Λόντου ν. ΜΙΝΕΡΒΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 6728/2011, 9/8/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A445 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Χρ. Φούλια, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6728/2011 Μεταξύ: XXXXX Λόντου, εκ Λευκωσίας Ενάγουσας και ΜΙΝΕΡΒΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΛΤΔ, εκ Λευκωσίας Εναγόμενη Ημερομηνία: 9.8.2018 Αίτηση διά κλήσεως της εναγομένης ημερομηνίας 26.6.2018 για αναστολή εκτέλεσης απόφασης εκκρεμούσης έφεσης Για την αιτήτρια: κ. Μ. Κυριακίδης για κ.κ. Χ. Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε. Για την καθ' ης η αίτηση: κ. Γ. Παπαθεοδώρου ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Στις 11.5.2018 κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας το Δικαστήριο εξέδωσε στην παρούσα αγωγή απόφαση υπέρ της ενάγουσας / καθ' ης η αίτηση και εναντίον της εναγόμενης / αιτήτριας ως ακολούθως: (α) για το ποσό των €5.939,25 με τόκο 8% ετησίως επί του ποσού των €2.969,62 από 20.7.2003 μέχρι 14.10.2008 και ακολούθως τόκο 5,5% ετησίως από 15.10.2008 μέχρι 31.12.2014 και ακολούθως νόμιμο τόκο μέχρι εξοφλήσεως, (β) για το ποσό των €45.000 με τόκο 8% ετησίως από 5.5.2008 μέχρι 14.10.2008 και ακολούθως τόκο 5,5% ετησίως από 15.10.2008 μέχρι 31.12.2014 και ακολούθως νόμιμο τόκο μέχρι εξοφλήσεως, (γ) για το ποσό των €8.000 και (δ) για το ποσό των €3.922,80 με τόκο 8% ετησίως επί του ποσού των €3.943,80 από 11.1.2005 μέχρι 14.10.2008 και ακολούθως τόκο 5,5% ετησίως από 15.10.2008 μέχρι 31.12.2014 και ακολούθως νόμιμο τόκο μέχρι εξοφλήσεως πλέον €495,45 Φ.Π.Α. πλέον δικηγορικά έξοδα όπως θα υπολογίζονταν από τον Πρωτοκολλητή και εγκρίνονταν από το Δικαστήριο. Η εναγόμενη καταχώρησε έφεση κατά της εν λόγω απόφασης ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στη συνέχεια καταχώρησε την επίδικη αίτηση με την οποία αιτείται από το παρόν Δικαστήριο τα πιο κάτω: Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται η εκτέλεση της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερομηνίας 11/05/2018 στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή μέχρι την πλήρη εκδίκαση της Πολιτικής Έφεσης που έχει καταχωριστεί εναντίον της ρηθείσας απόφασης ή/και μέχρι νεότερης απόφασης του Δικαστηρίου. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται η εκτέλεση της ενδιάμεσης απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερομηνίας 12/04/2013 στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή μέχρι την πλήρη εκδίκαση της Πολιτικής Έφεσης που έχει καταχωριστεί εναντίον της απόφασης ημερομηνίας 11/05/2018 ή/και μέχρι νεότερης απόφασης του Δικαστηρίου. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η ακύρωση ή/και η αναστολή εκτέλεσης του ριτ κινητών - εντάλματος κατάσχεσης κινητής περιουσίας υπ' αριθμό διπλοτύπου 104938, αρ. εντάλματος 542/18 ημερομηνίας 29/05/2018 για είσπραξη του ποσού των δικηγορικών εξόδων της ενδιάμεσης απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερομηνίας 12/04/2013 μέχρι την πλήρη εκδίκαση της Πολιτικής Έφεσης που έχει καταχωριστεί εναντίον της απόφασης ημερομηνίας 11/05/2018 ή/και μέχρι νεότερης απόφασης του Δικαστηρίου. Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η ακύρωση ή/και η αναστολή εκτέλεσης του ριτ κινητών - εντάλματος κατάσχεσης κινητής περιουσίας υπ' αριθμό διπλοτύπου 104939, αρ. εντάλματος 543/18 για είσπραξη του ποσού της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας ημερομηνίας 11/05/2018 μέχρι την πλήρη εκδίκαση της Πολιτικής Έφεσης που έχει καταχωριστεί εναντίον της απόφασης ημερομηνίας 11/05/2018 ή/και μέχρι νεότερης απόφασης του Δικαστηρίου. Ε. Οιανδήποτε άλλη θεραπεία ή/και Διάταγμα ήθελε κρίνει δίκαιο ή/και εύλογο υπό τις περιστάσεις το Δικαστήριο. Η αίτηση στηρίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.35 ΘΘ.18 & 19, Δ.39, Δ.40, Δ.41, Δ.44, Δ.48 ΘΘ.1-4, 8 και 9, Δ.64, επί των άρθρων 31, 32 και 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/60, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρα 4, 5, 7 και 9, στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στις αρχές του κοινοδικαίου και της επιείκειας, τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η παρούσα αίτηση περιέχονται στην ένορκη δήλωση της κας Ξένιας Σφήκα από τη Λευκωσία. Η κα Σφήκα δηλώνει ότι είναι δικηγόρος στη δικηγορική εταιρεία Χάρης Κυριακίδης Δ.Ε.Π.Ε. η οποία εκπροσωπεί την αιτήτρια και ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη να προβεί στην εν λόγω ένορκη δήλωση. Η κα Σφήκα με την ένορκή της δήλωση κάνει αναφορά στην εκδοθείσα τελική απόφαση ημερομηνίας 11.5.2018 καθώς και στην ενδιάμεση απόφαση ημερομηνίας 12.4.2013 οι οποίες εκδόθηκαν υπέρ της ενάγουσας / καθ' ης η παρούσα αίτηση με την οποία της επιδικάσθηκαν διάφορα χρηματικά ποσά για την απαίτηση και τα δικηγορικά της έξοδα. Ισχυρίζεται ότι μετά την έκδοση της τελικής απόφασης του Δικαστηρίου ο δικηγόρος της καθ' ης η αίτηση απέστειλε στους δικηγόρους της αιτήτριας επιστολές ημερομηνίας 14.5.2018 και 15.5.2018 με τις οποίες αξίωσε την πληρωμή των επιδικασθέντων υπέρ της πελάτισσάς του ποσών. Οι δικηγόροι της αιτήτριας με επιστολή τους ημερομηνίας 22.5.2018 τον πληροφόρησαν ότι θα καταχωρούσαν έφεση εναντίον της απόφασης ημερομηνίας 11.5.2018 και του εισηγήθηκαν να ικανοποιήσουν την τελική απόφαση ημερομηνίας 11.5.2018 νοουμένου ότι (α) η καθ' ης η αίτηση παραδώσει στους δικηγόρους της αιτήτριας τραπεζική εγγύηση από αξιόπιστο τραπεζικό οργανισμό για ολόκληρο το ποσό της απόφασης, σύμφωνα με τους όρους της οποίας αυτό θα επιστραφεί στην αιτήτρια εντόκως σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης και ταυτόχρονα (β) το δικηγορικό γραφείο του δικηγόρου της καθ' ης η αίτηση να παραδώσει στους δικηγόρους της αιτήτριας τραπεζική εγγύηση από αξιόπιστο τραπεζικό οργανισμό για το συνολικό ποσό των εξόδων σύμφωνα με τους όρους της οποίας αυτό θα επιστραφεί στην αιτήτρια εντόκως σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης ή η αιτήτρια να παράσχει στην καθ' ης η αίτηση εγγύηση πληρωμής των επιδικασθέντων ποσών σε περίπτωση αποτυχίας της έφεσης. Αναφέρει επίσης ότι στις 13.6.2018 οι δικηγόροι της αιτήτριας προχώρησαν στην καταχώρηση έφεσης εναντίον της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 11.5.2018. Η κα Σφήκα ισχυρίζεται επίσης ότι ο δικηγόρος της καθ' ης η αίτηση με απαντητική επιστολή του ημερομηνίας 22.5.2018 αρνήθηκε την πρόταση της αιτήτριας και προχώρησε με μέτρα για την εκτέλεση των αποφάσεων οι οποίες εκδόθηκαν υπέρ της καθ' ης η αίτηση και στις 30.5.2018 οι δικηγόροι της αιτήτριας ενημερώθηκαν από δικαστικό επιδότη ότι η πλευρά της τελευταίας καταχώρησε εντάλματα κατάσχεσης κινητής περιουσίας με αριθμούς 542/18 και 543/18. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι το γεγονός ότι η καθ' ης η αίτηση αρνήθηκε να χορηγήσει τραπεζική εγγύηση επιστροφής του εξ αποφάσεως χρέους και των δικηγορικών εξόδων σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης, τα οποία η αιτήτρια είναι πρόθυμη να καταβάλει άμεσα, έχει δημιουργήσει τόσο στην αιτήτρια όσο και στους δικηγόρους της εύλογες αμφιβολίες ως προς τη φερεγγυότητά της καθ' ης η αίτηση και τη δυνατότητα της τελευταίας να επιστρέψει στην αιτήτρια τόσο το ποσό των δικηγορικών εξόδων όσο και το ποσό που αντιστοιχεί στο εξ αποφάσεως χρέος σε περίπτωση που επιτύχει η έφεση. Ισχυρίζεται ότι εάν δεν χορηγηθούν οι αιτούμενες θεραπείες υπάρχει ορατή πιθανότητα η έφεση να χάσει τη σημασία της αφήνοντας την αιτήτρια σε περίπτωση που κερδίσει την έφεση με άδεια χέρια. Περαιτέρω η αιτήτρια είναι πρόθυμη να παράσχει τραπεζική εγγύηση σε σχέση με το εξ αποφάσεως χρέος γεγονός που διασφαλίζει το δικαίωμα της καθ' ης η αίτηση να δρέψει τους καρπούς της επιτυχίας της και ταυτόχρονα διασφαλίζει και το δικαίωμα την αιτήτριας να μην μείνει η έφεσή της χωρίς αποτέλεσμα. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι δεν υπάρχει καμία ένδειξη η οποία να επιτρέπει στην αιτήτρια να εξάγει συμπέρασμα περί φερεγγυότητας της καθ' ης η αίτηση αλλά αντίθετα το μόνο συμπέρασμα το οποίο εξάγεται από τη συμπεριφορά της τελευταίας είναι αυτό της αφερεγγυότητάς της. Υπάρχει, ισχυρίζεται, σοβαρότατος κίνδυνος οποιοδήποτε ποσό καταβληθεί από την αιτήτρια στην καθ' ης η αίτηση να κατασπαταληθεί ή άλλως πως να διατεθεί, με αποτέλεσμα να καταστεί αδύνατη η διασφάλιση της μελλοντικής επιστροφής των χρημάτων που η αιτήτρια σήμερα θα αναγκαστεί να καταβάλει άμεσα στην καθ' ης η αίτηση σε περίπτωση που πετύχει η έφεση. Ισχυρίζεται περαιτέρω η κα Σφήκα ότι η εκτέλεση των ενταλμάτων κατάσχεσης κινητής περιουσίας εναντίον της αιτήτριας θα επιφέρει οικονομικές απώλειες και θα επηρεάσει τα οικονομικά της συμφέροντα ιδιαίτερα στα πλαίσια της παρούσας χρονικής περιόδου που είναι σε λειτουργία οι εργασίες της και τυχόν λήψη μέτρων εκτέλεσης θα προκαλέσει πρόσκομμα στην ομαλή λειτουργία της, στην άσκηση των εργασιών της και στην κάλυψη των άμεσων αναγκών της. Ισχυρίζεται τέλος ότι η ασκηθείσα έφεση αποτελείται από 2 συνολικά τεκμηριωμένους και αιτιολογημένους λόγους με μεγάλες πιθανότητες επιτυχίας και η επιτυχία της θα επιφέρει εξ ολοκλήρου απόρριψη της αγωγής. Η καθ' ης η αίτηση καταχώρησε ένσταση η οποία στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 ΘΘ. 1-4, 8 και 9, Δ.48 Θ.8
(4), Δ.40 Θ.7, Δ.33 ΘΘ.2, 5, 18 και 19, Δ.64 ΘΘ.1-4, επί του περί Δικαστηρίων Νόμου αρ. 14/60 άρθρα 29-31, 41-43 και 47, στο άρθρο 30 του Συντάγματος και στις Γενικές και Συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Στην ένστασή της προβάλλονται 10 ειδικοί λόγοι για τους οποίους είναι η θέση της ότι η αίτηση πρέπει να απορριφθεί. Ισχυρίζεται ότι η αιτήτρια δεν παραθέτει ικανοποιητικούς λόγους ή στοιχεία για να στηρίξουν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, η αίτηση είναι ουσιαστικά και νομικά αστήρικτη και δεν παραθέτει οποιαδήποτε στοιχεία που να δείχνουν αφερεγγυότητα της καθ' ης η αίτηση. Προβάλλεται επίσης ότι η αίτηση δεν αναφέρεται σε συγκεκριμένο άρθρο του νόμου ή των διαδικαστικών κανονισμών επί των οποίων βασίζεται και στερείται ορθής νομικής βάσης, το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία όπως στην παρούσα υπόθεση εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα, η αιτήτρια χρησιμοποιεί τις δικαστικές διαδικασίες καταχρηστικά, η αίτηση καταχωρήθηκε αδικαιολόγητα καθυστερημένα και τέλος ότι οι ίδιες αξιώσεις αποτέλεσαν αντικείμενο της Πολιτικής Έφεσης 146/2009 μεταξύ των ιδίων διαδίκων και συνεπώς η αιτήτρια κωλύεται εκ δεδικασμένου να αξιώσει ως η αίτησή της. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση περιέχονται στην ένορκο δήλωση της καθ' ης η αίτηση κας XXXXX Λόντου και μεταξύ άλλων, έχουν ως ακολούθως: η ίδια ισχυρίζεται ότι είναι φερέγγυα και στην περίπτωση κατά την οποία η έφεση της αιτήτριας πετύχει θα είναι σε θέση να της επιστρέψει τα χρήματα που θα της έχει καταβάλει καθότι είναι δημόσια υπάλληλος και μόνιμο στέλεχος της Εθνικής Φρουράς, παντρεμένη με δύο παιδιά και διαμένει σε ιδιόκτητη οικογενειακή οικία. Ισχυρίζεται επίσης ότι η αιτήτρια με τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτησή της φαίνεται πως δεν έχει οικονομική ευρωστία και δυνατότητα να της καταβάλει τα επιδικασθέντα υπέρ της ποσά αφού, όπως ισχυρίζεται, τυχόν πληρωμή τους θα δημιουργήσει προσκόμματα στη λειτουργία της, στην άσκηση των εργασιών της και στην κάλυψη των άμεσων αναγκών της. Ισχυρίζεται επίσης η κα Λόντου ότι από τη νομική συμβουλή την οποία λαμβάνει από το δικηγόρο της η έφεση της αιτήτριας δεν έχει καμία πιθανότητα επιτυχίας και ότι η ίδια ως επιτυχών διάδικος δικαιούται να θρέψει τους καρπούς της επιτυχίας της στην αγωγή για την, κατά το μέτρο του δυνατού, απάμβλυνση των επιπτώσεων της ζημιάς την οποία υπέστη από το ατύχημα στις 20.7.2003 το οποίο της κληροδότησε και την ανίατη ασθένεια της επιληψίας. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Τα πρόσωπα τα οποία προέβησαν στις ένορκες δηλώσεις δεν αντεξετάστηκαν και οι δικηγόροι των διαδίκων ετοίμασαν γραπτές αγορεύσεις τις οποίες και παρέδωσαν στο Δικαστήριο με τις οποίες, με παραπομπή σε νομολογία, υποστηρίζουν έκαστος τις θέσεις του διαδίκου τον οποίο εκπροσωπεί. Ο κ. Κυριακίδης εισηγήθηκε ότι πρέπει να εγκριθεί η παρούσα αίτηση αφού υπάρχουν όλα τα αναγκαία κριτήρια και περιστάσεις τα οποία δικαιολογούν την χορήγηση των αιτούμενων θεραπειών. Είναι η θέση του ότι είναι εμφανής ο κίνδυνος δημιουργίας τετελεσμένων με αποτέλεσμα ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης να καταστεί άνευ αντικειμένου και να παραμείνει χωρίς αντίκρισμα. Εισηγήθηκε επίσης ότι η εξισορρόπηση των δύο παραγόντων οι οποίοι είναι επίδικοι στην υπό εξέταση αίτηση μπορεί να επιτευχθεί με την παροχή από μέρους της αιτήτριας τραπεζικής εγγύησης για το σύνολο του εξ αποφάσεως χρέους και των δικηγορικών εξόδων με ταυτόχρονη παράδοση από την καθ' ης η αίτηση τραπεζικής εγγύησης από αξιόπιστο τραπεζικό λογαριασμό. Ο κ. Παπαθεοδώρου από την άλλη πλευρά, εισηγήθηκε ότι η αιτήτρια δεν έχει αποκαλύψει κανένα στοιχείο ικανό να υποστηρίξει τον ισχυρισμό της ότι η καθ' ης η αίτηση είναι αφερέγγυα ούτε μπόρεσε να αποδείξει ότι συντρέχουν εκείνες οι πραγματικές και νομικές προϋποθέσεις οι οποίες θα επέτρεπαν στο Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ της απόδοσης της αιτούμενης θεραπείας. Ενόψει τούτων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης με έξοδα σε βάρος της αιτήτριας. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Σύμφωνα με τη Δ.48 Θ.4
(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.39. Στην υπόθεση Iacovou Brothers (Constructions) Ltd v. Fashionwise Ltd
(2000)1 Α.Α.Δ. 1377, λέχθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών που περιέχονται σε μια ένορκη δήλωση και οι οποίοι αμφισβητούνται από την αντίδικο πλευρά: «Είναι ορθό ότι σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του αιτητή αμφισβητούνται ο αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει προφορική μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του. (ίδε Krashias Shoe Factory Ltd ν. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassier K.G. [1989] 1(E) A.A.Δ. 750 και Louis Vuitton v. Dermosak Ltd and Orphanidou [1992] 1 Α.Α.Δ. 1453). Ο αιτητής μπορεί να αποσείσει το σχετικό βάρος της απόδειξης είτε με την παράθεση της δικής του μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει τα πρόσωπα τα οποία έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση. Επισημαίνουμε ότι με την πρόσφατη τροποποίηση του Κανονισμού 4 της Διαταγής 48 (Ίδε ο περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 3) Διαδικαστικός Κανονισμός του 1999) η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται με βάση τα γεγονότα που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις με δυνατότητα αντεξέτασης». Η επίδικη αίτηση στηρίζεται στη Δ.35 ΘΘ.18 και 19 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία έχει ως ακολούθως: «
- An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order; and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given.
- Wherever under these Rules an application may be made either to the Court below or to the Court of Appeal, or to a Judge of either Court, it shall be made in the first instance to the Court or Judge below». Οι αρχές βάσει των οποίων το Δικαστήριο εκδικάζει αιτήσεις όπως η παρούσα έχουν αναφερθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανώτατου Δικαστηρίου. Από τη νομολογία (Χαραλάμπους ν. A. Panayides Contracting Ltd
(2001)1 Α.Α.Δ. 1978) προκύπτουν τα εξής: (α) η απόφαση για αναστολή ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας γίνεται στο πλαίσιο της Δ.35 Θ.18 και σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης και (β) η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης η οποία, παραμένει ισχυρή και διατηρεί τη τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο. Έπεται ότι ο επιτυχών διάδικος δεν πρέπει να αποστερείται τους καρπούς της επιτυχίας του εκ μόνου του γεγονότος ότι εκκρεμεί η εκδίκαση της έφεσης του αντιδίκου του. Από την άλλη όμως αποτελεί βασική προϋπόθεση για την απονομή της δικαιοσύνης, η διασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Η άρνηση έκδοσης διαταγής για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης δυνητικά συνεπάγεται κίνδυνο εξανέμισης της αξίας της έφεσης. Οι δύο σημαντικοί παράγοντες που πρέπει να εξισορροπηθούν είναι πρώτο η διασφάλιση της οριστικότητας των αποφάσεων του πρωτόδικου δικαστηρίου και η παράλληλη κατοχύρωση των δικαιωμάτων του διαδίκου υπέρ του οποίου εκδόθηκε η απόφαση και δεύτερο η εξασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης. Οι δύο αυτοί παράγοντες εξισορροπούνται με γνώμονα τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Στην υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων επιβάλλει τη στάθμιση κάθε γεγονότος που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής, όσο και τη ζωτικότητα του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης. Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγων της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης. Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου». Στην υπόθεση Βογαζιανού Πραξιτέλης ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(1997)1 Α.Α.Δ. 591, λέχθηκαν τα ακόλουθα αναφορικά με την πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης: «Δεν είναι πρόθεσή μας να σχολιάσουμε τους λόγους έφεσης για να συναγάγουμε συμπεράσματα που άπτονται του επίδικου θέματος. Δε χρειάζεται. Όπως επαναβεβαιώθηκε πρόσφατα στην απόφαση Ναυτικός Όμιλος Πάφου v. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147, η πιθανότητα επιτυχίας της έφεσης δεν είναι ο δεσπόζων και αποφασιστικός παράγων στην επίλυση ενός τέτοιου ζητήματος». Επίσης στην υπόθεση ABP Holdings Ltd κ.ά. ν. Ανδρέα Κιταλίδη και άλλων (Αρ. 1)
(1994)1 Α.Α.Δ. 287, τονίστηκε ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται έχοντας υπόψη ότι: (α) ο διάδικος ο οποίος επιτυγχάνει δεν πρέπει να αποστερείται, χωρίς ουσιαστικό λόγο, τους καρπούς της επιτυχίας του και (β) το ένδικο μέσο της έφεσης, που ασκείται δικαιωματικά, δεν πρέπει να χάνει την αποτελεσματικότητά του. Σχετικές επίσης με το υπό εξέταση θέμα είναι και οι υποθέσεις Χ'' Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd & Others
(1991)1 Α.Α.Δ. 172 και VOUROS HEALTHCARE LTD v. D.E.K.S.A. LTD, ECLI:CY:AD:2018:A12, Πολιτική Έφεση Αρ. 207/2015, ημερομηνίας 12.1.2018. Τέλος, στην υπόθεση Μιχάλης Δημητρούδης ν. Ανδρέα Νίκου Λουγκρίδη
(2011)1 Α.Α.Δ. 687, στην οποία έγινε αναφορά και στο Annual Practice του 1970 στο οποίο η πρόνοια των Αγγλικών Θεσμών στο Order 59, rule 13, όπως επαναριθμήθηκε, αντιστοιχεί με τη δική μας Δ.35 Θ.18, αναφέρθηκε ότι σε περίπτωση που με την πρωτόδικη απόφαση ένας διάδικος διατάσσεται να καταβάλει στον άλλο κάποιο χρηματικό ποσό, η έφεση ενδέχεται να μείνει χωρίς αντικείμενο, αν στο μεταξύ έχει καταβληθεί το ποσό και ο διάδικος προς τον οποίο το ποσό καταβλήθηκε, είναι είτε κάτοικος εξωτερικού, είτε αφερέγγυος ή υπάρχει ένδειξη με την καταχώρηση σχετικής ένορκης δήλωσης, ότι δεν θα μπορέσει να επιστρέψει το ποσό στον άλλο διάδικο. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Στην παρούσα υπόθεση η κα Σφήκα με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ισχυρίζεται ότι η καταχωρηθείσα έφεση συγκεντρώνει πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίας και στηρίζει τη θέση της αυτή στη νομική συμβουλή την οποία έλαβε από τους δικηγόρους της αιτήτριας. Όπως τονίστηκε και από τη νομολογία (Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου και VOUROS HEALTHCARE LTD v. D.E.K.S.A. LTD), οι προοπτικές επιτυχίας μιας έφεσης είναι παράγοντας αποφασιστικής σημασίας και σπουδαιότητας μόνο στις περιπτώσεις όπου με βεβαιότητα είναι δυνατή η πρόγνωση ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς να χρειάζεται περαιτέρω συζήτηση του θέματος. Σε κάθε περίπτωση, διεξήλθα την έφεση αντίγραφο της οποίας επισυνάφθηκε ως τεκμήριο στη σχετική ένορκη δήλωση της κας Σφήκα και το μόνο που μπορεί να λεχθεί είναι πως η παρούσα δεν συνιστά καθαρή περίπτωση όπου θα δικαιολογείτο το συμπέρασμα ότι η ασκηθείσα έφεση έχει καθαρές πιθανότητες επιτυχίας και συνεπώς δεν αποδέχομαι τον σχετικό ισχυρισμό της αιτήτριας. Η κα Σφήκα ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η καθ' ης η αίτηση είναι αφερέγγυα και σε περίπτωση που δεν ανασταλεί η εκτέλεση της απόφασης και η αιτήτρια αναγκαστεί να καταβάλει σε αυτή τα επιδικασθέντα ποσά, σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης, η καθ' ης η αίτηση δεν θα είναι σε θέση να της τα επιστρέψει. Η κα Σφήκα στηρίζει τον ισχυρισμό της αυτό σε σχετικό συμπέρασμα στο οποίο οδηγήθηκε από την άρνηση του δικηγόρου της καθ' ης η αίτηση να παράσχει στην αιτήτρια τραπεζική εγγύηση στην περίπτωση που η τελευταία της κατέβαλε άμεσα στην καθ' ης η αίτηση τα επιδικασθέντα ποσά. Κρίνω ότι ο ισχυρισμός της αιτήτριας ότι η καθ' ης η αίτηση δεν θα είναι σε θέση να της επιστρέψει τα εν λόγω ποσά σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσής της, δεν υποστηρίζεται από συγκεκριμένα στοιχεία και πρόκειται μόνο για εικασίες και κατ' επέκταση δεν μπορεί βάσιμα να στοιχειοθετήσει τον ισχυρισμό της αιτήτριας ότι η καθ' ης η αίτηση είναι αφερέγγυα. Επί του ισχυρισμού της καθ' ης η αίτηση ότι η ίδια είναι φερέγγυα, η αιτήτρια δεν την αντεξέτασε ούτε και προσκόμισε οποιαδήποτε άλλη σχετική μαρτυρία για να στηρίξει τον δικό της ισχυρισμό της περί αφερεγγυότητας της καθ' ης η αίτηση ο οποίος παρέμεινε γενικός και αόριστος και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός από το Δικαστήριο. Από την άλλη πλευρά η καθ' ης η αίτηση ισχυρίστηκε ότι είναι δημόσια υπάλληλος και μόνιμο στέλεχος της Εθνικής Φρουράς και διαμένει σε ιδιόκτητη κατοικία. Αυτά, κατά την κρίση μου, είναι ικανά στοιχεία να στηρίξουν τον δικό της ισχυρισμό ότι η ίδια είναι φερέγγυα και σε περίπτωση που παραστεί ανάγκη να επιστρέψει στην αιτήτρια τα ποσά που θα της έχει εν τω μεταξύ καταβάλει, θα είναι σε θέση να το πράξει, αφού πέραν της ακίνητης ιδιοκτησίας έχει μόνιμη εργασία και μισθό. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω κρίνω πως η αιτήτρια δεν έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε στοιχείο ικανό να στηρίξει τον ισχυρισμό της περί αφερεγγυότητας της καθ' ης η αίτηση να της επιστρέψει οποιοδήποτε ποσό θα της έχει εν τω μεταξύ καταβληθεί σε περίπτωση που πετύχει η έφεση την οποία η αιτήτρια καταχώρησε. Υπενθυμίζω στο σημείο αυτό ότι ο κανόνας είναι οι δικαστικές αποφάσεις να εκτελούνται και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις να διατάσσεται αναστολή της εκτέλεσής τους. Για να μπορεί να πετύχει μια αίτηση για αναστολή πρέπει ο αιτητής να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι συντρέχουν προς τούτο ειδικές περιστάσεις όπως προνοεί η νομολογία. Τα όσα έχει επικαλεστεί η αιτήτρια περί αφερεγγυότητας της καθ' ης η αίτηση κρίνω πως δεν είναι ικανά να δείξουν ότι σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της παρούσας υπόθεσης συντρέχουν εκείνες οι ειδικές περιστάσεις για να αποστερηθεί η καθ' ης η αίτηση τους καρπούς της επιτυχίας της και να εκδοθεί διάταγμα για αναστολή της εκτέλεσης της επίδικης δικαστικής απόφασης. Για τους λόγους που ανέφερα πιο πάνω κρίνω ότι η επίδικη αίτηση δεν μπορεί να πετύχει και απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος της εναγόμενης αιτήτριας και υπέρ της ενάγουσας καθ' ης η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο