ΒΟΓΑΖΙΑΝΟΣ ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αίτηση/ Έφεση Αρ. 281/2018, 2/10/2018

(2), 44Γ

(1), και 44Γ

(2), 44Δ

(2)αντίστοιχα. ΜΕΤΑΞΥ: XXXXX ΒΟΓΑΖΙΑΝΟΣ XXXXX 8, Διαμ. XXXXX,XXXXX Λευκωσία. Αιτητής/Εφεσειοντας ΚΑΙ ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ Οδός Στασίνου 51, Αγία Παρασκευή, 2002 Στρόβολος Λευκωσία Καθ' ων/Εφεσίβλητοι ------------------------- ΑΙΤΗΣΗ/ΕΦΕΣΗ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΕΡΙΣΜΟ ΤΩΝ ΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΩΝ ΤΥΠΟΣ «Ι» ΚΑΙ ΤΥΠΟΣ «Θ» και «ΙΑ», «ΙΒ»ΠΟΥ ΕΠΙΔΟΘΗΚΑΝ ΣΤΟΝ ΚΑΘ' ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΝ 27/07/2017 σύμφωνα με τις πρόνοιες των Άρθρων 44Β

(2), 44Γ

(1), 44Γ

(2)και 44Δ

(2)αντίστοιχα του νόμου Ν.9/1965 όπως τροποποιήθηκε με τον νόμο Ν.142(Ι)/2014 και τον Ν.87(Ι)/

1. --------------------------- 2 Οκτωβρίου 2018 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή: κ. Χρ. Πουτζιουρής Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση: κα Χρ. Ππεκρή με κ. Χρ. Ιωσήφ Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την υπό κρίση αίτηση ο Αιτητής ζητά από το Δικαστήριο: «
2. (Α) Διάταγμα και/η απόφαση του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνονται ή και να παραμερίζονται οι ειδοποιήσεις «Τύπος Θ» και «Τύπος Ι» που επιδόθηκαν στον Εφεσείοντα την 27/07/2017 και Ειδοποίησης Τύπος ΙΑ ημερομηνίας 21/06/2018 και Τύπος ΙΒ ημερομηνίας 21/06/2018 που επιδόθηκαν στους αιτητές την 22/06/2018 αντίστοιχα σύμφωνα με τις πρόνοιες των Άρθρων 44Β

(2), 44Γ

(1), 44Γ

(2)και 44Δ

(2)αντίστοιχα του νόμου Ν.9/1965 όπως τροποποιήθηκε με τον νόμο Ν.142(Ι)/2014 και τον Νόμο 87(Ι)/2018 για τον πλειστηριασμό των ακίνητων του Εφεσείοντα στην Επαρχία Λευκωσίας που βαρύνονται με την Υποθήκη 1860/1991 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας, από τους καθ' ων η αίτηση /εφεσίβλητους, ως προώρων, ως άκυρων και/η ως εσφαλμένων και/η αντικανονικών και/η παράνομων και/η ως αντίθετες με τον σχετικό νόμο και ή ως αντισυνταγματικών και/ή ως κατάχρηση δικαστικής διαδικασίας και/ή επειδή παραβιάζουν συνταγματικά δικαιώματα του Εφεσείοντα και/ή επειδή συντρέχουν οι λόγοι έφεσης πιο κάτω.» Είναι ισχυρισμοί του Αιτητή ότι: Α. Οι ειδοποιήσεις «Τύπος Θ» και «Τύπος Ι» που επιδόθηκαν στον Εφεσείοντα την 27/07/2017 και Ειδοποίησης Τύπος ΙΑ ημερομηνίας 21/06/2018 και Τύπος ΙΒ ημερομηνίας 21/06/2018 που επιδόθηκαν στους αιτητές την 22/06/2018 αντίστοιχα του Κεφαλαίου VIA του Νόμου 9/1965 όπως τροποποιήθηκε από τους καθ' ων η αίτηση /εφεσίβλητους πρέπει να παραμεριστούν και ή ακυρωθούν επειδή πριν την επίδοση τους δεν έχει τηρηθεί η οδηγία της Κεντρικής Τράπεζας για αναδιάρθρωση μη εξυπηρετούμενων δανείων και ο σχετικός Κώδικας Συμπεριφοράς των τραπεζών και ως εκ τούτου οι εν λόγω ειδοποιήσεις είναι παράνομες και ή πρόωρες και ή άνευ αντικειμένου σύμφωνα με το νόμο Ν.142(Ι)/2014και τον Νόμο 87(Ι)/2018 και δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις των σχετικών άρθρων 27, 44Α μέχρι 44ΙΣΤ των πιο πάνω τροποποιήσεων του Ν. 9/1965 και όπως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση του XXXXX Βογαζιανού. Β. Υπάρχει κατάχρηση δικαστικής διαδικασίας εφόσον ήδη οι εφεσίβλητοι έχουν εξασφαλίσει δικαστική απόφαση εναντίον του Εφεσείοντα την 30/06/2006 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας με την οποία διατάχθηκε η εκποίηση των επίδικων ακινήτων και επίσης έχουν εγγράψει ΜΕΜΟ σε όλη την περιουσία του Εφεσείοντα και δεν θα πρέπει να τους επιτραπεί να χρησιμοποιήσουν τις δραστικές πρόνοιες του Νόμου 142(Ι)/2014 και του Νόμου 87(Ι)/2018. Γ. Οι πιο πάνω ειδοποιήσεις επεμβαίνουν αναδρομικά στην ελευθερία του Συμβάλλεσθαι που κατοχυρώνεται από το άρθρο 26 του Συντάγματος, εφόσον αναδρομικά παρέχετε η εξουσία με τον νόμο 142(Ι)/2014 και τον Νόμο 87(Ι)/2018 στους εφεσίβλητους να πωλούν την περιούσια του εφεσείοντα με ιδιωτικό πλειστηριασμό στο 80% της αξίας της περιουσίας που είναι υποθηκευμένη προς όφελος των εφεσιβλήτων και σε περίπτωση που δεν πωληθεί στην πρώτη προσπάθεια σε χαμηλότερη τιμή και ή να την πωλήσουν οι εφεσίβλητοι με ιδιωτική συμφωνία σε τρίτο πρόσωπο και ή να την αγοράσουν οι ίδιοι και ή χωρίς την συνδρομή του κατά νόμο αρμόδιου Κυβερνητικού Τμήματος ήτοι του Κτηματολογίου το οποίο σε περίπτωση που την εκποιούσε θα το έκανε στην εκτιμημένη αγοραία αξία της υποθηκευμένης περιουσίας. Ο Νόμος 142(Ι)/2014 και ο Νόμος 87(Ι)/2018 δίνουν μονομερή δικαιώματα στους εφεσίβλητους αναδρομικά στην βάση νόμου ο οποίος δεν ήταν σε ισχύ όταν συμβλήθηκαν οι διάδικοι για την επίδικη υποθήκη που αφορά τα επίδικα ακίνητα και ο νέος νόμος είναι αντισυνταγματικός στην έκταση που διέπει υποθήκες που συνομολογήθηκαν πριν την έναρξη της ισχύος του. Ο νέος νόμος δίνει στις Τράπεζες δικαιώματα αναδρομικά και εκτός της συμφωνίας των διαδίκων με αποτέλεσμα να παραβιάζει την ελευθερία του Συμβάλλεσθαι που κατοχυρώνεται από το άρθρο 26 του Συντάγματος. Δ. Επίσης οι πιο πάνω ειδοποιήσεις πρέπει να ακυρωθούν και ή παραμεριστούν εφόσον παραβιάζουν τα άρθρα 23 (δικαίωμα στην ιδιοκτησία), και άρθρο 28 (ισότητα στον Νόμο) του Συντάγματος και τα άρθρα 6.

(1)και 13 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και το άρθρο 30.2 του Συντάγματος που κατοχυρώνουν το δικαίωμα στην πρόσβαση στην δικαιοσύνη. Τα άρθρα του σχετικού νόμου που είναι αντισυνταγματικά είναι τα άρθρα του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965 όπως τροποποιήθηκε ήτοι τα άρθρα 44Α μέχρι 441ΑΑ. Ε. Οι ίδιες ειδοποιήσεις είναι παράνομες και ή άκυρες επειδή οι εν λόγω ειδοποιήσεις βασίζονται στον Ν. 142(Ι)/2014 και τον Νόμο 87(Ι)/2018 που παραβιάζει και ή αφαιρεί αναδρομικά τα δικαιώματα του Εφεσείοντα που είχε κάτω από τον Ν.9/1965 πριν τροποποιηθεί και ή κάτω από τον Νόμο Κεφ.6 και ή κάτω από την Δ.42 των Θεσμών πολιτικής Δικονομίας. ΣΤ. Οι πιο πάνω ειδοποιήσεις είναι καταχρηστικές και έχουν σκοπό να εκβιάσουν τον εφεσείοντα για να μην απαιτεί την διεκδίκηση των δικαιωμάτων του και να τα υπερασπιστεί ενώπιον δικαστηρίου εναντίον των καθ' ων η αίτηση και ή είναι πρόωρες εφόσον δεν έχουν τηρηθεί οι πρόνοιες του Ν. 142(Ι)/2014 και τον Νόμο 87(Ι)/2018 εφόσον για το επίδικο χρέος δεν έχει καταστεί ο πρωτοφειλέτης υπερήμερος για 120 ημέρες. Η. Οι ειδοποιήσεις πρέπει να ακυρωθούν και ή να παραμεριστούν εφόσον ο εφεσείοντας καταχώρησε αγωγή εναντίον της εφεσίβλητης που αφορά την πιο πάνω ειδοποίηση τύπος «Ι» και ως εκ τούτου πληρείται η προϋπόθεση του εδαφίου (δ) του άρθρου 44Γ

(3)για τον παραμερισμό και την ακύρωση όλων των επίδικων ειδοποιήσεων. Ο Εφεσείοντας έχει καταχωρήσει την αγωγή με αριθμό 1897/2018 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας εναντίον των εφεσίβλητων που αφορά μεταξύ άλλων και την ακύρωση και ή παραμερισμό της ειδοποίησης τύπος «Ι» ημερομηνίας 21/06/2018 και ως εκ τούτου συντρέχει ο λόγος του εδαφίου (δ) του άρθρου 44Γ

(3)για τον παραμερισμό και την ακύρωση όλων των επίδικων ειδοποιήσεων για την ακύρωση και ή τον παραμερισμό των επίδικων ειδοποιήσεων και του επίδικου πλειστηριασμού. Η μεταγενέστερη τροποποίηση του Νόμου Ν.87(Ι)/2018 άρθρο 6 του τροποποιητικού νόμου δια της οποίας καταργήθηκε το πιο πάνω εδάφιο (δ) του άρθρου 44Γ

(3)είναι αντισυνταγματική εφόσον αναδρομικά αφαιρεί κεκτημένο δικαίωμα αμφισβήτησης του επίδικου πλειστηριασμού και των σχετικών ειδοποιήσεων που το είχε ο αιτητής όταν ξεκίνησε την διαδικασία του Μέρους VIA η καθ' ης η αίτηση με την αποστολή της ειδοποίησης τύπος «Ι». Το πιο πάνω άρθρο του τροποποιητικού νόμου παραβιάζει την αρχή της μη αναδρομικότητας των νόμων για αποκρυσταλλωμένα και κεκτημένα δικαιώματα. Ο Νόμος 87(Ι)/2018 και δη το άρθρο 6 είναι αντισυνταγματικός αφού παραβιάζει την αρχή της μη αναδρομικότητας των νόμων και των επηρεασμό κεκτημένων δικαιωμάτων και επίσης παραβιάζει το άρθρο 30 του Συντάγματος δηλαδή του στερείται το δικαίωμα να προσφύγει σε δικαστήριο για την παροχή θεραπείας εντός ευλόγου χρόνου και να παρουσιάσει την μαρτυρία του εφόσον η επίδικη ειδοποίηση τύπος «Ι» επιδόθηκε στον αιτητή την 27/07/2017 πριν να τεθεί σε ισχύ ο Ν.87(Ι)/

1. Ο αιτητής για να σταματήσει τον επίδικο πλειστηριασμό θα έπρεπε να εξασφαλίσει παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υποχρέωση που δεν υπήρχε όταν του επιδόθηκε η ειδοποίηση τύπος «Ι». Ο αιτητής έπρεπε να καταστεί υπερήμερος σύμφωνα με τους όρους της επίδικης υποθήκης και του άρθρου 27 του νόμου πριν οι καθ΄ων η αίτηση ξεκινήσουν την διαδικασία αποστολής των ειδοποιήσεων «Ι» και «Θ» πράγμα που ουδέποτε έπραξαν οι καθ΄ων η αίτηση και θα έπρεπε να προβούν στις διαδικασίες που προβλέπει ο νόμος για την εκτίμηση των επίδικων ακινήτων που παρέλειψαν να το πράξουν και ουδέποτε κοινοποίησαν οποιεσδήποτε εκτιμήσεις στον αιτητή και ή του απέστειλαν τις προβλεπόμενες ειδοποιήσεις από τον νόμο για τον επικείμενο πλειστηριασμό την 3/10/2018 ήτοι το επιβαλλόμενο Δελτίο Α ως οι σχετικοί κανονισμοί. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η παρούσα αίτηση/έφεση εμφαίνονται στην επισυνημμένη σ΄ αυτή ένορκη δήλωση του ίδιου του Αιτητή ο οποίος λέγει ότι, καθ΄ όλους τους ουσιώδεις χρόνους της παρούσας έφεσης είχε παραχωρήσει υποθήκη στους εφεσίβλητους με αριθμό Υ1860/1991 στα 2 ακίνητα του τα οποία φαίνονται στο Τεκμήριο 1 που επισυνάπτει στην παρούσα ένορκη δήλωση του και που είναι η αγωγή με αριθμό 10577/2001 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας που καταχώρησαν εναντίον του οι εφεσίβλητοι το 2001 και η επίδικη συμφωνία υποθήκης. Επίσης επισυνάπτει ως Τεκμήριο ΙΑ την Αγωγή με αριθμό 1897/2018 που έχει καταχωρήσει την 12/07/2018 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας εναντίον της Τράπεζας Κύπρου και που αφορά την επίδικη υποθήκη και τις Ειδοποιήσεις Τύπος Ι, ΙΑ, και ΙΒ. Η συμφωνία υποθήκευσης 1860/1991 αφορούσε και ήταν αντικείμενο της πιο πάνω αγωγής και εκδόθηκε απόφαση εναντίον του την 30/06/2006 την οποία επισυνάπτει ως Τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση. Η εν λόγω απόφαση εφεσιβλήθηκε και στα πλαίσια της έφεσης 281/2006 την 18/02/2011 εκδόθηκε απόφαση από το Ανώτατο Δικαστήριο την οποία επισυνάπτει ως Τεκμήριο
2. Τα ενυπόθηκα ακίνητα με αριθμούς εγγραφής 13/9X3 και 0/7xx2, Τεμάχια 9X0 και 7X7 στο Δάλι και τα Σπήλια της Επαρχίας Λευκωσίας βρίσκονται όλα εντός της Επαρχίας Λευκωσίας και εντός της δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου. Στην πιο πάνω απόφαση διατάχθηκε η εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων και επομένως υπάρχει κατάχρηση διαδικασίας από τους καθ' ων η αίτηση. Εν πάση περιπτώσει ο νόμος αναφέρεται σε υπερημερία σύμφωνα με το άρθρο 27 του νόμου και οι καθ' ων ουδέποτε τον κατέστησαν υπερήμερο σύμφωνα με τις πρόνοιες των άρθρων της συμφωνίας υποθήκης και επομένως η διαδικασία που ακολουθούν είναι παράνομη και πρόωρη. Την 27/07/2017 επιδόθηκαν σε αυτόν 3 επιστολές ημερομηνίας 13/07/2017 από τους εφεσίβλητους και οι οποίες ήταν επιστολές Τύπος «Ι» και Τύπος «Θ» και που αφορούσαν και τους 3 εναγόμενους στην πιο πάνω αγωγή. Επισυνάπτει τις 3 επιστολές ως Τεκμήριο
3. Επίσης του έχουν επιδώσει επιστολές Τύπος ΙΑ ημερομηνίας 21/06/2018 και επιστολές Τύπος ΙΒ ημερομηνίας 21/06/2018 που του επιδόθηκαν την 22/06/2018 οι οποίες επισυνάπτονται ως Τεκμήριο 4Α. Όταν του επιδόθηκαν οι εν λόγω επιστολές δεν ήταν σε ισχύ οι παράγραφοι (δ), (ε) και (στ) του άρθρου 44Γ

(3)του Ν.87(Ι)/2018 για να μπορέσει να τύχει της προστασίας τους και σταματήσει την διαδικασία πλειστηριασμού που ξεκίνησαν και παραβιάζεται το δικαίωμα του να έχει πρόσβαση στην δικαιοσύνη και να έχει αποτελεσματική θεραπεία εφόσον ενώ ο νόμος έδωσε αναδρομική ισχύ σε όποιες ειδοποιήσεις ή ενέργειες των καθ' ων η αίτηση εντούτοις αυτές ανατρέπουν την δυνατότητα του να είχε τις εν λόγω θεραπείες και καθιστούν αδύνατη την παροχή αυτών των θεραπειών. Την 24/08/2017 αυτός προσωπικά παρέδωσε στην Μαρία Μιχαήλ δικηγόρο που εκπροσωπούσε τους εφεσίβλητους επιστολή ημερομηνίας 23/08/2017 δια της οποίας τους πληροφόρησε για την ένσταση του στο περιεχόμενο της επιστολής «Τύπος Ι». Την επισυνάπτει ως Τεκμήριο 5 στην παρούσα ένορκη δήλωση. Η Εφεσίβλητη έχει έδρα των εργασιών της την Λευκωσία και την Επαρχία Λευκωσίας και είναι αδειοδοτημένο Πιστωτικό Ίδρυμα (ΑΠΙ) σύμφωνα με τους σχετικούς νόμους και είναι εγγεγραμμένη Δημόσια Εταιρεία σύμφωνα με τον σχετικό νόμο και διεξήγε και διεξάγει καθ' όλους τους ουσιώδεις χρόνους της παρούσας έφεσης τραπεζικές εργασίες σε όλη την Κύπρο. Οι εφεσίβλητοι με την εξασφάλιση απόφασης εναντίον του έχουν επιβαρύνει όλην την ακίνητη περιουσία του και την ακίνητη περιούσια της γυναίκας του XXXXX Βογαζιανού, που ήταν εγγυητής του στο επίδικο δάνειο και εναντίον της οποίας επίσης εξασφάλισαν απόφαση, με μέμο στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας. Η διαδικασία εκποίησης που ακολουθούν οι εφεσίβλητοι είναι παράνομη και κατά παράβαση του νόμου 142(Ι)/2014 και του νόμου Ν. 87(Ι)/2018 αφού θα έπρεπε πρώτα να ακολουθήσουν την οδηγία της Κεντρικής Τράπεζας για την αναδιάρθρωση δανείων που παρουσιάζουν καθυστερήσεις και να συμμορφωθούν με το σχετικό κώδικα Δεοντολογίας των Τραπεζών πριν του στείλουν και να του επιδώσουν τις επιστολές τύπος «Ι» και Τύπος «Θ» και μετά να ακολουθήσουν οι επίδικες που ζητά την ακύρωση και παραμερισμό τους. Οι επίδικες επιστολές είναι πρόωρες και άνευ αντικειμένου και στάλθηκαν κατά παράβαση του νόμου αφού δεν έχει καταστεί υπερήμερος για 120 ημέρες με τον τρόπο που προβλέπεται από το νόμο και την σύμβαση υποθήκης. Υπάρχει κατάχρηση δικαστικής διαδικασίας αφού οι εφεσίβλητοι έχουν απόφαση εναντίον του όπως αναφέρει πιο πάνω και εναντίον της γυναίκας του και της εταιρείας του και καταχρηστικά προχωρούν και με την εκποίηση της ενυπόθηκης περιουσίας του με τον νέο νόμο από την στιγμή μάλιστα που έχουν γράψει μέμο σε όλη την περιουσία του και στην περιουσία της γυναίκας του με την εν λόγω απόφαση. Το ποσό της ειδοποίησης τύπος «Ι» δεν έχει καμία σχέση με το ποσό της υποθήκης και το επιτόκιο της και είναι ένα αυθαίρετο ποσό το οποίο δεν τεκμηριώνεται από τους εφεσίβλητους και ούτε υπήρχε οποιοσδήποτε όρος για την πληρωμή δόσεων στην επίδικη σύμβαση υποθήκης. Επίσης στην επίδικη σύμβαση υποθήκης προβλέπονται οι τρόποι εκποίησης των ενυπόθηκων ακινήτων που είναι μόνο μέσω του Δικαστηρίου και μέσω του Κτηματολογίου και δεν μπορεί ο νέος νόμος να επεμβαίνει στην ελευθερία του συμβάλλεσθαι του άρθρου 26 του Συντάγματος και να δίνει άλλο δικαίωμα στους καθ' ων η αίτηση δια της πωλήσεως μέσω ιδιωτικού πλειστηριασμού. Αν το γνώριζε ότι θα δινόταν αυτό το δικαίωμα ουδέποτε θα έβαζε τα ακίνητα του υποθήκη με τις δραστικές πρόνοιες του νέου νόμου όπου τα ακίνητα του θα πωληθούν πάσει θυσία σε οποιαδήποτε τιμή. Κάτω από την προηγούμενη νομοθεσία για τις εκποιήσεις είχε δικαιώματα να μην εκποιηθεί η γη του την οποία καλλιεργεί ενώ με τον νέο νόμο του αφαιρέθηκαν αυτά τα δικαιώματα και θα χάσει την περιουσία του σε εξευτελιστικές τιμές και θα εξακολουθεί να τους χρωστά ένα υπέρογκο ποσό αν το δικαστήριο κρίνει ότι καλώς χρησιμοποιούν το νέο νόμο οι εφεσίβλητοι για την ιδιωτική πώληση της περιουσίας του. Η καταχώρηση της αγωγής του με αριθμό 1897/2018 αφορά τις επίδικες ειδοποιήσεις και δη την τύπος «Ι» και άρα πληρούνται οι προϋποθέσεις του εδαφίου (δ) του άρθρου 44Γ

(3)για παραμερισμό και ακύρωση των επίδικων ειδοποιήσεων και του επίδικου πλειστηριασμού. Η ψήφιση του νέου νόμου Ν. 87(Ι)/2018και η κατάργηση των άρθρων 44Γ

(3)του εδαφίου (δ) και του άρθρου 44ΙΣΤ αποτελούν στέρηση του δικαιώματος της πρόσβασης του στην δικαιοσύνη. Είναι η θέση του ότι τα άρθρα 44Α μέχρι 44ΙΣΤ συμπεριλαμβανομένων των Νόμων Ν.142(Ι)/2014και ο νόμος Ν. 87(Ι)/2018όπως έχουν τροποποιήσει τον Νόμο 9/1965 είναι αντισυνταγματικά στο βαθμό που επεμβαίνουν στο δικαίωμα της ελευθερίας του Συμβάλλεσθαι του άρθρου 26 του Συντάγματος αναφορικά με την επίδικη υποθήκη που συνάφθηκε με τους εφεσίβλητους το 1991 και παρέχουν μονομερή δικαιώματα στους εφεσίβλητους έξω από το νομοθετικό και συμβατικό πλαίσιο της που ίσχυε όταν υπογράφηκε η επίδικη σύμβαση και πουθενά στην σύμβαση υποθήκης δεν δίνεται δικαίωμα ιδιωτικού πλειστηριασμού στους καθ' ων η αίτηση. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση καταχώρισαν ένσταση στην πιο πάνω Αίτηση, στην Ειδοποίηση της οποίας κατέγραψαν αριθμό λόγων ένστασης: 1. Η Αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και αστήρικτη, ανεπαρκής, γενική και αντιφατική και ουδόλως παρουσιάζει οιονδήποτε λόγο για τον οποίο θα πρέπει να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. 2. Δεν πληρούνται και/ή δεν αποσείεται το βάρος αποδείξεως που φέρει ο Αιτητής να στοιχειοθετήσει επαρκώς ενώπιον του Δικαστηρίου ότι συντρέχει ένας εκ των λόγων που αναφέρονται εξαντλητικά στο άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου 9/1965 για ακύρωση της ειδοποίησης τύπου «ΙΑ», ήτοι: «(α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (ε) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου (στ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο.»

1. Η νομική βάση της Αίτησης πάσχει και/ή η Αίτηση λανθασμένα στρέφεται εναντίον των Ειδοποιήσεων Τύπου «Ι», «Θ» και «ΙΒ» καθώς δεν υφίσταται σχετική δικαιοδοτική νομοθετική διάταξη και/ή το άρθρο 44ΙΓ του Νόμου 9/1965 που ενδεχομένως επέτρεπε την καταχώρηση έφεσης εναντίον πράξης ή ειδοποίησης που παραβλάπτει τα έννομα συμφέροντα του παραλήπτη της έχει καταργηθεί.
2. Η παρούσα Έφεση είναι εκπρόθεσμη σε σχέση με τις Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «Θ».
3. Δεν προκύπτει παραβίαση της Οδηγίας της Κεντρικής και του Κώδικα Συμπεριφοράς των Τραπεζών ο οποίος εν πάση περιπτώσει δεν τυχγάνει εφαρμογής στην προκειμένη περίπτωση καθώς τέθηκε σε ισχύ το 2015, ενώ η συμβατική σχέση μεταξύ το διάδικων μερών τερματίσθηκε προ ετών.
4. Η ύπαρξη δικαστικής απόφασης σχετικά με το αξιούμενο ποσό και η εγγραφή ΜΕΜΟ επί της περιουσίας του Εφεσείοντα δεν εμποδίζουν την Καθ' ης η Αίτηση από το να προχωρήσει με πλειστηριασμό του ενυπόθηκου ακινήτου.
5. Δεν είναι δυνατή η εξέταση της συνταγματικότητας του περιεχομένου των ειδοποιήσεων πλειστηριασμού και/ή δεν υπάρχει νομικό υπόβαθρο που να υποστηρίζει την εξέταση της συνταγματικότητας των ειδοποιήσεων πλειστηριασμού καθότι δεν είναι δυνατός ο έλεγχος της συνταγματικότητας του περιεχομένου μιας ειδοποίησης, εφόσον η ειδοποίηση δεν αποτελεί νομοθετική διάταξη ώστε να τεθεί σε αντιδιαστολή με τις συνταγματικές πρόνοιες και να κριθεί κατά πόσον είναι συμβατή με το Σύνταγμα. Τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η Ένσταση παρατίθενται στη συνημμένη ένορκο δήλωση του κ. XXXXX Βανέζη από τη Λευκωσία και στον φάκελο του Δικαστηρίου. Ο Ενόρκως Δηλών λέγει ότι είναι υπάλληλος στο Τμήμα Προβληματικών Λογαριασμών (Recoveries Department) της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Καθ' ων η Αίτηση-Εφεσίβλητων στην παρούσα Έφεση. Η Τράπεζα παρείχε στον Αιτητή πιστωτικές διευκολύνσεις οι οποίες εξασφαλίζονταν, μεταξύ άλλων, με την υποθήκη υπ. αριθμό Υ1860/
6. Η εν λόγω Σύμβαση Υποθήκης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 στην ένσταση. Λόγω μη εκπλήρωσης των συμβατικών υποχρεώσεων του Αιτητή, η Τράπεζα τερμάτισε τις συμφωνίες πιστωτικών διευκολύνσεων και καταχώρησε εναντίον του Αιτητή και άλλων Εναγομένων την αγωγή υπ. Αριθμό 10577/01, η οποία έχει τελεσιδικήσει κατόπιν απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου στα πλαίσια της Πολ. Έφεσης 281/206 ημερομηνίας 18/02/2011 και με την οποία εκδόθηκε απόφαση υπέρ της Τράπεζας και εναντίον του Αιτητή και των λοιπών εφεσειόντων για το συνολικό ποσό €214.040,28 πλέον τόκο προς 9% ετησίως επί ποσού ύψους €114.310,99 από τις 29/06/2001 μέχρι εξόφλησης πλέον δικηγορικά έξοδα. Κατόπιν της έκδοσης της απόφασης στην Πολιτική Έφεση 281/2006 και αφού ο Αιτητής ουδέν ποσό κατέβαλε έναντί και δεν εξόφλησε το εξ' αποφάσεως χρέος του, η Τράπεζα επέδωσε στον Αιτητή και σε όλα τα ενδιαφερόμενα Μέρη τις Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «Θ», γεγονός το οποίο είναι παραδεκτό από τον Αιτητή. Ο Αιτητής καταχώρησε την Αίτηση-Έφεση με αρ. 511/2017 εναντίον των πιο πάνω ειδοποιήσεων την οποία στην πορεία απέσυρε. Στη συνέχεια η Τράπεζα επέδωσε στον Αιτητή και σε όλα τα ενδιαφερόμενα Μέρη τις Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ», γεγονός το οποίο είναι παραδεκτό από τον Αιτητή. Στις 12.7.2018 καταχωρήθηκε η αγωγή υπ' αρ. 1897/
7. Η μόνη ειδοποίηση που μπορεί να εφεσιβληθεί δυνάμει των διατάξεων του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965 ως έχει τροποποιηθεί είναι η ειδοποίηση «Τύπου ΙΑ» για συγκεκριμένους λόγους οι οποίοι παρατίθενται εξαντλητικά στο Νόμο. (α) Οι Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και Τύπου «ΙΒ» επιδόθηκαν στο σωστό τύπο και με το σωστό περιεχόμενο και συνάδουν πλήρως με το δείγμα που υπάρχει στο σχετικό Παράρτημα του Ν. 9/
8. Εν πάση περιπτώσει δεν εγείρεται οποιοσδήποτε ισχυρισμός σχετικά με τον τύπο και περιεχόμενο των Ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ» και Τύπου «ΙΒ». (β) Η Ειδοποίηση «Τύπου ΙΑ» επιδόθηκε δεόντως και εν πάση περιπτώσει η επίδοση δεν αμφισβητείται με την παρούσα Αίτηση. (γ) Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» επιδόθηκε στις 22.6.2018, ήτοι μετά το πέρας της προθεσμίας των 30 ημερών που έθεσαν οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και «Ι» οι οποίες επιδόθηκαν στις 27.7.2017 και πέραν των 30 ημερών πριν την ημερομηνία του πλειστηριασμού, που σύμφωνα με την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» είναι ορισμένος στις 3.10.
9. Εν πάση περιπτώσει δεν εγείρεται τέτοιος ισχυρισμός. (δ) Δεν έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου και δεν εγείρεται τέτοιος ισχυρισμός. (ε) Δεν έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου και δεν εγείρεται τέτοιος ισχυρισμός. (στ) Ο Αιτητής δεν αναφέρει ότι συμμετέχει στο σχέδιο «ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων» ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης και δεν εγείρεται τέτοιος ισχυρισμός. Το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του σε μια τέτοια διαδικασία φέρει ο Αιτητής, ο οποίος εν προκειμένω δεν έχει αποδείξει με σχετική μαρτυρία ότι πληρείται ένας εκ των πιο πάνω λόγων ακύρωσης της ειδοποίησης τύπου ΙΑ και συνεπακόλουθα της διαδικασίας πλειστηριασμού. Η καταχώριση της αγωγής με αρ. 1897/2018, από τον Αιτητή, δεν αποτελεί λόγο ακύρωσης της διαδικασίας πλειστηριασμού με βάση την ισχύουσα νομοθεσία και ότι εν πάση περιπτώσει στην περίπτωση του Αιτητή, οι οφειλές του έχουν αποτελέσει αντικείμενο απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Ως εκ τούτου, δεν ευσταθεί ούτε ο ισχυρισμός του ότι η αγωγή με αρ. 1897/2018 έχει καταστεί άνευ αντικειμένου, καθότι ήταν εξαρχής άνευ αντικειμένου, λόγω (α) της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου και (β) του μεγάλου χρονικού διαστήματος που έχει παρέλθει το οποίο κωλύει τον Αιτητή από το να προωθεί την εν λόγω αγωγή, λόγω αποδοχής του δημιουργηθέντος καθεστώτος. Η Τράπεζα δύναται να προωθεί τη διαδικασία πλειστηριασμού ανεξαρτήτως της ύπαρξης πολιτικής αγωγής και εκδοθείσας δικαστικής απόφασης. Οι διατάξεις του Νόμου 9/1965 ρητά προνοούν για δικαίωμα της Τράπεζας να προχωρήσει με διαδικασία εκποίησης όταν υπάρχει εκδοθείσα δικαστική απόφαση. Ως προς τον ισχυρισμό του Αιτητή ότι δεν είχε καταστεί υπερήμερος για 120 μέρες προτού του επιδοθούν οι Ειδοποιήσεις «Ι» και «Θ», οι οφειλές του έχουν πλέον παγιωθεί ως εξ' αποφάσεως χρέος στα πλαίσια της Πολ. Έφεσης 281/206 ημερομηνίας 18/02/2011 (τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση του Αιτητή) και με την οποία εκδόθηκε απόφαση υπέρ της Τράπεζας και εναντίον του Αιτητή και των λοιπών εφεσειόντων για το συνολικό ποσό €214.040,28 πλέον τόκο προς 9% ετησίως επί ποσού ύψους €114.310,99 από τις 29/06/2001 μέχρι εξόφλησης πλέον δικηγορικά έξοδα. Δεν εξοφλεί και δεν εκπληρώνει τις συμβατικές του υποχρεώσεις, όπως ακριβώς πράττει ο Αιτητής, που ουδέν ποσό έχει καταβάλει έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους του. Σχετικός είναι ο όρος 4 του Εγγράφου Υποθήκης, Τεκμήριο 1 στην παρούσα μου ένορκη δήλωση. Ο Ν.87(Ι)/2018όχι μόνο δεν παραβιάζει το Άρθρο 23 του Συντάγματος, αλλά τουναντίον ισχυροποιεί το εκ του Συντάγματος δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη να διαθέτει οιανδήποτε κινητή ή ακίνητη ιδιοκτησία προς εξασφάλιση χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων. Σύμφωνα με τον όρο 4 της Σύμβασης Υποθήκης, η Καθ' ης η Αίτηση έχει δικαίωμα να προχωρήσει με πώληση του ακινήτου με οποιοδήποτε τρόπο επιθυμεί. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς του Αιτητή για δήθεν παραβίαση του Άρθρου 30 του Συντάγματος και του Άρθρου 6 της ΕΣΔΑ, οι ισχυρισμοί είναι παντελώς αβάσιμοι και αστήρικτοι. Ο Αιτητής προφανώς και μπορεί να προσφύγει στην δικαιοσύνη για την αμφισβήτηση της διαδικασίας όπως και πράττει μέσω της παρούσης Αίτησης - Έφεσης. Επίσης το γεγονός ότι ο νομοθέτης έχει τροποποιήσει τις προϋποθέσεις παραμερισμού των Ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ», δεν οδηγεί στο συμπέρασμα ότι ο Αιτητής στερείται αποτελεσματικής θεραπείας. Τουναντίον, ο Ν.87(Ι)/2018εξασφαλίζει το δικαίωμα του Αιτητή όπως αυτός προσφύγει στην δικαιοσύνη, παρέχοντάς του αποτελεσματική θεραπεία με την δυνατότητα παραμερισμού της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 44Γ

(3). Περαιτέρω, προς εξασφάλιση αποτελεσματικής θεραπείας, οι Αιτητές θα μπορούσαν να αιτηθούν την έκδοση προσωρινού απαγορευτικού διατάγματος, η οποία αποτελεί λόγο παραμερισμού της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» σύμφωνα με το Άρθρο 44Γ

(3)του Ν.87(Ι)/2018. Νομική Πτυχή Κεντρικός πυρήνας των επιχειρημάτων του Αιτητή για την ακύρωση και παραμερισμό της Ειδοποιήσης «ΙΑ» είναι το γεγονός της ύπαρξης της πολιτικής αγωγής υπ΄ αρ. 1897/2018, επικαλούμενος ουσιαστικά ότι η αγωγή 1897/2018 εμπίπτει στην έννοια «εκκρεμούσα αγωγή» εν τη εννοία του άρθρου 44Γ

(3)(δ). Είναι γεγονός ότι καταχώρηση αγωγής εναντίον της Ειδοποίησης «Ι» και «Θ» λειτουργούσε ως τροχοπέδι στη διαδικασία του πλειστηριασμού και είναι ένας εκ των λόγων παραμερισμού της Ειδοποίησης «ΙΑ» σύμφωνα με το άρθρο 44Γ των Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμων του 1965 εως (αρ. 11) του 2015 ο οποίος προβλέπει ότι: «44Γ

(1).........................

(2)...........................

(3)Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο

(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης, για τους ακόλουθους λόγους: (α) ................... (β) ....... (γ) ....... (δ) εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο

(1).» Το πιο πάνω άρθρο έχει τροποποιηθεί και οι λόγοι έχουν αλλάξει ως εξής: «(α) Οι Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και Τύπου «ΙΒ» επιδόθηκαν στο σωστό τύπο και με το σωστό περιεχόμενο και συνάδουν πλήρως με το δείγμα που υπάρχει στο σχετικό Παράρτημα του Ν. 9/

1. Εν πάση περιπτώσει δεν εγείρεται οποιοσδήποτε ισχυρισμός σχετικά με τον τύπο και περιεχόμενο των Ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ» και Τύπου «ΙΒ». (β) Η Ειδοποίηση «Τύπου ΙΑ» επιδόθηκε δεόντως και εν πάση περιπτώσει η επίδοση δεν αμφισβητείται με την παρούσα Αίτηση. (γ) Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» επιδόθηκε στις 22.6.2018, ήτοι μετά το πέρας της προθεσμίας των 30 ημερών που έθεσαν οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και «Ι» οι οποίες επιδόθηκαν στις 27.7.2017 και πέραν των 30 ημερών πριν την ημερομηνία του πλειστηριασμού, που σύμφωνα με την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» είναι ορισμένος στις 3.10.
2. Εν πάση περιπτώσει δεν εγείρεται τέτοιος ισχυρισμός. (δ) Δεν έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου και δεν εγείρεται τέτοιος ισχυρισμός. (ε) Δεν έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου και δεν εγείρεται τέτοιος ισχυρισμός. (στ) Ο Αιτητής δεν αναφέρει ότι συμμετέχει στο σχέδιο «ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων» ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης και δεν εγείρεται τέτοιος ισχυρισμός.» Δηλαδή η παράγραφος (δ) έχει καταργηθεί και αντικατασταθεί με νέα παράγραφο. Καταργήθηκε η πρόβλεψη «εκκρεμεί αγωγή ενώπιον Δικαστηρίου για την Ειδοποίηση που προβλέπεται στο εδάφιο

(1)» με την νέα «έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου.» Συνεπώς η ύπαρξη αγωγής δεν αποτελεί μετά την ισχύ του Ν.87(Ι)/2018, λόγο για παραμερισμό της Ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να γίνει ξεκάθαρο ότι το άρθρο 44Γ

(3)προβλέπει τα εξής: «

(3)Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός τριάντα

(30)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο

(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης, για τους ακόλουθους λόγους:» Η ειδοποίηση της σκοπούμενης πώλησης δεν είναι άλλη από την ειδοποίηση τύπος «ΙΑ». Παρέχεται στον ενυπόθηκο οφειλέτη για τον παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης κατά τον τύπο «ΙΑ» αποκλειστικά. Η νομοθετική αυτή πρόνοια δεν παρέχει στον ενυπόθηκο οφειλέτη δικαίωμα έφεσης για παραμερισμό της ειδοποίησης τύπου «Ι» και «Θ». Οι δύο τελευταίες ειδοποιήσεις, εξάλλου, είναι πληροφοριακού και ενημερωτικού χαρακτήρα. Εκτός του ότι έχει καταργηθεί ο πιο πάνω λόγος, ο Αιτητής δεν απέδειξε κανένα από τους λόγους για παραμερισμό της ειδοποίησης όπως προβλέπονται στο άρθρο 44Γ

(3)με την τροποποίηση του από το Ν.87(Ι)/

1. Οι Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και Τύπου «ΙΒ» επιδόθηκαν στο σωστό τύπο και με το σωστό περιεχόμενο και συνάδουν πλήρως με το δείγμα που υπάρχει στο σχετικό Παράρτημα του Ν. 9/
2. Εν πάση περιπτώσει δεν εγείρεται οποιοσδήποτε ισχυρισμός σχετικά με τον τύπο και περιεχόμενο των Ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ» και Τύπου «ΙΒ». Η Ειδοποίηση «Τύπου ΙΑ» επιδόθηκε δεόντως και εν πάση περιπτώσει η επίδοση δεν αμφισβητείται με την παρούσα Αίτηση. Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» επιδόθηκε στις 22.6.2018, ήτοι μετά το πέρας της προθεσμίας των 30 ημερών που έθεσαν οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και «Ι» οι οποίες επιδόθηκαν στις 27.7.2017 και πέραν των 30 ημερών πριν την ημερομηνία του πλειστηριασμού, που σύμφωνα με την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» είναι ορισμένος στις 3.10.
3. Δεν έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. Δεν έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου. Ο Αιτητής δεν αναφέρει ότι συμμετέχει στο σχέδιο «ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων» ή σε οποιοδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης. Ο Νόμος, άρθρο 44, επιτρέπει σε οιονδήποτε ενυπόθηκον δανιστήν να επιδιώξει και διά πολιτικής αγωγής την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου προς εξόφληση του διά της υποθήκης εξασφαλιζόμενου ποσού. Τοιαύτη δε αγωγή δύναται να εγερθεί οποτεδήποτε, προ ή κατόπιν αιτήσεως προς τον Διευθυντή δυνάμει των διατάξεων του Νόμου. Λόγω μη εκπλήρωσης των συμβατικών υποχρεώσεων του Αιτητή, η Τράπεζα τερμάτισε τις συμφωνίες πιστωτικών διευκολύνσεων και καταχώρησε εναντίον του Αιτητή και άλλων Εναγομένων την αγωγή υπ. Αριθμό 10577/01, η οποία έχει τελεσιδικήσει κατόπιν απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου στα πλαίσια της Πολ. Έφεσης 281/206 ημερομηνίας 18/02/2011 και με την οποία εκδόθηκε απόφαση υπέρ της Τράπεζας και εναντίον του Αιτητή και των λοιπών εφεσειόντων για το συνολικό ποσό €214.040,28 πλέον τόκο προς 9% ετησίως επί ποσού ύψους €114.310,99 από τις 29/06/2001 μέχρι εξόφλησης πλέον δικηγορικά έξοδα. Κατόπιν της έκδοσης της απόφασης στην Πολιτική Έφεση 281/2006 και αφού ο Αιτητής ουδέν ποσό κατέβαλε έναντί και δεν εξόφλησε το εξ' αποφάσεως χρέος του, η Τράπεζα επέδωσε στον Αιτητή και σε όλα τα ενδιαφερόμενα Μέρη τις Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «Θ», γεγονός το οποίο είναι παραδεκτό από τον Αιτητή. Ο Αιτητής καταχώρησε την Αίτηση-Έφεση με αρ. 511/2017 εναντίον των πιο πάνω ειδοποιήσεων την οποία στην πορεία απέσυρε. Στις 12.7.2018 καταχωρήθηκε η αγωγή υπ΄ αρ. 1897/
4. Στη συνέχεια η Τράπεζα επέδωσε στον Αιτητή και σε όλα τα ενδιαφερόμενα Μέρη τις Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ», γεγονός το οποίο είναι παραδεκτό από τον Αιτητή. Το να καταχωρήσει η Τράπεζα πρώτα την αγωγή και να εξασφαλίσει απόφαση για το οφειλόμενο ποσό και διάταγμα για πώληση του ενυπόθηκου και ακολούθως την παρούσα Αίτηση είναι επιτρεπτό από το Νόμο. Από της καταχώρισης της Αγωγής Αρ. 10577/01 μέχρι σήμερα, όπως φαίνεται πιο πάνω, ο Καθ΄ ου η Αίτηση όχι μόνο δεν στερήθηκε του συνταγματικού του δικαιώματος να προσφύγει στη δικαιοσύνη, αλλά αντιθέτως το άσκησε και το ασκούσε όποτε ήθελε. Το εάν δεν κατόρθωσε να εξασφαλίσει κάποια απόφαση ή διάταγμα υπέρ του, αυτό είναι ένεκα δικών του χειρισμών και κωλυσιεργίας. Σύμφωνα με το άρθρο 44Α του Νόμου Μέρος VIA, «Οι διατάξεις του παρόντος Μέρους εφαρμόζονται σε κάθε περίπτωση σύμβασης υποθήκης, η οποία ενεγράφη στο κτηματικό μητρώο πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου ή η οποία εγγράφεται στο κτηματικό μητρώο μετά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου.» Η νομοθετική αυτή διάταξη ανατρέπει τους ισχυρισμούς του Αιτητή περί παραβίασης του άρθρου 28 του Συντάγματος. Ουδεμία παραβίαση του άρθρου 28 του Συντάγματος διαπιστώθηκε από πλευράς των Καθ΄ ων η Αίτηση. Η αρχή της ισότητας αναγκαστικά είναι μία σχετική αρχή, η εφαρμογή της οποίας αναπόφευκτα εξαρτάται από τις πραγματικότητες που ισχύουν στο συγκεκριμένο χρόνο και βασίζεται στην ανάγκη ίσης μεταχείρισης εκείνων που ουσιαστικά βρίσκονται στην ίδια κατάσταση (Panayiotis Christodoulou and Others v. Republic

(1983)3 CLR 1361). Eίναι περαιτέρω ισχυρισμοί του Αιτητή ότι οι ειδοποιήσεις «Τύπος Θ» και «Τύπος Ι» που επιδόθηκαν στον Εφεσείοντα την 27.7.2017 και Ειδοποιήσεις Τύπος ΙΑ ημερομηνίας 21.6.2018 και Τύπος ΙΒ ημερομηνίας 21.6.2018 που επιδόθηκαν στους αιτητές την 22.6.2018 πρέπει να ακυρωθούν και/ή παραμεριστούν εφόσον παραβιάζουν τα άρθρα 23, 26, 28, 30.2 και 152 του Συντάγματος και τα άρθρα 6

(1)και

(13)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Γίνονται οι ίδιες εισηγήσεις, στα θέματα αντισυνταγματικότητας του Νόμου και επιπλέον ότι οι Νόμοι Ν.142

(1)/2014 και Ν.87

(1)/2018 αφαιρούν αναδρομικά τα δικαιώματά του που είχε κάτω από το Ν.9/1965, 1, πριν τροποποιηθεί, τον Νόμο Κεφ. 6 και την Δ.42 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Για τους πιο πάνω ισχυρισμούς υιοθετώ πλήρως και παραθέτω τα όσα αποφασίστηκαν στην υπόθεση Αίτησης-΄Εφεση αρ. 275/2018 1. ΚYRIACOS ANDREOU ARSIOTIS DEVELOPMENTS LTD κ.ά. ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ, 18.9.2018, από τον Α. Δαυίδ, Π.Ε.Δ. στην οποία ηγέρθηκαν παρόμοια θέματα. «Αποτελεί γενική αρχή δικαίου, ότι ένας νόμος δεν μπορεί να έχει αναδρομική ισχύ. Τούτο είναι δυνατόν μόνο εάν είναι δηλωτικός ή αν αφορά θέματα διαδικαστικά ή απόδειξης. Στις περιπτώσεις δε που ο νομοθέτης επιθυμεί να δώσει αναδρομική ισχύ σε νομοθετικές πρόνοιες, οι οποίες δεν καλύπτονται από τις προαναφερόμενες εξαιρέσεις, θα πρέπει ρητά να αναφέρει τούτο. Κατ' ουσία, υπάρχει τεκμήριο μη αναδρομικότητας στο νόμο, εκτός εάν ο νομοθέτης θεσπίσει νομοθετήματα όπως τα πιο πάνω ή εάν αναφέρει τούτο με ρητή πρόνοια (βλ. Χριστοφίδης v Παττίχης

(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 245 και Σάντης ν. Interfund Investments Ltd

(2012)1(Β) Α.Α.Δ. 1670). Σημειώνεται ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση, ο νομοθέτης, τόσο μέσω του τροποποιητικού νόμου 142(Ι)/2014 όσο και μέσω του τροποποιητικού νόμου 87(Ι)/2018, ρητά και κατηγορηματικά έχει προσδώσει αναδρομικότητα στις διατάξεις του μέρους VIA του νόμου 9/1965. Με κάθε σεβασμό προς τις εισηγήσεις του ευπαίδευτου συνηγόρου των εφεσειόντων, με την εισαγωγή του μέρους VIA στο σχετικό νομοθέτημα, δεν υπήρξε οποιαδήποτε αλλοίωση ή επέμβαση στην περιουσία των εφεσειόντων. Ούτε βέβαια στο δικαίωμα τους ελεύθερα να συνάπτουν συμφωνίες και να οργανώνουν τις επαγγελματικές/επιχειρηματικές τους δραστηριότητες. Τίποτα δεν έχει τεθεί υπόψη του δικαστηρίου, ικανό να πείσει προς τούτο. Στην υπό συζήτηση περίπτωση, ως έχει ήδη σημειωθεί, οι εφεσείοντες κάνοντας προφανώς χρήση των αναφαίρετων πιο πάνω δικαιωμάτων τους, διέθεσαν τη συγκεκριμένη ακίνητη περιουσία, παραχωρώντας την μέσω των Δηλώσεων Υποθήκης Υ13159/2011 και Υ14299/2008, ως ενυπόθηκη εγγύηση προς εξασφάλιση της εφεσίβλητης τράπεζας για την παραχώρηση από την τελευταία συγκεκριμένων πιστωτικών διευκολύνσεων. Ότι ρυθμίζεται μέσω της συγκεκριμένης τροποποίησης, είναι θέματα διαδικασίας που άπτονται της μεθόδου αξιοποίησης των από μακρού χρόνου ενυπόθηκων ακινήτων προς ικανοποίηση εξ' αποφάσεως χρέους. Η ενσωμάτωση των συγκεκριμένων προνοιών στο νόμο, δεν διαφοροποιεί ούτε επηρεάζει οποιαδήποτε δικαιώματα του ιδιοκτήτη όπως αυτά είχαν καθοριστεί με την αποδοχή από μέρους του της παραχώρησης των ακινήτων του για εγγραφή υποθηκών προς εξασφάλιση των σχετικών πιστωτικών διευκολύνσεων. Μέσω τους, προστίθεται ακόμα ένας «διαδικαστικός διάδρομος» για την εκποίηση των ακινήτων που με την ελεύθερη βούληση του ιδιοκτήτη τους έχουν ήδη υποθηκευτεί προς εξασφάλιση πιστωτικών διευκολύνσεων. Δεν δημιουργούν κάποιο νέο δικαίωμα για την καθ' ης αίτηση εφεσίβλητη τράπεζα. Πρόκειται για νομοθέτημα που ουσιαστικά αφορά διαδικαστικά ζητήματα, ειδικότερα για τον τρόπο που ο ενυπόθηκος δανειστής μπορεί να εξασκήσει δικαιώματα που έχουν από μακρού χρόνου, συμβατικά, παραχωρηθεί στον ίδιο με τον καταρτισμό των σχετικών υποθηκών το 2008 και 2011, χωρίς να πλήττονται ή να διαφοροποιούνται στην ουσία και τον πυρήνα τους, αναγνωρισμένα από το Σύνταγμα και το νόμο δικαιώματα. Είναι σημαντικό εξάλλου να σημειωθεί το γεγονός πως ο Ν.9/1965, πολύ πριν από την τροποποίηση του με τον τροποποιητικό νόμο142(Ι)/2014 και την ενσωμάτωση, μεταξύ άλλων, του μέρους VIA σε αυτόν, προνοούσε και έδιδε το δικαίωμα στον ενυπόθηκο δανειστή να προχωρήσει με πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, ακόμη και πριν ή χωρίς την εξασφάλιση δικαστικής απόφασης. Στη βάση δε της ισχύουσας νομοθεσίας και κανονισμών (βλ. Μέρος V του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, (Κεφ.6) και τον περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (περιορισμός πωλήσεων) νόμο του 2002 (Ν.88(I)/2002)), τέτοια πώληση μπορούσε στο τέλος της ημέρας να πραγματοποιηθεί, είτε στο ύψος επιφυλαχθείσας τιμής, είτε τελικά, χωρίς να εξασφαλιστεί η επιφυλαχθείσα τιμή. Υπό το σύνολο όσων έχουν τεθεί υπόψη του δικαστηρίου στη συγκεκριμένη περίπτωση, συνολικά θεωρούμενων με τις αρχές που διέπουν το ζήτημα, αποτελεί κατάληξη του δικαστηρίου ότι η εισαγωγή του συγκεκριμένου μέρους του νόμου, δεν επιδρά καθ' οιονδήποτε τρόπο αρνητικά στην απόλαυση των ως άνω συνταγματικών δικαιωμάτων της αιτήτριας, ούτε έχει καταδειχθεί ότι έρχεται σε αντίθεση με τα άρθρα 6.1 και 13 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, όπως επιγραμματικά θα πρέπει να σημειωθεί προκρίνεται τούτο από την πλευρά των εφεσειόντων, κατά τρόπο που θα επέβαλλε την παρέμβαση του δικαστηρίου, ως εισηγείται η πλευρά των τελευταίων.» Στην απόφαση ΑΝΔΡΕΑΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ κ.ά.

(1997)3 ΑΑΔ 441 στις σελίδες 445 - 446 αποφασίστηκε ότι: «Στον τόπο μας ισχύει η αρχή του τεκμηρίου της συνταγματικότητας. Κάθε νόμος θεωρείται συνταγματικός μέχρι να αποφασιστεί το αντίθετο πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Καμιά νομοθετική πράξη δεν κηρύσσεται άκυρη, εκτός αν είναι αντισυνταγματική πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Άλλη αρχή συνταγματικής ερμηνείας είναι ότι τα δικαστήρια απασχολούνται μόνο με τη συνταγματικότητα της νομοθεσίας και όχι με τα κίνητρα, την πολιτική ή τη σοφία της ή ακόμα και με τη συμφωνία της συγκεκριμένης νομοθεσίας με τους κανόνες φυσικής δικαιοσύνης. Άλλη κεφαλαιώδης αρχή είναι ότι, αν είναι δυνατόν, τα δικαστήρια θα ερμηνεύουν το νόμο ούτως ώστε να τον φέρνουν μέσα στα πλαίσια του Συντάγματος.» Η Εξέταση Συνταγματικότητας του Νόμου από το Δικαστήριο γίνεται μόνον όταν είναι απολύτως απαραίτητο για την επίλυση της ενώπιον του Δικαστηρίου διαφοράς. Δημοτικό Συμβούλιο Γεροσκήπου κ.ά. ν. Υπουργικού Συμβουλίου κ.ά.

(1996)3 Α.Α.Δ. 389. Καμιά νομοθετική διάταξη δεν κρίνεται αντισυνταγματική εκτός αν είναι τέτοια πέρα από κάθε λογική αμφιβολία. Σολωμού ν. Vineyard View Tourist Enterprises Ltd

(1998)1Α Α.Α.Δ. 300. Το Δικαστήριο επιλαμβάνεται ζητημάτων αντισυνταγματικότητας μόνο όταν αυτό είναι απαραίτητο για τις ανάγκες της συγκεκριμένης υπόθεσης. Φώτος Χ¨ Δημητρίου ν. Δημοκρατίας

(1998)2 Α.Α.Δ.

1. Κανένα άρθρο του Νόμου κατόρθωσε να αποδείξει πέραν πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, ως αντισυνταγματικό, ο Αιτητής. Οι ισχυρισμοί του Αιτητή περί αντισυνταγματικότητας των δύο τροποποιητικών του Ν.9/1965, Νόμων, πέφτουν στο κενό. Ο Εφεσείων - Αιτητής ισχυρίζεται ότι οι ειδοποιήσεις που επιδόθηκαν σ΄ αυτόν, κάτω από τους Νόμους 142(Ι)/2014 και Ν.87(Ι)/2018είναι καταχρηστικές και έχουν σκοπό να εκβιάσουν τον Εφεσείοντα για να μην απαιτεί την διεκδίκηση των δικαιωμάτων του και να τα υπερασπιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Για την επίδικη υποθήκη και το επίδικο χρέος καταχωρήθηκε η αγωγή αρ. 10577/01 επειδή ο Αιτητής δεν ανταποκρινόταν προς τις συμβατικές του υποχρεώσεις. Του εδόθη η ευκαιρία να ασκήσει τα δικαιώματα του, να υπερασπιστεί. Εκδόθηκε η απόφαση υπέρ της Καθ΄ ης η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή, μετά από ακροαματική διαδικασία, για το συνολικό ποσό των €214.040,28 πλέον τόκος 9% ετησίως επί ποσού ύψους €114.310,99 από τις 29.6.2001 μέχρι εξόφλησης πλέον δικηγορικά έξοδα και διατάγματα εκποίησης ενυπόθηκων ακινήτων και ενεχυριασθέντων μετοχών. Η απόφαση αυτή έχει τελεσιδικήσει κατόπιν απόφασης στην έφεση (
2. ΠΡΑΞΙΤΕΛΗΣ ΒΟΓΑΖΙΑΝΟΣ κ.ά. ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ

(2011)1Α Α.Α.Δ. 253), που άσκησε ο Αιτητής. Μέχρι εδώ ο Αιτητής άσκησε όλα τα Συνταγματικά του Δικαιώματα. Κατόπιν της έκδοσης της απόφασης στην πιο πάνω έφεση και αφού ο Αιτητής ουδέν ποσό κατέβαλε έναντι και δεν εξόφλησε το εξ αποφάσεως χρέος του, η Τράπεζα επέδωσε στον Αιτητή και σε όλα τα Ενδιαφερόμενα Μέρη τις Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «Θ». Ο Αιτητής καταχώρησε την Αίτηση - ΄Εφεση με αρ. 511/2017 εναντίον των πιο πάνω ειδοποιήσεων την οποία απέσυρε. Στη συνέχεια η Τράπεζα επέδωσε στον Αιτητή και σε όλα τα Ενδιαφερόμενα Μέρη τις Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ». Ο Αιτητής είχε το δικαίωμα να ασκήσει τα Συνταγματικά του δικαιώματα σε όλες αυτές τις διαδικασίες όπως και έπραξε. Ουδένας τον εμπόδισε να τα ασκήσει. Ούτε οποιοδήποτε νομοθέτημα τον εμπόδιζε. Καταχώρησε και την αγωγή αρ. 1897/2019 στις 12.7.2018. Στις 23.7.2018 καταχώρισε την παρούσα Αίτηση - ΄Εφεση. Με δεδομένη την τροποποίηση του άρθρου 44Γ

(3)(δ) του Νόμου Ν.9/1965 με τον τροποποιητικό Ν.87(Ι)/2018, το γεγονός ότι εκκρεμεί η αγωγή αρ. 1897/2018 σε βάρος της Καθ΄ ης η Αίτηση, τούτο, δεν αποτελεί πλέον λόγο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπουμένης πώλησης μέσω της διαδικασίας που προβλέπεται στο Μέρος VIA του Ν.9/

1. Η επιλογή της Καθ΄ ης η Αίτηση τράπεζας να προωθήσει στη συγκεκριμένη περίπτωση τη διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA του Ν.9/1965, δεν θα μπορούσε να χαρακτηριστεί καταχρηστική. Ούτε διαπιστώνονται στοιχεία κακοπιστίας εκ μέρους της Εφεσίβλητης Τράπεζας. Η Εφεσίβλητη ενεργεί μέσα στα πλαίσια του Νόμου, Ν.9/
2. Η εξασφάλιση δικαστικής απόφασης για το οφειλόμενο ποσό και δικαιώματος για εκποίηση των ενυπόθηκων ακινήτων δεν εμποδίζει την Εφεσίβλητη να προχωρήσει με την διαδικασία που προβλέπει το Μέρος VIA του Ν.9/
3. Εξάλλου τέτοιο δικαίωμα της παρέχει ο ίδιος ο Νόμος. Ενόψει όλων των πιο πάνω και για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, η Αίτηση - ΄Εφεση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Καθ΄ ης η Αίτηση - Εφεσίβλητης και εναντίον του Εφεσείοντος - Αιτητού όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΣΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο