← Κύπρος

Νεοκλέους ν. Aspis Liberty Life Insurance Public Company Ltd, Αρ. Αγωγής: 6283/09, 20/6/2018

Νεοκλέους ν. Aspis Liberty Life Insurance Public Company Ltd, Αρ. Αγωγής: 6283/09, 20/6/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A378 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6283/09 Μεταξύ: XXXXX Νεοκλέους Ενάγοντος και Aspis Liberty Life Insurance Public Company Ltd Εναγομένης --------------- 20 Ιουνίου 2018 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κ. Μ. Παναγίδης, για κ.κ. Χαβιαράς & Φιλίππου Δ.Ε.Π.Ε. Για την Εναγομένη: κα Στ. Χούρη μαζί με κα Μ. Κωνσταντίνου, για Μαρκίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. ------------------ Α Π Ο Φ Α Σ Η Η αξίωση του Ενάγοντα εναντίον της Εναγομένης έχει ως ακολούθως: «(Α) Δήλωση και/ή απόφαση ότι το Ασφαλιστήριο παραμένει πιστωμένο με 17538.62 επενδυτικές μονάδες η αξία των οποίων αποτελεί περιουσία που ανήκει στον Ενάγοντα και η Εταιρεία την κατακρατεί παράνομα. (Β) (
  2. i)Αποζημιώσεις ύψους €96.211,25 (ΛΚ 56.263,89) συνεπεία παράβασης των όρων του Ασφαλιστηρίου από μέρους της Εναγόμενης όπως με λεπτομέρεια έχει εκτεθεί (
  3. ii)Τόκο προς 7% ετησίως επί του ποσού των €96.211,25 (ΛΚ 56.263,89) και/ή νόμιμο τόκο. (Γ) Την αξία των 17.538,62 επενδυτικών μονάδων κατά την ημερομηνία της δικαστικής απόφασης σε αυτή την αγωγή, αν αυτή η αξία είναι μεγαλύτερη από το Β.» Ο Ενάγοντας κατείχε τη θέση του Διευθύνοντα Συμβούλου στην Εναγομένη Εταιρεία από την ίδρυσή της, τον Απρίλιο του 1994 μέχρι τις 28.3.2002. Η αρχική ονομασία της εταιρείας ήταν Liberty Life Insurance Limited και το 2008 μετονομάστηκε σε Aspis Liberty Life Insurance Public Company Ltd. Για υλοποίηση της απόφασης του Διοικητικού της Συμβουλίου ημερομηνίας 27.3.1997 για παροχή στον Ενάγοντα Συνταξιοδοτικού Σχεδίου όπως προβλέπεται από τη Συμφωνία Εργοδότησης, η εταιρεία υπό την ιδιότητά της ως Ασφαλιστική Εταιρεία εξέδωσε Ειδικό Συνταξιοδοτικό Ασφαλιστήριο με αρ. XXXXX102 με έναρξη ισχύος την 1.7.1995 και λήξη την 30.6.2006 με ασφαλιζόμενο τον Ενάγοντα και συμβαλλόμενη την Εταιρεία υπό την ιδιότητά της ως εργοδότη του Ενάγοντα. Τα ετήσια ασφάλιστρα αποτελούσαν μέρος του πακέτου αμοιβών του Ενάγοντα. Οι διάδικοι δυνάμει Συμφωνίας ημερομηνίας 28.3.2002 συμφώνησαν όπως ο Ενάγοντας παραιτηθεί από τη θέση του Διευθύνοντα Συμβούλου και όπως τερματιστεί η Συμφωνία Εργοδότησης, πληρώνοντας η Εταιρεία στον Ενάγοντα αποζημιώσεις και ποσά ίσα με τα υπολοιπόμενα ασφάλιστρα του ασφαλιστηρίου. Δυνάμει σχετικού όρου της Συμφωνίας Τερματισμού, η Εταιρεία μεταβίβασε στον Ενάγοντα την κυριότητα του Ασφαλιστηρίου, οπόταν ο Ενάγοντας κατέστη συμβαλλόμενος στο ασφαλιστήριο. ΄Ηταν ρητός όρος της Συμφωνίας Τερματισμού ότι σε περίπτωση που η Εταιρεία καθυστερούσε οποιαδήποτε πληρωμή για περίοδο 15 ημερών, θα κατέβαλλε στον Ενάγοντα τόκο για κάθε καθυστερημένο ποσό προς 7% ετησίως. Στις 28.3.2003 ο Ενάγοντας υπέβαλε προς την Εταιρεία αίτηση μερικής εξαγοράς του ασφαλιστηρίου για ποσό ΛΚ.40.000. Η εταιρεία εξέδωσε 6 μεταχρονολογημένες επιταγές με ημερομηνίες μεταξύ 4.8.2003 και 3.10.2003. Στις 27.5.2003 ο Ενάγοντας υπέβαλε δεύτερη αίτηση μερικής εξαγοράς του ασφαλιστηρίου για το ποσό των ΛΚ30.000 και στις 6.11.2003 τρίτη αίτηση, μερικής εξαγοράς του Ασφαλιστηρίου για το ποσό των ΛΚ40.000. Η εταιρεία παρέδωσε στον Ενάγοντα για τη δεύτερη δόση έξι επιταγές των ΛΚ5.000 με ημερομηνίες μεταξύ 16.12.2003 και 16.3.2004. Όσον αφορά την τρίτη δόση για το ποσό των ΛΚ40.000, συμφωνήθηκε μεταξύ των συμβαλλομένων ότι θα εξοφλείτο με τέσσερεις μεταχρονολογημένες επιταγές των ΛΚ10.000 εκάστη. Οι επιταγές δεν τιμήθηκαν με τον ισχυρισμό ότι η εταιρεία θεωρούσε το ασφαλιστήριο άκυρο και προϊόν απιστίας και παράνομης ενέργειας το οποίο δεν δύναται νομικά να είναι έγκυρο. Ο Ενάγων καταχώρισε δύο αγωγές στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας τη 4326/03 και 7282/05. Και στις δύο αγωγές εκδόθηκε απόφαση υπέρ του Ενάγοντα. Μετά τη δικαστική απόφαση στην αγωγή 7282/05 ημερομηνίας 12.12.2008 και την απόρριψη της ανταπαίτησης της εταιρείας σε σχέση με το ασφαλιστήριο, ο Ενάγοντας έκανε πολλές προσπάθειες για είσπραξη των ποσών που δικαιούτο από το ασφαλιστήριο, χωρίς ανταπόκριση από την εταιρεία. Στις 27.1.2009 η εταιρεία απέστειλε στον Ενάγοντα με φαξ συγκεντρωτική κατάσταση στην οποία παρουσίαζε ότι οι επενδυτικές μονάδες που ήταν πιστωμένες στο ασφαλιστήριο ανέρχονταν σε 10.714,26 αριθμός πολύ μικρότερος από αυτόν που είχε υπόψη του ο Ενάγοντας από προηγούμενη ενημέρωση. Η εταιρεία εξέδωσε προηγουμένως και απέστειλε στον Ενάγοντα αντίγραφο κατάστασης των μονάδων που ήταν πιστωμένες στο ασφαλιστήριο μετά την τελευταία πληρωμή μερικής εξαγοράς στις 27.4.2004, η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο στο Δικαστήριο, Τεκμήριο 55, ήταν 17.538,62. ΄Οσο ήταν στην υπηρεσία της εταιρείας το κόστος ασφαλιστικής κάλυψης καταβαλλόταν από την εταιρεία στην αρχή κάθε ασφαλιστικού έτους. Στις 24.9.2009 ενώ ο Ενάγοντας ανέμενε ορισμό συνάντησης, του τηλεφώνησε ο κ. XXXXX Παπαφιλίππου και τον πληροφόρησε ότι η εταιρεία προσφέρει €60.574,00 για εξόφληση του ασφαλιστηρίου και ταυτόχρονα ανταπαιτεί ποσό €12.515,00 που δήθεν ο Ενάγοντας οφείλει στην εταιρεία. Οι 17.538,62 επενδυτικές μονάδες παραμένουν πιστωμένες στο ασφαλιστήριο προς όφελος του Ενάγοντα και η Εναγομένη παραλείπει και αρνείται να καταβάλει στον Ενάγοντα την αξία εξαγοράς στη λήξη του ασφαλιστηρίου στις 30.6.2006 που ανήρχετο στο ποσό των ΛΚ56.263,89. Οι επενδυτικές μονάδες αποτελούν μέρος του επενδυτικού ταμείου της εταιρείας με την ονομασία Conservative Investment Fund που διαχειρίζεται η εταιρεία για λογαριασμό των ασφαλιζόμενών της. Η Εναγομένη καταχώρισε υπεράσπιση στην πιο πάνω αγωγή στην οποία ισχυρίζεται ότι οι επενδυτικές μονάδες που είναι πιστωμένες στο λογαριασμό του ασφαλιστηρίου του Ενάγοντα κατά τη λήξη είναι 5.678,11 και/ή λιγότερες και/ή περισσότερες και/ή ως θα καθορισθούν κατά τη δικάσιμο σύμφωνα με τη μαρτυρία και/ή έχουν υπολογιστεί από Αναλογιστή της Εναγομένης ο οποίος σύμφωνα με τον Περί Ασφαλιστικών Εταιρειών Νόμο 35

(1)/2002 ικανοποιεί τα κριτήρια για εσωτερικό Αναλογιστή και/ή για εντεταλμένο Αναλογιστή. Βάσει των όρων του ασφαλιστηρίου ο αριθμός των επενδυτικών μονάδων υπολογίζεται αφού διαιρεθεί το ποσό επένδυσης με την τιμή προσφοράς των επενδυτικών μονάδων κατά την επόμενη ημερομηνία εκτίμησης που ακολουθεί την ημερομηνία κατά την οποία πληρώνεται το ασφάλιστρο. Η ημερομηνία εκτίμησης είναι η ημερομηνία κατά την οποία υπολογίζονται οι τιμές εξαργύρωσης και προσφοράς και καθορίζεται τουλάχιστον δύο φορές κάθε μήνα. Η τιμή προσφοράς των επενδυτικών μονάδων όπως αναφέρεται ανωτέρω, είναι η τιμή στην οποία η Εναγομένη κάθε φορά πωλεί ή πιστώνει μονάδες. Η τιμή εξαργύρωσης των επενδυτικών μονάδων είναι η τιμή στην οποία η Εναγομένη κάθε φορά αγοράζει ή εξαργυρώνει μονάδες. Από το σύνολο των επενδυτικών μονάδων η Εναγομένη κάθε φορά αφαιρεί ή και ακυρώνει αριθμό μονάδων που αντιστοιχούν στην χρέωση θνησιμότητας. Δύναται να εισαχθεί εξυπακουόμενος όρος για την καταβολή χρέωσης θνησιμότητας λόγω εμπορικής συνήθειας και/ή για να δώσει στο συμβόλαιο εμπορική δραστικότητα. Η χρέωση αυτή ήταν σε γνώση του Ενάγοντα. Η Εναγόμενη καταχώρισε ανταπαίτηση για ποσό το οποίο καταβλήθηκε στο Φόρο Εισοδήματος το οποίο στο τέλος περιόρισε σε €5.535,
  1. Ο Φόρος Εισοδήματος αποτελούσε υποχρέωση του Ενάγοντα και όχι της Εναγομένης. Η Εναγομένη δικαιούται να αποζημιωθεί για την καταβολή του εν λόγω ποσού δυνάμει της αρχής της αποκατάστασης. Mοναδικός μάρτυρας για τον Ενάγοντα κατέθεσε ο ίδιος ο Ενάγοντας ο οποίος και κατέθεσε αριθμό τεκμηρίων. Κατέθεσε γραπτή κατάθεση ως μέρος της κυρίως εξέτασης. Στην μαρτυρία του είπε μεταξύ άλλων και τα εξής: Μετά από 30 χρόνια πείρα σε ασφαλιστικές εταιρείες, σε διευθυντικές θέσεις, το 1994 πρωτοστάτησε στην ίδρυση της Liberty Life Insurance Ltd, αργότερα Liberty Life Insurance Public Co Ltd. Διορίστηκε στη θέση του διευθύνοντος συμβούλου στις 24/5/
  2. Τον Μάιο του 1995 όταν η εταιρεία ετοιμαζόταν για δημοσιοποίηση και εισαγωγή των τίτλων της στο Χρηματιστήριο, υπέγραψε συμφωνία αντιμισθίας με την εταιρεία ημερ. 26/5/
  3. Αρχικά κατείχε το 20% του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρίας το οποίο μειώθηκε γύρω στο 15% μετά την έκδοση νέων μετοχών στο κοινό. Στην συμφωνία διορισμού αναφέρεται ότι το πακέτο αμοιβών θα περιλαμβάνει συνταξιοδοτικό σχέδιο το οποίο θα προβλέπει συνταξιοδότηση του σε ηλικία 65 ετών και ότι για το σκοπό αυτό θα ετοιμάζετο ειδική μελέτη από τους αναλογιστές της εταιρείας. Οι τότε αναλογιστές της εταιρείας Muhanna & Co ετοίμασαν αναλογιστική μελέτη στην οποία βασίστηκε ο εσωτερικός αναλογιστής της εταιρείας και ετοίμασε την αναλογιστική μελέτη Scenario 3 και το τεχνικό σημείωμα ημερ. 26/3/96 τα οποία υιοθετήθηκαν από το διοικητικό συμβούλιο στη συνεδρία του ημερ. 8/4/
  4. Κατά την συνεδρίαση αυτή εγκρίθηκε η δημιουργία αποθεματικού ταμείου συντάξεως του διευθύνοντος συμβούλου για το οικονομικό έτος 1995 με βάση το Scenario 3 και το αναλογιστικό τεχνικό σημείωμα ημερ 26/03/
  5. Το συνταξιοδοτικό σχέδιο λειτούργησε για τα έτη 1995 και 1996 με εισφορές ΛΚ8948,10 και ΛΚ9842,91 αντίστοιχα όπως προβλέπετο από την αναλογιστική μελέτη Senario
  6. Τα ποσά αυτά κατατέθηκαν στο «εγγυημένο επενδυτικό ταμείο» της εταιρείας το οποίο αργότερα μετονομάστηκε σε «Conservative Investment Fund» και πιστώθηκαν στο συνταξιοδοτικό σχέδιο 7227,87 και 6225,75 μονάδες αντίστοιχα. Ο χρόνος παρήρχετο χωρίς να γίνει κατορθωτό να εκδοθεί σχετικό συνταξιοδοτικό συμβόλαιο λόγω κενού στην νομοθεσία για έκδοση ατομικών συνταξιοδοτικών σχεδίων χωρίς ταυτόχρονη ασφαλιστική κάλυψη. Στις 31/3/97 υπογράφηκε εκ μέρους της εταιρίας από τον πρόεδρο του διοικητικού συμβουλίου και τον ίδιο τον μάρτυρα ως τον ασφαλιζόμενο, το έντυπο «Αίτηση Ασφάλισης Ζωής» στην οποία αναγράφεται ότι «το συνταξιοδοτικό αυτό σχέδιο γίνεται με βάση απόφαση διοικητικού συμβουλίου». Στις 3/7/97 εκδόθηκε το «Ειδικό Συνταξιοδοτικό Ασφαλιστήριο», όπως ονομάστηκε, με αρ. XXXXX102 με συμβαλλόμενο την εταιρεία, ασφαλισμένο τον ίδιο και δικαιούχο την σύζυγο του. Για την έκδοση του χρησιμοποιήθηκε το τυποποιημένο ασφαλιστήριο της εταιρείας το οποίο τροποποιήθηκε για να ανταποκρίνεται στους όρους που εγκρίθηκαν από το διοικητικό συμβούλιο. Δηλαδή λειτούργησε ως ένα ταμείο προνοίας χωρίς κανένα άλλο ωφέλημα εκτός από την ασφαλιστική κάλυψη, η δε εταιρεία δεν είχε καμιά άλλη δαπάνη όπως πληρωμή προμήθειας επί των ασφαλίστρων, φιλοδωρήματος διατήρησης και άλλα όπως υπάρχουν στα συνήθη ασφαλιστήρια. Το Νοέμβριο του 2000 η Marketrends Financial Services Ltd(στο εξής η MFS) υπέβαλε δημόσια πρόταση για απόκτηση του 51% του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας και τον Φεβρουάριο του 2001 ο έλεγχος της εταιρείας πέρασε στα χέρια της MFS. Στη συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας ημερ. 11/1/02 τέθηκε θέμα πρόωρου τερματισμού των υπηρεσιών του, από την εταιρεία και πληρωμή αποζημίωσης για τερματισμό της συμφωνίας διορισμού. Όπως προβλέπεται από την παρ. 6 της συμφωνίας τερματισμού στις 15/5/02 η εταιρεία μεταβίβασε την κυριότητα του συνταξιοδοτικού ασφαλιστηρίου προς αυτόν. Κατά την ημερομηνία εκείνη το συνταξιοδοτικό σχέδιο ήτο πιστωμένο με 39565,63 μονάδες αφού είχαν γίνει οι πιο κάτω πιστώσεις μονάδων: Ημερομηνία Ασφάλιστρο Λ.Κ. Αριθμός Μονάδων Σύνολο Μονάδων 1/7/1995 8948,10 7227,87 7227,87 1/7/1996 9842,91 6225,75 13453,62 1/7/1997 10827,20 6342,82 19796,44 1/7/1998 11909,92 6328,33 26124,77 1/7/1999 13100,91 5541,84 31666,61 1/7/2000 14411,00 3214,59 34881,20 1/7/2001 15852,10 4684,43 39565,63 Οι Αγωγές αρ. 4326/03 και 7282/05 ΕΔ Λευκωσίας αφορούσαν την αθέτηση της συμφωνίας τερματισμού και δεν αναφέρονταν στο συνταξιοδοτικό σχέδιο. Μεταξύ 1/6/02 και 1/10/02 εισέπραξε έναντι της αξίας εξαγοράς του συνταξιοδοτικού σχεδίου 5 επιταγές εκ ΛΚ2000 εκάστη με αντίστοιχη ακύρωση μονάδων. Με την προαναφερθείσα κατάθεση των ΛΚ10,000 (μέρος της δόσης (ε) της συμφωνίας αποζημίωσης) ουσιαστικά επέστρεψε πίσω στο συνταξιοδοτικό σχέδιο αυτά τα ποσά και πιστώθηκα ανάλογες μονάδες(3692,76) (Τ.20). Στις 28/3/2003 υπέβαλε αίτηση για είσπραξη ποσού ΛΚ40,000 από το συνταξιοδοτικό ασφαλιστήριο δίνοντας ως λόγο «άμεσες οικονομικές ανάγκες. «Μετά από πολλές προσπάθειες μεταξύ των οποίων και επιστολή προς την Έφορο Ασφαλίσεων, του δόθηκαν δύο επιταγές εκ ΛΚ5000 εκάστη και έγιναν οι ανάλογες ακυρώσεις μονάδων. Σε επιστολή του προς την εταιρεία ημερ. 3/7/03 ανέφερε μεταξύ άλλων «ειδικά για τα θέματα μερικών εξαγορών, του είναι πολύ «οδυνηρό» να κάνει συνεχείς προσπάθειες χωρίς αποτέλεσμα για να εισπράξει χρήματα που έχει καταθέσει». Μετά από παρέμβαση της Εφόρου Ασφαλίσεων του δόθηκαν άλλες 6 μεταχρονολογημένες επιταγές εκ ΛΚ5000 με ημερομηνίες μεταξύ 4/8/03 και 3/10/03 με ακύρωση μονάδων. Στις 25/7/2003 υπέβαλε άλλη αίτηση μερικής εξαγοράς για το ποσό ΛΚ30,000 και στις 6/11/03 περαιτέρω αίτηση εξαγοράς για ποσό ΛΚ40,
  7. Αφού η εταιρεία δεν ανταποκρίθηκε σε επιστολή που της στάληκε από το δικηγόρο του, στις 4/12/03 έστειλε στην Εναγομένη απαίτηση πληρωμής δυνάμει του άρθρου 212(α) του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 για τα ποσά των ΛΚ30,000 και ΛΚ40,
  8. Στις 11/12/03 πήρε για πρώτη φορά απαντητική επιστολή από την εναγόμενη αναφέροντας μεταξύ άλλων ότι η «Έφορος Ασφαλίσεων δεν μας έχει αποδεσμεύσει το σχετικό ποσό για να δικαιολογηθεί η μερική εξαγορά του ισχύοντος συμβολαίου σας.» Η απάντηση αυτή επιβεβαιώνει την δεινή οικονομική κατάσταση στην οποία ευρίσκετο η εναγόμενη. Στην συνέχεια μετά από επικοινωνία με τον πρόεδρο του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας κ Κωνσταντίνο Κιττή, διευθετήθηκε συνάντηση στο ιδιωτικό του γραφείο στις 18/12/03 κατά την οποία του παραδόθηκαν 6 μεταχρονολογημένες επιταγές των ΛΚ5000 εκάστη για εξόφληση της εξαγοράς ημερ 25/7/03 με ακύρωση μονάδων. Όσον αφορά την αίτηση εξαγοράς ημερ 6/11/2003 γιαΛΚ40,000 συμφωνήθηκε όπως εκδοθούν 4 επιταγές των ΛΚ10,000 με ημερ. 24/2/04, 26/3/04, 30/4/04 και 28/5/ Η πρώτη επιταγή του δόθηκε στις 26/2/04 με ακύρωση 3.503.85 μονάδων. Στις 8/4/04 στάληκε επιστολή από τους δικηγόρους της εναγομένης με την οποία κήρυτταν το συνταξιοδοτικό ασφαλιστήριο άκυρο, επειδή δήθεν ήταν προϊόν «δόλου» εκ μέρους του. Στις παρ. 14-18 της τροποποιημένης υπεράσπισης και ανταπαίτησης στην αγωγή 4326/03 και στην υπεράσπιση και ανταπαίτηση στην 7282/05 γίνεται εκτενής αναφορά στο συνταξιοδοτικό σχέδιο και προβάλλονται ισχυρισμοί ότι εκμεταλλευόμενος το αξίωμα του και χωρίς την έγκριση του διοικητικού συμβουλίου περιέλαβε στο συνταξιοδοτικό σχέδιο όρους διαφορετικούς από αυτούς που εγκρίθηκαν από το Δ.Σ. Η εναγόμενη ανταπαίτησε πρόσθετα ποσά μεταξύ των οποίων ΛΚ96,000 που κατέβαλε έναντι της αξίας εξαγοράς του συνταξιοδοτικού σχεδίου. Όπως αναφέρεται στη σελ.5 της απόφασης του δικαστηρίου ημερ. 12/12/2008, στις 13/6/08 η εταιρεία δέχθηκε απόφαση ως η αξίωση του ενάγοντα στην αγωγή 4326/
  9. Στις 18/6/08 η εταιρεία αναγνώρισε ότι βάσει της συμφωνίας τερματισμού ημερ. 28/3/02 οφείλει στον ενάγοντα ΛΚ95,600 πλέον τόκους για την αγωγή 7285/05, όπως η αξίωση του, αλλά ταυτόχρονα πρόβαλε τη θέση ότι από το ποσό αυτό θα πρέπει να αφαιρεθούν ΛΚ63,100 που πλήρωσε για εξαγορά μονάδων στο συνταξιοδοτικό σχέδιο, όπως προέβλεπε σχετικός όρος της Συμφωνίας τερματισμού. Ταυτόχρονα η εταιρεία τροποποίησε την υπεράσπιση της στην αγωγή 7282/05, αποσύροντας και την ανταπαίτηση της για το συνταξιοδοτικό σχέδιο και διατηρώντας τις ανταπαιτήσεις της για υπέρ πληρωμές άσχετες όμως με το συνταξιοδοτικό. Στις 13/6/08 η εταιρεία στην προσπάθεια να πείσει τον Ενάγοντα να αποδεχθεί τη πιο πάνω θέση της, του παρέδωσε έγγραφο στο τύπο «Πρόσθετης Πράξης» στο οποίο παρουσιάζεται αναδρομική κατάθεση δύο ποσών ΛΚ19,100 την 1/7/2003 και ΛΚ44,000 την 1/7/04 στο συνταξιοδοτικό σχέδιο και πίστωση 6863 μονάδων και 15053 μονάδων αντίστοιχα. Οι μονάδες αυτές υπολογίστηκαν σε τιμή εξαργύρωσης χωρίς δηλαδή αφαίρεση του 5% το οποίο διεκδικούσε η εταιρεία ως διαφορά της τιμής εξαργύρωσης και της τιμής προσφοράς (bid-offer spread). Η εταιρεία στην παρούσα αγωγή επανέρχεται διεκδικώντας αυτό το 5% αναδρομικά πάνω σε όλα τα ποσά που πιστώθηκαν στο συνταξιοδοτικό σχέδιο. Στις 16.1.09 είχε συνάντηση με τον διευθύνοντα σύμβουλο της εταιρείας για την εξόφληση των επιδικασθέντων ποσών στις αγωγές 4326/03 και 7282/05 και την πληρωμή του συνταξιοδοτικού σχεδίου. Κατά την συνάντηση αυτή έδωσε αντίγραφο του λογαριασμού επενδυτικών μονάδων μέχρι 3/10/03 με υπόλοιπο 31,594.74 μονάδες που του είχε δώσει η εταιρεία τότε (το 2003), και ζήτησε να του δοθεί η συμπληρωμένη κατάσταση μέχρι τις 27/2/04 που εισέπραξε την τελευταία επιταγή εξαγοράς ΛΚ10,
  10. Στις 27/1/2009 αντί του αναλυτικού λογαριασμού επενδυτικών μονάδων που τηρεί η εταιρεία, του στάληκε με φαξ μια πρόχειρη συγκεντρωτική κατάσταση που κατέληγε σε 10.714,26 μονάδες. Αυτός είχε υπόψη του ότι το σύνολο των μονάδων ήτο γύρω στις 17.
  11. Την ίδια ημερομηνία έστειλε πίσω με φαξ την κατάσταση αυτή με σημείωση να του σταλούν αναλυτικά στοιχεία για να ελέγξει την ορθότητα και ότι εκ πρώτης όψεως υπάρχουν λάθη. Στις 4/2/09 απέστειλε συστημένη επιστολή προς την εταιρεία αναφέροντας μεταξύ άλλων ότι η ακύρωση 3,512.63 μονάδων για θνησιμότητα που παρουσιαζόταν στην προαναφερθείσα συγκεντρωτική κατάσταση με ημερομηνία αποστολής 27/1/2009 είναι εξ ολοκλήρου λανθασμένη αφού το κόστος θνησιμότητας πληρωνόταν ξεχωριστά και όχι με ακύρωση μονάδων με βάση την απόφαση του ΔΣ 27/3/97 (Τ.10). Είχε επισυνάψει επίσης συμπληρωμένη κατάσταση του λογαριασμού μονάδων μέχρι 27/2/04, που έγινε η τελευταία πληρωμή εξαγοράς εκ ΛΚ10,000 την οποία στο μεταξύ είχε εντοπίσει μεταξύ πολλών άλλων εγγράφων που είχε στην κατοχή του. Την κατάσταση αυτή όπως και αυτή που κατέθεσε πιο πάνω ως τεκμήριο, είχε εξασφαλίσει από το αναλογιστικό τμήμα της εταιρείας. Στην επιστολή αυτή ανέφερε και τα εξής: «Αυτή η κατάσταση λογαριασμού η οποία καταλήγει σε υπόλοιπο 17,538.62 δεν μπορεί να αλλοιωθεί εκ των υστέρων όπως είναι εμφανές ότι προσπαθείτε να πράξετε με την αποστολή της κατάστασης που μου στείλατε στις 17/1/2009.» Στην ίδια επιστολή αξίωνε ΛΚ56,263.89 (17,538.62 μονάδες Χ ΛΚ3,208) μαζί με νόμιμο τόκο από 1/7/2006 και μέχρι εξοφλήσεως. Αναφέρει ότι το θέμα χρέωσης ασφαλιστικής κάλυψης με ακύρωση μονάδων δεν ηγέρθη κατά την εκδίκαση των αγωγών 4326/03 και 7282/
  12. Της ζήτησε επίσης να ελέγξει κατά πόσον το συνταξιοδοτικό ασφαλιστήριο συνεχίζει να είναι πιστωμένο με 17538 μονάδες, γιατί ανησυχούσε μήπως η εταιρεία ακύρωσε μονάδες. Στις 17/7/09 σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με την λειτουργό ελέγχου του γραφείου της Εφόρου Ασφαλίσεων κα Τώνια Τσαγκάρη τον πληροφόρησε ότι κατά την επίσκεψη της στα γραφεία της εταιρείας διαπίστωσε ότι το συνταξιοδοτικό ασφαλιστήριο ήτο πιστωμένο με 17538 μονάδες. Επίσης επισήμανε ότι τα τεκμήρια 1-45 και 67 υπήρξαν τεκμήρια και στις αγωγές 4326/03 και 7282/05 γεγονός που, μαζί με τα όσα έχει προαναφέρει, ενισχύουν τη θέση του ότι το θέμα του συνταξιοδοτικού σχεδίου έχει εκδικαστεί και συνεπώς η εταιρεία δεν νομιμοποιείται να αμφισβητήσει τον αριθμό των 39.565 επενδυτικών μονάδων που ήσαν πιστωμένες στο ασφαλιστήριο κατά την ημερομηνία υπογραφής της συμφωνίας τερματισμού και/η της 17.538 μονάδες που παρέμειναν στην λήξη του ασφαλιστηρίου. Με τις παραγράφους 15(β) και 15(γ) της υπεράσπισης η εναγόμενη επαναφέρει τον ισχυρισμό περί ύπαρξης διαφοράς 5% μεταξύ της τιμής προσφοράς και της τιμής εξαργύρωσης (bid/offer spread). Ο ισχυρισμός αυτός υπήρχε και στη τροποποιημένη υπεράσπιση στις συνενωμένες Αγωγές 4326/03 και 7282/05 τoν οποίo στη συνέχεια απέσυρε. Το Δικαστήριο απέρριψε την ενέργεια αυτή και τη χαρακτήρισε ως πυροτέχνημα της τελευταίας στιγμής (σελ. 5 και 6 της απόφασης). Ο σκοπός ύπαρξης Bid/offer spread στα συνήθη ασφαλιστήρια είναι η κάλυψη των εξόδων πωλήσεων όπως προμήθεια που πληρώνεται για όλη τη διάρκεια ζωής του ασφαλιστηρίου κάτι που δεν ίσχυσε στο Ειδικό Συνταξιοδοτικό σχέδιο. Αναλογιστική μελέτη από τον αναλογιστή της εναγόμενης κ. XXXXX Τελεβάντο, οι υπολογισμοί γίνονται χωρίς ακύρωση μονάδων και χωρίς Bid/offer spread. Είναι σε αυτό το στάδιο που πλησίασε σε διευθέτηση η οποία όμως ανατράπηκε με παρέμβαση του Προέδρου του Δ.Σ της εναγόμενης κ. XXXXX Ιωαννίδη όπως προκύπτει από τα Τεκμήρια 70-
  13. Στην αίτηση για ασφάλιση (Τεκμ. 11) η οποία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του Ειδικού Συνταξιοδοτικού Σχεδίου την οποία η εναγόμενη υπογράφει ως Συμβαλλόμενη υπάρχει η εξής δήλωση: «Το συνταξιοδοτικό αυτό σχέδιο γίνεται με βάση απόφασης διοικητικού συμβουλίου.» Ως εκ τούτου προκύπτει ότι το εγκριθέν συνταξιοδοτικό σχέδιο διέπεται από την απόφαση του διοικητικού συμβουλίου της 27/3/97 και τα προαναφερθέντα τεκμήρια 4, 5, 6, 8 και
  14. MY1 κατέθεσε ο XXXXX Ιωαννίδης ο οποίος είπε ότι είναι Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της εναγόμενης από τον Μάιο του 2010 μέχρι σήμερα. Επίσης είναι ο Εκτελεστικός Πρόεδρος και κύριος ιδιοκτήτης της Elma Holdings Plc Ltd (ΕΛΜΑ). Η ΕΛΜΑ τον Δεκέμβριο του 2009 αγόρασε το 29.9% του μετοχικού κεφαλαίου της εναγόμενης και με επιπρόσθετες αυξήσεις κεφαλαίου μέχρι τον Δεκέμβριο του 2012 η EΛΜΑ αύξησε το ποσοστό της στην εναγόμενη σε 62%. Ελέγχει επίσης την πλειοψηφία των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου. Την 31/12/2001 προτού αποχωρήσει ο ενάγων από την εναγόμενη η ΕΛΜΑ κατείχε το 11.71% του εκδομένου μετοχικού κεφαλαίου της εναγομένης δηλαδή 2.284.057 μετοχές κόστους £2.079.582 και ήτο ο δεύτερος μεγαλύτερος μέτοχος της εταιρείας. Ο ενάγων είχε μειώσει το ποσοστό του στην εναγόμενη από 15.87% το 1999 σε 10.70% το 2000 και 6% το 2001 πουλώντας σημαντικούς αριθμούς μετοχών της εναγομένης στην Marketrends Financial Services Ltd (MFS). Ο ΜΥ1 ανέφερε ότι η εναγομένη έχει αποδεχθεί πλήρως τις αποφάσεις του Δικαστηρίου στις Αγωγές Αρ.4326/03 και Αρ.7282/05 και έχει καταβάλει εις τον ενάγοντα όλα τα ποσά σύμφωνα με τις αποφάσεις αυτές συν τόκους προς 7%. Για τους σκοπούς της παρούσης αγωγής η αξία του συνταξιοδοτικού ταμείου του ενάγοντα έχει υπολογισθεί από τον Actuary της εναγόμενης με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως και στην περίπτωση των υπολοίπων χιλιάδων πελατών της Εναγόμενης που είναι μέλη του Ασφαλιστικού Ταμείου εις το οποίο επένδυε η Εταιρεία την σύνταξη του ενάγοντα. Ανέφερε ότι η επένδυση αυτή την οποία επικαλείται και ο ενάγων προβλέπει την καταβολή όλων των πληρωμών στο ασφαλιστικό ταμείο (Conservative Fund) και την μετατροπή των σε επενδυτικές μονάδες (units). Τόνισε ότι στο ασφαλιστικό αυτό Ταμείο (Conservative Fund) συμμετέχουν χιλιάδες πελάτες (κάτοχοι ασφαλιστικών συμβολαίων) της Ενάγουσας. Το ταμείο διέπεται από συγκεκριμένους κανονισμούς που εφαρμόζονται για όλους του κατόχους επενδυτικών μονάδων (units) του Ταμείου. Ο ενάγων όμως επικαλείται προνομιακή μεταχείριση. Τέτοια προνομιακή μεταχείριση θεωρείται άδικη για τους άλλους κατόχους μονάδων και επομένως παράνομη και δεν την αποδέχεται το Διοικητικό Συμβούλιο της Ενάγουσας. Εφαρμόζοντας τους ίδιους ακριβώς όρους που διέπουν την λειτουργία του Conservative Fund της εναγομένης το οποίο έχει χιλιάδες μετόχους ο Αναλογιστής της Ενάγουσας υπελόγισε ότι ο ενάγων κατά την ημερομηνία λήξεως του συνταξιοδοτικού του σχεδίου 31/05/2006 εδικαιούτο 2.993.26 μονάδες αξίας €16.406,61 (Τεκμήριο Αρ.5). Με βάση την κατάσταση αυτή η αξία της επενδυτικής μονάδας (units) αυξήθηκε από ΛΚ1.796 στις 30/06/1995 σε ΛΚ3.179 στις 31/05/2006 που αντιστοιχεί με μέση ετήσια αύξηση 5.3% η οποία θεωρείται ικανοποιητική σε σχέση με την απόδοση συνταξιοδοτικών Ταμείων άλλων Εταιρειών στην Κύπρο. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 5 που αναλύει την κίνηση του λογαριασμού του Ενάγοντα εις το Conservative Fund. Ο ενάγων είχε εισπράξει ήδη μέχρι την 31/05/2006 το ποσό των ΛΚ 90.
  15. Διευκρίνισε ότι οι καταθέσεις της Εναγόμενης στο Fund ήταν ετήσιες και κάλυπταν την περίοδο 30/07/1995 μέχρι 28/03/2002 ημερομηνία τερματισμού της απασχόλησης του ενάγοντα. Οι ετήσιες εισφορές αυξάνονται κατά 10% τον χρόνο από ΛΚ8.948 την 30/06/1995 σε ΛΚ15.851 την 01/07/2001 και ΛΚ13.078 στις 15/07/2002 (κάλυπταν μόνον 9 μήνες 01/07/2001-28/03/2002). Η ετήσια αύξηση 10% ήταν απαράδεκτη σήμαινε προνομιακή μεταχείριση του ενάγοντα, αφού σε όλες τες περιπτώσεις οι εισφορές στο συνταξιοδοτικό ταμείο είναι ένα σταθερό ποσοστό του μισθού του εργοδοτούμενου, στην περίπτωση αυτή το ποσό των €29.795 που εδικαιούτο ο ενάγων τους τελευταίους 12 μήνες της εργοδότησης του ήταν ίσο με το 40.1% (μισθός €74.250) του μισθού του. Ο ΜΥ1 ανέφερε ότι σε πολλές συναντήσεις που είχε με τον ενάγοντα πρότεινε όπως καταλήξουν σε φιλική διευθέτηση με την πιο πάνω βάση αλλά απέρριπτε πάντοτε την πρότασή του αυτή, ισχυριζόμενος ότι δικαιούται πέραν των €100.000 ευρώ, επιπρόσθετα βεβαίως των ποσών που ήδη εισέπραξε από το Επενδυτικό του Ταμείο, τα οποία ανέρχονται σε €153.
  16. Πέραν του ποσού αυτού εισέπραξε για το επενδυτικό του Ταμείο επιπρόσθετα ποσά που προνοούσε η συμφωνία τερματισμού ημερομηνίας 28/03/
  17. Το συνολικό ποσό που εισέπραξε ο ενάγων σύμφωνα με την συμφωνία τερματισμού ημερομηνίας 28/03/2002 συμπεριλαμβανομένου και του συνταξιοδοτικού ταμείου ανέρχεται σε €667.951 (βλέπε Τεκμήριο 6) το οποίο συμπεριλαμβάνει και τόκους €65.703 σύμφωνα με τες αποφάσεις του Δικαστηρίου, Αγωγή Αρ. 7282/05 και Αρ. 4326/
  18. Το ποσό αυτό υπερβαίνει κατά €23.298 όλων των νομίμων απαιτήσεων του ενάγοντα και θα πρέπει να το επιστρέψει εις την Εναγομένην. Παρατήρησε ότι η Εναγομένη πλήρωσε εις τον ενάγοντα μέσω καταθέσεων εις το συνταξιοδοτικό του Ταμείο το ποσό των €168.
  19. Η Εταιρεία είχε υποχρέωση να αποκόψει για κάθε πληρωμή προς το Συνταξιοδοτικό Ταμείο του Ενάγοντα τον αναλογούντα φόρο και να το πληρώνει απευθείας στο Γραφείο του Φόρου Εισοδήματος, κάτι το οποίο δεν έπραττε. Ο Ενάγοντας δια την περίοδο των πληρωμών εις το Συνταξιοδοτικό του Ταμείο ήταν ο Διευθύνων Σύμβουλος των Εναγομένων (1997 - 2002) και είχε την υποχρέωση και την ευθύνη να ενεργεί νόμιμα, διαφορετικά θα έπρεπε να πληρώνει απευθείας ο ίδιος τον αναλογούντα φόρον. Ούτε και αυτό έπραξε ο Ενάγων. Η τακτική που εφαρμόζει το Γραφείο Φόρου Εισοδήματος στις περιπτώσεις αυτές είναι να εισπράττει πρώτα από την Εταιρεία τον φόρον που παράνομα δεν απέκοπτε από τον υπάλληλο της (Ενάγοντα) και μετά η Εταιρεία (οι Εναγόμενοι) να προσπαθήσει να εισπράξει από τον Ενάγοντα το ποσόν που κατέβαλε εκ μέρους του στον Φόρον Εισοδήματος. Δυστυχώς το πρόβλημα αυτό δεν ελήφθη υπόψη ούτε κατά την υπογραφή του Συμβολαίου αποχώρησης του Ενάγοντα από την Εναγόμενη σύμφωνα με το οποίον ο ενάγων εξασφάλισε αποζημιώσεις €410,
  20. Με τους πιο συντηρητικούς υπολογισμούς η φορολογία επί του ποσού που κατέβαλε η Ενάγουσα Εταιρεία στο Συνταξιοδοτικό Ταμείο του Ενάγοντα, συμπεριλαμβανομένων τόκων και προστίμων υπολογίζεται σε €125,
  21. Το ποσό αυτό είναι υποχρέωση του Ενάγοντα και πρέπει να το καταβάλει ο ίδιος στο Γραφείο Φόρου Εισοδήματος. Εν τούτοις και εφόσον ο ίδιος δεν το κατέβαλε, καθίσταται υποχρέωση της Εταιρείας ( Εναγομένου). Σχετικά με τον ισχυρισμό του Ενάγοντα ότι κατέβαλε από το ποσό των ΛΚ 240,500 που προνοούσε η Συμφωνία αποζημίωσης ημερομηνίας 28/03/2002, επισύναψαν τις πρώτες τέσσερις σελίδες της απόφασης του Έντιμου Δικαστή εις την υπόθεση 7282/
  22. Ο Έντιμος Δικαστής στην σελίδα 4, παράγραφος 3, απαριθμεί όλες τες πληρωμές που είτε εισέπραξε ο ενάγων είτε του επεδίκασε ο Δικαστής και οι οποίες συμποσούνται στο ολικό ποσό των ΛΚ 240,500 που προνοούσε η συμφωνία ημερομηνίας 28/03/
  23. Εάν υπήρχε πληρωμή ΛΚ 10,000 προς το Συνταξιοδοτικό όπως στην περίπτωση των ΛΚ17,400, τότε ο Δικαστής θα το είχε αναφέρει και θα είχε μειώσει την αποζημίωση των ΛΚ 95,600 που παραχώρησε κατά ΛΚ 10,
  24. Τις οικονομικές καταστάσεις του 2001, 2002, 2003 δεν είχε τη δυνατότητα να τις εξετάσει. Αγόρασαν την Εναγόμενη το
  25. Δεν είχε πάει τόσο πίσω. Δυστυχώς μέχρι μιας ημερομηνίας δεν είχε η εταιρεία εφαρμόσει το μοντέρνο σύστημα των οικονομικών καταστάσεων για να μπαίνεις μέσα στο κομπιούτερ και να τις βρίσκεις. Δεν είχε λόγο να πάει πίσω να εξετάσει αυτές τις οικονομικές καταστάσεις. Τις ετήσιες εκθέσεις 2001, 2002 και 2003 δεν τις έχει δει. ΄Αρχισε να ενδιαφέρεται για αυτή την υπόθεση από τον Σεπτέμβρη του 2016 όταν περιήλθε εις γνώση του μια πληροφορία πολύ δυσμενής για τον Ενάγοντα. Οι μονάδες που αξιώνει ο Ενάγοντας με την αγωγή του εάν είναι αυτές οι ορθές, δεν μπορεί να το απαντήσει και ούτε είναι ειδικός για τις μονάδες. ΜΥ2 κατέθεσε ο XXXXX Καλλής Εγκεκριμένος λογιστής και από το 1979 μέχρι και το 1996 εργαζόταν ως ελεγκτής και από το 1996 μέχρι σήμερα εργοδοτείται υπό μορφή πλήρους απασχόλησης στο συγκρότημα εταιρειών ELMA, ως Οικονομικός Διευθυντής, υπεύθυνος λογαριασμών και γραμματέας. Γνωρίζει τα οικονομικά των εταιρειών του συγκροτήματος ELMA. Οι διάφορες επενδυτικές εταιρείες του συγκροτήματος ΕΛΜΑ όπως παρουσιάζονται στην επιστολή του ημερομηνίας 28.05.2013, το Δεκέμβριο του 2001 κατείχαν συνολικά 2.284.057 μετοχές της εταιρείας Liberty Life Insurance. O πιο πάνω αριθμός μετοχών αντιπροσωπεύει το 11,71% του συνολικού κεφαλαίου της Liberty Life, εναγόμενης εταιρείας, το οποίο με βάση τους εξελεγμένους λογαριασμούς της για το έτος 2001 ο συνολικός αριθμός των εκδομένων μετοχών ανήρχετο σε 19.503.
  26. ΜΥ3 κατέθεσε ο XXXXX Μαρούχος. Εργάζεται στην εταιρεία Liberty Life Insurance Public Company Ltd από το 2004 μέχρι και σήμερα και είναι υπεύθυνος λογιστηρίου. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς που του έχει παρουσιάσει η συνάδελφός του κα XXXXX Σπανού το υπόλοιπο στο συνταξιοδοτικό σχέδιο του κ. XXXXX ανέρχεται στο ποσό των €22.977,
  27. Η εταιρεία κατέβαλε για λογαριασμό του κ. XXXXX το ποσό των €31.124 στις 06.10.2008, στον Φόρο Εισοδήματος. Επιπλέον κατέβαλε το ποσό των €65.872 με σχετική επιταγή. Οι πιο πάνω επιταγές της εταιρείας προς τον Φόρο Εισοδήματος εκδόθηκαν από την εταιρεία κατόπιν συνεννόησης μεταξύ των δικηγόρων των δύο πλευρών στις υποθέσεις4326/2003 και 7282/
  28. Από τις πιο πάνω επιταγές εκ παραδρομής της εταιρείας μόνο οι €65.872 αποκόπηκαν από το ποσό αποζημίωσης του κυρίου XXXXX και ως εκ τούτου οι €31.124 χρεώθηκαν στη λογιστική μερίδα του κυρίου XXXXX. Στις 14.09.2009 η εταιρεία κατέβαλε ως τόκους στον Φόρο Εισοδήματος το ποσό των €5.535,86 για λογαριασμό του κ. XXXXX. Το εν λόγω ποσό επίσης χρεώθηκε στη λογιστική μερίδα του κυρίου XXXXX. Η εταιρεία του δεν αναγνωρίζει την καταβολή του ποσού των Λ.Κ. 10.000 το οποίο αναφέρεται στο Τεκμήριο 20, με ημερομηνία 13.12.
  29. Το ποσό αυτό παραμένει εις πίστη του κ. Νεοκλέους στην λογιστική του μερίδα. Aπό το εν λόγω ποσό αφαιρούνται τα ποσά των €31.124 και €5.535,86, σύνολο ποσών εκ €36.659,86 το οποίο καταβλήθηκε στον Φόρο Εισοδήματος. Ως εκ τούτου στην λογιστική μερίδα του κ. Νεοκλέους την οποία διατηρεί η εταιρεία παρουσιάζεται πιστωμένο προς όφελος του ποσό εκ €3.403,
  30. Το ποσό των €5.535,86 είναι ποσό το οποίο αφορά τη δική της καθυστέρηση στην πληρωμή του φόρου. ΜΥ4 κατέθεσε η XXXX Σπανού η οποία ανέφερε ότι εργάζεται στη Liberty Life Insurance Public Company Ltd από τον Ιούλιο του 2008 σαν Λειτουργός στο Αναλογιστικό Τμήμα. Τα προσόντα της είναι το Πτυχίο Μαθηματικών από το Πανεπιστήμιο Κρήτης και το Μεταπτυχιακό Δίπλωμα στο Actuarial Science από το Heriot- Watt University στο Εδιμβούργο. Της ζητήθηκε από τη Διεύθυνση της εταιρείας να ετοιμάσει την αναλυτική κατάσταση των μονάδων για το συνταξιοδοτικό σχέδιο του κ. Νεοκλέους. Ως εκ τούτου ετοίμασε την ακόλουθη κατάσταση, δηλαδή «Κατάσταση Μονάδων του Συνταξιοδοτικού Σχεδίου» η οποία ουσιαστικά ετοιμάζεται σύμφωνα με το σύστημα το οποίο διατηρεί η εταιρεία και κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  31. Η μάρτυρας επεξήγησε τις στήλες του Τεκμηρίου. Η στήλη 12 αποτελεί τις μονάδες οι οποίες είναι πιστωμένες στο συμβόλαιο. Αυτές τις μονάδες τις πολλαπλασίασαν με την τιμή εξαργύρωσης του συμβολαίου με σκοπό να βρουν την αξία τους σε χρήμα δηλαδή την αξία του συμβολαίου. Ο συνολικός αριθμός μονάδων του συμβολαίου του κ. Νεοκλέους στη λήξη του είναι
  32. Η τιμή εξαργύρωσης της μονάδας στο Conservative Fund στις 30/06/2006 (που είναι και η ημερομηνία εκτίμησης η οποία προηγείται της Λήξης του συμβολαίου) είναι £3.
  33. Επομένως η αξία του συμβολαίου είναι το γινόμενο του συνολικού αριθμού των μονάδων επί την τιμή εξαργύρωσης δηλαδή είναι £13447.
  34. που ισούται με €22977.
  35. Ανέφερε ότι η στήλη 12 είναι το αποτέλεσμα των προσθαφαιρέσεων της στήλης 11 μέχρι την εκάστοτε ημερομηνία που αναφέρεται σε αυτήν. Το συμβόλαιο του κ. Νεοκλέους ήταν διάρκειας 11 χρόνων και την 01/07/2006 ήταν η λήξη του. Αποτελεί συνήθη πρακτική της εταιρείας τους, αλλά εξ όσων γνωρίζει και όλων των ασφαλιστικών εταιρειών, όπως τα επενδυτικά συμβόλαια με ασφαλιστική κάλυψη προνοούν για την χρέωση θνησιμότητας. Το παρόν συμβόλαιο θεωρεί ότι επιβάλλεται να χρεωθεί με την εν λόγω χρέωση. Η χρέωση ποσοστού θνησιμότητας σε επενδυτικά συμβόλαια με κάλυψη θανάτου αποτελεί σχεδόν πάγια πρακτική στην αγορά και πρόκειται για συνήθη πρακτική η οποία εφαρμόζεται, εδώ και έτη. Στο Τεκμήριο 55, δεν υπάρχει χρέωση θνησιμότητας, είπε. Στα Τεκμήρια 56, 69 και 51, δεν υπάρχει χρέωση θνησιμότητας. Δεν γνωρίζει ποιος ετοίμασε το Τεκμήριο
  36. Δεν φέρει υπογραφή, ούτε έχει κάποιον από την εταιρεία, δεν μπορεί να ξέρει ποιος το ετοίμασε το συγκεκριμένο έγγραφο. Της προκαλεί έκπληξη που στα έγγραφα, Τεκμήρια, που της υποδείχθηκαν δεν χρεώνονται με θνησιμότητα, γιατί θεωρεί ότι είναι λάθος σε αυτόν τον υπολογισμό. Είναι επενδυτικό σχέδιο, έχει να κάνει με αγορά μονάδων, έχει αρχική κάλυψη θανάτου, επομένως πρέπει να έχει χρέωση θνησιμότητας. Είναι ειδικό συνταξιοδοτικό, αλλά δεν παύει να είναι επενδυτικό. ΄Ηταν ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας. Δεν γνωρίζει πόσες φορές η εταιρεία ετοίμασε κατάσταση μονάδων για τούτη την υπόθεση. Το Τεκμήριο 88 το ετοίμασε τις τελευταίες μέρες, τον τελευταίο μήνα. Είδε το συμβόλαιο του κυρίου Νεοκλέους που εκδόθηκε, είδε τη συμφωνία τερματισμού και ετοίμασε την έκθεση. Βλέπει διαφορά στον υπολογισμό του κ. Τελεβάντου με τον δικό της, στις τιμές τις δύο πρώτες οφειλές και σίγουρα στα γρήγορα, ότι δεν έχει χρέωση θνησιμότητας. Δεν είναι τίποτε διαφορετικό, είναι σε όλες τις ασφαλιστικές εταιρείες που έχουν επενδυτικά σχέδια, τίποτε διαφορετικό η χρέωση θνησιμότητας. Είναι ένα ειδικό συνταξιοδοτικό, γιατί έχει κάποιους συγκεκριμένους όρους, δεν παύουν όμως να ισχύουν οι λοιποί όροι ενός επενδυτικού σχεδίου. Αυτό δεν αναιρεί το ένα το άλλο. ΄Ηρθε και αντί να κάμει μια μελέτη σε σχέση με το ειδικό συνταξιοδοτικό σχέδιο που ετοίμασε, έφερε μια μελέτη που της είπε το Διοικητικό Συμβούλιο το υφιστάμενο να κάμει, όπως θα έκαμνε για οποιονδήποτε πελάτη. Δημιουργήθηκε ένα συμβόλαιο το οποίο ήταν προς όφελος του κυρίου Νεοκλέους και όλα τα κόστη της εταιρείας τα επωμίζεται η εταιρεία, γιατί το bid ‑ offer spread από εκεί η εταιρεία καλύπτει κάποια έξοδα της λειτουργικά και premium taxes. Αυτό το συμβόλαιο δημιουργήθηκε ακριβώς προς όφελος του κυρίου Νεοκλέους, τίποτε παραπάνω. Και η εταιρεία επωμίζεται τα πάντα. Επωμίζεται τα με βάση το συμβόλαιο. Η μελέτη της αυτό το πράγμα, το αγνόησε, δηλαδή τον όρο αυτό δεν τον περιέλαβε. Το bid offer spread δεν πρέπει να χρεωθεί. Δηλαδή κάποιος χρησιμοποιεί την πλεονεκτική του θέση για να κερδίσει κάτι. Γιατί δεν πωλήθηκε το συγκεκριμένο προϊόν σε άλλους πελάτες. Ο Ενάγων ήταν ο διευθύνων σύμβουλος τη δεδομένη στιγμή. Υπέβαλε μια κατάσταση η οποία γίνεται καθημερινά για όλους τους πελάτες της εταιρείας χωρίς κανένα δόλο και χωρίς κανένα όφελος. Τις διαφορές τις εξήγησε. Μέσα στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω και ακούσω με προσοχή τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν ενόρκως ενώπιον μου, αξιολογώντας τη μαρτυρία τους με πλήρη πάντα επίγνωση ότι η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και αποσυναρτημένα επιπέδου απόδειξης με δείχτη το στάδιο από το οποίο ανέκυψε, την πηγή των γνώσεων τους στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τις ευκαιρίες που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους και την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών εγγενών αντιφάσεων. (Γιαννή κ.ά. ν. Χριστοφόρου
(1995)1 σελ. 340, Μόδεστος Πίτσιλλος ν. Δημητράκη Ευγενίου
(1989)1(Ε) 691, Ντίνος Μιχαηλίδης Λτδ ν. Δρουσιώτου και άλλων
(1995)1 Α.Α.Δ. 877 - Το Δίκαιο της Απόδειξης
(1994), Τάκη Ηλιάδη, σελ. 24 και 215). Όσον αφορά την μαρτυρία εμπειρογνώμονα, οι κανόνες αξιολόγησης είναι οι ίδιοι τόσο για τις μαρτυρίες εμπειρογνώμονα όσον και για τις συνήθεις μαρτυρίες. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση 1. ΣΤΕΛΛΑ ΙΩΑΝΝΙΔΟΥ κ.ά. ν. JAGJID SINGH κ.ά.
(2001)1Γ Α.Α.Δ. 1805 στη σελίδα 1814: «Το Δικαστήριο έχει την ευχέρεια όπως για κάθε μάρτυρα να δεχθεί ή όχι τη μαρτυρία εμπειρογνώμονα αφού αιτιολογήσει την απόφαση του. Όπως λέχθηκε την πολύ πρόσφατη απόφαση στη Βασιλείου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2001)1 Α.Α.Δ. 1414 "είναι σταθερή η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι η μαρτυρία εμπειρογνώμονα αξιολογείται όπως και κάθε άλλη μαρτυρία. Οι κανόνες αξιολόγησης είναι οι ίδιοι τόσο για τις μαρτυρίες εμπειρογνώμονα όσο και για τις συνήθεις μαρτυρίες". Παράδειγμα είναι η υπόθεση Λουκά ν. Κούρτη κ.α.
(1993)1 Α.Α.Δ. 603, όπου το Δικαστήριο απέρριψε τη μαρτυρία του εμπειρογνώμονα και προχώρησε στην εξαγωγή των συμπερασμάτων του βασιζόμενο στη μαρτυρία του εναγομένου.» Στην κατάλληλη περίπτωση θα αξιολογείται η μαρτυρία εκάστου μάρτυρα. Ο Ενάγων βάσισε την αξίωση του στο Τεκμήριο 55 που είναι αναλυτική κατάσταση της αυξομείωσης των επενδυτικών μονάδων που είναι πιστωμένες στο λογαριασμό του Ασφαλιστηρίου του Ενάγοντα. Το Τεκμήριο 55 κατατέθηκε χωρίς ένσταση. Στην υπόθεση OLYMPIC INSURANCE AGENCIES LIMITED ν. 1. LEXUS INSURANCE AGENCIES LIMITED κ.ά.
(2010)1Γ Α.Α.Δ. 1440 αποφασίστηκαν τα εξής αναφορικά με την παράλειψη αντεξέτασης μάρτυρος σε ουσιώδες μέρος της μαρτυρίας: (δ) Αναφορικά με τον 4ο λόγο έφεσης, ότι δηλαδή οι εφεσίβλητοι δεν αντεξέτασαν τους μάρτυρες των εφεσειόντων επί του περιεχομένου του τεκμ. 12 (κατάσταση λογαριασμού), κρίνουμε ότι και αυτός ευσταθεί. Κατατέθηκε χωρίς ένσταση και έγινε δήλωση ότι δεν γίνεται αποδεκτή η αλήθεια του περιεχομένου του. Όμως από τη στιγμή που ο μάρτυρας που το κατέθεσε ισχυρίστηκε ότι το περιεχόμενο είναι ορθό, ώφειλε η πλευρά των εφεσιβλήτων να αντεξετάσει επί του ουσιώδους αυτού ισχυρισμού τον μάρτυρα των εφεσειόντων. Σύμφωνα με τους κανόνες απόδειξης και νομολογία (βλ. μεταξύ άλλων A.C.T. Textiles v. Zodhiatis
(1986)1 C.L.R. 89, 105, Adidas v. Jonitexo Ltd.
(1987)1 C.L.R. 383, 388, 389 και Philippou General Bonded Warehouse Ltd. v. Νικολαΐδη
(2006)1 Α.Α.Δ. 1057, 1060), εκεί όπου ένας διάδικος παραλείπει να αντεξετάσει ένα μάρτυρα πάνω σε ουσιώδη μέρη της μαρτυρίας του, τότε το Δικαστήριο μπορεί (δηλαδή δεν είναι υπόχρεο) να καταλήξει ότι η πλευρά που παρέλειψε να αντεξετάσει, δέχεται τα γεγονότα όπως τα κατέθεσε ο μάρτυρας. Εδώ τα γεγονότα του τεκμηρίου 12 ήταν ουσιώδη, αφού αποτελούσε μαρτυρία για απόδειξη του οφειλόμενου ποσού, που ήταν η ουσία της αγωγής, και επομένως ώφειλε η πλευρά των εφεσιβλήτων να αντεξετάσει το μάρτυρα ως προς την ορθότητα ή μη της εν λόγω κατάστασης λογαριασμού. Επομένως ήταν περίπτωση που το Δικαστήριο μπορούσε να θεωρήσει ότι το απαιτούμενο ποσό ήταν ορθό και γι' αυτό το λόγο, ως ποσό οφειλόμενο με βάση τη συμφωνία αντιπροσώπευσης, όπως άλλωστε ήταν εύρημα του Δικαστηρίου στις σελίδες 13 και 14 της απόφασης. Συγκεκριμένα στη σελ. 14 το πρωτόδικο δικαστήριο αναφέρει τα εξής: «Εν τω μεταξύ οι εναγόμενοι 1 δια του εναγομένου 2 εξακολουθούσαν να χρεωπιστώνονται με τα ποσά που με ακρίβεια και αλήθεια αναφέρονται στο τεκμήριο 12». (Η υπογράμμιση είναι δική μας) Επισημαίνουμε εδώ ότι το τεκμ. 12 ήταν δέσμη εγγράφων και με διάφορες καταστάσεις λογαριασμού. Η τελευταία Κατάσταση Λογαριασμού δείχνει ότι κατά την 31/12/2000 το οφειλόμενο υπόλοιπο ήταν £41.042.58, δηλαδή το ίδιο με το απαιτούμενο με την αγωγή. Κρίνουμε ότι η ενώπιον του πρωτόδικου δικαστηρίου μαρτυρία, όπως την έχει αποδεχθεί, ήταν αρκετή για απόδειξη της απαίτησης και οι ασάφειες και αοριστίες που έκρινε το Δικαστήριο ότι υπήρχαν, δεν ήσαν τέτοιας φύσης που να επηρεάζουν την ορθότητα της αξίωσης.» Επίσης στην υπόθεση 1. FREDERICKOU SCHOOLS CO. LTD κ.ά. ν. ACUAC INC.
(2002)1Γ Α.Α.Δ. 1527, αποφασίστηκαν τα εξής: «Εκκινώντας από αυτό το τελευταίο, θα ήταν χρήσιμο ένα σύντομο σχόλιο. Η αντεξέταση των μαρτύρων είναι σημαντικό όπλο στη διεξαγωγή μιας δίκης. Από τη δικανική σκοπιά - και όχι την ηθική που στόχος είναι βασικά η εύρεση της αλήθειας και η αποκάλυψη του ψεύδους - πρωταρχικό αντικείμενο της είναι η αποδυνάμωση ή εκμηδένιση των δηλώσεων ενός μάρτυρα κατά την κύρια εξέταση, που στηρίζουν ή βοηθούν την υπόθεση του αντιδίκου. Είναι σχετική η ρήση του Lord Hanworth, M.R., την οποία αναφέρει, επιδοκιμάζοντας την, ο Sankey L.C., στην υπόθεση Mechanical and General Inventions Co. Ltd. and Lehwess v. Austin and the Austin Motor Co. [1935] A.C. 346 στη σελ. 359: "Cross-examination is a powerful and valuable weapon for the purpose of testing the veracity of a witness and the accuracy and completeness of his story."» Υπάρχουν ωστόσο δύο κανόνες πρακτικής, που έχουν εμπεδωθεί προ πολλού στα δικαστήρια μας, οι οποίοι πρέπει απαρέγκλιτα να τηρούνται. Ο πρώτος είναι ότι ο μάρτυρας πρέπει να αντεξετασθεί επί όλων των ουσιαστικών γεγονότων τα οποία αμφισβητούνται. Διαφορετικά το δικαστήριο θεωρεί - και το εκλαμβάνει - ότι η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε. Ο δεύτερος είναι ότι, κατά την αντεξέταση, τίθεται στο μάρτυρα η υπόθεση που θα στηθεί από τον αντίδικο. Τέτοια αντεξέταση είναι προϋπόθεση για να κληθεί μαρτυρία που αντικρούει το μάρτυρα.» Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η νομιμότητα και εγκυρότητα του τεκμηρίου αυτού δεν αμφισβητήθηκε και ούτε αντεξετάστηκε ο Ενάγων επ΄ αυτού. Ο Ενάγοντας εξασφάλισε το τεκμήριο αυτό από την ίδια την Εναγομένη. Στο εν λόγω τεκμήριο φαίνεται ξεκάθαρα ο αριθμός μονάδων που ήτο πιστωμένος στη μερίδα του Ενάγοντα. Για το κάθε ποσό που αναγράφεται στο τεκμήριο και για κάθε μερική εξαγορά έδωσε εξήγηση ο Ενάγων και τα όσα είπε εκτός του ότι κρίνονται ως αληθή, ελέγχονται και από την έγγραφη μαρτυρία. Από την άλλη η Εναγομένη με την υπεράσπιση της ισχυρίζεται ότι οι επενδυτικές μονάδες που είναι πιστωμένες στο λογαριασμό του Ασφαλιστηρίου του Ενάγοντα κατά τη λήξη είναι 5.678,11 και/ή λιγότερες και/ή περισσότερες και/ή ως θα καθοριστούν κατά τη δικάσιμο σύμφωνα με την μαρτυρία και/ή ως έχουν υπολογιστεί από αναλογιστή της Εναγομένης. Οι κατά καιρούς θέσεις της Εναγομένης αναφορικά με τον αριθμό των μονάδων φαίνεται μέσα από αριθμό τεκμηρίων όπου ο αριθμός μονάδων και η αξία του διαφέρει. Στην υπεράσπιση αναφέρει ότι οι επενδυτικές μονάδες που είναι πιστωμένες στο λογαριασμό του ασφαλιστηρίου του Ενάγοντα κατά τη λήξη είναι 5.678,
  1. Στο τεκμήριο 53 αναφέρεται ως υπόλοιπο μονάδων, 10.714,26 και η αξία τους €58.
  2. Στο τεκμήριο 67 αναφέρεται ως αξία εξαγοράς συνταξιοδοτικού το ποσό των €60.
  3. Στο Τεκμήριο 69 που είναι η μελέτη του XXXXX Τελεβάντου ο αριθμός μονάδων είναι 16.558,51 και η αξία τους €90,
  4. Η ΜΥ4 ετοίμασε κατάσταση των μονάδων του Συνταξιοδοτικού Σχεδίου, τεκμήριο
  5. Ο συνολικός αριθμός μονάδων του συμβολαίου του Ενάγοντα στη λήξη του είναι 4.192 και η τιμή εξαργύρωσης τους είναι €22.977,
  6. Το συμβόλαιο του Ενάγοντα ήταν διάρκειας 11 χρόνων και την 1.7.2006 ήταν η λήξη του. Η ΜΥ4 ετοίμασε το τεκμήριο 88 τις τελευταίες μέρες, τον τελευταίο μήνα, πριν δώσει μαρτυρία. Είδε το συμβόλαιο του Ενάγοντα, είδε τη συμφωνία τερματισμού και ετοίμασε την έκθεση, το τεκμήριο
  7. Αντί να κάμει μια μελέτη σε σχέση με το ειδικό συνταξιοδοτικό σχέδιο του Ενάγοντα, έκαμε μια μελέτη που της είπε το Διοικητικό Συμβούλιο, το υφιστάμενο, να κάμει όπως θα έκαμνε για το κάθε πελάτη. Είναι φανερό ότι η ΜΥ4 έκαμε τη μελέτη της λαμβάνοντας υπόψη λάθος δεδομένα. Δεν έλαβε υπόψη τους όρους που ήταν προς όφελος του Ενάγοντα διότι θεώρησε ότι δημιουργήθηκε ένα συμβόλαιο προς όφελος του Ενάγοντα και όλα τα κόστα τα επωμίζεται η Εναγομένη, επωμίζεται τα πάντα και έτσι θεώρησε ότι ήταν εναντίον των συμφερόντων της εταιρείας. Μάλιστα πρόσθεσε ότι υπέβαλε μια κατάσταση η οποία γίνεται καθημερινά για όλους τους πελάτες της εταιρείας χωρίς κανένα δόλο και χωρίς κανένα όφελος. Αφήνει να νοηθεί ότι ο Ενάγων ενήργησε δόλια επειδή ήταν διευθύνων σύμβουλος τη δεδομένη στιγμή. Η ΜΥ4 ερμήνευσε το συμβόλαιο με τον δικό της τρόπο θεωρώντας το συμβόλαιο ότι είναι ένα κοινό συμβόλαιο, το οποίο γινόταν για τον κάθε πελάτη και δεν έλαβε υπόψη της ότι ήταν ένα ειδικό συμβόλαιο με τους δικούς του ξεχωριστούς όρους. ΄Ελαβε υπόψη της συνήθη πρακτική της εταιρείας τους, 20 χρόνια μετά, όπως τα επενδυτικά συμβόλαια με ασφαλιστική κάλυψη προνοούν για τη χρέωση θνησιμότητας. Θεώρησε ότι το επίδικο συμβόλαιο επιβάλλεται να χρεωθεί με την εν λόγω χρέωση. Της προκάλεσε έκπληξη που στα τεκμήρια που της υπόδειξαν δεν επιβάλλεται χρέωση θνησιμότητας. Επειδή είναι επενδυτικό σχέδιο και έχει να κάμει με αγορά μονάδων, έχει αρχική κάλυψη θανάτου, έπρεπε να έχει χρέωση θνησιμότητας, είπε, παραβλέποντας το γεγονός ότι ήταν ειδικό επενδυτικό σχέδιο. ΄Εκαμε το τεκμήριο 88 χωρίς να κάμει έρευνα για προηγούμενες καταστάσεις μονάδων της εταιρείας για τη συγκεκριμένη περίπτωση. Η μελέτη που ετοίμασε η ΜΥ4, το Τεκμήριο 88, δεν είναι αντικειμενικό, δεν αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα. Με τέτοια δεδομένα το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί στο τεκμήριο 88 και στη μαρτυρία της ΜΥ
  8. Ο ΜΥ1, XXXXX Ιωαννίδης, είπε στη μαρτυρία του ότι οι μονάδες που αξιώνει ο Ενάγοντας με την αγωγή του εάν είναι αυτές οι ορθές, δεν μπορεί να το απαντήσει και ούτε είναι ειδικός για τις μονάδες. Συνεπώς η μαρτυρία του δεν μπορεί να αντικρούσει τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα για τον αριθμό των επενδυτικών μονάδων, που είναι και το κύριο επίδικο θέμα, η απαίτηση του Ενάγοντα. Είναι περαιτέρω ισχυρισμός της Εναγομένης ότι η χρέωση θνησιμότητας επιβάλλεται σε περιπτώσεις ασφαλιστικών συμβολαίων ως η παρούσα και ότι η εν λόγω χρέωση θνησιμότητας στα ασφαλιστήρια συμβόλαια γίνεται με καθορισμένο τρόπο. Είναι ισχυρισμός της Εναγόμενης ότι δύναται να εισαχθεί στο εν λόγω ασφαλιστήριο έγγραφο εξυπακουόμενος όρος για την καταβολή χρέωσης θνησιμότητας λόγω εμπορικής συνήθειας και/ή για να δώσει στο συμβόλαιο εμπορική δραστικότητα. Η ΜΥ4 είπε ότι αποτελεί συνήθη πρακτική της εταιρείας αλλά, εξ΄ όσων γνωρίζει και όλων των ασφαλιστικών εταιρειών όπως τα επενδυτικά συμβόλαια με ασφαλιστική κάλυψη προνοούν για την χρέωση θνησιμότητας. Το παρόν συμβόλαιο θεωρεί ότι επιβάλλεται να χρεωθεί με την εν λόγω χρέωση. Η χρέωση, λέγει, ποσοστού θνησιμότητας σε επενδυτικά συμβόλαια με κάλυψη θανάτου αποτελεί σχεδόν πάγια πρακτική στην αγορά και πρόκειται για συνήθη πρακτική η οποία εφαρμόζεται, εδώ και έτη. Στην περίπτωση του Ενάγοντα δεν εφαρμόστηκε όμως. Δεν εφαρμόστηκε διότι ήτο μέσα στα ωφελήματα του Ενάγοντα διότι το συμβόλαιο του Ενάγοντα δεν ήτο όπως των υπόλοιπων πελατών. ΄Ητο Ειδικό Συμβόλαιο. Ουδέποτε, έγινε τέτοια χρέωση και αυτό όχι από λάθος. ΄Ηταν η απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου. Η εισαγωγή τέτοιου όρου στο συμβόλαιο δεν έγινε ποτέ. Στην υπόθεση ΕRGO CONSTRUCTIONS LTD v. TANIELO HOLDING LTD
(2012)1A A.A.Δ. 539 αποφασίστηκαν τα εξής: «Με αναφορά στην Bauer v. Διογ. Ηροδότου &Υιών Λτδ
(1994)1 Α.Α.Δ. 325, στην οποία λέχθηκε ότι: «Δικαιολογείται η συμπερίληψη όρου σε συμφωνία, ως εξυπακουομένου, εφόσον η αναγκαιότητα είναι τέτοια για την πρόσδοση εμπορικής υπόστασης στη συμφωνία ώστε με βεβαιότητα να μπορεί να λεχθεί ότι οι συμβαλλόμενοι, αν είχαν ερωτηθεί, αναντίλεκτα θα έλεγαν ότι ο όρος συνιστούσε μέρος της συμφωνίας.» - (σελ. 333) - έκρινε ότι δεν εντοπίζεται εξυπακουόμενη συμφωνία, τόσο εμφανής και αναγκαία, που να μη χρειαζόταν να λεχθεί. Ο όρος της συμφωνίας που αφορά στο αντάλλαγμα ήταν τόσο σαφής, κατέληξε, που δεν άφηνε περιθώριο εφαρμογής εξυπακουόμενου όρου, όπως αξιωνόταν. Η αξία των μετοχών που αποτελούσαν μέρος του ανταλλάγματος προσδιοριζόταν με σαφήνεια, χωρίς δυνατότητα να απαντηθεί το ερώτημα, όπως το έθετε η εφεσείουσα, δηλαδή, τι θα γινόταν με τις £350.000,00, σε περίπτωση που οι τίτλοι των μετοχών της Autoland δεν εισάγονταν στο Χ.Α.Κ. .............................. .............................. Ούτε οι διαπιστώσεις του πρωτόδικου Δικαστηρίου σε σχέση με την ύπαρξη εξυπακουόμενου όρου στη συμφωνία βρίσκουμε να είναι λανθασμένες. Η ύπαρξη εξυπακουόμενου όρου σε συμφωνία διαπιστώνεται από το δικαστήριο, το οποίο, μέσα από το λεκτικό της, αναζητεί τις προθέσεις των συμβαλλομένων. Κριτήριο για τα όσα διατυπώνονται σ' αυτήν είναι η έννοια την οποία μεταδίδει το κείμενό της στο μέσο λογικό άνθρωπο - (βλ. Εθνική Τράπεζα ν. Χατζηνέστορος
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 204· Γεωργ. Ετ. Φούτας ν. Εταιρεία Βάσος Λτδ.
(1993)1 Α.Α.Δ. 168· Λάμπρου ν. Παράσχου κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 397 και Οικονόμου κ.ά. ν. Ττοφίνη κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 436). Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στη Θεολόγου κ.ά. ν. Κτηματικής Ετ. Νέμεσις Λτδ
(1998)1 Α.Α.Δ. 407:- (σελ. 413) «..., συνεχής είναι η τάση προς εναρμόνιση των αρχών ερμηνείας των συμβάσεων με τα κρατούντα στην καθημερινή ζωή. Το κριτήριο είναι η έννοια την οποία μεταδίδει το κείμενο της συμφωνίας στο μέσο λογικό άνθρωπο. Για το σκοπό αυτό μπορεί να εμπλουτισθεί η γνώση με την αποκάλυψη του υπόβαθρου της συμφωνίας, εξαιρουμένων πάντοτε των διαπραγματεύσεων, καθώς και μονομερών δηλώσεων και υποκειμενικών προθέσεων των συμβαλλομένων.» Στην Τσιαλής ν. Χατζηανδρέου (Τσιαλή)
(2000)1 Α.Α.Δ. 1250, σε σχέση με τον εξυπακουόμενο όρο, αναφέρεται ότι:- (σελ. 1258-1259) «Η διακρίβωση εξυπακουόμενου όρου ως θέμα ερμηνείας της συμφωνίας είναι παλαιόθεν γνώρισμα του έργου του δικαστηρίου, εδραζόμενη στην αναγνώριση ότι τα μέρη δεν διατυπώνουν πάντοτε ρητά στη γραπτή τους συμφωνία παρά μόνο τα βασικά της στοιχεία, αφήνοντας άλλα να προκύπτουν έστω και αν δεν ελέχθησαν. Η διακρίβωση εξυπακουόμενου όρου αποδίδεται στην ανάγκη να δοθεί αποτελεσματικότητα και πληρότητα στη συμφωνία, εκφράζοντας εκείνο που, αν και δεν ελέχθη, αντιπροσωπεύει την εμφανή και αναγκαία πρόθεση των μερών. Η κλασσική διατύπωση της αρχής προέρχεται από τον Bowen L.J., στην υπόθεση The Moorcock [1889] 14 P.D. 64, στη σ. 68:» Εξέταση της συμφωνίας δεν φανερώνει οποιαδήποτε λανθασμένη ερμηνεία. Οι όροι της συμφωνίας είναι απόλυτα σαφείς χωρίς ανάγκη συμπλήρωσης τους προς εξαγωγή της πραγματικής πρόθεσης των μερών. Η πρόθεση των μερών φαίνεται μέσα από το Τεκμήριο 55 και την πίστωση και αυξομείωση των επενδυτικών μονάδων. Με τη συμφωνία διορισμού η Εναγομένη ανέλαβε την υποχρέωση να προσφέρει στον Ενάγοντα ως μέρος του πακέτου αμοιβών και ωφελημάτων, συνταξιοδοτικό σχέδιο το οποίο θα προβλέπει συνταξιοδότηση του σε ηλικία 65 ετών. Οι αναλογιστές της εταιρείας ετοίμασαν την αναλογιστική μελέτη scenario 3 και το τεχνικό σημείωμα ημερομηνίας 26.3.96 (τεκμ. 4 και 5) τα οποία υιοθετήθηκαν από το διοικητικό συμβούλιο στη συνεδρία του ημερ. 8.4.
  1. Στο τεκμήριο 5 επεξηγούνται με κατανοητό τρόπο όλα τα στοιχεία που συνθέτουν το συνταξιοδοτικό σχέδιο το οποίο στόχο είχε όπως στη λήξη του δημιουργήσει τέτοιο αποθεματικό το οποίο να προσφέρει στον Ενάγοντα μηνιαία συνταξιοδότηση της τάξης των ΛΚ
  2. Κατά τη συνεδρίαση αυτή, 8.4.96, εγκρίθηκε η δημιουργία αποθεματικού ταμείου συντάξεως του διευθύνοντος συμβούλου και αποφασίστηκε όπως στους Λογαριασμούς 1995 περιληφθεί πρόνοια ύψους ΛΚ10.000 (τεκμήρια 6 και 7). Το ποσό αυτό ήτο μεγαλύτερο από το ποσό των ΛΚ8.948 που προβλέπει η αναλογιστική μελέτη για να καλυφθεί και η αύξηση που σημείωσε στο μεταξύ η τιμή της μονάδας. Το συνταξιοδοτικό σχέδιο λειτούργησε για τα έτη 1995 και 1996 και οι εισφορές κατατέθηκαν στο «εγγυημένο επενδυτικό ταμείο» της εταιρείας το οποίο αργότερα μετονομάστηκε σε «Conservative Investment Fund» και πιστώθηκαν στο συνταξιοδοτικό σχέδιο 7227,87 και 6225,75 μονάδες αντίστοιχα. Αυτό φαίνεται και από το τεκμήριο 55 που είναι η κατάσταση λογαριασμού μονάδων του συμβολαίου «ΕΙΔΙΚΟΙ ΟΡΟΙ «ΕΙΔΙΚΟΥ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ»», αρ. συμβολαίου 750-700102, Τεκμήριο
  3. Χρέωση θνησιμότητας με ακύρωση μονάδων δεν φαίνεται στη κατάσταση λογαριασμού να έγινε ποτέ. Ουδέποτε και πουθενά υπήρξε τέτοιος όρος για χρέωση θνησιμότητας με ακύρωση μονάδων. Μόνο στην κατάσταση επενδυτικών μονάδων που είχε αποσταλεί στον Ενάγοντα στις 27.1.
  4. Δεν φαίνεται από το τεκμήριο 55 να ακυρώνονται μονάδες επενδυτικές γι΄ αυτό το σκοπό. Με το τεκμήριο 54, επιστολή ημερ. 4.2.2009 ο Ενάγοντας ζητούσε και ήταν έτοιμος να καταβάλει την χρέωση θνησιμότητας η οποία τον βαρύνει και το οποίο ποσό πλήρωσε η Εναγομένη στους αντασφαλιστές μετά την 1.4.
  5. Η Εναγομένη κάτι τέτοιο δεν έπραξε και επιμένει σε ακύρωση πιστωτικών μονάδων κάτι το οποίο δεν δικαιούται να πράξει με βάση την έγγραφη συμφωνία. Όπως η ΜΥ4 ισχυρίζεται στη μαρτυρία της, αποτελεί σύνηθη πρακτική της εταιρείας αλλά και εξ όσων γνωρίζει και όλων των ασφαλιστικών εταιρειών όπως τα επενδυτικά συμβόλαια με ασφαλιστική κάλυψη προνοούν για την χρέωση θνησιμότητας. Θεωρεί ότι το επίδικο συμβόλαιο θα πρέπει να χρεωθεί με την εν λόγω χρέωση. Πουθενά όμως φαίνεται τέτοιο δικαίωμα της Εναγομένης να προβαίνει σε τέτοια χρέωση. Ούτε στα τεκμήρια 87, 89 και 90 υπάρχει υποχρέωση της Εναγομένης για χρέωση θνησιμότητας με ακύρωση μονάδων. Ούτε οι ασφαλιστές επιβάλλουν κάτι τέτοιο. Αντιλαμβάνομαι ότι οι ασφαλιστές ενδιαφέρονται για το ποσό που θα εισπράξουν ως ασφάλιστρο από την Ασφαλιστική Εταιρεία και όχι το πώς θα χρεώσει η Ασφαλιστική Εταιρεία τον πελάτη. Όταν εκδόθηκαν οι επιταγές ημερ. 24.2.2004, 26.3.2004, 30.4.2004 και 28.5.2004 για το συνολικό ποσό των ΛΚ40.000 δεν ηγέρθη θέμα ακύρωσης μονάδων ένεκα χρέωσης θνησιμότητας, παρά μόνον στις 8.4.2004 στάλθηκε στον Ενάγοντα επιστολή από τους δικηγόρους της Εναγομένης με την οποία κήρυτταν το συνταξιοδοτικό σχέδιο άκυρο, επειδή, όπως ισχυρίζονταν, ήταν προϊόν δόλου εκ μέρους του Ενάγοντα. Στην υπόθεση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στην Αγωγή αρ. 7282/05, Ευριπίδης Νεοκλέους ν. Liberty Life Insurance Ltd, 12.12.2008, αποφασίστηκαν τα εξής: «Το συνταξιοδοτικό σχέδιο, ισχυρίσθηκαν ο ενάγοντας και ο ΜΕ.2, εγκρίθηκε αφού τέθηκε υπόψιν του Δ.Σ. η αναλογιστική μελέτη που προέβλεπε η συμφωνία καθώς επίσης και σχετικό τεχνικό σημείωμα (τεκμ.27). Αντίθετα, ο ΜΥ.2 ισχυρίσθηκε ότι τέτοια μελέτη ή σημείωμα δεν τέθηκε υπόψη του Δ.Σ., αλλά ο ενάγοντας τους παρουσίασε μόνο το έγγραφο που επισυνάπτεται στο τεκμήριο
  6. Για όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι το Δ.Σ. ενέκρινε στη συνεδρία ημερ. 27.3.97 όχι μόνο το συνταξιοδοτικό σχέδιο του ενάγοντα αλλά και το κόστος που θα επέφερε κατ΄ έτος στην Εταιρεία, το οποίο δεν ήταν άλλο απ΄ αυτό που προέβλεπε η αναλογιστική μελέτη αλλά και το τεκμ.33 που υπόγραψε εκ μέρους της Εταιρείας ο ΜΥ.
  7. Όπως έκδηλα προκύπτει από τα πιο πάνω οτιδήποτε επωφελήθηκε ο ενάγοντας μέχρι που η Εταιρεία περιήλθε υπό τον έλεγχο της Marketrends Financial Services Ltd ήταν κατόπιν αποφάσεων είτε του Δ.Σ. είτε της Επιτροπής που συστάθηκε από το Δ.Σ και αντιστοιχούσε στις αμοιβές (μισθούς και υπερπρομήθεια) και ωφελήματα (συμμετοχή στο ομαδικό σχέδιο ασφάλισης προσωπικού και παροχή σ΄ αυτό συνταξιοδοτικού σχεδίου) που προέβλεπε η συμφωνία ημερ. 26.5.95.» Για όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι πριν το Φεβρουάριο του 2001, που η Εταιρεία περιήλθε υπό τον έλεγχο της Marketrends, οτιδήποτε επωφελήθηκε ο ενάγοντας ήταν κατόπιν αποφάσεων του Δ.Σ. ή της Επιτροπής και το όριο των £48.000 αφορούσε μόνο το 1995 και ίσχυσε και για το
  8. Έκτοτε, όμως, έπαυσε να ισχύει ως αποτέλεσμα των αναφερθέντων αποφάσεων του Δ.Σ. και της Επιτροπής. Όσον δε αφορά τις αμοιβές και ωφελήματα του ενάγοντα για το 2001 τούτα συμφωνήθηκαν κατόπιν πρωτοβουλίας ημερ. 26.3.01 (τεκμ.34α) του ΜΥ.1 - διευθύνοντα και πρώτου εκτελεστικού συμβούλου της Marketrends που απόκτησε τον έλεγχο της Εταιρείας - στις 2.4.01 (τεκμ.34β), Προέβλεπε αύξηση του μηνιαίου μισθού και επιδόματος (που λάμβανε μέχρι τότε ο ενάγοντας) κατά £300 και £200 αντίστοιχα, κατάργηση και αντικατάσταση της υπερπρομήθειας με φιλοδώρημα που δεν θα ήταν λιγότερο των £6.000, ενώ τα άλλα δύο ωφελήματα που απολάμβανε, δηλαδή τη συμμετοχή του στο ομαδικό σχέδιο ασφάλισης προσωπικού και συνταξιοδοτικό σχέδιο, συνέχιζαν ως είχαν. Το περιεχόμενο της εν λόγω συμφωνίας αποκαλύπτει αφ΄ ενός μεν ότι η νέα διοίκηση της Εταιρείας είχε πλήρη γνώση για τις αμοιβές και ωφελήματα που απολάμβανε ο ενάγοντας πριν η Εταιρεία περιέλθει υπό τον έλεγχο της Marketrends και, αφ΄ ετέρου, ότι η νέα διοίκηση όχι μόνο τα αναγνώρισε αλλά προχώρησε και σε αυξήσεις. Και κάτι τελευταίο, αλλά όχι λιγότερο σημαντικό. Με τη Συμφωνία Τερματισμού ημερ. 28.3.02 η Εταιρεία, ουσιαστικά, συμφώνησε να καταβάλει στον ενάγοντα υπό μορφή αποζημίωσης όλες τις αμοιβές και ωφελήματα που θα είχε στην περίπτωση που συνέχιζε να είναι διευθύνοντας σύμβουλος μέχρι 31.12.05 και μάλιστα στη βάση του αυξημένου πακέτου αμοιβών και ωφελημάτων ημερ. 12.4.
  9. Η επισήμανση αυτή δεν συνάδει με την ανταξίωση που ήγειρε εκ των υστέρων η Εταιρεία για δήθεν υπερπληρωμές, ούτε με τη διακήρυξη που περιέχεται στην τελευταία παράγραφο της Συμφωνίας Τερματισμού, ότι δηλαδή, με αυτή επιλύονταν οριστικά και αμετάκλητα όλες οι διαφορές και απαιτήσεις μεταξύ των μερών και καμιά άλλη απαίτηση ή διαφορά παρέμεινε εκκρεμής μεταξύ τους. Με το να έρχεται μεταγενέστερα η Εταιρεία και να προβάλλει ανταξιώσεις δεν μπορεί παρά να ερμηνευθεί ως ματαιοπονία για να αποφύγει την εκπλήρωση των συμβατικών της υποχρεώσεων ή να τις μειώσει.» Μέσα στα ωφελήματα του Ενάγοντα, μέχρι που περιήλθε υπό τον έλεγχο της Marketrends Financial Services Ltd η Εταιρεία, ήταν και η μη ακύρωση πιστωτικών μονάδων για χρέωση θνησιμότητας. Αυτό αποτελεί δεδικασμένο και γι΄ αυτό τον επιπρόσθετο λόγο η Εναγομένη δεν δικαιούται να ακυρώσει πιστωτικές μονάδες για χρέωση θνησιμότητας. Εάν η Εναγομένη είχε τέτοια αξίωση έπρεπε να καταχωρήσει ανταπαίτηση και να αποφασιστεί από το Δικαστήριο. Για να αποφευχθεί η καταχώριση πολλών αγωγών, ο κανόνας του δεδικασμένου όχι μόνο καλύπτει τα θέματα που έχουν εγερθεί και εκδικαστεί αλλά έχει επεκταθεί για να καλύπτει όλες τις βάσεις αγωγής που ένας διάδικος θα μπορούσε να περιλάβει κατόπιν λογικής έρευνας στα δικόγραφα. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Α. Χαραλάμπους ν. Μ. Χαραλάμπους
(2008)1 Α.Α.Δ. 1298: «Για να αποφευχθεί η καταχώριση πολλών αγωγών, ο κανόνας του δεδικασμένου έχει επεκταθεί για να καλύπτει όλες τις βάσεις αγωγής που ένας διάδικος θα μπορούσε να περιλάβει κατόπι λογικής έρευνας στα δικόγραφα, εκτός από εκείνες πάνω στις οποίες βασίζει την αγωγή του. Και τούτο για να διασφαλιστεί η εξέταση όλων των θεμάτων που θα μπορούσαν να ήταν επίδικα σε μια δικαστική διαδικασία. Το αποτέλεσμα είναι ότι αν ένας διάδικος παραλείψει να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου ένα θέμα, το οποίο θα μπορούσε να περιληφθεί στην αρχική διαδικασία, δεν θα του επιτραπεί να το εγείρει σε μια νέα αγωγή που καταχωρίζεται μετά την εκδίκαση της πρώτης. Στην υπόθεση L.E. Walwin and Partners Ltd. v. West Sussex County Council [1975] 3 All E.R. 604, η ενάγουσα εταιρεία διεκδικούσε το δικαίωμα να ελέγχει την τροχαία κίνηση σε ένα δρόμο που οδηγούσε σε μια οικιστική περιοχή της εταιρείας. Πριν από μερικά χρόνια, όταν η νομική θέση του δρόμου εξεταζόταν από ένα άλλο Δικαστήριο μεταξύ των προκατόχων του τίτλου της ενάγουσας εταιρείας και των εναγομένων, το θέμα του ελέγχου της τροχαίας κίνησης δεν ηγέρθη, αν και μπορούσε να προβληθεί και να εξεταστεί. Το Δικαστήριο βρήκε ότι η παράλειψη των προκατόχων της ενάγουσας εταιρείας να προβάλουν την απαίτηση στην προηγούμενη αγωγή συνιστούσε δεδικασμένο θέμα και απέρριψε την αγωγή. Το ερώτημα κατά πόσο ένας διάδικος μπορεί να αποφύγει την εφαρμογή του κανόνα όταν επικαλείται στη δεύτερη διαδικασία θέματα που δεν είχαν εξεταστεί στην πρώτη διαδικασία, εξετάστηκε στην υπόθεση Theori and Others v. Djoni and Others [1984] 1 C.L.R. 296, στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο υιοθετώντας την αγγλική απόφαση Henderson v. Henderson [1843-1860] All E.R. (Rep.) 378 (βλ. επίσης Vernaeke v. Smith [1982] 2 All E.R. 144), αποφάνθηκε ότι ο κανόνας δεν εφαρμόζεται μόνο σε θέματα που είχαν εξεταστεί στην πρώτη διαδικασία αλλά και σε κάθε θέμα που ήταν στενά συνυφασμένο με την πρώτη διαδικασία και το οποίο οι διάδικοι με λογική προσοχή θα μπορούσαν να είχαν εγείρει. Η ίδια γραμμή ακολουθήθηκε στην υπόθεση Κλεόπα ν. Αντωνίου
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 58, στην οποία η εφεσείουσα αρχικά καταχώρισε αγωγή για αποζημιώσεις για τις ζημιές που είχε υποστεί το όχημα της σε τροχαίο ατύχημα. Μετά την έκδοση απόφασης για £1.900, καταχώρισε νέα αγωγή εναντίον του ίδιου εφεσίβλητου ζητώντας αποζημιώσεις για τα τραύματα που είχε υποστεί. Το Ανώτατο Δικαστήριο αφού αναφέρθηκε στις αποφάσεις Arnold v. Natwest Bank Plc [1991] 2 AC 93 και στην Παμπορίδης ν. Κτηματικής Τραπέζης Κύπρου Λτδ
(1995)1 Α.Α.Δ. 670, αποφάνθηκε ότι η έγερση της νέας αγωγής που είχε τους ίδιους διαδίκους και ταυτόσημη βάση αγωγής με την προηγούμενη, προσέκρουε στον κανόνα του δεδικασμένου. Με βάση τα πιο πάνω έχουμε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η παράλειψη της εφεσείουσας να περιλάβει στην α΄ αγωγή της την απαίτηση της για αμέλεια, την εμποδίζει από του να προβάλλει με νέα αγωγή απαίτηση εναντίον της εφεσίβλητης για αμέλεια.» Με την ανταπαίτηση της η Εναγομένη ζητά την επιδίκαση υπέρ της και εναντίον του Ενάγοντα, ποσού €36.659,86 πλέον τόκους από την ημερομηνία καταβολής των εν λόγω ποσών και/ή νόμιμο τόκο επί ποσού €5.535,86 από τις 16.9.2009 μέχρι εξοφλήσεως. Βασίζει την απαίτησή της αυτή στο ότι κατέβαλε η εταιρεία για λογαριασμό του Ενάγοντα τα εν λόγω ποσά, τα οποία απαίτησε ο Φόρος Εισοδήματος λόγω επιπλέον χρεώσεων και/ή τόκων τα οποία εκ παραδρομής δεν αποκόπηκαν από τα οφειλόμενα στον Ενάγοντα ποσά τα οποία προέκυπταν από τις προαναφερόμενες δικαστικές αποφάσεις. Είναι ισχυρισμός της Εναγομένης ότι κατά πάντα ουσιώδη προς την παρούσα αγωγή χρόνο ο Φόρος Εισοδήματος αποτελούσε υποχρέωση του Ενάγοντα και όχι της Εναγομένης. Το ποσό της απαίτησης της η Εναγομένη το περιόρισε στο στάδιο της ακρόασης στο ποσό των €5.535,
  1. Όχι μόνο δεν απέδειξε τους ισχυρισμούς της αυτούς η Εναγομένη και γενικά την απαίτηση της για το ποσό των €5.535,86, αλλά επιπλέον ο μάρτυρας της XXXXX Μαρούχος, υπεύθυνος λογιστηρίου, είπε ότι στις 14.9.2009 η εταιρεία κατέβαλε ως τόκους στο Φόρο Εισοδήματος το ποσό των €5.535,86 για λογαριασμό του Ενάγοντα. Στο Φόρο πληρώθηκαν τα ποσά 6 μήνες μετά από τις 16.3.
  2. Η εταιρεία κατακράτησε τις €49.000 και πήγε μετά από 6 μήνες να πληρώσει τους Φόρους. Δεν είχε οδηγίες για να του χαρίσουν, του Ενάγοντα, τις €31.000 είπε ο μάρτυρας. Η Εναγομένη απέσυρε όμως την ανταπαίτηση για το ποσό αυτό και παρέμεινε το ποσό των €5.535,86 χωρίς να δικαιολογείται με έγγραφη μαρτυρία ή προφορικά πως προέκυψε αυτό το ποσό. Αντιθέτως, φαίνεται από την αντεξέταση του μάρτυρα ότι το ποσό αυτό αφορά τη δική της καθυστέρηση, της Εναγομένης, στην πληρωμή του φόρου και η καταβολή των €5.535,86 αφορά τόκους που επιβαρύνθηκε η Εναγομένη ένεκα της καθυστέρησης της να καταβάλει τα ποσά. Η ανταπαίτηση δεν απεδείχθη. Ο Ενάγων ζητά την επιδίκαση τόκου 7% βασιζόμενος στη συμφωνία Τερματισμού, τεκμήριο
  3. Στη συμφωνία αυτή προβλεπόμενος τόκος δεν καλύπτει το ποσό της απαίτησης. Βρίσκω ότι ενόψει όλων των πιο πάνω ο Ενάγοντας απέδειξε την υπόθεση του όσον αφορά το ποσό των €96.211,25 ως αξία των πιστωθέντων επενδυτικών μονάδων. Δικαιούται στην έκδοση υπέρ του απόφασης για το ποσό των €96.211,25 πλέον νόμιμο τόκο από της καταχώρισης της αγωγής, ήτοι από τις 23.10.
  4. Η ανταπαίτηση εφόσον δεν απεδείχθη, θα απορριφθεί. Εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγομένης για το ποσό των €96.211,25 πλέον νόμιμο τόκο από της καταχώρισης της αγωγής, ήτοι από τις 23.10.
  5. Η ανταπαίτηση απορρίπτεται. Επειδή η απαίτηση και ανταπαίτηση έχουν συνεκδικαστεί χωρίς περαιτέρω δικαστικό χρόνο για την εκδίκαση της ανταπαίτησης, θα επιδικαστούν έξοδα μόνο για την αγωγή. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγομένης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Δεν επιδικάζονται έξοδα για την ανταπαίτηση. (Υπ.) Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΣΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.