ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ν. G.S. EURO PRACTICES LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 4416/2017, 31/8/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A477 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4416/2017 Μεταξύ: XXXXX ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ Ενάγουσα και
- G.S. EURO PRACTICES LTD
- XXXXX ΓΕΩΡΓΙΟΥ Εναγόμενοι --------------------- 31 Αυγούστου,
- Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κ. Χατζηπαναγιώτου δια Αριστ. Χατζηπαναγιώτου & Συνεργάτες Α Π Ο Φ Α Σ Η στα πλαίσια αίτησης ημερομηνίας 19.1.2018, για απόφαση εναντίον της Εναγόμενης 1 λόγω μη εμφάνισης Με την ως άνω αγωγή η Ενάγουσα αξιώνει εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 ειδικές αποζημιώσεις ύψους €19.500 και γενικές αποζημιώσεις για ψυχική οδύνη και ταλαιπωρία, τόκο και έξοδα. Πολύ συνοπτικά, σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι ήταν νυμφευμένη με τον κ. XXXXX Βλαχογιαννάκη με τον οποίο απέκτησε ένα ανήλικο τέκνο. Ο γάμος λύθηκε στις 2.5.2011 και σήμερα ο κ. Βλαχογιαννάκης διαμένει μόνιμα στην Κρήτη ενώ η Ενάγουσα διαμένει στη Λευκωσία με τον υιό τους. Στα πλαίσια αίτησης που καταχώρησε η Ενάγουσα στο Οικογενειακό Δικαστήριο Λευκωσίας, εκδόθηκε στις 21.5.2010, διάταγμα με το οποίο ο κ. Βλαχογιαννάκης διατάχθηκε να πληρώνει ποσό €300 μηνιαίως ως συνεισφορά για τη διατροφή του ανήλικου υιού τους. Η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι ο κ. Βλαχογιαννάκης, κατ' εξακολούθηση, παραλείπει να πληρώσει το ποσό του διατάγματος με αποτέλεσμα να έχουν συσσωρευτεί οφειλές. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, η Ενάγουσα εξουσιοδότησε δικηγόρο στην Ελλάδα ο οποίος «κατέθεσε για λογαριασμό της Ενάγουσας μήνυση κατά του XXXXX Βλαχογιαννάκη, δηλώνοντας ταυτόχρονα παράσταση πολιτικής αγωγής, ζητώντας την ποινική δίωξη, παραδειγματική τιμωρία και αποκατάσταση των οφειλών των διατροφών». Ακολούθησε η έκδοση μαρτυρικής κλήσης από τον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Ηρακλείου Κρήτης προς την Ενάγουσα, στην οποία αναγραφόταν η διεύθυνση της, XXXXX 91, Παλλουριώτισσα, Λευκωσία. Με αυτή, καλούσε την Ενάγουσα να εμφανιστεί ενώπιον του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Ηρακλείου στις 5.4.2017 για να δώσει μαρτυρία εναντίον του κ. Βλαχογιαννάκη «σε ποινική δίκη για παραβίαση υποχρέωσης για διατροφή κατ' εξακολούθηση». Είναι δικογραφημένος ισχυρισμός της Ενάγουσας ότι το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης Κύπρου έχει συμβληθεί με την Εναγόμενη 1 εταιρεία «για θέματα διεθνούς δικαστικής αρωγής και επίδοσης μαρτυρικών κλήσεων με βάση τoν Ευρωπαϊκό Κανονισμό 1393/2007», καθώς και ότι η Εναγόμενη 1 ανέθεσε στην Εναγόμενη 2, υπάλληλο της, να επιδώσει στην Ενάγουσα τη μαρτυρική κλήση. Η δικογραφημένη θέση της Ενάγουσας είναι ότι η Εναγόμενη 2 ενήργησε αμελώς και δεν μετέβη στην ορθή διεύθυνση - ειδικότερα μετέβη στην οδό Παναγιάς 31, αντί Παναγιάς 91 - με αποτέλεσμα να μην την εντοπίσει, να μην επιδοθεί η μαρτυρική κλήση και αυτή να επιστραφεί στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Ηρακλείου με τον ισχυρισμό ότι δεν ανευρέθηκε η Ενάγουσα. Ένεκα της μη εμφάνισης της Ενάγουσας κατά την ημέρα της δίκης, η υπόθεση απορρίφθηκε. Συνεπεία της απόρριψης της υπόθεσης η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι έχει απολέσει το δικαίωμα είσπραξης του ποσού των €19.500 που αφορά μη καταβληθέντα ποσά διατροφής. Οι Ενάγουσα θεωρεί ότι οι ζημιές που υπέστη είναι αποτέλεσμα της αμέλειας με την οποία ενήργησαν οι Εναγόμενες 1 και 2, από τις οποίες αξιώνει το εν λόγω ποσό καθώς και γενικές αποζημιώσεις. Μετά την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος προς τις Εναγόμενες 1 και 2, η μεν Εναγόμενη 2 καταχώρησε εμφάνιση δια δικηγόρου ενώ η Εναγόμενη 1 δεν εμφανίστηκε. Ακολούθησε η καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης με την οποία η Ενάγουσα ζητά την έκδοση απόφασης εναντίον της Εναγόμενης 1, ένεκα της παράλειψης της να καταχωρήσει εμφάνιση στην αγωγή. Προς απόδειξη της υπόθεσης της, η πλευρά της Ενάγουσας παρουσίασε στο Δικαστήριο 3 ένορκες δηλώσεις. Η πρώτη ένορκη δήλωση ημερομηνίας 6.2.2018 ανήκει στην ίδια την Ενάγουσα η οποία υιοθετεί ουσιαστικά το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης και παρουσιάζει το διάταγμα διατροφής (Τεκμήριο Α), αντίγραφο της μήνυσης που κατατέθηκε ενώπιον του Εισαγγελέως Πλημμελειοδίκων Ηρακλείου (Τεκμήριο Β), αντίγραφο της μαρτυρικής κλήσης (Τεκμήριο Γ), της επιστολής με την οποία το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης ενημέρωσε το Πλημμελειοδικείο Ηρακλείου ότι η κλήση δεν επιδόθηκε μαζί με συνημμένη ένορκη δήλωση της Εναγόμενης 2 στην οποία αναγράφει ότι η κλήση δεν επιδόθηκε λόγω λανθασμένης ή ελλιπούς διεύθυνσης (Τεκμήριο Δ), αντίγραφο του πρακτικού του Μονομελούς Πλημμελλειοδικείου Ηρακλείου στο οποίο φαίνεται ότι ο κ. Βλαχογιαννάκης κηρύσσεται αθώος (Τεκμήριο Ε) καθώς και επιστολή προς την Εναγόμενη 1 με την οποία η Ενάγουσα εγείρει απαίτηση για αποζημιώσεις (Τεκμήριο Στ). Σημειώνω ότι η μαρτυρία της Ενάγουσας επί των γεγονότων είναι αναντίλεκτη και αποδέχομαι ότι τα γεγονότα εξελίχθηκαν όπως τα έχει παρουσιάσει στην ένορκη της δήλωση, στο βαθμό που αφορούν τις ενέργειες ή παραλείψεις της Εναγόμενης
- Η πλευρά της Ενάγουσας παρουσίασε επίσης στο Δικαστήριο ένορκη δήλωση της XXXXX Σταματά, ημερομηνίας 9.3.
- Με αυτή την ένορκη δήλωση επιδιώχθηκε να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία σε σχέση με το Ελληνικό δίκαιο αναφορικά με τη φύση της μήνυσης που είχε κατατεθεί εναντίον του κ. Βλαχογιαννάκη, τις συνέπειες της αθώωσης του και το κατά πόσο υπάρχουν άλλα ένδικα μέσα για διεκδίκηση των ποσών που αφορούν οι απλήρωτες διατροφές. Σύμφωνα με τη νομολογία, ζητήματα αλλοδαπού δικαίου πρέπει να αποδεικνύονται με μαρτυρία, ως να αφορούσαν πραγματικά γεγονότα και το βάρος για την απόδειξη τους το φέρει η πλευρά που το επικαλείται[1]. Για να αποδειχθούν ικανώς και στον απαιτούμενο βαθμό αναμένεται μαρτυρία από πρόσωπο το οποίο να έχει τις απαραίτητες ακαδημαϊκές και/ή επαγγελματικές γνώσεις και εμπειρία. Στην προκειμένη περίπτωση, η ενόρκως δηλούσα δηλώνει ότι είναι «απόφοιτος του τμήματος Νομικής του Πανεπιστημίου Κύπρου και ασκούμενη δικηγόρος». Δεν φαίνεται να έχει οποιαδήποτε ακαδημαϊκή ή άλλη κατάρτιση ή εμπειρία σε σχέση με το Ελλαδικό δίκαιο και, συνεπώς, δεν έχει πείσει ότι διαθέτει οποιαδήποτε προσωπική, ειδική γνώση σε σχέση με τα όσα αναφέρει επί Ελλαδικού δικαίου. Με αυτό το δεδομένο, δεν μπορώ να προσδώσω οποιαδήποτε βαρύτητα ή αποδεικτική αξία στις απόψεις που εκφράζει. Πέραν αυτού όμως, επισυνάπτει στην ένορκη της δήλωση αντίγραφα κάποιων συγγραμμάτων (Τεκμήρια 1 και 5), άρθρα του Ελληνικού κώδικα πολιτικής δικονομίας (Τεκμήριο 2), άρθρα του Ελληνικού κώδικα ποινικής δικονομίας (Τεκμήρια 3, 4 και 7), άρθρα του Ελληνικού ποινικού κώδικα (Τεκμήριο 8), αποφάσεις πρωτοβάθμιων Ελληνικών δικαστηρίων (Τεκμήριο 6) και του Άρειου πάγου (Τεκμήριο 9). Επισυνάπτει επίσης (Τεκμήριο 12) γνωμάτευση από τον Ελλαδίτη δικηγόρο XXXXX Καβούνη ημερομηνίας 26.2.
- Σύμφωνα με αυτήν, σε περιπτώσεις όπου καταχωρείται μήνυση εναντίον προσώπου για το συγκεκριμένο αδίκημα «ο μόνος τρόπος για να αθωωθεί ο κατηγορούμενος θα ήταν να καταβάλει μέχρι την συζήτηση της υποθέσεως το σύνολο της απαιτήσεως μας. Σε κάθε άλλη περίπτωση κινδύνευε με ποινή φυλάκισης. Από τη μακρά μας εμπειρία μας σε αυτές τις υποθέσεις οι κατηγορούμενοι συνήθως επιλέγουν την πληρωμή κάτω από την πίεση της φυλακής προκειμένου να την αποφύγουν.» Στην ίδια γνωμάτευση, ο κ. Καβούνης αναφέρει ότι «Εναλλακτικά ή κυρία Παναγιώτου μπορεί να διεκδικήσει τις διατροφές προχωρώντας σε αναγκαστική κατάσχεση της περιουσίας του συζύγου της», όμως υπάρχουν καθυστερήσεις σε τέτοια διαδικασία και δεν είναι βέβαιο ότι υπάρχει περιουσία ικανή να ικανοποιήσει την απαίτηση. Επίσης πρόκειται για διαδικασία που θα δημιουργήσει έξοδα «10 έως 15 φορές περισσότερα από αυτά της μηνύσεως». Από τα Τεκμήρια που επισυνάπτει στην ένορκη της δήλωση η κα Σταματά, προκύπτει ότι το επιτυχές αποτέλεσμα της μήνυσης που είχε καταχωρηθεί από την Ενάγουσα εναντίον του κ. Βλαχογιαννάκη θα ήταν η ποινική καταδίκη του, η οποία θα επέφερε, ως τιμωρία, ποινή φυλάκισης. Προκύπτει επίσης ότι προσμονή και προσδοκία της Ενάγουσας ήταν ότι, για να αποφύγει την ενδεχόμενη καταδίκη και ποινή φυλάκισης, ο κ. Βλαχογιαννάκης θα επέλεγε να της πληρώσει το ποσό που αξιώνει ως διατροφές για να αποσυρθεί ή να μην προωθηθεί η ποινική υπόθεση ώστε ο ίδιος να αθωωθεί. Υπάρχει δε και άλλη, πολιτικής φύσης διαδικασία μέσω της οποία θα μπορούσε η Ενάγουσα να διεκδικήσει το εν λόγω ποσό όμως αυτή ενέχει αυξημένο κόστος και δεν είναι σίγουρο ότι θα καταλήξει σε είσπραξη. Η πλευρά της Ενάγουσας παρουσίασε και δεύτερη ένορκη δήλωση της κας XXXXX Σταματά (η 3η ένορκη δήλωση στο σύνολο) στην οποία γίνεται αναφορά σε αλληλογραφία που είχαν με και πληροφορίες που έλαβαν από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης, από τις οποίες φαίνεται ότι το Υπουργείο έχει συμβληθεί με την Εναγόμενη 1 για επιδόσεις εγγράφων των Ελληνικών Δικαστηρίων. Στην 3η ένορκη δήλωση επισυνάπτεται επίσης ένορκη βεβαίωση του Ελλαδίτη δικηγόρου XXXXX Καβούνη, στην οποία επαναλαμβάνει ουσιαστικά τα όσα ανέφερε και στην γνωμάτευση του, που επισυνάπτεται στη προηγούμενη ένορκη δήλωση της κας Σταματά. Η μαρτυρία που έχει θέσει ενώπιον μου η Ενάγουσα αναφορικά με τα γεγονότα παραμένει αναντίλεκτη και την αποδέχομαι, όπως και τα όσα αναφέρονται στη γνωμάτευση και ένορκη βεβαίωση του Ελλαδίτη δικηγόρου. Συνιστά δε και αντίστοιχα ευρήματα από πλευράς του Δικαστηρίου. Ταυτόχρονα, για τους λόγους που εξήγησα, δεν μπορώ να αποδεχτώ τις απόψεις και αναλύσεις της κας Σταματά αναφορικά με το Ελλαδικό δίκαιο. Στη προκειμένη περίπτωση, σταθμίζοντας όλα τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μου, δεν θα μπορούσα να εγκρίνω την Αίτηση. Αυτό για τους ακόλουθους λόγους. Για να αποδείξει την υπόθεση της η Ενάγουσα εναντίον της Εναγόμενης 1, πρέπει πρώτα να στοιχειοθετήσει τον ισχυρισμό της για αμέλεια. Από τις λεπτομέρειες αμέλειας που παραθέτει στην Έκθεση Απαίτησης της, η ισχυριζόμενη αμέλεια της Εναγόμενης 1 είναι άρρηκτα συνυφασμένη με ισχυριζόμενες ενέργειες, πράξεις και παραλείψεις της Εναγόμενης 2 η οποία έχει εμφανιστεί στη διαδικασία. Για να καταλήξω σε εύρημα ότι η Εναγόμενη 1 έχει συμπεριφερθεί αμελώς θα πρέπει να καταλήξω σε ευρήματα περί αμέλειας και της Εναγόμενης 2 στερώντας της πρώτα την ευκαιρία να ακουστεί, κάτι που θεωρώ ότι δεν θα ήταν δικονομικά ορθό. Κατά δεύτερο, όπως έχει επεξηγηθεί στη νομολογία, oι ζημίες για τις οποίες διεκδικείται αποζημίωση πρέπει να είναι απόρροια της αμελούς συμπεριφοράς του αδικοπραγούντα, στην φυσική πορεία των πραγμάτων. Είναι απαραίτητο, δηλαδή, να υπάρχει αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της αμέλειας και της ζημιάς για την οποία διεκδικείται αποζημίωση. Αποτελεί καλά καθιερωμένη αρχή ότι δεν μπορεί να αποδοθεί αποζημίωση για ζημιές που είναι απομακρυσμένες από την αμελή πράξη ή παράλειψη[2]. Στην υπό κρίση Αίτηση, συνοψίζω τα επιχειρήματα της Ενάγουσας ως εξής. Η Ενάγουσα ζητά από το Δικαστήριο να δεχτεί ότι συνεπεία της ισχυριζόμενης αμέλειας που επέδειξαν οι Εναγόμενοι 1 και 2, δεν επιδόθηκε η μαρτυρική κλήση προς αυτήν. Αυτό οδήγησε στην απόρριψη, ελλείψει μαρτυρίας, της μήνυσης που εκκρεμούσε στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Ηρακλείου και αθώωση του κ. Βλαχογιαννάκη. Εάν δεν είχε επιδείξει η Εναγόμενη 1 αμέλεια, τότε η Ενάγουσα θα είχε εμφανιστεί ενώπιον του Πλημμελειοδικείου για να προωθήσει την μήνυση. Ο κ. Βλαχογιαννάκης, φοβούμενος τότε τις επιπτώσεις ενδεχόμενης καταδίκης (που αναμένεται ότι θα συνεπαγόταν ποινή φυλάκισης), θα επέλεγε να πληρώσει τα ποσά των διατροφών για να μην προχωρήσει η ποινική υπόθεση. Εάν όμως ο κ. Βλαχογιαννάκης αποφάσιζε να μην πληρώσει και να συνεχίσει με την εκδίκαση της υπόθεσης τότε, σε περίπτωση που οι κατηγορίες αποδεικνύονταν, ο κ. Βλαχογιαννάκης θα καταδικαζόταν. Αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα την τιμωρία του από το Πλημμελειοδικείο αλλά δεν θα οδηγούσε σε είσπραξη οποιουδήποτε ποσού από την Ενάγουσα. Η Ενάγουσα δηλαδή τροχοδρόμησε μια ποινική υπόθεση με την προσδοκία, αφού εισπράξει στο μεταξύ, να μην την προωθήσει ώστε αυτή να αποτύχει και να απορριφθεί. Εάν όμως η ποινική διαδικασία κατέληγε «επιτυχώς» και ο κ. Βλαχογιαννάκης καταδικαζόταν, τότε η ίδια δεν είχε εισπράξει οποιοδήποτε ποσό. Εκ κατακλείδι, από τα πιο πάνω δεν έχω ικανοποιηθεί ότι η μη είσπραξη από την Ενάγουσα των ποσών που αξιώνει σε διατροφές από τον κ. Βλαχογιαννάκη, είναι φυσικό, άμεσο και αναμενόμενο επακόλουθο της ισχυριζόμενης αμέλειας των Εναγομένων. Η Ενάγουσα αναμένει από το Δικαστήριο να προβεί σε εικασίες και υποθέσεις για τον τρόπο με το οποίο θα αντιδρούσε ο κ. Βλαχογιαννάκης εάν της είχε επιδοθεί η μαρτυρική κλήση και πως θα εκείνος θα αποφάσιζε να χειριστεί την ποινική υπόθεση εναντίον του. Η αξίωση αποζημίωσης στη βάση που εισηγείται η Ενάγουσα προϋποθέτει την αποδοχή διάφορων υποθετικών και θεωρητικών σεναρίων και εκφεύγει της αυστηρότητας με την οποία πρέπει να αποδεικνύονται απαιτήσεις σε υποθέσεις αυτής της φύσης. Για τους λόγους που έχω εξηγήσει πιο πάνω, καταλήγω οι αξιώσεις που εγείρει η Ενάγουσα δεν έχουν αποδειχτεί στον απαιτούμενο βαθμό. Συνακόλουθα, η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Καμία διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ................... Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Ενδεικτικά William and Glyn's Bank plc κ.α. ν Του πλοίου «Maria»
(1992)1 Α.Α.Δ. 309 [2] Athina Symeonidou v Phivos Michaelides
(1969)1 C.L.R. 394 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο