← Κύπρος

ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ (πρώην CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD) ν. G.T.O FASHION MARKET LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 7409/09, 28/8/2018

ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ (πρώην CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD) ν. G.T.O FASHION MARKET LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 7409/09, 28/8/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A466 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ.Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 7409/09 Μεταξύ: MARFIN POPULAR BANK PUBLIC CO LTD Εναγόντων και

  1. G.T.O FASHION MARKET LTD
  2. XXXXX Ζαρίφη
  3. XXXXX Ζαρίφη
  4. G.T & K FASHION MARKET LTD, (Προηγουμένως καλουμένη G.T. & K. TRADING LTD)
  5. XXXXX Μιτσηγιώργη
  6. G.P.A FASHION MARKET LTD, (Προηγουμένως καλουμένη G.P.A. GIN TONIC LTD)
  7. OVERALL TRADING LTD Εναγομένων Και ως τροποποιήθηκε κατόπιν Ειδοποίησης Μετονομασίας ημ. 7.6.13 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ (πρώην CYPRUS POPULAR BANK PUBLIC CO LTD) Εναγόντων και
  8. G.T.O FASHION MARKET LTD
  9. XXXXX Ζαρίφη
  10. XXXXX Ζαρίφη
  11. G.T & K FASHION MARKET LTD
  12. XXXXX Μιτσηγιώργη
  13. G.P.A FASHION MARKET LTD
  14. OVERALL TRADING LTD Εναγομένων Αίτηση ημερ. 30.1.18 υπό Εναγομένου 5 για Τροποποίηση Υπεράσπισης Ημερομηνία: 28 Αυγούστου 2018 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενο 5-Αιτητή: κα Προκόπη για Γεώργιο Παπαθεοδώρου Για Ενάγοντες-Καθ΄ ων: κ. Κ. Ανδρονίκου για Ανδρέας Ζαχαρίου & Σία ΔΕΠΕ Για Εναγόμενους 1-4 και 6: κα Ρ. Μάρκου για Ανδρέας Μαθηκολώνης & Σία Για Εναγόμενο 7: κα Προκόπη για Γεώργιο Παπαθεοδώρου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 30.1.18 και ενώ η παλαιά αυτή αγωγή ήταν προγραμματισμένη για ακρόαση για την 1.2.18 ο Εναγόμενος 5 καταχώρισε την πιο πάνω αίτηση με την οποία ζητά άδεια για τροποποίηση της Υπεράσπισης του δια της διαγραφής ορισμένων παραγράφων, δια της προσθήκης κάποιων άλλων, καθώς και δια της προσθήκης Ανταπαίτησης. Στηρίζει την αίτηση του στη Δ.25 και την υποστηρίζει με δική του ένορκη δήλωση στην οποίαν αναφέρει, μεταξύ άλλων στις §4-7 τα εξής: «
  15. Στις 24.1.2017 (προφανώς εννοεί του 2018) είχα συνάντηση με τον δικηγόρο Γ. Παπαθεοδώρου από τη Λευκωσία ο οποίος ήταν πρόθυμος να αναλάβει την υπόθεσή μου. Στις 25.1.2018 ο προηγούμενος δικηγόρος μου υπέβαλε αίτημα στο Δικαστήριο και εξασφάλισε την άδεια του Δικαστηρίου όπως παραιτηθεί από δικηγόρος μου στην υπόθεση αυτή. Την επόμενη μέρα ήτοι στις 26.1.2018 ο νέος μου δικηγόρος καταχώρησε στο Δικαστήριο ειδοποίηση αλλαγής Δικηγόρου στη υπόθεση η οποία στο μεταξύ ορίσθη για Ακρόαση για την 1.2.
  17. Αμέσως ο νέος μου δικηγόρος Γ. Παπαθεοδώρου άρχισε την εντατική μελέτη της υπόθεσης και είχε διάφορες συναντήσεις μαζί μου για την ετοιμασία της παρουσίασης της Υπεράσπισής μου.
  18. Κατά την μελέτη των δικογράφων τα οποία βρίσκονται κατατεθειμένα στο φάκελλο της υπόθεσης τόσο εκ μέρους των Εναγόντων όσο και εκ μέρους των Εναγόντων όσο και εκ μέρους των υπόλοιπων Εναγομένων 1.2.3.
  19. και
  20. σε συσχετισμό με την δική μου υφιστάμενη Έκθεση Υπεράσπισής μου, ο δικηγόρος Γ. Παπαθεοδώρου με συμβούλευσε ότι η υφιστάμενη Υπεράσπισή μου δεν αντικατοπτρίζει την πραγματική υπεράσπισή μου την οποία σκόπευα και σκοπεύω όπως παρουσιάσω στο Δικαστήριο και ότι προσπάθεια προβολής της θα προσέκρουε σε δικονομικά εμπόδια που ήταν η απουσία της δικογράφισής τους.
  21. Ενδεικτικά και μόνο αναφέρω ότι ενώ η θέση μου είναι ότι δεν έχω υπογράψει το ισχυριζόμενο έγγραφο εγγύησης ημερομηνίας 27.2.1995, η υπογραφή του εγγράφου αυτού γίνεται ευθέως παραδεκτή από εμένα στην παράγραφο 9 της Έκθεσης Υπεράσπισής μου. Αυτή η παραδοχή είναι απαραίτητο όπως διαγραφεί. Επίσης καμιά σχετική αναφορά δεν γίνεται στην Υπεράσπισή μου ότι σε περίπτωση απόδειξης της από εμένα υπογραφής του εγγυητηρίου εγγράφου ημερομηνίας 27.2.1995, αυτό δεν καλύπτει την ισχυριζόμενη αξίωση λόγω του ότι οι Ενάγοντες έχουν προβεί σε τροποποίηση των όρων του ως και με την υπογραφή άλλων εγγράφων τα οποία ακυρώνουν τα προηγούμενα ή και άλλων εγγράφων και άλλως πως». Ένσταση Οι Ενάγοντες καταχώρισαν ένσταση προβάλλοντας 18 λόγους προς απόρριψη της αίτησης ως εξής: «
  22. Η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη.
  23. Η νομική βάση της αίτησης είναι ελλιπής και/ή λανθασμένη.
  24. Η αίτηση είναι γενική και/ή αόριστη και/ή αστήρικτη.
  25. Η αίτηση είναι καταχρηστική και/ή κακόπιστη.
  26. Η αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική.
  27. Η αίτηση είναι αδικαιολόγητη.
  28. Οι αιτητές δεν νομιμοποιούνται στις αιτούμενες θεραπείες.
  29. Οι αιτούμενες τροποποιήσεις επηρεάζουν δυσμενώς τους Καθ' ων η αίτηση κατά τρόπο που δεν μπορεί να αποζημιωθεί με έξοδα.
  30. Η αίτηση υποβάλλεται αδικαιολόγητα καθυστερημένα και/ή εκπρόθεσμα.
  31. Η αίτηση είναι αδικαιολόγητη και αποσκοπεί στην περαιτέρω περιπλοκή της αγωγής.
  32. Τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η αίτηση είναι αναληθή και προβάλλονται με τρόπο παραπλανητικό.
  33. Οι αιτούμενες τροποποιήσεις θα έπρεπε να ήταν γνωστές και/ή ήταν γνωστές και έπρεπε να είχαν επιδιωχθεί σε πολύ προγενέστερο στάδιο.
  34. Η αίτηση υποβλήθηκε αφού η υπόθεση βρίσκεται στο στάδιο που θα άρχιζε η ακρόαση της ουσίας της αγωγής.
  35. Επιχειρείται η δικογράφηση ισχυρισμών οι οποίοι είναι σε αντίθεση με την ήδη δικογραφημένη θέση των Αιτητών και/ή παραδοχές στις οποίες προέβηκαν.
  36. Ο αιτητής επιδιώκει αλλαγή στην γραμμή υπεράσπισης του.
  37. Ο ομνύοντας δεν αιτιολογεί γιατί υποβλήθηκε τόσο καθυστερημένα η αίτηση τροποποίησης.
  38. Η αίτηση καταχωρήθηκε με σκοπό την αναβολή της ακρόασης και/ή την καθυστέρηση της προώθησης της υπόθεσης.
  39. Ο τίτλος της αίτησης είναι λανθασμένος». Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του υπαλλήλου των Εναγόντων XXXXX Αδάμου, στην οποίαν αναφέρει μεταξύ άλλων στις §6-9 τα εξής: «
  40. Αρνούμαι τις παραγράφους 5, 6, 7 και 8 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση και είναι η θέση των καθ' ων η αίτηση ότι πρόκειται για μία υπόθεση πολύ παλαιά αφού καταχωρήθηκε το 2009 και μάλιστα ο αιτητής πριν την εκπροσώπηση του από τον δικηγόρο που τον εκπροσωπεί τώρα, εκπροσωπήθηκε από άλλους 2 δικηγόρους. Ως εκ τούτου είναι αδύνατο και ενώ η υπόθεση ορίστηκε για Ακρόαση τόσες φορές στο παρελθόν να μην γνώριζε ποιες είναι οι θέσεις που δικογράφησε και προωθεί στα Δικαστήριο. Περαιτέρω, ο αιτητής δεν αναφέρει ακριβώς το χρονικό σημείο κατά το οποίο υποτίθεται ότι έγινε αντιληπτή η διάσταση των δικογραφημένων ισχυρισμών του με τη θέση που επιθυμούσε να προωθήσει, προκειμένου το Δικαστήριο να μπορεί να αντιληφθεί αν καταχωρήθηκε εγκαίρως η επίδικη αίτηση πράγμα το οποίο αρνούμαι.
  41. Λέγω επίσης ότι δεν είναι δυνατό εδώ και 9 χρόνια ο αιτητής να μην διάβασε το δικόγραφο που καταχωρήθηκε εκ μέρους του και μόλις τώρα να αντιλήφθηκε την απουσία ισχυρισμών και σε κάθε περίπτωση η αναφορά του αιτητή ότι τα όσα περιλαμβάνονται στην υπεράσπιση του δεν αποτελούν τις θέσεις του, για τους λόγους που αναπτύχθηκαν πιο πάνω, δεν είναι δυνατό να ισχύει.
  42. Είναι ολοφάνερο ότι ο αιτητής προκειμένου να καθυστερήσει την προώθηση της υπόθεσης των εναγόντων ενεργεί κακόπιστα και καταχρηστικά και καταχώρησε την επίδικη αίτηση χωρίς να υπάρχει ουσιαστικό ζήτημα προς εκδίκαση. Ο αιτητής δεν αναφέρει καν τους λόγους, σύμφωνα με τον ίδιο πάντα, που στην υπεράσπιση του περιλήφθηκαν θέσεις οι οποίες δεν τον εκφράζουν.
  43. Αρνούμαι τις παραγράφους 9 και 10 της αίτησης και είναι η θέση των καθ' ων η αίτηση ότι οι αιτούμενες τροποποιήσεις επηρεάζουν δυσμενώς τους Καθ' ων η αίτηση κατά τρόπο που δεν μπορεί να αποζημιωθεί με έξοδα αφού θα προκληθεί τεράστια καθυστέρηση στην υπόθεση τους με αποτέλεσμα την παραβίαση συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων τους. Είναι ολοφάνερο ότι επιχειρείται η δικογράφηση ισχυρισμών οι οποίοι είναι σε αντίθεση με την ήδη δικογραφημένη θέση του αιτητή και τις παραδοχές στις οποίες προέβηκε με αποτέλεσμα να προκύπτει ότι ο αιτητής επιδιώκει αλλαγή στην γραμμή υπεράσπισης του και αυτό προκύπτει ολοφάνερα από μία απλή ανάγνωση της υπεράσπισης του αιτητή και της επίδικης αίτησης». Οι Εναγόμενοι 1 έως 4, 6 και 7 δήλωσαν πως δεν φέρουν ένσταση στην τροποποίηση. Νομική Πτυχή Οι αρχές με βάση τις οποίες εξετάζονται παρόμοιες αιτήσεις είναι πολύ καλά γνωστές και προκύπτουν μέσα από πολλές αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. ενδεικτικά τις Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation

(1989)1(Ε) Α.Α.Δ.44, Χρίστου ν. Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ.704, Λάμπρου ν. Λάμπρου
(2002)1 Α.Α.Δ.1092). Για τις ανάγκες της παρούσας θεωρώ πως είναι αρκετό να παραπέμψω στην Clive Preece κ.ά. ν. Ρωσσίδου
(2011)1(Γ) Α.Α.Δ.2138 στην οποία, με αναφορά και σε άλλες υποθέσεις, οι βασικές αρχές συνοψίστηκαν ως εξής: «Αίτηση για τροποποίηση δικογράφου μπορεί να εγκριθεί σε κάθε στάδιο της διαδικασίας εφόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις οι οποίες καθιστούν την τροποποίηση απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης αποτιμάται ύστερα από συνεκτίμηση όλων των παραγόντων της κάθε υπόθεσης, συμπεριλαμβανομένων και των επιπτώσεων που ενδεχομένως θα προκληθούν στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Βλ. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. κ.ά. ν. Βιομ. Χαρ. Αλωνεύτης Λτδ κ.ά.
(2002)1(Α) Α.Α.Δ.237. Στη Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου κ.ά.
(1991)1 Α.Α.Δ.934 έχει ειπωθεί ότι η σύγχρονή τάση είναι να επιτρέπουν τα Δικαστήρια τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμα και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα. Στην Astor Manufacturing & Exporting Co κ.ά. ν. A. & G. Leventis & Co (Nigeria) Ltd κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ.726 αναφορικά με τον παράγοντα του χρόνου ειπώθηκαν τα εξής: "Ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός. Δεν είναι όμως εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Το ίδιο ισχύει για τον κάθε ένα από τη σειρά παραγόντων που η νομολογία καθιέρωσε ως διαδραματίζοντας ρόλο. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται αφού συνυπολογισθούν τα σχετικά στο πλαίσιο των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης"». Στην παρούσα περίπτωση το ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο καταχωρίστηκε από άλλους δικηγόρους στις 9.12.09 και αφορούσε αξίωση των Εναγόντων ύψους €127.884 συν τόκους, δυνάμει τρεχούμενου χρεωστικού λογαριασμού εναντίον όλων των Εναγομένων αλληλεγγύως και ή κεχωρισμένως. Σύμφωνα με την §10 της έκθεσης απαίτησης ο Εναγόμενος 5 είχε υπογράψει εγγύηση ημερ. 27.3.95 για τις υποχρεώσεις της πρωτοφειλέτιδος Εναγομένης 1. Ο Εναγόμενος 5 καταχώρισε εμφάνιση στις 28.2.09 και Υπεράσπιση στις 19.10.10 μέσω του δικηγόρου Κενδέα Σέργη, παραδεχόμενος τις §1-4, 8-15 και 26-28 της έκθεσης απαίτησης με εξαίρεση τη μετοχική του ιδιότητα στην Εναγομένη 1 και με επιφύλαξη ως προς τους λεπτομερείς όρους των συμφωνιών, καθώς και την εγκυρότητα ή και νομιμότητα αυτών. Περαιτέρω αρνείτο ότι η Εναγομένη 1 οφείλει οποιονδήποτε ποσό και ισχυρίζετο ότι το αξιούμενο ποσό προέκυψε από παράνομες χρεώσεις ή άλλες παράνομες ενέργειες των Εναγόντων στον λογαριασμό. Η αγωγή ορίστηκε για πρώτη φορά για οδηγίες στις 6.4.11 και ακολούθως ξανά για οδηγίες στις 9.5.11 και 23.5.11 οπότε εκδόθηκαν διατάγματα αποκάλυψης, για τα οποία αργότερα εγκρίθηκαν παρατάσεις χρόνου μέχρι τις 8.11.11. Η αγωγή ορίστηκε για οδηγίες στις 16.1.12, οπότε ορίστηκε πρώτη φορά για ακρόαση στις 4.5.12. Κατά την εν λόγω ημερομηνία ζήτησε αναβολή η πλευρά των Εναγόντων λόγω αδυναμίας των δικηγόρων τους, ενώ έπραξαν το ίδιο και στις 26.9.12 λόγω του ότι είχαν την ίδια μέρα καταχωρίσει αίτηση για τροποποίηση της Απάντησης τους, βάσει συμβουλής που έδωσαν οι σημερινοί δικηγόροι τους. Το διάταγμα εκδόθηκε εκ συμφώνου στις 7.11.12 και η αγωγή ορίστηκε για ακρόαση στις 10.4.13, η οποία αναβλήθηκε με αίτημα των Εναγόντων λόγω των γεγονότων του Μαρτίου 2013 και ορίστηκε για οδηγίες στις 16.5.13, 3.7.13 και ξανά για ακρόαση στις 6.12.13, οπότε αναβλήθηκε λόγω ασθενείας της Δικαστού, η οποία στη συνέχεια την προγραμμάτισε για ακρόαση στις 20.5.14. Κατά τη δικάσιμο αυτή προέκυψε αναβολή λόγω απόσυρσης των δικηγόρων των Εναγομένων 5 και 7. Σε επόμενη δικάσιμο ανέλαβε γι΄ αυτούς ο κ. Μ. Ιωάννου και η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση στις 11.11.14, οπότε αναβλήθηκε λόγω άλλης παλαιότερης συνεχιζόμενης του Δικαστηρίου για τις 22.1.15. Κατ΄ αυτή την ημερομηνία εγκρίθηκε αίτημα των Εναγόντων για αναβολή και ορίστηκε για ακρόαση στις 20.3.15. Τόσο σε αυτή όσο και στην επόμενη δικάσιμο 22.10.15 η ακρόαση αναβλήθηκε λόγω ελλείψεως χρόνου του Δικαστηρίου. Στις 3.2.16 αναβλήθηκε λόγω ασθένειας του συνηγόρου των Εναγομένων 1-4 και 6 ενώ στις 14.4.16, 20.12.16, 4.4.17 αναβλήθηκε κατόπιν κοινού αιτήματος όλων λόγω του ότι εκκρεμούσαν άλλες συναφείς αγωγές των οποίων είχε αρχίσει η ακρόαση. Στις 2.10.17 αναβλήθηκε λόγω καθηκόντων του φυσικού δικαστή στο Κακουργοδικείο Λευκωσίας για τις 26.2.18. Παρά τη δοθείσα δικάσιμο, στις 20.12.17 το Δικαστήριο επαναπρογραμμάτισε την υπόθεση νωρίτερα, ήτοι για τις 12.1.18 σε μια προσπάθεια να επισπευστεί η ακρόαση πλην όμως λόγω λανθασμένων ειδοποιήσεων αυτό δεν κατέστη δυνατό. Κατά την επόμενη δικάσιμο, 25.1.18, προέκυψε ξανά απόσυρση του δικηγόρου των Εναγομένων 5 και 7 και μέχρι την επόμενη ακρόαση (1.2.18) ανέλαβε ο κ. Παπαθεοδώρου ο οποίος στο ενδιάμεσο καταχώρισε και την εξεταζόμενη αίτηση (στις 30.1.18). Η μελέτη της αίτησης καταδεικνύει ότι ο Εναγόμενος 5 επιθυμεί: (
  1. i)Να αποσύρει τις παραδοχές του σε ισχυρισμούς των Εναγόντων οι οποίες περιέχονται στις §3, 5, 7-10 και 12 της Υπεράσπισης του. (
  2. ii)Να προσθέσει νέα §3 δια της οποίας - θα αρνείται όσες θέσεις είχε παλαιότερα παραδεχθεί και - θα δηλώνει ότι αγνοεί την ύπαρξη ή ότι είχε ανάμειξη ή αποδέχθηκε ή ότι υπέγραψε οποιοδήποτε από τα έγγραφα τα οποία κατέγραψαν οι Ενάγοντες (iii) Να προσθέσει νέες §11-18 δια των οποίων θα εγείρει προδικαστική ένσταση περί πρόωρης αγωγής και θα ισχυρίζεται - ότι οι κατ΄ ισχυρισμόν συμφωνίες, ακόμα και αν αποδειχθούν, είναι καθ΄ υπέρβασιν (ultra vires) ως προς τα Ιδρυτικά Έγγραφα των Εναγομένων εταιρειών 1, 4, 6 και 7 και άρα άκυρες και ότι ο ίδιος δεν ήταν μέτοχος για να δύναται να εγγυηθεί. - ότι δεν του απέστειλαν οποιαδήποτε προειδοποιητική επιστολή βάσει της Οδηγίας ή Νομοθεσίας του 2013 - ότι δεν τον εφοδίασαν με πρόταση διευθέτησης, ρύθμισης ή σχεδίου αναδιάρθρωσης - ότι δεν του έδωσαν τελευταία ευκαιρία - ότι δεν του πρότειναν βιώσιμες λύσεις αναδιάρθρωσης - ότι σε περίπτωση κατά την οποία αποδειχθεί ότι υπέγραψε το εγγυητήριο έγγραφο ο ίδιος θα προβάλει ότι οι Ενάγοντες προέβησαν μονομερώς σε τροποποίηση των όρων του ή δεν τον ενημέρωσαν για καθυστερήσεις των πρωτοφειλετών - ότι αν αποδείξουν ότι ίδιος υπέγραψε την εγγύηση τότε θα ισχυριστεί ότι πριν την υπογραφή δεν ενημερώθηκε κατάλληλα - ότι λόγω των πιο πάνω απαλλάσσεται οποιασδήποτε υποχρέωσης - ότι δεν έλαβε οποιαδήποτε επιστολή και δεν ενημερώθηκε για τερματισμό ή απαίτηση εξόφλησης - ότι οι Ενάγοντες δεν δικαιούντο να χρεώνουν τόκο πέραν του 9% (
  3. iv)Να προσθέσει Ανταπαίτηση δια της οποίας θα αιτείται Αναγνωριστικές Αποφάσεις περί του ότι - Λόγω ενεργειών των Εναγόντων ή λόγω των όσων αναφέρει στην Υπεράσπιση του, ο ίδιος απαλλάσσεται από οποιαδήποτε υποχρέωση πληρωμής - Σε περίπτωση απόδειξης της συμφωνίας με την Εναγόμενη 1 τότε οι συμφωνίες με τους Εναγομένους 1, 4, 6 και 7 είναι καθ΄ υπέρβασιν των Ιδρυτικών Εγγράφων των εταιρειών και ως τέτοιες άκυρες Στη βάση των πιο πάνω επισημάνσεων θα μπορούσε να λεχθεί πως ουσιαστικά ο Εναγόμενος 5 επιθυμεί να αντικαταστήσει την παραδοχή του περί υπογραφής της εγγύησης, να προβάλει κάποιες κατ΄ ισχυρισμόν του παράνομες ενέργειες των Εναγόντων και να επικαλεστεί κάποια στοιχεία τα οποία, κατά τη γνώμη του, καθιστούν τις βασικές συμφωνίες άκυρες. Δεν χρειάζεται βέβαια ιδιαίτερη ανάλυση περί του ότι σε αυτό το ενδιάμεσο στάδιο δεν απαιτείται να καταδειχθεί και ούτε εξετάζεται η βασιμότητα ή αξιοπιστία των ισχυρισμών τους οποίους επιχειρεί να εισαγάγει ο αιτούμενος την τροποποίηση διάδικος. Ούτε βέβαια ευσταθεί η θέση ότι δεν επιτρέπεται γενικά διαφοροποίηση των θέσεων οι οποίες είχαν προβληθεί με παλαιότερο δικόγραφο αφού κάτι τέτοιο θα απαγόρευε εκ προοιμίου τη δυνατότητα τροποποίησης ενός δικογράφου. Με δεδομένο ότι είναι επιτρεπτή ακόμα και η απόσυρση παραδοχών, εκτός αν υπό τις περιστάσεις εγείρεται κώλυμα (estoppel) στη βάση των όσων έχουν κριθεί στη Χρίστου ν. Khoreva
(2001)1(Γ) Α.Α.Δ. 1874, δεν ευσταθεί ούτε αυτός ο λόγος ένστασης. Δεν έχει καταδειχθεί ότι οι Ενάγοντες έχουν βασιστεί στις παραδοχές αναπροσαρμόζοντας τη θέση τους σε βαθμό και έκταση που θα ήταν άδικο να επιτραπεί στον αντίδικο να προβάλει διαφορετική από την αρχική του θέση. Αναμφίβολα βέβαια οι Ενάγοντες έχουν καταχωρίσει Απάντηση τοποθετούμενοι αναλόγως των αρχικών δηλώσεων και παραδοχών, πλην όμως αυτό δεν συνιστά δυσμενή επηρεασμό δεδομένου ότι αφενός εκ της φύσεως της η δική τους θέση παραμένει αμετάβλητη και αφετέρου ούτως ή άλλως θα έχουν το δικαίωμα επανατοποθέτησης (με νέα Απάντηση), εάν η αίτηση εγκριθεί. Οι Ενάγοντες προβάλλουν ότι με τις τροποποιήσεις επιδιώκεται αλλαγή στη βάση υπεράσπισης. Δεν υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία ως προς αυτό και είναι όντως γνωστή η γενικότερη αρχή ότι «. τροποποίηση η οποία διαφοροποιεί τη βάση αγωγής ή υπεράσπισης εγκρίνεται με πολύ δισταγμό» (Τσαγκάρη ν. Γαβριηλίδου κ.α.
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 156). Στην πραγματικότητα βέβαια ο Εναγόμενος 5, εγείρει μόνο διαζευκτικά τη μη υπογραφή της εγγύησης, καλώντας τους Ενάγοντες να αποδείξουν τη δική τους θέση ως προς αυτό. Εξ ου και στη συνέχεια προβάλλει στο προτεινόμενο δικόγραφο σειρά παραλείψεων ή παρανομιών, οι οποίες φαίνεται να καταλαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος των ισχυρισμών του. Ακόμα και αυτή η προτεινόμενη Ανταπαίτηση εδράζεται κατά κύριο λόγο στις διαζευκτικές θέσεις του, δηλαδή στην περίπτωση ύπαρξης συμφωνίας εγγύησης. Σε αντίθεση με την Kallice Holding Co. Ltd v. MTR Metals (Overseas) Ltd (Αρ. 1)
(1996)1 Α.Α.Δ. 162, στην παρούσα επιχειρείται μεν μεταβολή του πλαισίου της δίκης αλλά αυτό δεν επιβάλλει τον επανακαθορισμό της θέσης των Εναγόντων από πλευράς ουσίας, αφού η θέση των ιδίων ήταν εξαρχής (και παραμένει) ότι ο Εναγόμενος 5 υπέγραψε εγγύηση. Δεν διαπιστώνονται δηλαδή ζημιογόνες συνέπειες για τα δικαιώματα τους και την απόδειξη της υπόθεσης τους αφού το συγκεκριμένο στοιχείο ήταν κάτι το οποίο ούτως ή άλλως θα έπρεπε να αποδειχθεί. Εν πάση όμως περιπτώσει το θέμα δεν θα απασχολήσει περαιτέρω καθότι γενικά και υπό προϋποθέσεις δεν απαγορεύεται ακόμα και η προσθήκη νέας βάσης αγωγής ή υπεράσπισης, καθώς και ο ανασχηματισμός ή η αναδιαμόρφωση του δικογράφου ενός διαδίκου, ούτως ώστε να αναδείξει την πραγματική αμφισβητούμενη διαφορά μεταξύ των διαδίκων. Η δυνατότητα αυτή επιβεβαιώνεται από τα παρατιθέμενα στο σύγγραμμα των Bullen and Leake and Jacob's PRECEDENTS OF PLEADINGS, 12η έκδοση, σελ. 127 ως εξής: "Thus, before the trial, leave to amend is readily granted on the usual terms that the costs of and occasioned by the amendment, including the costs of the application, are to be paid by the party amending in any event. So, the plaintiff may add a new cause of action and the defendant a new ground of defence or either party may re-frame or re-formulate his case so as to bring out the real question in controversy between them". (Η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Κρίνεται ότι από πλευράς περιεχομένου οι επιχειρούμενες αλλαγές εμπίπτουν στην επιτρεπόμενη, με βάση τις ως άνω αρχές αναδιαμόρφωση και ή ανασχηματισμό δικογράφου, αφού πραγματικά αναδεικνύει και τροχιοδρομεί προς εκδίκαση τα πραγματικά επίδικα ζητήματα μεταξύ των διαδίκων. Ακόμα όμως και αν τα πιο πάνω θεωρηθούν ως προσθήκη νέας βάσης, θεωρώ πως ευρίσκονται εντός των επιτρεπτών ορίων από πλευράς δικογραφικών κανόνων. Καθίσταται περαιτέρω σαφές πως τα ουσιώδη ερωτήματα, όσον αφορά την αίτηση, είναι αφενός κατά πόσον το εγχείρημα του Ενάγοντος είναι ανέντιμο ή ότι μέσω αυτού σκοπείται η εξαπάτηση των αντιδίκων ή ότι έχει προωθηθεί με αλλότρια κίνητρα ή ότι είναι αβάσιμο ή άσχετο με τα επίδικα θέματα και αφετέρου κατά πόσον το Δικαστήριο ικανοποιείται ως προς τη βασιμότητα και ουσιαστικότητα της επιδιωκόμενης τροποποίησης. Θα πρέπει εξαρχής να διευκρινιστεί πως παρά τις όποιες πιθανές δικογραφικές αδυναμίες της Υπεράσπισης όπως προτείνεται, εντούτοις αποδίδει τις θέσεις του Εναγόμενου 5 και δεν στοιχειοθετεί κάποιον από τους πιο πάνω λόγους ένστασης. Αναμφίβολα από τα πιο πάνω δεν προκύπτει κάτι το οποίο να οδηγεί σε συμπέρασμα ότι παρέλειψε σκόπιμα ο Εναγόμενος είτε να συμπεριλάβει στο αρχικό δικόγραφο τα όσα προβάλλει είτε να προωθήσει νωρίτερα την αίτηση του. Εκτός από δύο δικασίμους οι αναβολές της ακρόασης δεν προκλήθηκαν από τον ίδιο και δεν φαίνεται να είναι υπεύθυνος άλλης καθυστέρησης στην υπόθεση. Οι πλείστες αναβολές ακροάσεων οφείλοντο σε αιτήματα των Εναγόντων και σε κάποια περίπτωση άλλων διαδίκων, καθώς και σε έλλειψη χρόνου του Δικαστηρίου. Ούτε έχει υπάρξει μαρτυρία από την οποία να προκύπτει ότι σκοπίμως άλλαξε δικηγόρο στο στάδιο που το έπραξε, και όχι νωρίτερα, αποβλέποντας σε καθυστέρηση. Δεν έχει καταδειχθεί πως ο Εναγόμενος είχε οποιοδήποτε λόγο ή κάτι να ωφεληθεί από μια σκόπιμη καθυστέρηση στην καταχώριση της αίτησης του. Όπως έχει αναφερθεί στην Κώστας Παφίτης & Υιοί Λτδ ν. Γενικού Εισαγγελέα
(2012)1(Α) Α.Α.Δ. 745: «Για να αποδειχθεί κακοπιστία, χρειάζεται επαρκής μαρτυρία από την οποία να εξάγεται αβίαστα το σχετικό συμπέρασμα, εφόσον με τη διαπίστωση κακοπιστίας, η αίτηση συνήθως οδηγείται σε απόρριψη». Είναι όμως γεγονός πως οι προτεινόμενοι ισχυρισμοί, καθώς και οι διαμορφωθείσες αξιώσεις θα μπορούσαν να είχαν συμπεριληφθεί και στην αρχική Υπεράσπιση, δεδομένου ότι τα γεγονότα όντως ήταν γνωστά. Δεν έχει διαφανεί βέβαια ότι ο Εναγόμενος κατά τη σύνταξη της είχε σχετική ειδική γνώση και ενέκρινε τη μη συμπερίληψη των θέσεων αυτών στο αρχικό δικόγραφο του. Αντιθέτως η εικόνα η οποία δίδεται από την ένορκη δήλωση και την αγόρευση του Εναγόμενου και αυτό το οποίο εμμέσως πλην σαφώς αφήνεται να νοηθεί είναι πως η μη συμπερίληψη αυτών οφείλεται στην κρίση των αρχικών δικηγόρων. Ο νέος δικηγόρος διαπίστωσε την ανάγκη για τροποποίηση περί τις αρχές του 2018 και προχώρησε στις 30.1.18 στην παρούσα αίτηση, δηλαδή αμέσως μετά τη διαπίστωση των αδυναμιών και ελλείψεων. Ο βασικός λόγος ένστασης είναι σαφέστατα η 7ετής καθυστέρηση από την καταχώριση της αρχικής Υπεράσπισης μέχρι την καταχώριση της παρούσας. Ανεξαρτήτως του ότι στις 26.1.18 είχε αναλάβει ο νέος δικηγόρος, είναι γεγονός πως υπήρξε αδράνεια για επτά έτη τουλάχιστον από τους αρχικούς δικηγόρους, ήτοι από την Υπεράσπιση μέχρι την παρούσα αίτηση, η οποία (καθυστέρηση) βεβαίως ορθώς αποδίδεται στον Εναγόμενο. Υπό τις περιστάσεις αυτές δεν υπάρχει αμφιβολία ότι υπήρξε καθυστέρηση, για την οποία μάλιστα δεν έχει δοθεί εξήγηση άλλη εκτός από την παράλειψη δικηγόρου να προβάλει τα θέματα όπως στην πραγματικότητα θα επιθυμούσε ο Εναγόμενος και όπως επιζητείται σήμερα. Σχετικά έχει αναφερθεί στην Ikos Cif Ltd v. Marfin Coward κ.α., Πολ. Έφ. 137/13 κ.α., ημ. 20.3.14 ότι η αλλαγή δικηγόρου δεν μπορεί να θεωρηθεί ως δικαιολογία για παρατηρούμενη καθυστέρηση που οδηγεί σε εκτροχιασμό της δίκης και ότι δεν παρέχει, αφ΄ εαυτής, λόγο για την τροποποίηση της δικογραφίας. Από την άλλη πλευρά όμως, όπως έχει λεχθεί στην Clive Preece (ανωτέρω) παρά τη σχετικότητα του παράγοντα χρόνου εντούτοις αυτός δεν είναι απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας δεδομένου ότι το πλέον ουσιώδες κριτήριο είναι η στάθμιση των παραγόντων οι οποίοι συνιστούν το εχέγγυο για την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Σημειώνεται ότι στην πιο πάνω υπόθεση εγκρίθηκε κατ' έφεσιν αίτηση εκτενούς τροποποίησης της έκθεσης απαίτησης τέσσερα έτη μετά την καταχώριση της αγωγής και εν τω μέσω της προφορικής μαρτυρίας του ενάγοντος, αφού διαπιστώθηκε μεταξύ άλλων ότι η τροποποίηση αφορούσε ουσιώδη γεγονότα τα οποία είχαν προηγηθεί της υπογραφής της συμφωνίας και τα οποία συνδέοντο στενά με το επίδικο θέμα της παρανομίας της σύμβασης. Σκοπός της τροποποίησης ήταν η δημιουργία του αναγκαίου υποβάθρου επί του οποίου δυνητικά θα μπορούσε να στοιχειοθετηθεί με κατάλληλη μαρτυρία η εκδοχή των εφεσειόντων. Στη Saba & Co (T.M.P.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 Α.Α.Δ. 426 το Εφετείο αναφερόμενο στο θέμα της αιτιολόγησης της καθυστέρησης έκρινε πως η σημασία του ποικίλλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, κυρίως σε συσχετισμό προς τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή τον βαθμό χρησιμότητας της τροποποίησης. Προσέθεσε επίσης πως μια καλόπιστη αίτηση προς κάλυψη πραγματικής και σημαντικής ανάγκης δεν θα πρέπει να απορριφθεί ακόμα και αν, ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο, η καθυστέρηση αιτιολογήθηκε με αναφορά σε αβλεψία ή παραδρομή. Είναι αυτή η στάθμιση όλων των παραγόντων που οδήγησε, επίσης κατ' έφεσιν, στην έγκριση τροποποίησης 11 έτη μετά την καταχώριση της έκθεσης απαίτησης και αφού ακούστηκαν 12 μάρτυρες εναγόντων στην Kayat Trading Ltd v. Genzyme
(2013)1(Α) Α.Α.Δ
  1. Συγκεκριμένα είχε μεταξύ άλλων συνεκτιμηθεί πως δεν υπήρχε κακοπιστία από πλευράς αιτητών και πως η όποια ταλαιπωρία ήθελε προκληθεί από την επανάκληση μαρτύρων για περαιτέρω αντεξέταση δεν μπορούσε να έκλινε την πλάστιγγα εναντίον της τροποποίησης αφού προείχε το συμφέρον της δικαιοσύνης, η δε ζημιά των καθ΄ ων μπορούσε να αποζημιωθεί σε χρήμα, ενώ αντίθετα οι συνέπειες για την υπόθεση των αιτητών από τη μη τροποποίηση θα ήταν καταστροφικές. Έχω τη γνώμη πως η παρούσα περίπτωση διακρίνεται ουσιωδώς από την Ikos (ανωτέρω) στην οποίαν κρίθηκε πως τυχόν ικανοποίηση του αιτήματος θα είχε ως αποτέλεσμα τη διαφοροποίηση της αγωγής κατά τρόπο που θα μετέβαλλε εξ ολοκλήρου τον χαρακτήρα της αφού υπήρχε παλαιότερη προσθήκη διαδίκων, και με την αίτηση προέκυπτε νέα βάση αγωγής και δημιουργία αγώγιμου δικαιώματος εναντίον των νέων διαδίκων, ενώ παράλληλα παρέμενε ανεπίδοτη η αγωγή σε κάποιους και παρέμεναν σε ισχύ ενδιάμεσα διατάγματα, οπότε υπήρχε κίνδυνος ανεπανόρθωτης ζημιάς στην άλλη πλευρά και εν τέλει ήταν προσφορότερο τα νέα αγώγιμα δικαιώματα να εκδικάζοντο στα πλαίσια άλλων αγωγών. Καθοδηγητικά είναι τα αναφερθέντα στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Σάββα, Πολ. Έφ. Ε5/14, ημ. 24.3.14, η οποία οδήγησε σε διαταγή επανεκδίκασης αίτησης τροποποίησης με την οποία ζητείτο η προσθήκη στην υπεράσπιση ισχυρισμού για novus actus interveniens πέντε έτη μετά την καταχώριση της αγωγής και ενώ η ακρόαση της είχε ήδη αρχίσει (και είχε προχωρήσει ακόμα περισσότερο μέχρι την εκδίκαση της έφεσης). Λέχθηκαν τα εξής: «Εξάλλου, η υπεράσπιση, αν και η ίδια καταχωρημένη με καθυστέρηση, επεδιώχθη να τροποποιηθεί αμέσως μόλις ανεκαλύφθη, όπως είναι ο ισχυρισμός, η εκ παραδρομής παράλειψη αναφοράς στη διάσταση αυτή. Δεν υπήρξε λοιπόν υπέρμετρη καθυστέρηση όσον αφορά την ίδια την αίτηση, έστω και αν το πρόβλημα θα μπορούσε να είχε εντοπιστεί προηγουμένως. Εν πάση όμως περιπτώσει, λανθασμένη είναι και η άλλη διαπίστωση του Δικαστηρίου ότι προέκυπτε ανεπανόρθωτη ζημιά. Είναι γεγονός ότι η ακρόαση είχε αρχίσει και δεν επρόκειτο για αγωγή για την οποία δεν είχε ακόμα αρχίσει η ακρόαση. Αλλά προφανώς βρισκόμαστε στο πρώτο στάδιο της υπόθεσης με μαρτυρία του ίδιου του εφεσιβλήτου και χωρίς καν να είχε εισαχθεί ιατρική μαρτυρία, η οποία ήταν και το ουσιαστικό ζητούμενο στην όλη υπόθεση». Στη βάση των πιο πάνω αρχών αυτό το οποίο προκύπτει είναι πως το βασικό και ουσιώδες κριτήριο είναι άλλο και πως η παρούσα δεν θα πρέπει να απορριφθεί λόγω ανεξήγητης καθυστέρησης, ιδιαίτερα λαμβάνοντας υπόψιν πως η ακρόαση δεν έχει ακόμα αρχίσει, ότι οι Ενάγοντες δύνανται δεόντως να αποζημιωθούν λαμβάνοντας τα έξοδα που θα προκαλέσει η τροποποίηση, ότι δεν υπήρξε κακοπιστία και ότι με την επιχειρούμενη τροποποίηση τίθεται το αναγκαίο υπόβαθρο για προώθηση της εκδοχής του Εναγόμενου
  2. Ως προς το αιτητικό Α3 της αίτησης και συγκεκριμένα την προτεινόμενη νέα §11(β) θεωρώ ατυχή την αναφορά σε Οδηγία και σε Νόμο του 2013 ενόψει του ότι η αγωγή καταχωρίστηκε το 2009, αφορά λογαριασμό ο οποίος κατ΄ ισχυρισμόν τερματίστηκε στις 29.9.08 και αυτονόητο είναι πως δεν μπορεί να γίνεται επίκληση μεταγενέστερων νομοθεσιών. Κρίνω πως δεν μπορεί να εγκριθεί το συγκεκριμένο απόσπασμα. Κατάληξη Συνεκτιμώντας όλα τα ανωτέρω και ασκώντας τη δικαστική ευχέρεια κρίνω ότι η αίτηση θα πρέπει να εγκριθεί με εξαίρεση το αναφερθέν απόσπασμα. Ως εκ τούτου εκδίδονται διατάγματα ως οι §Α
(1)έως
(3)της αίτησης, με εξαίρεση από το αιτητικό Α
(3)και συγκεκριμένα από την προτεινόμενη §11(β) της φράσης που αρχίζει με τις λέξεις «. όπως είναι .» (7η γραμμή) και τελειώνει με τις λέξεις «. του 2013» (στην 9η γραμμή). Η Τροποποιημένη Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση του Εναγομένου 5 να καταχωριστεί μέχρι τις 7.9.
  1. Τροποποιημένη Απάντηση και Υπεράσπιση των Εναγόντων να καταχωριστεί μέχρι τις 21.9.
  2. Κατά τα λοιπά να ακολουθηθούν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας. Τα έξοδα της αίτησης, καθώς και όσα παραμερίζονται λόγω της τροποποίησης, επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγομένου 5 ως θα υπολογιστούν συν Φ.Π.Α και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της αγωγής. Η αγωγή ορίζεται για ακρόαση στις 28.9.18 και ώραν 11π.μ., χωρίς έξοδα. (Υπ.) .................. Χ.Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΧΒΧ/ΚΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.