλής, και ως εκ τούτου κρίνω ότι αυτή δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση. Λόγω των όσων αναφέρονται πιο πάνω το Διάταγμα ημερομηνίας 27.6.2018 ακυρώνεται. Η αίτηση ημερομηνίας 27.6.2018 απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της καθ' ης η αίτηση και εναντίον της αιτήτριας όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.) ............ Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο