ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΝΑΠΤΥΞΕΩΣ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Αίτησης-Έφεσης: 194/2018, 23/8/2018

(2)(α) του Νόμου και η οποία προηγείται της ειδοποίησης Τύπου «I» και η οποία αποτελεί αναγκαίο όρο - προϋπόθεση για την έγκυρη και νόμιμη συνέχιση της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου από την Καθ' ης η αίτηση/ Εφεσίβλητη ουδέποτε επιδόθηκε και/ή αποστάλθηκε και/ή παραδόθηκε στον Αιτητή/ Εφεσείοντα με συνεπακόλουθο οι μεταγενέστερες εκδοθείσες ειδοποιήσεις και/ή η διαδικασία που ακολούθησε η Καθ' ης η αίτηση/ Εφεσίβλητη να είναι άκυρη.

1. Οι προσβαλλόμενες Ειδοποιήσεις Τύπος «ΙΑ» και «ΙΒ» είναι άκυρες ή και δέον όπως ακυρωθούν ή και παραμεριστούν από το Δικαστήριο ή περαιτέρω όπως το Δικαστήριο διατάξει την ακύρωση ή και την αναστολή της διαδικασίας του Μέρους VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965 (Ν9/1965) αναφορικά με την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή καθότι εκκρεμεί αγωγή ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ήτοι η αγωγή 2646/2014 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας που καταχώρησε η Καθ' ης η αίτηση/ Εφεσίβλητη και με την οποία μεταξύ άλλων ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου διατάσσον την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Η Καθ' ης η αίτηση/Εφεσίβλητη έχει στην πραγματικότητά ενεργοποιήσει δυο διαφορετικές διαδικασίες , δηλαδή την έγερση της αγωγής 2646/2014 και την διαδικασία πώλησης δυνάμει του μέρους VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, για την επίτευξη του ίδιου σκοπού, δηλαδή την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Οπόταν η έγερση της δεύτερης διαδικασίας πώλησης δυνάμει του μέρους VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και θα πρέπει να ακυρωθεί». Το πραγματικό υπόβαθρο γεγονότων που υποστηρίζει την αίτηση τίθεται με ένορκη δήλωση του εφεσείοντα, XXXXX Χατζηβασιλείου, ημερ.11.06.
2. Στο πλαίσιο της ως άνω δήλωσής του, ο αιτητής εξηγεί ότι η υποθήκευση του ως άνω ακινήτου του, έγινε στις 18.12.2008 μέσω της Δήλωσης Υποθήκης Υ17606/08, προς εξασφάλιση συγκεκριμένων τραπεζικών διευκολύνσεων (δανείου) που του παραχώρησε η εφεσίβλητη τράπεζα. Σε σχέση με το πιο πάνω δάνειό του, το οποίο ως σημειώνει εξασφαλίζεται και με υποθήκευση δεύτερου ακίνητου του που βρίσκεται στο χωριό Πλάτρες, στη Λεμεσό, η εφεσίβλητη τράπεζα καταχώρησε εναντίον του την αγωγή αρ. 2646/2014 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, με την οποία απαιτεί το συνολικό ποσό των €1.074.149,35 πλέον τόκους, ως επίσης διατάγματα εκποίησης των ως άνω ενυπόθηκων ακινήτων του. Ο ίδιος, έχει προχωρήσει ήδη στην καταχώρηση υπεράσπισης στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Στις 13.02.2018, παραδόθηκε στον ίδιο η ειδοποίηση τύπος «Ι» συνοδευόμενη με την ειδοποίηση τύπος «Θ» ως οι πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας, ενώ στις 10.05.2018, παραδόθηκε σε πωλητή καταστήματος που στεγάζεται στο ίδιο κτίριο με το γραφείο του, η ειδοποίηση τύπος «ΙΑ», η οποία καθόριζε ως ημερομηνία πώλησης του ακινήτου του στα Πέρα, την 04.09.
3. Την ίδια ημέρα και κατά τον ίδιο τρόπο, σε συνάρτηση πάντα με την ως άνω δρομολογηθείσα διαδικασία εκποίησης του ακινήτου του στα Πέρα της επαρχίας Λευκωσίας, παραδόθηκε επίσης η σχετική ειδοποίηση τύπος «ΙΒ». Επαναλαμβάνοντας ουσιαστικά τους λόγους ένστασης που προκρίνονται στην υπό συζήτηση έφεση, έθεσε παράλληλα υπόψη του δικαστηρίου τεκμήρια στα οποία αναφέρεται. Με δεδομένο ότι μεταξύ του ιδίου και του ως άνω προσώπου στο οποίο έγιναν οι επιδόσεις των ειδοποιήσεων «ΙΑ» και «ΙΒ» - οι οποίες ήρθαν στην αντίληψή του αρκετές μέρες αργότερα - δεν υπάρχει οποιαδήποτε σχέση εργοδότη-εργοδοτουμένου, υποστηρίζει ότι η σχετική ειδοποίηση «ΙΑ» (όπως και η ειδοποίηση «ΙΒ») δεν έγινε προς το πρόσωπο του ως ο σχετικός νόμος ορίζει. Η μη επίδοση της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ» προσωπικά στον ίδιο, προσθέτει, αποτελεί ένα επιπρόσθετο λόγο επιτυχίας της υπό συζήτηση έφεσης του. Παράλληλα, υποστήριξε ότι οι σχετικές ειδοποιήσεις «ΙΑ» και «ΙΒ», με δεδομένο ότι ουδέποτε παραδόθηκε στο ίδιο η ειδοποίηση τύπου «Θ» ως οι πρόνοιες του άρθρου 44Β

(2)(α) του Ν.9/1965, θα πρέπει να παραμεριστούν. Η εκκρεμότητα εξάλλου της αγωγής αρ. 2646/2014 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, όπου μεταξύ άλλων επιζητείται από την ενάγουσα και διάταγμα εκποίησης του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου, καθιστά τη δρομολόγηση της διαδικασίας εκποίησης του συγκεκριμένου ακινήτου μέσω του μέρους VIA του Ν. 9/1965 καταχρηστική, κατά τρόπο που η τελευταία θα πρέπει να ακυρωθεί. Τονίζει περαιτέρω ότι δεν έχει τηρηθεί η σωστή χρονολογική σειρά αποστολής των διαφόρων ειδοποιήσεων, υποδεικνύοντας ότι από πλευράς εφεσίβλητης θα έπρεπε πρώτα να επιδοθεί η ειδοποίηση «ΙΑ» και στη συνέχεια, με την πάροδο συγκεκριμένης ημερομηνίας, να προωθηθεί η επίδοση της ειδοποίησης «ΙΒ». Σε κάθε περίπτωση, καταλήγει ο ομνύον, πέραν και ανεξάρτητα από τις παραλήψεις που εντοπίζει από την πλευρά της εφεσίβλητης τράπεζας, η τελευταία κατά τρόπο καταχρηστικό προωθεί τη διαδικασία πώλησης του ως άνω ενυπόθηκου ακινήτου του, η οποία θα έχει ως αποτέλεσμα την πώληση του τελευταίου σε πολύ χαμηλή τιμή χωρίς να ανταποκρίνεται στην ορθή και πραγματική αγοραία αξία του. Η εφεσίβλητη τράπεζα καταχώρησε ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης. Προτάσσονται από την πλευρά της δώδεκα συνολικά λόγοι ένστασης. Για σκοπούς πληρότητας, μεταφέρονται αυτούσιοι στην παρούσα: « 1. Η Αίτηση έχει καταχωρηθεί εκπρόθεσμα και όχι εντός της προθεσμίας η οποία καθορίζεται από το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο και/ή έχει καταχωρηθεί' μετά την παρέλευση της εκ του Νόμου προβλεπόμενης προθεσμίας. 2. Η νομική βάση της Αίτησης πάσχει και/ή δεν στοιχειοθετούνται και/ή δεν συντρέχουν οι λόγοι που εξαντλητικά προβλέπει το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο για καταχώρηση Αίτησης Έφεσης εναντίον της Ειδοποίησης «Τύπου ΙΑ», ήτοι: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις, (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί, γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή, (δ) εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο

(1).

1. Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΒ» αποτελεί ειδοποίηση η οποία σχετίζεται με τη διαδικασία εκπόνησης των εκτιμήσεων του προτιθέμενου εις πώληση δια πλειστηριασμό ενυπόθηκου ακινήτου και δεν συνιστά εφέσιμη ειδοποίηση καθότι δεν πρόκειται για ειδοποίηση ή πράξη η οποία παραβλάπτει τα έννομα συμφέροντα του ενυπόθηκου οφειλέτη και/ή δεν υφίσταται νομική βάση σύμφωνα με την οποία η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΒ» να εφεσιβάλλεται.
2. Οι Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ» έχουν δεόντως επιδοθεί στον Αιτητή σύμφωνα με τον νενομισμένο τύπο και με το ορθό περιεχόμενο, σε πλήρη συμμόρφωση με τις διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας, η επίδοσή τους συνιστά «καλή επίδοση» και η διαδικασία ακολουθείται ορθά και νομότυπα, σε πλήρη συμμόρφωση με τις διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας.
3. Η Ειδοποίηση Τύπου «I» επιδόθηκε στον Αιτητή συνοδευόμενη από την Ειδοποίηση Τύπου «Θ» και κατάσταση λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους σε πλήρη συμμόρφωση με τις διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας.
4. Ο Αιτητής ερμηνεύει εσφαλμένα τις διατάξεις του Νόμου 9/1965 και/ή δεν ερμηνεύει ορθά τις διατάξεις του Ν. 9/1965 και σε συνάρτηση με το σκοπό του νομοθέτη και/ή επιδιώκει να παραπλανήσει το Δικαστήριο ως προς την ορθή νομική ερμηνεία του εν λόγω νόμου.
5. Η ύπαρξη προγενέστερης πολιτικής αγωγής δεν εμποδίζει την Τράπεζα από το να προχωρήσει με πλειστηριασμό του ενυπόθηκου ακινήτου και/ή οι διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας ρητά επιτρέπουν στην Τράπεζα να προωθήσει τη διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου με οιονδήποτε τρόπο επιλέξει συμπεριλαμβανομένης και πολιτικής αγωγής και ως εκ τούτου δεν λαμβάνει χώρα καμία κατάχρηση των διαδικασιών εκ μέρους της Τράπεζας.
6. Η αμφισβήτηση των συμβάσεων πιστωτικών διευκολύνσεων και/ή υποθηκών και/ή του οφειλόμενου χρέους μέσω καταχώρησης Υπεράσπισης σε πολιτική αγωγή δεν αποτελεί λόγο ακύρωσης της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου βάσει των διατάξεων του Μέρους VIA του Ν. 9/1965 και/ή δεν αποτελεί «αγωγή» εν τη εννοία του Νόμου και/ή δεν μπορεί να θεωρηθεί ως «αγωγή» για σκοπούς παραμερισμού της διαδικασίας ιδιωτικού πλειστηριασμού.
7. Η απόφαση πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου είναι εύλογη και η διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου ακολουθήθηκε από την Τράπεζα με βάση τις δυνατότητες που της παρέχει το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο και ασκώντας τα εκ του Νόμου προβλεπόμενα δικαιώματά της. Ως εκ τούτου δεν λαμβάνει χώρα καμία κατάχρηση της διαδικασίας και/ή καταπάτηση των δικαιωμάτων του Αιτητή.
8. Η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθ' ότι τυχόν επιτυχής της έκβαση θα αποστερήσει την Τράπεζα από την άσκηση των νόμιμων δικαιωμάτων της, καταστρατηγώντας το σκοπό του τροποποιηθέντος νομοθετικού πλαισίου Ν. 9/
10. Η αγωγή που εκκρεμεί μεταξύ των διαδίκων αποτελεί ανεξάρτητη και διακριτή διαδικασία, χωρίς να επηρεάζεται καθ' οιονδήποτε τρόπο από την πορεία και/ή έκβαση της διαδικασίας πλειστηριασμού.
11. Ο ομνύοντας προβαίνει σε αναληθείς και αντιφατικούς ισχυρισμούς και/ή δεν αποσείει το βάρος αποδείξεως των ισχυρισμών του». Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της XXXXX Δημητρίου, λειτουργού της εφεσίβλητης τράπεζας. Η XXXXX Δημητρίου, στο πλαίσιο της ως άνω δήλωσης της, επιβεβαιώνει τη θέση του εφεσείοντα ότι προς εξασφάλιση πιστωτικών διευκολύνσεων που του παραχωρήθηκαν από την καθ' ης η αίτηση τράπεζα, εγγράφηκε από τον τελευταίο επί του ακινήτου του με αριθμό εγγραφής 0/10714 που βρίσκεται στα Πέρα της επαρχίας Λευκωσίας, η υποθήκη με αριθμό Υ17606/
12. Ένεκα καθυστερήσεων στην αποπληρωμή των εν λόγω πιστωτικών διευκολύνσεων, συμπληρώνει, η εφεσίβλητη τράπεζα τερμάτισε τις σχετικές συμφωνίες, καθιστώντας τα οφειλόμενα δυνάμει αυτών ποσά, όπως και το ενυπόθηκο χρέος, πληρωτέα και απαιτητά. Αποτέλεσμα τούτου ήταν να προωθηθεί η αγωγή αρ. 2646/2014 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, στην οποία αναφέρθηκε ο αιτητής. Ο τελευταίος προχώρησε στην καταχώρηση υπεράσπισης στην εν λόγω αγωγή, εγείροντας κατά την ομνύουσα διάφορους ανυπόστατους και αβάσιμους ισχυρισμούς. Μετά την καταχώρηση της ως άνω αγωγής, η εφεσίβλητη τράπεζα ενεργοποίησε τη διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου μέσω ιδιωτικού πλειστηριασμού, ως προβλέπεται στο Μέρος VIA του Ν.9/
13. Στις 13.02.2018, επιδόθηκαν στον εφεσείοντα η ειδοποίηση τύπου «Ι» συνοδευόμενη με την ειδοποίηση τύπου «Θ» και κατάσταση λογαριασμού του ενυπόθηκου χρέους, ενώ στις 10.05.2018, επιδόθηκαν στον τελευταίο οι σχετικές ειδοποιήσεις τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ». Προς τούτο, έθεσε υπόψη του δικαστηρίου σχετικές ένορκες δηλώσεις επίδοσης των εν λόγω ειδοποιήσεων (τεκμήρια 2 και 3 στη δήλωση της) . Επαναλαμβάνοντας και εξειδικεύοντας ουσιαστικά τους λόγους ένστασης που προκρίνονται στην ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης της εφεσίβλητης τράπεζας, προέβαλε τη θέση ότι η υπό συζήτηση έφεση προωθήθηκε εκπρόθεσμα αφού σύμφωνα με τις πρόνοιες του σχετικού νόμου, θα έπρεπε να καταχωρηθεί μέχρι την 08.06.
14. Παραπέμποντας στις σχετικές ένορκες δηλώσεις επίδοσης, απέρριψε κατηγορηματικά τις προβαλλόμενες θέσεις ότι οι σχετικές ειδοποιήσεις «ΙΑ» και «ΙΒ» δεν επιδόθηκαν δεόντως. Ομοίως, απέρριψε τη θέση ότι η διαδικασία του ιδιωτικού πλειστηριασμού που ακολουθείται στη βάση του μέρους VIA του Ν.9/1965 είναι ανεφάρμοστη στην υπό συζήτηση περίπτωση, ενόψει της καταχώρησης της αγωγής αρ. 2646/2014, Ε.Δ. Λευκωσίας και ότι δεν μπορεί να συνυπάρξει με την εν λόγω δικαστική διαδικασία που εκκρεμεί. Υποδεικνύοντας περαιτέρω ότι στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας δεν μπορεί να αμφισβητηθεί το οφειλόμενο χρέος, επέμενε στη θέση ότι οι σχετικές ειδοποιήσεις προς τον εφεσείοντα συντάχθηκαν στο σωστό τύπο και έχοντας παράλληλα το σωστό περιεχόμενο επιδόθηκαν δεόντως στον τελευταίο. Απορρίπτοντας κατηγορηματικά τους ισχυρισμούς περί κατάχρησης της διαδικασίας εκ μέρους της εφεσίβλητης τράπεζας και υποδεικνύοντας ότι ουδείς από τους προβαλλόμενους λόγους έφεσης ευσταθεί, καταλήγει ότι η υπό συζήτηση έφεση θα πρέπει να απορριφθεί, Κατά την ακρόαση της αίτησης, οι συνήγοροι των δυο πλευρών με τις αγορεύσεις τους, τις οποίες προνόησαν να καταγράψουν και να θέσουν υπόψη του δικαστηρίου, ανέπτυξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους για τα ζητήματα που απασχολούν στην παρούσα. Το δικαστήριο, με πολλή προσοχή έχει σημειώσει τις αναφορές, τοποθετήσεις και εισηγήσεις των δύο πλευρών, λαμβάνοντας υπόψη τα επιχειρήματα τους όπως και το λόγο διαφόρων αποφάσεων στις οποίες αναφέρθηκαν. Ειδικότερη αναφορά στις εισηγήσεις τους θα γίνει σε μεταγενέστερο στάδιο στο πλαίσιο της παρούσας και όπου τούτο κρίνεται αναγκαίο για τις ανάγκες της παρούσας απόφασης, έχοντας πάντα κατά νου ότι δεν απαιτείται ειδικότερη αναφορά ή πραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται (βλ. Οδυσσέα ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 490). Ότι κατά προτεραιότητα απασχολεί, είναι η εισήγηση της πλευρά της εφεσίβλητης τράπεζας πως η προώθηση της υπό συζήτηση έφεσης είναι εκπρόθεσμη. Τυχόν υιοθέτηση της ως άνω εισήγησης, είναι προφανές ότι θα μπορούσε να σφραγίσει την τύχη και την πορεία της υπό συζήτηση έφεσης, καθιστώντας εκ των πραγμάτων αχρείαστη την περαιτέρω ενασχόληση με τα άλλα, ειδικότερα ζητήματα που εγείρονται και απασχολούν στην παρούσα. Η διάσταση των θέσεων μεταξύ των δυο πλευρών, έγκειται ουσιαστικά στην ημερομηνία που πρέπει να λογίζεται ως ημερομηνία έναρξης της προθεσμίας που τάσσεται στο άρθρο 44Γ

(3)του Ν.9/1965, εντός της οποίας πρέπει να καταχωρηθεί σχετική έφεση (30 ημέρες από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης «ΙΑ»). Κατά πόσο δηλαδή - ως ήταν η θέση της πλευράς της εφεσίβλητης - θα πρέπει να αρχίζει ο υπολογισμός των τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης ή αν ο υπολογισμός - ως ήταν η θέση της πλευράς του εφεσείοντα - θα πρέπει να αρχίζει από την επόμενη ημέρα, ως η γενικότερη πρόνοια του άρθρου 31 του περί Ερμηνείας Νόμου. Είναι προφανείς η σημασία του θέματος στην υπό συζήτηση περίπτωση, αφού, με δεδομένες τις ημερομηνίες επίδοσης της ειδοποίησης «ΙΑ» (όπως αυτή επιβεβαιώνεται από σχετική ένορκη δήλωση ιδιώτη δικαστικού επιδότη και δεν αμφισβητείται από την πλευρά του εφεσείοντα) σε συνδυασμό θεωρούμενης με την ημερομηνία καταχώρησης της έφεσης, υιοθέτηση της θέσης της εφεσίβλητης θα καθιστούσε την υπό συζήτηση έφεση εκπρόθεσμη. Έχω ακούσει με ιδιαίτερη προσοχή τα επιχειρήματα των δυο πλευρών, λαμβάνοντας επίσης υπόψη και τις αποφάσεις οι οποίες τέθηκαν υπόψη μου στο πλαίσιο των οποίων απασχόλησε και το συγκεκριμένο το ζήτημα. Στην πολύ πρόσφατη απόφαση, στο πλαίσιο της αίτησης Αναφορικά με τον Αυγουστίνο Θωμά Α.Τ. ..... από τη Λάρνακα, Πολιτική αίτηση αρ. 22/1018, ημερ. 10.05.2018, η σεβαστή δικαστής Τ. Ψαρά - Μιλτιάδου, εξετάζοντας το συγκεκριμένο ζήτημα και προβαίνοντας σε ανασκόπηση της σχετικής νομολογίας, υπέδειξε ότι σε περιπτώσεις ως η υπό συζήτηση, στην σχετική διάταξη του Ν.9/1965, (άρθρο 44Γ

(3)) δεν εντοπίζεται οποιαδήποτε «περί του αντιθέτου πρόνοια», ώστε να μην ισχύει το άρθρο 31 του περί Ερμηνείας Νόμου. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, στην υπό συζήτηση περίπτωση, με δεδομένο ότι στη λήξη της προθεσμίας των τριάντα

(30)ημερών - η έναρξη της οποίας κατ' εφαρμογή του περί Ερμηνείας Νόμου θα πρέπει να λογίζεται η επομένη της επίδοσης - μεσολαβούσε Σαββατοκύριακο, η καταχώρηση τελικά της έφεσης την αμέσως επόμενη ημέρα, ως οι πρόνοιες του άρθρου 31 του περί Ερμηνείας Νόμου, δεν καθιστά εκπρόθεσμη την προώθηση της. Η καταχώρηση της στις 11.08.2018, υπό τις περιστάσεις που περιβάλλουν την υπό συζήτηση περίπτωση, φαίνεται ότι έγινε την τελευταία ημέρα, εντός της προθεσμίας που παρέχεται η δυνατότητα προς τούτο. Πριν από την ενασχόληση με τα ουσιαστικότερα ζητήματα που προκρίνονται από την πλευρά του εφεσείοντα, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι στο μεταξύ, μέσω του τροποποιητικού νόμου 87(Ι)/2018, το Μέρος VIA του Ν.9/1965 έχει τροποποιηθεί. Ανάμεσα στις προσθήκες και τροποποιήσεις του συγκεκριμένου μέρους του νόμου, είναι και η προσθήκη νέας επιφύλαξης στο εδάφιο 3 του άρθρου άρθρο 44A, σύμφωνα με την οποία: «Νοείται περαιτέρω ότι, σε περίπτωση που έχει αρχίσει οποιαδήποτε διαδικασία δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018, οι διατάξεις του εν λόγω Νόμου θα εφαρμόζονται, ανεξαρτήτως εάν στάλθηκαν οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεων και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018». Συνακόλουθα των πιο πάνω, είναι φανερό ότι οι πρόσθετες τροποποιήσεις του βασικού νόμου μέσω του Ν.87(Ι)/2018, έχουν τη δική τους σημασία για σκοπούς αντιμετώπισης και της υπό συζήτηση έφεσης. Αποτέλεσε θέση του εφεσείοντα ότι η σχετική ειδοποίηση «ΙΑ», όπως και η ειδοποίηση «ΙΒ» δεν του έχουν επιδοθεί δεόντως και/ή νομότυπα αλλά, ως εισηγείται, αφέθηκαν σε τρίτο πρόσωπο με το οποίο δεν τον συνδέει οποιαδήποτε ειδικότερη σχέση. Ωστόσο, πέραν της ίδιας της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει και υποστηρίζει την ένσταση, στη βάση στοιχείων που έχουν τεθεί υπόψη του δικαστηρίου μέσω της, (τεκμήριο 3 - ένορκη δήλωση επίδοσης των σχετικών ειδοποιήσεων εκ μέρους του ιδιώτη επιδότη XXXXX Νεοφύτου) καταδεικνύεται ότι οι σχετικές επιδόσεις έγιναν προσωπικά στον εφεσείοντα XXXXX Χατζηβασιλείου, πλην όμως ο τελευταίος αρνήθηκε να υπογράψει. Χωρίς την παράθεση οποιουδήποτε στοιχείου ή μαρτυρίας ικανού να διαφοροποιήσει την κατάσταση πραγμάτων επί του ζητήματος, ως αυτή αναδύεται από τα στοιχεία και την μαρτυρία που τέθηκαν υπόψη του δικαστηρίου, η θέση του εφεσείοντα περί μη νομότυπης ή έγκαιρης επίδοσης των σχετικών ειδοποιήσεων δεν μπορεί να υιοθετηθεί. Ούτε βεβαίως, υπό το σύνολο των στοιχείων που έχουν τεθεί υπόψη του δικαστηρίου, μπορεί να απασχολήσει σοβαρά η εισήγηση περί μη επίδοσης σχετικής ειδοποίησης τύπος «Θ» ως προκρίνεται τουλάχιστον στους λόγους έφεσης. Πέραν του γεγονότος ότι στην ένορκη δήλωση του ίδιου του εφεσείοντα που συνοδεύει την έφεση, ρητά αναφέρεται ότι παραδόθηκε στον ίδιο η σχετική ειδοποίηση, τούτο επιβεβαιώνεται και από σχετική ένορκη δήλωση επίδοσης της από ιδιώτη δικαστικό επιδότη (τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση). Κατά τον ίδιο τρόπο, η εισήγηση ότι η ειδοποίηση «ΙΒ» θα έπρεπε να επιδοθεί σε μεταγενέστερο χρόνο από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ» δεν μπορεί να υιοθετηθεί. Τέτοια υποχρέωση, όσον αφορά την προθεσμία που ως εισηγείται η πλευρά του εφεσείοντα θα έπρεπε να τηρηθεί για την επίδοση της ειδοποίησης τύπου «ΙΒ» δεν φαίνεται να τίθεται στο νόμο. Οι τροποποίησες εξάλλου του βασικού νόμου με τον τροποποιητικό νόμο 87(Ι)/2018, που ως ρητά υποδεικνύεται εφαρμόζονται και σε σχέση με την υπό συζήτηση περίπτωση, υποδεικνύουν ότι η ειδοποίηση «ΙΒ» δύναται να επιδίδεται είτε πριν είτε μετά είτε ταυτόχρονα με την ειδοποίηση «ΙΑ» (βλ. άρθρο 44Δ του Ν.9/1965 ως έχει τροποποιηθεί). Σύμφωνα με το εδάφιο 4Α όπως αυτό προστέθηκε με τον τροποποιητικό νόμο 87(Ι)/2018, αμέσως μετά το εδάφιο 4 του άρθρου 44 Α του Ν.9/1965: «(4Α) Ανεξαρτήτως οποιασδήποτε άλλης διάταξης του παρόντος Νόμου, η εξασφάλιση διατάγματος Δικαστηρίου για πώληση ενυπόθηκου ακινήτου ή η έναρξη διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει του εν λόγω διατάγματος, είτε πριν είτε μετά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018, δεν επηρεάζει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την εφαρμογή της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους: ..». Με δεδομένη την ως άνω τροποποίηση, η θέση περί καταχρηστικής προώθησης της διαδικασίας που προβλέπεται στο μέρος VIA του Ν.9/1965 καθ' ον χρόνο εκκρεμεί η αγωγή υπ' αριθμό 2646/2014 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, στα πλαίσια της οποίας επιδιώκεται, μεταξύ άλλων και διάταγμα εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου, είναι αυτόδηλο ότι δεν μπορεί επίσης να γίνει αποδεκτή. Ο ενυπόθηκος δανειστής, ως ο νόμος ρητά προβλέπει, έχει κάθε δικαίωμα να προχωρήσει ταυτόχρονα με την προώθηση της πολιτικής αγωγής και στη διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου στη βάση των διατάξεων του Μέρους VIA του Ν.9/1965. Για όση σημασία άλλωστε μπορεί τούτο να έχει μεσολαβούσης της τροποποίησης του σχετικού νόμου, δεν μπορεί παρά να σημειωθεί ότι ο Ν.9/1965, πολύ πριν από την ως άνω τροποποίηση του και την ενσωμάτωση σε αυτόν της ως άνω πρόνοιας, κατά τρόπο απόλυτο και κατηγορηματικό προέβλεπε ήδη πως καμία διάταξη του μέρους VIA του Ν.9/1965 δεν απαγορεύει στον ενυπόθηκο δανειστή να ακολουθήσει τη διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου που προβλέπεται στις διατάξεις του μέρους VI του ως άνω νόμου, αλλά και αντίστροφα. Θα ήταν πραγματικά παράδοξο, να επιτρέπεται μεν, παράλληλα με την προώθηση της διαδικασίας που προβλέπεται στο μέρος VIA του Ν.9/1965 η επιδίωξη πώλησης ενός ενυπόθηκου ακινήτου με τη δρομολόγηση πολιτικής αγωγής και την εξασφάλιση σχετικού διατάγματος δικαστηρίου προ τούτο, πλην όμως, η τυχόν έκδοση τελικά σχετικού διατάγματος εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου στο πλαίσιο της πολιτικής αγωγής, να καθιστά αυτόματα καταχρηστική την προώθηση της διαδικασίας που προβλέπεται στο μέρος VIA του Ν.9/1965. Στη βάση όλων όσων έχουν τεθεί ενώπιον του δικαστηρίου, η πλευρά του εφεσείοντα δεν έχει καταδείξει ότι στην υπό συζήτηση περίπτωση συντρέχει οποιοδήποτε από τους λόγους ακύρωσης, όπως αυτοί καταγράφονται και αναφέρονται στο άρθρο 44Γ

(3)του Ν.9/1965, δυνάμενοι να ακυρώσουν τη σχετική ειδοποίηση τύπου «ΙΑ» και κατ' επέκταση τη διαδικασία πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου που αυτή αφορά. Συνακόλουθα, η έφεση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα της διαδικασίας, κατ' εφαρμογή του βασικού κανόνα ο οποίος προβλέπει ότι θα πρέπει να ακολουθούν το αποτέλεσμα της διαδικασίας, (βλ. Halsbury's Laws of England 3η έκδοση σελ. 421 Παρ. 795-796) επιδικάζονται υπέρ της εφεσίβλητης και εναντίον του εφεσείοντα, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον αρμόδιο προς τούτον πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το δικαστήριο. (Υπ.) ............... Α. Δαυίδ, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΧΡΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο