Θεοφίλου κ.α. ν. Nisdal Imports-Exports Limited κ.α., Αγωγή αρ. 3471/2012, 13/6/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A370 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α.Κ.Λυκούργου, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ. 3471/2012 Μεταξύ:
- XXXXX Θεοφίλου
- XXXXX Θεοφίλου
- XXXXX Θεοφίλου Ενάγοντες και
- Nisdal Imports-Exports Limited
- XXXXX Κίττος Εναγόμενοι 13 Ιουνίου,
- Για τους εναγομένους αρ.1 και 2 - αιτητές, εμφανίζεται ο Π.Αγγελίδης για τους κ.κ. Π.Αγγελίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για τους ενάγοντες αρ.1,2 και 3 - καθ΄ων η αίτηση, καμία εμφάνιση. Απόφαση για την μονομερή αίτηση ημερ. 12.04.2018 (αίτημα για την αναστολή εκτέλεσης τελικής απόφασης) ------------- Στο πλαίσιο εκδίκασης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής, δια της οποίας προβάλλεται, ως αγώγιμο δικαίωμα, η παράνομη επέμβαση σε δύο κτήματα μετά τον τερματισμό της ενοικίασής τους, εξεδόθηκε, στις 29.03.2018, τελική απόφαση («η απόφαση ημερ. 29.03.2018). Τα δύο επίδικα κτήματα είναι όμορα, ευρίσκονται στο Δάλι της επαρχίας Λευκωσίας και ενοικιάσθηκαν και χρησιμοποιούνται από τους εναγομένους αρ.1 και 2 - αιτητές («οι αιτητές», εκτός όπου είναι αναγκαίος ο προσδιορισμός εκάστου) για την επαγγελματική δραστηριότητά τους, δηλαδή την εμπορία υλικών οικοδομής. Δια της απόφασης ημερ. 29.03.2018 εκρίθηκε πως οι ενάγοντες αρ.1,2 και 3 - καθ΄ων η αίτηση («οι καθ΄ων η αίτηση») επέτυχαν να αποδείξουν την αγωγή τους και εδόθηκαν οι εξής θεραπείες: (α) Εξεδόθηκε διάταγμα δια του οποίου διατάσσονται οι εναγόμενοι αρ.1 - αιτητές και/ή οι υπηρέτες και/ή οι αντιπρόσωποι και/ή οι υπάλληλοί τους να εκκενώσουν τα δύο επίδικα κτήματα και να τα παραδώσουν αμέσως στους καθ΄ων η αίτηση. (β) Εξεδόθηκε διάταγμα δια του οποίου απαγορεύεται στους εναγομένους αρ.1 - αιτητές και/ή τους υπηρέτες και/ή τους αντιπροσώπους και/ή τους υπαλλήλους τους να εισέρχονται στα δύο επίδικα κτήματα και/ή να τα κατέχουν και/ή να επεμβαίνουν σε αυτά και/ή να τα χρησιμοποιούν. (γ) Επεδικάστηκε, υπέρ των καθ΄ων η αίτηση και εναντίον των αιτητών, το ποσόν των €20- ημερησίως από την 01.02.2012 έως και την εκκένωση των δύο επίδικων κτημάτων και την παράδοση της κατοχής τους στους πρώτους, κενής, ελεύθερης και πλήρως απηλλαγμένης. (δ) Επεδικάσθηκαν υπέρ των καθ΄ων η αίτηση και εναντίον των αιτητών τα δικηγορικά έξοδα. Στις 12.04.2018 κατεχωρίστηκε η υπό συζήτησιν μονομερής αίτηση («η αίτηση») δια της οποίας επιδιώκεται η έκδοση σωρείας διαταγμάτων. Όμως, κατά την ακρόασή της, η αίτηση περιορίστηκε στην έκδοση διατάγματος δια του οποίου να αναστέλλεται η εκτέλεση της απόφασης ημερ. 29.03.2018 έως και την ολοκλήρωση της εκδίκασης της έφεσης η οποία κατεχωρίστηκε εναντίον της. Η αίτηση καταγράφει, ως νομικό της υπόβαθρο, τα άρθρα 29, 32 και 47 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960 (Ν.14/1960, ως αυτός τροποποιήθηκε στη συνέχεια), το άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ.6, ως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια), τη Δ.35 θ.θ. 18 και 19, τη Δ.40 θ.7 και 11 και τη Δ.48 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, τη νομολογία, τις συμφυείς εξουσίες και την πρακτική του Δικαστηρίου. Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του εναγομένου αρ.2 - αιτητή XXXXX Κίττου, ημερ. 12.04.
- Στην ένορκη αυτή δήλωση επισυνάπτεται, ως Παράρτημα Α, η ειδοποίηση της σχετικής έφεσης η οποία κατεχωρίστηκε την ίδιαν ημέρα. Τα όσα ο μάρτυς δηλώνει συνοψίζονται ως εξής: Οι πιθανότητες επιτυχίας της έφεσης είναι πολύ καλές, κυρίως γιατί εσφαλμένως εκρίθηκε πρωτοδίκως πως η επιστολή ημερ. 10.11.2012 για τον τερματισμό της ενοικίασης των δύο επίδικων κτημάτων είναι έγκυρη. Είναι απαραίτητη η έκδοση του επιδιωκόμενου διατάγματος γιατί (α) στα δύο επίδικα κτήματα ευρίσκονται τα γραφεία και οι αποθήκες των εναγομένων αρ.1 - αιτητών, στις οποίες αποθηκεύονται υλικά συνολικού βάρους περί τους 635 τόκους, (β) η μετακίνηση των υλικών αυτών που είναι «εύθραυστα ...όπως κεραμικά» θα είναι δαπανηρή και επικίνδυνη, (γ) η άμεση εκτέλεση της απόφασης ημερ. 29.03.2018 θα οδηγήσει στην απώληση των υπαλλήλων των εναγομένων αρ.1 - καθ΄ων η αίτηση, (δ) όλοι οι πελάτες των εναγομένων αρ.1 - καθ΄ων η αίτηση γνωρίζουν ότι εκεί διεξάγονται οι εργασίες τους. Εάν δεν εκδοθεί το επιδιωκόμενο διάταγμα τυχόν επιτυχία της έφεσης «θα χάσει τη σημασία της, μένοντας χωρίς αντίκρυσμα αφού αναφορικά με τα Διατάγματα προς εκκένωση των επίδικων κτημάτων ...εις περίπτωση που δεν ανασταλούν ...(οι εναγόμενοι αρ.1 - αιτητές) θα καταστραφ(ουν) και σχεδόν με βεβαιότητα (θα) οδηγηθ(ουν) σε διάλυση και αναφορικά με την καταβολή του επιδικαζόμενου ποσού ...και...των Δικηγορικών εξόδων ...οι ...ενάγοντες είναι βάσιμα πιθανόν να μην είναι σε θέση να επιστρέψουν τα εν λόγω ποσά και χρήματα...αφού οι ίδιοι..κατά την περίοδο της ακροαματικής διαδικασίας εκτός Δικαστηρίου ανέφεραν ...ότι στερούνται εισοδημάτων και ..ένας εξ αυτών το εδήλωσε κατά την ακροαματική διαδικασία εντός Δικαστηρίου.» (δείτε στην παρα.7 της ένορκης δήλωσης του εναγομένου αρ.2 - αιτητή XXXXX Κίττου ημερ. 12.04.2018). Έκδοση του επιδιωκόμενου διατάγματος δεν θα προκαλέσει στους καθ΄ων η αίτηση ζημία εφ΄όσον το Δικαστήριο «έχει την εξουσία όπως διατάξει να υπογραφεί εγγύηση».(δείτε στην παρα.8 της ένορκης δήλωσης του εναγομένου αρ.2 - αιτητή XXXXX Κίττου). Ας σημειωθεί πως κρίσιμο πραγματικό υπόβαθρο για την εξέταση της αίτησης είναι τα όσα ο εναγόμενος αρ.2 - αιτητής XXXXX Κίττου δηλώνει στην γραπτή ένορκη δήλωση η οποία υποστηρίζει την αίτηση. Ισχυρισμοί περί των γεγονότων οι οποίοι αναφέρονται από τον ευπαίδευτο συνήγορο των αιτητών και οι οποίοι δεν επιβεβαιώνονται είτε από την ένορκη αυτή δήλωση είτε από το περιεχόμενο του φακέλου της διαδικασίας δεν λαμβάνονται υπ' όψιν. Μελετήθηκαν τα κρίσιμα νομικά και πραγματικά δεδομένα και λήφθηκαν υπ' όψιν τα όσα ο ευπαίδευτος συνήγορος της των αιτητών ανέφερε, αγορεύοντας, προς υποστήριξη της αίτησης. Σημειώνονται και διαπιστώνονται τα ακόλουθα:
(1)Δικαιοδοτικό υπόβαθρο αίτησης για την αναστολή εκτέλεσης απόφαση ή διατάγματος, αναλόγως, έως και την εκδίκαση έφεσης που κατεχωρίστηκε εναντίον τους παρέχει η Δ.35 θ.18. Το πλαίσιο εκδίκασης τέτοιας αίτησης συνοψίζεται ως εξής στην απόφαση Ναυτικός Όμιλος Πάφου v. Αρχή Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147, 1150-1: «Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης. Η αναστολή μπορεί να εγκριθεί στο πλαίσιο της διακριτικής ευχέρειας που παρέχεται στο Δικαστήριο από τη Δ.35 θ.18. Η διασφάλιση του τελέσφορου της πρωτόδικης απόφασης αφ΄ενός και της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης αφ΄ετέρου συνιστούν τους κατεξοχήν παράγοντες που επενεργούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Η εξισορρόπηση των συγκρουομένων δικαιωμάτων επιβάλλει τη στάθμιση κάθε γεγονότος που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής όσο και τη ζωτικότητα του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης. Οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης είναι μεν παράγοντας σχετικός, αλλά οριακής σημασίας στις πλείστες περιπτώσεις. Το πλαίσιο για τη διάγνωση των δικαιωμάτων του εφεσείοντα σε συνάρτηση με την αποτίμηση των λόγων της έφεσης είναι η ακρόαση της έφεσης. Μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος, ο παράγοντας αυτός αποκτά σπουδαιότητα στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου..» Η αναστολή εκτέλεσης ανάγεται στην ευρεία διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου (Ε.Y.R.I.Κ. and others v. Kotsonis
(1986)1 C.L.R. 617) και η διαπίστωση του κατά πόσον αυτή «είναι δυνατή συναρτάται κατά περίπτωση με το αντικείμενο της» (Δημητρούδης v. Λουγκρίδη
(2011)1 (Α) Α.Α.Δ. 687). Όπως αναφέρεται στην απόφαση Penderhil Holdings Limited κ.α. v. Kλούνικα
(2011)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1921, 1934 «...τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης παίζουν ουσιαστικό ρόλο προς την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου». Η εξέταση αίτησης για αναστολή εκτέλεσης αποτελεί εγχείρημα για την «εξισορρόπηση δύο παραγόντων. Πρώτον, της φυσιολογικής προσδοκίας του ενάγοντα να δρέψει άμεσα τους καρπούς της νίκης του στο δικαστικό αγώνα που διεξήγαγε. Και, δεύτερον, την ανάγκη η ενδεχόμενη επιτυχία της έφεσης να μη χάσει τη σημασία της μένοντας χωρίς κανένα αντίκρυσμα (βλ.I. Aristidou v. N. Aristidou
(1985)1 C.L.R. 649, Christofi and Others v. Iacovidou
(1985)1 C.L.R. 713, Charalambous v. Nicolaides & Neophytou
(1985)1 C.L.R. 737, Νεοφύτου ν. Δημητρίου
(1989)1 Α.Α.Δ. 592, ABP Holdings Ltd και Άλλοι ν. Κιταλίδη και Άλλων (Αρ. 1)
(1994)1 Α.Α.Δ. 287 και Θωμά ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας,
(1997)1 Α.Α.Δ. 797)» (Loukos Trading Co. Ltd v. Ρέινμποου Πλήτσιηγκ και Ντάϊγκ Κο. Λτδ
(2000)1 (Β) Α.Α.Δ. 1014, 1018).
(2)Δυνάμει της Δ.48 θ.8
(1)(ee) η αίτηση για την αναστολή εκτέλεσης απόφασης ή διατάγματος, αναλόγως, έως και την εκδίκαση της έφεσης που κατεχωρίστηκε εναντίον τους, δύναται να κατεχωριστεί και μονομερώς (δείτε σχετικώς και την απόφαση στην Πολιτική Αίτηση αρ. 32/2017 Αβραάμ Δίσπυρος, ημερ. 07.03.2017).
(3)Σύμφωνα με πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η παροχή θεραπείας επί τη βάσει μονομερούς αίτησης αποτελεί εξαιρετικό μέτρο εφ' όσον αυτό προσφέρεται κατά παρέκκλισιν του θεμελιώδους κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης ο οποίος επιβάλλει την παροχή στον αντίδικο της ευκαιρίας να ακουστεί (Vouitton v. Δέρμοσακ Λτδ κ.α.
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453, 1462 και Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 598). Σε τέτοια περίπτωση, η ύπαρξη επείγουσας ανάγκης για την παροχή θεραπείας αποτελεί πρωταρχική προϋπόθεση η οποία άπτεται της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου να επιληφθεί της μονομερούς αίτησης (In Re Stavros Hotel Apartments Ltd
(1994)1 Α.Α.Δ. 836, In Re B.P. (Cyprus) Ltd
(1996)1(B) Α.Α.Δ. 861, Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου (ανωτέρω), 604). Στην απόφαση επί της Πολιτικής Έφεσης αρ. 32/2017 Αβραάμ Δίσπυρος (ανωτέρω) αναφέροντα τα εξής: «Αποτελεί βασική αρχή του δικαίου η οποία εκφράζεται με το λατινικό αξίωμα «audi alteram partem» ότι κανένας δε δικάζεται χωρίς να ακουστεί. Κατά παρέκκλιση όμως ο νομοθέτης με το άρθρο 9(Ι) του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6 επιτρέπει την έκδοση διατάγματος χωρίς ειδοποίηση στην άλλη πλευρά, εφόσον καταδειχθεί το κατεπείγον ή άλλες ιδιάζουσες περιστάσεις. Πρόκειται για εξαιρετικό αλλά και σπάνιο μέτρο».
(4)Στην προκείμενη υπόθεση, στις παρα.6, 7 και 12 της ένορκης δήλωσής του, ο εναγόμενος αρ.2 - αιτητής XXXXX Κίττου επικαλείται μεν το επείγον της υπόθεσής του χωρίς, όμως, να παραθέτει ο,τιδήποτε το συγκεκριμένο προς το σκοπό τεκμηρίωσής του. Τα όσα ο μάρτυς δηλώνει είναι σχηματικά, ελλειπτικά και ανεπαρκή για την τεκμηρίωση της επείγουσας ανάγκης. Ο μάρτυς δεν εξηγεί ποιά συγκεκριμένα και πρόσφατα γεγονότα και, εν πάση περιπτώσει, ποιές συγκεκριμένες και πρόσφατες ενέργειες των καθ΄ων η αίτηση, κατέστησαν το ζήτημα επείγον ή τις συνθήκες εξαιρετικές ώστε να δικαιολογείται η έκδοση του επιδιωκόμενου διατάγματος χωρίς να δοθεί στους καθ΄ων η αίτηση το δικαίωμα να ακουσθούν. Ο μάρτυς δεν εξηγεί με επάρκεια για ποιόν επείγοντα και εξαιρετικό λόγο δεν επεδίωξε να εξασφαλίσει το διάταγμα που επιδιώκει καταχωρώντας δια κλήσεως αίτηση ως είναι ο κανόνας. Καταληκτικά, και εφ' όσον δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου ικανοποιητική μαρτυρία για την ύπαρξη επείγουσας ανάγκης ή εξαιρετικών περιστάστεων, το μονομερές και εξαιρετικό διάβημα των αιτητών δεν μπορεί να επιτύχει. Η αίτηση ημερ. 13.04.2018 απορρίπτεται. Το δικαίωμα των εναγομένων αρ.1 και 2 να καταχωρίσουν αίτηση διά κλήσεως αξιώνοντας την ίδια θεραπεία παραμένει. Σε περίπτωση καταχώρισης τέτοιας αίτησης, αυτή να οριστεί εντός επτά
(7)ημερών από την καταχώριση. Καμιά διαταγή για έξοδα. (Υπ.)............................................. Α. Κ. Λυκούργου, A.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο