ΣΥΡΙΒΙΑΝΟΥ, ως διαχειριστής της περιουσίας του Συριβιανού ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2888/2010, 29/6/2018

ΣΥΡΙΒΙΑΝΟΥ, ως διαχειριστής της περιουσίας του Συριβιανού ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2888/2010, 29/6/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A399 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2888/2010 Μεταξύ: XXXXX ΣΥΡΙΒΙΑΝΟΥ, ως διαχειριστής της περιουσίας του XXXXX Συριβιανού, τέως εκ XXXXX Ενάγοντας και

1. XXXXX XXXXX ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ, εκ XXXXX
2. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟΥ ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ, δια του ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Εναγόμενοι -------------------- Ημερομηνία: 29/6/2018 Για ενάγοντα: κος Χριστοφόρου Για εναγόμενο 1: κος Κούσιος ΑΠΟΦΑΣΗ Η αγωγή αυτή αρχικά στρεφόταν εναντίον δύο εναγομένων. Αμέσως μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας η αγωγή αποσύρθηκε για τον εναγόμενο
3. Επομένως πλέον, η οποιαδήποτε αναφορά σε εναγόμενο εννοείται ότι αφορά τον εναπομείναντα εναγόμενο
4. Με την αγωγή ο ενάγοντας ζητεί τις ακόλουθες θεραπείες (τις μεταφέρω αυτούσιες κατά γράμμα και κατά λέξη ως έχουν στην Έκθεση Απαίτησης): Α. Δήλωσιν και/ή αναγνωριστικής απόφαση του Δικαστηρίου ότι ο Ενάγων ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος XXXXX Συριβιανού δικαιούται εις εγγραφή του 1/5 μεριδίου (Δυτική πλευρά) του ακινήτου του τεμαχίου X0, του Φύλλου Σχεδίου 29/49χωρ. Οικόπεδο και αλώνι εν της εφ' εξής καλούμενο «ΤΟ ΑΚΙΝΗΤΟ» εκτάσεως 0-0-576 τ.μ. εντός του χωριού Άγιος Γεώργιος Καυκάλλου δυνάμει αγοράς και/ή κατοχής και/ή κληρονομιάς και/ή άλλως πως. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον την ακύρωση της επ' ονόματι της μητέρας του Εναγομένου 1 εγγραφής του 1/5 μεριδίου (Δυτική πλευρά) του ακινήτου του τεμαχίου X0, του Φύλλου Σχεδίου 29/49χωρ. Οικόπεδο και αλώνι εκτάσεως 0-0-576 τ.μ εντός του χωριού Άγιος Γεώργιος Καυκάλλου η οποία διενεργήθει με τον Φακ Α341/74 Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας. Γ. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον την ακύρωση της επ΄ ονόματι της Εναγομένου 1 εγγραφής του 1/5 μεριδίου (Δυτική Πλευρά) του ακινήτου του τεμαχίου X0, του Φύλλου Σχεδίου 29/49χωρ. Οικόπεδο και αλώνι εκτάσεως 0-0-576 τ.μ. εντος του χωριού Άγιος Γεώργιος Καύκαλλος η οποία διενεργήθει με τον Φακ. Δ.2820 ημερομηνίας 21/6/
5. Δ. Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον την επ' ονόματι του Ενάγοντα ως διαχειριστού της περιουσίας του αποβιώσαντα XXXXX Συριβιανού την εγγραφήν του 1/5 μεριδίου (Δυτική Πλευρά) του ακινήτου του τεμαχίου X0, του Φύλλου Σχεδίου 29/49χωρ. Οικόπεδο και αλώνι εκτάσεως 0-0-576 τ.μ. εντός του χωριού Άγιος Γεώργιος Καυκάλλος. Ε. Αποζημιώσεις. ΣΤ. Περαιτέρω παραδειγματικάς και/ή τιμωρητικάς αποζημιώσεις. Ζ. Οιουδήποτε ετέρα θεραπεία δίκαια και εύλογη υπό τας περιστάσεις. Η. Τόκον. Θ. Έξοδα Αγωγής. Η αγωγή έχει καταχωρηθεί από τον XXXXX Συριβιανό, υιό και διαχειριστή της περιουσίας του XXXXX Συριβιανού και προς όφελος των κληρονόμων του XXXXX Συριβιανού (πλέον ο αποβιώσαντας), δηλαδή των πέντε παιδιών του. Όπως είναι ξεκάθαρο από τις πιο πάνω θεραπείες, αντικείμενο της αγωγής είναι το 1/5 ακινήτου ευρισκόμενο στο χωρίο Άγιος Γεώργιος Καυκάλλου, τεμάχιο X0, του Φύλλου Σχεδίου 29/49 οικόπεδο και αλώνι εκτάσεως 0-0-576 τ.μ. εντός του χωριού Άγιος Γεώργιος Καυκάλλου (πλέον αναφερόμενο ως το ακίνητο και εννοείται πως η οποιαδήποτε αναφορά σε ακίνητο ή επίδικο ακίνητο αφορά το επίδικο 1/5 , εκτός εάν διευκρινίζεται κάτι διαφορετικό). Σύμφωνα με τα όσα καταγράφονται στην Έκθεση Απαίτησης, ο αποβιώσαντας ήταν το άτομο το οποίο εδικαιούτο όπως το ακίνητο εγγραφεί στο όνομά του, εφόσον το αγόρασε, ως το αγοραπωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 22/11/
6. Η εν λόγω συμφωνία συνομολογήθηκε μεταξύ του αποβιώσαντα και της XXXXX Γιωρκή Φελλά, η οποία ήταν το δικαιούμενο άτομο να εγγραφεί ως ιδιοκτήτρια, δυνάμει κατοχής και κληρονομίας από τη μητέρα της. Ως οι ισχυρισμοί του ενάγοντα, από την ημέρα της πιο πάνω συμφωνίας (22/11/59) το ακίνητο κατέχεται αδιάλειπτα από τον αποβιώσαντα και από τους κληρονόμους του, χωρίς την οποιαδήποτε όχληση από τον εναγόμενο. Η μητέρα του εναγομένου, η οποία απεβίωσε το έτος 2001, ήταν η κάτοχος και/ή η δικαιούμενη σε εγγραφή του 1/5 των υπολοίπων 4/5 και/ή των 4/5 του υπόλοιπου μέρους του ακινήτου, ήτοι του ανατολικού. Το ακίνητο δεν ήταν εγγεγραμμένο σε οποιοδήποτε άτομο μέχρι τις 4/10/
7. Στις 15/12/1973, η μητέρα του εναγόμενου εξασφάλισε πιστοποιητικό από την τότε Χωρητική Αρχή, για διάφορα ακίνητα και, μεταξύ άλλων, μέρους του επίδικου ακινήτου και το κατέθεσε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο για σκοπούς εξέτασης της αίτησής της. Η εξέταση έγινε στις 23/5/
8. Αντιπρόσωπος του Κτηματολογίου σε επιτόπια έρευνα εξέτασε την αίτηση και εξέδωσε το πιστοποιητικό ημερ.23/5/
9. Είναι η θέση του ενάγοντα ότι δύο από τα ακίνητα τα οποία αναφέρονται στο πιστοποιητικό δεν πιστοποιήθηκαν ορθά. Ειδικότερα, σε σχέση με το επίδικο ακίνητο, ισχυρίζεται ότι, ενώ στο πιστοποιητικό κατοχής το οποίο εκδόθηκε το έτος 1973, αυτό αναφέρεται σε μέρος του ακινήτου, αργότερα κατά την εξέταση το έτος 1975 στο εκδοθέν πιστοποιητικό καταγράφεται το όλο ακίνητο. Η μητέρα του εναγομένου, ενώ γνώριζε ότι δεν δικαιούτο σε επονόματί της εγγραφή του όλου ακινήτου, αποδέχτηκε την εγγραφή και το μεταβίβασε στον εναγόμενο. Είναι η θέση του ενάγοντα ότι η εν λόγω δωρεά είναι κακόπιστη και ότι η εγγραφή έγινε με δόλο, εφόσον πρόεδρος της τότε Χωρητικής Αρχής ήταν ο σύζυγος της μητέρας του εναγόμενου. Ο ενάγοντας υποστηρίζει ότι ο αποβιώσαντας και/ή οι κληρονόμοι του κατέχουν το ακίνητο μετά από την αγορά του από την XXXXX Γιωρκή Φελλά. Το εν λόγω αγοραπωλητήριο, λόγω του πρόωρου θανάτου του πατέρα του είχε χαθεί. Τυχαία ανευρέθηκε αυτό το έτος
10. Όταν ζητήθηκε από τον εναγόμενο να μεταβιβαστεί το επίδικο ακίνητο στον ενάγοντα, ο εναγόμενος δεν το έπραξε. Με την Υπεράσπιση του ο εναγόμενος εγείρει προδικαστική ένσταση ότι δεν έχουν συνενωθεί ως αναγκαίοι διάδικοι όλα τα απαιτούμενα πρόσωπα (σημειώνω ότι εγείρει και δεύτερη προδικαστική ένσταση την οποία δεν αναφέρω, εφόσον αυτή δεν προωθήθηκε καθόλου κατά την ακροαματική διαδικασία). Ο εναγόμενος αρνείται την οποτεδήποτε κατοχή του ακινήτου από τον ενάγοντα και/ή τους κληρονόμους του. Εισηγείται περαιτέρω ότι δεν συμπληρώθηκαν τα απαιτούμενα χρόνια για απόκτηση εχθρικής κατοχής. Επισημαίνει δε ότι από το έτος 1975 υπάρχει εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του ακινήτου και επομένως δεν μπορεί να υπάρξει δικαίωμα του ενάγοντα επί του ακινήτου λόγω εχθρικής κατοχής. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι, η συμφωνία πώλησης του ακινήτου ημερομηνίας 22/11/1959 είναι άκυρη και/ή παράνομη, εφόσον η XXXXX Γιωρκή Φελλά δεν ήταν δικαιούμενο και/ή το μόνο δικαιούμενο άτομο να εγγραφεί ως ιδιοκτήτρια του επίδικου ακινήτου. Για όλο το επίδικο ακίνητο (1/5 και 4/5) δικαιούμενη ιδιοκτήτρια προς εγγραφή ήταν η μητέρα του εναγομένου και το ακίνητο έχει εγγραφεί στο όνομά της 4/10/
11. Το ακίνητο ήταν στην κατοχή της μητέρας του εναγομένου και της οικογένειας της για πολλά έτη και ουδέποτε το κατείχε ο αποβιώσαντας ή η οικογένειά του. Στα πλαίσια εκδίκασης της υπόθεσης αυτής, μαρτυρία έχει προσφερθεί μόνο από την πλευρά του ενάγοντα. Συνολικά κατέθεσαν 4 μάρτυρες. Μεταφέρω πιο κάτω συνοπτικά, τις κύριες παραμέτρους της μαρτυρίας τους. Ο πρώτος μάρτυρας XXXXX Συριβιανός, είναι ένας από τα 6 παιδιά του αποβιώσαντα το 1966 XXXXX Συριβιανού. Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει ο μάρτυρας, γνώριζε ότι ο πατέρας του είχε αγοράσει μέρος ενός χωραφιού στον Άγιο Γεώργιο Καυκάλλου. Λόγω του πρόωρου θανάτου του πατέρα του δεν είχαν κανένα αποδειχτικό της αγοραπωλησίας αυτής. Το έτος 2007 όταν η αδερφή του μάρτυρα ανακαίνιζε το πατρικό τους σπίτι, ανακάλυψε ένα αγοραπωλητήριο έγγραφο (Τεκμήριο 3). Σύμφωνα με το εν λόγω έγγραφο, ο πατέρας του, αγόρασε από τη XXXXX Γιωρκή Φελλά το 1/5 συγκεκριμένου ακινήτου. Μετά το θάνατο του πατέρα του, πήγαινε στον Άγιο Γεώργιο όταν πήγαινε η μητέρα του. Η μητέρα του πήγαινε εκεί γιατί είχε ελιές και έσπερνε. Το ακίνητο το χρησιμοποιούσαν σαν αλώνι. Όταν βρέθηκε το αγοραπωλητήριο έγγραφο, ο μάρτυρας επικοινώνησε με τον εναγόμενο, κάτοχο του επίδικου ακινήτου. Ο εναγόμενος του είπε ότι ο ίδιος πήρε το ακίνητο ως δωρεά από τη μητέρα του και δεν έχει να του δώσει τίποτα. Ένας από τους μάρτυρες στο αγοραπωλητήριο έγγραφο ήταν κάποιος XXXXX Ρωσσίδης, από τον οποίο εξασφάλισε δήλωση (Τεκμήριο 4), σύμφωνα με την οποία ήταν παρών όταν η XXXXX Γιωρκή Φελλά πώλησε το ακίνητο στον XXXXX Συριβιανό για 11 Λίρες. Την ώρα της υπογραφής ο XXXXX Συριβιανός της έδωσε 6 Λίρες και το υπόλοιπο θα της το έδινε μεταγενέστερα. Ο μάρτυρας είπε ότι, από όσα του είπε η μητέρα του, το ακίνητο έχει ξοφληθεί. Πλέον δε κάνουν καμία χρήση του ακινήτου. Σήμερα είναι χωράφι. Παλιά ήταν αλώνι. Το ακίνητο πριν μεταβιβαστεί στον εναγόμενο, ήταν εγγεγραμμένο επονοματι της μητέρας του εναγομένου. Κατά το χρονικό διάστημα που αιτήθηκε και έγγραψε το ακίνητο στο όνομά της, ήταν σύζυγος του κοινοτάρχη. Η θέση της υπεράσπισης υπήρξε ότι η XXXXX Γιωρκή Φελλά, η οποία πώλησε το ακίνητο στον πατέρα του μάρτυρα, δεν ήταν ιδιοκτήτρια του ακινήτου και ότι υπήρχαν και άλλοι συνιδιοκτήτες στο ακίνητο. Συμφώνησε, ότι υπήρχαν και άλλοι συνιδιοκτήτες στο όλο ακίνητο. Σε υποβολές αναφορικά με την κατοχή και χρήση του ακινήτου από την πλευρά του ενάγοντα, ο μάρτυρας ανάφερε ότι το χρησιμοποιούσε η μητέρα του ως αλώνι. Επόμενος μάρτυρας ήταν ό XXXXX Ιακώβου, ο οποίος διετέλεσε Κοινοτάρχης του χωριού Άγιος Γεώργιος Καυκάλλου τα έτη 1984-
12. Γνωρίζει τον ενάγοντα και θυμάται ότι η οικογένειά του είχαν σπίτι και χωράφι όπου «αλωνεύκαν». Είδε και αναγνώρισε το Τεκμήριο 4, δηλαδή τη δήλωση του Μ. Ρωσσίδη, ότι δηλαδή η συμφωνία για την πώληση του ακινήτου, έγινε στην παρουσία του. Δεν είδε ποτέ τον πατέρα του εναγομένου ή τη μητέρα του εναγομένου να καλλιεργούν το επίδικο χωράφι. Στο χωράφι έβλεπε που πήγαινε και «αλώνευκε» ο XXXXX (ο αποβιώσαντας πατέρας του πρώτου μάρτυρα). Τρίτος μάρτυρας ήταν ό XXXXX Ταμπούρη, ο οποίος διετέλεσε «αζάς» στο χωρίο Άγιος Γεώργιος Καυκάλλου, το
13. Ξέρει τόσο τον XXXXX Συριβιανό (πρώτο μάρτυρα), όσο και τον εναγόμενο. Ο XXXXX Συριβιανός παντρεύτηκε την αδερφή του. Θυμάται ότι, ο αποβιώσαντας του είχε πει ότι αγόρασε από τη «γυναίκα του Ρώσσου τη XXXXX, μια μοίρα». Αυτή η «μοίρα» ήταν μπροστά από το σπίτι του. Το κομμάτι που αγόρασε το χρησιμοποιούσε για αλώνι. Το ποσό της πώλησης είχε συμφωνηθεί σε 12 Λίρες. Γνωρίζει τη XXXX. Η μητέρα της (Θεοφανού), ήταν αδερφή της γιαγιάς του της Στυλιανούς. Στην οικογένεια ήταν 4 αδερφές και ένα αδερφός. Μια από τι αδερφές της γιαγιάς του ήταν η Αναστασία, η οποία είχε μια κόρη την Μαρία, η οποία ήταν η μητέρα του εναγόμενου. Ο ίδιος δεν είδε ποτέ τον εναγόμενο ή τους γονείς του να καλλιεργούν το χωράφι. Ο εναγόμενος μάλιστα του είχε αναφέρει ότι σκοπό είχε να κτίσει εκεί. Τέταρτος και τελευταίος μάρτυρας ήταν ο Παλαιολόγος XXXXX, ο οποίος εργάζεται στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας στον Κλάδο Επιτόπιων Ερευνών από το έτος
14. Εξήγησε ότι προκειμένου να εκδοθεί τίτλος, όταν ακίνητο είναι καταχωρημένο στο όνομα ατόμου το οποίο έχει πεθάνει, απαιτείται πιστοποίηση από τον κοινοτάρχη αναφορικά με την κατοχή του ακινήτου και γίνεται επιτόπια εξέταση προκειμένου να εξακριβωθεί η κατοχή. Έτσι και για το επίδικο ακίνητο τεμάχιο
15. Καταχωρήθηκε αίτηση από τη XXXXX Θεοδούλου (μητέρα εναγομένου), η οποία συνοδευόταν από πιστοποίηση του Κοινοτάρχη. Στάλθηκε ειδοποίηση ότι θα γίνει επιτόπια έρευνα 29/7/1974, η οποία δεν πραγματοποιήθηκε τότε. Τελικά η επιτόπια έρευνα έγινε στις 21/5/1975 (εντός του φακέλου δεν υπάρχει νέα ειδοποίηση). Από το φάκελο φαίνεται ότι η αιτήτρια ήταν παρούσα. Αναφορικά με το επίδικο τεμάχιο X0, όπως προκύπτει από το φάκελό του, αυτό έγινε δωρεά το 1890 από το XXXXX Μιχαήλ στην κόρη του XXXXX Γιαννή Μιχαήλ. Ο XXXXX Μιχαήλ απεβίωσε το
16. Η XXXXX Γιαννή Μιχαήλ το δώρισε το 1927 στην κόρη της XXXXX Ιακώβου. Η XXXXX Γιαννή Μιχαήλ απεβίωσε το
17. Η XXXXX Ιακώβου το δώρισε στο γιό της XXXXX Θεοδούλου Παναγιώτου. Η XXXXX Ιακώβου απεβίωσε το
18. Στο σημείο αυτό για σκοπούς ευκολίας ανάγνωσης της απόφασης, επισημαίνω ότι οι αναφορές σε XXXXX Ιακώβου και XXXXX Θεοδούλου, αφορούν το ίδιο άτομο, δηλαδή την μητέρα του εναγομένου. Στο φάκελο του Κτηματολογίου αναφορικά με το επίδικο τεμάχιο, δε υπάρχει πουθενά το όνομα της XXXXX Γιωρκή Φελλά. Δεν υπάρχει επίσης κατατεθειμένο στον εν λόγω φάκελο το συμβόλαιο Τεκμήριο
19. Όλα τα έγγραφα το οποία ευρίσκονται στο φάκελο του Κτηματολογίου και αναφέρονται στο επίδικο τεμάχιο έχουν κατατεθεί ως Τεκμήρια 7 μέχρι και
20. Δεν υπήρξε άλλος μάρτυρας. Από κοινού κατατέθηκε το Τεκμήριο 11, στο οποίο καταγράφεται το γενεαλογικό δέντρο του XXXXX Μιχαήλ. Η πλευρά του εναγομένου δεν προσέφερε μαρτυρία. Ακολούθησαν οι αγορεύσεις. Με τις αγορεύσεις του ο δικηγόρος για τον ενάγοντα αναφέρει ότι ο αποβιώσαντας XXXXX Συριβιανός αγόρασε το ακίνητο από άτομο δικαιούμενο να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης. Η XXXXX Γιωρκή Φελλά, ήταν το δικαιούμενο πρόσωπο να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης του ακινήτου το οποίο κατείχε ως κληρονομιά από τη μητέρα της XXXXX Γιωρκή Φελλά. Το ακίνητο ως ισχυρίζεται ο δικηγόρος δια ενάγοντα περιήλθε στην κατοχή του XXXXX Συριβιανού το 1959 και το κατείχε μέχρι το θάνατο του το
21. Έκτοτε το κατέχουν και χρησιμοποιούν οι κληρονόμοι του χωρίς οποιαδήποτε όχληση. Η μητέρα του εναγομένου XXXXX Ιακώβου, εξασφάλισε πιστοποιητικό κατοχής από την χωρητική αρχή. Το Κτηματολόγιο μετά από επιτόπια έρευνα εξέδωσε τίτλο όχι μόνο για το μέρος που αναφερόταν στο πιστοποιητικό αλλά για όλο το μερίδιο. Το χρονικό διάστημα εξασφάλισης των πιστοποιητικών η μητέρα το εναγομένου ήταν παντρεμένη με τον Κοινοτάρχη του χωριού. Είναι η θέση της πλευρά του ενάγοντα ότι η εν λόγω εγγραφή έγινε κατόπιν δόλου και/ή ψευδών παραστάσεων. Ακολούθως με αναφορά στα τεκμήρια 7 μέχρι και 10, ήτοι τα τεκμήρια που κατατέθηκαν από τον τέταρτο μάρτυρα, υπάλληλο στο Κτηματολόγιο, προσπαθεί να αναδείξει για πιο λόγο η εγγραφή όλου του μεριδίου του ακινήτου στο όνομα της μητέρας του εναγομένου, XXXXX Ιακώβου, ήταν λανθασμένη, εφόσον ως ο ισχυρισμός του αυτή η εγγραφή ήταν αντίθετη με το πιστοποιητικό κατοχής το οποίο αφορούσε μέρος μόνο του επίδικου ακινήτου. Επισημαίνει επίσης, ότι στη δέσμη Τεκμηρίου, εφόσον ο ισχυρισμός είναι ότι η XXXXX Ιακώβου πήρε το επίδικο ακίνητο δωρεά από τη μητέρα της XXXXX Γιαννή Γιωρκή, θα έπρεπε το ακίνητο να είχε καταχωρηθεί επονομάτι της XXXXX Γιαννή Γιωρκή. Το ακίνητο αυτό όμως δεν καταχωρήθηκε επονόματί της, αλλά επονόματι των κληρονόμων της. Επομένως, καταλήγει ότι τα αναφερόμενα στους τύπους Ν63 (Τεκμήριο 9) είναι λανθασμένα. Η XXXXX Γιαννή Γιωρκή δεν θα μπορούσε να δωρίσει το ακίνητο, γιατί δεν υπήρχε κατοχή της ιδίας επί του ακινήτου και ούτε έγινε διανομή μεταξύ των κληρονόμων του πατέρας της XXXXX Γιωρκή. Εφόσον ο XXXXX Συριβιανός και οι κληρονόμοι του κατέχουν αδιαλείπτως το ακίνητο από το 1959, τότε στοιχειοθετείται το δικαίωμα τους για εγγραφή δυνάμει εχθρικής κατοχής. Από την πλευρά του ο δικηγόρος του εναγομένου επισημαίνει ότι δεν μπορεί να υφίσταται δικαίωμα επί του ακινήτου λόγω κατοχής, εφόσον για το ακίνητο υπήρχε κύριος. Αναφορικά με το κατ' ισχυρισμό πωλητήριο έγγραφο επισημαίνει ότι η Μαρία XXXXX Φελλά η οποία πώλησε το ακίνητο στον XXXXX Συριβιανό δεν είχε κανένα δικαίωμα επί του ακινήτου και δεν μπορούσε να το πωλήσει. Αν έγινε κάποιο λάθος από το Κτηματολόγιο κατά το στάδιο εγγραφής των κυρίων του ακινήτου, τότε δεν εναπόκειται στο Δικαστήριο να το διορθώσει αλλά θα έπρεπε να ακολουθηθεί άλλη διαδικασία. Ακόμα και εάν θεωρηθεί ότι το πωλητήριο έγγραφο θα μπορούσε να τύχει εκτέλεσης και πάλι όπως λέει ο δικηγόρος του εναγομένου δεν υπάρχει μαρτυρία ότι ο αντίτιμο έχει πληρωθεί. Τέλος τονίζει ότι δεν έχει παρουσιαστεί μαρτυρία για κατοχή έτσι ώστε να τεκμηριώνεται το κατ' ισχυρισμό δικαίωμα του ενάγοντα επί του ακινήτου λόγω εχθρικής κατοχής. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες. Έχοντας κατά νου τις αρχές που έχει θέσει η νομολογία προχωρώ με την αξιολόγηση της μαρτυρίας. Εάν απομονώσω τη μαρτυρία του του πρώτου μάρτυρα, σε σχέση με τα επίδικα θέματα, το απόσταγμα αυτής θα είναι το ακόλουθο. Επισημαίνεται κατ' αρχάς ότι, έδωσε μαρτυρία αναφορικά με γεγονότα, τα οποία ως επί τω πλείστω του μετέφεραν άτομα τα οποία έχουν αποβιώσει. Θυμάται ότι η μητέρα του, του έλεγε ότι το επίδικο ακίνητο το αγόρασε ο πατέρας του από την XXXXX Γιωρκή Φελλα. Ο πατέρας του έκανε χρήση του εν λόγω κτήματος. Ο πατέρας του πέθανε το
22. Από ότι άκουσε το τίμημα πώλησης καταβλήθηκε. Τα πιο πάνω αποδέχομαι ότι ο μάρτυρας πιστεύει ότι είναι αλήθεια. Το ποια θα είναι η αποδεικτική τους αξία και ποιο το εκτόπισμά τους σε σχέση με την έκβαση της αγωγής θα φανεί πιο κάτω κατά την ανάλυση της νομικής πτυχής. Ο δεύτερος μάρτυρας, κοινοτάρχης στο χωριό, γνωρίζει ότι υπογράφηκε συμφωνία για το επίδικο ακίνητο μεταξύ της XXXXX Γιωρκή Φελλά και του XXXXX Συριβιανού. Θυμάται ότι ο XXXXX Συριβιανός «αλώνευκε», στο ακίνητο δίπλα από το σπίτι του. Επίσης η μαρτυρία του είναι αποδεκτή. Για ό,τι έχει σημασία για τα επίδικα θέματα, θα αναλυθεί επίσης στα πλαίσια εξέτασης της νομικής πτυχής της διαφοράς. Ο τρίτος μάρτυρας ανάφερε ότι θυμάται ότι του είπε ο XXXXX Συριβιανός, ο οποίος ήταν άνδρας της αδερφής του, ότι το επίδικο ακίνητο το αγόρασε από τη Μαρία τη γυναίκα του Ρώσσου (XXXXX Γιωρκή Φελλά), Θυμάται ότι ο XXXXX Συριβιανός αλώνιζε εκεί πριν το θάνατό του. Η μαρτυρία του ως προς αυτά είναι αποδεκτή. Η αποδεικτική αξία θα διαφανεί κατά την ανάλυση της νομικής πτυχής. Η θέση του ότι ο εναγόμενος του είπε ότι θα δώσει το ακίνητο στον XXXXX Συριβιανό, μετά που ανευρέθηκε το τεκμήριο 3, δεν είναι πιστευτή, είναι και σε αντίθεση με τα όσα είπε ο μάρτυρας XXXXX Συριβιανός, ο οποίος είπε ότι ο εναγόμενος τους είπε να πάνε στα Δικαστήρια. Σε κάθε περίπτωση το ζήτημα αυτό δεν αφορά και δεν επηρεάζει την κρίση μου επί των επιδίκων. Ο μάρτυρας Παλαιολόγος XXXXX, υπάλληλος του Κτηματολογίου, κατέθεσε όλα όσα γνώριζε για το όλο το επίδικο τεμάχιο X0, ως αυτά προκύπτουν από το σχετικό φάκελο του Κτηματολογίου και τα βιβλία που τηρούνται. Η μαρτυρία του έπεισε. Ήταν σταθερός και ξεκάθαρος αναφορικά με τα όσα κατέθεσε και σε σχέση με τις διαδικασίες που ακολούθησε το Κτηματολόγιο κατά τη διαδικασία έκδοσης τίτλου για το επίδικο τεμάχιο X
23. Η μαρτυρία του επισημαίνω, δεν αμφισβητήθηκε. Γίνεται αποδεκτή στην ολότητά της. Από τη μαρτυρία ως έχει αξιολογηθεί τα ευρήματά μου, τα άμεσα σχετιζόμενα με τα επίδικα θέματα είναι τα ακόλουθα:
24. Ο XXXXX Συριβιανός το έτος 1959 συμφώνησε (γραπτώς) με τη XXXXX Γιωρκή Φελλά την αγορά του επίδικου ακινήτου, ως το Τεκμήριο
26. Ο XXXXX Συριβιανός έκανε χρήση του επίδικου ακινήτου μέχρι και το
28. Το 1966 ο XXXXX Συριβιανός πέθανε.
29. Το έτος 1975 εκδόθηκε τίτλος αναφορικά με το επίδικο ακίνητο στο όνομα της XXXXX Ιακώβου (μητέρας του εναγομένου), η οποία αργότερα το μεταβίβασε στον εναγόμενο.
30. Το επίδικο τεμάχιο έγινε δωρεά το 1890 από το XXXXX Μιχαήλ στην κόρη του XXXXX XXXXX Μιχαήλ. Ο XXXXX Μιχαήλ απεβίωσε το
31. Η XXXXX XXXXX Μιχαήλ το δώρισε το 1927 στην κόρη της XXXXX Ιακώβου. Η XXXXX XXXXX Μιχαήλ απεβίωσε το
32. Η XXXXX Ιακώβου το δώρισε στο γιό της XXXXX Θεοδούλου Παναγιώτου. Η XXXXX Ιακώβου απεβίωσε το
34. Στο φάκελο του Κτηματολογίου αναφορικά με το επίδικο τεμάχιο, δε υπάρχει πουθενά το όνομα της XXXXX Γιωρκή Φελλά.
35. Δεν υπάρχει κατατεθειμένο στον εν λόγω φάκελο το συμβόλαιο Τεκμήριο 3 (συμφωνία πώλησης μεταξύ XXXXX Γιωρκή Φελλά και XXXXX Συριβιανού).
36. Εάν δεν υπήρχαν οι δωρεές όπως φαίνονται στο φάκελο του Κτηματολογίου, για το όλο επίδικο ακίνητο θα είχαν κληρονομικό δικαίωμα, τα παιδιά του XXXXX Μιχαήλ, ήτοι τα ακόλουθα 5 αδέρφια, η XXXXX (γιαγιά του εναγομένου), η Παναγιωτού, η Θεοφανού (μητέρα XXXXX Γιωρκή Φελλά), η Στυλιανού και ο Νικόλας. Τέλος, από την ενώπιον μου μαρτυρία δεν προκύπτει κατά πόσο ξοφλήθηκε όλο το ποσό της αγοραπωλησίας ως το Τεκμήριο
37. Όπως θα αναφέρω αμέσως πιο κάτω κατά την ανάλυση της νομικής πτυχής, η εχθρική κατοχή προϋποθέτει την αδιάληπτη κατοχή και χρήση του ακινήτου για τουλάχιστον 30 έτη. Η μαρτυρία όπως έχει τεθεί ενώπιον μου, κάθε άλλο παρά τεκμηριώνει τέτοια κατοχή. Από τη μαρτυρία του μάρτυρα XXXXX Συριβιανού δεν προκύπτει αδιάλειπτη κατοχή του επίδικου ακινήτου. Από τις απαντήσεις του δεν μπορεί να συναχθεί κάτι τέτοιο, παρά τα όσα ισχυρίζεται ο δικηγόρος του. Μετά το θάνατο του πατέρα του το 1966, πήγαινε στο χωρίο Άγιος Γεώργιος όπου ευρίσκεται το ακίνητο όταν πήγαινε η μητέρα του. Ο λόγος που πήγαινε εκεί ήταν επειδή «είχε ελιές, έσπερνε». Επίσης, ενώ ο δικηγόρος του, με τις αγορεύσεις του προωθεί θέση και ισχυρίζεται αδιάλειπτη χρήση και κατοχή του ακινήτου μέχρι σήμερα, ο μάρτυρας λέει τα εξής σε σχέση με το τι ακολούθησε όταν βρέθηκε από την αδερφή του το πωλητήριο έγγραφο-Τεκμήριο 3: «το 2007 έπιασε να κάμει ανακαίνιση η αδερφή και ήβρε το, ταυτόχρονα έκαμε ανακαίνιση στον τοίχο αντιστήριξης και έπιασε με η αδερφή μου τηλέφωνο και λέει μου βρήκα το και ενημέρωσα τον κάτοχο, τον πήρα στο τεμάχιο, του έδειξα το έγγραφο....». Η πιο πάνω αναφορά αν μη τι άλλο δεικνύει ότι σήμερα δεν υπάρχει κατοχή και χρήση του ακινήτου, παρά τα όσα ο δικηγόρος του ενάγοντα διατείνεται. Έδωσε επίσης την ακόλουθη απάντηση σε ερώτηση του δικηγόρου του: ΄ «Ε. Τώρα η κατάσταση αυτού του χωραφιού ποια είναι; Α. Είναι πάνω από το σπίτι μου, είναι χωράφι, τώρα δεν κάνουμε τίποτε μέσα παλιά ήταν αλώνι». Κατά την αντεξέτασή του, έγινε ο ακόλουθος διάλογος: «Ε. Καμία χρήση ως αλώνι ή άλλως πως δεν εκάμετε του ακινήτου, ούτε κατοχή είχετε. Α. Το ότι δεν είχαμε κατοχή ήταν η μητέρα μας και λέει εγόρασέ το ο πατέρας σας, δεν είχαμε βοήθεια να το βγάλουμε χωράφι εμείς, η μητέρα μας όμως το χρησιμοποίαν ως αλώνι και όταν λέω αλώνι εννοώ εφέρναν τα σπερμένα και θερίζαν τα άλογα πάνω στο αλώνι.» Ο δεύτερος μάρτυρας, XXXXX Ιακώβου, κοινοτάρχης του χωρίου από το 1986 μέχρι και το 2006, αναφέρει ότι θυμάται το χωράφι. Γνωρίζει για τα της πώλησης. Σε σχέση με τη χρήση του δηλώνει τα ακόλουθα: «Ε. Θέλω να μου πεις, το χωράφι που είπες για τον πατέρα ή τη μάνα του XXXXX Συριγιάννη του ενάγοντα ότι, είχε αλώνι και αλωνεύκαν ή μαζεύαν αμύγδαλα, θέλω να μου πεις, είδες καμία φορά εσύ, όσο καιρό ήσουν Κοινοτάρχης τον πατέρα του κυρίου Γιώργου να το καλλιεργήσει; Α. Όχι, δεν τον είδα (δείχνει τον εναγόμενο) Ε. Τη μητέρα του κυρίου Γιώργου να το καλλιεργήσει; Α. Όχι αφού ήταν ακαλλιέργητο το χωράφι τζιαμέ, επηέναν και αλωνεύκαν, επήαινε ο Αντρέας» Ο μάρτυρας αυτός, όταν αναφέρεται σε χρήση του ακινήτου, αναφέρεται στον XXXXX (Συριβιανό, αποβιώσαντα το 1966) και σε χρήση από αυτόν. Δεν ρωτήθηκε και δεν αναφέρθηκε σε χρήση του ακινήτου από τους κληρονόμους του Ανδρέα Συριβιανού. Ο τρίτος μάρτυρας XXXXX Ταμπούρη, είναι αδερφός της γυναίκας του XXXXX Συριβιανού. Θυμάται που του είπε ο XXXXX Συριβιανός ότι αγόρασε το επίδικο ακίνητο. Αναφέρει ότι εκεί αλωνεύκαν τις φακές και θερίζαν. Σε ερώτηση εάν είδε τον εναγόμενο ή κάποιο από την οικογένεια του εναγομένου να το καλλιεργεί η απάντηση ήταν: «Όχι δεν καλλιεργείτο, ούτε καλλιεργείται ακόμα». Καμία άλλη αναφορά κάνει ο μάρτυρας αυτός για χρήση του ακινήτου από τους κληρονόμους του XXXXX Συριβιανού, είτε τώρα είτε αμέσως μετά το θάνατό του. Οδηγός κατά την εξέταση μιας διαφοράς είναι τα δικόγραφα. Είναι στη βάση των επίδικων θεμάτων όπως αυτά καθορίζονται από τα δικόγραφα που προχωρά το Δικαστήριο και εξετάζει μια διαφορά. Η νομολογία επί του θέματος είναι ιδιαίτερα πλούσια και ενδεικτικά αναφέρω την κλασσική πλέον απόφαση επί του θέματος Παπαγεωργίου ν. Κλάππας