← Κύπρος

Νίκος Δημητρίου (Επενδύσεις) Λίμιτεδ ν. Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, Αίτηση-Έφεση αρ. 176/2018, 30/10/2018

Νίκος Δημητρίου (Επενδύσεις) Λίμιτεδ ν. Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, Αίτηση-Έφεση αρ. 176/2018, 30/10/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A575 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α.Κ.Λυκούργου, Α.Ε.Δ. Αίτηση-Έφεση αρ. 176/2018 Eπί τοις αφορώσι τον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 και επί τοις αφορώσι και τον περί Ακινήτου Περιουσίας Διακατοχή Νόμο Κεφ.224 ως και τις τροποποιήσεις τους. Μεταξύ: Νίκος Δημητρίου (Επενδύσεις) Λίμιτεδ Αιτητές-Εφεσείοντες και Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ Καθ΄ων η Αίτηση - Εφεσιβλήτων 30 Οκτωβρίου,

  1. Για τους εφεσείοντες, εμφανίζεται ο κ.Α.Θ. Μαθηκολώνης Για τους εφεσιβλήτους, εμφανίζεται η κα Μ.Παπαευσταθίου για τους κ.κ. Τάσσος Παπαδόπουλος & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Δια της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο έφεσης, η οποία κατεχωρίστηκε στις 25.05.2018, επιδιώκεται ο παραμερισμός ειδοποίησης που εξέδωσαν οι εφεσίβλητοι επί του Τύπου «ΙΑ» των περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμων (Ν.9/1965, ως αυτός τροποποιήθηκε στη συνέχεια, εφεξής «οι Νόμοι») και αφορά στην συμφωνία υποθήκευσης υπό αναφοράν Υ14127/2008 (Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας) («η συμφωνία υποθήκευσης υπό αναφοράν Υ14127/2008») που απευθύνεται στους εφεσείοντες και που επεδόθηκε σε αυτούς στις 26.04.
  2. Επιδιώκεται, επίσης, η έκδοση σειράς άλλων διαταγμάτων δια των οποίων να ακυρώνεται η εν εξελίξει ιδιωτική διαδικασία εκποίησης του σχετικού ενυπόθηκου ακινήτου το οποίον ανήκει, κατά κυριότητα, στους εφεσείοντες. Διαρκούσης της εκκρεμότητας της έφεσης, οι εφεσίβλητοι μετανομάστηκαν. Σχετική ειδοποίηση ημερ. 28.09.2018 ευρίσκεται καταχωρισμένη στο φάκελο της διαδικασίας. Ας σημειωθεί, πως η ιδιωτική διαδικασία εκποίησης ακινήτου, επί του οποίου έχει εγγραφεί υποθήκη ως εξασφάλιση χρέους, εισήχθηκε στην Κυπριακή έννομη τάξη δια του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2014 (Ν.142(Ι)/2014), ο οποίος τέθηκε σε ισχύ από την ημερομηνία δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, δηλαδή από τις 09.09.2014 Ως καταγράφεται στο σώμα της, η έφεση βασίζεται, μεταξύ άλλων, και στα άρθρα 80 και 81 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Νόμου (Κεφ. 224, ως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια), στα άρθρα 4, 5, 21, 27, 33 έως και 44, 44Γ, 44ΙΓ και 44Α έως και 44ΙΑΑ των Νόμων, καθώς και στις συμφυείς εξουσίες και τη πρακτική του Δικαστηρίου. Οι λόγοι έφεσης, ως αυτοί παρέμειναν να προωθούνται από τον ευπαίδευτο συνήγορο των εφεσειόντων, συνοψίζονται ως εξής:

(1)Η ειδοποίηση επί του Τύπου «ΙΑ» πρέπει να παραμερισθεί εφ΄όσον, εν σχέσει με αυτήν, εκκρεμεί η αγωγή αρ. 964/2018 (Ε.Δ.Λευκωσίας) Νίκος Δημητρίου (Επενδύσεις) Λίμιτεδ v. Συνεργατική Κυπριακή Τράπεζα Λτδ («η αγωγή αρ. 964/2018 (Ε.Δ.Λευκωσίας»), η οποία κατεχωρίστηκε στις 16.4.2018 και δια της οποίας επιδιώκεται, μεταξύ άλλων, και η ακύρωση της συμφωνίας υποθήκευσης υπό αναφοράν Υ14127/2008.
(2)Η ειδοποίηση επί του Τύπου «ΙΑ» δεν πληροί τις απαιτούμενες από τους Νόμους προϋποθέσεις όσον αφορά στον τύπο και το περιεχόμενό της.
(3)Το παρουσιαζόμενο ως ληξιπρόθεσμο και απαιτητό οφειλόμενο υπόλοιπο του ενυπόθηκου χρέους είναι λανθασμένο και/ή αυθαίρετο και ή αντίθετο προς ό,τι έχει συμφωνηθεί μεταξύ των διαδίκων.
(4)Η ειδοποίηση επί του Τύπου «ΙΑ» είναι ελλιπής και/ή παράνομη εφ΄όσον η κατάσταση λογαριασμού, η οποία την συνοδεύει και αποτελεί, ως οι Νόμοι ορίζουν, αναπόσπαστο μέρος της, είναι περιληπτική και/ή ελλιπής.
(5)Η ειδοποίηση επί του Τύπου «ΙΑ» είναι άκυρη γιατί η σχετική συμφωνία υποθήκευσης υπό αναφοράν Υ14127/2008 είναι άκυρη και/ή ακυρώσιμη. Την έφεση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του XXXXX Δημητρίου, αξιωματούχου των εφεσειόντων, ημερ. 25.05.
  1. Ο μάρτυς των εφεσειόντων, κατ΄ουσίαν, επαναλαμβάνει τους λόγους έφεσης. Στην ένορκη δήλωσή του επισυνάπτονται, μεταξύ άλλων, ως τεκμήρια, η επίδικη ειδοποίηση επί του Τύπου «ΙΑ» των Νόμων, με συνημμένη κατάσταση λογαριασμού (τεκμήριο 2), καθώς και αντίγραφο της γενικής οπισθογράφησης στην αγωγή αρ. 964/2018 (Ε.Δ. Λευκωσίας), η οποία καταχωρίστηκε στις 16.04.2018 (τεκμήριο 6). Ας σημειωθεί πως το γεγονός της καταχώρισης της αγωγής αρ. 964/2018 (Ε.Δ.Λευκωσίας) στις 16.04.2018 (τεκμήριο 6) ως, επίσης, και το γεγονός της εκκρεμότητάς της δεν αμφισβητούνται από την πλευρά των εφεσιβλήτων. Ας σημειωθεί, επίσης, πως δεν αμφισβητείται, από την πλευρά των εφεσιβλήτων, πως η προσβαλλόμενη επίδικη ειδοποίηση επί του Τύπου «ΙΑ» επεδόθηκε στους εφεσείοντες στις 26.04.
  2. Η έφεση αντιμετωπίζει τη γραπτή ένσταση των εφεσιβλήτων, η οποία κατεχωρίστηκε στις 28.09.
  3. Μετά την καταχώριση της έφεσης (στις 25.05.2018) και πριν από την καταχώριση της ένστασης (στις 28.09.2018) οι Νόμοι τροποποιήθηκαν. Συγκεκριμένα, στις 13.07.2018 δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερία της Δημοκρατίας και τέθηκε σε ισχύ ο περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικός) Νόμος του 2018 (Ν.87(Ι)/2018)δια του οποίου επήλθαν δραστικές μεταβολές στην ιδιωτική διαδικασία εκποίησης ακινήτου επί του οποίου ενεγράφηκε υποθήκη προς το σκοπό εξασφάλισης δανείου. Συγκεκριμένα, δια του Ν.87 (Ι)/2018, μεταξύ άλλων, (α) τροποποιήθηκε το άρθρο 44Α
(3)των Νόμων δια της προσθήκης της ακόλουθης νέας επιφύλαξης: «Νοείται περαιτέρω ότι, σε περίπτωση που έχει αρχίσει οποιαδήποτε διαδικασία δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου πριν από την ημερομηνία έναρξης του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποιητικού) Νόμου του 2018, οι διατάξεις του εν λόγω Νόμου θα εφαρμόζονται ανεξαρτήτως εάν στάλθηκαν οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018» (άρθρο 4 (α) του Ν.87(Ι)/2018), (β) τροποποιήθηκε το άρθρο 44Γ
(3)(δ) των Νόμων κατά τρόπον ώστε λόγο έφεσης να αποτελεί πλέον η δυνάμει του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/1960, ως αυτός τροποποιήθηκε στη συνέχεια) έκδοση παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη, και όχι η εκκρεμότητα αγωγής για την ειδοποίηση επί του Τύπου «Ι» (άρθρο 6 (γ) του Ν. 87(Ι)/2018) και (γ) κατηργήθηκε το άρθρο 44 ΙΓ των Νόμων το οποίο προέβλεπε και τα εξής: «44ΙΓ: Εφέσεις. Αναφορικά με την άσκηση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων του ενυπόθηκου δανειστή, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, του οποίου τα έννομα συμφέροντα παραβλάπτονται από οποιαδήποτε ειδοποίηση ή πράξη, στα πλαίσια του παρόντος Μέρους, δύναται εντός χρονικής περιόδου που δεν υπερβαίνει τις τριάντα
(30)ημέρες από την ημερομηνία που το πρόσωπο γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει για τέτοια ειδοποίηση ή πράξη, να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο.» (άρθρο 14 του Ν.87 (Ι)/2018). Η γραπτή ένσταση των εφεσιβλήτων (καταχωρισθείσα στις 28.09.2018) λαμβάνει υπ΄όψιν αυτές τις τροποποιήσεις. Οι λόγοι της ένστασης συνοψίζονται ως εξής:
(1)Η έφεση είναι παράτυπη, αντικανονική, παράνομη και αβάσιμη γιατί οι Νόμοι, ως έχουν τροποποιηθεί, δεν προβλέπουν πλέον το δικαίωμα καταχώρισης έφεσης για παραμερισμό ειδοποιήσεων επί του Τύπου «ΙΑ» εάν εκκρεμεί αγωγή. Η ειδοποίηση επί του Τύπου «ΙΑ» μπορεί να παραμερισθεί μόνον για τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 44Γ
(3)των Νόμων, ως αυτό τροποποιήθηκε δια του Ν.87(Ι)/2018. Ο Ν.87(Ι)/2018έχει αναδρομική ισχύ.
(2)Ουδείς νόμιμος λόγος ακύρωσης της επίδικης ειδοποίησης συντρέχει.
(3)Η επίδικη ειδοποίηση επί του Τύπου «ΙΑ» ανταποκρίνεται στις νόμιμες προϋποθέσεις καθώς και στον νόμιμο τύπο και το νόμιμο περιεχόμενο.
(4)Η αγωγή αρ. 964/2018 (Ε.Δ.Λευκωσίας) είναι καταχρηστική και νόμω και ουσία αβάσιμη.
(5)Της ειδοποίησης επί του Τύπου «ΙΑ» προηγήθηκε η έκδοση και επίδοση ειδοποιήσεων επί των Τύπων «Θ» και «Ι», ως οι Νόμοι ορίζουν. Το επίδικο οφειλόμενο ενυπόθηκο χρεωστικό υπόλοιπο, ως αυτό παρουσιάζεται στις καταστάσεις λογαριασμού που συνοδεύουν τις ειδοποιήσεις επί των Τύπων «Ι» και «ΙΑ», είναι το ορθό και είναι υπερήμερο.
(6)Η έφεση είναι καταχρηστική, κακόπιστη και παρελκυστική. Την ένσταση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του XXXXX Νικολάου, υπαλλήλου των εφεσιβλήτων, ημερ. 28.09.2018. Ο μάρτυς των εφεσιβλήτων, κατ΄ουσίαν, επαναλαμβάνει και αναπτύσσει τους λόγους ένστασης. Στην ένορκη αυτή δήλωση επισυνάπτονται, ως τεκμήρια, διάφορα έγγραφα. Μεταξύ άλλων, επισυνάπτεται και η ειδοποίηση επί του Τύπου «Ι» με τη συνημμένη σε αυτήν κατάσταση λογαριασμού (τεκμήριο 6). Η ειδοποίηση επί του Τύπου «Ι» ρητώς αναφέρεται στην συμφωνία υποθήκευσης υπό αναφοράν Υ14127/2008 και ρητώς αναφέρεται στο ενδεχόμενο εκποίησης του υποθηκευμένου, δι΄αυτής, ακινήτου. Ως προκύπτει από σχετική ένορκη δήλωση του επιδότη, η επίδοση της ειδοποίησης επί του Τύπου «Ι» στους εφεσείοντες έγινε στις 14.03.2018 (τεκμήριο 6). Εν σχέσει με τα γεγονότα, ο XXXXX Νικολάου δηλώνει και τα εξής: η ειδοποίηση επί του Τύπου «ΙΑ» «αποστάληκε αφού προηγήθηκε η αποστολή των ειδοποιήσεων τύπου «Θ» και «Ι» ως ο Ν.9/1965ορίζει» και «...το υπόλοιπο που αναφέρεται στην κατάσταση λογαριασμού που συνόδευε την προγενέστερη ειδοποίηση «Ι» είναι ορθό, έγκυρο και οι επίδικοι λογαριασμοί χρεώνονταν καθόλα ορθά και σύμφωνα με τους όρους των μεταξύ των μερών συμφωνιών. Εν πάση περιπτώσει, το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην εξέταση του απαιτητού ποσού, του τόκου και/ή του υπολοίπου και τέτοια θέματα δεν δύνανται να αποφασισθούν στην παρούσα διαδικασία» (δείτε στις παρα.4.
(7)και
(10)της ένορκης δήλωσης του XXXXX Νικολάου, ημερ. 28.09.2018). Η ακρόαση της έφεσης διεξήχθηκε με τις εκατέρωθεν γραπτές αγορεύσεις. Μελετήθηκαν τα επίδικα νομικά ζητήματα και εξετάσθηκε η μαρτυρία, υπό το πρίσμα και των όσων οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων εισηγήθηκαν. Σημειώνονται και διαπιστώνονται τα ακόλουθα:
(1)Επειδή κάθε δικαστική διαδικασία ελέγχεται από το Δικαστήριο και όσον αφορά στο ενδεχόμενο αυτή να είναι καταχρηστική, κακόπιστη ή παρελκυστική, εξετάστηκαν τα όσα καταγράφονται στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την έφεση και την ένσταση καθώς και το περιεχόμενο του φακέλου της διαδικασίας και δεν εντοπίζονται στοιχεία καταχρηστικής, κακόπιστης ή παρελκυστικής συμπεριφοράς εκ μέρους του των εφεσειόντων. Δεν εντοπίζονται στοιχεία από τα οποία να προκύπτει συμπεριφορά που να τείνει στην αθέμιτη εξασφάλιση χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος των εφεσειόντων και εις βάρος των εφεσιβλήτων. Η επιλογή των εφεσειόντων να διεκδικήσουν , στο συγκεκριμένο χρόνο, τις επίδικες θεραπείες δεν συνιστά αφ΄εαυτής μεμπτή συμπεριφορά. Περαιτέρω, ο εκάστοτε διάδικος είναι ελεύθερος να κινήσει οιανδήποτε νόμιμη διαδικασία προς το σκοπό προστασίας των δικαιωμάτων του. Η εκάστοτε επιλογή του άπτεται των εσωτερικών ελατηρίων του και αυτά τα ελατήρια εκφεύγουν του δικαστικού ελέγχου (δείτε, για ανάλογη εφαρμογή, την απόφαση Μερκής v. Intertobacco (Cyprus) Ltd
(2006)1(B) AAΔ.788, 792 και την απόφαση Πετράκη v. Κίμωνος
(2006)1(Β) Α.Α.Δ. 1311, 1317). Κατ΄ακολουθίαν, ο σχετικός, προκριματικής φύσης, λόγος ένστασης κρίνεται ως αβάσιμος και απορρίπτεται.
(2)Η προκείμενη έφεση θα εξετασθεί επί τη βάσει των όσων ίσχυαν στις 25.05.2018, ημερομηνία καταχώρισής της. Και αυτό γιατί «το ισχύον δίκαιο προσδιορίζεται κατά το χρόνο προώθησης του δικονομικού διαβήματος» (Δημητρίου άλλως Στυλιανού ν. Δημητρίου,
(2012)1 (Α) Α.Α.Δ. 834, 842). Γίνεται παραπομπή, για ανάλογη εφαρμογή, στην σχετική αρχή σύμφωνα με την οποίαν το ζήτημα της παραγραφής εξετάζεται επί τη βάσει του δικαίου που ίσχυε κατά το χρόνο καταχώρισης της αγωγής. Η αναλόγως εφαρμοζομένη αυτή αρχή επιβεβαιώνεται και στην απόφαση Χριστοδουλίδης v. Global Capital Securities and Financial Services Ltd
(2012)1 Α.Α.Δ. 636, όπου αναφέρονται και τα εξής: «..Με αναφορά στο χρόνο καταχώρησης της αγωγής εξετάζεται κατά πόσο η απαίτηση έχει εκ του νόμου παραγραφεί. Αν η διαπίστωση είναι ότι η συγκεκριμένη απαίτηση όντως έχει παραγραφεί τότε σαφώς δεν υφίσταται αγώγιμο δικαίωμα προς διεκδίκηση της παραγραμμένης απαίτησης». Οι διά του Ν.87(Ι)/2018 εισαχθείσες τροποποιήσεις δεν εφαρμόζονται στην προκείμενη έφεση εφ΄όσον πρόκειται για νομοθετικές διατάξεις εισαχθείσες μετά το χρόνο καταχώρισης του ένδικου μέσου [Δημητρίου άλλως Στυλιανού v. Δημοκρατία (ανωτέρω) και Χριστοδουλίδης v. Global Capital Securities and Financial Services Ltd (ανωτέρω)]. Η κατάσταση δεν διαφοροποιείται εν όψει των μεταβατικών διατάξεων της δεύτερης επιφύλαξης του άρθρου 44Α
(3)των Νόμων (άρθρο 4(α) του Ν.87(Ι)/2018) οι οποίες ορίζουν τα εξής: «Νοείται περαιτέρω ότι, σε περίπτωση που έχει αρχίσει οποιαδήποτε διαδικασία δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου πριν από την ημερομηνία έναρξης του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποιητικού) Νόμου του 2018, οι διατάξεις του εν λόγω Νόμου θα εφαρμόζονται ανεξαρτήτως εάν στάλθηκαν οποιεσδήποτε ειδοποιήσεις σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) Νόμου του 2018» Η ορθή ερμηνεία των διατάξεων αυτών περιορίζει την εφαρμογή τους στις διοικητικές διαδικασίες και όχι στις δικαστικές. Η ορθή ερμηνεία των διατάξεων αυτών δεν επεκτείνει την εφαρμογή τους σε εκκρεμούσες δικαστικές διαδικασίες κατά τρόπον ώστε να μεταβάλλονται οι προϋποθέσεις παραδεκτής καταχώρισης έφεσης εναντίον ειδοποίησης επί του Τύπου «ΙΑ» ή να περιορίζονται οι λόγοι της βασιμότητας του ένδικου αυτού μέσου. Αντίθετη ερμηνεία των διατάξεων τις νεοεισαχθείσας δεύτερης επιφύλαξης του άρθρου 44Α
(3)των Νόμων θα παρεγνώριζε την παγίως νομολογημένη αρχή σύμφωνα με την οποίαν το ισχύον δίκαιον προσδιορίζεται κατά το χρόνο προώθησης του δικονομικού διαβήματος [Δημητρίου άλλως Στυλιανού v. Δημητρίου (ανωτέρω) και Χριστοδουλίδης v. Global Capital Securities and Financial Services Ltd (ανωτέρω)]. Περαιτέρω, αντίθετη ερμηνεία των διατάξεων της νεοεισαχθείσας δεύτερης επιφύλαξης του άρθρου 44Α
(3)των Νόμων θα οδηγούσε και σε παραβίαση της συνταγματικής αρχής περί της διάκρισης των εξουσιών εφ΄όσον θα επέτρεπε την κατάργηση μίας εκκρεμούσας δίκης όχι με δικαστική απόφαση, αλλά με νομοθετική παρέμβαση. Συναφώς υποδεικνύεται η ερμηνευτική αρχή σύμφωνα με την οποίαν εάν η ερμηνεία συγκεκριμένης νομοθετικής διάταξης αφήνει περιθώρια ερμηνείας της κατά τρόπον ώστε να διασώζεται η συνταγματικότητά της, τότε το Δικαστήριο προκρίνει αυτή την ερμηνεία προκειμένου να διασωθεί η ισχύς της νομοθετικής διάταξης (The Board of the Registration of Architects and Civil Engineers v. Kyriakides
(1966)3. C.L.R. 640). Κατά συνέπειαν, οι σχετικοί, επίσης, προκριματικής φύσης, λόγοι ένστασης κρίνονται ως αβάσιμοι και απορρίπτονται.
(3)Η ιδιωτική διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου, δηλαδή η διαδικασία που διεξάγεται από τον ενυπόθηκο δανειστή χωρίς την παρέμβαση κυβερνητικών υπηρεσιών, ως αυτή προεβλέπετο στο «ΜΕΡΟΣ VIA» των Νόμων έως και τις 12.07.2018 (πριν από την εισαγωγή και τη θέση σε ισχύ του τροποποιητικού Ν.87 (Ι)/2018) και η οποία λαμβάνεται υπ΄όψιν για τους σκοπούς της παρούσης, αποτελεί μια σύνθετη διαδικασία η οποία διέρχεται διάφορα στάδια. Αδρομερώς, η διαδικασία αυτή εξελίσσεται ως εξής: Εφ΄όσον ενυπόθηκο χρέος κατέστη υπερήμερο και η υπερημερία αυτή αφορά σε περίοδο όχι μικρότερη των εκατόν-είκοσι
(120)ημερών, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να κινήσει την ιδιωτική διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου [άρθρο 44Β
(1)]. Η έναρξη της διαδικασίας σηματοδοτείται με την εκ μέρους του ενυπόθηκου δανειστή επίδοση, στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οιονδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, ειδοποίησης επί του Τύπου «Ι» των Νόμων [άρθρο 44Γ
(1)], συνοδευομένη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του. Εάν ο ενυπόθηκος δανειστής αποτελεί νομίμως αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα, επιδίδει, στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οιονδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, επιπροσθέτως, και ειδοποίηση επί του Τύπου «Θ» [άρθρο 44Β
(2)(α) και (β)]. Δια της επιδοθείσας ειδοποίησης επί του Τύπου «Ι» ο ενυπόθηκος οφειλέτης καλείται να εξοφλήσει συγκεκριμένο ποσόν, το οποίο παρουσιάζεται ως οφειλόμενο, εντός τακτής προθεσμίας, όχι μικρότερης των τριάντα
(30)ημερών από την ημερομηνία της επίδοσης. Περαιτέρω, δια της επιδοθείσας ειδοποίησης επί του Τύπου «Ι», ο ενυπόθηκος οφειλέτης πληροφορείται πως, σε περίπτωση μη εξόφλησης του παρουσιαζομένου ως οφειλόμενου ποσού, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στην ιδιωτική εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου [άρθρο 44Γ
(1)]. Εάν ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οιονδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις που περιέχει η επιδοθείσα ειδοποίηση επί του Τύπου «Ι», τότε ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οιονδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο ειδοποίηση επί του Τύπου «ΙΑ» των Νόμων στην οποίαν αναφέρεται πως το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα
(30)ημερών από την καθορισθείσα, για τον πλειστηριασμό αυτό, ημέρα και ώρα [άρθρο 44Γ
(2)]. Εάν ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οιονδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο διαφωνεί με το περιεχόμενο της επιδοθείσας ειδοποίησης επί του Τύπου «ΙΑ» και επιθυμεί τον παραμερισμό της δύναται, εντός τριάντα
(30)ημερών από την παραλαβή της, να καταχωρίσει έφεση. Το άρθρο 44Γ
(3)των Νόμων καθορίζει τους ακόλουθους τέσσερις
(4)λόγους τέτοιας έφεσης: (α) η επιδοθείσα ειδοποίηση επί του Τύπου «ΙΑ» δεν πληροί τις απαιτούμενες, κατά την προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις, (β) η ειδοποίηση επί του Τύπου «ΙΑ» δεν έχει δεόντως επιδοθεί, (γ) η ειδοποίηση επί του Τύπου «ΙΑ» έχει αποσταλεί πριν από τη λήξη της προθεσμίας για την καταβολή του οφειλόμενου ποσού προς τον ενυπόθηκο δανειστή, ως τάσσεται στην ειδοποίηση επί του Τύπου «Ι», και (δ) εκκρεμεί αγωγή για την ειδοποίηση επί του Τύπου «Ι». Της ιδιωτικής εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου δια πλειστηριασμού προηγείται η εκτίμηση της αξίας του από εκτιμητές οι οποίοι διορίζονται από το ενυπόθηκο δανειστή και τον ενυπόθηκο οφειλέτη. Σχετικώς, ο ενυπόθηκος δανειστής επιδίδει στον ενυπόθηκο οφειλέτη ειδοποίηση επί του Τύπου «ΙΒ» [άρθρο 44Δ]. Ο πλειστηριασμός διενεργείται κατ΄ακολουθίαν θεσμοθετημένης διαδικασίας (άρθρα 44Ε επ.)
(4)Εφ΄όσον το άρθρο 44Γ
(3)(δ) των Νόμων, ως αυτό ίσχυε κατά το χρόνο καταχώρισης της έφεσης (στις 25.05.2018), προέβλεπε πως η εκκρεμότητα αγωγής «για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο
(1)» του ίδιου άρθρου, δηλαδή την ειδοποίηση επί του Τύπου «Ι», αποτελεί λόγο για τον παραμερισμό της ειδοποίησης επί του Τύπου «ΙΑ», θα εξεταστεί κατά πόσον η αγωγή αρ. 964/2018 (Ε.Δ.Λευκωσίας) (τεκμήριο 6 στην ένορκη δήλωση του Νίκου Δημητρίου, ημερ. 25.05.2018), η οποία, ως αδιαμφισβήτητο γεγονός, κατεχωρίστηκε στις 16.04.2018, δηλαδή μετά από την επίδοση των ειδοποιήσεων επί των Τύπων «Θ» και «Ι» (στις 14.03.2017) και πριν από την επίδοση της ειδοποίησης επί του Τύπου «ΙΑ» (στις 26.04.2018), και η οποία, ως, επίσης, αδιαμφισβήτητο γεγονός, εκκρεμεί, ανταποκρίνεται στο ένδικο μέσο στο οποίο αναφέρεται το άρθρο 44Γ
(3)(δ) του Νόμου. Καθοριστική για να απαντηθεί το ερώτημα αυτό είναι η γενική οπισθογράφηση του κλητηρίου εντάλματος της αγωγής αρ. 964/2018 (Ε.Δ. Λευκωσίας) (τεκμήριο 6 στην ένορκη δήλωση του XXXXX Δημητρίου, ημερ. 25.05.2018): Μελέτη της οπισθογράφησης αυτής καταδεικνύει πως, δια των παρα.27 έως και 39, βάλλεται η νομιμότητα και η εγκυρότητα της συμφωνίας υποθήκευσης υπό αναφοράν Υ14127/2008 για ποικίλους και πολυσχιδείς λόγους. Επιδιώκεται δε η ακύρωσή της. Είναι σαφές πως, ως είναι διατυπωμένο, το κλητήριο ένταλμα της αγωγής αρ. 964/2018 (Ε.Δ.Λευκωσίας) στρέφεται ευθέως και εναντίον της ειδοποίησης που εξεδόθηκε επί του Τύπου «Ι», επεδόθηκε στους εφεσείοντες και αφορά στη συμφωνία υποθήκευσης υπό αναφοράν Υ14127/2008. Συναφώς αναφέρεται πως στο πλαίσιο της προκείμενης διαδικασίας δεν μπορεί να εξεταστεί το βάσιμο της αγωγής αρ. 964/2018 (Ε.Δ. Λευκωσίας), η οποία, εν πάση περιπτώσει, ευρίσκεται σε πρώιμο στάδιο εκδίκασης. Επί του παρόντος, και χωρίς ο,τιδήποτε άλλο, η αγωγή αρ. 964/2018 (Ε.Δ.Λευκωσίας) δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως καταχρηστική και κακόπιστη. Υπενθυμίζεται πως τη δυνατότητα καταχώρισης αγωγής σχετικής με ειδοποίηση εκδοθείσα επί του Τύπου «Ι» προβλέπουν οι ίδιοι οι Νόμοι [άρθρο 44Γ
(3)(δ), ως αυτό ίσχυε στις 25.05.2018]. Επί τη βάσει των ανωτέρω διαπιστώνεται πως συντρέχει, εν προκειμένω, ο λόγος παραμερισμού που προεβλέπετο στο κρίσιμο, για τους σκοπούς της παρούσας, άρθρο 44 Γ
(3)(δ) των Νόμων. Ως εκ τούτου η έφεση οδηγείται σε επιτυχία.
(5)Μεταξύ των λόγων έφεσης περιλαμβάνονται και λόγοι που αφορούν στην νομιμότητα και στην ορθότητα του επίδικου χρέους. Συγκεκριμένα, προβάλλονται ισχυρισμοί πως το παρουσιαζόμενο ως ληξιπρόθεσμο και απαιτητό χρέος είναι λανθασμένο και/ή αυθαίρετο και/ή αντίθετο με ό,τι συνεφωνήθηκε μεταξύ των διαδίκων και πως, ως αποτέλεσμα τούτου, η επίδικη ειδοποίηση επί του Τύπου «ΙΑ» είναι παράνομη και άκυρη. Οι μομφές αυτές συνυφαίνονται με το προβλεπόμενο, από το άρθρο 44Γ
(3)(α), λόγο παραμερισμού της ειδοποίησης επί του Τύπου «ΙΑ». Ας σημειωθεί πως οι διατάξεις του άρθρου 44Γ
(3)(α) των Νόμων δεν έχουν επηρεασθεί από τον τροποποιητικό Ν.87(Ι)/2018. Συγκεκριμένα, το άρθρο 44Γ
(3)(α) των Νόμων ορίζει πως η ειδοποίηση επί του Τύπου «ΙΑ» παραμερίζεται εάν αυτή δεν πληροί όλες τις απαιτούμενες νόμιμες προϋποθέσεις όσον αφορά στον τύπο και το περιεχόμενό της. Ως τέτοια προϋπόθεση νοείται και η προϋπόθεση να αφορά η ειδοποίηση επί του Τύπου «ΙΑ» ορθό και υπερήμερο ενυπόθηκο χρέος. Ας σημειωθεί πως το άρθρο 44Β
(1)των Νόμων ρητώς ορίζει πως η διαδικασία ιδιωτικής εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου αφορά μόνον στις περιπτώσεις όπου το επίδικο ενυπόθηκο χρέος είναι υπερήμερο. Εφ΄όσον το ύψος του υπερήμερου και απαιτητού ενυπόθηκου χρέους κοινοποιείται στον ενυπόθηκο οφειλέτη δια της ειδοποίησης επί του Τύπου «Ι», στις περιπτώσεις, ως προκειμένη, όπου αμφισβητείται το ύψος του επίδικου χρέους είναι δικαιολογημένο και απαραίτητο να ελεγχθεί και η νομιμότητα της ειδοποίησης αυτής. Το γεγονός πως δια της υπό συζήτησιν έφεσης δεν προσβάλλεται αυτοτελώς η ειδοποίηση επί του Τύπου «Ι» δεν πρέπει να οδηγεί στην εξαίρεση αυτής από το δικαστικό έλεγχο. Εφ΄όσον, όπως προαναφέρεται, η ιδιωτική διαδικασία εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου, αποτελεί μίαν σύνθετη διαδικασία, η νομιμότητα των διάφορων σταδίων, από τα οποία αυτή διέρχεται, συνελέγχεται κατά τον νομοθετικώς προβλεπόμενο έλεγχο της ειδοποίησης επί του Τύπου «ΙΑ» και υπό το πρίσμα των όσων το άρθρο 44Γ
(3)των Νόμων διαλαμβάνει. Παρατηρείται πως τα διάφορα στάδια της σύνθετης αυτής διαδικασίας δεν είναι απλώς τυπικά. Η εκ του νόμου πρόβλεψή τους ως, επίσης, και η εκ του νόμου περιγραφή τους καταδεικνύουν την ουσιαστική τους σημασία. Ο δραστικός χαρακτήρας της εκ μέρους του ενυπόθηκου δανειστή άσκησης του συμβατικού δικαιώματός του για εκποίηση, στο πλαίσιο ιδιωτικής διαδικασίας, ενυπόθηκου ακινήτου, δικαιολογεί την μέριμνα για έγκαιρη, πλήρη και αποτελεσματική ενημέρωση του ενυπόθηκου οφειλέτη όσον αφορά στις υποχρεώσεις του και επιβάλλει την αυστηρή τήρηση των όσων σχετικών οι Νόμοι ορίζουν. Τα όσα οι Νόμοι ορίζουν αποτελούν ασφαλιστικές δικλείδες. Συναφώς προστίθεται πως, παρά την ταχύτητα και την απλότητα που χαρακτηρίζει την χρήση πρωτογενούς εναρκτήριας κλήσης (ως το υπό συζήτησιν ένδικο μέσο) και παρά το γεγονός πως, στο πλαίσιο εκδίκασής της, δεν καταχωρούνται δικόγραφα και, κατά κανόναν, δεν προσφέρεται προφορική μαρτυρία (απόφαση στην Πολιτική Έφεση αρ. 115/2017 Junportinternational Limited κ.α., ημερ. 15.09.2017), εντούτοις, τίποτε δεν αποκλείει όπως, κατά την εκδίκασή της, εγερθούν και κριθούν και ζητήματα ουσίας. Καθορίζοντας, κατά τρόπον δεσμευτικό, το νόμιμο περιεχόμενο ειδοποίησης επί του Τύπου «Ι», το άρθρο 44Γ
(1)αναφέρεται σε «κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξη του» η οποία πρέπει να συνοδεύει την ειδοποίηση αυτή. Το άρθρο 44Γ
(1)δεν αναφέρεται σε έγγραφο το οποίο να παρουσιάζει απλώς τα υπόλοιπα των ποσών αυτών. Ως «κατάσταση λογαριασμού» νοείται ο πίνακας ο οποίος περιέχει στοιχεία και πληροφορίες για την χρεωπιστωτική πορεία του ενυπόθηκου χρέους, όλων των τόκων και όλων των συναφών εξόδων. Η παρουσίαση αυτού του πίνακα θα επιτρέψει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οιονδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο να ελέγξουν την ακρίβεια και την ορθότητα των εκάστοτε χρεωπιστώσεων καθώς και την ακρίβεια και την ορθότητα των τελικών ποσών, τα οποία ο ενυπόθηκος δανειστής παρουσιάζει ως οφειλόμενα και υπερήμερα και για την είσπραξη των οποίων αυτός προωθεί την ιδιωτική διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Παρατηρείται πως ο όρος «κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του» είναι ρητός και σαφής. Πρόκειται για όρο ο οποίος δεν προβλέπει ούτε επιτρέπει παρεκκλίσεις ή εξαιρέσεις ή προϋποθέσεις κατά τρόπον ώστε το νόημά του να αλλοιώνεται. Ερμηνεία του υπό συζήτησιν όρου ως εάν να αφορούσε σε έγγραφο το οποίο απλώς και μόνον καταγράφει κάποια οφειλόμενα υπόλοιπα θα συνιστούσε απόκλιση από την ρητή και σαφή λεκτική διατύπωση που επέλεξε ο νομοθέτης για να εκφράσει την βούλησή του. Τέτοια απόκλιση δεν επιτρέπεται. Οι παγίως νομολογημένοι ερμηνευτικοί κανόνες των νομοθετικών διατάξεων επιβάλλουν τα εξής: πρώτον, στις λέξεις τις οποίες επιλέγει ο νομοθέτης για να διατυπώσει τη βούλησή του πρέπει να δίδεται η φιλολογική και συνήθης ερμηνεία, δεύτερον, δεν επιτρέπεται απόκλιση από ρητές και σαφείς νομοθετικές πρόνοιες και, τρίτον, το καθήκον του Δικαστηρίου να ερμηνεύει νομοθετικές διατάξεις δεν πρέπει να οδηγεί σε υποκατάσταση του νομοθέτη (Κόκκινου v. Αντωνιάδη
(1998)1 ΑΑΔ 120, 124-6, Διοικητικό Συμβούλιο Ταμείου Συντάξεως Δικηγόρων v. Αντωνιάδη
(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1915, 1920-1). Στην προκείμενη περίπτωση, ό,τι oι εφεσίβλητοι επαρουσίασαν ως «κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξη του» είναι ένα μονοσέλιδο και ελλειπτικό έγγραφο το οποίο αναγράφει απλώς και μόνον τα εξής: «Ημερ...01/01/2018, Υπόλοιπο €112.097,46» (δείτε στο τεκμήριο 6 στην ένορκη δήλωση του XXXXX Νικολάου, ημερ. 28.09.2018). Aυτό το μονοσέλιδο και ελλειπτικό έγγραφο δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των Νόμων, με αποτέλεσμα η επίδικη ειδοποίηση επί του Τύπου «Ι» να καθίσταται παράνομη. Η παρανομία αυτή επηρεάζει αναπόδραστα και την νομιμότητα της ειδοποίησης επί του Τύπου «ΙΑ». Και αυτό γιατί η ειδοποίηση επί του Τύπου «ΙΑ» εξεδόθηκε χωρίς οι εφεσίβλητοι να καταδείξουν, με τον τρόπο που οι Νόμοι επιβάλλουν, το ακριβές ύψος και, κατ΄ακολουθίαν, την υπερημερία του επίδικου οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους. Εφ΄ όσον το έγγραφο, το οποίο οι εφεσίβλητοι παρουσιάζουν ως η «κατάσταση λογαριασμού», είναι ελλειπτικό και αντίθετο προς ό,τι οι Νόμοι επιβάλλουν, προβάλλει εξ αντικειμένου αδύνατη η εκ μέρους των εφεσειόντων συγκεκριμενοποίηση των ισχυρισμών τους περί αυθαιρεσιών, παρανομιών και αντισυμβατικών ενεργειών όσον αφορά στις χρεώσεις του επίδικου λογαριασμού. Με άλλα λόγια, δεν είναι ορθό να απαιτεί κάποιος από τους εφεσείοντες να συγκεκριμενοποιήσουν και να τεκμηριώσουν τις αιτιάσεις τους που αφορούν στο ακριβές ύψος του επίδικου χρέους όταν δεν παρουσιάσθηκε, από τους εφεσιβλήτους, η πλήρης κατάσταση λογαριασμού ως οι Νόμοι επιβάλλουν. Οι ως άνω διαπιστώσεις καθιστούν τους σχετικούς λόγους έφεσης βάσιμους και οδηγούν αυτήν σε επιτυχία. Η επιτυχής προβολή των ως άνω διακεκριμένων λόγων έφεσης καθιστά αχρείαστη τη συζήτηση των υπολοίπων. Περαιτέρω, η διαπίστωση περί της συνδρομής των ως άνω διακεκριμένων λόγων παραμερισμού της επίδικης ειδοποίησης επί του Τύπου «ΙΑ», και, συνακολούθως, η διαπίστωση περί του νόμω και ουσία βάσιμου της προκείμενης έφεσης, σε όση έκταση αυτή αφορά στην επιδιωκόμενη υπό την παρα.1. θεραπεία, καθιστά αχρείαστη τη συζήτηση των θεμάτων που αφορούν στις υπόλοιπες επιδιωκόμενες θεραπείες. Και αυτό γιατί ο παραμερισμός της ειδοποίησης επί του Τύπου «ΙΑ» επιφέρει την διακοπή της εν εξελίξει ιδιωτικής διαδικασίας εκποίησης ενυπόθηκου ακινήτου. Πέραν του παραμερισμού της ειδοποίησης επί του Τύπου «ΙΑ», η χορήγηση, εν προκειμένω, οιασδήποτε περαιτέρω θεραπείας κρίνεται ως αχρείαστη και άσκοπη. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, εκδίδεται διάταγμα δια του οποίου η ειδοποίηση την οποίαν εξέδωσαν οι εφεσίβλητοι επί του Τύπου «ΙΑ» των περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμων (Ν.9/1965, ως αυτός τροποποιήθηκε στη συνέχεια) και αφορά στη συμφωνία υποθήκευσης υπό αναφοράν Υ14127/2008 (Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας), η οποία απευθύνεται στους εφεσείοντες και η οποία επεδόθηκε σε αυτούς στις 26.04.2018, παραμερίζεται. Τα έξοδα της διαδικασίας, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εφεσειόντων και εναντίον των εφεσιβλήτων. (Υπ) ............. Α.Κ.Λυκούργου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.