ΡΟΚΟΠΟΥ ν. ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΣΦΑΛΕΙΕΣ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 421/2015, 15/6/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A372 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Χρ. Φούλια, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 421/2015 Μεταξύ: XXXXX ΡΟΚΟΠΟΥ Ενάγοντος και ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΣΦΑΛΕΙΕΣ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ, από τη Λευκωσία Εναγόμενης Ημερομηνία: 15.6.2018 Αίτηση διά κλήσεως του ενάγοντος για συνένωση αγωγών Για τον Ενάγοντα / Αιτητή: κα Μ. Κλεάνθους για κ. Ανδρέα Μ. Κλεάνθους Για την Εναγόμενη / Καθ' ης η Αίτηση: κα Γ. Στυλιανού για κ.κ. Χρυσαφίνης & Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Καθ' ου η Αίτηση / Ενάγοντα στην αγωγή αρ. 7180/14: κ. Χρ. Δημητριάδης για κ.κ. Κώστας Π. Δημητριάδης Δ.Ε.Π.Ε. Για την Καθ' ης η Αίτηση / Ενάγουσα στην αγωγή αρ. 188/15: κ. Δημητρίου για κ.κ. Δ. Α. Δημητρίου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για την Καθ' ης η Αίτηση / Ενάγουσα στην αγωγή αρ. 2613/15: κα Γ. Στυλιανού για κ.κ. Χρυσαφίνης & Πολυβίου Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Τα γεγονότα τα οποία σχετίζονται με την παρούσα αγωγή προέκυψαν από τροχαίο ατύχημα το οποίο συνέβη στις 22.2.
- Ο ενάγων της παρούσας αγωγής κ. XXXXX Ροκόπος ήταν ο οδηγός του οχήματος με αριθμό εγγραφής XXXXX71 το οποίο συγκρούστηκε με το όχημα XXXXX41 το οποίο οδηγείτο από την κα XXXXX Σταυρινίδου και καλυπτόταν για σκοπούς του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Έναντι Τρίτου) Νόμου 96(Ι)/2000 από την εναγόμενη η οποία είναι ασφαλιστική εταιρεία. Ο κ. XXXXX Ροκόπος ισχυρίζεται ότι το ατύχημα οφείλεται στην αμέλεια την οποία επέδειξε η οδηγός του οχήματος XXXXX41 κα XXXXX Σταυρινίδου και αξιοί εναντίον της εναγόμενης εταιρείας Γενικές και Ειδικές Αποζημιώσεις για τις ζημιές τις οποίες ισχυρίζεται ότι υπέστη. Η εναγόμενη εταιρεία καταχώρησε υπεράσπιση με την οποία αρνείται ότι η οδηγός του οχήματος XXXXX41 ήταν αμελής και ισχυρίζεται ότι το επίδικο ατύχημα οφείλεται στην αμέλεια ή/και στη συντρέχουσα αμέλεια του ενάγοντα. Με την υπεράσπισή της η εναγόμενη εταιρεία αρνείται τις συνθήκες υπό τις οποίες συνέβη το επίδικο ατύχημα και επιφυλάσσεται να αναφερθεί κατά τη δικάσιμο, αφενός στις συνθήκες πρόκλησης του επίδικου ατυχήματος και αφετέρου στην αγωγή αρ. 7180/2014 την οποία ήγειρε εναντίον της ο κ. XXXXX Αργυρού, οδηγός του οχήματος με αριθμό εγγραφής XXXXX04, στην αγωγή αρ. 188/2015 που εγέρθηκε από την κα XXXXX Πηλακούτα εναντίον του ενάγοντος κ. XXXXX Ροκόπου και στην οποία η ασφαλισμένη της εναγομένης κα XXXXX Σταυρινίδου προστέθηκε ως τριτοδιάδικος και στην αγωγή αρ. 2613/2015 η οποία ηγέρθη από την κα XXXXX - XXXXX Stavrinides εναντίον του ενάγοντα κ. XXXXX Ροκόπου και της ασφαλιστικής εταιρείας η «Κεντρική» στην οποία ήταν ασφαλισμένο το όχημα XXXXX71 το οποίο οδηγούσε ο κ. Ροκόπος. Η ΕΠΙΔΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ Με την παρούσα αίτηση ο ενάγων αιτείται από το Δικαστήριο την έκδοση Διατάγματος για τη συνένωση της παρούσας αγωγής με τις αγωγές αρ. 7180/2014, αρ. 188/2015 και αρ. 2613/2015 του Ε. Δ. Λευκωσίας, ισχυριζόμενος ότι μεταξύ των εν λόγω αγωγών υπάρχουν κοινά νομικά και πραγματικά ζητήματα τοιαύτης σημασίας, που καθιστούν αναγκαία και επιθυμητή τη συνένωσή τους. Ειδικότερα ισχυρίζεται ότι η πραγματική βάση των αξιώσεων στις εν λόγω αγωγές πηγάζει από το ίδιο ατύχημα το οποίο συνέβη στις 22.2.2014 οπότε το ζήτημα της ευθύνης πρόκλησής του είναι κοινό και πρέπει να επιλυθεί στα πλαίσια της παρούσας αγωγής στην οποία διάδικοι είναι οι οδηγοί των ενεχομένων οχημάτων οι οποίοι είναι ταυτόχρονα και τα πρόσωπα εναντίον των οποίων στρέφονται ή/και επιρρίπτονται οι ευθύνες για το ατύχημα και με το ζήτημα αυτό σχετίζονται οι απαιτήσεις όλων των εναγόντων των υπολοίπων αγωγών. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι οι 3 εν λόγω αγωγές στρέφονται είτε εναντίον του κ. XXXXX Ροκόπου, είτε εναντίον της κας XXXXX Σταυρινίδου οι οποίοι ως οι οδηγοί των οχημάτων τα οποία βρίσκονταν σε κίνηση κατά τον επίδικο χρόνο είναι και οι μόνοι στους οποίους μπορεί να καταμεριστεί ή/και να αποδοθεί μερίδιο ευθύνης, γεγονός το οποίο καθιστά αναγκαία την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος. Η αίτηση στηρίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.14 ΘΘ.2-4 και Δ.48 ΘΘ.1-4, 9(e), επί των γενικών και συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου και στη Νομολογία και τα γεγονότα στα οποία αυτή στηρίζεται φαίνονται, ως προκύπτει από το σώμα της αίτησης, στη δικογραφία των ως άνω αναφερομένων αγωγών. Η εναγόμενη στην παρούσα αγωγή εταιρεία καταχώρησε ένσταση με την οποία προβάλλει διάφορους λόγους για την απόρριψη της επίδικης αίτησης. Ισχυρίζεται, μεταξύ άλλων, ότι η αίτηση είναι αβάσιμη και/ή παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή καταχωρήθηκε κατά παράβαση των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών και της πρακτικής του Δικαστηρίου και ότι η καταχώρησή της αίτησης προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης του Δικαστηρίου και αποτελεί έκδηλη κατάχρηση της διαδικασίας. Ισχυρίζεται επίσης ότι με την αίτηση επιζητείται η συνένωση 4 αγωγών στις οποίες οι διάδικοι τελούν υπό διαφορετική ιδιότητα ή διαφέρουν, χωρίς να καταδεικνύονται με σαφήνεια και λεπτομέρεια τα κοινά ή πραγματικά θέματα τα οποία εγείρονται στις εν λόγω αγωγές. Ισχυρίζεται επίσης ότι στις εν λόγω αγωγές εγείρονται σοβαρά θέματα τα οποία διαφέρουν μεταξύ τους και πως ο αιτητής δεν παρουσιάζει εύλογη αιτία και/ή σοβαρούς λόγους που να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος και περαιτέρω πως με την αιτούμενη συνένωση θα περιπλεχθούν τα εγειρόμενα θέματα παρά να διευκολυνθούν. Προβάλλονται επίσης ως λόγοι για την απόρριψη της αίτησης ότι αυτή έχει καταχωρηθεί καθυστερημένα και προκαλεί περαιτέρω καθυστέρηση και από το αιτούμενο Διάταγμα το οποίο δεν δικαιολογείται υπό τις περιστάσεις και/ή δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να εκδοθεί δεν θα εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα της δικαιοσύνης ούτε θα περιοριστούν τα έξοδα. Τέλος ισχυρίζεται ότι οι διάδικοι σε κάθε αγωγή από τις 4 των οποίων επιζητείται η συνένωση είναι διαφορετικοί και συγκεκριμένα ο ενάγων στην αγωγή αρ. 421/2015 είναι ταυτόχρονα εναγόμενος στις αγωγές αρ. 188/2015 και αρ. 2613/2015 και ότι η αίτηση είναι νομικά αβάσιμη αφού στις αγωγές αρ. 421/2015, αρ. 2613/2015 και αρ. 188/2015 οι διάδικοι είναι αντιθέτως ενάγοντες και εναγόμενοι και σύμφωνα με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας δεν μπορεί να διαταχθεί η συνένωσή τους. Η ένσταση της εναγόμενης στηρίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.14 ΘΘ.1-5, Δ.48 ΘΘ.1-4, 8, 9, 12 και 13 και επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα που στηρίζουν την ένσταση αναφέρονται στην ένορκη δήλωση της κας Αφροδίτης Παρπαρίνου, δικηγόρου στο γραφείο των δικηγόρων της εναγόμενης εταιρείας. Με την εν λόγω ένορκη δήλωση υποστηρίζεται ότι η αίτηση είναι παράτυπη ή/και αβάσιμη ή/και πάσχει νομικά καθότι δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση στην οποία να εκτίθενται τα γεγονότα τα οποία τη στηρίζουν. Υποστηρίζεται επίσης ότι επιζητείται η συνένωση 4 αγωγών στις οποίες οι διάδικοι όχι μόνο δεν είναι οι ίδιοι αλλά και στις περιπτώσεις που είναι οι ίδιοι δεν τελούν υπό την ίδια ιδιότητα. Υποστηρίζεται τέλος ότι δεν υπάρχουν κοινά πραγματικά θέματα ή/και νομικά σημεία και ως εκ τούτου δεν θα πρέπει να επιτραπεί η συνένωσή τους και ότι η καταχώρηση της επίδικης αίτησης αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας και έχει ως μοναδικό σκοπό την καθυστέρηση και/ή εκτροχιασμό της διαδικασίας ή/και αυτή καταχωρήθηκε σε καθυστερημένο στάδιο ή/και για αλλότριους σκοπούς. Ένσταση στην επίδικη αίτηση καταχώρησε και ο ενάγων στην αγωγή αρ. 7180/2014 κ. XXXXX Αργυρού. Οι λόγοι ένστασης τους οποίους προβάλλει είναι οι ακόλουθοι: η αίτηση είναι νομικά, νομολογιακά και δικονομικά λανθασμένη. Η συνένωση των επίδικων αγωγών δεν μπορεί να γίνει εφικτή καθότι δεν υπάρχουν κοινά και/ή πραγματικά ζητήματα προς εκδίκαση ώστε να εξοικονομηθεί χρόνος και να διευκολυνθεί η διαδικασία. Συγκεκριμένα ο ενάγων στην αγωγή αρ. 7180/2014 ουδεμία ευθύνη φέρει για το επίδικο ατύχημα καθότι ήταν ιδιοκτήτης του οχήματος XXXXX04 το οποίο είχε νόμιμα σταθμεύσει σε ειδικό χώρο στάθμευσης και μετά από δυστύχημα που έγινε μεταξύ των οδηγών των αυτοκινήτων με αρ. εγγραφής XXXXX71 και XXXXX41, ασφαλισμένων στις ασφαλιστικές εταιρείες - εναγόμενες 1 και 2 στην αγωγή αρ. 7180/2014 αντίστοιχα, επήλθε σύγκρουση μεταξύ του αυτοκινήτου XXXXX21 με σειρά σταθμευμένων οχημάτων, συμπεριλαμβανομένου και του αυτοκινήτου του ενάγοντος. Επίσης, όλοι οι εμπλεκόμενοι οδηγοί, μέσω των ασφαλιστικών τους εταιρειών, βρίσκονται στην αγωγή αρ. 7180/2014 και αυτή θα πρέπει να είναι η υπόθεση που θα εκδικαστεί και να δεσμεύει τις υπόλοιπες ή τουλάχιστο να είναι η οδηγός εάν επέλθει συνένωση. Ισχυρίζεται επίσης ότι εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα συνένωσης, η εκδίκαση της υπόθεσής του για αποζημιώσεις από το δυστύχημα για το οποίο δεν φέρει οποιαδήποτε ευθύνη η οποία είναι και η παλαιότερηθα καθυστερήσει. Ισχυρίζεται ακόμα ότι η αγωγή αρ. 7180/2014 είναι παλαιότερη και σύμφωνα με τη Δ.14 Θ.4 αυτή θα πρέπει να είναι η οδηγός (leading action). Ισχυρίζεται επίσης ότι η αγωγή αρ. 421/2015 δεν μπορεί να συνενωθεί με τις αγωγές αρ. 2613/2015 και αρ. 188/2015 καθότι ο ενάγων της αγωγής αρ. 421/2015 είναι το ίδιο πρόσωπο (εναγόμενος) στις αγωγές αρ. 2613/2015 και αρ. 188/2015 και ότι η αίτηση είναι νομικά και/ή ουσιαστικά αβάσιμη και/ή απαράδεκτη και/ή αστήρικτη αφού, μεταξύ άλλων, οι αγωγές αρ. 421/2015, αρ. 2613/2015 και αρ. 188/2015 είναι αντίθετες (Cross Actions ή Vice Versa) και σύμφωνα με τους θεσμούς δεν μπορεί να διαταχθεί η συνένωσή τους. Τέλος ισχυρίζεται ότι η συνένωση των επίδικων αγωγών είναι αχρείαστη και/ή θα περιπλέξει και/ή καθυστερήσει τη διαδικασία με αποτέλεσμα να μην απονεμηθεί ορθή και γρήγορη δικαιοσύνη στον ενάγοντα στην αγωγή αρ. 7180/
- Η ένσταση του ενάγοντα στην αγωγή αρ. 7180/2014 στηρίζεται στο άρθρο 30 παρ. 2 και 3 του Συντάγματος, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.14 ΘΘ.1-4, Δ.48 ΘΘ.1-9, στις εγγενείς και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, στην πρακτική του Δικαστηρίου και στη Νομολογία και τα γεγονότα στα οποία αυτή στηρίζεται φαίνονται στους φακέλους των επίδικων υποθέσεων. ΑΚΡΟΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ Κατά την ημέρα που η αίτηση ήταν ορισμένη για ακρόαση οι δικηγόροι του ενάγοντα στην παρούσα αγωγή αρ. 421/2015 και του ενάγοντα στην αγωγή αρ. 7180/2014 αντίστοιχα, ετοίμασαν γραπτό κείμενο το οποίο παρέδωσαν στο Δικαστήριο και στο οποίο φαίνονται και υποστηρίζονται οι θέσεις τους με παραπομπή σε νομολογία και αυθεντίες ενώ η πλευρά της εναγόμενης υιοθέτησε την ένστασή της χωρίς να αγορεύσει. Τέλος ο κ. Δημητρίου ο οποίος εκπροσωπεί την ενάγουσα στην αγωγή αρ. 188/2015 δήλωσε ότι συγκατατίθεται στην έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος. Η κα Κλεάνθους για τον ενάγοντα - αιτητή εισηγήθηκε ότι οι υπό κρίση αγωγές έχουν κοινά νομικά και πραγματικά ζητήματα τα οποία καθιστούν την συνένωσή τους επιθυμητή και κάλεσε το Δικαστήριο να εγκρίνει την αίτηση. Ο κ. Δημητριάδης εισηγήθηκε ότι οι αγωγές είναι διασταυρούμενες γεγονός το οποίο καθιστά τη συνένωσή τους πρακτικά δύσκολη. Εισηγήθηκε επίσης ότι σε περίπτωση που το Δικαστήριο ήθελε επιτρέψει τη συνένωση τότε πρέπει οδηγός αγωγή να οριστεί η αγωγή αρ. 7180/2014 η οποία είναι η παλαιότερη. Εισηγήθηκε ακόμα ότι σε περίπτωση που ήθελε οριστεί ως οδηγός η αγωγή αρ. 421/2015 και αυτή τελικά απορριφθεί επειδή ο κ. XXXXX Ροκόπος δεν θα έχει καταφέρει να αποδείξει αμέλεια της εναγόμενης τότε σε αυτή την περίπτωση το Δικαστήριο δεν θα έχει καταλήξει σε εύρημα για το ποσοστό ευθύνης του κ. XXXXX Ροκόπου και το θέμα της ευθύνης θα πρέπει να εκδικαστεί στην κάθε αγωγή ξεχωριστά. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η αίτηση στηρίζεται στη Δ.14 Θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία έχει ως ακολούθως: «When two or more actions are pending in the same Court, whether by the same or different plaintiffs against the same or different defendants, and the claims of such actions involve a common question of law or fact of such importance in proportion to the rest of the matters involved in such actions as to render it desirable that the actions should be consolidated, the Court or a Judge may order that they be consolidated». Οι αρχές βάσει των οποίων το Δικαστήριο εκδικάζει αιτήσεις όπως η παρούσα έχουν αναφερθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανώτατου Δικαστηρίου. Από τη νομολογία (Κυριάκος Μενελάου κ.ά. ν. Κώστα Ξενοφώντος κ.ά.
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 371) προκύπτουν τα εξής: (α) η απόφαση για συνένωση αγωγών ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας γίνεται στο πλαίσιο της Διαταγής 14 και σε συνάρτηση προς τα γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης γι' αυτό πρέπει να γίνεται αναφορά σε αυτά και (β) ο χρόνος υποβολής της αίτησης για συνένωση είναι παράγοντας που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη. Στην υπόθεση Μενελάου (ανωτέρω) λέχθηκε πως: «Η Αγγλική νομολογία δέχεται πως ο κατάλληλος χρόνος για συνένωση αγωγών είναι το στάδιο της αίτησης για οδηγίες, που συνήθως υποβάλλεται μετά τη συμπλήρωση των εγγράφων προτάσεων». Στην υπόθεση Samata Enterprises Ltd v. Γεώργιου Σταύρου
(1998)1 Α.Α.Δ. 1876, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με τη Δ.14 Θ.2: «Η δικαστής, ερμηνεύοντας την πιο πάνω Διαταγή, είπε πως το ουσιώδες κριτήριο για τη συνένωση αγωγών είναι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος, όπως αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από την Έκθεση Απαιτήσεως των αγωγών και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των υπερασπίσεων. Συμφωνούμε με την ερμηνεία που έδωσε η πρωτόδικος δικαστής στην επίμαχη διάταξη, η οποία ρητά αναφέρεται στις απαιτήσεις των αγωγών». Στην υπόθεση Lukoil Cyprus Ltd v. Ανδρέα Μυλωνά κ.ά.
(2011)1 Α.Α.Δ. 1962, επιβεβαιώθηκε, με αναφορά στην υπόθεση Samata (ανωτέρω), ότι το ουσιώδες κριτήριο για τη συνένωση είναι η ύπαρξη κοινών πραγματικών ή νομικών ζητημάτων όπως αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από την έκθεση απαίτησης των αγωγών και ανεξαρτήτως του περιεχομένου των υπερασπίσεων. Στην υπόθεση Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως ν. Apak Agro Industries
(1999)1 Α.Α.Δ. 1721 το Ανώτατο Δικαστήριο παραμέρισε την απόφαση του Πρωτόδικου Δικαστηρίου το οποίο απέρριψε αίτηση για συνένωση αγωγών παρά τη διαπίστωση ότι υπήρχε κοινό ζήτημα που θα μπορούσε να καταστήσει επιθυμητή τη συνένωση των αγωγών αναφέροντας ότι το ουσιώδες κριτήριο για τη συνένωση είναι η ύπαρξη κοινών πραγματικών ή νομικών ζητημάτων και ότι άλλα ζητήματα όπως αυτό του προσδιορισμού του διαδίκου ο οποίος φέρει το νομικό βάρος είναι δευτερεύουσας σημασίας. Λέχθηκε επίσης ότι Διάταγμα συνένωσης αγωγών εκδίδεται στις περιπτώσεις όπου αναμένεται ότι θα προκύψει όφελος από τη συνεκδίκαση. Η έκδοση διατάγματος συνένωσης αγωγών προς εκδίκαση ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Το Δικαστήριο ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια εξετάζει κατά πόσο η συνεκδίκαση των αγωγών θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της Δικαιοσύνης. Η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων καθώς και η οικονομία του δικαστικού χρόνου είναι παράγοντες που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου επί του θέματος (Hadjiathanassiou v. Parperides and Others
(1975)1 C.L.R. 401 και Healey and Others v. A. Waddington and Sons Ltd and Others [1954] 1 All E.R. 861). Στην Πολιτική Έφεση αρ. 345/2014, Αναφορικά με την αίτηση της εταιρείας AMSTECO ELECTRIC LTD, ημερομηνίας 11.3.2015, λέχθηκε ότι η Δ.14 Θ.4 προβλέπει μεν ότι ο ενάγων ο οποίος ήγειρε πρώτος την αγωγή θα έχει τη διεύθυνση των συνενωμένων αγωγών και προς τούτο κωδικοποιεί ένα χρήσιμο κανόνα πρακτικής ο οποίος στηρίζεται στη λογική των πραγμάτων αλλά αυτός ο συγκεκριμένος κανόνας δεν μπορεί να εξισωθεί με άτεγκτο κανόνα ώστε παρέκκλιση από αυτόν να ισοδυναμεί με υπέρβαση ή κατάχρηση εξουσίας, πλάνη περί το νόμο ή έκδηλη παρανομία. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Ενώπιον του Δικαστηρίου τέθηκαν όπως είναι η πρακτική η οποία τηρείται όταν καταχωρείται αίτηση για συνένωση αγωγών και οι φάκελοι των αγωγών αρ. 7180/2014, αρ. 188/2015 και αρ. 2613/2015 Ε. Δ. Λευκωσίας. Σε σχέση με τις εν λόγω αγωγές προκύπτουν από την Έκθεση Απαίτησης (Samata και Lukoil ανωτέρω) κάθε μίας από αυτές και τα εξής: Αγωγή αρ. 7180/2014 Ο ενάγων κ. XXXXX Αργυρού αξιοί εναντίον της εναγομένης αρ. 1 Ασφαλιστικής Εταιρείας η «ΚΕΝΤΡΙΚΗ» Λτδ και της εναγομένης αρ. 2 ασφαλιστικής εταιρείας Γενικές Ασφάλειες Κύπρου Λτδ, το ποσό των €3.337,46 πλέον τόκους ως κατ' ισχυρισμό ειδικές ζημιές. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της Έκθεσης Απαίτησής του ο ενάγων είναι ο ιδιοκτήτης του οχήματος με αριθμό εγγραφής XXXXX04 το οποίο κατά ή περί την 22.2.2014 είχε σταθμευμένο στη Λεωφόρο Γρίβα Διγενή παρά το αρτοποιείο «Πανδώρα». Κατά τον ουσιώδη χρόνο ο κ. XXXXX Ροκόπος οδηγούσε το όχημα XXXXX71 το οποίο ήταν ασφαλισμένο στην εναγόμενη αρ. 1 εταιρεία και η κα XXXXX Σταυρινίδου οδηγούσε το όχημα XXXXX41 το οποίο ήταν ασφαλισμένο στην εναγόμενη αρ. 2 εταιρεία. Τα ως άνω αναφερόμενα οχήματα συγκρούστηκαν μεταξύ τους και λόγω της σύγκρουσης το όχημα XXXXX41 συγκρούστηκε με άλλο τρίτο όχημα το υπ' αριθμό εγγραφής XXXXX18 το οποίο συγκρούστηκε με το αυτοκίνητο του ενάγοντα. Στη συνέχεια το όχημα XXXXX71 κτύπησε επίσης στο όχημα του ενάγοντα και σε ένα άλλο σταθμευμένο όχημα. Είναι ο ισχυρισμός του ενάγοντα κ. Αργυρού ότι το εν λόγω ατύχημα οφείλεται στην αμέλεια την οποία επέδειξαν οι οδηγοί των οχημάτων XXXXX71 και XXXXX21 και δικογραφεί σε σχέση με κάθε ένα από αυτούς σχετικές λεπτομέρειες αμέλειας. Στην εν λόγω αγωγή, κατόπιν αιτήσεως της εναγομένης αρ. 2 εταιρείας, προστέθηκε ως τριτοδιάδικος και ο κ. XXXXX Ροκόπος, ενάγων στην αγωγή αρ. 421/2015 στην οποία καταχωρήθηκε η επίδικη αίτηση συνένωσης και η εναγόμενη αρ. 2 και ο τριτοδιάδικος αντάλλαξαν μεταξύ τους δικόγραφα. Αγωγή αρ. 188/2015 Η εν λόγω αγωγή καταχωρήθηκε εκ μέρους της κας XXXXX Πηλακούτα εναντίον του κ. XXXXX Ροκόπου και με αυτή η ενάγουσα αξιοί εναντίον του εναγομένου το ποσό των €3.802,00 ως ειδικές ζημιές. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της Έκθεσης Απαίτησής της η ενάγουσα είναι η ιδιοκτήτρια του οχήματος με αριθμό εγγραφής XXXXX18 το οποίο κατά ή περί την 22.2.2014 ήταν σταθμευμένο στη Λεωφόρο Γρίβα Διγενή έξω από τον φούρνο «Πανδώρα». Κατά τον ουσιώδη χρόνο ο κ. XXXXX Ροκόπος οδηγούσε το όχημα XXXXX71 και στην προσπάθειά του να προσπεράσει ή/και να αποφύγει προπορευόμενο όχημα, συγκρούστηκε με το όχημα της ενάγουσας. Είναι ο ισχυρισμός της ενάγουσας ότι το εν λόγω ατύχημα οφείλεται στην αμέλεια του εναγομένου. Στην εν λόγω αγωγή, κατόπιν αιτήσεως του εναγομένου, προστέθηκε ως τριτοδιάδικος και η κα XXXXX Σταυρινίδου, η οποία ήταν η οδηγός του οχήματος XXXXX
- Ο εναγόμενος και η τριτοδιάδικος αντάλλαξαν μεταξύ τους δικόγραφα. Αγωγή αρ. 2613/2015 Η εν λόγω αγωγή καταχωρήθηκε από την κα XXXXX - XXXXX Stavrinides εναντίον του κ. XXXXX Ροκόπου ως εναγομένου αρ. 1 και της Ασφαλιστικής Εταιρείας η «ΚΕΝΤΡΙΚΗ» Λτδ ως εναγομένης αρ. 2 και με αυτή η ενάγουσα αξιοί εναντίον των εναγομένων το ποσό των €4.268,00 ως ειδικές ζημιές. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της Έκθεσης Απαίτησής της η ενάγουσα είναι η ιδιοκτήτρια του οχήματος με αριθμό εγγραφής XXXXX41 το οποίο κατά ή περί την 22.2.2014 οδηγείτο με την άδεια και τη συγκατάθεσή της από την κα XXXXX Σταυρινίδου. Το εν λόγω όχημα κινείτο στη Λεωφόρο Γρίβα Διγενή και σε κάποιο σημείο του δρόμου θα έστριβε δεξιά για να σταθμεύσει έξω από τον φούρνο «Πανδώρα». Κατά τον ουσιώδη χρόνο ο κ. XXXXX Ροκόπος οδηγούσε το όχημα XXXXX71 και συγκρούστηκε με το προπορευόμενο όχημα της ενάγουσας. Συνεπεία της μεταξύ τους σύγκρουσης το όχημα το οποίο οδηγούσε ο εναγόμενος αρ. 1 κ. XXXXX Ροκόπος κτύπησε στο σταθμευμένο όχημα με αριθμό εγγραφής XXXXX18 το οποίο στη συνέχεια συγκρούστηκε με το όχημα XXXXX
- Το όχημα της ενάγουσας από τη σύγκρουση με το όχημα XXXXX71 κτύπησε εκ νέου στο όχημα XXXXX04 και στο σταθμευμένο όχημα XXXXX
- Είναι ο ισχυρισμός της ενάγουσας ότι το εν λόγω ατύχημα οφείλεται στην αμέλεια του εναγομένου κ. XXXXX Ροκόπου, οδηγού του οχήματος XXXXX
- Στην εν λόγω αγωγή, κατόπιν αιτήσεως του εναγομένουαρ. 1, προστέθηκε ως τριτοδιάδικος και η κα XXXXX Σταυρινίδου, η οποία ήταν η οδηγός του οχήματος XXXXX
- Ο εναγόμενος αρ. 1 και η τριτοδιάδικος αντάλλαξαν μεταξύ τους δικόγραφα. Έχοντας αναφερθεί στις αγωγές με τις οποίες επιζητείται η συνένωση της παρούσας αγωγής προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω την ενώπιόν μου αίτηση. Έχοντας υπόψη μου ότι αυτή στηρίζεται στη Δ.14 Θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία αποτελεί την ορθή νομική βάση η οποία διέπει το θέμα της συνένωσης αγωγών, κρίνω ότι οι λόγοι ένστασης οι οποίοι προβλήθηκαν και εισηγούνται ότι η αίτηση είναι αβάσιμη, παράτυπη ή/και αντικανονική δεν μπορούν να επιτύχουν. Έχοντας επίσης υπόψη μου ότι η Δ.48 Θ.9 (e) προνοεί ότι η αίτηση για συνένωση δεν είναι αναγκαίο να συνοδεύεται από ένορκη δήλωση σε περίπτωση που όλα τα γεγονότα στα οποία η αίτηση στηρίζεται εμφαίνονται στους φακέλους της διαδικασίας, κάτι το οποίο διαπιστώνω ότι συνέβη στην παρούσα περίπτωση, κρίνω ότι ούτε αυτός ο λόγος ένστασης που προβλήθηκε από την εναγόμενη μπορεί να πετύχει. Έχοντας περαιτέρω υπόψη μου τα όσα προκύπτουν από τους φακέλους των αγωγών των οποίων επιδιώκεται η συνένωση με την παρούσα αίτηση οι οποίοι όπως ήδη έχω αναφέρει τέθηκαν ενώπιόν μου στα πλαίσια της παρούσας αίτησης καθώς και τις εισηγήσεις της κάθε πλευράς, οδηγούμαι στο συμπέρασμα ότι τα πραγματικά ζητήματα τα οποία εγείρονται στις επίδικες αγωγές, όπως αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από την Έκθεση Απαίτησης κάθε μίας από αυτές, είναι κοινά. Συγκεκριμένα, όλες οι επίδικες αγωγές έχουν ως κοινό πραγματικό γεγονός το οποίο τις συνδέει το τροχαίο ατύχημα το οποίο συνέβη στις 22.2.2014 στη Λεωφ. Γρίβα Διγενή παρά το αρτοποιείο «Πανδώρα». Κρίνω ότι αυτό το πραγματικό ζήτημα είναι τέτοιας σπουδαιότητας ούτως ώστε να καθιστά τη συνένωση των επίδικων αγωγών επιθυμητή. Περαιτέρω διαπιστώνω ότι όλες οι αγωγές στηρίζονται στο αστικό αδίκημα της αμέλειας και ως εκ τούτου φαίνεται να υπάρχει μεταξύ τους, πέραν από το πιο πάνω πραγματικό ζήτημα και κοινό νομικό ζήτημα το οποίο είναι η ευθύνη για την πρόκληση του επίδικου ατυχήματος το οποίο επίσης καθιστά τη συνένωσή τους επιθυμητή. Εξ όσων προκύπτει από την Έκθεση Απαίτησης της κάθε μίας από τις προς συνένωση αγωγές οι ισχυρισμοί για αμέλεια αφορούν τους οδηγούς των οχημάτων XXXXX71 και XXXXX21 ήτοι τον κ. XXXXX Ροκόπο και την κα XXXXX Σταυρινίδου αντίστοιχα και επίλυση του θέματος της ευθύνης μεταξύ τους θα είναι προς το συμφέρον της Δικαιοσύνης. Επίσης προκύπτει από τους φακέλους των επίδικων αγωγών ότι στις άλλες 3 αγωγές έχει προωθηθεί και διαδικασία τριτοδιαδίκου η οποία κρίνω ότι αποτελεί ένα επιπλέον κοινό μεταξύ τους ζήτημα το οποίο συνηγορεί και αυτό προς τη συνένωση των αγωγών. Στις αγωγές αρ. 188/2015 και αρ. 2613/2015 ο εναγόμενος σε εκείνες κ. XXXXX Ροκόπος πρόσθεσε ως τριτοδιάδικο την κα XXXXX Σταυρινίδου και την ασφαλιστική εταιρεία στην οποία το όχημα το οποίο η τελευταία οδηγούσε ήταν ασφαλισμένο. Το ίδιο συνέβηκε στην αγωγή αρ. 7180/2014 όπου η εναγόμενη αρ. 2 στην εν λόγω αγωγή, που είναι η ασφαλιστική εταιρεία στην οποία το όχημα το οποίο η κα XXXXX Σταυρινίδου οδηγούσε ήταν ασφαλισμένο, πρόσθεσε ως τριτοδιάδικο τον ενάγοντα της παρούσας αγωγής κ. XXXXX Ροκόπο. Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι το θέμα της ευθύνης για την πρόκληση του επίδικου ατυχήματος το οποίο εγείρεται στις πιο πάνω διαδικασίες τριτοδιαδίκου είναι το ίδιο με αυτό το οποίο εγείρεται με την παρούσα αγωγή. Δεν χωρεί κατά την κρίση μου αμφιβολία ότι το θέμα της ευθύνης για την πρόκληση του επίδικου ατυχήματος είναι τέτοιας σπουδαιότητας, εάν όχι το σπουδαιότερο, από τα επίδικα θέματα τα οποία αναφύονται σε όλες τις υπό αναφορά αγωγές και αυτό αποτελεί ικανοποιητικό λόγο για να εγκριθεί η αίτηση αφού με τη επιδιωκόμενη συνένωση θα ακουστεί μαρτυρία για το θέμα της ευθύνης πρόκλησης του ατυχήματος μόνο μία φορά. Με τον τρόπο αυτό θα εξυπηρετηθεί η Δικαιοσύνη αφού με την επιδιωκόμενη συνένωση θα εξοικονομηθούν πολύτιμος δικαστικός χρόνος και έξοδα και θα εκμηδενιστεί ο κίνδυνος να εκδοθούν αντιφατικές Δικαστικές αποφάσεις για το θέμα της ευθύνης. Αποτελεί επίσης λόγο ένστασης από τους εναγόμενους στην παρούσα αγωγή καθώς και από τον ενάγοντα στην αγωγή αρ. 7180/2014 για να μην εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα, το γεγονός ότι ο ενάγων στην παρούσα κ. XXXXX Ροκόπος είναι εναγόμενος στις αγωγές αρ. 188/2015 και αρ. 2613/
- Αυτό το γεγονός καθιστά ανεπιθύμητη τη συνένωση των εν λόγω αγωγών καθότι πρόκειται για διασταυρούμενες αγωγές. Στο σημείο αυτό να σημειώσω ότι δεν παραγνωρίζω το γεγονός ότι υπάρχουν και περιπτώσεις στις οποίες το αίτημα για συνένωση δεν μπορεί να εγκριθεί. Για παράδειγμα δύο αγωγές συνήθως δεν συνενώνονται λόγω πρακτικών δυσκολιών όταν ο ενάγων στη μία αγωγή είναι εναγόμενος στην άλλη. Ως κύριο κώλυμα για την αδυναμία συνένωσης δύο αγωγών είναι το κατά πόσο αυτές οι αγωγές είναι διασταυρούμενες, δηλαδή οι ιδιότητες των διαδίκων σε αυτές διασταυρώνονται. Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, τόμος 37, παράγραφος 69 αναφέρονται τα ακόλουθα: "On the other hand, there may be circumstances which may make it undesirable or even impossible, or at least impracticable, to make an order for consolidation. Thus two actions cannot be consolidated where the plaintiff on one action is the same person as the defendant in another action unless one action can be ordered to stand as a counterclaim in the consolidated action". Έχοντας υπόψη μου τις πρόνοιες της Δ.33 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας οι οποίες παρέχουν στο Δικαστήριο την εξουσία να ρυθμίσει τη διαδικασία κατά την ημέρα της ακρόασης δίδοντας τις κατάλληλες οδηγίες κρίνω ότι το γεγονός πως πρόκειται για περίπτωση διασταυρούμενων αγωγών δεν μπορεί να αποτελέσει κώλυμα για τη μη συνένωσή τους ενόψει μάλιστα και της διαπίστωσής μου ότι στις επίδικες αγωγές εγείρονται κοινά πραγματικά και νομικά ζητήματα τέτοιας σπουδαιότητας που καθιστούν τη συνένωσή τους επιθυμητή. Η δυσκολία αυτή μπορεί να ξεπεραστεί με κατάλληλες οδηγίες ως προς τον τρόπο διεξαγωγής της διαδικασίας κατά την ημέρα της ακρόασης. Οι οδηγίες οι οποίες δίδονται σε τέτοιες περιπτώσεις είναι να εκδικαστεί η αγωγή την οποία ήγειρε ο εναγόμενος υπό τύπον ανταπαίτησης. Στις επίδικες αγωγές διαπιστώνω ότι δεν έχουν καταχωρηθεί ανταπαιτήσεις και κρίνω ότι αυτό διευκολύνει τη διαδικασία αφού θα μπορεί υπό τις περιστάσεις να δοθούν οδηγίες η απαίτηση της ενάγουσας στην αγωγή αρ. 188/2015 κας XXXXX Πηλακούτα καθώς και η απαίτηση της ενάγουσας κας XXXXX - XXXXX Stavrinides στην αγωγή αρ. 2613/2015 να εκδικασθούν υπό μορφή ανταπαίτησης στην αγωγή αρ. 421/
- Όσο δε αφορά την απαίτηση του ενάγοντα στην αγωγή αρ. 7180/2014 κ. XXXXX Αργυρού και αυτή θα μπορούσε επίσης να εκδικαστεί χωρίς να επηρεαστούν τα δικαιώματά του αφού θα δοθούν οι κατάλληλες οδηγίες για να παρουσιάσει και αυτός τη μαρτυρία του προς απόδειξη της απαίτησής του εναντίον και των 2 εναγομένων στην αγωγή την οποία καταχώρησε. Έχοντας επίσης υπόψη μου ότι στην αγωγή αρ. 421/2015 διάδικοι είναι οι οδηγοί των ενεχόμενων οχημάτων κρίνω ότι καλώς καταχωρήθηκε η επίδικη αίτηση στα πλαίσια της παρούσας αγωγής. Με την επίλυση του θέματος της ευθύνης για την πρόκληση του επίδικου ατυχήματος μεταξύ των διαδίκων στην εν λόγω αγωγή οι οποίοι είναι οι οδηγοί των ευρισκόμενων σε κίνηση κατά τον επίδικο χρόνο ενεχόμενων οχημάτων στην ουσία θα επιλυθεί και το θέμα του καταμερισμού της ευθύνης στις υπόλοιπες αγωγές και έτσι θα προκύψει όφελος από τη συνένωση αφού θα εξοικονομηθεί πολύτιμος δικαστικός χρόνος και έξοδα και θα εκμηδενιστεί ο κίνδυνος να εκδοθούν αντιφατικές Δικαστικές αποφάσεις. Με την επίλυση του θέματος της ευθύνης στην παρούσα αγωγή, θα απομείνει για ακρόαση στις υπόλοιπες αγωγές μόνο το θέμα των ειδικών ζημιών. Αναφορικά με την εισήγηση του κ. Δημητριάδη ότι δεν πρέπει να διαταχθεί η συνένωση γιατί σε περίπτωση που διαταχθεί η συνένωση και τελικά η αγωγή αρ. 421/2015 απορριφθεί αυτή η ενδεχόμενη απόρριψη θα έχει ως αποτέλεσμα να μην επιμεριστεί η ευθύνη μεταξύ των οδηγών και η συνένωση θα αποδειχθεί μάταιη, με όλο το σεβασμό, αυτή δεν με βρίσκει σύμφωνο. Αυτό διότι η ως άνω εισήγηση αγνοεί το δεδομένο ότι στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας που θα διεξαχθεί κατόπιν ενδεχόμενης συνένωσης των αγωγών κάθε διάδικος κάθε μίας από αυτές τις αγωγές θα έχει την ευκαιρία να παρουσιάσει τη μαρτυρία του προς υποστήριξη των δικογραφημένων θέσεων του και στα πλαίσια της απόφασης που θα εκδοθεί επί της αγωγής οδηγού θα αποφασιστούν όλα τα ζητήματα που άπτονται της ευθύνης και που σχετίζονται και με τις 4 αγωγές. Αναφορικά με την εισήγηση ότι σε περίπτωση που ήθελε επιτραπεί η συνένωση ως οδηγός αγωγή θα πρέπει να οριστεί η αγωγή αρ. 7180/2014 η οποία προηγείται χρονικά, έχοντας υπόψη μου τα όσα αναφέρθηκαν στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση της εταιρείας AMSTECO ELECTRIC LTD (πιο πάνω) καθώς και το γεγονός ότι δεν υποβλήθηκε παρόμοια αίτηση στην εν λόγω αγωγή κρίνω ότι η εν λόγω εισήγηση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Με όσα ανέφερα πιο πάνω κρίνω πως συντρέχουν κοινά νομικά και πραγματικά ζητήματα μεταξύ των επίδικων αγωγών τέτοιας σημασίας σχετικά προς τα υπόλοιπα ζητήματα που υπάρχουν σε αυτές και λόγω αυτού η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου είναι ορθό και δίκαιο να ασκηθεί προς την έγκριση της επίδικης αίτησης. Ενόψει των πιο πάνω η αίτηση εγκρίνεται και εκδίδεται Διάταγμα συνένωσης των αγωγών αρ. 7180/2014, αρ. 188/2015 και αρ. 2613/2015 με την παρούσα αγωγή. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ του αιτητή και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση, ήτοι της εναγόμενης στην παρούσα αγωγή και του ενάγοντα στην αγωγή αρ. 7180/2014, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ........... Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο