ALPHA BANK CYPRUS LTD ν. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ ΚΑΙ ΧΩΡΟΜΕΤΡΙΑΣ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ κ.α., Έφεση/Αίτηση: 164/2018, 12/10/2018

(4), στους περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Προστασία Αγοραστών) Κανονισμούς του 2015, στον περί Ακίνητου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο Κεφ. 224 άρθρα 80 και 81, στους περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς του 1956 (622/1956) Κανονισμοί 3 - 12, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας Άρθρα 23, 25, 26, 28, 29, 30, 35, 152, 158 και 179, στον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ.113, επί των αρχών της επιείκειας και επί τις συμφυείς εξουσίες και πρακτικής του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η παρούσα αίτηση εμφαίνονται στην συνημμένη σ΄ αυτή ένορκο δήλωση του XXXXX Θεοδώρου, λειτουργού στην Διεύθυνση Καθυστερήσεων της Αιτήτριας / Εφεσείουσας και ο οποίος έχει προσωπική γνώση των γεγονότων της υπόθεσης και λέγει περαιτέρω τα ακόλουθα: Κατά ή περί την 31.12.1997 ενεγράφη στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας η Υποθήκη με αριθμό Υ.11099/1997 από την Καθ' ής η αίτηση 2 εταιρεία προς όφελος της Αιτήτριας. Η Υποθήκη αυτή ενεγράφη για ποσόν ΛΚ900.000,00 πλέον τόκους. Η Υποθήκη αυτή ενεγράφη αρχικά στο ακίνητο με αριθμό εγγραφής D 5943, ένα χωράφι 593 τετραγωνικά μέτρα, Φ./Σχ. 21-52W2-D5251 (υποθηκευμένο το όλο) ιδιοκτησίας της Καθ'ης η αίτηση

1. Μεταγενέστερα - και κατόπιν έκδοσης ξεχωριστών τίτλων εγγραφής - η Υποθήκη αυτή μεταφέρθηκε όπως είναι η πρακτική του Κτηματολογίου, μεταξύ άλλων, και στο ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/9XX6 Φ./Σχ. 21/52W2 Τμχ. 6XX9 στην Έγκωμη- Λευκωσία, ήτοι στο επίδικο ακίνητο. Η υποθήκη αυτή εξασφάλιζε και εξακολουθεί να εξασφαλίζει μέχρι σήμερα, υποχρεώσεις και δη εξ' αποφάσεως υποχρεώσεις της εταιρείας / Καθ' ης η αίτηση 2 προς την Αιτήτρια. Η Καθ' ης η αίτηση 2 εταιρεία κατά ή περί την 1.5.2018 οφείλει, ως πρωτοφειλέτιδα, στην Αιτήτρια ποσόν ύψους EUR 2.922.725,91 πλέον τόκους από 1.5.2018 δυνάμει πιστωτικών διευκολύνσεων που της έχουν παραχωρηθεί από την Αιτήτρια. Στις 20.11.2003 εξεδόθη εκ συμφώνου δικαστική απόφαση εναντίον της Καθ'ης η αίτηση 2 για ποσόν ύψους ΛΚ 791.471,00 πλέον τόκους στα πλαίσια της αγωγής 10278/2001 Ε.Δ. Λευκωσίας. Το Δικαστήριο με την εν λόγω απόφαση του διατάττει επίσης, μεταξύ άλλων, την πώληση των αναφερόμενων σ'αυτήν ενυπόθηκων κτημάτων δυνάμει της Υποθήκης Υ.11099/1997, ήτοι του ακινήτου υπ' αρ. εγγρ. D 5943 (του οποίου μέρος αποτελεί, βάσει του όρου 2 του εγγράφου Υποθήκης του Τεκμηρίου 1, και το επίδικο ακίνητο με αρ. εγγρ. 0/9886) προς ικανοποίηση των εξ' αποφάσεως οφειλόμενων ποσών και εξόδων. Επίσης στα πλαίσια άλλης αγωγής με αριθμό 9501/2001 εξεδόθη και πάλιν εκ συμφώνου δικαστική απόφαση εναντίον της Καθ'ης η αίτηση 2 και υπερ της Αιτήτριας/Εφεσείουσας. Κατά ή περί την 7.6.2016 και 26.10.2017 αντίστοιχα εκδόθηκαν στα πλαίσια της Αγωγής υπ' αρ. 10278/01 του Ε.Δ. Λευκωσίας και της Αγωγής υπ' αρ. 9501/01 του Ε.Δ. Λευκωσίας Διατάγματα Δικαστηρίου για εκτέλεση των πιο πάνω αποφάσεων ημερ. 20.11.2003 για περίοδο 10 χρόνων. Η Αιτήτρια υπέβαλε αίτηση για αναγκαστική πώληση το 2013 στο Κτηματολόγιο Λευκωσίας αναφορικά με την Υποθήκη Υ.11099/1997 και δυνάμει της απόφασης στην αγωγή 10278/2001 με σκοπό την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου μέσω του Κτηματολογίου και είσπραξη των εσόδων από την πώληση και εξόφληση των πιο πάνω οφειλόμενων ποσών. Η αίτηση έγινε αποδεκτή στο Κτηματολόγιο Λευκωσίας και έλαβε αύξοντα αριθμό ΑΝΠ 388/
2. Από την ημερομηνία εκείνη μέχρι και σήμερα, το Κτηματολόγιο Λευκωσίας σε κανένα διάβημα έχει προβεί με σκοπό την εκποίηση της Υποθήκης Υ.11099/
3. Η Καθ'ης η αίτηση 2 από την 17.2.2015 ετέθη υπό διαχείριση. Στις 22.1.2016 εξεδόθη διάταγμα εκκαθάρισης της Καθ'ης η αίτηση 2 και διορίστηκε ο Επίσημος Παραλήπτης ως εκκαθαριστής της περιουσίας αυτής. Περί την 7.2.2018 η Αιτήτρια παρέλαβε επιστολή ημερ. 29.1.2018 από το Κτηματολόγιο Λευκωσίας, τον «ΤΥΠΟ ΙΕ» επιστολή, με την οποία την πληροφορούσαν ότι ο Διευθυντής του Κτηματολογίου προτίθετο να προχωρήσει με την μεταβίβαση του ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/9XX6 Φ./Σχ. 21/52W2 Τμχ. 6XX9 στην Έγκωμη- Λευκωσία που βαρύνεται με την Υποθήκη Υ.11099/97, το ΑΝΠ 388/2013 και τα ΜΕΜΟ με αρ. ΕΒ 235/2009 και ΕΒ 346/2009 στο όνομα της Καθ'ης η αίτηση 3, δυνάμει του πωλητηρίου εγγράφου με αρ. ΠΩΕ 402/2016 και κατ' επέκταση με την εξάλειψη των πιο πάνω εμπράγματων βαρών και επιβαρύνσεων και Υποθήκης. Εάν η Αιτήτρια επιθυμούσε να υποβάλει ένσταση στην μεταβίβαση αυτή και/ή αίτηση για μεταφορά της Υποθήκης και των εμπράγματων βαρών, σε άλλην ακίνητη ιδιοκτησία της Καθ' ης η αίτηση 2 εταιρείας, θα έπρεπε να το κάμει τούτο εντός 45 ημερών από την παραλαβή της επιστολής ημερ. 29.1.
4. Η Αιτήτρια υπέβαλε ένσταση με επιστολή της ημερ. 23.3.2018 προς το Κτηματολόγιο Λευκωσίας στην μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου στο όνομα της Καθ'ης η αίτηση 3 για τους λόγους που αναφέρονται σε αυτήν. Το Κτηματολόγιο/ Καθ'ου η αίτηση 1 απάντησε στην Αιτήτρια με επιστολή του ημερ. 17.4.2018 - την οποία η Αιτήτρια παρέλαβε στις 23.4.2018- απορρίπτοντας την ένσταση της χωρίς να αιτιολογήσει επαρκώς την εν λόγω απόφαση του και ειδοποίησε αυτήν ότι εκτός εάν προσκομίσει εντός 30 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής διάταγμα Δικαστηρίου που να τον διατάσσει διαφορετικά, ο Διευθυντής του Κτηματολογίου θα προχωρήσει με τη μεταβίβαση του ακινήτου ιδιοκτησία της Καθ' ης η αίτηση 2 με αρ. εγγραφής 0/9XX6 Φ./Σχ. 21/52W2 Τμχ. 6XX9 στην Έγκωμη- Λευκωσία, δυνάμει ΠΩΕ με αρ. 402/2016 στο όνομα της Καθ'ης η αίτηση 3 και συνεπακόλουθα με την απαλλαγή και/ή διαγραφή και/ή εξάλειψη της Υποθήκης Υ.11099/97, του ΑΝΠ 388/2013 και των ΜΕΜΟ με αρ. ΕΒ 235/2009 και ΕΒ 346/
5. Όπως φαίνεται από την συγκεντρωτική κατάσταση, Τεκμήριο 11, σχεδόν για όλα τα ακίνητα υπάρχουν πωλητήρια έγγραφα, κατατεθειμένα στο Κτηματολόγιο Λευκωσίας. Επομένως, εάν ο Διευθυντής του Κτηματολογίου προχωρήσει με μεταβίβαση όλων των ακινήτων στους αγοραστές τους, δυνάμει των ΠΩΕ που είναι κατατεθειμένα στο Κτηματολόγιο, και πληρούν τις προϋποθέσεις του Νόμου 9/1965, τότε η Αιτήτρια θα παραμείνει παντελώς ανεξασφάλιστη και οι δικαστικές αποφάσεις δεν θα μπορούν να εκτελεστούν. Η αξία του επίδικου ακινήτου (αρ. εγγραφής 0/9XX6) βάσει εκτίμησης κτηματολογίου (τιμές του 2013) ανέρχεται στα EUR 140.100,
6. Πρώτη επιβάρυνση είναι η Υποθήκη Υ.11099/1997 προς όφελος της Αιτήτριας για ποσό EUR 1.537.741,30 πλέον τόκους. Περαιτέρω, η Καθ' ης η αίτηση 2 δεν έχει οποιαδήποτε άλλην περιουσία ελεύθερη από οποιοδήποτε βάρος. Επίσης, ως έχω ήδη αναφέρει ανωτέρω, υπάρχουν εξ αποφάσεως χρέη της Καθ'ης η αίτηση 2 προς την Αιτήτρια, και Διατάγματα Δικαστηρίου που διατάσσουν, μεταξύ άλλων, την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου με αρ. εγγρ. D 5943 -του οποίου μέρος αποτελεί, βάσει του όρου 2 του εγγράφου Υποθήκης του Τεκμηρίου 1, και το επίδικο ακίνητο που βαρύνεται από την επίδικη Υποθήκη-, με σκοπό την εξόφληση των εξ' αποφάσεως χρεών αυτών. Εάν προχωρήσει ο Καθ'ού η αίτηση 1 με την μεταβίβαση του ακινήτου με αρ. εγγρ. 0/9886 τότε θα ευρίσκεται σε πλήρη αντίθεση και/ή παραβίαση και/ή παρακοή των Διαταγμάτων του Δικαστηρίου ημερ 20.11.2003 και ο Καθ'ου η αίτηση 1 ενεργεί στην υπό κρίση περίπτωση κατά παράβαση των Δικαστικών Αποφάσεων και/ή χωρίς δικαιοδοσία και/ή εξουσία. Η απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου και η επικείμενη μεταβίβαση αντιβαίνει και καταστρατηγεί τις πρόνοιες της Σύμβασης Υποθήκης, και παρεμποδίζει την εκτέλεση αυτής. Επομένως, πλήττονται ανεπανόρθωτα τα συμφέροντα και συνταγματικά δικαιώματα της Αιτήτριας, τα οποία έχει κατοχυρώσει με την συμφωνία Υποθήκης Υ.11099/
7. Το ίδιο ισχύει και για τις δικαστικές αποφάσεις/διατάγματα πώλησης του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου. Οι πρόνοιες των Άρθρων 44ΙΗ - 44ΚΖ του Νόμου 9/1965, στην βάση των οποίων ο Διευθυντής του Κτηματολογίου εξέδωσε τις προσβαλλόμενες αποφάσεις του ημερ. 29.1.2018 και 17.4.2018, παραβιάζουν τη Αρχή της Διάκρισης των Εξουσιών. Εάν ολοκληρωθεί η επικείμενη μεταβίβαση του ακινήτου υπ' αρ. εγγρ. 0/9XX6 στο όνομα της Καθ'ης η αίτηση 3 - ελευθέρα εμπράγματου βάρους και ακυρωθούν η Υποθήκη Υ.11099/1997, το ΑΝΠ388/2013,τα ΜΕΜΟ καθώς και οι άλλες επιβαρύνσεις, η Αιτήτρια θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά, εφόσον οι εξ'αποφάσεως οφειλές της Καθ'ης η αίτηση 2 θα παραμείνουν ανεξασφάλιστες για το ποσό της αξίας του επίδικου ακινήτου, και η δικαστική απόφαση η οποία προνοεί και διατάττει την πώληση ολόκληρου και αυτούσιου του ενυπόθηκου ακινήτου προς ικανοποίηση των εξ'αποφάσεως χρεών δεν θα μπορεί να εκτελεστεί. Δεν υπάρχει άλλη ελεύθερη περιουσία της Καθης η Αίτηση 2 στην οποία δύναται η Αιτήτρια να μεταφέρει την Υποθήκη της και τις υπόλοιπες προς όφελος της εγγεγραμμένες επί του επίδικου ακινήτου επιβαρύνσεις. Η πώληση του επίδικου ακινήτου, δυνάμει του ΠΩΕ υπ' αρ. 402/2016, έγινε χωρίς να εξασφαλιστεί προηγουμένως η έγγραφη συγκατάθεση της Αιτήτριας και κατά παράβαση της έγγραφης Υποθήκης . Επομένως, εάν προχωρήσει η επικείμενη μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου στην Καθ'ης η αίτηση 3 η Αιτήτρια δεν θα μπορεί να καταγγείλει την παραβίαση αυτή. Δηλαδή, αυτόματα της αφαιρείται το δικαίωμα να προσφύγει στη δικαιοσύνη, κατά παράβαση του άρθρου 30 του Συντάγματος, και να καταγγείλει την παραβίαση αυτή εφόσον το Κτηματολόγιο, δυνάμει των προνοιών του Νόμου (Ν.9/1965) θα προχωρήσει στην μεταβίβαση ενός ακινήτου στους αγοραστές του - αδιαφορώντας έτσι για τα δικαιώματα του πιστωτή/Αιτήτριας αλλά και για τις υποχρεώσεις του πωλητή/Καθ'ης η αίτηση 2 προς τον πιστωτή/Αιτήτρια. Με την διαδικασία αυτή των Άρθρων 44ΙΗ - 44ΚΖ, η συνταγματική διάταξη του περιουσιακού δικαιώματος - Άρθρο 23 του Συντάγματος - καταστρατηγείται εφόσον αποξενώνεται και/ή αποστερείται περιουσία και/ή περιουσιακά δικαιώματα του ενυπόθηκου/εξ' αποφάσεως δανειστή, ήτοι της Αιτήτριας, χωρίς την συγκατάθεσή του και χωρίς εύλογη ή οποιαδήποτε δίκαιη αποζημίωση. Εάν η επικείμενη μεταβίβαση προχωρήσει, η Αιτήτρια θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά, εφόσον οι υποχρεώσεις της Καθ'ης η αίτηση 2 θα παραμείνουν ανεξασφάλιστες και παραβιάζονται τα συνταγματικώς προστατευόμενα δικαιώματα της Αιτήτριας. Ουδεμία αποζημίωση δίδεται γι' αυτήν την απώλεια της Αιτήτριας. Περαιτέρω, παραβιάζεται επίσης το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα της Αιτήτριας, βάσει του άρθρου 25 του Συντάγματος, να οργανώνει ελεύθερα και να προγραμματίζει την επιχειρηματική της δραστηριότητα όπως αυτή θεωρεί σωστό μέσα στα πλαίσια του νόμου και με σκοπό την κερδοφορία καθ'ότι οι προσβαλλόμενες διατάξεις του Νόμου επιβάλλουν, μεταξύ άλλων, αδικαιολόγητα περιορισμούς στην άσκηση της επιχειρηματικής δραστηριότητα της Αιτήτριας. Οι διατάξεις των Άρθρων 44ΙΗ - 44ΚΖ ως αυτές ενσωματώθηκαν με το Άρθρο 2 του Νόμου 139(Ι)/2015 στον Νόμο 9/1965, στην βάση των οποίων λήφθηκε η εφεσιβληθείσα απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου, παρεμβαίνουν στο δικαίωμα των συμβαλλομένων να επιλέξουν και/ή να διαμορφώσουν ελεύθερα το περιεχόμενο και τους όρους των μεταξύ τους συμβάσεων, και/ή παρεμβαίνουν στις ήδη αποκρυσταλλωμένες συμβατικές σχέσεις και δικαιώματα της Αιτήτριας με την ενυπόθηκη οφειλέτιδα εταιρεία/ Καθ'ης η αίτηση 2 και επιφέρουν εκ των υστέρων κατάργηση και/ή τροποποίηση των υφιστάμενων συμβάσεων και των όρων αυτών και αποτρέπουν την εκτέλεση της εν λόγω σύμβασης κατά τρόπο αντίθετο προς τη βούληση των συμβαλλομένων και το άρθρο 26 του Συντάγματος. Πλήττεται επομένως επίσης ανεπανόρθωτα το δικαίωμα και των δύο μερών (Αιτήτριας και Καθ'ης η αίτηση 2) του συμβάλλεσθαι ελευθέρως (Άρθρο 26 του Συντάγματος) και σίγουρα οι πρόνοιες του Νόμου 139(Ι)/2015, οι οποίες τροποποιούν τον Νόμο 9/1965, δεν προλαμβάνουν οποιαδήποτε εκμετάλλευση από οποιοδήποτε πρόσωπο. Η Αιτήτρια με την παρούσα Αίτηση, επιζητεί τη διασφάλιση των νόμιμων συμφερόντων και δικαιωμάτων της τα οποία απορρέουν, εκτός από έγγραφα που έχει παραβιάσει η Καθ'ης η αίτηση 2, από το ίδιο το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας και από τις καθ'όλα νόμιμες, έγκυρες και δεσμευτικές αποφάσεις/διατάγματα του Δικαστηρίου ημερ. 20.11.
8. Εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να αποξενωθεί περαιτέρω η περιουσία της Καθ'ης η αίτηση 2 - η οποία έχει επιβαρυνθεί με την υποθήκη Υ.11099/1997- σε τρίτα πρόσωπα από την Καθ'ης η αίτηση
9. Η παρούσα αίτηση / έφεση έχει μεγάλες και ορατές πιθανότητες επιτυχίας, και σίγουρα υπάρχει σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκαση. ΄Εχουν ήδη εκδοθεί 15 αποφάσεις Επαρχιακών Δικαστηρίων της Κύπρου όπου αποφασίστηκε πως οι προσβαλλόμενες πρόνοιες του Νόμου παραβιάζουν τόσο το άρθρο 23 όσο και το άρθρο 26 του Συντάγματος. Η Καθ΄ ης η Αίτηση καταχώρησε ένσταση την οποία βάσισε στα ίδια νομοθετήματα πάνω στα οποία βασίστηκε και η Αίτηση. Κατέγραψε δε αριθμό λόγω ένστασης, στην ειδοποίηση ένστασης, τους ακόλουθους: «
10. Δεν πληρείται ο δικαιοδοτικός όρος του κατεπείγοντος και δεν έπρεπε να εκδοθεί προσωρινό διάταγμα μονομερώς στην απουσία της Καθ' ης η Αίτηση / Εφεσίβλητης
12. Δεν πληρούνται οι βασικές προϋποθέσεις για να καταστεί απόλυτο το διάταγμα που εκδόθηκε προσωρινά.
13. Οι Αιτητές / Εφεσειόντες δεν προέρχονται με καθαρά χέρια καθώς δεν αποκάλυψαν ουσιώδη γεγονότα.
14. Δεν υπάρχει ουσιώδης ζήτημα προς εκδίκαση κατά την κυρίως αίτηση / έφεση.
15. Οι Αιτητές / Εφεσειόντες δεν έχουν ορατή πιθανότητα επιτυχίας να δικαιούνται σε θεραπεία στην κυρίως αίτηση/ έφεση. Σε περίπτωση που δεν καταστεί το διάταγμα ημερ. 21/05/2018 απόλυτο οι Αιτητές / Εφεσειόντες δεν θα υποστούν ανεπανόρθωτη βλάβη.
16. Η αίτηση ημερ. 17/05/2018 των Αιτητών / Εφεσειόντων είναι ουσιωδώς παράτυπη και/ή αβάσιμη και ανυπόστατη καθώς δεν στηρίζεται στα άρθρα 44ΙΗ έως 44ΚΖ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/
18. Η αίτηση ημερ. 17/05/2018 θα πρέπει να απορριφθεί γιατί οι Αιτητές / Εφεσειόντες λειτούργησαν καταχρηστικά.
19. Ο XXXXX Θεοδοσίου δεν είχε καμία εξουσιοδότηση εκ μέρους των Αιτητών / Εφεσειόντων να προβεί στην ένορκη δήλωση ημερ. 17/05/2018 που συνοδεύει την ενδιάμεση μονομερής αίτηση ημερ. 17/05/
21. Δεν είναι εύλογο και δίκαιο υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης να καταστεί απόλυτο το προσωρινό διάταγμα ημερ. 21/05/2018.» Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση εκτίθενται στην επισυνημμένη σ΄ αυτή ένορκη δήλωση της XXXXX Ανδρέου, Καθ΄ ης η Αίτηση - Εφεσίβλητης 3, η οποία λέγει μεταξύ άλλων και τα εξής: Το προσωρινό διάταγμα δεν θα πρέπει να καταστεί απόλυτο καθώς δεν στοιχειοθετείται άμεσος κίνδυνος να μεταβιβάσει το επίδικο διαμέρισμα σε τρίτο και ως εκ τούτου να το αποξενώσει. Οι Αιτητές / Εφεσειόντες επικαλούνται ότι υπάρχει κίνδυνος χωρίς να παρέχουν στοιχεία, παρουσιάζοντας μονάχα αόριστους ισχυρισμούς. Επιπλέον δεν συντρέχει η τρίτη προϋπόθεση να καταστεί το διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς απόλυτο, καθώς οι Αιτητές / Εφεσειόντες δεν θα υποστούν καμία ανεπανόρθωτη βλάβη αν μεταβιβαστεί το επίδικο διαμέρισμα επ' ονόματι της αφού δεν αποκάλυψαν στοιχεία τι έγινε με τους υπόλοιπους αγοραστές των διαμερισμάτων στο ίδιο μπλοκ με το επίδικο, δεν αποκάλυψαν την αγοραία αξία των μεριδίων γης που αναλογεί στα υπόλοιπα διαμερίσματα του συγκροτήματος και την αγοραία αξία όλου του ακινήτου ώστε το δικαστήριο να μπορεί καταλήξει σε ασφαλή συμπεράσματα αν οι Αιτητές / Εφεσειόντες παραμένουν ανεξασφάλιστοι ή όχι. Η παράλειψη τους αυτή αφορά ουσιώδη γεγονότα και σύμφωνα με το δόγμα «clean hands» στο δίκαιο της επιείκειας, το Σεβαστό Δικαστήριο θα πρέπει να παύσει να ακούει τους Αιτητές / Εφεσειόντες στην παρούσα διαδικασία και να ακυρώσει το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς την 21/05/
22. Η νομική βάση στην οποία στηρίζεται η αίτηση δεν αναφέρει τις ορθές πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας και πιο συγκεκριμένα τα άρθρα 44ΙΗ - 44ΚΖ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/1965 και όπως με συμβουλεύουν οι Δικηγόροι μου τέτοια παρατυπία δεν μπορεί να θεραπευθεί. Ο Ελευθέριος Θεοδώρου δεν είχε καμία εξουσιοδότηση από τους Αιτητές / Εφεσειόντες να προβεί στην ένορκη δήλωση ημερ. 17/05/2018 που συνοδεύει την ενδιάμεση μονομερή αίτηση ημερ. 17/05/
23. Κατά την 01/02/2005 υπόγραψε σύμβαση αγοραπωλησίας του διαμερίσματος με αριθμό XXXXX στο ισόγειο, του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 4/5XX3, Φ/Σχ. 21/52W2, Τμήμα 4, Τεμάχιο 5XX1, στηνΈγκωμη με την εταιρεία CYPROPERTIES CONSTRUCTIONS LIMITED (ΑΕ. 76527) έναντι του ποσού των Λ.Κ. 70.
24. Το αγοραπωλητήριο συμβόλαιο ημερ. 01/02/2005 επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
25. Σύμφωνα με την παράγραφο 2.3 του συμβολαίου το ποσό των Λ.Κ. 70.000 θα πληρωνόταν ως ακολούθως: α) Με την υπογραφή της συμφωνία θα πληρωνόταν το ποσό των Λ.Κ. 3.
26. β) Μέχρι την 10/02/2005 θα πληρωνόταν το ποσό των Λ.Κ. 65.
27. γ) Με την έκδοση του τίτλου ιδιοκτησίας το ποσό των Λ.Κ. 2.
28. Κατά την 20/01/2005 και την 01/02/2005 κατέβαλε στην Πωλήτρια εταιρεία του επίδικου διαμερίσματος το ποσό των Λ.Κ. 3.
29. Κατά την 11/02/2005 κατέβαλε στην Πωλήτρια εταιρεία το ποσό των Λ.Κ. 35.000 και την 14/02/2005 κατέβαλε στην Πωλήτρια εταιρεία το ποσό των Λ.Κ. 30.000 με αποτέλεσμα μέχρι τότε να της καταβάλει το ποσό των Λ.Κ. 68.000 και να παραμένει υπόλοιπο το ποσό των Λ.Κ. 2.000 το οποίο θα καταβαλλόταν με την έκδοση ξεχωριστού τίτλου ιδιοκτησίας του επίδικου διαμερίσματος το οποίο αγόρασε. Κατά την 09/06/2016 κατέθεσε το πωλητήριο έγγραφο ημερ. 01/02/2005 για το επίδικο διαμέρισμα στο Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας και έλαβε τον αριθμό ΠΩΕ 402/
30. Έχει εξοφλήσει όλες τις υποχρεώσεις της μέχρι σήμερα σε όλες τις αρμόδιες δημόσιες υπηρεσίες αναφορικά με το επίδικο διαμέρισμα. Κατά την 09/06/2016 καταχώρησε την αίτηση στο Κτηματολόγιο για εγγραφή του επίδικου διαμερίσματος επ' ονόματι της σύμφωνα με το μέρος VIB (Προστασία Εγκλωβισμένων Αγοραστών) του περί Μεταβίβασης και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/
31. Η αίτηση έλαβε τον αριθμό ΑΕΑ 643/
32. Πριν την ειδοποίηση πρόθεσης μεταβίβασης του επίδικου διαμερίσματος επ' ονόματι της ημερ. 29/01/2018 από τον Διευθυντή του Κτηματολογίου έλαβε ειδοποίηση από τον Διευθυντή του Κτηματολογίου για κατάθεση του υπόλοιπου οφειλόμενου ποσού ύψους Λ.Κ. 2.000 από τη σύμβαση πώλησης ημερ. 01/02/2005 σε ειδικό λογαριασμό σύμφωνα με το άρθρο 44Κ

(2)του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/1965. Κατά την 23/01/2018 κατέθεσε κατ' εντολή του Διευθυντή του Κτηματολογίου το ποσό των €3.428,20 σε ειδικό λογαριασμό που ανοίχθηκε στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου). Δεν πληρείται η προϋπόθεση του κατεπείγοντος για την έκδοση προσωρινού διατάγματος ημερ. 21/05/2018 και δεν θα πρέπει να καταστεί απόλυτο καθώς ενώ έλαβαν την 23/04/2018 την προσβαλλόμενη απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου ημερ. 17/04/2018, καταχώρησαν την ενδιάμεση αίτηση για λήψη προσωρινού διατάγματος την 17/05/2018 αφήνοντας να παρέλθουν 24 ημέρες από την ημερομηνία που έλαβαν γνώση με αποτέλεσμα να δράσουν καθυστερημένα για λήψη προσωρινού μέτρου αφού ο διευθυντής τους έδινε προθεσμία στην απόφαση του ημερ. 17/04/2018 μόλις 30 ημέρες. Για την σύναψη πωλητηρίου εγγράφου μεταξύ εμένα και της εταιρείας CYPROPERTIES CONSTRUCTIONS LIMITED (ΑΕ. 76527) για την αγορά του επίδικου διαμερίσματος δεν ήταν αναγκαίο η προηγούμενη συγκατάθεση των Αιτητών / Εφεσειόντων καθώς αυτό παραβιάζει την αρχή του privity of contract και την ελευθερία του συμβάλλεσθαι που κατοχυρώνεται στο άρθρο 26 του Συντάγματος. Εξάλλου ήταν στην γνώση των Αιτητών / Εφεσειόντων ότι η πιο πάνω εταιρεία θα προχωρούσε σε μεταβίβαση μεριδίων επί του ενυπόθηκου ακινήτου καθώς ήταν εταιρεία που ασχολείτο με την ανάπτυξη γης και την ανέγερση οικοδομής. Δεν παραβιάζεται το δικαίωμα των Αιτητών / Εφεσειόντων να προσφύγουν στην δικαιοσύνη καθώς όλες οι αποφάσεις του Διευθυντή του Κτηματολογίου σύμφωνα με το άρθρο 80 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας Νόμου Κεφ. 224, μπορούν να προσβληθούν, επομένως με την παρούσα διαδικασία οι Αιτητές / Εφεσειόντες έχουν την ευκαιρία να αναπτύξουν τα επιχειρήματα τους. Οι ισχυρισμοί των Αιτητών / Εφεσειόντων ότι το μέρος VIB του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/1965 παραβιάζει την αρχή της διάκρισης των εξουσιών είναι ανεδαφικός καθώς ο Διευθυντής του Κτηματολογίου δεν άσκησε δικαστική εξουσία, αλλά αντίθετα άσκησε την αρμοδιότητα που του δίνει η ως άνω νομοθεσία και οιοσδήποτε διαφωνεί έχει το δικαίωμα να προσβάλει την απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου ενώπιον της δικαιοσύνης. Με το μέρος VIB του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/1965 δεν παραβιάζεται το δικαίωμα ιδιοκτησίας που κατοχυρώνεται στο άρθρο 23 του Συντάγματος καθώς οι ενυπόθηκοι δανειστές μπορούν να αναζητήσουν από τον ενυπόθηκο οφειλέτη το τίμημα που λαμβάνει κάθε φορά από σύμβαση πώλησης μεριδίου του ενυπόθηκου ακίνητου ή να αιτηθούν την μεταφορά υποθήκης που αντιστοιχεί σε μερίδιο γης ενυπόθηκου ακινήτου σε άλλο ακίνητο. Ούτε το δικαίωμα του συμβάλλεσθαι (άρθρο 26 του Συντάγματος) πλήττεται όπως ισχυρίζονται οι Αιτητές / Εφεσειόντες καθώς οι ενυπόθηκοι δανειστές έχουν άλλα μέσα για την εξασφάλιση του ενυπόθηκου χρέους όπως το να υπογράψουν σύμβαση εκχώρησης με τους ενυπόθηκους οφειλέτες για την είσπραξη των ποσών που προκύπτουν από το τίμημα πώλησης μεριδίων του ενυπόθηκου ακινήτου. Δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος να υποστούν ανεπανόρθωτη βλάβη οι Αιτητές / Εφεσειόντες αφού δεν προτίθεται να μεταβιβάσει το επίδικο διαμέρισμα. Ούτε θα υποστούν ανεπανόρθωτη βλάβη οι Αιτητές / Εφεσειόντες αν δεν καταστεί απόλυτο το προσωρινό διάταγμα καθώς αν δεν εκδοθεί απόφαση υπέρ τους στην κυρίως αίτηση τότε η απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου για μεταβίβαση του επίδικου διαμερίσματος επ' ονόματι του θα ακυρωθεί και ο Διευθυντής θα διαταχθεί να μεταβιβάσει το επίδικο διαμέρισμα στον Καθ' ου η Αίτηση / Εφεσίβλητο 2 και να εγγράψει όλα τα εμπράγματα βάρη που διαγράφηκαν. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που έχουν τεθεί από τη νομολογία για να καταστεί απόλυτο ένα διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς. Με βάση τα ανωτέρω δεν είναι ούτε ορθό ούτε δίκαιο. Το βάρος απόδειξης των προϋποθέσεων που έχουν τεθεί από την νομολογία είναι πάνω στους Αιτητές / Εφεσειόντες και αυτοί όχι μόνο δεν τις απόδειξαν αλλά δεν προσέρχονται ούτε με καθαρά τα χέρια. Η ακρόαση της Αίτησης έγινε με βάση το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων. Στην απόφαση Iacovou Brothers (Constr.) Ltd ν Fashionwise Ltd

(2000)1 ΑΑΔ σελ. 1377 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Είναι ορθό ότι σε περιπτώσεις αιτήσεων που οι ισχυρισμοί του αιτητή αμφισβητούνται ο αιτητής θα πρέπει να προσκομίσει προφορική μαρτυρία για να αποσείσει το σχετικό βάρος που έχει για την απόδειξη των ισχυρισμών του. (Ίδε Krashias Shoe Factory Ltd ν Adidas Sportschuhfabriken Adi Dossier K.G.

(1989)1(E) Α.Α.Δ. 750 και Louis Vuitton ν. Dermosak Ltd and Orphanidou

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). Ο αιτητής μπορεί να αποσείσει το σχετικό βάρος της απόδειξης είτε με την παράθεση της δικής του μαρτυρίας είτε με την αποκάλυψη στοιχείων που προκύπτουν από την αντεξέταση στην οποία υποβάλλει τα πρόσωπα τα οποία έχουν προβεί σε ένορκες δηλώσεις εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση. Επισημαίνουμε ότι με την πρόσφατη τροποποίηση του Κανονισμού 4 της Διαταγής 48 (Ίδε ο περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 3) Διαδικαστικός Κανονισμός του 1999) η ακρόαση της αίτησης διεξάγεται με βάση τα γεγονότα που περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις με δυνατότητα αντεξέτασης». Συνεπώς το Δικαστήριο θα βασιστεί στα γεγονότα όπως αυτά περιέχονται στις ένορκες δηλώσεις, λαμβανομένου υπόψη του βάρους απόδειξης των ισχυρισμών εκάστου των δύο Μερών. Είναι νομολογημένο ότι το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό της διαδικασίας δεν πρέπει να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Ούτε πρέπει να αποφαίνεται σε θέματα αξιοπιστίας εκτός εκεί που τούτο είναι απόλυτα αναγκαίο καθότι διαφορετικά θα επηρεάζετο δυσμενώς η υπόθεση στην ουσία της για τον διάδικο εκείνο τον οποίο το Δικαστήριο έκρινε από αυτό το στάδιο ως αναξιόπιστο. Όλα τα ζητήματα που εγείρονται στην αγωγή παραμένουν ζωντανά για να αποφασισθούν όταν θα εκδικασθεί η ουσία της (βλ. Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka A.Δ.

(1999)1 Α.Α.Δ. 225). Στην απόφαση Τ.Α. Micrologic Com. Consult Ltd v. Microsoft Corporation

(2002)1(Γ) ΑΑΔ 1802 αποφασίστηκε ότι: «Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξής του. Αυτό είναι το πραγματικό νόημα των επί του θέματος αποφάσεων μας: βλ. ενδεικτικά τις Constantinides v. Makriyiorghou

(1978)1 C.L.R. 585, Odysseos v. Pieris Estates and Others

(1982)1 C.L.R. 557 κ.ά. και Κυτάλα ν. Χρυσάνθου κ.ά.

(1996)1 Α.Α.Δ. 253. Αυτό συχνά παραγνωρίζεται στα Επαρχιακά Δικαστήρια τόσο από δικηγόρους όσο και από δικαστές με αποτέλεσμα η διαδικασία να γίνεται απαραδέκτως πολύπλοκη και μακρά.» Η νομολογία επί των προσωρινών διαταγμάτων είναι πασίγνωστη και το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, έχει αναλυθεί με σαφήνεια στην υπόθεση Οδυσσέως ν. Pieris Estates Ltd

(1982)1 ΑΑΔ 557, η ικανοποίηση δε των τριών κριτηρίων που τίθενται ως προϋποθέσεις αποτελεί το πρωταρχικό μέλημα του Δικαστηρίου πριν δυνηθεί να περάσει στην εξέταση του ισοζυγίου της ευχέρειας, με τη συνεκτίμηση όλων των σχετικών παραγόντων. Το άρθρο 32

(1)του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, προβλέπει την εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει απαγορευτικό διάταγμα όταν κρίνει τούτο δίκαιο ή πρόσφορο με βάση τις περιστάσεις της υπόθεσης που είναι ενώπιον του. Προκειμένου δε για παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα θα πρέπει σύμφωνα με την επιφύλαξη στο ίδιο άρθρο να ικανοποιηθεί επιπρόσθετα ότι συντρέχουν και οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α) Ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά την κυρίως δίκη. β) Ότι υπάρχει πιθανότητα ο ενάγοντας να δικαιούται σε θεραπεία και γ) Ότι εκτός εάν εκδοθεί το παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος ικανοποιείται με αναφορά στα καταχωρημένα δικόγραφα για την αποκάλυψη μιας συζητούμενης υπόθεσης, ενώ το δεύτερο κριτήριο ικανοποιείται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης και σχετίζεται με την ένδειξη ή παρουσίαση μίας ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Τα δύο αυτά κριτήρια είναι σε κάποιο βαθμό αλληλένδετα και θα μπορούσε να λεχθεί ότι ενώ το πρώτο κριτήριο εξετάζεται σε συσχετισμό με τη νομική θεμελίωση της αξίωσης, το δεύτερο προχωρεί ένα ακόμη βήμα συσχετίζοντας τη νομική αυτή θεμελίωση με την προσφερόμενη μαρτυρία για την πραγματική θεμελίωση της αγωγής επί των γεγονότων. Αν ο αιτητής είναι σε θέση να δείξει κάτι πέρα από την απλή πιθανολόγηση αλλά λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων θεωρείται ότι ικανοποιεί το δεύτερο αυτό κριτήριο. Το τρίτο κριτήριο ικανοποιείται όπου οι αποζημιώσεις θεωρούνται ότι δεν αποτελούν ικανοποιητική θεραπεία. Με δεδομένο ότι η θεραπεία του προσωρινού διατάγματος ανάγεται κατ' εξοχή στο δίκαιο της επιείκειας, αν η αποτίμηση σε χρήμα μπορεί να γίνει εύλογα, τότε η έκδοση του ή η διατήρησή του σε ισχύ, αποκλείεται. Ακόμη και ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση των ζημιών δεν δικαιολογεί κατ' ανάγκην την έκδοση διατάγματος όπως έχει υποδείξει η υπόθεση ΚΟΤ ν. Θεωρή

(1989)1 ΑΑΔ (Ε) 255. Σκοπός των ενδιάμεσων προσωρινών διαταγμάτων είναι η διατήρηση της υπάρχουσας κατάστασης πραγμάτων (status quo) στα πλαίσια της οποίας έχει καταχωρηθεί η αίτηση για το προσωρινό διάταγμα (βλ. Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd

(2011)1(Γ) Α.Α.Δ. 1848 και Κοσμά ν. Χατζηκυπρή

(2000)1 Α.Α.Δ. 169). Η διατήρηση της υπάρχουσας κατάστασης πραγμάτων εξετάζεται σε συνάρτηση με την προϋπόθεση να υποστεί ο Ενάγοντας ανεπανόρθωτη ζημιά εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα καθώς επίσης και με το κατά πόσον είναι εύλογο και δίκαιο να εκδοθούν τα ενδιάμεσα διατάγματα. Η διαδικασία ακρόασης ενός προσωρινού διατάγματος γίνεται μέσα στην περιορισμένη σφαίρα της εξέτασης του ερωτήματος κατά πόσο νομότυπα από πλευράς διαδικασίας προωθήθηκε το αίτημα, καθώς και σε σχέση με το υπόβαθρο των γεγονότων που περιβάλλουν την αίτηση, με γνώμονα τη συσχέτιση τους με τα τρία κριτήρια και το ισοζύγιο της ευχέρειας, αλλά το Δικαστήριο δεν προχωρεί στην κατάληξη συμπερασμάτων αναφορικά με την πλήρη εξέταση είτε του πραγματικού είτε του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης, δεδομένου ότι, όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Jonitexo v. Adidas

(1984)1 AAΔ 263, αυτό εμπίπτει στην σφαίρα εξέτασης του Δικαστηρίου που εκδικάζει την ουσία της ιδίας της αγωγής. Τα ίδια λέχθηκαν και στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου

(1995)1 ΑΑΔ 248, 269 -

1. Επιστρέφοντας στην πρώτη προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 32 του Ν.14/60 και λαμβάνοντας υπόψη τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης όπως διαφαίνονται από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση, υπενθυμίζοντας ότι η πρώτη προϋπόθεση αφορά τη νομική θεμελίωση της αξίωσης του Αιτητή, βρίσκω ότι η διαφορά εδράζεται στην ισχυριζόμενη αντισυνταγματικότητα των άρθρων 44ΙΘ, 44Κ, 44ΚΒ και 44ΚΓ του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου Ν.9/1965όπως αυτός τροποποιήθηκε. Όπως προκύπτει από τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, η Αιτήτρια παραχώρησε στην Καθ΄ ης η Αίτηση 2, οφειλέτρια εταιρεία, τραπεζικές διευκολύνσεις με την εγγύηση και/ή κάλυψη ή εξασφάλιση της Καθ΄ ης η Αίτηση 2, η οποία είναι αλληλέγγυα και προσωπικά υπεύθυνη για την εξ ολοκλήρου εξόφληση των χρεωστικών υπολοίπων των επίδικων λογαριασμών δανείων, στη βάση των Εγγράφων Υποθήκης, τα οποία υπέγραψε αναλαμβάνοντας την εξ ολοκλήρου υποχρέωση κάλυψης και/ή εξόφλησης όλων των υποχρεώσεών της οφειλέτριας εταιρείας, έναντι της Αιτήτριας, όπως αυτές απορρέουν από τις επίδικες τραπεζικές διευκολύνσεις που παραχώρησε η Αιτήτρια. Η οφειλέτρια εταιρεία εξακολουθεί να έχει ανεξόφλητο υπόλοιπο. Είναι η θέση της Αιτήτριας ότι τα επίδικα άρθρα του Νόμου στη βάση των οποίων ενήργησε ο Διευθυντής και προέβηκε στην Απόφαση, προσβάλλουν τα συνταγματικά δικαιώματα της Αιτήτριας και συνεπώς είναι αντισυνταγματικά. Συνεπώς, οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32 για την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων, θα πρέπει να κριθούν υπό αυτό το πρίσμα, ήτοι την πιθανή αντισυνταγματικότητα των επίδικων άρθρων. ΄Ηδη η αντισυνταγματικότητα των άρθρων αυτών έχει κριθεί σε πρωτόδικες αποφάσεις, όπως στην Αίτηση/΄Εφεση Αρ. 53/16 μεταξύ Alpha Bank Cyprus Ltd v.
2. Επαρχιακού Κτηματολογικού Λειτουργού Λεμεσού κ.ά. ημερ. 17.5.17, Αίτηση/΄Εφεση αρ. 326/16 Alpha Bank Cyprus Ltd v.
3. Επαρχιακού Κτηματολογικού Λειτουργού Λεμεσού κ.ά. ημερομηνίας 13.10.2017 και Αίτηση/΄Εφεση αρ. 71/16 Alpha Bank Cyprus Ltd v.
4. Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας Πάφου κ.ά. ημερομηνίας 24.5.
5. Η επόμενη προϋπόθεση αφορά στο κατά πόσο υπάρχει πιθανότητα ο Αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία. Είναι φανερό ότι για την προϋπόθεση αυτή απαιτείται κάτι διαφορετικό αλλά και κάτι περισσότερο υπό μορφή απόδειξης από προηγουμένως. Θα πρέπει το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί ότι η υπόθεση του Αιτητή έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας (βλ. Οδυσσέως ν. Pieris Estates

(1982)1 CLR 557). Ανατρέχει για το σκοπό αυτό στη μαρτυρία η οποία έχει προσαχθεί με τη μορφή εγγράφων ενόρκων δηλώσεων, όχι βέβαια για να προβεί σε ευρήματα γεγονότων αλλά για να διαπιστώσει τη δυναμική της ήτοι κατά πόσο υπάρχει ορατή πιθανότητα η μαρτυρία στο σύνολό της να μπορεί να αποδώσει στο τέλος της ημέρας τη θεραπεία την οποία επιδιώκει ο Αιτητής με την αγωγή του. Σίγουρα οι Καθ΄ ων η Αίτηση αμφισβητούν την αξίωση της Αιτήτριας. Αυτά όμως είναι θέματα τα οποία θα αποφασίσει το Δικαστήριο στα πλαίσια της αγωγής. Λαμβανομένων υπόψη των γεγονότων της υπόθεσης και την ύπαρξη πρωτόδικων αποφάσεων επί των θεμάτων αντισυνταγματικότητας που εγείρονται, αποδεικνύουν ότι υπάρχει πιθανότητα η Αιτήτρια να δικαιούται σε θεραπεία. Σίγουρα οι πρωτόδικες αποφάσεις δεν είναι δεσμευτικές. Εάν βεβαίως ήτο δεσμευτικές δεν θα ομιλούσαμε περί πιθανότητας αλλά περί βεβαιότητας ότι η Αιτήτρια δικαιούται σε θεραπεία. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η ακρόαση της αίτησης έγινε με βάση τα γεγονότα όπως αυτά προκύπτουν μέσα από τις ένορκες δηλώσεις που επισυνάπτονται στην αίτηση και την ένσταση. Σε σχέση με τις δύο πρώτες προϋποθέσεις που είναι αναγκαίες για την έκδοση προσωρινού διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του Ν.14/60 έχω ικανοποιηθεί ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και επίσης ότι υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας η Αιτήτρια να δικαιούται σε θεραπεία. H τρίτη προϋπόθεση αφορά την πιθανότητα να υποστεί ο Ενάγοντας ανεπανόρθωτη ζημιά αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν συνάδει μόνο με την υλική ζημιά αλλά είναι ευρύτερη και περιλαμβάνει και τη προστασία των δικαιωμάτων του Αιτητή (βλ. Highgate Primary School Ltd κ.ά. ν. Φυλακτίδη κ.ά.

(2009)1 Α.Α.Δ. 317). Στην απόφαση Κυρισάββα ν. Κύζη

(2001)1 Α.Α.Δ. 1245 αναγνωρίστηκε και επιβεβαιώθηκε η λειτουργία του Δικαστηρίου ως θεματοφύλακα του Κράτους Δικαίου για την αποτροπή παράνομων και παράτυπων ενεργειών. ΄Ενας από τους κυριότερους σκοπούς των ενδιάμεσων διαταγμάτων είναι η διατήρηση της υπάρχουσας κατάστασης πραγμάτων στα πλαίσια της οποίας έχει καταχωρηθεί η αίτηση για το προσωρινό διάταγμα. Η διατήρηση της υπάρχουσας κατάστασης πραγμάτων εξετάζεται σε συνάρτηση με την προϋπόθεση να υποστεί η Αιτήτρια ανεπανόρθωτη ζημιά αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα καθώς επίσης και με το κατά πόσο είναι εύλογο και δίκαιο να εκδοθεί το ενδιάμεσο διάταγμα. Από την Κτηματολογική έρευνα και από την έρευνα στην οποία προέβηκε η Αιτήτρια, η Καθ΄ ης η Αίτηση 2 δε φαίνεται να διαθέτει οποιαδήποτε περιουσία ελεύθερη, εμπραγμάτων βαρών από την οποία να μπορεί να ικανοποιηθεί η απαίτηση ή μέρος της απαίτησης της Αιτήτριας σε περίπτωση επιτυχίας της ΄Εφεσης και δεν διαθέτει οποιαδήποτε ακίνητη περιουσία ελεύθερη από επιβαρύνσεις. Εάν δεν παραχωρηθεί το αιτούμενο διάταγμα, τότε ο Καθ΄ ου η Αίτηση 1 θα μεταβιβάσει το Ακίνητο στο όνομα τη Καθ΄ ης η Αίτηση 3 και θα διαγράψει την Υποθήκη που είναι προς όφελος της Αιτήτριας, συνεπώς η τελευταία θα απωλέσει το περιουσιακό της δικαίωμα ενώ ταυτόχρονα με την διαγραφή της υποθήκης θα παραβιαστούν τα συνταγματικά της δικαιώματα. Ακολούθως της μεταβίβασης επ΄ ονόματι της Καθ΄ ης η Αίτηση 3 είναι, σύμφωνα με τις παραδοχές της Καθ΄ ης η Αίτηση 3, πολύ πιθανόν ότι αυτό θα μεταβιβαστεί περαιτέρω σε καλόπιστο τρίτο, καθιστώντας έτσι την μεταγενέστερη επαναφορά του και επανεγγραφή του στο όνομα της Καθ΄ ης η Αίτηση 2, σε περίπτωση επιτυχίας της Αιτήτριας στην κυρίως Αίτηση, ως μια αδύνατη πιθανότητα ενώ θα καταστεί και η κυρίως Αίτηση άνευ αντικειμένου. Βρίσκω ότι ικανοποιείται και η τρίτη προϋπόθεση που απαριθμεί ο Νόμος και έτσι είναι επάναγκες να διατηρηθεί το status quo ante προς διατήρηση των δεδομένων ως είχαν, μέχρι την εκδίκαση της αγωγής. Με βάση όλα τα πιο πάνω, βρίσκω ότι και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 ικανοποιείται. Το άρθρο 32 αναφέρει ρητά ότι θα πρέπει να ικανοποιούνται και οι τρεις προϋποθέσεις που θέτει χωρίς οποιαδήποτε εξαίρεση (βλ. Παναγίδου ν. Παναγίδου κ.ά.

(2001)1 ΑΑΔ 396, 402). Το άρθρο 9

(1)του Κεφ. 6, Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου προβλέπει: «9

(1)Κάθε διάταγμα, το οποίο το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδώσει δύναται, όταν αποδειχθεί το κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις, να εκδοθεί με αίτηση του ενός από τους διαδίκους χωρίς ειδοποίηση στον άλλον.» Ενόψει της ικανοποίησης των προϋποθέσεων για έκδοση διατάγματος ως η παράγραφος Α της Αίτησης, είναι δίκαιο ή πρόσφορο υπό την έννοια της απονομής της δικαιοσύνης, όπως οριστικοποιηθεί το διάταγμα το οποίο εκδόθηκε στις 21.5.

1. Όσον αφορά την ικανοποίηση του ισοζυγίου της ευχέρειας, ενόψει των όσων έχουν λεχθεί, είναι σαφές ότι το ισοζύγιο κλίνει υπέρ της Αιτήτριας στα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης. Η αξίωση της Αιτήτριας παρουσιάζεται ως ικανοποιούσα τα σχετικά κριτήρια της νομολογίας και του Νόμου και έτσι είναι επάναγκες να διατηρηθεί το status quo ante προς διατήρηση των δεδομένων ως είχαν, μέχρι την εκδίκαση της Αίτησης/΄Εφεσης. Το εκδοθέν, μονομερώς, διάταγμα ως οι παραγράφοι Α και Β της Αίτησης, οριστικοποιείται. Επιδικάζονται €800 έξοδα πλέον ΦΠΑ υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον της Καθ΄ ης η Αίτηση
2. (Υπ.) ............. Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΣΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο