Ευαγγέλου κ.α. ν. Στυλιανίδη, Αγωγή αρ. 4583/2016, 21/6/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A381 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Α.Κ.Λυκούργου, Α.Ε.Δ. Αγωγή αρ. 4583/2016 Μεταξύ:
- XXXXX Ευαγγέλου
- XXXXX Χαρτζιώτη (ως διαχειριστών της περιουσίας του αποβιώσαντα XXXXX Σωτηρίου) Εναγόντων και
- XXXXX Στυλιανίδη
- Επίσημου Παραλήπτη και Εφόρου Εταιρειών, υπό την ιδιότητα του ως εκκαθαριστή της εταιρείας Inter Rex Developments Ltd Εναγομένων 21.06.2018 Για τον εναγόμενο αρ.1 - αιτητή, εμφανίζεται ο κ.Λ.Γ.Λουκαϊδης για τους κ.κ. Λουκής Γ.Λουκαϊδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για τους ενάγοντες αρ.1 και 2 - καθ΄ων η αίτηση, εμφανίζεται ο κ.Ν.Χατζηλοϊζου για τους κ.κ. Χατζηλοϊζου, Χατζηνικολάου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Απόφαση για την αίτηση ημερ. 20.03.2017 (αίτημα για την διαγραφή του κλητηρίου εντάλματος και/ή της έκθεσης απαίτησης και/ή για την απόρριψη και/ή την αναστολή της αγωγής) ---------------- Δια κλητηρίου εντάλματος γενικώς οπισθογραφημένου, το οποίο κατεχώρισαν στις 04.10.2016, οι ενάγοντες αρ.1 και 2 - καθ΄ων η αίτηση («οι καθ΄ων η αίτηση», εκτός όπου είναι αναγκαίος ο προσδιορισμός εκάστου) επιδιώκουν την ακύρωση δικαστικής απόφασης ημερ. 21.06.1993, την ακύρωση memo το οποίο ενεγράφηκε επί ακινήτου, συνεπεία της απόφασης αυτής, καθώς και τη διενέργεια όσων απαιτούνται για την υλοποίηση των διαταχθέντων στο πλαίσιο δικαστικής απόφασης ημερ. 29.11.
- Η έκθεση απαίτησης, η οποία κατεχωρίστηκε στις 02.03.2017, διαλαμβάνει, αδρομερώς, τα εξής: Δυνάμει πωλητηρίου εγγράφου ημερ. 25.07.1987 («το πωλητήριο έγγραφο»), ο αποβιώσας XXXXX Σωτηρίου («ο αποβιώσας»), διαχειριστές της περιουσίας του οποίου είναι οι καθ΄ων η αίτηση, αγόρασε από τους «Inter Rex Developments Ltd» («η Ιnter Rex»), συγκεκριμένη κατοικία στις Πάνω Πλάτρες («η κατοικία»). Στις 23.01.2012, οι καθ΄ων η αίτηση κατέθεσαν το πωλητήριο έγγραφο στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λεμεσού («το Κτηματολογικό Γραφείο») για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Η κατάθεση αυτή έλαβε αναφορά ΠΩΕ 135/
- Στο πλαίσιο εκδίκασης της αγωγής αρ. 380/2007 (Ε.Δ.Λεμεσού) εξεδόθηκε, στις 29.11.2013, απόφαση δια της οποίας, μεταξύ άλλων, ανεγνωρίσθηκε πως νόμιμος δικαιούχος της κατοικίας είναι ο αποβιώσας, πως αυτός εξόφλησε την τιμή πώλησης και πως η «Inter Rex», δια του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη, οφείλει να μεταβιβάσει την κατοικία στους καθ΄ων η αίτηση ή σε οιονδήποτε άλλο πρόσωπο αυτοί υποδείξουν («η δικαστική απόφαση ημερ. 29.11.2013»). Η δικαστική απόφαση ημερ. 29.11.2013 είναι οριστική, τελεσίδικη και ανέκκλητη. Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις των καθ΄ων η αίτηση προς τους εναγομένους αρ.2, αυτοί παραλείπουν και/ή αρνούνται να προβούν στην διαταχθείσα, από το Δικαστήριο, μεταβίβαση της κατοικίας, επικαλούμενοι την προηγούμενη εγγραφή memo υπέρ του εναγομένου αρ.1 - αιτητή («ο αιτητής»). Το memo υπέρ του αιτητή ενεγράφηκε επί της κατοικίας δυνάμει δικαστικής απόφασης η οποία εξεδόθηκε στις 21.06.1993, στο πλαίσιο εκδίκασης της αγωγής αρ. 4271/1993 (Ε.Δ.Λευκωσίας) («η δικαστική απόφαση ημερ. 21.06.1993»). Η δικαστική απόφαση ημερ. 21.06.1993, η οποία αναγνωρίζει ως εξ αποφάσεως δανειστή τον αιτητή και ως εξ αποφάσεως οφειλέτη την «Ιnter Rex», είναι το προϊόν δόλου και/ή συμπαιγνίας των διαδίκων εφ΄όσον, κατά τον ουσιώδη χρόνο, ο αιτητής υπήρξε μέτοχος και διευθυντής της «Inter Rex» και χρησιμοποίησε την ιδιότητά του αυτή για να εξασφαλίσει την υπέρ του απόφαση. Εν πάση περιπτώσει, η εγγραφή του memo επί της κατοικίας είναι άκυρη και γιατί συνετελέστηκε κατά παράβασιν των αρχών της επιείκειας και του καταπιστεύματος, ρητού ή σιωπηρού ή καταληκτικού ή εξ επαγωγής (expressed or implied or resulting or constructive). Kαι αυτό γιατί ο αιτητής, ως διευθυντής και μέτοχος την «Ιnter Rex», εγνώριζε τα σχετικά με την πώληση της κατοικίας στον αποβιώσαντα. Στις 20.03.2017 ο αιτητής κατεχώρισε την υπό συζήτησιν αίτηση («η αίτηση») δια της οποίας επιδιώκει (α) τη διαγραφή της γενικής οπισθογράφησης και/ή της έκθεσης απαίτησης, ως μη αποκαλυπτουσών νόμιμη αιτία αγωγής εναντίον του, (β) την αναστολή της αγωγής και/ή τη διαγραφή της γενικής οπισθογράφησης και/ή της έκθεσης απαίτησης ως καταχρηστικών και (γ) την απόρριψη του αιτήματος για ακύρωση της δικαστικής απόφασης ημερ. 21.06.1993 αφ΄ενός γιατί οι καθ΄ων η αίτηση εγνώριζαν περί της απόφασης αυτής και αφ΄ετέρου λόγω παραγραφής και ολιγωρίας ή μακράς καθυστέρησης. Ως νομικό υπόβαθρο της αίτησης καταγράφονται η Δ.27 και η Δ.48 θ.θ.1 έως και 4 και 9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Την αίτηση ημερ. 20.03.2017 υποστηρίζει ένορκη δήλωση του αιτητή, ίδιας ημερομηνίας, στην οποίαν επισυνάπτονται, ως τεκμήρια, διάφορα έγγραφα. Η μαρτυρία του αιτητή, συνοψίζεται ως εξής: Οι καθ΄ων η αίτηση εγνώριζαν περί της έκδοσης της δικαστικής απόφασης ημερ. 21.06.1993 (τεκμήριο 1) και, μάλιστα, ενεργούσαν επί τη βάσει αυτής, χωρίς να διαμαρτυρηθούν και χωρίς να αμφισβητήσουν την εγκυρότητά της. Επί τη βάσει της δικαστικής απόφασης ημερ. 21.06.1993 ο ίδιος ενέγραψε, επί της κατοικίας, το memo υπό αναφοράν Μ770/1996 το οποίο, στη συνέχεια, αντικατεστάθηκε από το memo υπό αναφοράν ΕΒ 2269/2006 (τεκμήριο 2). Η εκ μέρους των καθ΄ων η αίτηση καταχώριση του πωλητηρίου εγγράφου στο Κτηματολογικό Γραφείο είναι παράτυπη. Η δικαστική απόφαση ημερ. 21.06.1993 δεν υπήρξε το προϊόν δόλου. Η αίτηση αντιμετωπίζει τη γραπτή ένσταση των καθ΄ων η αίτηση, η οποία κατεχωρίστηκε στις 26.10.2017 και οι πολυάριθμοι και πολυσχιδείς λόγοι της οποίας συνοψίζονται ως εξής:
(1)Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση περιέχει ισχυρισμούς άσχετους, ανεπαρκείς, αόριστους, ασαφείς και ψευδείς, ισχυρισμούς τους οποίους οι καθ΄ων η αίτηση αρνούνται και απορρίπτουν και ισχυρισμούς οι οποίοι μόνον στο πλαίσιο ακροαματικής διαδικασίας δύνανται να διακριβωθούν και να κριθούν.
(2)Η αίτηση είναι αβάσιμη. Το παρόν στάδιο είναι ακατάλληλο για την απόρριψη της αγωγής. Η αγωγή και/ή η έκθεση απαίτησης αποκαλύπτουν αγώγιμο δικαίωμα και/ή καλή αιτία αγωγής. Εν πάση περιπτώσει, η αγωγή και/ή η έκθεση απαίτησης δεν δύνανται να κριθούν ως αναντίλεκτα ανυπόστατες.
(3)Η αγωγή είναι καλόπιστη.
(4)Η αγωγή ηγέρθηκε εναντίον των εναγομένων αρ.2 νομίμως, κανονικώς και επί τη βάσει διατάγματος εκδοθέντος στο πλαίσιο της εταιρικής αίτησης αρ. 464/2007 (Ε.Δ. Λευκωσίας).
(5)Οι ισχυρισμοί του αιτητή καλύπτονται από το δεδικασμένο της δικαστικής απόφασης ημερ. 29.11.2013.
(6)Ο αιτητής είναι αναγκαίος διάδικος.
(7)Η νομική βάση της αίτησης είναι ελλιπής και/ή εσφαλμένη.
(8)Η αίτηση δεν αποτελεί το κατάλληλο διάβημα για την προβολή «ζητήματος παραγραφής και/ή laches». Εν πάση περιπτώσει, οι καθ΄ων η αίτηση πληροφορήθηκαν για την ύπαρξη του επίδικου memo, για πρώτη φορά, περί το έτος 2012.
(9)Αποδοχή της αίτησης θα στερούσε τους καθ΄ων η αίτηση από το συνταγματικό τους δικαίωμα να προσφύγουν στη Δικαιοσύνη. Την ένσταση ημερ. 26.10.2017 υποστηρίζει ένορκη δήλωση του ενάγοντος αρ.1 - καθ΄ου η αίτηση δικηγόρου Σπύρου Ευαγγέλου, ίδιας ημερομηνίας. Στην ένορκη αυτή δήλωση, επίσης, επισυνάπτονται, ως τεκμήρια, διάφορα έγγραφα: Εν πρώτοις, ο ενόρκως δηλών ενάγων αρ.1 - καθ΄ου η αίτηση XXXXX Ευαγγέλου, δηλώνει γνώστης των γεγονότων και εξουσιοδοτημένος από τον εναγόμενο αρ.2 - καθ΄ου η αίτηση να δώσει μαρτυρία. Επίσης, αυτός υιοθετεί τους λόγους ένστασης (παρα.1 έως και 5, 17 έως και 24 της ένορκης δήλωσης του XXXXX Ευαγγέλου ημερ. 26.10.2017). Περαιτέρω, ο ενόρκως δηλών ενάγων αρ.1 - καθ΄ου η αίτηση XXXXX Ευαγγέλου προσθέτει τα εξής: Στο πλαίσιο της εταιρικής αίτησης αρ. 464/2007 (Ε.Δ.Λευκωσίας) Αναφορικά με την εταιρεία ΙΝΤΕR REX DEVELOPMENTS LTD, οι καθ΄ων η αίτηση κατεχώρισαν, στις 06.04.2016, ενδιάμεση αίτηση δια της οποίας επεδίωκαν την παροχή άδειας για την έγερση αγωγής εναντίον της «Inter Rex». Η άδεια αυτή δόθηκε στις 02.06.2016 (τεκμήριο 2). Όπως προκύπτει από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ενδιάμεση αυτή αίτηση καθώς και από το συνημμένο σε αυτήν προσχέδιο της επιδιωκομένης, να καταχωριστεί, αγωγής, η παραχωρηθείσα άδεια αφορά στην προκείμενη αγωγή (τεκμήριο 1). Το Δικαστήριο παρέσχε άδεια για την καταχώριση της προκείμενης αγωγής εναντίον των εναγομένων αρ.2 γιατί ικανοποιήθηκε πως κατεδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον τους. Δεδομένου του ότι το πραγματικό υπόβαθρο της προκείμενης αγωγής καθώς και οι δι΄αυτής επιδιωκόμενες θεραπείες είναι κοινά για τους εναγομένους αρ.1 και 2, τυχόν έγκριση της αίτησης θα ήταν αντίθετη με την παρασχεθείσα άδεια (τεκμήριο 2) (παρα.7 έως και 9 στην ένορκη δήλωση του Σπύρου Ευαγγέλου ημερ. 26.10.2017). Ουδέποτε οι καθ΄ων η αίτηση ενήργησαν επί τη βάσει της δικαστικής απόφασης ημερ. 21.06.1993. Οι καθ΄ων η αίτηση πληροφορήθηκαν για την έκδοση της δικαστικής απόφασης ημερ. 21.06.1993 μόλις το έτος 2012, όταν κατέθεσαν το πωλητήριο έγγραφο υπό αναφοράν στο Κτηματολογικό Γραφείο για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Ακολούθησε η εκ μέρους των καθ΄ων η αίτηση διερεύνηση των σχετικών γεγονότων, τα αποτελέσματα της οποίας οδήγησαν στην καταχώριση της προκείμενης αγωγής. Το εγχείρημα του αιτητή να καταχωρίσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης και να αντεξετάσει τον ενόρκως δηλούντα προς υποστήριξη της ένστασης απέτυχε. Σχετική είναι η απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 27.03.2018. Κατ΄ακολουθίαν, η ακρόαση της αίτησης διεξήχθηκε με τις εκατέρωθεν αγορεύσεις και επί τη βάσει του περιεχομένου του φακέλου της διαδικασίας και των ενόρκων δηλώσεων των διαδίκων. Μελετήθηκαν τα κρίσιμα ζητήματα, υπό το πρίσμα και των όσων οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων υπεστήριξαν δια των αγορεύσεών τους. Σημειώνονται και διαπιστώνονται τα εξής:
(1)Τα δικόγραφα, τα οποία έχουν σκοπό να καθορίζουν το πλαίσιο της δίκης, πρέπει να καταγράφουν τις θέσεις των διαδίκων κατά τρόπον περιεκτικό και συνοπτικό. Αυτό συμβάλλει στην αποτελεσματική διεξαγωγή της δίκης. Για το λόγο αυτό η σύνταξη των δικογράφων διέπεται από ιδιαίτερους δικονομικούς κανόνες τους οποίους ενσωματώνει η Δ.19. Η Δ.19 θ.4 επιβάλλει όπως κάθε δικόγραφο περιέχει μια έκθεση, σε συνοπτική και λιτή μορφή, των ουσιαστικών γεγονότων επί των οποίων ο διάδικος βασίζει την απαίτηση ή την υπεράσπιση ή την ανταπαίτησή του, αναλόγως. Αυτό είναι το μόνον επιτρεπτό περιεχόμενο ενός δικογράφου. Ως ουσιαστικό γεγονός θεωρείται το απαραίτητο γεγονός, το γεγονός που είναι αναγκαίο για τη θεμελίωση της απαίτησης ή της υπεράσπισης ή της ανταπαίτησης, αναλόγως. Η μαρτυρία η οποία επιδιώκει να αποδείξει ένα τέτοιο γεγονός δεν πρέπει να δικογραφείται [Παγκύπρια Εταιρεία Αρτοποιών Λτδ ν. Σαββίδη
(1997)1 Α.Α.Δ 685, 688 επ.]. Και ούτε πρέπει να δικογραφούνται ισχυρισμοί οι οποίοι είναι αχρείαστοι ή σκανδαλώδεις ή τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς ή να προκαλέσουν αμηχανία ή να καθυστερήσουν τη δίκαιη δίκη της αγωγής. Η Δ.19 θ.26 προσφέρει θεραπεία σε τέτοιες περιπτώσεις. Το Δικαστήριο δύναται, μεταξύ άλλων, να διατάξει τη διαγραφή του αντικανονικού μέρους του δικογράφου («Order 19...r.26. The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, order to be struck out or amend any matter in any indorsment or pleading which may be unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action»). Η σχετική διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου αποτελεί εξαιρετικό μέτρο. Η άσκηση της εξουσίας αυτής δικαιολογείται μόνον εφ΄ όσον το δικόγραφο (ή το μέρος αυτού) είναι αντικανονικό. Οι διατάξεις της Δ.19 ερμηνεύονται μάλλον φιλελεύθερα (Athina Leatherwoods Ltd v. Χαραλάμπους κ.ά.
(2000)1 (Β) ΑΑΔ 787, 805). Περαιτέρω, η Δ.27 θ.3 προνοεί, μεταξύ άλλων, για τη διαγραφή κλητηρίου εντάλματος ή έκθεσης απαίτησης όταν αυτά δεν αποκαλύπτουν λογική αιτία αγωγής ή όταν αυτά είναι μηδαμινά ή ενοχλητικά («Οrder 27...r.3. The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just»). Πρόκειται, κατ΄ουσίαν, για μια συνοπτική διαδικασία απόρριψης δικογράφου χωρίς τη διεξαγωγή δίκης. Γι΄αυτόν ακριβώς το λόγο η σχετική εξουσία του Δικαστηρίου πρέπει να ασκείται με ιδιαίτερη προσοχή και εξαιρετική φειδώ. Το αίτημα για διαγραφή κλητηρίου εντάλματος ή έκθεσης απαίτησης δυνάμει της Δ.27 θ.3 πρέπει να επιτυγχάνει μόνον όπου αναμφιβόλως τα δικόγραφα αυτά δεν περιέχουν αιτία αγωγής και είναι μηδαμινά ή ενοχλητικά και όπου αναμφιβόλως τα δικόγραφα αυτά δεν μπορούν να διασωθούν με τις νομότυπες και κατάλληλες τροποποιήσεις (In Re Pelamco Development Co Ltd
(1991)1 A.A.Δ. 246, Σιακόλας v. Federal Bank of Lebanon (S.A.L.)
(1998)1 A.A.Δ. 1336). Όσον αφορά στο αντικείμενο του Δικαστικού ελέγχου στις περιπτώσεις αιτήματος για διαγραφή δικογράφου στην απόφαση Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λεμεσού - Αμαθούντας κ.α. v. Δημοκρατία
(2007)1 (Α) Α.Α.Δ. 21, 26 υποδεικνύονται τα εξής: «Το στάδιο εξέτασης αιτήσεως διαγραφής δικογράφου ως μη αποκαλύποντος αγώγιμο δικαίωμα εναντίον κάποιου εναγομένου δεν προσφέρεται για την εξέταση από το Δικαστήριο της ισχύος της υπόθεσης του ενάγοντος. Εκείνο που εξετάζεται στα πλαίσια αίτησης διαγραφής δικογράφου είναι το κατά πόσο το δικόγραφο του οποίου ζητείται η διαγραφή είναι ανυπόστατο και μάλιστα αναντίλεκτα ανυπόστατο».
(2)Στις αστικές διαδικασίες το ζήτημα της παραγραφής του εκάστοτε αγώγιμου δικαιώματος είναι ζήτημα δικαιοδοτικό και άπτεται της εξουσίας του Δικαστηρίου να επιληφθεί της συγκεκριμένης υπόθεσης. Αποτελεί ζήτημα κορυφαίας σημασίας και εφ΄όσον εγείρεται δια των δικογράφων πρέπει να εξετάζεται κατά προτεραιότητα. Μάλιστα, το ζήτημα της παραγραφής δύναται να εξετασθεί και αυτεπαγγέλτως. Επιτυχής προβολή της ένστασης περί παραγραφής του εκάστοτε αγώγιμου δικαιώματος οδηγεί στην αναστολή της διαδικασίας (Φεσσάς κ.α. v. Κασάπη
(1994)1 Α.Α.Δ. 337, 340 και Χατζηστυλλής v. Papadema κ.α.
(2000)1 (Α) Α.Α.Δ. 551, 560-1). Τα γεγονότα «τα οποία στοιχειοθετούν τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου είναι, όπως υποδεικνύεται στην Sevegep Ltd v. United Sea Transport Ltd and other
(1989)1 A.Α.Δ. (Ε) 729, εκείνα τα οποία συνθέτουν την απαίτηση και αποκλειστική πηγή αναζήτησής τους είναι η έκθεση απαιτήσεως» (Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ κ.α. v. Γενικού Εισαγγελέα κ.α.
(1991)1 Α.Α.Δ. 225, 229).
(3)Στις αστικές διαδικασίες δύναται να εγερθεί, ως υπεράσπιση, η ολιγωρία ή μακρά και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώριση της αγωγής (laches). Η υπεράσπιση αυτή μπορεί να εγερθεί μόνον όπου ο ενάγων επιδιώκει θεραπεία επί τη βάσει του δικαίου της επιείκειας (equitable remedy) (Kαρπασίτης κ.α. v. Σιόκουρου
(2002)1 (Α) Α.Α.Δ. 472). Εν πάση περιπτώσει, ακόμη και εάν ήθελε θεωρηθεί πως ζήτημα ολιγωρίας ή καθυστέρησης (laches) θα μπορούσε να τεθεί και σε αγωγή όπου ο ενάγων επιδιώκει θεραπεία επικαλούμενος άλλο δικαίωμα, η επιτυχία της υπεράσπισης αυτής προϋποθέτει την απόδειξη του γεγονότος πως η παροχή της αξιούμενης θεραπείας καταλήγει άδικη για τον εναγόμενο. Στην απόφαση Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.α. ν. Benfleet Enterprises Ltd κ.α.
(2006)1 (Α) Α.Α.Δ. 280, 287 αναφέρεται πως «... η επίκληση της αρχής της επιείκειας για καθυστέρηση (laches) προϋποθέτει, πρώτον, μη εύλογη καθυστέρηση έναρξης της διαδικασίας και δεύτερον, οι συνέπειες που προκάλεσε η καθυστέρηση να καθιστούν την παροχή της αιτούμενης θεραπείας άδικη (βλέπε Ι.C.F. Spry, The Principles of Equitable Remedies, 4η έκδοση, σελ. 223)». Με άλλα λόγια, ο επικαλούμενος την υπεράσπιση της ολιγωρίας ή καθυστέρησης (laches) οφείλει να καταδείξει, στα πλαίσια ακροαματικής διαδικασίας και επί τη βάσει συγκεκριμένων στοιχείων και γεγονότων, πως η επιτυχία της αγωγής θα τον αδικούσε εξ αιτίας και του μεγάλου χρόνου που παρήλθε από τη γένεση του αγώγιμου δικαιώματος έως και την καταχώρισή της.
(4)(α) Εξεταζομένη εντός του πιο πάνω νομοθετημένου και νομολογημένου πλαισίου και για τους σκοπούς της αίτησης, διαπιστώνεται πως η έκθεση απαίτησης δεν είναι αναντίλεκτα ανυπόστατη ως μη αποκαλύπτουσα νόμιμη αιτία αγωγής εναντίον του αιτητή. Δια των δικογράφων τους οι καθ΄ων η αίτηση αποδίδουν στον αιτητή μεμπτή και δόλια συμπεριφορά η οποία, υπό τις κατάλληλες συνθήκες, δυνατόν να θεμελιώσει τις αξιώσεις τους. Συναφώς υποδεικνύεται πως δυνάμει της Δ.33 Θ.15 οιοσδήποτε θίγεται από δικαστική απόφαση η οποία εξασφαλίστηκε με τη χρήση δόλου δύναται να επιδιώξει τον παραμερισμό της («Οrder 33..r.15. A judgment obtained by fraud may, upon action brought by any person, whether a party to the record or not, be set aside as against the person who committed or procured the fraud»). Επαναλαμβάνεται πως στο παρόν στάδιο δεν εξετάζεται η δύναμη της υπόθεσης των καθ΄ων η αίτηση. Στο παρόν στάδιο εξετάζεται μόνον η όψη των δικογράφων των καθ΄ων η αίτηση. Και στην όψη τους ιδωμένα τα δικόγραφα αυτά δεν είναι αναντίλεκτα ανυπόστατα. Και ούτε είναι αναντίλεκτα μηδαμινά ή ενοχλητικά.
(4)(β) Περαιτέρω, διαπιστώνεται πως τα δικόγραφα των καθ΄ων η αίτηση δεν αποδίδουν στον αιτητή αδικήματα αναντίλεκτα παραγεγραμμένα. Αφ΄ης στιγμής στην ειδική οπισθογράφηση περιέχονται σύνθετοι ισχυρισμοί για τα πραγματικά γεγονότα, το ζήτημα της παραγραφής δεν είναι ούτε αναντίλεκτο και ούτε δεδομένο άνευ άλλου τινός. Κατά συνέπειαν, το ζήτημα της παραγραφής δεν είναι κατάλληλο για εκδίκαση στον παρόν αρχικό στάδιο (δείτε, για ανάλογη εφαρμογή, Σάββα v. Λαϊκή Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ
(2009)1 (Β) Α.Α.Δ. 1609, 1624-5 και Liberty Life Insurance Public Co Ltd v. Nada Terzian και τώρα Παναγιώτου (ανωτέρω)]. Εν πάση περιπτώσει, όπως αναφέρεται στην απόφαση Bauer Spezialtienfbay GMBH κ.α. v. Divnogorsk Shipping Co Ltd
(1998)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1480, 1488, όπου αντικείμενο εξέτασης υπήρξε ο συναφής, με τη Δ.27, Καν. 89 των Θεσμών Ναυτοδικείου: «Ακόμα και καθαρά νομικά θέματα τα οποία δεν είναι απλά αλλά περίπλοκα και αμφιλεγόμενα δεν μπορεί να εκδικάζονται προκαταρκτικά κατ΄επίκληση του Κανόνα 89».
(4)(γ) Ανάλογα ισχύουν και όσον αφορά στο ζήτημα της ολιγωρίας ή μακράς και αδικαιολόγητης καθυστέρησης (laches) στην καταχώριση της αγωγής. Το ζήτημα αυτό δεν μπορεί να ακουστεί στο παρόν αρχικό στάδιο εκδίκασης της αγωγής εφ΄όσον, όπως προαναφέρεται, η τεκμηρίωσή του προϋποθέτει την εκ μέρους του εναγομένου παρουσίαση συγκεκριμένης, θετικής, επαρκούς και αξιόπιστης μαρτυρίας η οποία να καταδεικνύει πως η επιτυχία της αγωγής θα τον αδικούσε εξ αιτίας και του μακρού χρόνου που παρήλθε από τη γένεση του αγώγιμου δικαιώματος έως και την καταχώριση της.
(4)(δ) Tέλος, απορρίπτονται και οι μομφές περί καταχρηστικής, συμπεριφοράς των καθ΄ων η αίτηση. Εξετάστηκαν τα όσα καταγράφονται στα δικόγραφα των καθ΄ων η αίτηση, στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και την ένσταση καθώς και το περιεχόμενο του φακέλου της διαδικασίας και δεν εντοπίζονται στοιχεία καταχρηστικής, συμπεριφοράς εκ μέρους των καθ΄ων η αίτηση. Δεν εντοπίζονται στοιχεία από τα οποία να προκύπτει, κατά τρόπον αναντίλεκτο, συμπεριφορά η οποία να τείνει στην αθέμιτη εξασφάλιση χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος των καθ΄ων η αίτηση και εις βάρος του αιτητή. Η επιλογή των καθ΄ων η αίτηση να επιδιώξουν, στο συγκεκριμένο χρόνο, τις συγκεκριμένες θεραπείες δεν συνιστά αφ΄εαυτής μεμπτή συμπεριφορά. Ο κάθε πολίτης είναι ελεύθερος να κινήσει οιανδήποτε νόμιμη διαδικασία προς το σκοπό προστασίας των δικαιωμάτων του. Η εκάστοτε επιλογή του άπτεται των εσωτερικών ελατηρίων του και αυτά τα ελατήρια εκφεύγουν του δικαστικού ελέγχου (δείτε, για ανάλογη εφαρμογή, την απόφαση Μερκής v. Intertobacco (Cyprus) Ltd
(2006)1(B) AAΔ.788, 792 και την απόφαση Πετράκη v. Κίμωνος
(2006)1(Β) Α.Α.Δ. 1311, 1317). Eπί τη βάσει των ανωτέρω, διαπιστώνεται πως οι σχετικοί λόγοι ένστασης επιτυγχάνουν. Η διαπίστωση αυτή οδηγεί την αίτηση σε απόρριψη. Παρέλκει η συζήτηση των υπόλοιπων λόγων ένστασης. Η αίτηση ημερ. 20.03.2017 αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων αρ.1 και 2 - καθ΄ων η αίτηση και εναντίον του εναγομένου αρ.1 - αιτητή. Τα έξοδα αυτά ορίζονται καταβλητέα μετά τη διεκπεραίωση της ακρόασης της αγωγής. (Υπ)............. Α.Κ.Λυκούργου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΣΗ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο