ΦΕΡΡΗ κ.α. ν. ΤΕLEGRAPHOS PUBLISHING COMPANY LIMITED EKΔΟΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ «ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΣ» ΛΤΔ) κ.α., Αγωγή αρ. 3132/2016, 25/10/2018

(7)ημερών. Παρατίθεται αυτούσιο το κρίσιμο κείμενο του διατάγματος ημερ. 22.06.2017: «.ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ την σφράγιση και την έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου προς: I. «ΒΙΚΤΟΡΙ ΜΙΝΤΙΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΟΠΤΙΚΟΑΚΟΥΣΤΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ» με διακριτικό τίτλο «VICTORY MEDIA Α.Ε.» και «VICTORY MEDIA S.A.» II. XXXXX Σάκκαρη του XXXXX.. ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ την υποκατάστατη επίδοση της ειδοποίησης τριτοδιαδίκου στα πιο πάνω πρόσωπα με την αποστολή της ειδοποίησης με ταχυμεταφορέα στην πιο κάτω διεύθυνση του ενδιαφερομένου προσώπου: I. «ΒΙΚΤΟΡΙ ΜΙΝΤΙΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΟΠΤΙΚΟΑΚΟΥΣΤΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ» με διακριτικό τίτλο «VICTORY MEDIA Α.Ε.» και «VICTORY MEDIA S.A.»:... Αττική, Ελλάδα. II. XXXXX Σάκκαρη ..... Αττική, Ελλάδα. ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως Εμφάνιση καταχωρηθεί εντός 45 ημερών από την επίδοση. ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως οποιαδήποτε μεταγενέστερη αίτηση θα θεωρείται ως δεόντως επιδοθείσα σε περίπτωση μη εμφάνισης αναρτηθεί στον Πίνακα Δικαστηρίου για επτά μέρες....» Αποτελούν αδιαμφισβήτητα γεγονότα τα εξής: Το διάταγμα ημερ. 22.06.2017 συνετάχθηκε στις 04.07.2017 και η ειδοποίηση τριτοδιαδίκου συνετάχθηκε στις 28.08.

1. Η ειδοποίηση τριτοδιαδίκου και σχετικά έγγραφα επεδόθηκαν στους αιτητές στις 05.09.
2. Συγκεκριμένα, στις 05.09.2017 επεδόθηκαν στους αιτητές ειδοποίηση τριτοδιαδίκου ημερ. 28.08.2017, το διάταγμα ημερ. 22.06.2017, το κλητήριο ένταλμα, η έκθεση απαίτησης ημερ. 12.06.2017 και η υπεράσπιση ημερ. 12.06.
3. Στις 12.10.2017 κατεχωρίστηκε, εκ μέρους των αιτητών, σημείωμα εμφάνισης χωρίς διαμαρτυρία και χωρίς οιανδήποτε επιφύλαξη. Στις 27.10.2017 οι εναγόμενοι - καθ΄ων η αίτηση (οι «καθ΄ων η αίτηση») κατεχώρισαν αίτηση επιδιώκοντας την έκδοση οδηγιών όσον αφορά στην διαδικασία τριτοδιαδίκου («η αίτηση ημερ. 27.10.2017»). Η αίτηση ημερ. 27.10.2017 αντιμετώπισε τη γραπτή ένσταση των αιτητών, η οποία κατεχωρίστηκε στις 30.01.
4. Κατά τη δικάσιμο ημερ. 14.02.2018 η αίτηση ημερ. 27.10.2017 απεσύρθηκε άνευ βλάβης και απερρίφθηκε. Οι καθ΄ων η αίτηση επανήλθαν στο ζήτημα των οδηγιών όσον αφορά στη διαδικασία τριτοδιαδίκου καταχωρώντας δεύτερη σχετική αίτηση ημερ. 02.03.2018 («η αίτηση ημερ. 02.03.2018»). Η αίτηση ημερ. 02.03.2018 εκκρεμεί. Στις 20.03.2018 κατεχωρίστηκε η υπό συζήτησιν αίτηση («η αίτηση ημερ. 20.03.2018») δια της οποίας οι αιτητές επιδιώκουν τον παραμερισμό της επίδικης διαδικασίας τριτοδιαδίκου καθώς και την ακύρωση της επίδοσης σε αυτούς σχετικών εγγράφων. Ως θέμα λογικής τάξης προεκρίθηκε η εκδίκαση της αίτησης ημερ. 20.03.2017 κατά προτεραιότητα. Η αίτηση ημερ. 20.03.2017 καταγράφει, ως νομικό της υπόβαθρο, τη Δ.2 θ.θ. 2 και 3, τη Δ.3, τη Δ.4, τη Δ.6 θ.θ.1 έως και 9, τη Δ.
5. θ.θ.1, 4 έως και 7, 10 και 11, τη Δ.10, τη Δ.16.θ.θ. 1,7 και 9, τη Δ.
6. θ.26, τη Δ.25, τη Δ.27 θ.3, τη Δ.48 θ.θ.1 έως και 13, τη Δ.57 και τη Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, τα άρθρα 3 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ.6, ως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια), τη νομολογία καθώς και τις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Την αίτηση ημερ. 20.03.2017 υποστηρίζει ένορκη δήλωση της δικηγόρου Μελίνας Πύργου ίδιας ημερομηνίας. Η μάρτυς των αιτητών δηλώνει και τα εξής: Στις 12.10.2017 οι αιτητές κατεχώρισαν σημείωμα εμφάνισης και πρόθεσή τους ήταν να καταχωρίσουν την υπό συζήτησιν αίτηση την οποίαν και ετοίμασαν. Πλην όμως, παρεμβλήθηκε η καταχώριση της αίτησης ημερ. 27.10.2017, δια της οποίας οι καθ΄ων η αίτηση επεδίωκαν την έκδοση οδηγιών εν σχέσει με τη διαδικασία τριτοδιαδίκου. Εκ μέρους των αιτητών προεκρίθηκε η καταχώριση ένστασης στην αίτηση ημερ. 27.10.2017 με τη σκέψη ότι, διαμέσου αυτής (της ένστασης), θα προεβάλλοντο όλες οι παρατυπίες της επίδικης διαδικασίας τριτοδιαδίκου. Η ένσταση στην αίτηση ημερ. 27.10.2017 κατεχωρίστηκε στις 30.01.
7. Κατά τη δικάσιμο ημερ. 14.02.2018 η αίτηση ημερ. 27.10.2017 απεσύρθηκε άνευ βλάβης και απερρίφθηκε. Στις 02.03.2018 οι καθ΄ων η αίτηση επανήλθαν και κατεχώρησαν εκ νέου αίτηση για οδηγίες τριτοδιαδίκου («η αίτηση ημερ. 02.03.2018»). Οι αιτητές προτίθενται να καταχωρίσουν ένσταση στην αίτηση ημερ. 02.03.
8. Από έρευνα στο φάκελο της διαδικασίας προκύπτει πως οι καθ΄ων η αίτηση παρέλειψαν να καταχωρήσουν ένορκη δήλωση όσον αφορά στην επίδοση εγγράφων στους αιτητές. Επί τη βάσει των όσων καταγράφονται στην αίτηση ημερ. 20.03.2018 και την ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει προκύπτει πως οι λόγοι του επιδιωκόμενου παραμερισμού της διαδικασίας τρτοδιαδίκου καθώς και της επιδιωκόμενης ακύρωσης της επίδοσης σχετικών εγγράφων βασίζεται στα εξής αδιαμφισβήτητα γεγονότα: (α) Το διάταγμα ημερ. 22.06.2017 δεν συνετάχθηκε εντός των καθορισμένων, δια της Δ.10 θ.2

(2)(α), δέκα

(10)ημερών. (β) Η ειδοποίηση τριτοδιαδίκου και όλα τα σχετικά με αυτήν έγγραφα δεν επεδόθηκαν εντός των καθορισμένων, δια της Δ.10 θ.2

(2)(β), τριάντα

(30)ημερών. (γ) Μεταξύ των επιδοθέντων, στους αιτητές, εγγράφων δεν περιλαμβάνεται και η αίτηση ημερ. 13.06.2017 ως ο Καν. 48 θ.13 ορίζει. (δ) Στο φάκελο της διαδικασίας δεν υπάρχει ένορκη δήλωση περί της επίδοσης της ειδοποίησης τριτοδιαδίκου και των σχετικών εγγράφων. Η αίτηση ημερ. 20.03.2017 αντιμετωπίζει τη γραπτή ένσταση των καθ΄ων η αίτηση, η οποία κατεχωρίστηκε στις 13.06.2018, και οι πολυάριθμοι λόγοι της οποίας συνοψίζονται ως εξής:

(1)Η αίτηση ημερ. 20.03.2018 είναι παράτυπη, αντικανονική και νομικά και πραγματικά αβάσιμη.

(2)Η νομική βάση της αίτησης ημερ. 20.03.2017 είναι εσφαλμένη και/ή ελλιπής.

(3)Οι αιτητές δεν νομιμοποιούνται και/ή κωλύονται να επιδιώκουν τις επίδικες θεραπείες. Αυτοί δεν κατεχώρισαν σημείωμα εμφάνισης υπό αίρεσιν (conditional appearance) και/ή αυτοί παραιτήθηκαν του δικαιώματός τους να επιδιώκουν τις συγκεκριμένες θεραπείες και/ή αυτοί κωλύονται, λόγω συμπεριφοράς, να επιδιώκουν τις συγκεκριμένες θεραπείες.

(4)Η αίτηση ημερ. 20.03.2017 είναι καταχρηστική, ενοχλητική, κακόπιστη, εκδικητική και παρελκυστική.

(5)Η αίτηση ημερ. 20.03.2017 βασίζεται αποκλειστικώς και μόνον σε τυπικό λάθος της πλευράς του καθ΄ου η αίτηση. Οι αιτητές δεν ισχυρίζονται ότι δεν ευθύνονται και/ή ότι δεν εμπλέκονται. Οι αιτητές δεν προβάλλουν οιανδήποτε υπεράσπιση η οποία θα εδύνατο να θεωρηθεί ικανή να παραμερίσει την επίδικη διαδικασία τριτοδιαδίκου.

(6)Τα έγγραφα που επεδόθηκαν στους αιτητές επιτρέπουν σε αυτούς να γνωρίζουν όλα τα ουσιώδη. Συγκεκριμένα, τα έγγραφα αυτά επιτρέπουν στους αιτητές να γνωρίζουν το επίδικο αστικό αδίκημα, τα γεγονότα και τους ισχυρισμούς του καθ΄ου η αίτηση.

(7)Η αίτηση ημερ. 20.03.2017 κατεχωρίστηκε με μεγάλη καθυστέρηση. Την ένσταση υποστηρίζει ένορκη δήλωση της δικηγόρου Τζούλιας Θεοφάνους ημερ. 13.06.

1. Η μάρτυς των καθ΄ων η αίτηση αναφέρει και τα εξής: «Η παρατυπία αναφορικά με το χρόνο επίδοσης της ειδοποίησης τριτοδιαδίκου περιήλθε στην αντίληψη μας μέσω της ένστασης των δικηγόρων των Τριτοδιαδίκων στην αίτηση μας ημερ. 27.10.2017 ...Προς τούτο κατά ή περί την 14/2/2018 ζητήσαμε την άδεια του Σεβαστού Δικαστηρίου όπως αποσύρουμε την αίτηση μας ημερομηνίας 27.10.17 με σκοπό να μελετήσουμε προσεκτικά το ζήτημα της επίδοσης της ειδοποίησης...» (δείτε στην παρα.7.XIV και ΧV της ένορκης δήλωσης της Τζούλιας Θεοφάνους, ημερ. 13.06.2018). Κατά παράβασιν του Καν.48 θ.13, ο καθ΄ου η αίτηση παρέλειψε να επιδώσει στους αιτητές την αίτηση ημερ. 13.06.
2. Όμως, μετά την καταχώριση του σημειώματος εμφάνισης εκ μέρους των αιτητών και πριν την καταχώριση της ένστασής τους στην αίτηση ημερ. 27.10.2017, οι συνήγοροί τους εζήτησαν και έλαβαν αντίγραφο της αίτησης ημερ. 13.06.
3. Ενώ οι δικηγόροι των καθ΄ων η αίτηση «..διαβλέψ(αν) το ζήτημα του χρόνου επίδοσης της ειδοποίησης τριτοδιαδίκου καθώς αυτοί είναι εκτός Κύπρου και . ζήτησ(αν) οδηγίες ως προς το χρόνο επίδοσης Τριτοδιαδίκου το Δικαστήριο...δεν έδωσε συγκεκριμένες οδηγίες..Κατά την ακρόαση της αίτησης ημερομηνίας 13/06/2017 το Δικαστήριο επικεντρώθηκε στην εφαρμογή του ..ΕΚ1393/2007, ο οποίος προστέθηκε με χειρόγραφη σημείωση στη νομική βάση της αίτησης..Τα αναγκαία έγραφα δεν επιδόθηκαν και δεν ήταν δυνατόν να επιδοθούν νωρίτερα λόγω του γεγονότος ότι αφορούσαν επίδοση στο εξωτερικό και λόγω της έναρξης των καλοκαιρινών διακοπών..». Εν πάση περιπτώσει, οι δικηγόροι των καθ΄ων η αίτηση προέβηκαν «σε όλα τα κατάλληλα διαβήματα με σκοπό να εξασφαλίσου(ν) το διάταγμα, ήτοι δηλαδή ζήτησα(ν) αντίγραφο του διατάγματος κατά ή περί την ημέρα έκδοσης του και (έθιξαν). το ζήτημα του κατεπείγοντος στις δακτυλογράφους του Δικαστηρίου» (δείτε στις παρα. 7 ΙΧ, Χ, ΧΙ και 13 της ένορκης δήλωσης της Τζούλιας Θεοφάνους ημερ. 13.06.2018). H ακρόαση της αίτησης ημερ. 20.03.2017 διεξήχθηκε με τις εκατέρωθεν γραπτές αγορεύσεις. Δεν επεδιώχθηκε η παρουσίαση περαιτέρω μαρτυρίας και ούτε ζητήθηκε η αντεξέταση οιασδήποτε των μαρτύρων. Μελετήθηκαν τα κρίσιμα νομικά ζητήματα και εξετάσθηκε η μαρτυρία υπό το πρίσμα και των όσων οι ευπαίδευτες συνήγοροι των διαδίκων εισηγήθηκαν. Σημειώνονται και διαπιστώνονται τα εξής:

(1)Εξέταση της αίτησης ημερ. 20.03.2017, συμπεριλαμβανομένης της καταγεγραμμένης, ως της νομικής της βάσης, οδηγεί στη διαπίστωση πως αυτή ανταποκρίνεται προς τα όσα η Δ.48 επιβάλλει. Συνεπώς, ουδεμία παρατυπία ή αντικανονικότητα της αίτησης ημερ. 20.03.2017 συντρέχει. Και ούτε τίθεται ζήτημα ελλιπούς ή εσφαλμένης νομικής της βάσης. Στο σώμα της αίτησης καταγράφονται όλες οι σχετικές νομοθετικές διατάξεις. Κατά συνέπειαν, οι σχετικοί, προκριματικής φύσης, λόγοι ένστασης απορρίπτονται ως αβάσιμοι.

(2)Επειδή κάθε δικαστική διαδικασία ελέγχεται από το Δικαστήριο και όσον αφορά στο ενδεχόμενο αυτή να είναι καταχρηστική, κακόπιστη ή παρελκυστική, εξετάστηκαν τα όσα καταγράφονται στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την έφεση και την ένσταση καθώς και το περιεχόμενο του φακέλου της διαδικασίας και δεν εντοπίζονται στοιχεία καταχρηστικής, κακόπιστης ή παρελκυστικής συμπεριφοράς εκ μέρους του των αιτητών. Δεν εντοπίζονται στοιχεία από τα οποία να προκύπτει συμπεριφορά η οποία να τείνει στην αθέμιτη εξασφάλιση χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος των αιτητών και εις βάρος των καθ΄ων η αίτηση. Η επιλογή των αιτητών να διεκδικήσουν , στο συγκεκριμένο χρόνο, τις επίδικες θεραπείες δεν συνιστά αφ΄εαυτής μεμπτή συμπεριφορά. Περαιτέρω, ο εκάστοτε διάδικος είναι ελεύθερος να κινήσει οιανδήποτε νόμιμη διαδικασία προς το σκοπό προστασίας των δικαιωμάτων του. Η εκάστοτε επιλογή του άπτεται των εσωτερικών ελατηρίων του και αυτά τα ελατήρια εκφεύγουν του δικαστικού ελέγχου (δείτε, για ανάλογη εφαρμογή, την απόφαση Μερκής v. Intertobacco (Cyprus) Ltd

(2006)1(B) AAΔ.788, 792 και την απόφαση Πετράκη v. Κίμωνος

(2006)1(Β) Α.Α.Δ. 1311, 1317). Κατ΄ακολουθίαν, και αυτός ο, προκριματικής φύσης, λόγος ένστασης κρίνεται ως αβάσιμος και απορρίπτεται.

(3)Το γεγονός ότι οι αιτητές κατεχώρισαν σημείωμα εμφάνισης χωρίς διαμαρτυρία ή χωρίς οιανδήποτε άλλη επιφύλαξη δεν αποτελεί εμπόδιο για την καταχώριση και προώθηση της αίτησης ημερ. 20.03.2018. Η εκ μέρους του εκάστοτε τριτοδιαδίκου καταχώριση σημειώματος εμφάνισης χωρίς διαμαρτυρία και χωρίς οιανδήποτε επιφύλαξη (unconditional appearance) δεν τεκμηριώνει την εκ μέρους του παραίτηση από το δικαίωμά του να επιδιώξει την ακύρωση της σχετικής διαδικασίας καθώς και την ακύρωση της επίδοσης σε αυτόν της σχετικής ειδοποίησης και άλλων εγγράφων. Στην απόφαση Asimenos v. Paraskeva and others

(1982)1 Α.Α.Δ. 145, 165, αναφέρονται τα εξής, τα οποία δίδουν ευθεία απάντηση στις σχετικές αιτιάσεις των καθ΄ων η αίτηση: «..The objection that the third party entered an unconditional appearance which is taken to mean that the third party waived his right to oppose such notice, cannot stand. In accordance with the rules, a third party after service upon him of a third party notice has to enter appearance within 8 days from service or within such further time as may be directed by the Court or Judge and specified in the notice (R.S.C. Order 16 A r. 4) and then he may wait to raise his objection to the issue of the notice at the hearing of the summons for third party directions when the Judge may refuse the application with the result that the third party proceedings are terminated [R.S.C. Order 16A r.7

(3)] or after appearance he may file an application to set aside the proceedings [R.S.C. Order 16A r. 7

(3)]. Τherefore, the entry of an unconditional appearance does not fetter the third party in any way from objecting to the third party notice..» Κατ΄ακολουθίαν οι σχετικοί λόγοι ένστασης κρίνονται ως αβάσιμοι και απορρίπτονται.

(4)Περιγράφοντας τα σχετικά με τον χρόνο καταχώρισης της υπό συζήτησιν αίτησης γεγονότα, η μάρτυς των αιτητών Μελίνα Πύργου αναφέρει και τα εξής: Στις 12.10.2017 οι αιτητές κατεχώρισαν σημείωμα εμφάνισης και πρόθεσή τους ήταν να καταχωρίσουν την υπό συζήτησιν αίτηση την οποίαν και ετοίμασαν. Πλην όμως, παρεμβλήθηκε η καταχώριση της αίτησης ημερ. 27.10.2017 δια της οποίας οι καθ΄ων η αίτηση επεδίωκαν την έκδοση οδηγιών εν σχέσει με τη διαδικασία τριτοδιαδίκου. Εκ μέρους των αιτητών προεκρίθηκε η καταχώριση ένστασης στην αίτηση ημερ. 27.10.2017 με τη σκέψη ότι, διαμέσου αυτής (της ένστασης), θα προεβάλλοντο όλες οι παρατυπίες της επίδικης διαδικασίας τριτοδιαδίκου. Η ένσταση στην αίτηση ημερ. 27.10.2017 κατεχωρίστηκε στις 30.01.

1. Κατά τη δικάσιμο ημερ. 14.02.2018 η αίτηση ημερ. 27.10.2017 απεσύρθηκε άνευ βλάβης και απερρίφθηκε. Στις 02.03.2018 οι καθ΄ων η αίτηση επανήλθαν και κατεχώρισαν εκ νέου αίτηση για οδηγίες τριτοδιαδίκου («η αίτηση ημερ. 02.03.2018»). Οι αιτητές προτίθενται να καταχωρίσουν ένσταση στην αίτηση ημερ. 02.03.
2. Οι δηλώσεις αυτές, οι οποίες είναι ευθυγραμμισμένες με το περιεχόμενο του φακέλου της διαδικασίας και οι οποίες δεν αμφισβητήθηκαν από την πλευρά των καθ΄ων η αίτηση, ως προς την αλήθειά τους, αναδεικνύουν το εύλογο της επιλογής των αιτητών να καταχωρίσουν την υπό συζήτησιν αίτηση στις 20.03.
3. Κατά συνέπειαν, ο σχετικός λόγος ένστασης απορρίπτεται ως αβάσιμος.

(5)Δυνάμει της Δ.10, εναγόμενος ο οποίος επιθυμεί να προωθήσει συγκεκριμένες [και καθορισμένες στη Δ.10 θ.1

(1)(α),(b) και (c)] αξιώσεις εναντίον τρίτου προσώπου, το οποίο δεν είναι ήδη διάδικος, δύναται να αποταθεί στο Δικαστήριο και να εκδώσει ειδοποίηση τριτοδιαδίκου (third-party notice). Η διαδικασία τριτοδιαδίκου διακρίνεται από την αγωγή. Σκοποί της είναι η αποφυγή της πολλαπλότητας των αγωγών, η αποφυγή πρόσθετων εξόδων, η δέσμευση του τριτοδιαδίκου από το αποτέλεσμα της αγωγής καθώς και η δυνατότητα έκδοσης απόφασης επί ζητήματος σχετικού με τον τριτοδιάδικο αμέσως μετά την έκδοση απόφασης στην αγωγή. Με τον τρόπο αυτό ο εναγόμενος δεν είναι αναγκασμένος να περιμένει να αποδείξει την αξίωσή του εναντίον του τριτοδιαδίκου διαμέσου άλλης αγωγής, ενώ ο ενάγων θα δύναται, εν τω μεταξύ, να εκτελέσει την απόφαση εναντίον του. Ο τριτοδιάδικος, κατ΄αρχήν, δεν είναι εναγόμενος στην αγωγή. Όμως, ο ενάγων δύναται, εάν επιθυμεί, να τον καταστήσει συνεναγόμενο (Marfin Popular Bank Public Co Ltd v. Telec Logistic Company Ltd κ.α.

(2012)1 (Β) Α.Α.Δ. 1002, 1006-7). Η διαδικασία για την έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου και τα όσα πρέπει να ακολουθήσουν καθορίζονται στη Δ.10: Η αίτηση για την έκδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου υποβάλλεται το αργότερο εντός ενός

(1)μηνός από την καταχώριση της υπεράσπισης [Δ.10 θ.1

(2)]. Άμα δε τη εκδόσει του σχετικού διατάγματος και εφ΄όσον δεν ορίστηκε από το Δικαστήριο κάτι διαφορετικό ο εναγόμενος (α) «προωθεί με κατάλληλο διάβημα τη σύνταξη του διατάγματος» εντός δέκα

(10)ημερών από την έκδοσή του και (β) επιδίδει στον τριτοδιάδικο, εντός τριάντα

(30)ημερών από τη σύνταξη του διατάγματος, αντίγραφα του κλητηρίου εντάλματος (ή της πρωτογενούς εναρκτήριας κλήσης, αναλόγως) καθώς και όλων των δικογράφων τα οποία επεδόθηκαν ή παρεδόθηκαν στο πλαίσιο εκδίκασης της αγωγής [Δ.10 θ.2

(2)(α) και (β)]. Η ειδοποίηση τριτοδιαδίκου έχει καθορισμένο περιεχόμενο και είναι σύμφωνη με συγκεκριμένο τύπο.

(6)Εφ΄όσον η ειδοποίηση τριτοδιαδίκου πρόκειται να επιδοθεί εκτός δικαιοδοσίας αυτή σφραγίζεται και επιδίδεται κατά τον ίδιο τρόπο που σφραγίζεται και επιδίδεται, εκτός δικαιοδοσίας, κλητήριο ένταλμα [Δ.10 θ.2

(1)]. Παρενθετικώς αναφέρεται πως τα Δικαστήρια της Δημοκρατίας ασκούν, συνήθως, δικαιοδοσία εντός της επικράτειάς της. Αλλοδαποί διάδικοι δεν λαμβάνουν εντολή να εμφανισθούν ενώπιον των Δικαστηρίων της Δημοκρατίας, ως οι ημεδαποί διάδικοι. Ως έκφραση διακρατικής φιλοφρονητικής χειρονομίας, τα Δικαστήρια της Δημοκρατίας επιτρέπουν, κατόπιν αίτησης και στις κατάλληλες περιπτώσεις, την επίδοση, σε αλλοδαπό διάδικο, είτε του κλητηρίου εντάλματος, το οποίο έχει καταχωριστεί εναντίον του [ή της ειδοποίησής του, αναλόγως (Δ.6 θ.6)], ή της ειδοποίησης τριτοδιαδίκου (Δ.10 θ.2). Με τον τρόπο αυτό ειδοποιείται ο αλλοδαπός διάδικος για την εκκρεμότητα, ενώπιον Δικαστηρίου της Δημοκρατίας, της εναντίον του διαδικασίας. Η άδεια για την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος (ή της ειδοποίησής του, αναλόγως) ή της ειδοποίησης τριτοδιαδίκου εκτός της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων της Δημοκρατίας δίδεται εφ΄όσον ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις τις οποίες θέτει η Δ.6 (Τηλέτυπος Α.Ε. v. Mega Channel Management Ltd

(2004)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1863, 1865). Η συνδυασμένη ερμηνεία της Δ.6 και της Δ.48 θ.13 καθορίζει ποιά ακριβώς δικαστικά έγγραφα θα πρέπει να λάβει ο αλλοδαπός διάδικος έτσι ώστε να θεωρηθεί νόμιμη η εκτός δικαιοδοσίας επίδοση. Μεταξύ άλλων, σε κάθε αλλοδαπό διάδικο θα πρέπει να επιδοθεί (α) το διάταγμα το οποίο επιτρέπει την εκτός δικαιοδοσία επίδοση, (β) η μονομερής αίτηση, επί τη βάσει της οποίας εξεδόθηκε το εν λόγω διάταγμα, και (γ) η ένορκη δήλωση η οποία υποστηρίζει την μονομερή αυτή αίτηση (Δ.48 θ.13). Η ανάγκη εξασφάλισης άδειας για την επίδοση, σε αλλοδαπό διάδικο, των δικαστικών εγγράφων εκτός δικαιοδοσίας «δεν είναι απλώς θέμα θεσμών, ώστε παρέκκλιση από αυτούς να μπορούσε ενδεχόμενα να θεραπευθεί με εφαρμογή της Δ.64, αλλά θέμα νόμου, όπως ρυθμίζεται στο άρθρο 3 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6. Παρέκκλιση από τις πρόνοιες του άρθρου 3 δεν μπορεί να θεραπευθεί δυνάμει της Δ.64 που αφορά μόνον δικονομικές παρεκκλίσεις» (Zachariades & Pantelides Enterprises Ltd v. FIAT AUTO S.P.A.

(2000)1 (A) A.A.Δ. 447, 454). Όμως, όσον αφορά στο ενδεχόμενο παράβασης της Δ.48 θ.13, η οποία επιβάλλει την επίδοση, ταυτοχρόνως με την επίδοση διατάγματος που εκδίδεται μετά από μονομερή αίτηση, και της ίδιας της μονομερούς αίτησης μαζί με τη υποστηρίζουσαν αυτή ένορκη δήλωση, δεν ισχύουν τα ίδια. Επί τη βάσει των όσων αναφέρονται στην απόφαση Alpha Bank Cyprus Ltd v. Si Senh Dau κ.α.

(2013)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1935, στην απόφαση στις Πολιτικές Εφέσεις αρ. Ε23/2013 κ.α. Alpha Bank Cyprus Ltd v. Si Senh Dan κ.α. ημερ. 12.04.2016 καθώς στην απόφαση στην Πολιτική Έφεση αρ. 208/2012 Κoza Michael David κ.α. v. Tράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, ημερ. 24.11.2017 διαπιστώνεται πως στις περιπτώσεις επίδοσης ειδοποίησης τριτοδιαδίκου και άλλων συναφώς εγγράφων εκτός δικαιοδοσίας (ως η προκείμενη περίπτωση) η παράλειψη επίδοσης της σχετικής, προηγηθείσας μονομερούς αίτησης καθώς και της υποστηρίζουσας αυτήν ένορκης δήλωσης, συνιστά παρατυπία, θεραπεύσιμη αναλόγως των περιστάσεων. Παρατίθεται το ακόλουθο εκτενές απόσπασμα από την απόφαση Κoza Michael David κ.α. v. Tράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (ανωτέρω): «................................ Οι εφεσείοντες δικαίως παραπονούνται. Οι εφεσίβλητοι είχαν υποχρέωση δυνάμει των προνοιών της Δ.48,θ.13 των θεσμών να επιδώσουν την μονομερή αίτηση και τη συνοδευτική ένορκη δήλωση της στους εφεσείοντες, με ανάλογο βάρος, δεδομένης της αμφισβήτησης της επίδοσης από τους εφεσείοντες, να την αποδείξουν. Ο γενικός ισχυρισμός των εφεσιβλήτων, ότι είχαν επιδοθεί, χωρίς οτιδήποτε άλλο, δεν συνιστούσε ικανοποιητική απόδειξη του γεγονότος τούτου. Η δε εμφάνιση των εφεσειόντων στην αγωγή, μάλιστα υπό όρους, με όλο το σεβασμό είναι άσχετη με το ζήτημα που εδώ απασχολεί και ουδόλως εμποδίζει τους εφεσείοντες στην προώθηση του. Διαπιστώνεται, λοιπόν, παράλειψη επίδοσης της υπό αναφορά μονομερούς αίτησης και της συνοδευτικής ένορκης δήλωσης της, συνιστούσα παρατυπία, οι συνέπειες της οποίας θα μας απασχολήσουν στη συνέχεια. Παρόμοιο ζήτημα εξετάστηκε στην Alpha Bank Cyprus Ltd v Dau Si Senh κ.ά

(2013)1 ΑΑΔ 1935, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά: «Με δεδομένη την παράβαση της Δ.48 θ.13 θα πρέπει να αναζητηθούν οι συνέπειες. Ενδεχομένως η παράβαση της Δ.48 θ.13 να είχε ιδιαίτερη σημασία στην περίπτωση λήψης απόφασης ή σε σχέση με το χρόνο που το διάταγμα καθίστατο δεσμευτικό για το διάδικο (Δ.48 θ.12). Όμως η παράβαση της στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι τέτοια που από μόνη της θα έπρεπε να οδηγήσει σε ακύρωση της επίδοσης δυνάμει του ΕΚ 1393/2007. Με δεδομένο ότι επιδόθηκαν τα βασικά και πιο σημαντικά εναρκτήρια έγγραφα που προβλέπονται στο διάταγμα, το κενό θα μπορούσε εύκολα να θεραπευθεί, εάν δεν διαπιστώνονταν άλλα σημαντικά κωλύματα, με την εκ των υστέρων επίδοση του εγγράφου που δεν επιδόθηκε. Διαφορετική προσέγγιση δεν θα ήταν σε αρμονία με τον ΕΚ 1393/2007 ο οποίος θέτει ως ύψιστη προτεραιότητα την καλύτερη, ταχύτερη και αποτελεσματικότερη διαβίβαση δικαστικών εγγράφων, μεταξύ των κρατών μελών. Εν πάση περιπτώσει, η παράλειψη συμπερίληψης αντίγραφου της αίτησης και της ένορκης δήλωσης σύμφωνα με τη Δ.48 θ.13 δεν έχει τη σημασία που αποδίδει ο ευπαίδευτος συνήγορος για τους Εφεσίβλητους. Ειδικά η περίπτωση επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας καλύπτεται από τη Δ.6 στην οποία περιέχονται λεπτομερέστατες πρόνοιες ως προς την ακολουθητέα διαδικασία. Μάλιστα η Δ.6 θ.5 περιέχει και συγκεκριμένες πρόνοιες ως προς το περιεχόμενο του ιδίου του διατάγματος. Επομένως στις περιπτώσεις υποκατάστατης επίδοσης δυνάμει του Καν. 1393/2007, η Δ.48 θ.13 αποκτά ιδιαίτερη δυναμική, ανάλογα με το αν η παράλειψη διασυνδέεται με ερημοδικία του εναγομένου. Στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχει τέτοια διασύνδεση. Κατά την κρίση μας, η διαπιστούμενη παράλειψη ήταν θεραπεύσιμη, δυνάμει της Δ.64 και σύμφωνα με το πνεύμα του Καν. 1393/2007 και τους τρόπους που προβλέπονται στο Τμήμα 2 του Κανονισμού (βλ. Alder v. Orlowski, C-325/11, ημερ. 19.12.2012, ανωτέρω). Εναπόκειτο πλέον στους Εφεσείοντες να αιτηθούν από το δικαστήριο την κατάλληλη θεραπεία δυνάμει των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας (βλ. σχετικά Dasaki Entertainment Co Ltd v. Ιερού Ναού Παναγίας Χρυσελεούσης Στροβόλου (Αρ. 2)

(2009)1 Α.Α.Δ.356 και Olympia Designs (Properties) Ltd v. Unique UK Inc

(2010)1(Β) A.A.Δ. 1395). Στην προκειμένη περίπτωση δεν τίθεται θέμα υποβολής αίτησης για περαιτέρω θεραπεία, αφού η μονομερής αίτηση έχει πλέον περιέλθει εις γνώσιν των Εφεσιβλήτων και στην πράξη έχει αυτοθεραπευτεί.» Η παράλειψη επίδοσης των υπό αναφορά εγγράφων, όπως ισχυρίστηκαν οι εφεσείοντες πρωτοδίκως, τους στέρησε από τη δυνατότητα επίκλησης όλων των πιθανών λόγων ακύρωσης των επιδοθέντων σε αυτούς διαταγμάτων και της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος, καθιστώντας τη διεξαγωγή της δίκης μη δίκαιη. Κατά κανόνα, η παρατυπία παραμένει μέχρι να θεραπευθεί, με ευθύνη του υπευθύνου για την παρατυπία. Βέβαια, το Δικαστήριο μπορεί στην κατάλληλη περίπτωση, ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, να θεωρήσει ότι διαπιστωθείσα παρατυπία έχει θεραπευθεί, κάτι που πρέπει να γίνεται με φειδώ (βλ. ANS Secretaries Ltd v Orianda Management FZ LLC κ.ά , Πολιτική Έφεση Αρ. 362/2009, ημερ. 3.7.2014). Παρατηρούμε, εν προκειμένω, ότι παρόλο που οι εφεσίβλητοι δεν μερίμνησαν ώστε να περιέλθουν εις γνώση των εφεσειόντων τα παραληφθέντα, τα έγγραφα αυτά και τα επισυνημμένα στην ένορκη δήλωση τεκμήρια αποτελούν μέρος των πρακτικών της έφεσης[5] και, ως εκ τούτου, έχουν με το τρόπο αυτό περιέλθει εις γνώση των εφεσειόντων από τα αρχικά στάδια της διαδικασίας της έφεσης. Οι εφεσείοντες, όμως, δεν αναφέρουν ούτε ισχυρίζονται, στο περίγραμμα αγόρευσης τους, ότι προκύπτουν πράγματι από τα εν λόγω έγγραφα περαιτέρω λόγοι ακύρωσης που δεν είχαν τη δυνατότητα να προβάλουν πρωτοδίκως λόγω της παράλειψης των εφεσιβλήτων να τους τα επιδώσουν. Έχοντας αυτά υπόψη, και ιδιαιτέρως ότι η παρατυπία είναι ήσσονος σημασίας και δεν διασυνδέεται με ερημοδικία, ούτε επέφερε οποιεσδήποτε δυσμενείς συνέπειες για τους εφεσείοντες ή επηρέασε οποιοδήποτε δικαίωμα τους, μπορεί να θεωρηθεί ότι η παράλειψη των εφεσιβλήτων έχει θεραπευθεί. ..............................» Ας σημειωθεί πως η απόφαση Κοza Michael David κ.α. v. Tράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (ανωτέρω) αναφέρεται και στην απόφαση στην Πολιτική Έφεση αρ. 387/2011 Consortia Europe Ltd v. Fregata Holdings Ltd, ημερ. 17.10.2014, η οποία καταλήγει σε αντίθετες διαπιστώσεις όσον αφορά στο ζήτημα της παράλειψης συμμόρφωσης με τις πρόνοιες της Δ.48 θ.

1. Στην απόφαση Κοza Michael David κ.α. v. Tράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (ανωτέρω) η αντίθετη απόφαση Consortia Europe Ltd v. Fregata Holdings Ltd χαρακτηρίζεται ως απόφαση εκδοθείσα per incuriam. Eν προκειμένω, διαπιστώνονται τα εξής κρίσιμα: (α) Ως δηλώνεται από τη μάρτυρα των καθ΄ων η αίτηση και δεν αμφισβητείται από τους αιτητές, μετά την καταχώριση σημειώματος εμφάνισης και πριν από την καταχώριση της ένστασης στην αίτηση ημερ. 27.10.2017 οι συνήγοροι των αιτητών εζήτησαν και έλαβαν αντίγραφο της αίτησης ημερ. 13.06.
2. (β) Η μάρτυς των αιτητών δεν αναφέρει οιονδήποτε δυσμενή επηρεασμό συγκριμένου και ουσιαστικού δικαιώματος αυτών ο οποίος να επήλθε ένεκα της παράλειψης επίδοσης της αίτησης ημερ. 13.06.2017 και της υποστηρίζουσας αυτήν ένορκης δήλωσης στις 05.09.
3. (γ) Η συγκεκριμένη παράλειψη, όσον αφορά στην επίδοση των σχετικών με τη διαδικασία τριτοδιαδίκου εγγράφων, δεν οδήγησε στην παρεμπόδιση των αιτητών να εμφανισθούν στην διαδικασία που τους αφορά και να διεκδικήσουν τα συμφέροντά τους. Επί τη βάσει αυτών των κρίσιμων δεδομένων και κατ΄ακολουθίαν των όσων έχουν υποδειχθεί και αποφασισθεί στην απόφαση Κoza Michael David κ.α. v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (ανωτέρω) κρίνεται πως η υπό συζήτησιν παράλειψη δύναται να θεραπευθεί. Επί τη βάσει των όσων η Δ.64 θ.2 ορίζει, εκδίδεται διάταγμα δια του οποίου η παράλειψη επίδοσης στους αιτητές της αίτησης ημερ. 13.06.2017 και της υποστηρίζουσας αυτήν ένορκης δήλωσης θεραπεύεται.

(7)Όσον αφορά στο ζήτημα της εκπρόθεσμης επίδοσης της ειδοποίησης τριτοδιαδίκου και των σχετικών εγγράφων αναφέροντα τα εξής: Η τήρηση των δικονομικών κανόνων, συμπεριλαμβανομένων αυτών που αφορούν σε προθεσμίες, εξυπηρετεί το συμφέρον της δικαιοσύνης και είναι επιβεβλημένη (Γεωργιάδης v. Δημοκρατία

(1992)4 Α.Α.Δ. 1569 και απόφαση την Πολιτική Έφεση αρ. 209/2014 Frederic LJungstrom κ.α., ημερ. 06.12.2017). Στις περιπτώσεις που παρίσταται ανάγκη για την παράταση μίας καθορισμένης, από τους θεσμούς ή από το Δικαστήριο, προθεσμίας εκτέλεσης ορισμένης πράξης, ο ενδιαφερόμενος διάδικος οφείλει να αποταθεί στο Δικαστήριο για να την εξασφαλίσει. Έρεισμα για τέτοιο διάβημα αποτελεί και η Δ.57 θ.2. Εάν ο ενδιαφερόμενος διάδικος παραλείψει να προβεί στο διάβημα αυτό και ενεργήσει εκπροθέσμως, οι ενέργειες του δεν είναι, άνευ άλλου τινός, άκυρες. Η Δ.64 προσφέρει, υπό τις κατάλληλες συνθήκες, το μηχανισμό θεραπείας παρατυπιών που συνίστανται στην παραβίαση ταχθείσας προθεσμίας. Η σχετική διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ασκείται επί τη βάσει νομολογημένων παραμέτρων. Αυτές οι παράμετροι εξετάσθηκαν στην απόφαση Wunderlich κ.α. v. Παναγιώτου

(1999)1 (Α) Α.Α.Δ. 366, 377-8 όπου αναφέρονται τα εξής: «Το θέμα έχει τύχει αντιμετώπισης από το Αγγλικό Εφετείο στην Metroinvest Ansalt and Others v. Commercial Union

(1985)1 W.L.R. 513, 520, 521,

1. Στην υπόθεση εκεινη έχει ερμηνευθεί η νέα αγγλική Δ.2 - αντιστοιχεί με τη δική μας νέα Δ.64 - και από τη μελέτη της απόφασης προκύπτουν τα εξής:
2. Όπου διαπιστώνεται παρατυπία λόγω παράλειψης συμμόρφωσης με τους Θεσμούς το παράτυπο μέτρο ή έγγραφο παραμένει παράτυπο inter partes μέχρις ότου το ζήτημα εξεταστεί από το δικαστήριο δυνάμει της νέας Δ.64 θ.
4. Επιβάλλεται η εξέταση του ζητήματος της παρατυπίας από το δικαστήριο έστω και αν τέτοιο ζήτημα δεν είχε εγερθεί από τους διάδικους.
5. Η παραίτηση της άλλης πλευράς, με τρόπο ρητό ή εξυπακουόμενο, από το δικαίωμα που της παρέχεται λόγω της παρατυπίας αποτελεί καλό λόγο για να γίνει αποδεκτή η παρατυπία.
6. Ένας από τους κύριους λόγους που λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας δυνάμει της Δ.64 θ.2 είναι ο δυσμενής επηρεασμός (prejudice) της άλλης πλευράς λόγω της συγκεκριμένης παρατυπίας. Ωστόσο η νέα Δ.64 θ.2 είναι διατυπωμένη με τρόπο που να παρέχει στο δικαστήριο την ευρύτερη δυνατή εξουσία για να απονέμει δικαιοσύνη.
7. Στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, το δικαστήριο μπορεί να παραμερίσει πλήρως ή μερικώς τη διαδικασία στην οποία έχει σημειωθεί η παρατυπία ή - διαζευκτικά - «να εκδώσει τέτοιο διάταγμα αναφορικά με τη διαδικασία γενικά όπως κρίνει πρέπον». Το πιο κάτω απόσπασμα από την απόφαση του Λόρδου Δικαστή Slade - στις σελ. 522-523 - είναι διαφωτιστικό: «Where, in the course of prοceedings, the court finds that a failure of the nature referred to in ord. 2,r.1

(1)has occurred, which has not been waived by the other party either expressly or by implication, it is given by Ord. 2, r.1

(2)a choice of courses to pursue at its own discretion, whether or not an application under Ord.2, r.2 is before it. In such a situation in the exercise of its discretion under rule 1

(2), it may either adopt the more draconian course of setting aside wholly οr in part the proceedings in which the failure occurred;..alternatively, it may 'make such order..dealing with the proceedings generally as it thinks fit'. The last mentioned words are, in my opinion, manifestly wide enough to empower it to make a dispensing order waiving the relevant irregularity see, for example, Leal v. Dunlop Bio-Processes International Ltd

(1984)1 W.L.R. 874, 880F, per Stephenson L.J.» Εν προκειμένω, η πλευρά των καθ΄ων η αίτηση ομολογεί την εκπρόθεσμη σύνταξη του διατάγματος ημερ. 22.06.2017 και ομολογεί την εκπρόθεσμη επίδοση της ειδοποίησης τριτοδιαδίκου καθώς και των σχετικών εγγράφων. Δίδει, βεβαίως, διάφορες εξηγήσεις. Όμως, οι εξηγήσεις αυτές είναι, υπό τις περιστάσεις, αδιάφορες εφ΄όσον οι καθ΄ων η αίτηση δεν έλαβαν οιονδήποτε μέτρο για την θεραπεία των ομολογημένων παράτυπων και εκπρόθεσμων ενεργειών τους. Παρά την σαφή υπόδειξη των συγκεκριμένων ελαττωμάτων, στα οποία η πλευρά των αιτητών επέμεινε εξ αρχής μέχρι τέλους, δεδομένης αφ΄ενός της ένστασής της στην αίτηση ημερ. 27.10.2017 και δεδομένης αφ΄ετέρου της καταχώρισης της υπό συζήτησιν αίτησης, η πλευρά των καθ΄ων η αίτηση παρέμεινε αδρανής και ουδέποτε υπέβαλε αίτημα για την θεραπεία αυτών. Η πλευρά των καθ΄ων η αίτηση ουδέποτε επεχείρισε να θεραπεύσει, διαμέσου κατάλληλου διαβήματος, τα ελαττώματα τα οποία συνίστανται στην διενέργεια επίδοσης ειδοποίησης τριτοδιαδίκου και των σχετικών εγγράφων κατά παράβασιν προς τα όσα το διάταγμα ημερ. 22.06.2017 όριζε. Υπό αυτές τις περιστάσεις, και λαμβάνοντας καθοδήγηση από τα όσα σχετικά αναφέρονται στην απόφαση Wunderlich κ.α. v. Παναγιώτου (ανωτέρω), κρίνεται πως δεν δικαιολογείται η άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου προς το σκοπό θεραπείας των ελαττωμάτων που αφορούν στην εκπρόθεσμη σύνταξη του διατάγματος ημερ. 22.06.2017 και στην εκπρόθεσμη επίδοση της ειδοποίησης τριτοδιαδίκου και των σχετικών εγγράφων. Οι αιτητές ουδόλως παραιτήθηκαν από το πλεονέκτημα που τους παρέχουν τα ελαττώματα αυτά. Αντιθέτως, οι αιτητές τα προέβαλαν και εξακολουθούν να τα προβάλλουν και επιμένουν να διεκδικούν τα δικαιώματα που αυτά τους παρέχουν. Επί τη βάσει των πιο πάνω, η αίτηση ημερ. 20.03.2018 κρίνεται ως νόμω και ουσία βάσιμη. Η αίτηση ημερ. 20.03.2018 επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα δια του οποίου η επίδικη διαδικασία τριτοδιαδίκου παραμερίζεται, η δε επίδοση στους «ΒΙΚΤΟPΙ ΜΙΝΤΙΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΟΠΤΙΚΟΑΚΟΥΣΤΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ», με διακριτικό τίτλο «VICTORY MEDIA A.E.» και «VICTORY MEDIA S.A.», και τον XXXXX Σάκκαρη ειδοποίησης τριτοδιαδίκου και συναφών εγγράφων ακυρώνεται. Τα έξοδα της αίτησης ημερ. 20.03.2018 , ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των «ΒΙΚΤΟPΙ ΜΙΝΤΙΑ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΟΠΤΙΚΟΑΚΟΥΣΤΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ», με διακριτικό τίτλο «VICTORY MEDIA A.E.» και «VICTORY MEDIA S.A.», και του XXXXX Σάκκαρη και εναντίον των εναγομένων. (Υπ) ............. Α.Κ.Λυκούργου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο