NARTIA HOLDINGS LTD ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΙΑ ΛΤΔ, Αρ. Γεν. Αίτησης - Έφεσης: 237/18, 11/10/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A543 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Αρ. Γεν. Αίτησης - Έφεσης: 237/18 Επί τοις αφορώσι τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο του 1965 (9/1965), ως τροποποιήθηκε - και - Επί τοις αφορώσι τον Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο (Κεφ. 224), ως τροποποιήθηκε Μεταξύ: NARTIA HOLDINGS LTD Αιτητές / Εφεσείοντες - και - ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΙΑ ΛΤΔ Καθ' ων η αίτηση / Εφεσίβλητοι Ημερομηνία: 11 Οκτωβρίου 2018 Εμφανίσεις: Για Εφεσείοντες - Αιτητές: κ. Παντελή Για Εφεσίβλητους - Καθ' ων η αίτηση: κ. Π. Μακρίδης ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Έφεση οι Εφεσείοντες αιτούνται την έκδοση των ακόλουθων Διαταγμάτων: Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνονται και/ή να παραμερίζονται οι Ειδοποιήσεις Τύπος «ΙΑ» και/ή «ΙΒ» ή/και Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται η διαδικασία όπως προβλέπεται στο Μέρος VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου του 1965 (9/1965) ως τροποποιήθηκε ένεκα της ακυρότητας και/ή του παραμερισμού των Ειδοποιήσεων Τύπος «ΙΑ» και/ή «ΙΒ» ή/και Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται η Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» και/ή «ΙΒ» καθότι εκκρεμούν οι Αγωγές και/ή οι Ανταπαιτήσεις υπ' αριθμό 361/2015 και 362/2015 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας εναντίον της απαίτησης των Καθ' ων η αίτηση - Εφεσίβλητων ή/και Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να αναστέλλεται η διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου του 1965 (9/1965) ως τροποποιήθηκε μέχρι την εκδίκαση των Αγωγών και/ή των Ανταπαιτήσεων υπ' αριθμό 361/2015 και 362/2015 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας ή/και Ε. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει την αποστολή οιασδήποτε περαιτέρω ειδοποίησης και/ή επιστολής από τους Καθ' ων η αίτηση - Εφεσίβλητους στους Αιτητές - Εφεσείοντες και/ή στους ενυπόθηκους οφειλέτες και/ή πρωτοφειλέτες και/ή σε οιονδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο μέρος όπως προβλέπεται στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο του 1965 (9/1965) ως τροποποιήθηκε και στην ΚΔΠ 185/2015 ένεκα της ακυρότητας και/ή του παραμερισμού των Ειδοποιήσεων Τύπος «ΙΑ» και/ή «ΙΒ». Η Έφεση βασίζεται στα άρθρα 29-32 και 43 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν. 14/60), στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο του 1965 (9/65) ως τροποποιήθηκε και ειδικότερα στα Άρθρα 27, 44Α - 44ΑΑ (Μέρος VIA) και Παραρτήματα αυτού, στους περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Κανονισμούς του 2015 - ΚΔΠ 185/2015, στα άρθρα 80 και 81 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ. 224 ως έχει τροποποιηθεί, στους Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς άρθρα 1-18, στη Δ.39, Δ.48 ΘΘ 1-9, 8 και 9, Δ.55 και Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο - Κεφ. 6, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας και ειδικότερα στα άρθρα 23, 26 και 28, στο πρώτο πρόσθετο Πρωτόκολλο της ΕΣΔΑ, στις αρχές της Επιείκειας και του Κοινοδικαίου, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και στη σχετική νομολογία και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Μακλώκλα ημερομηνίας 2.7.18. Ο XXXXX Μακλώκλας είναι ο Διευθυντής των Εφεσειόντων, οι οποίοι είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες 6 ακινήτων με αρ. εγγραφής 25/4588, 25/4587, 25/4589, 25/4590, 25/4559 και 25/4560. Οι Εφεσείοντες διατηρούσαν δανεισμό και πιστωτικές διευκολύνσεις με τους Εφεσίβλητους από το 2006. Στις 8.10.2007, οι Εφεσείοντες υπέγραψαν τη Σύμβαση και Δήλωση Υποθήκευσης Ακινήτων με αρ. Υ15052/2007, υποθηκεύοντας προς όφελος των Εφεσίβλητων, τα πιο πάνω ακίνητα. Στις 3.9.14, οι Εφεσίβλητοι τερμάτισαν τη λειτουργία των λογαριασμών δανείου και πιστωτικών διευκολύνσεων των Εφεσειόντων και στις 29.1.15 οι Εφεσίβλητοι καταχώρισαν στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας εναντίον των Εφεσειόντων, τις αγωγές με αρ. 361/15 και 362/15 (τεκμήρια 1 και 2), με τις οποίες αξιώνουν μεταξύ άλλων και την εκποίηση της Υποθήκης με αρ. Υ15052/2007. Στις 22.10.15, οι Εφεσείοντες καταχώρισαν και στις δύο αγωγές Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση (τεκμήρια 3 και 4) με τις οποίες αμφισβητούν την εγκυρότητα των συμφωνιών δανείου, του ύψους του επίδικου χρέους, των εξασφαλίσεων και της επίδικης Υποθήκης. Στις 21.3.18 επιδόθηκε στους Εφεσείοντες η Ειδοποίηση «Τύπου Θ» ημερομηνίας 7.3.18, η οποία συνοδευόταν με την Ειδοποίηση «Τύπου Ι» (τεκμήρια 5 και 6). Στις 15.6.18 επιδόθηκαν στους Εφεσείοντες οι Ειδοποιήσεις «Τύπου ΙΒ» και «Τύπου ΙΑ» ημερομηνίας 12.6.18 (τεκμήρια 7 και 8). Η Έφεση προσέκρουσε σε ένσταση των Εφεσίβλητων η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Αδάμου, υπαλλήλου των Εφεσίβλητων, ημερομηνίας 20.9.18. Αναφέρθηκε στις επιδόσεις στους Εφεσείοντες των Ειδοποιήσεων «Τύπου Θ και Ι» στις 21.3.18 (τεκμήριο 3), ως και των Ειδοποιήσεων «Τύπου ΙΑ και ΙΒ» στις 15.6.18 (τεκμήριο 4) και ασχολήθηκε με όλους τους λόγους ακύρωσης που οι Εφεσείοντες προέβαλαν με την Έφεση τους. Κατά την ακροαματική διαδικασία, ο ευπαίδευτος συνήγορος των Εφεσειόντων απέσυρε τους 18 λόγους Έφεσης που προέβαλε με την παρούσα Έφεση. Ωστόσο δήλωσε ότι, λόγω του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018 (Ν. 87(Ι)/2018)που δημοσιεύθηκε στις 13.7.18 και ειδικότερα της πρόνοιας του άρθρου 44(Α)
(3)με το οποίο προσδίδεται αναδρομικότητα σε όλες τις πρόνοιες του εν λόγω Τροποποιητικού Νόμου, συνεχίζει την παρούσα διαδικασία, εγείροντας ζητήματα αντισυνταγματικότητας του άρθρου 44(Α)
(3)διότι, όπως ισχυρίζεται, προσκρούει στα άρθρα 28, 30 και 35 του Συντάγματος. Σημειώνεται ότι η παρούσα Έφεση καταχωρίστηκε στις 2.7.18, δηλαδή πριν τη δημοσίευση του Τροποποιητικού Νόμου 87
(1)/18 στις 13.7.18. Οι Εφεσείοντες σε κανένα δικονομικό διάβημα προέβηκαν σε οποιοδήποτε μεταγενέστερο στάδιο, ώστε να τροποποιήσουν την Έφεση τους και να προσθέσουν ως λόγο Έφεσης την πιο πάνω εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου τους, ο οποίος περιορίστηκε να αναπτύξει τη σχετική επιχειρηματολογία του στη γραπτή του αγόρευση. Ως εκ τούτου, το ερώτημα που εγείρεται είναι κατά πόσο το Δικαστήριο έχει την εξουσία να εξετάσει και αποφασίσει την εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Εφεσειόντων περί αντισυνταγματικότητας του άρθρου 44(Α)
(3)του Τροποποιητικού Νόμου 87
(1)/18, στην απουσία σχετικού λόγου Έφεσης και μετά την απόσυρση όλων των 18 λόγων Έφεσης που περιλαμβάνονται στην Έφεση. Αποτελεί πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι η συνταγματικότητα Νόμου ή Κανονισμού, μπορεί να καταστεί επίδικο θέμα, μόνο μετά τον επακριβή προσδιορισμό του άρθρου ή άρθρων του Νόμου που αμφισβητούνται και των συνταγματικών διατάξεων προς τις οποίες προσκρούουν (βλ. Κυπριακή Δημοκρατία ν Π. Πογιατζή
(1992)3 ΑΑΔ 196). Θέμα αντισυνταγματικότητας εγείρεται στο δικόγραφο, στο οποίο δίδονται πλήρεις λεπτομέρειες της εισήγησης, όπως το άρθρο του Νόμου και σε ποιο άρθρο του Συντάγματος αντίκειται (βλ. Investylia Ltd v E & Π Λειβαδιώτης Λτδ
(2004)1 ΑΑΔ 1872). Το βάρος απόδειξης ότι πρόνοια Νόμου είναι αντισυνταγματική καθορίζεται αυτό του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας (βλ. Α. Νικολάου ν Β. Βασιλείου
(1999)1(Γ) ΑΑΔ 1566, Πιτσιλλίδης κ.ά ν Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς Κύπρου
(2004)3 ΑΑΔ 7). Το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Οικονόμου ν Επιστημονικού Επιμελητηρίου Κύπρου (ΕΤΕΚ) μέσω του Προέδρου αυτού
(2002)3 ΑΑΔ 676, στις σελίδες 683-684, είναι σχετικό: «Ο εφεσείων ισχυρίσθηκε ότι εσφαλμένα το Πρωτόδικο Δικαστήριο δεν αποφάσισε επί του ισχυρισμού του για αντισυνταγματικότητα του άρθρου 7 του Νόμου. Υπέβαλε ότι, εφόσον είχε εγείρει θέμα αντισυνταγματικότητας, το Πρωτόδικο Δικαστήριο έπρεπε, σύμφωνα με το άρθρο 144 του Συντάγματος, να το εξετάσει. Υπέβαλε περαιτέρω ότι υπάρχει παραβίαση των άρθρων 20, 25, 28 και 52 του Συντάγματος και «του άρθρου 2 του Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων». Έχει νομολογηθεί ότι θέματα αντισυνταγματικότητας πρέπει να εγείρονται εξειδικευμένα και να διατυπώνονται με πλήρη λεπτομέρεια ή να διατυπώνονται σε λεπτομερές υπόμνημα. ............ Ο εφεσείων δεν έχει εξειδικεύσει ενώπιον του Πρωτόδικου Δικαστηρίου - και ενώπιον μας - τους λόγους για τους οποίους το άρθρο 7 του Νόμου είναι αντισυνταγματικό. Ορθά λοιπόν δεν έχει εξεταστεί η εισήγηση του περί αντισυνταγματικότητας από το Πρωτόδικο Δικαστήριο. Για τους ίδιους λόγους - έλλειψη εξειδίκευσης - δεν μπορεί να εξεταστεί θέμα αντισυνταγματικότητας στη διαδικασία της έφεσης.» Στην υπόθεση Sigma Radio TV v Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου
(2009)1 ΑΑΔ 1601 αναφέρθηκε ότι: «Η συνταγματικότητα ενός νόμου, ως ζήτημα νομικό, εξετάζεται από το δικαστήριο ενώπιον του οποίου εγείρεται. Στην προκείμενη περίπτωση, αυτό έπρεπε να είχε δικογραφηθεί δεόντως και να υποστηριχθεί από τις αναγκαίες λεπτομέρειες. Οι εφεσείοντες δεν ήγειραν, σύμφωνα με τα ανωτέρω, θέμα αντισυνταγματικότητας των άρθρων του νόμου και των κανονισμών που αυτοί εξειδικεύουν στους πιο πάνω λόγους έφεσης και συνεπώς, ορθά το πρωτόδικο δικαστήριο δεν εξέτασε αυτά τα θέματα». Επίσης στην υπόθεση Αχιλλέως κ.ά ν Πιτταρά
(2012)1Β ΑΑΔ 1590 επαναλήφθηκε ότι η νομολογία επιτάσσει ότι η εξέταση της συνταγματικότητας των νόμων δεν γίνεται αυτεπαγγέλτως ούτε ελέγχεται περιστασιακά ή συμπτωματικά. Λέχθηκε ακόμη ότι, σε κάθε περίπτωση το θέμα της συνταγματικότητας νόμου πρέπει να προσδιορίζεται επακριβώς στα δικόγραφα και να εξετάζεται στο πλαίσιο των νομικών επιχειρημάτων που το στοιχειοθετούν. Σχετική είναι και η Πολιτική Αίτηση αρ. 147/17 ημερομηνίας 22.11.17, Αναφορικά με την Αίτηση του Κυριάκου Γεωργιάδη φυλακισμένου στις Κεντρικές Φυλακές για την έκδοση Εντάλματος Habeas Corpus, στην οποία επισημάνθηκε ότι οι λόγοι αντισυνταγματικότητας πρέπει να προβάλλονται εξειδικευμένα και συγκεκριμένα. Η απλή επίκληση παραβίασης ενός συνταγματικού άρθρου δεν είναι αρκετή (βλ. Δημοκρατία ν Καυκαρή
(1993)3 ΑΑΔ 598 και Φλωρίδη ν ΕΤΕΚ, Α.Ε. 27/2011, ημερομηνίας 3.11.16). Η εν λόγω Πολιτική Αίτηση επικυρώθηκε κατ' Έφεση με την Πολ. Έφεση αρ. 414/17 ημερομηνίας 2.10.18. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, η Έφεση καταχωρίστηκε στις 2.7.18 και ο Τροποποιητικός Νόμος 87
(1)/18 δημοσιεύθηκε στις 13.7.18. Μέχρι και την ημερομηνία ακρόασης της Έφεσης (8.10.18), κανένα δικονομικό διάβημα μεσολάβησε εκ μέρους των Εφεσειόντων, ώστε να συμπεριλάβουν στην Έφεση τους ως λόγο Έφεσης το ζήτημα αντισυνταγματικότητας του άρθρου 44(Α)
(3)του Ν. 87(Ι)/18, σύμφωνα με την πιο πάνω νομολογία που ρητά επιτάσσει την υποχρέωση επακριβούς προσδιορισμού και εξειδίκευσης στα δικόγραφα, του θέματος συνταγματικότητας Νόμου. Στην πιο πάνω Πολιτική Αίτηση Αρ. 147/17 είχε επισημανθεί από το Δικαστήριο ότι το θέμα της αντισυνταγματικότητας είχε εγερθεί στην Αίτηση με τρόπο γενικό και χωρίς τις απαιτούμενες λεπτομέρειες που επιτάσσουν οι αρχές περί έγερσης αντισυνταγματικότητας. Πολύ περισσότερο στην παρούσα περίπτωση τονίζεται η παντελής έλλειψη λόγου Έφεσης που να εγείρει θέμα αντισυνταγματικότητας του Ν. 87(Ι)/18. Συνεπώς, η σχετική επιχειρηματολογία του ευπαίδευτου συνηγόρου των Εφεσειόντων στη γραπτή του αγόρευση, δεν μπορεί να εξεταστεί από το Δικαστήριο. Για όλα τα πιο πάνω, η Έφεση απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα προς όφελος των Εφεσίβλητων και σε βάρος των Εφεσειόντων όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ...................................... Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο