Open Joint-Stock Company Promsvyazbank ν. RCB Bank Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 4414/17, 27/6/2018

(5)του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9, στο άρθρο 7 του αγγλικού Bankers' Books Evidence Act 1879, στις αρχές της επιεικείας (equity) και/ή στις αρχές που διέπουν την κατά το δίκαιο της επιεικείας αγωγή περί αποκαλύψεως και/ή προσαγωγής εγγράφων, στοιχείων και/ή πληροφοριών, στη νομική αρχή της υπόθεσης Norwich Pharmacal Co. and others v Commissioners of Customs and Excise

(1973)2 All ER 973 και/ή της υπόθεσης Bankers Trust v Shapira

(1980)1 WLR 1274, και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Γιούλης Οικονόμου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Αιτητών ημερομηνίας 30.11.

1. Όπως διατείνεται η ενόρκως δηλούσα, οι Αιτητές είναι εμπορική τράπεζα και ένας από τους μεγαλύτερους πιστωτικούς οργανισμούς στη Ρωσία. Διατηρούν ένα μεγάλο δίκτυο τραπεζών υπό την επωνυμία Promsvyazbank σε διάφορες χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της Κύπρου, με ιδιόκτητα γραφεία στη Λεμεσό. Στις 20.9.10, οι Αιτητές παρείχαν, δυνάμει συμφωνίας Δανείου (τεκμήριο 1), δάνειο ύψους 6.500.000 δολάρια Αμερικής στην Εταιρεία Heroten Holdings Ltd η οποία είναι εγγεγραμμένη στην Κύπρο (τεκμήριο 2) με έδρα τη Λευκωσία. Η Heroten Holdings Ltd ως και οι θυγατρικές της εταιρείες διατηρούσαν τραπεζικούς λογαριασμούς στους Καθ' ων η αίτηση
2. Η Heroten Holdings Ltd προέβηκε σε μερική αποπληρωμή του πιο πάνω χρέους της, όμως στη συνέχεια παραβίασε τους όρους της συμφωνίας δανείου, με αποτέλεσμα οι Αιτητές να αποστείλουν προειδοποιητική επιστολή ημερομηνίας 7.11.11 (τεκμήριο 3). Λόγω της μη ανταπόκρισης της Heroten Holdings Ltd, οι Αιτητές προχώρησαν στη λήψη νομικών μέτρων εναντίον της στη Ρωσία. Στις 30.7.12 το Διαιτητικό Δικαστήριο της Μόσχας έκδοσε απόφαση υπέρ των Αιτητών και εναντίον της Heroten Holdings Ltd για το ποσό των 4.362.929,78 δολαρίων Αμερικής και 200.000 Ρωσικά ρούβλια ως έξοδα (τεκμήρια 4 και 5). Η Heroten Holdings Ltd καταχώρισε Έφεση εναντίον της πιο πάνω απόφασης, η οποία απορρίφθηκε στις 8.10.12 (τεκμήρια 6 και 7). Η Heroten Holdings Ltd καταχώρισε Έφεση στο Ομοσπονδιακό Δικαστήριο της Μόσχας, το οποίο στις 28.1.13 την απέρριψε (τεκμήρια 8 και 9). Έτσι η πρωτόδικη απόφαση ημερομηνίας 30.7.12 κατέστη, με βάση το Ρωσικό Δίκαιο τελεσίδικη και εκτελεστή. Στις 13.11.12, οι Αιτητές άρχισαν στη Ρωσία τη διαδικασία εκτέλεσης της πρωτόδικης απόφασης και στις 13.5.13 εκδόθηκε Διάταγμα Παγοποίησης των περιουσιακών στοιχείων της Heroten Holdings Ltd, η οποία επιχείρησε - μέσα στα πλαίσια της διαδικασίας εκτέλεσης - να καταβάλει χρήματα στο Τμήμα Εκτελέσεως Αποφάσεων, έναντι της οφειλής της προς τους Αιτητές, μέσω τρίτου προσώπου δηλαδή της Εταιρείας Hadoria Investments Inc, η οποία διατηρεί λογαριασμό στους Καθ' ων η αίτηση
3. Στις 27.6.13, οι Αιτητές καταχώρισαν αίτηση για επιστροφή των καταβληθέντων χρημάτων στην Hadoria Investments Inc διότι καταβλήθηκαν από μη εμπλεκόμενο μέρος στη διαδικασία εκτέλεσης, κατά παράβαση του Ρωσικού Δικαίου. Το Διαιτητικό Δικαστήριο διέταξε στις 18.10.13 την επιστροφή των χρημάτων προς την Hadoria Investments Inc (τεκμήρια 10, 11). Στη συνέχεια, το Τμήμα Εκτελέσεως Αποφάσεων, πέτυχε μέσω της πώλησης των μετοχών που διατηρούσε η Heroten Holdings Ltd στη Ρωσία σε 10 Εταιρείες, μερική αποπληρωμή του χρέους με την είσπραξη 189.000.000 ρουβλιών. Παραμένει ανείσπρακτο το υπόλοιπο εξ αποφάσεως χρέος που ανέρχεται σε 11.128.939,33 δολάρια Αμερικής (τεκμήριο 12). Στις 6.3.13 οι Αιτητές, στα πλαίσια της Αίτησης 546/13 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας, πέτυχαν την έκδοση διατάγματος ημερομηνίας 29.3.13 με το οποίο η πιο πάνω πρωτόδικη απόφαση αναγνωρίστηκε ως εκτελεστή και δόθηκε άδεια για εγγραφή και εκτέλεση της στην Κύπρο (τεκμήρια 13, 14). Στις 8.4.13, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας έκδοσε μονομερώς Διάταγμα Επιβάρυνσης των περιουσιακών στοιχείων της Heroten Holdings Ltd το οποίο κατέστη απόλυτο στις 18.4.13 (τεκμήριο 15). Στις 12.4.13, οι Αιτητές επέδωσαν στην Heroten Holdings Ltd επιστολή ημερομηνίας 9.4.13 (τεκμήρια 16, 17) με την οποία την κάλεσαν εκ νέου να εξοφλήσει το εξ αποφάσεως χρέος. Λόγω της μη ανταπόκρισης της εντός 21 ημερών, οι Αιτητές καταχώρισαν στις 10.5.13 την αίτησης διάλυσης της Heroten Holdings Ltd με αρ. 328/13, λόγω ανικανότητας της να πληρώσει τα χρέη της, η οποία εκκρεμεί μέχρι σήμερα. Περί τα τέλη Ιουνίου 2017, περιήλθαν σε γνώση των Αιτητών δημοσιεύσεις στον Ρωσικό Τύπο και/ή στο διαδίκτυο, που αναφέρονται σε συναλλαγές που πραγματοποίησε κατά το δεύτερο μισό του έτους 2013 ο τελικός δικαιούχος της Heroten Holdings Ltd και/ή των θυγατρικών της εταιρειών, ο XXXXX Τροτσένκο ο οποίος απέκτησε τον έλεγχο των μετοχών και των περιουσιακών στοιχείων των εταιρειών του επιχειρηματία XXXXX Πολόνσκι. Σε συγκεκριμένο δημοσίευμα γίνεται ρητή αναφορά στην ανάμειξη της Hadoria Investments Inc, με την Heroten Holdings Ltd και τον XXXXX Πολόνσκι (τεκμήριο 18). Σχετικά είναι και τα δημοσιεύματα τεκμήρια 19, 20,
4. Στη βάση του ιστορικού συναλλαγών βάσει των πιο πάνω δημοσιευμάτων, δηλαδή της φαινομενικής αγοράς του μετοχικού κεφαλαίου που κατείχε ο Πολόνσκι στο έργο Kazakova από τον Τροτσένκο και της επακόλουθης πώλησης του στον Όμιλο Εταιρειών Basel, οι Αιτητές επιδιώκουν με την παρούσα Αίτηση να λάβουν ακριβείς πληροφορίες και πλήρεις λεπτομέρειες για το πώς διεξήχθηκαν οι σχετικές συναλλαγές, ποια ήταν τα υπεύθυνα άτομα που έδωσαν οδηγίες αναφορικά με την πραγματοποίηση τους ή και άλλως ενεπλάκηκαν στις συναλλαγές αυτές, ποιο ήταν το τίμημα που καταβλήθηκε και εισπράχθηκε για την εν λόγω πώληση, από ποιους εισπράχθηκε και πού τελικά αποδόθηκαν ή κατέληξαν τα χρήματα αυτά, τα οποία θα έπρεπε να αποδοθούν και/ή να καταλήξουν στην Heroten Holdings Ltd. Οι Αιτητές ανακάλυψαν την αποξένωση των περιουσιακών στοιχείων των θυγατρικών εταιρειών της Heroten Holdings Ltd μέσα από τα πιο πάνω δημοσιεύματα και προσπάθησαν να συλλέξουν περισσότερες πληροφορίες πραγματοποιώντας διάφορες έρευνες και αποστέλλοντας επιστολές ημερομηνίας 14.6.17 προς τους παροχείς υπηρεσιών της Heroten Holdings Ltd και/ή των θυγατρικών της εταιρειών, με τις οποίες ζήτησαν όπως τους παρασχεθούν πληροφορίες και/ή λεπτομέρειες και/ή απαντήσεις αναφορικά με την αποξένωση των περιουσιακών στοιχείων της Heroten Holdings Ltd [τεκμήριο 22 (α-στ)]. Στις 29.9.17, 2.10.17 και 3.10.17 οι Αιτητές έλαβαν απαντήσεις [τεκμήριο 25 (α-γ)] από τις οποίες προέκυψε η εμφανής και εσκεμμένη προσπάθεια παρεμπόδισης και παρακώλυσης τους από το να λάβουν σχετικές πληροφορίες. Ισχυρίζεται ότι με την παρούσα Αίτηση, οι Αιτητές ζητούν την έκδοση Διαταγμάτων που να διατάσσουν τους Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 να αποκαλύψουν σ' αυτούς συγκεκριμένες πληροφορίες και συγκεκριμένα έγγραφα των οποίων η αποκάλυψη είναι αναγκαία ώστε να μπορέσουν να λάβουν τα ενδεικνυόμενα νομικά μέτρα ή να εγείρουν αγωγή εναντίον των τελικών αδικοπραγούντων και/ή των προσώπων που ενεπλάκηκαν στη συνωμοσία που φαίνεται να διαπράχθηκε σε βάρος τους και η οποία αποσκοπούσε στην καταδολίευση τους ως πιστωτές της Heroten Holdings Ltd. Σημειώνει ότι με βάση τα πιο πάνω, α) καταδεικνύεται ότι οι Αιτητές υπήρξαν θύμα συνωμοσίας για καταδολίευση. β) Η ταυτότητα των τελικών αδικοπραγούντων και/ή των προσώπων που διέπραξαν τη συνωμοσία και τυχόν άλλων που συνεργάστηκαν με αυτά, παραμένει άγνωστη για τους Αιτητές. γ) Οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 ενεπλάκηκαν ως αθώα τρίτα μέρη, εφόσον νομικά πρόσωπα που είναι άμεσα ή έμμεσα συνδεδεμένα με την Heroten Holdings Ltd και/ή με τις συναλλαγές που οδήγησαν στην αποξένωση και/ή συνωμοσία για καταδολίευση και/ή απάτη, διατηρούν σ' αυτούς λογαριασμούς. Οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 έκδηλα έχουν στην κατοχή και/ή υπό τον έλεγχο τους τα στοιχεία που οι Αιτητές επιζητούν να τους αποκαλυφθούν, με σκοπό να εντοπίσουν τους τελικούς αδικοπραγούντες. Με τα αιτούμενα Διατάγματα, οι Αιτητές αποσκοπούν να τους αποκαλυφθούν πληροφορίες και έγγραφα ώστε 1) να διαπιστώσουν την ταυτότητα όλων των νομικών και φυσικών προσώπων που προκάλεσαν ή και που είχαν εμπλοκή στην πώληση ή και την αποξένωση περιουσιακών στοιχεία της Heroten Holdings Ltd στη Ρωσία 2) να διαπιστώσουν τις συνθήκες υπό τις οποίες και τους όρους υπό τους οποίους έγινε η σχετική πώληση ή και αποξένωση και τον ακριβή τρόπο με τον οποίο αυτή διενεργήθηκε, 3) να διακριβώσουν το τίμημα που καταβλήθηκε ή και τυχόν άλλα ανταλλάγματα που δόθηκαν ως αντιπαροχή για την εν λόγω πώληση ή και αποξένωση, 4) να διακριβώσουν τι απέγιναν, πώς χρησιμοποιήθηκαν και που βρίσκονται τα χρηματικά ποσά ή άλλα ανταλλάγματα που εισπράχθηκαν ή και λήφθηκαν ως αντιπαροχή για τη σχετική πώληση ή αποξένωση και τα οποία θα έπρεπε να αποδοθούν και να καταλήξουν στην Heroten Holdings Ltd και 5) να διαπιστώσουν την ταυτότητα των προσώπων που έδωσαν οδηγίες αναφορικά με τη μεταφορά, χρήση και διάθεση των εν λόγω χρηματικών ποσών ή άλλων ανταλλαγμάτων. Οι αιτούμενες πληροφορίες και έγγραφα είναι απολύτως αναγκαίο να αποκαλυφθούν στους Αιτητές προκειμένου αυτοί να μπορέσουν να εγείρουν αγωγή και/ή αγωγές εναντίον των προσώπων (νομικών και/ή φυσικών) τα οποία εμπλέκονται στην απάτη ή και συνωμοσία που φαίνεται να έχει διαπραχθεί εις βάρους τους καθώς και να λάβουν μέτρα για εντοπισμό και διατήρηση των χρηματικών ποσών ή και άλλων ανταλλαγμάτων που λήφθηκαν ως αποτέλεσμα της αποξένωσης των σχετικών περιουσιακών στοιχείων (και τα οποία πιθανότατα κατέχονται από τους κατόχους τους ως εμπιστευματοδόχους δυνάμει εξ επαγωγής εμπιστεύματος για λογαριασμό της Heroten Holdings Ltd ώστε να μπορέσουν να επιτύχουν την εκτέλεση της δικαστικής απόφασης που εκδόθηκε υπέρ τους. Σε περίπτωση κατά την οποία διαπιστωθεί ότι όντως οι θυγατρικές εταιρείας της Heroten Holdings Ltd και η ίδια η Heroten Holdings Ltd διατηρούσαν λογαριασμούς στους Καθ' ων η αίτηση 1 και 2, εκτός από την Hadoria Investments Inc κατά τον ουσιώδη χρόνο, τότε οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2, είχαν ανάμειξη ως αθώα τρίτα μέρη στη συναλλαγή και/ή στις συναλλαγές που απέληξαν στην πώληση/αποξένωση των σχετικών περιουσιακών στοιχείων των θυγατρικών εταιρειών της Heroten Holdings Ltd και/ή στη μεταφορά ή και διάθεση των χρηματικών ποσών ή και άλλων ανταλλαγμάτων που εισπράχθηκαν ή λήφθηκαν ως αποτέλεσμα τέτοιας πώλησης/ αποξένωσης από τις εν λόγω εταιρείες. Οι Καθ' ων η αίτηση 1 με την ένσταση τους προβάλλουν τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
5. Το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα τα οποία αφορούν τραπεζικούς λογαριασμούς τρίτων που δεν είναι μέρη στην παρούσα διαδικασία και/ή δεν έχουν δώσει τη σχετική συγκατάθεση τους.
6. Οι Καθ' ων η αίτηση 1 δεν μπορούν να αποκαλύψουν τις αιτούμενες πληροφορίες λόγω του τραπεζικού απόρρητου και/ή της εμπιστευτικής φύσης των πληροφοριών και/ή δυνάμει του άρθρου 29 του Περί Τραπεζικών Εργασιών Νόμου (Ν. 66(Ι)/97)και/ή δυνάμει συμβατικών και/ή άλλων δεσμεύσεων και/ή δεν επιτρέπεται να αποκαλύψουν τις αιτούμενες πληροφορίες.
7. Η Αίτηση αποτελεί προσπάθεια αλίευσης μαρτυρίας και/ή αποσκοπεί στην ικανοποίηση περιέργειας.
8. Τα αιτούμενα διατάγματα είναι καταπιεστικά και/ή υπερβολικά και/ή αόριστα αφού με αυτά ζητείται η αποκάλυψη μεγάλου όγκου πληροφοριών και/ή εγγράφων που αφορούν παρατεταμένη χρονική περίοδο και/ή χωρίς να προσδιορίζεται κατά πόσο οι Καθ' ων η αίτηση 1 έχουν τις συγκεκριμένες πληροφορίες και/ή η χρησιμότητα των συγκεκριμένων πληροφοριών.
9. Ο χρόνος που προβλέπουν τα αιτούμενα διατάγματα είναι υπερβολικά σύντομος.
10. Η Αίτηση δεν διασφαλίζει ότι αν αποκαλυφθούν οι αιτούμενες πληροφορίες, αυτές δεν θα χρησιμοποιηθούν από τους Αιτητές σε άλλες διαδικασίες και/ή για αλλότριους σκοπούς. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της XXXXX Kalogera ημερομηνίας 24.1.18, διευθύντριας των Καθ' ων η αίτηση 1, η οποία ουσιαστικά επαναλαμβάνει τους πιο πάνω λόγους ένστασης. Εν πάση περιπτώσει, εισηγείται ότι ο χρόνος συμμόρφωσης των Καθ' ων η αίτηση 1, θα πρέπει να επεκταθεί σε τουλάχιστον 21 ημέρες. Οι Καθ' ων η αίτηση 2 με την ένσταση τους προβάλλουν τους πιο κάτω λόγους ένστασης:
11. Το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, αναφορικά με λογαριασμούς, στοιχεία και πληροφορίες που αφορούν ή δόθηκαν από τρίτα πρόσωπα χωρίς τη συγκατάθεση τους.
12. Η αγωγή και η παρούσα αίτηση δεν επιδόθηκε και τα τρίτα πρόσωπα δεν έχουν καμιά ενημέρωση ώστε να εμφανιστούν ενώπιον του Δικαστηρίου και να τοποθετηθούν.
13. Τα αιτούμενα διατάγματα είναι γενικά, καλύπτουν πολύ ευρύ φάσμα οδηγιών και/ή πληροφοριών και/ή κινήσεων των διατηρουμένων με τους Καθ' ων η αίτηση 2 τραπεζικών λογαριασμών από οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο, για ακαθόριστη χρονική περίοδο, καθιστώντας τη συμμόρφωση των καθ' ων η αίτηση 2 σχεδόν αδύνατη.
14. Οι καθ' ων η αίτηση δεσμεύονται από συμβατική σχέση εμπιστοσύνης και/ή τραπεζικό απόρρητο και η παρούσα αίτηση δεν εμπίπτει σε οποιαδήποτε από τις εξαιρέσεις του άρθρου 29

(2)του Νόμου 66(Ι)/

2. Τα αιτούμενα διατάγματα αποτελούν ουσιαστικά προσπάθεια «ψαρέματος μαρτυρίας» από τους αιτητές διότι επεκτείνονται και αφορούν όλους τους λογαριασμούς των τρίτων προσώπων και όλες τις πιθανές οδηγίες, αλληλογραφία, εντολές, καταστάσεις και στοιχεία που δόθηκαν για τη λειτουργία τους από το άνοιγμα τους μέχρι σήμερα, από οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο και/ή συμφωνίες και διευθετήσεις που αφορούν τρίτα πρόσωπα που δεν είναι διάδικοι στη διαδικασία.
3. Η παρούσα αίτηση είναι πρόωρη διότι καταχωρίστηκε πριν την ολοκλήρωση των έγγραφων προτάσεων και την αποκρυστάλλωση των επίδικων θεμάτων. Δεν αποκαλύφθηκαν εξαιρετικοί λόγοι και/ή περιστάσεις για να καταστήσουν αναγκαία την παρούσα αίτηση πριν την καταχώρηση των έγγραφων προτάσεων.
4. Οι καθ' ων η αίτηση μπορεί να φανούν υπόλογοι και να υπάρχει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον τους από τρίτα πρόσωπα αν προχωρήσουν στην αποκάλυψη στοιχείων χωρίς διάταγμα του Δικαστηρίου.
5. Τα αιτούμενα διατάγματα προκαλούν αδικία και είναι καταπιεστικά για τους καθ' ων η αίτηση 2, λόγω του περιεχομένου τους και του περιορισμένου χρόνου, δηλαδή των επτά ημερών και είναι πανομοιότυπα με τις αξιώσεις των Αιτητών όπως εμφαίνονται στο κλητήριο ένταλμα.
6. Η Αίτηση δεν καταδεικνύεται γιατί είναι αναγκαία στο παρόν στάδιο. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Χριστοφίδη, Διευθυντή της Μονάδας Διεθνών Δραστηριοτήτων των Καθ' ων η αίτηση 2, ημερομηνίας 5.2.18, στην οποία επαναλαμβάνει τους πιο πάνω λόγους ένστασης. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση Διαταγμάτων τύπου Norwich Pharmacal ως αναφέρει στην παράγραφο 10 της ένορκης δήλωσης του και εισηγείται όπως, στην περίπτωση που εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα θα πρέπει να δοθεί στους Καθ' ων η αίτηση 2 προθεσμία τουλάχιστον 2 μηνών, ώστε να ανευρεθούν όλες οι σχετικές πληροφορίες. Περαιτέρω, οι Αιτητές θα πρέπει να καλύψουν προκαταβολικά όλα τα έξοδα των Καθ' ων η αίτηση
7. Έχω μελετήσει με προσοχή την αίτηση και ένσταση, τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν καθώς επίσης και όσα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υποστήριξαν ή έθεσαν με τις αγορεύσεις τους ενώπιον του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με το άρθρο 29

(1)(γ) του Ν.14/60, τα Κυπριακά Δικαστήρια εφαρμόζουν τις αρχές της επιείκειας και είναι στο πλαίσιο αυτής της εφαρμογής που έχουν εξουσία να εκδίδουν παρεμπίπτοντα διατάγματα σύμφωνα με το άρθρο 32, που αποτελεί το ουσιαστικό δίκαιο έκδοσης τους (βλ. Parico v. Muskita

(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2015). Οι αρχές του Δικαίου της επιείκειας εφαρμόζονται και από τα Κυπριακά Δικαστήρια, εφόσον δεν γίνεται διάφορη ρύθμιση από τη νομοθεσία της Κύπρου (βλ. Χριστοφίδη ν. Κοτζαναστάση

(1993)1 Α.Α.Δ. 718). Τα αιτούμενα διατάγματα είναι διατάγματα αποκάλυψης (disclosure) πληροφοριών και εγγράφων που στρέφονται κατά προσώπων που αναμείχθηκαν σε αδικοπραξίες ή παράνομες δραστηριότητες άλλου προσώπου ή υποβοήθησαν το άλλο πρόσωπο στις επιλήψιμες δραστηριότητές του. Το ότι το Δίκαιο της Επιείκειας παρέχει τέτοια θεραπεία στο ζημιωθέν μέρος προκύπτει έκδηλα από τις υποθέσεις Norwich Pharmacal Co (ανωτέρω) και Bankers Trust v. Shapira

(1980)1 W.L.R. 1247 (εκτενής αναφορά στις οποίες θα γίνει πιο κάτω). Κατ' επέκταση, διατάγματα της εξεταζόμενης φύσης είναι δημιούργημα του δικαίου της επιείκειας και τα Κυπριακά Δικαστήρια ασφαλώς και έχουν δικαιοδοσία χορήγησης τους, εκτός και εάν υπάρχει ειδική νομοθετική ρύθμιση που δεν επιτρέπει τη χορήγηση τέτοιας θεραπείας. Κατά συνέπεια, η προσοχή του Δικαστηρίου θα πρέπει να στραφεί στις πρόνοιες του άρθρου 29 του περί Τραπεζικών Εργασιών Νόμου 66(Ι)/1997, το οποίο, όπως έγινε εισήγηση, απαγορεύει την αποκάλυψη των αιτούμενων πληροφοριών λόγω τραπεζικού απορρήτου. Το εν λόγω άρθρο έχει ως ακολούθως:- «29

(1)Απαγορεύεται σε οποιοδήποτε σύμβουλο, τον πρώτο εκτελεστικό διευθυντή, διευθυντή, λειτουργό, υπάλληλο ή εκπρόσωπο τράπεζας και σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο το οποίο έχει με οποιοδήποτε τρόπο πρόσβαση στα αρχεία τράπεζας, να παρέχει, κοινοποιεί, αποκαλύπτει ή χρησιμοποιεί προς ίδιο όφελος οποιεσδήποτε πληροφορίες αναφορικά με το λογαριασμό συγκεκριμένου πελάτη της τράπεζας, είτε ενόσω η εργοδότηση ή η επαγγελματική του σχέση με την τράπεζα, ανάλογα με την περίπτωση, συνεχίζεται, είτε μετά τον τερματισμό της.

(2)Το εδάφιο

(1)δεν εφαρμόζεται στις περιπτώσεις όπου - (α) Ο πελάτης ή οι εξουσιοδοτημένοι αντιπρόσωποί του παρέχει ή παρέχουν τη γραπτή συγκατάθεσή τους για το σκοπό αυτό ή (β) ο πελάτης έχει κηρυχτεί σε πτώχευση ή αν ο πελάτης είναι εταιρεία, η εταιρεία ευρίσκεται υπό διάλυση ή (γ) έχει εγερθεί δικαστική διαδικασία μεταξύ της τράπεζας και του πελάτη ή του εγγυητή του αναφορικά με το λογαριασμό του πελάτη ή (δ) οι πληροφορίες παρέχονται στην αστυνομία δυνάμει των διατάξεων οποιουδήποτε νόμου ή σε δημόσιο λειτουργό που είναι κατάλληλα εξουσιοδοτημένος από το σχετικό Νόμο να λάβει τις πληροφορίες αυτές ή σε δικαστήριο κατά τη δίωξη ή εκδίκαση ποινικού αδικήματος δυνάμει του σχετικού Νόμου ή (ε) έχει επιδοθεί στην τράπεζα δικαστικό διάταγμα κατάσχεσης χρημάτων που βρίσκονται σε πίστη λογαριασμού πελάτη ή (στ) οι πληροφορίες απαιτούνται από συνάδελφο που εργοδοτείται από την ίδια τράπεζα ή τη μητρική της εταιρεία ή θυγατρική εταιρεία της τράπεζας ή της μητρικής της εταιρείας ή εγκεκριμένο ελεγκτή ή νομικό σύμβουλο της τράπεζας, για την εκτέλεση των καθηκόντων τους ή (ζ) οι πληροφορίες είναι αναγκαίες για την αξιολόγηση του αξιόχρεου πελατών αναφορικά ή σε σχέση με καλόπιστη (bona fide) εμπορική πράξη ή μέλλουσα εμπορική πράξη εφόσον οι πληροφορίες που απαιτούνται είναι γενικής φύσης και σε καμιά περίπτωση δε σχετίζονται με στοιχεία λογαριασμού συγκεκριμένου πελάτη ή (η) η παροχή των πληροφοριών επιβάλλεται για λόγους δημόσιου συμφέροντος ή για λόγους προστασίας των συμφερόντων της τράπεζας.» Με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 29

(1)(ανωτέρω) είναι σαφές ότι η απαγόρευση αφορά πληροφορίες που δίδονται από λειτουργούς της Τράπεζας προς ίδιο όφελος, κάτι που δεν ισχύει στην παρούσα περίπτωση. Επιπρόσθετα, με την παρούσα Αίτηση, ζητούνται στοιχεία και πληροφορίες αναφορικά με τους λογαριασμούς τρίτων προσώπων, δηλαδή α) της Hadoria Investments Inc - η οποία κατονομάζεται στα δημοσιεύματα και συνδέεται με την Heroten Holdings Ltd - και η οποία διατηρεί συγκεκριμένο λογαριασμό στους Καθ' ων η αίτηση 1, από τον οποίο επιχειρήθηκε να καταβληθούν (παράτυπα με βάση το Ρωσικό Δίκαιο) χρήματα προς το Τμήμα Εκτελέσεως Αποφάσεων του Ρωσικού Δικαστηρίου, έναντι της οφειλής της Heroten Holdings Ltd προς τους Αιτητές και β) της Heroten Holdings Ltd και των θυγατρικών εταιρειών της, οι οποίες κατονομάζονται και στο Διάταγμα Επιβάρυνσης που εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στις 8.4.13 (τεκμήριο 15 στην Αίτηση) και οι οποίες πιθανότατα χρησιμοποιήθηκαν - σύμφωνα με τους Αιτητές - στα πλαίσια σχεδίου για παροχέτευση σε τρίτα πρόσωπα χρημάτων που προήλθαν από πωλήσεις περιουσιακών στοιχείων θυγατρικών εταιρειών της Heroten Holdings Ltd και διατηρούν τραπεζικούς λογαριασμούς στους Καθ' ων η αίτηση 2. Οι εν λόγω λογαριασμοί της Hadoria Investments Inc και/ή της Heroten Holdings Ltd και των θυγατρικών εταιρειών της, πιθανότατα χρησιμοποιήθηκαν στα πλαίσια της διαφαινόμενης συνωμοσίας για καταδολίευση των Αιτητών ως εξ αποφάσεως πιστωτές της Heroten Holdings Ltd. Κατά την άποψη μου, υπό τα περιστατικά της υπόθεσης, τυγχάνουν εφαρμογής οι πρόνοιες του άρθρου 29

(2)(η). Κι αυτό γιατί η φύση των ζητούμενων πληροφοριών - στη βάση των όσων οι Αιτητές ισχυρίζονται - εξυπηρετεί το δημόσιο συμφέρον που είναι η καταστολή δόλιων πράξεων ή εγκλημάτων και σε τέτοιες περιπτώσεις το δημόσιο συμφέρον υπερέχει έναντι της εμπιστευτικής σχέσης τράπεζας - πελάτη (βλ. Tournier v. National Provincial and Union Bank of England

(1923)All E.R. 550). Σχετικά παραπέμπω και στο πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση I.B.L. v. Planet

(1990)J.L.R. 294: «The issue of confidentiality was considered in the Norwich Pharmacal case. The court was entitled to order discovery of documents for the purpose of legal proceedings if the public interest in the administration of justice required it. The court found that in the circumstances of the case the public interest in the confidentiality of the information was outweighed by the interests of justice. The court applies the incidental test in the present case. Of course, we have weighed confidentiality in the balance in reaching our decision. But we do not share Mr. O'Connell's fears for the future of the finance industry. Confidentiality depends upon legitimate private business affairs being properly conducted. Here, there is a strong prima facie case to the contrary .» Κατ' ακολουθία των πιο πάνω, η θέση των καθ' ων η αίτηση ότι δεν μπορούν να δώσουν τις αιτούμενες πληροφορίες λόγω τραπεζικού απορρήτου ή λόγω της δέσμευσης τους από συμβατική σχέση εμπιστοσύνης, δεν ευσταθεί. Αντίθετα, στη βάση των ισχυρισμών των αιτητών, προβάλλονται ισχυροί λόγοι ότι αυτοί έχουν δικαίωμα να πάρουν τις αιτούμενες πληροφορίες, που έχουν άμεση σχέση με τους λογαριασμούς των πιο πάνω εταιρειών που διατηρούν στους Καθ' ων η αίτηση 1 και 2, χωρίς οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 να χρειάζονται τη συγκατάθεση τους. Σχετικά παραθέτω αυτούσιο το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Bankers Trust Co v. Sharipa & Others

(1980)3 All E.R. 358:- «The Plaintiff, who has been defrauded, has a right in equity to follow the money. He is entitled, in Atkin LJ's words, to lift the latch of the banker's door: see Banque Belge Pour L'Etranger v. Hambrouck

(1921)1 K.B. 321 at 325. The Customer, who has prima facie been guilty of fraud, cannot bolt the door against him. Owing to his fraud, he is disentitled from relying on the confidential relationship between him and the bank see Initial Services Ltd v. Putterill

(1968)1 Q.B. 396, 405 if the plaintiffs equity is to be of any avail, he must be given access to the bank's books and documents -- for that is the only way of tracing the money or knowing what has happened to it.» Σχετική είναι και η υπόθεση A and another v. C and others

(1980)2 All E.R. 351, και το πιο κάτω απόσπασμα είναι σχετικό: «In particular, it may order a bank (whether or not party to the proceedings) to give discovery of documents in relation to the bank account of a defendant who is alleged to have defrauded the plaintiff of his assets; it may make orders for interrogatories to be answered by the defendants of their employees or directors.» Περαιτέρω, σχετικό είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από το σύγγραμμα Commercial Litigation pre-emptive remedies Loose leaf Edition Sweet & Maxwell's και κάτω από τον τίτλο Involvement in Wrongdoing στη σελίδα Α3-1037: «Banks have often been held to be innocently involved in wrongdoing and Norwich Pharmacal orders have been made against them in a number of cases. This arises particularly where there has been a fraud which had let to loss, and the applicant wants to know the identity of the perpetrator in order to issue proceedings. Norwich relief can be obtained in such circumstances in order to identify the wrongdoer and prevent any further fraudulent activity.» Συνακόλουθα, οι σχετικοί λόγοι ένστασης απορρίπτονται και ακολουθεί η εξέταση του κατά πόσο ικανοποιούνται ή όχι οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/60. Το άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στη βάση του οποίου οι Αιτητές προώθησαν την υπόθεση τους, έτυχε νομολογιακής εξέτασης κατ' επανάληψη (βλ. μεταξύ άλλων Karydas Taxi Co v. Komodikis

(1975)1 C.L.R. 321, Papastratis v. Pierides

(1979)1 C.L.R. 231, Odysseos v. Pieris Estates and others

(1982)1 C.L.R. 557, Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R. 263, Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου

(1995)1 Α.Α.Δ. 248 κλπ) και είναι γνωστές οι τρεις προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν προκειμένου να επιτύχει ο αιτητής. Θα πρέπει να καταδείξει ότι:

1. Εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, κάτι που δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν της κατάδειξης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα.
2. Έχει ορατή προοπτική ή πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή του, προϋπόθεση που αναφέρεται σε κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα αλλά πολύ λιγότερο από απόδειξη με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, και
3. Θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του αιτουμένου διατάγματος, προϋπόθεση που φέρνει στο προσκήνιο το θέμα των αποζημιώσεων, δηλαδή αν η θεραπεία των αποζημιώσεων θα ήταν ικανοποιητική υπό τα περιστατικά της υπόθεσης. Έχοντας επισημάνει ότι τα διατάγματα αποκάλυψης είναι δημιούργημα του Δικαίου της Επιείκειας, το Δικαστήριο δεν εντοπίζει κανένα λόγο να μην εφαρμόσει τη νομική αρχή της υπόθεσης Norwich Pharmacal όπως αυτή εξελίχθηκε μεταγενέστερα. Τα γεγονότα της υπόθεση Norwich, ήταν κατ' ουσία, απλά. Οι εφεσείοντες ήταν ιδιοκτήτες και δικαιούχοι της πατέντας «furazolidone», την οποία χρησιμοποιούσαν σε χημικά παρασκευάσματα. Σε κάποιο στάδιο διαπίστωσαν ότι άγνωστα πρόσωπα είχαν επέμβει στην πατέντα τους, εισάγοντας παράνομα στην Αγγλία αντίστοιχα παρασκευάσματα. Τα ονόματα των εισαγωγέων ήταν γνωστά στις τελωνειακές αρχές στη βάση σχετικών εγγράφων, γι' αυτό ζήτησαν την αποκάλυψη τους προκειμένου να κινηθούν δικαστικά εναντίον τους. Οι τελωνειακές αρχές αρνήθηκαν, προβάλλοντας ότι δεν είχαν εξουσία να το πράξουν. Κατ' ακολουθία τούτου, οι εφεσείοντες ήγειραν αγωγή εναντίον τους αξιώνοντας, μεταξύ άλλων, διάταγμα αποκάλυψης των ονομάτων των (παράνομων) εισαγωγέων. Το Δικαστήριο ικανοποίησε το αίτημα τους αλλά η πρωτόδικη απόφαση ανατράπηκε κατ' έφεση. Αποφασίσθηκε ότι η Norwich Pharmacal δεν είχε αιτία αγωγής εναντίον των τελωνείων και, επομένως, δεν νομιμοποιείτο σε διάταγμα αποκάλυψης και, δεύτερο, τα ονόματα των εισαγωγέων δόθηκαν στις τελωνειακές αρχές εμπιστευτικά και, επομένως, δεσμεύονταν από καθήκον δημοσίου συμφέροντος να μην τα αποκαλύψουν. Η απορριπτική απόφαση του Εφετείου εφεσιβλήθηκε με επιτυχία στη Βουλή των Λόρδων. Ό,τι ενδιαφέρει για τους σκοπούς της παρούσας είναι το ακόλουθο απόσπασμα: «Although as a general rule no independent action for discovery would lie against a person against whom no reasonable cause of action could be alleged, or who was in the position of a mere witness in the strict sense, the rule did not apply where (a) without discovery of the information in the possession of the person against whom discovery was sought no action could be begun against the wrongdoer, and (b) the person against whom discovery was sought had himself, albeit through no fault of his own, been involved in the wrongful acts of another so as to facilitate the wrongdoing. In such circumstances although he might have incurred no personal liability, he was under a duty to assist the person who had been wronged by giving him full information and disclosing the identity of the wrongdoer.» Η καθιερωθείσα από την υπόθεση Norwich νομική αρχή ακολουθήθηκε έκτοτε από τα Αγγλικά Δικαστήρια (βλ. British Steel Corp v. Granada Television Ltd

(1981)1 All E.R. 417, Harrington v. North Politechic

(1984)3 All E.R. 666) ως και από τα Καναδέζικα (βλ. υποθέσεις Glaxo Wellcome PLC v. M.N.R.

(1998)Can L.H.9071 (F.C.A.)

(1998)4 F.C. 439 (C.A.) και Alberta Treasury Branches v. Leahy

(2000)A.B.Q.B. 575 (CanLII). Κοινή συνισταμένη των εν λόγω αποφάσεων είναι ότι η υπό αναφορά νομική αρχή αποτελεί αυτοτελή αιτία αγωγής και μπορεί να προωθηθεί με αγωγή εναντίον προσώπων τα οποία κατέχουν πληροφορίες, λόγω της ανάμειξης ή της διευκόλυνσης που παρείχαν στην τέλεση της παράνομης πράξης, έστω κι αν οι ίδιοι μπορεί να μην έχουν προσωπική ευθύνη. Το καθήκον των προσώπων αυτών, επισημάνθηκε, έγκειται στην παροχή βοήθειας στο πρόσωπο που αδικήθηκε, κι αυτό εκπληρώνεται με το να αποκαλύψει τις πληροφορίες που κατέχει και που σχετίζονται με την αδικοπραξία. Η πιο πάνω νομική αρχή, όπως αναγνωρίσθηκε στη μεταγενέστερη υπόθεση Asworth Hospital Authority v. MGN Ltd

(2002)4 All E.R. 193, αποτελεί μια εύκαμπτη θεραπεία η οποία, λαμβανομένων υπόψη των μεταβαλλόμενων καταστάσεων, θα πρέπει να ασκείται και σε περιπτώσεις που προηγουμένως δεν ασκείτο. Έτσι, η εφαρμογή της επεκτάθηκε σε υποθέσεις (α) που αφορούσαν παραβάσεις συμβολαίου ή άλλες αδικοπραξίες, (β) όπου ναι μεν η ταυτότητα του αδικοπραγήσαντος ήταν γνωστή, αλλά η αποκάλυψη σημαντικών πληροφοριών ήταν αναγκαία για την ετοιμασία και καταχώρηση της απαίτησης ή όπου ο αιτητής επιζητεί ελλείπων μέρος από την όλη υπόθεση (βλ. AXA Equity & Law Life Assurance Society PLC v. National Westminster Bank PLC

(1998)C.L.C. 1177, Aoot Kalmneft v. Denton Wild Sapte

(2002)1 Lloyd's Rep. 417

(2001)W.L. 1729042 και (γ) σε υποθέσεις όπου το τρίτο πρόσωπο, το πρόσωπο δηλαδή από το οποίο ζητούνται πληροφορίες, ενδεχομένως να μην είναι αθώο αλλά να είναι μέρος στην αδικοπραξία (βλ. CHC Software v. Hopkins and Wood

(1993)F.S.R. 241). Οι προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιούνται για έκδοση θεραπείας Norwich Pharmacal κωδικοποιήθηκαν στην υπόθεση Mitsui & Co v. Nexen Petroleum UK Ltd

(2005)3 All E.R. 511 στη σελ. 518. Παραθέτω αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα: «

(21)The three conditions to be satisfied for the court to exercise the power to order Norwich Pharmacal relief are: (

1. i)a wrong must have been carried out, or arguably carried out, by an ultimate wrongdoer; (
2. ii)there must be the need for an order to enable action to be brought against the ultimate wrongdoer; and (iii) the person against whom the order is sought must: (
3. a)be mixed up in so as to have facilitated the wrongdoing; and (
4. b)be able or likely to be able to provide the information necessary to enable the ultimate wrongdoer to be sued.» Οι πιο πάνω νομικές αρχές υιοθετήθηκαν και από την Κυπριακή Νομολογία στην υπόθεση Avila Management Services Ltd και άλλων ν. Frantisek Stepanek κ.ά, Πολ. Έφεση 54/12 ημερ. 27.6.12, από την οποία παραθέτω και το ακόλουθο απόσπασμα: «Βεβαίως, η δυνατότητα έκδοσης του διατάγματος τελεί πάντοτε υπό την αίρεση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου το οποίο δεν θα ικανοποιήσει το αίτημα εάν οι πληροφορίες μπορούν να ληφθούν με κάποιο άλλο διαθέσιμο τρόπο ή το Δικαστήριο δεν πεισθεί ότι υπάρχει πράγματι πρόθεση έγερσης αγωγής εναντίον του αδικοπραγούντος. Περαιτέρω, το Δικαστήριο θα ζυγίσει παράγοντες όπως τη σοβαρότητα της συμπεριφοράς του κατ' ισχυρισμόν αδικοπραγούντος, (Interbrew SA v. Financial Times Ltd The Times 4.1.2002). Το ζητούμενο δεν είναι η ευκολία ή η επιθυμία λήψης των πληροφοριών, αλλά η αναγκαιότητα του όλου εγχειρήματος. Εάν υπάρχουν γεγονότα τα οποία χρήσουν διερεύνησης κατά τη δίκη, δεν θεωρείται πρέπον να εκδοθεί διάταγμα τύπου Norwich Pharmacal επί αιτήματος πριν την ίδια τη δίκη. Το διάταγμα δεν αποσκοπεί στην απλή ικανοποίηση της λήψης στοιχείων για σκοπούς περιέργειας.» Έχοντας παραθέσει το σχετικό απόσπασμα προχωρώ στην εξέταση κατά πόσο ικανοποιούνται ή όχι οι πιο πάνω τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32, κι αυτό στη βάση του υλικού που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Η πρώτη προϋπόθεση, αν δηλαδή έγινε αδικοπραξία από τους βασικούς αδικοπραγήσαντες ή αν καταδεικνύεται ότι το θέμα είναι συζητήσιμο, δεν παρουσιάζει πρόβλημα. Από το σχετικό υλικό προκύπτει ότι μετά τη χορήγηση του επίδικου δανείου και μετά την έκδοση της πρωτόδικης απόφασης εναντίον της Heroten Holdings Ltd στη Ρωσία, σημαντικότατα περιουσιακά στοιχεία που έμμεσα ανήκαν στην Heroten Holdings Ltd - συμπεριλαμβανομένου του περιουσιακού στοιχείου Καζακόβα το οποίο ανήκε κατά 49.97% στη θυγατρική εταιρεία της Heroten Holdings Ltd, Brocley Investments Ltd - αποξενώθηκαν χωρίς να αποδοθεί ή να καταλήξει στην Heroten Holdings Ltd οποιοδήποτε χρηματικό ποσό ή άλλη αντιπαροχή είτε υπό μορφή μερίσματος είτε άλλως. Από τα γεγονότα αυτά προκύπτει συζητήσιμη υπόθεση ότι α) οι σχετικές αποξενώσεις περιουσιακών στοιχείων, έγιναν στα πλαίσια συνωμοσίας για καταδολίευση των Αιτητών ως πιστωτής της Heroten Holdings Ltd και β) ότι τα χρηματικά ποσά ή άλλα ανταλλάγματα που εισπράχθηκαν και τα οποία έπρεπε να καταλήξουν στην Heroten Holdings Ltd, διοχετεύθηκαν σε τρίτες εταιρείες ή τρίτα πρόσωπα προκειμένου να παρεμποδισθούν οι Αιτητές από του να εισπράξουν το ποσό που τους οφείλεται από την Heroten Holdings Ltd και να εκτελέσουν τη δικαστική απόφαση που εκδόθηκε υπέρ τους, η οποία αναγνωρίστηκε ως εκτελεστή στην Κύπρο, με Διάταγμα Κυπριακού Δικαστηρίου. Σχετική επί του θέματος είναι η υπόθεση Mercantile Group (Europe) AG v Aiyela

(1994)QB 366 - στην οποία γίνεται αναφορά στην υπόθεση Avila Management Services (ανωτέρω - και στην οποία, το Αγγλικό Εφετείο αναγνώρισε ότι διατάγματα αποκάλυψης τύπου Norwich Pharmacal μπορεί να εκδίδονται και για υποβοήθηση της εκτέλεσης μίας δικαστικής απόφασης σε περιπτώσεις όπου καταδεικνύεται ότι περιουσιακά στοιχεία αποξενώθηκαν ή χρηματικά ποσά μεταφέρθηκαν στα πλαίσια σχεδίου που αποσκοπούσε στην παρεμπόδιση της εκτέλεσης της απόφασης (to defeat execution) και ότι το πρόσωπο κατά του οποίου επιζητείται το διάταγμα αποκάλυψης ενεπλάκη στο σχετικό σχέδιο. Σημειώνεται ότι το συζητήσιμο θέμα προς εκδίκαση, δεν περιορίζεται μόνο σε παράβαση σύμβασης, αλλά και σε συνωμοσία, δόλο και απάτη, αδικαιολόγητο πλουτισμό και παράβαση καθηκόντων πίστης. Επομένως, κρίνω ότι η σχετική προϋπόθεση, η οποία αντιστοιχεί στην πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60 ικανοποιείται. Κατ' ακολουθία τούτου, η προσοχή θα πρέπει να επικεντρωθεί στη δεύτερη και τρίτη προϋπόθεση της υπόθεσης Mitsui (πιο πάνω). Δηλαδή αν υπάρχει ανάγκη έκδοσης του διατάγματος για να καταστεί δυνατή η έγερση αγωγής εναντίον των βασικών αδικοπραγήσαντων και αν το πρόσωπο εναντίον του οποίου ζητείται το διάταγμα (οι καθ' ων η αίτηση δηλαδή) (α) είχε τέτοια ανάμειξη στην αδικοπραξία που υποβοήθησε την τέλεση της και (β) είναι σε θέση, ή φαίνεται να είναι σε θέση, να δώσει την αναγκαία πληροφόρηση για να καταστήσει δυνατή την έγερση αγωγής εναντίον των βασικών αδικοπραγήσαντων. Από το υλικό που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου προκύπτει ότι, η αποκάλυψη των στοιχείων που οι Αιτητές ζητούν με την παρούσα Αίτηση, είναι αναγκαία ώστε οι Αιτητές: (α) να μπορέσουν να διαπιστώσουν την ταυτότητα των φυσικών προσώπων που βρίσκονται πίσω από την Hadoria Investments Inc, την ταυτότητα των φυσικών προσώπων που έδωσαν οδηγίες προς τους Καθ' ων η αίτηση 1 εκ μέρους της Hadoria Investments Inc να μεταφέρει χρηματικά ποσά από το λογαριασμό της προς το Τμήμα Εκτέλεσης Αποφάσεων του Ρωσικού Δικαστηρίου έναντι του εξ αποφάσεως χρέους της Heroten Holdings Ltd και την ταυτότητα των φυσικών προσώπων που είχαν δικαίωμα να δίδουν οδηγίες αναφορικά με μεταφορές χρημάτων από λογαριασμούς της Hadoria Investments Inc, β) να μπορέσουν να διαπιστώσουν την πραγματική σχέση μεταξύ της Heroten Holdings Ltd και της Hadoria Investments Inc καθώς και τις μεταξύ τους τραπεζικές συναλλαγές, γ) να μπορέσουν να διαπιστώσουν ποιες πληρωμές χρημάτων έγιναν από και προς τον λογαριασμό της Hadoria Investments Inc με τους Καθ' ων η αίτηση 1 μετά την έκδοση της Πρωτόδικης Απόφασης, δ) να μπορέσουν να διαπιστώσουν ποιες συναλλαγές έγιναν με περιουσιακά στοιχεία της Heroten Holdings Ltd ή και των Θυγατρικών της Εταιρειών (συμπεριλαμβανομένου του περιουσιακού στοιχείου Καζακόβα στο οποίο γίνεται αναφορά στα πιο πάνω δημοσιεύματα και το οποίο ανήκε κατά 49.97% στη Θυγατρική Εταιρεία Brocley Investments Ltd) μετά την χορήγηση του επίδικου δανείου και την έκδοση της Πρωτόδικης Απόφασης, καθώς και την ταυτότητα των προσώπων που προκάλεσαν ή και είχαν εμπλοκή στις σχετικές συναλλαγές, ε) να μπορέσουν να ιχνηλατήσουν (trace) και να εντοπίσουν χρηματικά ποσά που εισπράχθηκαν ή και άλλα ανταλλάγματα που λήφθηκαν από την Hadoria Investments Inc ή και την Brocley Investments Ltd ή και τις άλλες Θυγατρικές Εταιρείες σε σχέση με οποιαδήποτε πώληση και/ή διάθεση και/ή αποξένωση μετοχών ή άλλων περιουσιακών στοιχείων που έγινε μετά την χορήγηση του επίδικου δανείου προς την Heroten Holdings Ltd ή και την έκδοση της Πρωτόδικης Απόφασης (συμπεριλαμβανομένης της πώλησης των μετοχών της Brocley στην Slavya Group η οποία κατείχε το περιουσιακό στοιχείο Καζακόβα στο οποίο γίνεται αναφορά στα πιο πάνω δημοσιεύματα) και τα οποία χρηματικά ποσά ή και ανταλλάγματα κατέχονται από τους κατόχους αυτών ως εμπιστευματοδόχους δυνάμει εξ επαγωγής εμπιστεύματος (constructive trust) για λογαριασμό της Heroten Holdings Ltd και κατ' επέκταση αποτελούν περιουσιακά στοιχεία επί των οποίων θα μπορεί ενδεχομένως να εκτελεσθεί η δικαστική απόφαση που εκδόθηκε υπέρ των Αιτητών, ζ) να μπορέσουν να διαπιστώσουν την ταυτότητα των φυσικών προσώπων που βρίσκονται πίσω από την Heroten Holdings Ltd και τις Θυγατρικές της Εταιρείες, καθώς την ταυτότητα των προσώπων που είχαν εξουσία να παρέχουν στους Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 οδηγίες αναφορικά με λογαριασμούς που διατηρούνταν σε αυτούς από την Heroten Holdings Ltd και/ή οποιαδήποτε από τις Θυγατρικές της Εταιρείες. Η διαπίστωση των πιο πάνω είναι απολύτως αναγκαία ώστε οι Αιτητές: α) να μπορέσουν να εγείρουν αγωγή και/ή αγωγές εναντίον των προσώπων (νομικών και/ή φυσικών) ή/και των τελικών αδικοπραγούντων οι οποίοι εμπλέκονται στη συνωμοσία που φαίνεται να έχει διαπραχθεί σε βάρος τους και η οποία αποσκοπούσε στην καταδολίευση τους ως πιστωτή της Heroten Holdings Ltd, και β) να μπορέσουν να ιχνηλατήσουν (trace) ή και να εντοπίσουν χρηματικά ποσά ή και άλλα ανταλλάγματα που λήφθηκαν ως αποτέλεσμα της αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων της Heroten Holdings Ltd ή και των Θυγατρικών της Εταιρειών ώστε να μπορέσουν να επιτύχουν την εκτέλεση της δικαστικής απόφασης που εκδόθηκε υπέρ τους. Με βάση τα πιο πάνω, οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 φαίνεται ότι ως αθώα τρίτα μέρη, αναμίχθηκαν και ενεπλάκηκαν σε συναλλαγές και μεταφορές χρημάτων που έγιναν στα πλαίσια της διαφαινόμενης συνωμοσίας που αποσκοπούσε στην καταδολίευση των Αιτητών ως εξ αποφάσεως πιστωτής της Heroten Holdings Ltd. Είναι δε πασιφανές ότι οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 είναι σε θέση να δώσουν την αναγκαία πληροφόρηση ώστε, όπως ήδη αναφέρθηκε, να καταστεί δυνατή η έγερση αγωγής εναντίον των βασικών αδικοπραγήσαντων και ο εντοπισμός των χρηματικών ποσών που λήφθηκαν ως αποτέλεσμα της αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων της Heroten Holdings Ltd και/ή των θυγατρικών της εταιρειών, εφόσον, όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, οι προαναφερθείσες εταιρείες διατηρούν λογαριασμούς σ' αυτούς. Αποτελεί λόγον ένστασης των Καθ' ων η αίτηση 2 ότι η αίτηση είναι πρόωρη διότι καταχωρήθηκε πριν την ολοκλήρωση των εγγράφων προτάσεων και την αποκρυστάλλωση των επίδικων θεμάτων. Η θέση αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνη. Η παρούσα αγωγή αποτελεί αγωγή αποκάλυψης. Κοινή συνισταμένη των πιο πάνω αποφάσεων είναι ότι η υπό αναφορά νομική αρχή που καθιερώθηκε από την υπόθεση Norwich, αποτελεί αυτοτελή αιτία αγωγής και μπορεί να προωθηθεί με αγωγή - όπως έγινε και στην παρούσα - εναντίον προσώπων τα οποία κατέχουν πληροφορίες, λόγω της ανάμιξης ή της διευκόλυνσης που παρείχαν στη τέλεση της παράνομης πράξης, έστω και αν οι ίδιοι μπορεί να μην έχουν προσωπική ευθύνη. Το καθήκον των προσώπων αυτών έγκειται στην παροχή βοήθειας στο πρόσωπο που αδικήθηκε και αυτό εκπληρώνεται με το να αποκαλύψει τις πληροφορίες που κατέχει και που σχετίζονται με την αδικοπραξία. Επομένως, ο πιο πάνω λόγος ένστασης δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. Προβλήθηκε περαιτέρω ο ισχυρισμός εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση 2, ότι τα αιτούμενα διατάγματα είναι πανομοιότυπα με τις αξιώσεις των Αιτητών όπως εμφαίνονται στο οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα και τυχόν έκδοση τους θα καταστήσει την αγωγή άνευ αντικειμένου. Σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση AVILA (ανωτέρω): «Τέθηκε επίσης ζήτημα ότι δεν ήταν ορθή η χορήγηση των αιτούμενων διαταγμάτων εφόσον μ' αυτά ουσιαστικά αποφασιζόταν και η ίδια η αγωγή. Δεν χορηγείται με άλλα λόγια η ουσιαστική θεραπεία από το ενδιάμεσο στάδιο με αίτηση για προσωρινό μέτρο (Michael v. Brevinos

(1969)1 C.L.R578). Το ανεπιθύμητο όμως δεν εξισούται με απαγόρευση. Δεν υπάρχει άκαμπτος κανόνας αποκλεισμού της θεραπείας ενδιαμέσως, αν αυτή ορθά και δικαίως ζητείται, επειδή και η αγωγή ουσιαστικά επιδιώκει το ίδιο πράγμα. Κατ' αρχάς η ενδιάμεση θεραπεία παραμένει ενδιάμεση, αναθεωρήσιμη ανά πάσα στιγμή θεωρηθεί ότι οι περιστάσεις έχουν διαφοροποιηθεί προς τροποποίηση ή ακόμη και ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος. Πρόσθετα, ενώ το εκδοθέν διάταγμα παραχωρείται ως λύση επείγουσας και παρεμπίπτουσας μορφής, οι ίδιες οι θεραπείες που ζητούνται με το κλητήριο, εάν επιτύχουν, χορηγούνται τελεσίδικα και στο διηνεκές (δέστε και Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd - ανωτέρω -). Εξαρτάται από την κρίση του Δικαστηρίου, αναλόγως των περιστάσεων (Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Ltd

(2002)1 Α.Α.Δ.2015).» Έχω την άποψη ότι η φύση των αιτούμενων Διαταγμάτων είναι τέτοια που το γενικά «ανεπιθύμητο» δεν έχει θέση στην παρούσα περίπτωση. Αντίθετα λαμβανομένων υπόψη των στοιχείων που οι Αιτητές έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου, το «ανεπιθύμητο» μετατρέπεται υπό τα περιστατικά της υπόθεσης, όχι μόνο σε «επιθυμητό» αλλά και αναγκαίο. Έπεται ότι η σχετική θέση δεν ευσταθεί και απορρίπτεται. Έχοντας κατά νου τις πιο πάνω επισημάνσεις, κρίνω ότι ικανοποιούνται σωρευτικά όλες οι προϋποθέσεις για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος τύπου Norwich Pharmacal. Σ' ό,τι αφορά το Διάταγμα φίμωσης (Gagging Order) το οποίο εκδόθηκε μονομερώς, τονίζεται ότι η έκδοση του είναι έκδηλα αναγκαία και επιβεβλημένη. Και τούτο γιατί στην απουσία του, υπάρχει σοβαρός κίνδυνος, οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2, λόγω της ιδιότητας τους να θεωρήσουν ότι έχουν υποχρέωση να ενημερώσουν τους πελάτες τους - δικαιούχους των σχετικών λογαριασμών - για την ύπαρξη της παρούσας Αγωγής και Αίτησης. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα τα πρόσωπα που διέπραξαν την συνωμοσία για διάπραξη απάτης σε βάρος των Αιτητών, να προχωρήσουν σε περαιτέρω αποξένωση περιουσίας και/ή να λάβουν μέτρα για να καλύψουν τα ίχνη τους και/ή να αποκρύψουν χρήματα που πιθανόν να ανταλλάχθηκαν ή αποδόθηκαν μεταξύ τους, καθιστώντας την ιχνηλάτηση τους ακόμα πιο δύσκολη. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, ασκώντας τη διακριτική ευχέρεια που έχει το Δικαστήριο επί του θέματος, εκδίδονται Διατάγματα ως η παρ. Α [i - xii (α, β,γ)], Β [i-vii (α, β, γ)], Γ και Δ της Αίτησης, υπό τον όρο ότι οι Αιτητές δεν θα χρησιμοποιήσουν οποιαδήποτε έγγραφα και πληροφορίες ήθελε αποκαλυφθούν στα πλαίσια των παρόντων Διαταγμάτων, σε άλλες διαδικασίες και/ή για αλλότριους σκοπούς, παρά μόνο κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου (βλ. Penderhill Holdings Ltd κ.ά ν Darya Abramchyk κ.ά, Πολ. Εφ. 319/11 και 320/11, ημερομηνίας 13.1.14). Το Διάταγμα υπό παράγραφο Ε της Αίτησης καθίσταται απόλυτο. Ο χρόνος συμμόρφωσης των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2, σύμφωνα με το Διάταγμα υπό παράγραφο Γ της Αίτησης, καθορίζεται σε 60 ημέρες από την επίδοση των Διαταγμάτων. Σύμφωνα με το εκδοθέν διάταγμα υπό παράγραφο Δ της Αίτησης, οι Αιτητές θα αναλάβουν όπως καλύψουν τους Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 για οποιαδήποτε έξοδα αυτοί ήθελε υποστούν λόγω συμμόρφωσης τους προς τα Διατάγματα. Τα έξοδα αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στη βάση στοιχείων που οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 θα προσκομίσουν και τα οποία στη συνέχεια θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Αναφορικά με τα έξοδα της αίτησης, τα οποία επίσης ανάγονται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, έχοντας κατά νου αφενός την επιτυχία των Αιτητών, οι οποίοι έχουν απαίτηση εναντίον των Καθ' ων η αίτηση μόνο για αποκάλυψη και αφετέρου ότι οι Καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση για να αποφύγουν ενδεχόμενες απαιτήσεις εναντίον τους εκ μέρους τρίτων προσώπων στην περίπτωση που αποκάλυπταν τις πληροφορίες χωρίς διάταγμα του Δικαστηρίου, κρίνω ότι είναι ορθότερο όπως διαταχθεί κάθε πλευρά να επωμισθεί τα έξοδα της και αυτή είναι η διαταγή του Δικαστηρίου. (Υπ.) ...................................... Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο