Χρυσάνθου κ.α. ν. Λιασής κ.α., Αρ. Αγωγής: 4567/10, 12/10/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A545 Αρ. Αγωγής: 4567/10 Μεταξύ:
- XXXXX Χρυσάνθου με την προσωπική του ιδιότητα και ως πατέρας και κηδεμόνας του XXXXX ετών 11 αμφότεροι από τα XXXXX.
- XXXXX Μπάρκα με την προσωπική της ιδιότητα και ως μητέρα και συγκηδεμόνας του πιο πάνω παιδιού. Ενάγοντες και
- XXXXX Λιασής
- XXXXX Λιασή
- XXXXX Λιασής
- Αστρασόλ Λτδ
- Επίσημο Παραλήπτη (ως εκκαθαριστή της περιουσίας της εταιρείας "Liasis Shoelasts Company Ltd"
- Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας (Διά Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας και Υπουργείου Εργασίας, και Τμήμα Πολεοδομίας)
- Δήμο Λατσιών Εναγομένων Αίτηση ημερ. 23.4.18 υπό εναγόντων - αιτητών για έκδοση προσωρινών διαταγμάτων Ημερομηνία: 12 Οκτωβρίου 2018 Για ενάγοντες - αιτητές: κος Λουκής Λουκαΐδης με κα Πατσαλίδου Για ενδιαφερόμενο πρόσωπο εναγομένη 5 - καθ' ης η αίτηση: κος Σωτήρης Δράκος. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 29.12.17 εκδόθηκε απόφαση σε σειρά συνεκδικαζόμενων αγωγών ως προς το θέμα της ευθύνης. Σύμφωνα με την εν λόγω απόφαση, οι εναγόμενοι 3, 4 & 6, βρέθηκαν να υπέχουν ευθύνης για τη δημιουργία συμπλέγματος καρκίνου σε κατοίκους της περιοχής γύρω από το εργοστάσιο Astrasol, λόγω της πολύχρονης χρήσης καρκινογόνων υλικών. Η απαίτηση απορρίφθηκε για τους υπόλοιπους εναγόμενους για λόγους που αναφέρονται στην απόφαση του Δικαστηρίου και δεν είναι της παρούσας. Δεσπόζουσα αγωγή ήταν η παρούσα, στην οποία οι ενάγοντες μετά την έκδοση της απόφασης, πέτυχαν στις 26.4.18 μονομερώς προσωρινό διάταγμα, σύμφωνα με το οποίο απαγορεύεται στο εργοστάσιο Astrasol, η αποξένωση και μεταφορά μηχανημάτων και άλλων αντικειμένων που ανήκουν στο εργοστάσιο, μέχρι πλήρους εκδίκασης της αγωγής για αποζημιώσεις. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, η εναγομένη 4 εταιρεία Αστρασόλ Λτδ, είναι ιδιοκτήτρια πολλών μηχανημάτων και άλλων αντικειμένων αξίας, τα οποία στεγάζει στο εργοστάσιο ιδιοκτησίας της εναγομένης
- Αναφέρεται επίσης ότι τις τελευταίες μέρες, άρχισε μια οργανωμένη μετακίνηση, μεταφορά και αποξένωση των αντικειμένων αυτών με άγνωστο προορισμό από μέρους της εταιρείας Αστρασόλ των υπαλλήλων της και άλλων εξουσιοδοτημένων απ' αυτή προσώπων με αποτέλεσμα να στερούνται οι ενάγοντες περιουσία για την ικανοποίηση των αποζημιώσεων των οποίων θα επιδιωχθεί η επιδίκαση από το Δικαστήριο. Οι εναγόμενοι 3 και 4 δεν έφεραν καμία ένσταση στην οριστικοποίηση του διατάγματος. Όμως ο διαχειριστής της υπό εκκαθάριση εναγόμενης 5 εταιρείας στην οποία ανήκει το επίδικο υποστατικό, ζήτησε να παρέμβει στη διαδικασία. Αδελφή Δικαστής που χειριζόταν τότε την υπόθεση, εξέδωσε ενδιάμεσο διάταγμα στις 3.8.18, επιτρέποντας στην εναγομένη 5 να παρέμβει στη διαδικασία οριστικοποίησης του προσωρινού διατάγματος. Σημειώνεται ότι η εναγομένη 5 είναι σήμερα τόσον υπό εκκαθάριση και διαχείριση και η ένσταση καταχωρήθηκε μέσω του παραλήπτη - διαχειριστή της, XXXXX Ιακωβίδη. Στην ένσταση της, η εναγομένη 5 αναφέρει μεταξύ άλλων ότι η οριστικοποίηση του διατάγματος θα εμποδίσει την άσκηση των νομίμων εξουσιών του διαχειριστή σε σχέση με την διάθεση και εκμετάλλευση του ακινήτου της εναγομένης 5, στο οποίο λειτουργούσε το εργοστάσιο της εναγομένης 4 και στο οποίο βρίσκονται τα υπό κρίση αντικείμενα. Ως αποτέλεσμα, τα δικαιώματα των πιστωτών της εναγομένης 5 θα επηρεαστούν αρνητικά. Αναφέρεται επίσης στους λόγους ένστασης ότι τα μηχανήματα αλλά και τα χημικά που βρίσκονταν στον εργοστάσιο έχουν εγκαταλειφθεί από την εναγομένη 4 και ως εκ τούτου μπορούν να τύχουν διαχείρισης από τον παραλήπτη - διαχειριστή της εναγομένης
- Αναφέρεται τέλος στους λόγους ένστασης ότι η ενάγοντες έχουν αποκρύψει ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης και επιπλέον ότι δεν πληρούνται οι γενικότερες προϋποθέσεις του Νόμου και της Νομολογίας για την οριστικοποίηση του διατάγματος. Αγορεύσεις Οι συνήγοροι των εναγόντων και της εναγομένης 5, παρέδωσαν στο Δικαστήριο γραπτό κείμενο αγόρευσης, υποστηρίζοντας επιπλέον και προφορικά, τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Θα παραθέσω στην συνέχεια, σύνοψη της επιχειρηματολογίας των συνηγόρων ώστε να γίνουν κατανοητές οι θέσεις των δύο πλευρών. Η αγόρευση του συνηγόρου για τους ενάγοντες - αιτητές. Ο συνήγορος των εναγόντων στην αγόρευση του, έκαμε αναφορά στις προϋποθέσεις έκδοσης προσωρινού διατάγματος δυνάμει του άρθρου 32 του Ν.14/
- Εισηγήθηκε ότι χωρίς την οριστικοποίηση του διατάγματος στην παρούσα υπόθεση θα είναι δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Ο ίδιος ο διαχειριστής μέσω της ένστασης του, αναφέρει ότι εκκρεμούν πολλές δικαστικές αποφάσεις εναντίον της εναγομένης 4 άνω του ενός εκατομμυρίου ευρώ και ως εκ τούτου δεν θα υπάρχει διαθέσιμο ποσό για να επωφεληθούν οι ενάγοντες. Ο συνήγορος ισχυρίστηκε στη συνέχεια ότι πριν την καταχώρηση της αίτησης, έγιναν ενέργειες για την αποξένωση όλων των περιουσιακών στοιχείων των εναγομένων 3 &
- Επιπλέον, υπάρχει πρόθεση εκ μέρους του διαχειριστή της εναγομένης 5 να μεταφερθούν όλα τα περιουσιακά στοιχεία της εναγομένης 4 Astrasol εκτός Κύπρου με αποτέλεσμα οι ενάγοντες να μην μπορούν να ικανοποιήσουν την απόφαση σε σχέση με τις αποζημιώσεις που θα εξασφαλίσουν στα πλαίσια της παρούσας αγωγής. Ο συνήγορος διευκρίνισε ότι το επίδικο διάταγμα στρέφεται εναντίον περιουσίας της εναγομένης 4 και όχι της εναγομένης
- Δεν έχει τεθεί τίποτε ενώπιον του Δικαστηρίου που να τεκμηριώνει ισχυρισμό ότι ο διαχειριστής της εναγομένης 5, έχει δικαίωμα πάνω στην εν λόγω περιουσία. Η δε θέση του ότι η περιουσία έχει εγκαταλειφθεί λόγω του ότι η εναγομένη 4 παρέδωσε την κατοχή του υποστατικού στην εναγομένη 5, είναι αβάσιμη. Η ίδια η εναγομένη 4 ενώπιον του Δικαστηρίου αρνήθηκε αυτό τον ισχυρισμό όπως επίσης δεν προώθησε κανένα τέτοιο ισχυρισμό κατά την εκδίκαση της αγωγής για το θέμα της ευθύνης. Είναι η θέση του συνηγόρου ότι ο διαχειριστής δεν έχει αποδείξει κανένα δικαίωμα επί της κινητής περιουσίας της εναγομένης
- Ως εκ τούτου δεν δικαιούται να ζητά την ακύρωση του επίδικου διατάγματος, το οποίο έχει αποδεχθεί ήδη η εναγομένη
- Τέλος, ο συνήγορος επανέλαβε ότι σε περίπτωση που δεν οριστικοποιηθεί το διάταγμα θα είναι δύσκολο να εκτελεστεί η όποια απόφαση εκδοθεί μετά την ακρόαση για την επιδίκαση αποζημιώσεων. Σε υπόδειξη του Δικαστηρίου ότι απόφαση για την ευθύνη έχει εκδοθεί και εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας, ο συνήγορος απάντησε ότι εκκρεμεί έφεση της Δημοκρατίας για το ζήτημα της ευθύνης και σε περίπτωση που επιτύχει, οι ενάγοντες θα παραμείνουν χωρίς καμία εξασφάλιση, εκτός αν οριστικοποιηθεί το υπό κρίση διάταγμα. Η αγόρευση του συνηγόρου για τον παραλήπτη - διαχειριστή της εναγομένης 5 - καθ' ης η αίτηση. Ο συνήγορος του διαχειριστή της εναγομένης 5 στη δική του αγόρευση, αναφέρθηκε αρχικά στο ιστορικό της υπόθεσης και στο διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο του δόθηκε η δυνατότητα να παρέμβει στην παρούσα διαδικασία. Στην συνέχεια, ισχυρίστηκε ότι οι ενάγοντες απέκρυψαν επιμελώς από το Δικαστήριο ότι τα επίδικα αντικείμενα βρίσκονται στην κατοχή του διαχειριστή της εναγομένης 5, τουλάχιστον από το
- Ως εκ τούτου, τυχόν οριστικοποίηση του διατάγματος θα επηρεάσει τα δικαιώματα και συμφέροντα των εξασφαλισμένων πιστωτών της υπό διαχείριση εναγόμενης 5 εταιρείας. Απέκρυψαν επίσης το γεγονός ότι η προσπάθεια μεταφοράς των κινητών που διενεργήθηκε, αφορούσε μόνο τα χημικά τα οποία περικλείουν σοβαρότατους κινδύνους για την υγεία των κατοίκων. Γι' αυτούς τους λόγους κατά τον συνήγορο, τα διατάγματα θα πρέπει να ακυρωθούν λόγω απόκρυψης ουσιαστικών γεγονότων χωρίς το Δικαστήριο να εξετάσει την ουσία της υπόθεσης. Ο συνήγορος επέμενε ότι τα επίδικα μηχανήματα ανήκουν στην εναγομένη 5 παρά την επιστολή ημ. 18.6.18 του συνηγόρου της εναγομένης 4 ότι τα μηχανήματα ανήκουν στην εναγομένη
- Τα άλλα κινητά που ευρίσκονται στο υποστατικό είναι τα χημικά, τα οποία όντως ανήκουν στην εναγομένη
- Οι πιο πάνω ισχυρισμοί της εναγομένης 5, παρέμειναν κατά το συνήγορο αναντίλεκτοι. Ούτε είναι δυνατόν ο συνήγορος της εναγομένης 4 να μετατραπεί σε μάρτυρας και να προβαίνει σε δηλώσεις σε σχέση με την κυριότητα κινητής περιουσίας. Στην συνέχεια, ο συνήγορος αναφέρθηκε σε νομολογία δυνάμει της οποίας μπορεί να θεωρηθεί ότι μια περιουσία έχει εγκαταλειφθεί. Εν πάση περιπτώση και ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, η εναγομένη 5 έδωσε την ευκαιρία στους ενάγοντες και στους εναγόμενους 4 να πωλήσουν την κινητή περιουσία και το προϊόν πώλησης να είναι δικό τους για να αποδεσμευτεί το ακίνητο και να μπορέσει η εναγομένη 5 να προωθήσει τα δικαιώματα και τα συμφέροντα της. Όμως οι ενάγοντες και η εναγομένη 4 δεν έδειξαν κανένα ενδιαφέρον. Στην πραγματικότητα μετά από αυτή την προσφορά της εναγομένης 5, η συνέχιση ισχύος του διατάγματος είναι άνευ αντικειμένου. Οι ενάγοντες στην ουσία εμποδίζουν την πώληση της κινητής περιουσίας με μόνο σκοπό την εκποίηση της αν στο μέλλον πετύχουν απόφαση για αποζημιώσεις. Η οριστικοποίηση όμως του διατάγματος θα προκαλέσει μεγάλη ζημιά στην εναγομένη 5 και στον διαχειριστή της αφού θα εμποδιστεί η νόμιμη διαδικασία διαχείρισης. Ο συνήγορος ανέφερε στη συνέχεια ότι ο διαχειριστής της εναγομένης 5 δεν έχει κανένα αλλότριο συμφέρον. Απλά ασκεί τα συγκεκριμένα καθήκοντα του, στην βάση ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης επί της περιουσίας της εναγομένης
- Δεν μπορούν κατά το συνήγορο οι εναγόμενοι 3 και 4 αλλά ούτε και οι ενάγοντες να κρατούν εγκλωβισμένο το υποστατικό της εναγομένης 5 επειδή η εναγόμενη 4 εγκατέλειψε εκεί κάποια χημικά και οι δικηγόροι της ισχυρίζονται ότι της ανήκουν, τα μηχανήματα που βρίσκονται στον χώρο. Κατά τον συνήγορο, η συνέχιση ισχύος του διατάγματος στην ουσία δεν προσφέρει τίποτε στους ενάγοντες. Απλά εμποδίζει τοn διαχειριστή της εναγομένης 5 από το να ασκήσει τα νόμιμα καθήκοντα του. Νομική πτυχή Η παρούσα στηρίζεται μεταξύ άλλων στο άρθρο 32 του Νόμου 14/
- Οι τρεις βασικές προϋποθέσεις για την έκδοση συντηρητικού διατάγματος δυνάμει του πιο πάνω άρθρου είναι: · Ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. · Ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. · Ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια του σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, απαιτεί από τον αιτητή να δείξει με την αγωγή του συζητήσιμο θέμα που πρέπει να αποφασιστεί από το Δικαστήριο. Η έννοια του ορατού ενδεχομένου επιτυχίας, περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις. (βλ. μεταξύ άλλων Πουργουρίδης ν. Μέζου
(1994)1 ΑΑΔ 201). Σε τελικό στάδιο, το Δικαστήριο θα πρέπει πρόσθετα να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 ΑΑΔ 248, λέχθηκε ότι στη διαδικασία προσωρινού διατάγματος, το έργο του Δικαστηρίου είναι περιορισμένο στην διαπίστωση κατά πόσο πληρούνται οι τρεις βασικές προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60. Το Δικαστήριο δεν αποφασίζει την ουσία της διαφοράς και πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα, αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης (βλ. επίσης Adidas v. Jonitexo
(1984)1 CLR 263). Η έννοια του ενδιάμεσου διατάγματος είναι υπό συνήθεις συνθήκες, η διατήρηση του status quo ante μέχρι της εκδίκασης της υπόθεσης και όχι η προκατάληψη της έκβασης της υπόθεσης επί της ουσίας. Σχετική είναι και η υπόθεση Γεώργιου Κοσμά ν Ανδρέα Χ¨Κυπρή κ.α
(2000)1 Α.Α.Δ.
- Στην πιο πάνω υπόθεση λέχθηκαν μεταξύ άλλων τα εξής στην σελ.
- «Δεν αποκλείεται βέβαια η έκδοση ενδιάμεσου απαγορευτικού διατάγματος αντίστοιχου προς τη θεραπεία που ζητείται με την αγωγή (ιδέ: Jonitexo Ltd v. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassler KG
(1984)1 CLR 263). Όπως όμως δείχνει καθαρά η υπόθεση Michael v. Brevinos
(1969)1 CLR 578, εκτός ίσως σε ξεκάθαρες υποθέσεις, αυτό δεν μπορεί να γίνει με τρόπο που να ανατρέπει το status quo ante, και μάλιστα προς ουσιαστική ικανοποίηση της κυρίως θεραπείας που ζητείται με την αγωγή.» Η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, απαιτεί από τον αιτητή να αποδείξει ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η προϋπόθεση αυτή διαφέρει από την προϋπόθεση του άρθρου 5 του Κεφ. 6, η οποία καθορίζει αυστηρά ως προαπαιτούμενο έκδοσης του διατάγματος, την παρεμπόδιση εκτέλεσης απόφασης που πιθανόν να επιτύχει ο ενάγων. Το άρθρο 32 είναι διατυπωμένο με ευρύτητα ούτως ώστε να μην περιορίζεται στην εκτέλεση απόφασης αλλά αναφέρεται σε δυσκολία ή αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης. (βλ. Η εξουσία των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων στην Κύπρο, υπό Γ.Κ. Κωνσταντινίδη, CORPUS DE JURE CYPRII, τεύχος 1, σελ. 179,202). Στην έννοια της τρίτης προϋπόθεσης του άρθρου 32, αναφέρεται η απόφαση M & Ch Mitsingas Trading Ltd κ.α ν. The Timberland Co.
(1997)1 Α.Α.Δ 1791. Η υπόθεση αφορούσε ενδιάμεσο διάταγμα που εκδόθηκε στα πλαίσια αγωγής για αθέμιτο ανταγωνισμό. Λέχθηκε ότι η έννοια της απονομής δικαιοσύνης δεν συναρτάται με την στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτητή. Σε σχέση με την απόκρυψη ουσιαστικών γεγονότων, έχει νομολογηθεί ότι σε μονομερή αίτηση, επιβάλλεται στον αιτητή να αποκαλύψει, όλα τα ουσιαστικά γεγονότα που μπορεί να ασκήσουν επιρροή στη δικαστική κρίση. Η αίτηση αυτή είναι υψίστης πίστεως. Ως εκ τούτου, ο αιτητής έχει καθήκον να φέρει σε γνώση του Δικαστηρίου οποιαδήποτε γεγονότα γνωρίζει ή που με εύλογη επιμέλεια θα γνώριζε, τα οποία μπορεί να είναι ευνοϊκά για τον απόντα διάδικο και δυνατόν να ασκήσουν επιρροή στην κρίση του Δικαστηρίου. Όπως τονίζεται τόσον στην Αγγλική όσο και στην Κυπριακή νομολογία, οι αρχές για πλήρη αποκάλυψη εφαρμόζονται στις περιπτώσεις όπου ο διάδικος καταχωρεί μονομερή αίτηση και αιτείται στην απουσία του αντιδίκου του, κάποια θεραπεία. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ο αιτητής έχει υποχρέωση να προβεί σε πλήρη αποκάλυψη όχι μόνον όλων των ουσιωδών γεγονότων της υπόθεσης αλλά να αναφερθεί και σε τυχόν υπεράσπιση που ο αιτητής ενδεχομένως να έχει λόγο να πιστεύει ότι μπορεί να προβάλει η άλλη πλευρά. Έτσι όπου ο αιτητής εξασφαλίσει όφελος από την απόκρυψη γεγονότων στην μονομερή του αίτηση, το Δικαστήριο σε μεταγενέστερο στάδιο θα ακυρώσει οποιοδήποτε διάταγμα έχει εκδώσει σε μια προσπάθεια να του στερήσει αυτό το όφελος. Αυτό γιατί παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων στην μονομερή αίτηση, θεωρείται ως είδος εξαπάτησης του Δικαστηρίου, το οποίο ακυρώνει τη διαταγή που έδωσε χωρίς να εξετάσει την ουσία της υπόθεσης. Τα γεγονότα όμως, πρέπει να είναι ουσιώδη για την απόφαση του Δικαστηρίου στην μονομερή αίτηση (βλ. μεταξύ άλλων, Gircotis & Achilleos Limited v. Chr. M. Sarlis & Co. M.S. κ.α
(1992)1A ΑΑΔ 360). Η μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων δεν είναι αναγκαίο να συνοδεύεται από πρόθεση εξαπάτησης. Ότι ανατρέπει την βάση του διατάγματος, είναι η μη αποκάλυψη γεγονότων εξ' αντικειμένου ουσιαστικής σημασίας για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου (βλ. Resola Cyprus Ltd v. Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ 598 και Ahmet Zein κ.α. v. Παράσχος Καμπανέλλας Λτδ
(2000)1 Α.Α.Δ 606). Στην Αγγλική υπόθεση Brink's Mat Ltd v. Elcombe
(1988)3 ALL E.R 188 λέχθηκε ότι η υποχρέωση της πλήρους αποκάλυψης δεν καλύπτει μόνο ουσιώδη γεγονότα που είναι γνωστά στον αιτητή, αλλά και εκείνα που μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογη έρευνα. Το Δικαστήριο κρίνει αν το γεγονός που παραλείφθηκε είναι ουσιαστικό και αν δεν ήταν γνωστό στον αιτητή ή δεν μπορούσε εύλογα να γίνει γνωστό. Τα πιο πάνω ενέχουν ουσιαστική βαρύτητα αλλά δεν είναι και οι μόνοι αποφασιστικοί παράγοντες. Τελικά, το Δικαστήριο σύμφωνα με την πιο πάνω απόφαση, έχει διακριτική ευχέρεια παρόλη την απόδειξη μη αποκάλυψης ουσιαστικών γεγονότων που δικαιολογεί την άμεση ακύρωση του διατάγματος, να διατάξει την συνέχιση της ισχύος του ή να εκδώσει νέο διάταγμα υπό όρους. Συμπεράσματα Το πρώτο στοιχείο που θα με απασχολήσει είναι η θέση της εναγομένης 5 ότι οι ενάγοντες έχουν αποκρύψει ουσιώδη γεγονότα στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση τους. Συγκεκριμένα, γίνεται γενική αναφορά σε προσπάθεια των εναγόντων για παραπλάνηση του Δικαστηρίου, με έμφαση στην θέση για το δικαίωμα κατοχής που κατ' ισχυρισμό έχει ο διαχειριστής στα αντικείμενα που εγκατέλειψε η εναγομένη 4 στο εργοστάσιο. Όμως, στα ζητήματα για τα οποία υπάρχει ισχυρισμός για παραπλάνηση του Δικαστηρίου, διαπιστώνω διαφορετικές απόψεις και προσεγγίσεις από τους διαδίκους. Αυτό αφορά τόσον την αξία των αντικειμένων που βρίσκονται στο εργοστάσιο, όσον και το δικαίωμα κατοχής τους. Οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι τα αντικείμενα αυτά ανήκουν στην κυριότητα της εναγομένης 4 και ο διαχειριστής δεν έχει κανένα δικαίωμα σε αυτά, κάτι που ο διαχειριστής αρνείται. Ο διαχειριστής ισχυρίζεται συγκεκριμένα ότι έχει δικαίωμα κατοχής λόγω εγκατάλειψης των αντικειμένων από την εναγομένη 4, στο υποστατικό της εναγομένης 5, το οποίο ο ίδιος διαχειρίζεται. Υπό τας περιστάσεις δεν μπορεί να καταλογιστεί στους ενάγοντες, απόκρυψη γεγονότος με το οποίο οι ίδιοι διαφωνούν. Εξ' άλλου, οι ενάγοντες στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, αναφέρουν ότι στο επίδικο υποστατικό όπου βρίσκονται τα υπό κρίση αντικείμενα, ασκεί παράλληλα εξουσίες ο Έφορος Εταιρειών, άσχετες με το θέμα της αγωγής ή της παρούσης αίτησης. Αυτό βέβαια χωρίς να δέχονται ότι τα επίδικα αντικείμενα που βρίσκονται στον χώρο δεν ανήκουν στην εναγομένη 4 ή έχουν εγκαταλειφθεί από αυτήν. Ενόψει των πιο πάνω, δεν ισχύει η θέση των εναγομένων για απόρριψη της αίτησης από αυτό το στάδιο, λόγω απόκρυψης ουσιαστικών στοιχείων και γεγονότων. Τούτου λεχθέντος θα προχωρήσω στην εξέταση του κατά πόσον έχουν αποδειχθεί οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του άρθρου 32 για έγκριση του αιτήματος. Έχω μελετήσει με πολύ προσοχή, τόσον το υλικό που τέθηκε ενώπιον μου με την αίτηση και την ένσταση, όσον και τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις των συνηγόρων. Έχω ικανοποιηθεί ότι αποδείχθηκε η πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32 για σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Σημειώνω ότι έχει ήδη εκδοθεί απόφαση για το ζήτημα της ευθύνης και απομένει μόνο να εκδικαστεί το θέμα των αποζημιώσεων που οι ενάγοντες δικαιούνται. Για τους ιδίους λόγους έχει αποδειχθεί και η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 για ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής. Απομένει να εξεταστεί η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Οι ενάγοντες επικαλούνται αδυναμία εκτέλεσης τυχόν απόφασης που θα εκδοθεί υπέρ τους, λόγω της πιθανότητας αποξένωσης της μοναδικής περιουσίας της εναγομένης 4, η οποία βρίσκεται στο επίδικο υποστατικό. Γίνεται επί του προκειμένου αναφορά στην ένορκη δήλωση της αίτησης, σε προσπάθεια μεταφοράς των αντικειμένων ιδιοκτησίας της εναγομένης 4 από το επίδικο εργοστάσιο. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, κρίνω ότι έχει αποδειχθεί και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Νόμου 14/
- Το γεγονός ότι έχει εκδοθεί απόφαση ως προς την ευθύνη και εναντίον της εναγομένης 6 Κυπριακής Δημοκρατίας, δεν αλλάζει το σκηνικό. Όπως πολύ σωστά επισημάνθηκε από τον συνήγορο των εναγόντων, η απόφαση αυτή δεν είναι τελεσίδικη ώστε να διασφαλίζεται χωρίς άλλο, το λαβείν των εναγόντων από την Δημοκρατία. Για τους ιδίους λόγους, κρίνω ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της οριστικοποίησης του μονομερώς εκδοθέντος διατάγματος. Ο συνήγορος του διαχειριστή της εναγομένης 5, ανάλωσε αρκετή από την επιχειρηματολογία του, προκειμένου να πείσει για την θέση του ότι ο διαχειριστής έχει δικαίωμα κατοχής επί των επίδικων αντικειμένων λόγω εγκατάλειψης τους από την εναγομένη 4, στο εργοστάσιο της εναγομένης
- Παραδόξως δεν ισχυρίστηκε το ίδιο και για τα χημικά, τα οποία επίσης βρίσκονται στον επίδικο χώρο του εργοστασίου, ισχυριζόμενος ότι αυτά εξακολουθούν να ανήκουν στην εναγομένη
- Ανεξαρτήτως τούτου, από το υλικό που τέθηκε ενώπιον μου δεν έχει αποδειχθεί κανένα δικαίωμα κατοχής του διαχειριστή, στα επίδικα αντικείμενα, που είναι περιουσία της εναγομένης
- Αυτή εξ' άλλου είναι και η θέση της ίδιας της εναγομένης 4, η οποία ισχυρίζεται ότι τα εν λόγω αντικείμενα της ανήκουν. Οιαδήποτε αδυναμία μεταφοράς των μηχανημάτων και των χημικών από το εργοστάσιο ιδιοκτησίας της εναγομένης 5, το οποίο κατέχει ο διαχειριστής δεν καταδεικνύει δικαίωμα κατοχής στην διαχείριση. Ο ίδιος εξάλλου ο συνήγορος του διαχειριστή, ανέφερε στην αγόρευση του ότι δόθηκε άδεια για πώληση των επίδικων αντικειμένων στους ενάγοντες και στους εναγόμενους 4 και το προϊόν πώλησης να είναι δικό τους για να αποδεσμευτεί το ακίνητο και να μπορέσει έτσι να προχωρήσει η διαχείριση. Είναι κατανοητό ότι η παραμονή των αντικειμένων ιδιοκτησίας της εναγομένης 4 στο υποστατικό της εναγομένης 5, πιθανόν να δημιουργεί κάποια προβλήματα στην διαχείριση της εναγομένης 5 και την εκμετάλλευση του ακινήτου της. Όμως το γεγονός αυτό από μόνο του δεν καθιστά την εναγομένη 5 δικαιούχο επί των επίδικων αντικειμένων. Θα μπορούσαν δε υπό προϋποθέσεις τα αντικείμενα αυτά να φυλαχθούν σε άλλο ασφαλές μέρος ώστε να μην παρεμποδίζεται η διαχείριση της εναγομένης
- Συνοψίζοντας όλα τα πιο πάνω, καταλήγω ότι έχουν αποδειχθεί όλες οι προϋποθέσεις οριστικοποίησης του υπό κρίση διατάγματος. Για τους ιδίους λόγους, κρίνω ότι είναι δίκαιο και εύλογο όπως οριστικοποιηθεί το διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς. Ως εκ τούτου, το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς στις 26.4.18, καθίσταται οριστικό μέχρι πλήρους εκδίκασης της παρούσας αγωγής. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων - αιτητών και εναντίον του ενδιαφερομένου προσώπου, εναγομένης 5 - καθ' ης η αίτηση ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ............. Αλέξανδρος Α. Παναγιώτου Π.Ε.Δ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο