← Κύπρος

PROSPECTACY LIMITED κ.α. ν. ΠΕΤΡΟΥ, Αρ. Αγωγής: 1092/18, 21/6/2018

PROSPECTACY LIMITED κ.α. ν. ΠΕΤΡΟΥ, Αρ. Αγωγής: 1092/18, 21/6/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A380 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1092/18 Μεταξύ:

  1. PROSPECTACY LIMITED
  2. KUPIURA LIMITED Ενάγοντες και XXXXX ΠΕΤΡΟΥ Εναγόμενη Αίτηση Εναγόντων ημερομηνίας 25.4.18 για Προσωρινά Διατάγματα Ημερομηνία: 21 Ιουνίου 2018 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες - Αιτητές: κ. Γ. Κολοκασίδης Για Εναγόμενη - Καθ' ης η αίτηση: κα Π. Χαραλ άμπους ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 25.4.18 και στη βάση μονομερούς αίτησης ιδίας ημερομηνίας οι Ενάγοντες (στο εξής οι Αιτητές) αιτήθηκαν από το Δικαστήριο την έκδοση του ακόλουθου Προσωρινού Διατάγματος: «Α. Διάταγμα που να απαγορεύει στην Εναγόμενη ή και τους αντιπροσώπους ή και υπηρέτες της να πωλούν ή μεταβιβάζουν ή αποξενώνουν ή παραχωρούν την κατοχή ή εκμισθώνουν ή επιβαρύνουν εν όλω ή εν μέρει το ακίνητο που βρίσκεται εγγεγραμμένο επ' ονόματι της Εναγόμενης και το οποίο έχει τα ακόλουθα στοιχεία: Αριθμός εγγραφής 0/7XX6, Φύλλο/Σχέδιο: 21/62 Ε1, Τμήμα: 10, Τεμάχιο: 2XX1, στην περιοχή Στροβόλου και εκτάσεως 927 τετραγωνικά μέτρα ή και να προβαίνουν σε οποιαδήποτε αλλοίωση του ανωτέρου ακινήτου, νομική ή άλλη, ή και να προβαίνουν σε συμφωνία ή ανάληψη για την πραγματοποίηση οποιασδήποτε των ανωτέρω πράξεων, καθ' οιονδήποτε τρόπο, ή άλλως πραγματεύονται το ανωτέρω ακίνητο, μέχρι τελικής εκδίκασης της παρούσης αγωγής ή και άλλου χρόνου που θα αποφασίσει το Δικαστήριο.» Με οδηγίες του Δικαστηρίου η αίτηση επιδόθηκε στην Εναγόμενη (στο εξής η Καθ' ης η αίτηση), η οποία καταχώρισε ένσταση. Η αίτηση βασίζεται τους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.9 Θ.Θ. 1-13, Δ.39, Δ.48 Θ.Θ. 1, 2, 3, 4, 7-9, 11-13, Δ.50, Δ.51, Δ.58, Θ.Θ. 1-3, Δ.64 Θ.Θ. 1-2, στα άρθρα 4, 5, 7 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στα άρθρα 21, 22, 29, 31, 32 και 68 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60, στον Περί Συμβάσεων Νόμο, Κεφ. 149 και στον Περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμο του 2011 και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Ζερταλή ημερομηνίας 25.4.
  3. Ο XXXXX Ζερταλής είναι διευθυντής των Αιτητών 1 και
  4. Οι Αιτητές 1 ασχολούνται μεταξύ άλλων με επενδύσεις σε γη και σε οικοδομικά συγκροτήματα. Ανέφερε ότι αρχές Μαρτίου 2018, οι Αιτητές απευθύνθηκαν στον επιχειρηματία ανάπτυξης γης XXXXX Σάββα - ο οποίος είναι ο ιδιοκτήτης της εταιρείας PETROS SAVVA CONSTRUCTIONS & DEVELOPMENTS LTD - και του ζήτησαν να εντοπίσει τεμάχια γης για σκοπούς οικοδόμησης συγκροτήματος διαμερισμάτων. Στις 19.3.18, ο XXXXX Σάββα του παρουσίασε 2 υποψήφια τεμάχια προς αγορά. Οι Αιτητές επέλεξαν να προχωρήσουν με την αγορά του τεμαχίου που ανήκει στην καθ' ης η αίτηση, με αρ. εγγραφής 0/7XX6, Φ/Σχ 21/62Ε1, Τμήμα 10, Τεμάχιο 2XXX1 στο Στρόβολο, έκτασης 927 τ.μ. (στο εξής το ακίνητο) (τεκμήριο 1). Το ακίνητο είχε προταθεί στον XXXXX Πέτρου από τον Κτηματομεσίτη XXXXX Ιωάννου, υπάλληλο της εταιρείας E.A. GALLERY ESTATE LTD, η οποία προφανώς ενεργούσε εκ μέρους της Καθ' ης η αίτηση. Σύμφωνα με τον XXXXX Ιωάννου, το ακίνητο δεν υπόκειται σε δέσμευση ή επιβάρυνση. Ενόψει του ότι οι Αιτητές είχαν την πρόθεση να συστήσουν νέα εταιρεία προς πραγματοποίηση της αγοράς του ακινήτου, πρότειναν στον XXXXX Αργυρού, διευθυντή της E.A. GALLERY ESTATE LTD, ο οποίος ενεργούσε εκ μέρους της καθ' ης η αίτηση, το συνολικό τίμημα αγοράς των €630.000, από το οποίο το ποσό των €5.000 θα καταβαλλόταν ως προκαταβολή και η μεταβίβαση θα πραγματοποιείτο εντός 20 εργάσιμων ημερών. Οι Αιτητές 1, θα είχαν επίσης τη δυνατότητα να εκχωρήσουν τα δικαιώματα και υποχρεώσεις σχετικά με την αγορά και λήψη μεταβίβαση του ακινήτου σε τρίτο πρόσωπο ή εταιρεία. Τα πιο πάνω έγιναν αποδεκτά από την Καθ' ης η αίτηση, η οποία υπέγραψε προς τούτο, κείμενο με τίτλο «Holding Deposit Receipt» (Απόδειξη Κράτησης Προκαταβολής) (τεκμήριο 2), το οποίο υπογράφθηκε σε μεταγενέστερο στάδιο και από τους Αιτητές. Ισχυρίζεται ότι το τεκμήριο 2 αποτελεί γραπτή συμφωνία μεταξύ των Αιτητών 1 και της Καθ' ης η αίτηση. Διαζευκτικά εισηγείται ότι το τεκμήριο 2 καταγράφει τους πλήρεις όρους προφορικής, ανέκκλητης συμφωνίας μεταξύ Αιτητών 1 και Καθ' ης η αίτηση. Το τεκμήριο 2 παραδόθηκε στους Αιτητές στις 23.3.18 υπογραμμένο από την Καθ' ης η αίτηση και τον Αιμίλιο Αργυρού εκ μέρους της Κτηματομεσίτριας Εταιρείας E.A. GALLERY ESTATE LTD. Με την παράδοση του τεκμηρίου 2, οι Αιτητές παράδωσαν στον XXXXX Ιωάννου επιταγή για €5.000 η οποία προοριζόταν για την Καθ' ης η αίτηση (τεκμήριο 3) και εξαργυρώθηκε από την Καθ' ης η αίτηση στις 28.3.
  5. Οι Αιτητές 1 προχώρησαν με την σύσταση των Αιτητών 2 στις 30.3.18 με σκοπό τη λήψη μεταβίβασης του ακινήτου και ανάληψης συγκεκριμένης επένδυσης. Κατόπιν συνεννόησης με τον XXXXX Αργυρού στις 30.3.18, οι Αιτητές 2 έκδοσαν στις 3.4.18 πέντε

(5)τραπεζικές επιταγές, οι τέσσερις
(4)από αυτές επ' ονόματι της Καθ' ης η αίτηση και μία επ' ονόματι του Φόρου Εισοδήματος προς αποπληρωμή κεφαλαιουχικών φόρων (τεκμήριο 4). Σε προφορική συνομιλία του με τον XXXXX Αργυρού - εκ μέρους της Καθ' ης η αίτηση - συμφωνήθηκε να γίνει η μεταβίβαση του ακινήτου στις 11.4.
  1. Στις 11.4.18 τηλεφώνησε στον XXXXX Αργυρού προκειμένου να διευθετηθεί συνάντηση στο Κτηματολόγιο για να πραγματοποιηθεί η μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι των Αιτητών 2 και να δοθούν οι επιταγές στην Καθ' ης η αίτηση και στον Φόρο Εισοδήματος. Ο XXXXX Αργυρού τον πληροφόρησε ότι η Καθ' ης η αίτηση αρνείτο να προχωρήσει με τη μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι των Αιτητών 2, παρά το γεγονός ότι είχε στο μεταξύ κατατεθεί το έντυπο 401 - δήλωση διάθεσης ακίνητης ιδιοκτησίας - και είχε υπολογιστεί από το Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων, ο φόρος κεφαλαιουχικών κερδών. Ο XXXXX Αργυρού ήταν πολύ ενοχλημένος διότι η Καθ' ης η αίτηση ψευδώς είχε ισχυριστεί στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων ότι η υπογραφή στη δήλωση διάθεσης ακίνητης ιδιοκτησίας δεν ήταν δική της αλλά πλαστογραφημένη. Όπως ενημερώθηκε από τον XXXXX Αργυρού, η Καθ' ης η αίτηση είχε υπογράψει την εν λόγω δήλωση, στην παρουσία του XXXXX Ιωάννου, ο οποίος του την παρέδωσε για κατάθεση στο αρμόδιο τμήμα. Συνομιλώντας με τον XXXXX Αργυρού - ο οποίος πάντοτε ενεργούσε ως εκπρόσωπος της Καθ' ης η αίτηση - του κατέστησε σαφές ότι οι Αιτητές δεν ήταν διατεθειμένοι να δεχθούν την υπαναχώρηση της Καθ' ης η αίτηση, εφόσον αυτό θα συνεπαγόταν την ακύρωση σημαντικότατης επιχειρηματικής επένδυσης. που θα επέφερε σημαντικά κέρδη και ήδη είχε διοριστεί επιμετρητής και αρχιτέκτονας για την εκπόνηση προσχεδίων που προέβλεπαν οικοδόμηση στο ακίνητο, τετραώροφης πολυκατοικίας με 9 πολυτελή διαμερίσματα. Περαιτέρω οι Αιτητές, είχαν προβεί σε συνεννοήσεις με την Εταιρεία PETROS SAVVA CONSTRUCTIONS & DEVELOPMENTS LTD, η οποία θα αναλάμβανε ως εργολάβος την πραγματοποίηση του έργου. Κατέστησε επίσης σαφές στον XXXXX Αργυρού ότι οι Αιτητές δεν θα αποδέχονταν την επιστροφή του ποσού της προκαταβολής. Ο XXXXX Αργυρού τον διαβεβαίωσε ότι θα συνομιλούσε με την Καθ' ης η αίτηση ώστε να την πείσει να τηρήσει τις συμβατικές της δεσμεύσεις. Την ίδια ημέρα, ο Αιμίλιος Αργυρού του κοινοποίησε, εκ μέρους της εταιρείας E.A. GALLERY ESTATE LTD, επιστολή ιδίας ημερομηνίας (11.4.18), την οποία απέστειλε στην Καθ' ης η αίτηση (τεκμήριο 5). Στις 14.4.18, ο XXXXX Σάββα της Εταιρείας PETROS SAVVA CONSTRUCTIONS & DEVELOPMENTS LTD, τον πληροφόρησε ότι είχε διευθετήσει συνάντηση με την Καθ' ης η αίτηση στις 17.4.
  2. Στις 17.4.18, ενημερώθηκε από τον Πέτρο Σάββα ότι η Καθ' ης η αίτηση ακύρωσε τη συνάντηση τους επικαλούμενη ασθένεια. Την ίδια ημέρα απέστειλε ηλεκτρονικό μήνυμα προς την Καθ' ης η αίτηση και επανέλαβε την ακλόνητη θέση των Αιτητών για να προχωρήσουν με τη συμφωνία και έδωσε νέα διορία στην Καθ' ης η αίτηση μέχρι 19.4.18 (τεκμήριο 6) για να ολοκληρωθεί η μεταβίβαση. Στις 19.4.18, έλαβε επιστολή από τους δικηγόρους της Καθ' ης η αίτηση (τεκμήριο 7) με την οποία κατέστησαν σαφές ότι η Καθ' ης η αίτηση δεν προτίθεται να τηρήσει τις συμβατικές της δεσμεύσεις. Η Καθ' ης η αίτηση εγείρει με την ένσταση της, τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
  3. Δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 για έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων.
  4. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της απόρριψης της αίτησης.
  5. Οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται στην έγερση της παρούσας αγωγής και κωλύονται να προωθούν την παρούσα αίτηση, η οποία έγινε για αλλότριους σκοπούς.
  6. Το ακίνητο της Καθ' ης η αίτηση δεν αποτελεί αντικείμενο της αγωγής και η δέσμευση του θα προκαλέσει τεράστιες και ανεπανόρθωτες ζημιές στην Καθ' ης η αίτηση.
  7. Οι Αιτητές προσφεύγουν στο Δικαστήριο με κακή πίστη, καταχρηστικά και χωρίς καθαρά χέρια. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Καθ' ης η αίτηση ημερομηνίας 30.5.
  8. Ισχυρίζεται ότι τον Δεκέμβριο 2017 ζήτησε από τον Κτηματομεσίτη XXXXX Ιωάννου να εξεύρει ικανοποιητική πρόταση για να πουλήσει το ακίνητο της. Τον Μάρτιο 2018 ενημερώθηκε από τον XXXXX Ιωάννου ότι οι Αιτητές 1 ενδιαφέρονταν για το ακίνητο της και της πρόσφεραν το ποσό των €5.000 με σκοπό να το δεσμεύσει για να μην πωληθεί σε τρίτο πρόσωπο, μέχρι να καταλήξει σε συμφωνία μαζί τους. Ο XXXXX Ιωάννου ανήκε στο προσωπικό της Εταιρείας E.A. GALLERY ESTATE LTD η οποία θα λάμβανε το ποσό αυτό, εκ μέρους της. Προς τούτο της ζητήθηκε και υπέγραψε σχετικό έγγραφο (τεκμήριο Α). Ήταν σε γνώση της και αποδέχτηκε όπως δεσμευθεί το ακίνητο της προς όφελος των Αιτητών 1, με τη λήψη από την Εταιρεία E.A. GALLERY ESTATE LTD, του ποσού κράτησης του ακινήτου της. Ισχυρίζεται ότι η μόνη δέσμευση την οποία αποδέχθηκε ήταν να μην αποξενώσει το ακίνητο της, σύμφωνα με το τεκμήριο Α. Το τεκμήριο Α αποτελούσε συμφωνία μη αποξένωσης περιουσίας και όχι συμφωνία πώλησης του ακινήτους της. Ουδέποτε επικοινώνησε με τους αιτητές, ουδέποτε συμφώνησε προφορικά ή γραπτώς την πώληση του ακινήτου της σ' αυτούς και ουδέποτε εξουσιοδότησε τρίτο πρόσωπο να συμφωνεί εκ μέρους της. Αποδέχθηκε μόνο όσα περιλαμβάνονται στο Τεκμήριο Α. Το Τεκμήριο Α δεν αποτελεί συμφωνία πώλησης του ακινήτου της και από αυτό απουσιάζει η αντιπαροχή, η τιμή πώλησης του ακινήτου, ως και η δική της συναίνεση στην πώληση του ακινήτου της. Οι Αιτητές καταχρηστικά και κακόπιστα θεωρούν ότι η ίδια συμφώνησε να τους πωλήσει το ακίνητο της, χωρίς να επικοινωνήσει μαζί τους η ίδια ή εξουσιοδοτημένο της πρόσωπο. Η κοινή θέση των μερών ήταν να δεσμευθεί και να μην αποξενωθεί το ακίνητο, ενόσω διαρκούσαν οι διαπραγματεύσεις για την αγορά του από τους Αιτητές 1 και μέχρι να υπογραφεί δεσμευτική συμφωνία πώλησης. Η καταβολή του ποσού των €5.000, επιτελούσε αυτό τον σκοπό. Από το περιεχόμενο του τεκμηρίου Α προκύπτει ότι οι Αιτητές δεν απέκτησαν δικαιώματα δυνάμει συμφωνίας πώλησης. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι ουδέποτε εξουσιοδότησε τον διευθυντή ή αντιπρόσωπο της Εταιρείας E.A. Gallery Estate Ltd να ενεργεί εκ μέρους της και να αποδέχεται εκ μέρους της προτάσεις των Αιτητών. Οι Αιτητές γνωρίζουν πολύ καλά ότι δεν υπήρξε συμφωνία πώλησης ως και ότι οι αρμοδιότητες της Εταιρείας E.A. Gallery Estate Ltd περιορίζονταν στο να εξεύρουν υποψήφιο αγοραστή για το ακίνητο. Το έγγραφο της δήλωσης διάθεσης ακίνητης ιδιοκτησίας, της το παρουσίασε ο XXXXX Ιωάννου εκ μέρους της E.A. Gallery Estate Ltd και με την υπογραφή του, όπως της εξηγήθηκε, θα διευκολυνόταν η μεταβίβαση του ακινήτου, αν και εφόσον συμφωνούσε στην πώληση του. Με την επιστολή των δικηγόρων της ημερομηνίας 19.4.18 προς τους Αιτητές 1 και την Εταιρεία E.A. Gallery Estate Ltd, ξεκαθάρισε τη θέση της ότι δεν υπήρχε συμφωνία πώλησης (τεκμήριο Β). Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις, τις οποίες έχω διεξέλθει με την επιβαλλόμενη προσοχή και ειδική αναφορά στις εκατέρωθεν εισηγήσεις θα γίνει στο κατάλληλο στάδιο. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των Αιτητών, εισηγήθηκε κατά το στάδιο των αγορεύσεων ότι η ένσταση της Καθ' ης η αίτηση θα πρέπει να αγνοηθεί από το Δικαστήριο διότι καταχωρίστηκε εκπρόθεσμα. Συγκεκριμένα, τόνισε ότι με βάση τις οδηγίες του Δικαστηρίου, η ένσταση αν και θα έπρεπε να είχε καταχωριστεί μέχρι τις 28.5.18 (και συνεπώς στις 29.5.18 λόγω της αργίας της 28.5.18), αυτή καταχωρίστηκε εκπρόθεσμα στις 30.5.18, χωρίς να ζητηθεί και εγκριθεί από το Δικαστήριο η παράταση του χρόνου καταχώρισης της. Προς τούτο παρέπεμψε το Δικαστήριο στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Κώστας Χατζηγαβριήλ κ.ά. ν Ξενοφώντος Ξενοφώντος κ.ά.
(2005)1 ΑΑΔ 57 και στο ακόλουθο απόσπασμα που είναι σχετικό: «Είναι προφανές ότι το Πρωτόδικο Δικαστήριο εσφαλμένα, και παρά την προηγούμενη ενδιάμεση απόφαση του, έλαβε σοβαρά υπόψη τόσο την εκπρόθεσμα καταχωρηθείσα ένσταση των εφεσιβλήτων όσο και τις ένορκες δηλώσεις που τη συνόδευαν. Είναι ως αποτέλεσμα αυτού του σφάλματος που το Πρωτόδικο Δικαστήριο οδηγήθηκε στο συμπέρασμα ότι υπήρχαν πολύπλοκα και αμφισβητούμενα γεγονότα τα οποία δεν θα ήταν ορθό να κριθούν με βάση τη δια κλήσεως αίτηση των εφεσειόντων αλλά θα ήταν ορθό να κριθούν σε αγωγή, κατόπιν πλήρους ακροαματικής διαδικασίας.» Με βάση την πιο πάνω νομολογία και έχοντας κατά νου την παράλειψη της Καθ' ης η αίτηση να ζητήσει από το Δικαστήριο την παράταση της προθεσμίας καταχώρισης της ένσταση της ή να εξασφαλίσει την άδεια του Δικαστηρίου για την εκπρόθεσμη καταχώρισης της, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η εκπρόθεσμη ένσταση της Καθ' ης η αίτηση και η ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει, θα πρέπει να αγνοηθεί και να μην ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο. Επομένως το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει την παρούσα αίτηση στη βάση αποκλειστικά της αίτησης και του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης που την υποστηρίζει. Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο οι Αιτητές έχουν καταδείξει ότι ικανοποιούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60. Το άρθρο 32 έτυχε νομολογιακής εξέτασης κατ' επανάληψη (βλ. Karydas Taxi Co. v. Komodikis
(1975)1 C.L.R 321 Papastratis v Pierides
(1979)1 C.L.R 231, Odysseos v Pieris Estates and others
(1982)1 C.L.R. 557 και άλλες) και είναι γνωστές οι τρεις προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν προκειμένου να επιτύχει ο αιτητής. Θα πρέπει να καταδείξει ότι:
  1. Εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, κάτι που δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα.
  2. Έχει ορατή προοπτική ή πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή του, προϋπόθεση που αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά πολύ λιγότερο από απόδειξη με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων και
  3. Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, προϋπόθεση που φέρνει στο προσκήνιο το θέμα των αποζημιώσεων, δηλαδή αν η θεραπεία των αποζημιώσεων θα ήταν ικανοποιητική υπό τα περιστατικά της υπόθεσης. Είναι επίσης νομολογημένο ότι στο στάδιο εξέτασης των τριών προϋποθέσεων του άρθρου 32 και της σωρευτικής ικανοποίησης των κριτηρίων, το Δικαστήριο εξετάζει το δικόγραφο και την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ώστε να ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν οι δυο πρώτες προϋποθέσεις (βλ. Recnex Trading Ltd κ.ά ν Τράπεζας Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ ECLI:CY:AD:2014:A269, Πολ. Εφ. 71/11 ημερομηνίας 16.4.2014). Με βάση το υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, έχω τη γνώμη ότι οι πρώτες δύο προϋποθέσεις του άρθρου 32 ικανοποιούνται. Προς τούτο, είναι αρκετό να επισημάνω ότι προβάλλεται ισχυρισμός από τους Αιτητές ότι μεταξύ των Αιτητών 1 και της Καθ' ης η αίτηση υπάρχει γραπτή συμφωνία αγοράς του ακινήτου (τεκμήριο 2 στη αίτηση). Διαζευκτικά ισχυρίζονται ότι υπάρχει μεταξύ των Αιτητών 1 και της Καθ' ης η αίτηση προφορική συμφωνία αγοράς του ακινήτου, η οποία επισφραγίστηκε με την καταβολή του ποσού των €5.000 με επιταγή στο όνομα της Καθ' ης η αίτηση, η οποία αποδέχθηκε τη συμφωνία και εξαργύρωσε την επιταγή. Το κατά πόσο ευσταθούν οι πιο πάνω θέσεις των Αιτητών, έργο που απαιτεί την ερμηνεία του περιεχομένου του τεκμηρίου 2, ως και εξέταση των συνθηκών που ενδεχομένως να τεκμηριώνουν προφορική συμφωνία, δεν είναι του παρόντος σταδίου. Αποτελεί πάγια θέση της νομολογίας ότι σε διαδικασία εκδίκασης αίτησης για Προσωρινό Διάταγμα, το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αυτό εναπόκειται στην κρίση του Δικαστηρίου κατά την δίκη της ουσίας της υπόθεσης (βλ. Φαέθων Μιχαηλίδης ν. Κυριάκος Άγγελου Παπακυριακού
(2004)1 Α.Α.Δ. 209). Στο παρόν στάδιο είναι αρκετό να λεχθεί ότι, στη βάση των όσων οι Αιτητές αποδίδουν στην Καθ' ης η Αίτηση, εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και η προοπτική ότι δικαιούνται εναντίον της θεραπεία όπως αξιώνουν με την αγωγή τους, δεν είναι δυσδιάκριτη. Διευκρινίζεται ότι μεταξύ των θεραπειών που οι Αιτητές αξιώνουν με την παρούσα αγωγή περιλαμβάνεται και Διάταγμα του Δικαστηρίου για ειδική εκτέλεση της γραπτής και/ή προφορικής συμφωνίας πώλησης του ακινήτου με βάση το άρθρο 7 και 6
(2)του Περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμος του 2011 (Ν. 81(Ι)/2011). Παρέμεινε προς εξέταση η τρίτη προϋπόθεση. Όπως είναι νομολογημένο, το βασικό κριτήριο για να κριθεί ότι η έκδοση του διατάγματος είναι απαραίτητη για να καταστεί δυνατή ή να διευκολυνθεί η απονομή της δικαιοσύνης, είναι το κατά πόσο αν τελικά ο Ενάγοντας επιτύχει στην αγωγή του, θα είναι αρκετή η κατοχύρωση των δικαιωμάτων του με επιδίκαση αποζημιώσεων. Αν η απάντηση είναι καταφατική, τότε η έκδοση προσωρινού Διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Η επιδίκαση αποζημιώσεων κρίνεται ότι αποτελεί επαρκή θεραπεία όταν η φύση της υπόθεσης επιτρέπει δίκαιο υπολογισμό της ζημιάς. Αν ο υπολογισμός είναι δύσκολος ή αδύνατος, τότε θα είναι δύσκολη ή αδύνατη η απονομή πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Είναι η εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Αιτητών ότι πρόθεση τους - σύμφωνα με την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση - ήταν και συνεχίζει να είναι, η οικοδόμηση επί του ακινήτου, τετραώροφης πολυκατοικίας με 9 διαμερίσματα. Μετά την ανάκαμψη της οικονομίας - μετά την κρίση του 2013 - υπάρχει προοπτική για πραγματοποίηση σημαντικού κέρδους από τη συγκεκριμένη επένδυση, το οποίο όμως κέρδος, δεν μπορεί να υπολογιστεί στο παρόν στάδιο με ακρίβεια, εφόσον αυτό θα εξαρτηθεί από τις αγοραίες συνθήκες κατά την πώληση των διαμερισμάτων και από τα τελικά κόστα ανέγερσης τους. Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω θέσεις των Αιτητών, κρίνω ότι η έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος είναι απαραίτητη. Και τούτο γιατί, όπως ήδη ανέφερα πιο πάνω, οι Αιτητές με την αγωγή τους εξαιτούνται Διάταγμα για ειδική εκτέλεση της ισχυριζόμενης γραπτής και/ή προφορικής συμφωνίας, με βάση το άρθρο 6
(2)και 7 του Ν. 81(Ι)/
  1. Επομένως, η έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος κρίνεται αναγκαία ώστε να καταστεί δυνατή στο τέλος της διαδικασίας η ενδεχόμενη ειδική εκτέλεση της ισχυριζόμενης συμφωνίας. Μόνο με την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα καταστήσει ενδεχομένως δυνατή την αξιοποίηση του ακινήτου, όπως έχει επεξηγηθεί από τους Αιτητές ως ανωτέρω. Ως εκ τούτου, κρίνω ότι ικανοποιείται και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/
  2. Τέλος, προχωρώ να εξετάσω και το ισοζύγιο της ευχέρειας. Στην υπόθεση Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 (Β) Α.Α.Δ. 788 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 795: «Αναφορικά με το ισοζύγιο της ευχέρειας αυτό υποδηλώνει το ενδιαφέρον του δικαστηρίου να ισοζυγίσει τον κίνδυνο αδικίας η οποία θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφασή του που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο ήταν εσφαλμένη. Όπως το έχει θέσει ο δικαστής Huffman στην Films Rover International Limited v. Cannon Film Sales Limited [1987] 1 W.L.R. 670: "Το κύριο δίλημμα σε σχέση με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, είτε αυτά είναι απαγορευτικά ή επιτακτικά, είναι ότι υπάρχει εξ ορισμού ο κίνδυνος ότι το δικαστήριο μπορεί να πάρει εσφαλμένη απόφαση, με το νόημα ότι έχει χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο ο οποίος αποτυγχάνει ν' αποδείξει τα δικαιώματα του κατά τη δίκη (ή θα αποτύγχανε αν υπήρχε δίκη) ή διαζευκτικά με το να παραλείψει να χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο που επιτυγχάνει (ή θα πετύχει) στη δίκη. Αποτελεί επομένως θεμελιώδη αρχή ότι το δικαστήριο πρέπει να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται ότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας εάν ήθελε φανεί ότι η απόφαση του ήταν «εσφαλμένη» με το πιο πάνω νόημα. Οι κατευθυντήριες γραμμές για τη χορήγηση και των δυο ειδών προσωρινών διαταγμάτων πηγάζουν από αυτή την αρχή."» Στην προκειμένη περίπτωση, κρίνω ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ των Αιτητών. Και τούτο για δύο λόγους: Ο πρώτος γιατί θα πρέπει να καταστεί δυνατή η ενδεχόμενη ειδική εκτέλεση της ισχυριζόμενης συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων ως και η αξιοποίηση του ακινήτου εκ μέρους των Αιτητών όπως έχει ήδη αναφερθεί ανωτέρω. Ο δεύτερος γιατί με βάση το υλικό που έλαβε υπόψη του το Δικαστήριο, περιοριζόμενο στην Αίτηση και στην ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει, ουδόλως έχει καταδειχθεί ότι η Καθ' ης η αίτηση θα υποστεί οποιαδήποτε ζημιά από την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Ειδικότερα, δεν έχει προκύψει κανένα στοιχείο που να καταδεικνύει την ύπαρξη οποιασδήποτε άλλης εκκρεμούσας διαπραγμάτευσης ή συμφωνίας πώλησης του ακινήτου μεταξύ της Καθ' ης η αίτηση και οποιουδήποτε τρίτου προσώπου ή οποιαδήποτε άλλη αξιοποίηση του ακινήτου εκ μέρους της, ούτε και ότι αυτή έχει προβεί σε οποιαδήποτε συμφωνία αγοράς νέου ακινήτου, τη χρηματοδότηση του οποίου θα πρέπει να εξασφαλίσει με την πώληση του επίδικου ακινήτου. Με αυτά τα δεδομένα, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι η έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας εάν ήθελε φανεί στο τέλος της διαδικασίας ότι η παρούσα απόφαση είναι εσφαλμένη, εντός της έννοιας της υπόθεσης Bacardi (ανωτέρω). Για όλα τα πιο πάνω και ασκώντας τη διακριτική ευχέρεια που έχει το Δικαστήριο, εκδίδεται Διάταγμα ως η παράγραφος Α της αίτησης. Ενόψει του γεγονότος ότι το Δικαστήριο δεν έκδοσε το αιτούμενο Διάταγμα μονομερώς αλλά η παρούσα Αίτηση, με σχετικές οδηγίες του Δικαστηρίου για επίδοση της, κατέστη δια κλήσεως, εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να εφαρμόσει τις πρόνοιες του άρθρου 9
(2)του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6. Σχετική είναι η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Δέσπω Στυλιανού ν Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, Πολ. Έφεση 354/13, ημερομηνίας 4.12.15 και το πιο κάτω απόσπασμα: «Άλλο είναι βέβαια το ζήτημα της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να θέσει, στα ευρεία πλαίσια που εν προκειμένω το δίκαιο και οι αρχές της επιείκειας του παρέχουν, όρους που θεωρεί εύλογους και δίκαιους, κατά την εκτίμηση των κινδύνων που συνεπάγεται η παροχή μιας ενδιάμεσης θεραπείας. Σ' αυτά τα πλαίσια, δεν παραβλέπουμε ότι στην υπόθεση Highgate Primary School Ltd κ.α. ν. Φυλακτίδη
(2009)1 Α.Α.Δ. 317, το Ανώτατο Δικαστήριο έψεξε το γεγονός ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν επέβαλε εγγύηση στους εφεσίβλητους, υπέρ των οποίων είχαν δοθεί ενδιάμεσα διατάγματα σε υπόθεση οχληρίας, για τυχόν ζημίες που μπορεί να είχαν προκληθεί εξαιτίας της τυχόν λανθασμένης εξασφάλισης απ' αυτούς των διαταγμάτων.» Στην προκειμένη περίπτωση, έλαβα υπόψη μου το περιεχόμενο του εκδοθέντος Διατάγματος, το οποίο είναι δραστικό αλλά και αναγκαίο και αφού συνεκτίμησα τους κινδύνους που συνεπάγεται η έκδοση του, το οποίο συνιστά ενδιάμεση θεραπεία, αποφάσισα να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια και να επιβάλω όρο όπως οι Αιτητές πριν τη σύνταξη του Διατάγματος, καταθέσουν στον Πρωτοκολλητή Τραπεζική Εγγύηση ύψους €100.000, για κάλυψη τυχόν ζημιών στην Καθ' ης η αίτηση, σε περίπτωση που αυτές ήθελε προκληθούν συνεπεία τυχόν λανθασμένης εξασφάλισης του Διατάγματος. Το εκδοθέν Διάταγμα καθίσταται απόλυτο. Επιδικάζονται έξοδα προς όφελος των Αιτητών και σε βάρος της Καθ' ης η αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ...................................... Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.