← Κύπρος

JOINT STOCK COMPANY RODOVID BANK ν. LEDOYEN HOLDINGS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 1052/2015, 6/6/2018

JOINT STOCK COMPANY RODOVID BANK ν. LEDOYEN HOLDINGS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 1052/2015, 6/6/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A357 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1052/2015 Μεταξύ: JOINT STOCK COMPANY RODOVID BANK Ενάγοντες και

  1. LEDOYEN HOLDINGS LTD
  2. HALYNA MYKHAILIVNA SHEPELEVA
  3. AMITIEL LTD
  4. SFERTON CONSULTING & SERVICES LTD
  5. XXXXX ΤΣΙΤΣΕΚΚΟΣ
  6. AEROTECH MANAGEMENT LTD
  7. XXXXX PROSPERO
  8. XXXXX SHEPELEV
  9. ICD INVESTMENTS SA
  10. XXXXX KASSIANOV
  11. PICTET & CO BANKERS
  12. BOMBARDIER INC
  13. PRO-MARK SAVERS CLUB LTD
  14. ASIADA TRADE LTD
  15. TRIUMPH ART PROMOTION LTD
  16. XXXXX SHEPELEV
  17. XXXXX ZAKHAROV
  18. XXXXX SHCHERBYNA
  19. MEGANOM DEVELOPMENT INC
  20. XXXXX KUZNETSOVA Εναγομένων Αίτηση Εναγόντων ημερομηνίας 4.4.18 για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και/ή υποκατάστατη επίδοση Ημερομηνία: 6 Ιουνίου 2018 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες - Αιτητές: κα Ν. Στάροβλαχ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση, οι Ενάγοντες (στο εξής οι Αιτητές) στοχεύουν στην εξασφάλιση άδειας του Δικαστηρίου που να επιτρέπει την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και/ή υποκατάστατη επίδοση α) της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος β) της παρούσας αίτησης και γ) του σχετικού Διατάγματος, συνοδευόμενα από αντίστοιχες μεταφράσεις αυτών στα γαλλικά, στους δικηγόρους των Εναγομένων 11 δηλαδή στους κ.κ. Κολοκασίδης, Χατζηπιερής ΔΕΠΕ, μέσω ιδιώτη επιδότη, στη διεύθυνση Ρούπελ 3, 1105 Λευκωσία. Οι Αιτητές καταχώρισαν στις 9.3.15 την παρούσα αγωγή. Στα πλαίσια μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 31.3.15, οι Αιτητές εξασφάλισαν στις 22.4.15 Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο επετράπηκε η επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στους Εναγομένους 11, μεταξύ άλλων και της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος, μέσω της διαδικασίας που καθορίζει ο Κυρωτικός Νόμος 40/1982, δηλαδή μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης της Κυπριακής Δημοκρατίας, ως της αρμόδιας Κεντρικής Αρχής, σε συγκεκριμένη διεύθυνση των αιτητών στην Ελβετία. Στις 15.7.15 όλα τα δικαστικά έγγραφα παραδόθηκαν από τους Αιτητές στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης ώστε να προχωρήσει η επίδοση τους. Στη συνέχεια, στα πλαίσια μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 11.5.17, οι Αιτητές εξασφάλισαν στις 16.5.17 Διάταγμα με το οποίο επετράπηκε η επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στους Εναγομένους 11, της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος, μέσω διεθνούς εταιρείας ταχυμεταφορών (Courier) στην ίδια διεύθυνση στην Ελβετία. Σύμφωνα με ένορκη δήλωση ημερομηνίας 6.7.17 της Εύης Λάμπρου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των αιτητών, τα δικαστικά έγγραφα παραδόθηκαν από την εταιρεία ταχυμεταφορών DHL (Courier) στις 16.6.17 στη συγκεκριμένη διεύθυνση των Εναγομένων
  21. Στις 28.7.07 οι Εναγόμενοι 11, μέσω των δικηγόρων τους κ.κ. Κολοκασίδης, Χατζηπιερής ΔΕΠΕ, καταχώρισαν Σημείωμα Εμφάνισης υπό διαμαρτυρία και στις 14.9.17 προχώρησαν με την καταχώριση αίτησης με την οποία αιτήθηκαν τον παραμερισμό και/ή ακύρωση του Διατάγματος ημερομηνίας 16.5.17 με το οποίο διατάχθηκε η επίδοση στους Εναγομένους 11 μέσω διεθνούς εταιρείας ταχυμεταφορών "Courier". Με ενδιάμεση απόφαση του ημερομηνίας 19.3.18 το Δικαστήριο ακύρωσε την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας μέσω διεθνούς εταιρείας ταχυμεταφορών (Courier), ως και το σχετικό Διάταγμα ημερομηνίας 16.5.
  22. Ακολούθως οι Αιτητές καταχώρισαν στις 4.4.18 την παρούσα αίτηση, η οποία βασίζεται στη Δ.2 Θ 1, 2, 3 και 6 (παρ. 4), Δ.5 Θ 8-10, Δ.5Α, Δ.6 Θ 1, 4, 5, 6 & 7, Δ.39 Θ 1-4 και 15, Δ.48, Δ.51 και Δ.64 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, στο Άρθρο 3 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στα άρθρα 1-8 και 10 της Σύμβασης της Χάγης Περί Επιδόσεως και Κοινοποιήσεως στο Εξωτερικό Δικαστικών και Εξωδίκων Πράξεων σε Αστικές ή Εμπορικές Υποθέσεις της 15ης Νοεμβρίου του 1965 η οποία κυρώθηκε από την Κυπριακή Δημοκρατία με τον Κυρωτικό Νόμο 40/1982, στο Άρθρο 169 του Συντάγματος, στα Άρθρα 4 και 8 του Ευρωπαϊκού Κανονισμού Αρ. 1215/2012 Αναφορικά με τη Δικαιοδοσία και Αναγνώριση και Εκτέλεση Αποφάσεων σε Αστικά και Εμπορικά Θέματα, στις συμφυείς εξουσίες, τη γενική πρακτική και τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Εύης Λάμπρου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Αιτητών ημερομηνίας 2.4.
  23. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρθηκε στο πιο πάνω ιστορικό της υπόθεσης και ισχυρίστηκε ότι οι Αιτητές, όπως προκύπτει από την Έκθεση Απαίτησης τους ημερομηνίας 14.6.16, έχουν καλή εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των Εναγομένων 11 ως και ότι τα κυπριακά Δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία να εκδικάσουν την παρούσα υπόθεση εναντίον των Εναγομένων
  24. Συγκεκριμένα, οι Εναγόμενοι 11 έχουν χρησιμοποιηθεί από τον Εναγόμενο 8 και άλλους Εναγομένους για να νομιμοποιήσουν τα κέρδη που αποκόμισαν από την τεράστια απάτη σε βάρος των Αιτητών και στους Εναγομένους 11 είναι κατατεθειμένα μεγάλα χρηματικά ποσά επ' ονόματι των Εναγομένων 1 και 6 που προέρχονται από κλοπιμαία ποσά που οικειοποιήθηκε ο Εναγόμενος 8 μαζί με τους συνεργάτες του. Ισχυρίστηκε περαιτέρω ότι οι δικηγόροι κ.κ. Κολοκασίδης, Χατζηπιερής ΔΕΠΕ, οι οποίοι καταχώρισαν εκ μέρους των Εναγομένων 11 στις 28.7.17 εμφάνιση υπό διαμαρτυρία και προέβηκαν σε διαβήματα για την ακύρωση του Διατάγματος ημερομηνίας 16.5.17, είναι σε θέση και μπορούν να πληροφορήσουν τους Εναγομένους 11 για την ύπαρξη και εκκρεμότητα της παρούσας αγωγής. Επομένως οι Εναγόμενοι 11 θα λάβουν γνώση της παρούσας διαδικασίας και θα έχουν τη δυνατότητα να εμφανιστούν για να υπερασπιστούν τον εαυτό τους. Η επίδοση των δικαστικών εγγράφων στους εν λόγω δικηγόρους θα θέσει κατά λογική προοπτική, αν όχι με βεβαιότητα, το κλητήριο ένταλμα υπόψη των Εναγομένων
  25. Με την αιτούμενη μέθοδο επίδοσης, οι Εναγόμενοι 11 θα ενημερωθούν για την παρούσα διαδικασία, την οποία ήδη γνωρίζουν εφόσον εκπροσωπήθηκαν από τους εν λόγω δικηγόρους στη διαδικασία ακύρωσης του Διατάγματος επίδοσης ημερομηνίας 16.5.
  26. Σημειώνει περαιτέρω ότι η αποστολή των δικαστικών εγγράφουν στους Εναγομένους 11 μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης δυνάμει της Σύμβασης της Χάγης έγινε στις 15.7.15 (τεκμήριο 3). Στις 23.3.18 απέστειλαν επιστολή (τεκμήριο 4) με την οποία ζήτησαν από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης, ενημέρωση σχετικά με την εκκρεμούσα επίδοση στους Εναγομένους
  27. Την ίδια ημέρα, 23.3.18, έλαβαν απάντηση από το Υπουργείο Δικαιοσύνης με την οποία ενημερώθηκαν ότι δεν είχαν οποιαδήποτε απάντηση αναφορικά με την επίδοση των δικαστικών εγγράφων στους Εναγομένους 11 (τεκμήριο 5). Επομένως, εφόσον δεν υπάρχει οποιαδήποτε ενημέρωση σχετικά με την εκκρεμούσα επίδοση στους Εναγομένους 11, η εν λόγω επίδοση είναι πλέον πέραν του ελέγχου των Αιτητών. Αποτελεί δε, υποχρέωση των Αιτητών να προβαίνουν σε διαβήματα, ώστε να επιδοθούν τα δικαστικά έγγραφα στους Εναγομένους
  28. Μετά την ακύρωση του Διατάγματος ημερομηνίας 16.5.17, δεν παραμένει άλλη επιλογή στους αιτητές από το να αιτηθούν διάταγμα για επίδοση μέσω των δικηγόρων των Εναγομένων 11, χρησιμοποιώντας πλέον την εσωτερική νομοθεσία, ώστε να επιτευχθεί η επίδοση των δικαστικών εγγράφων στους Εναγομένους
  29. Η ευπαίδευτη συνήγορος των Αιτητών, προώθησε τις θέσεις της με εμπεριστατωμένη γραπτή αγόρευση την οποία έχω διεξέλθει με την επιβαλλόμενη προσοχή. Το ζήτημα της υποκατάστατης επίδοσης διέπεται από τη Δ.5 Θ.9 και 5Α που ορίζουν ως εξής: "Δ.5

(9)If it be made to appear to the Court or a Judge that from any cause it is not possible promptly to effect service in the manner provided in rule 2 of this Order, the Court or Judge may make such order for substituted or other service, or for the substitution of notice for service by letter, public advertisement, or otherwise, as may be just. ................................. ...................................... Δ.5A Every application to the Court or a Judge for an order for substituted or other service, or for the substitution of notice for service, shall be supported by an affidavit setting forth the grounds upon which the application is made." Καθοδηγητική επί του θέματος είναι η υπόθεση Σταύρος Φραγκέσκου κ.ά ν. Χριστίνας Γεωργίου Γρηγορίου
(2000)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1765 και σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα: «Όπως έχει ήδη αναφερθεί κύριο νομικό έρεισμα της εισήγησης του ευπαίδευτου συνηγόρου των εφεσειόντων ήταν οι αποφάσεις στις υποθέσεις Philippou και Myerson (πιο πάνω). Έχουμε την σαφή άποψη ότι οι υποθέσεις εκείνες διακρίνονται από την παρούσα γιατί σ εκείνες τις υποθέσεις δεν είχε προηγηθεί άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Θεωρούμε ότι μόνο μετά την εξασφάλιση τέτοιας άδειας ένας διάδικος που βρίσκεται εκτός δικαιοδοσίας μπορεί να υποβληθεί στη δικαιοδοσία των δικαστηρίων μας. Μετά από την εξασφάλιση τέτοιας άδειας είναι δυνατή και η υποκατάστατη επίδοση εντός δικαιοδοσίας σε περιπτώσεις όπου πληρούνται οι προϋποθέσεις που διέπουν τη χορήγηση διατάγματος για υποκατάστατη επίδοση. Στην παρούσα υπόθεση η εφεσίβλητη είχε εξασφαλίσει άδεια για επίδοση του κλητηρίου εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας. Είχαν, επομένως, θεμελιωθεί οι προϋποθέσεις για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. Σε τέτοια περίπτωση θα μπορούσε να επιτευχθεί επίδοση με υποκατάστατη επίδοση τόσο εντός όσο και εκτός της δικαιοδοσίας (βλ. Western etc. Building Society και Karim, πιο πάνω)» ................................. ................................... «Το θέμα της υποκατάστατης επίδοσης διέπεται από τη Δ.5 θ.9 η οποία παρέχει διακριτική ευχέρεια στο δικαστήριο να επιτρέψει υποκατάστατη επίδοση στις περιπτώσεις όπου για οποιοδήποτε λόγο δεν είναι δυνατό να γίνει έγκυρη επίδοση με τον τρόπο που προβλέπεται από τη Δ.5 θ.2. Μοναδικός σκοπός της επίδοσης είναι η παροχή ειδοποίησης στην άλλη πλευρά για να ενημερωθεί και να είναι σε θέση να αντικρούσει εκείνο που επιδιώκεται εναντίον της (βλ. Annual Practice 1960, σελ.102). Οι πρόνοιες της Δ.5 θ.9 έχουν πολύ ευρεία εφαρμογή και παρέχουν ευρεία διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο (βλ. Porter v. Freudenberg [1915] 1 K.B. 857). Όπως λέχθηκε στην Karim (πιο πάνω) το κύριο ερώτημα είναι κατά πόσο ο προσφερόμενος τρόπος θα θέσει κατά λογική προοπτική, αν όχι βεβαιότητα, το κλητήριο υπόψη του εναγομένου.» Το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Κarim v. Κονιδάρη
(1994)1 ΑΑΔ 36 είναι επίσης σχετικό: «Παρόλο που οι αγγλικοί θεσμοί που διέπουν την υποκατάστατη επίδοση δεν έχουν άμεση εφαρμογή στην Κύπρο οι αρχές τους και η πρακτική των Αγγλικών Δικαστηρίων είναι διαφωτιστικές ως προς την άσκηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου για την υποκατάστατη επίδοση του κλητηρίου εντάλματος. Το κύριο ερώτημα σε κάθε περίπτωση υποκατάστατης επίδοσης, όπως η λογική του πράγματος επιβάλλει, είναι κατά πόσο ο προσφερόμενος τρόπος θα θέσει κατά λογική προοπτική, αν όχι βεβαιότητα, το κλητήριο υπόψη του εναγομένου. (βλ. ΤΗΕ ANNUAL PRACTICE, 1960, Vol. 1, p.133 - 134). Στην Αrmitage v. Fitzwilliam and Others, 1875 W.N. 238 εγκρίθηκε ως μέθοδος υποκατάστατης επίδοσης η επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στο δικηγόρο του εναγομένου». Στην προκειμένη περίπτωση, αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι οι Αιτητές έχουν εξασφαλίσει στις 22.4.15 Διάταγμα για επίδοση στους Εναγομένους 11 των δικαστικών εγγράφων εκτός δικαιοδοσίας μέσω του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης, το οποίο εξακολουθεί να βρίσκεται σε ισχύ και με βάση την ενημέρωση των Αιτητών από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης, μέχρι τις 23.3.18 (τεκμήριο 5 στην αίτηση) αλλά και μέχρι σήμερα, δεν λήφθηκε καμιά ενημέρωση από τις Αρχές της Ελβετίας αναφορικά με την επίδοση των δικαστικών εγγράφων στους Εναγομένους 11. Επομένως, η εν λόγω διαδικασία επίδοσης στους Εναγομένους 11 μέσω των αρμοδίων αρχών, εξακολουθεί να εκκρεμεί. Με αυτά τα δεδομένα, είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι οι Αιτητές, απέτυχαν να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο ότι εξάντλησαν ανεπιτυχώς όλες τις δυνατότητες που είχαν με βάση τον Κυρωτικό Νόμο 40/1982 (Σύμβαση της Χάγης), ώστε να νομιμοποιούνται στην έκδοση Διατάγματος για υποκατάστατη επίδοση. Έχω την άποψη ότι η έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος θα μπορούσε ενδεχομένως, να δικαιολογηθεί, μόνο στην περίπτωση που οι Αιτητές θα ετύγχαναν ενημέρωσης από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης ως η αρμόδια αρχή, ότι η επίδοση στους Εναγομένους 11 με βάση το Διάταγμα ημερομηνίας 22.4.15, μέσω αυτής της οδού για οποιοδήποτε συγκεκριμένο λόγο δεν κατέστη δυνατή και/ή εφικτή. Με άλλα λόγια, οι Αιτητές θα νομιμοποιούντο στην έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος, στην περίπτωση που το εν λόγω Διάταγμα ημερομηνίας 22.4.15 θα έπαυε για οποιοδήποτε λόγο να βρίσκεται σε ισχύ ή δεν θα μπορούσε, με βάση τις συγκεκριμένες και σαφείς διαβεβαιώσεις της αρμόδιας αρχής, για συγκεκριμένο λόγο να εφαρμοστεί και εκτελεστεί. Επομένως οι Αιτητές δεν θα είχαν άλλο διαθέσιμο τρόπο να επιδόσουν στους Εναγομένους 11, παρά με την υποκατάστατη επίδοση των δικαστικών εγγράφων στους πιο πάνω δικηγόρους, ως έσχατη ανάγκη. Η κατάληξη αυτή του Δικαστηρίου, οδηγεί αναπόφευκτα σε απόρριψη της Αίτησης. Σχετική επί του θέματος είναι η θέση του ευπαίδευτου δικηγόρου των Αιτητών κ. Σωτήρη Πίττα, στην Αίτηση αρ. 152/15 ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Αναφορικά με την Αίτηση του κ. Σωτήρη Πίττα, ημερομηνίας 18.11.15, στην οποία το αίτημα του αφορούσε την ακύρωση του Διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 23.9.15 με το οποίο διατάχθηκε η υποκατάστατη επίδοση της αγωγής προσωπικά στον ίδιο, ως δικηγόρος του εναγομένου. Το πιο κάτω απόσπασμα είναι σχετικό: «Η επίδοση σε δικηγόρο στην Κύπρο γίνεται ως υποκατάστατος επίδοση με βάση τη Δ.5 και Δ.5Α των Διαδικαστικών Κανονισμών, καθώς δεν υπάρχει ρητή εξουσία επίδοσης αγωγής σε δικηγόρο. Αντίθετα, στην Αγγλία σήμερα η επίδοση αγωγής σε δικηγόρο ρυθμίζεται από ειδικό κανονιστικό πλαίσιο. Ο ευπαίδευτος συνήγορος προς υποστήριξη των θέσεων του παρέπεμψε, μεταξύ άλλων, σε δύο Αγγλικές υποθέσεις όπου εξετάστηκε θέμα επίδοσης σε δικηγόρο. Στην υπόθεση Mark Smith v. David Probyn, PGAEuropean Tour Limited [2000] WLR 191146, αναφέρθηκε ότι ο δικηγόρος ο οποίος αποδέχεται επίδοση αγωγής, χωρίς τη ρητή εξουσιοδότηση του πελάτη του, παραβιάζει την επαγγελματική του ευθύνη προς τον πελάτη του. Στην υπόθεση Brown v. InnovatorePlc [2009] EWHC 1376 (Comm), τονίστηκε ότι επίδοση σε δικηγόρο επιτρέπεται μόνο όταν ο δικηγόρος έχει ρητή εξουσιοδότηση προς τούτο.» Για όλα τα πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται. Καμιά διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ...................................... Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.