← Κύπρος

Α. & Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ) ΛΙΜΙΤΕΔ ν. BELCY COMPANY LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 101/18, 13/6/2018

Α. & Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ) ΛΙΜΙΤΕΔ ν. BELCY COMPANY LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 101/18, 13/6/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A371 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ.Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 101/18 Μεταξύ: Α. & Α. ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ (ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ) ΛΙΜΙΤΕΔ Εναγόντων και

  1. BELCY COMPANY LIMITED
  2. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υπουργείου Υγείας διά του Γενικού Εισαγγελέα Εναγομένων Αίτηση ημερ. 26.1.18 υπό Εναγόντων για Απαγορευτικό Διάταγμα Ημερομηνία: 13 Ιουνίου 2018 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κα Μακλάσκυ για I. Christodoulou & Partners LLC Για Καθ΄ ων: κ. Πανάγος για Πανάγος & Πανάγος Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Κατόπιν μονομερούς αίτησης τους ημερ. 26.1.18 οι Ενάγοντες-Αιτητές εξασφάλισαν στις 30.1.18 διάταγμα απαγορεύον στους Εναγομένους 1-Καθ΄ ων να πωλήσουν, υποθηκεύσουν, μεταβιβάσουν, διαθέσουν και ή με οποιονδήποτε τρόπο αποξενώσουν και ή επιβαρύνουν το 1/5 μερίδιο του ακινήτου τους υπ΄ αρ. εγγρ. 4/652, Τεμάχιο 375 στον Αγ. Ανδρέα Λευκωσίας (εφεξής «το ακίνητο»), προς εξασφάλιση της απαίτησης τους ύψους €165.211,82 σε περίπτωση επιτυχίας τους στην αγωγή. Η αίτηση και το διάταγμα επιδόθηκαν στους Εναγόμενους 1-Καθ΄ ων στις 2.2.18, οι οποίοι μέσω των συνηγόρων τους στις 6.2.18, που ήταν επιστρεπτέο το διάταγμα, ζήτησαν χρόνο για καταχώριση ένστασης, αίτημα το οποίο επανέλαβαν στις 2.3.18 και στις 30.3.18, αναφέροντας ότι δεν είχαν μέχρι τότε παραλάβει τα έγγραφα τα οποία ανέμεναν από το Κτηματολόγιο και τα οποία έκριναν ως αναγκαία για την καταχώριση της ένστασης. Η αίτηση και το διάταγμα επιδόθηκαν στις 2.2.18 και στο Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέως, εκπρόσωπος του οποίου στις 6.2.18 ζήτησε χρόνο για ένσταση αλλά αργότερα, στις 2.3.18 δήλωσε ότι δεν αφορά την Εναγόμενη 2 το διάταγμα και δεν θα συνέχιζε να εμφανίζεται στην αίτηση. Η αίτηση ορίστηκε για ακρόαση την 1.6.18 και οι Εναγόμενοι 1-Καθ΄ ων (εφεξής «οι Καθ΄ ων) καταχώρισαν την ένσταση τους εν τέλει στις 24.5.18, προβάλλοντας πέντε λόγους ως ακολούθως: «
  3. Το εκδοθέν διάταγμα δεν είναι δυνατόν να οριστικοποιηθεί και πολύ περισσότερο να εφαρμοστεί στην πράξη, καθότι οι απαγορεύσεις αναφορικά με το ακίνητο (το Ακίνητο) που αναφέρεται στο διάταγμα ημερομηνίας 30/01/2018 (το Διάταγμα) δεν ανήκει στους Καθ' ων η αίτηση 1 και/ή έχει μεταβιβαστεί από τους Καθ' ων η αίτηση 1 στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ από το Δεκέμβριο 2017, ήτοι πολύ πριν την έκδοση του Διατάγματος.
  4. Δεδομένης της μεταβίβασης του Ακινήτου είναι αδύνατον να διαταχθούν και/ή για τους Καθ' ων η αίτηση 1 να συμμορφωθούν με το Διάταγμα.
  5. Η Αίτηση είναι νομικά και/ή ουσιαστικά και/ή πραγματικά αβάσιμη και/ή στερείται πραγματικού υποβάθρου και/ή ουσίας και/ή καταχρηστική, καθότι το ακίνητο που αναφέρεται στο Διάταγμα δεν ανήκει στους Καθ' ων η αίτηση 1, με αποτέλεσμα τα ερωτήματα και/ή τα θέματα που εγείρονται στην Αίτηση απολήγουν κατ' ουσία θεωρητικά και ακαδημαϊκού ενδιαφέροντος, πλην όμως τα Δικαστήρια δεν αποφαίνονται επί ματαίω.
  6. Η Αίτηση και η Ένορκη Δήλωση που τη συνοδεύει δεν εμπεριέχουν το δικαιοδοτικό στοιχείο του κατεπείγοντος ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις και συνεπώς δεν δικαιολογείτο η μονομερής έκδοση του διατάγματος καθώς και η συνέχιση ισχύος του.
  7. Δεν είναι δίκαιο, ούτε εύλογο να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα». Στη συνοδεύουσα ένορκη δήλωση του ο εκ των Διευθυντών των Καθ΄ ων κ. XXXXX Παπά αναφέρει στις §3(α)-(ε) τα εξής: «(α) Μετά από πολύμηνες διαπραγματεύσεις με την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (η Τράπεζα), καταλήξαμε σε διακανονισμό των υποχρεώσεων των Καθ' ων η αίτηση
  8. (β) Συγκεκριμένα, οι Καθ' ων η αίτηση 1 έδωσαν όλα τα ακίνητα τους στην Τράπεζα, τα οποία σημειώνω ότι ήταν ήδη υποθηκευμένα προς όφελος τους, προς πλήρη και τελεία διευθέτηση των υποχρεώσεων τους. Στα εν λόγω ακίνητα περιλαμβάνεται και το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 4/652 που αναφέρεται στο διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου ημερομηνίας 30/01/2018 (το Διάταγμα). (γ) Η μεταβίβαση των ακινήτων των Καθ' ων η αίτηση 1 έλαβε χώρα περί τα τέλη Δεκεμβρίου
  9. (δ) Μετά που ενημερώθηκα για την έκδοση του Διατάγματος, ζήτησα από τους Δικηγόρους μου να επικοινωνήσουν με την Τράπεζα και να λάβουν τους τίτλους ιδιοκτησίας, ώστε να τους στείλουμε στους δικηγόρους των Αιτητών. (ε) Σημειώνω εδώ ότι ο κ. Αποστολίδης προσωπικά με πήρε τηλέφωνο πριν την καταχώρηση της αγωγής και τον ενημέρωσα για τη μεταβίβαση των ακινήτων, περί τα τέλη Δεκεμβρίου 2017 αρχές Ιανουαρίου
  10. Θεωρώ ότι αυτός είναι και ο λόγος που προσέτρεξε στο Δικαστήριο αμέσως μετά τις διακοπές των Χριστουγέννων προς έκδοση του Διατάγματος. (ε) Λόγω εν μέρει καθυστέρησης έκδοσης των τίτλων από το Κτηματολόγιο και εν μέρει από το REMU της Τράπεζας, οι τίτλοι παραδόθηκαν στους δικηγόρους μου μόλις πριν μερικές ημέρες. Επισυνάπτω στην παρούσα ως Τεκμήριο Α όλους τους τίτλους

(4)ιδιοκτησίας σχετικά με τα ακίνητα που δόθηκαν στην Τράπεζα, περιλαμβανομένου και του επίδικου». Αγορεύσεις Κατά την αγόρευση της η κα Μακλάσκυ επισήμανε ότι το ακίνητο μεταβιβάστηκε στην εταιρεία Comenal Properties Ltd και όχι στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, καθώς και ότι η ημερομηνία της εγγραφής φαίνεται να είναι η 27.3.18 και ως εκ τούτου η θέση των Καθ΄ ων ότι η μεταβίβαση έλαβε χώρα περί τα τέλη Δεκεμβρίου 2017 είναι ατεκμηρίωτη. Αφού παραπέμπει στο σύγγραμμα των Ερωτοκρίτου & Αρτέμης «Διατάγματα» και σε σχετικό απόσπασμα υπό τον τίτλο «Δεν εκδίδεται διάταγμα επί ματαίω» (σελ. 69) η κα Μακλάσκυ εισηγείται πως είναι οι Καθ΄ ων οι οποίοι ματαίωσαν το προσωρινό διάταγμα και δεν είναι δυνατό να ωφεληθούν από την παράνομη ενέργεια τους. Κατά την ίδια, είναι εμφανές ότι οι Καθ΄ ων παρέλαβαν ένα απαγορευτικό διάταγμα και αντί είτε να υπακούσουν είτε να εινεργοποιήσουν άλλες διαδικασίες, το αγνόησαν και προχώρησαν σε μεταβίβαση καθιστώντας την κρίση της δικαιοσύνης κενό λόγο στο χαρτί. Η κα Μακλάσκυ κατέληξε λέγοντας τα ακόλουθα στην αγόρευση της: «Το Δικαστήριο έχει από το Άρθρο 32
(2)του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 εξουσία όπως διαφοροποιηθεί το Προσωρινό Διάταγμα, λόγω του ότι υπήρξε αλλαγής των περιστάσεων και είναι η εισήγηση μας ότι στην προκειμένη περίπτωση επιτακτική η ανάγκη το Δικαστήριο άμεσα όχι μόνο να κάνει Απόλυτο το Διάταγμα αλλά και να το τροποποιήσει ακυρώνοντας ipso facto αποκαθιστώντας έτσι την εμπιστοσύνη του διάδικου προς τη δικαιοσύνη δηλώνοντας ότι οποιαδήποτε εγγραφή, διάθεση, πώληση, μεταβίβαση ή ανταλλαγή που έγινε για το 1/5 μερίδιο του ακινήτου μετά την καταχώρηση του Προσωρινού Διατάγματος ημερομηνίας 30/01/2018 στο Κτηματολόγιο είναι εξ υπαρχής άκυρη, χωρίς οποιοδήποτε αποτέλεσμα ή με οποιοδήποτε άλλο όρο το Δικαστήριο ήθελε κρίνει πρέπον». Από την άλλη πλευρά ο κ. Πανάγος επέμεινε στη θέση ότι δεν μπορεί να επιτύχει η αίτηση καθότι το ακίνητο έχει μεταβιβαστεί τον Δεκέμβριο του 2017 και δεν ανήκει πλέον στους Καθ΄ ων. Νομική Πτυχή Είναι καλώς νομολογημένο ότι σύμφωνα με το άρθρο 32 του Ν.14/60 ενδιάμεσα απαγορευτικά διατάγματα δύνανται να εκδοθούν όταν καταδεικνύεται σωρευτικά ότι: i. Υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. ii. Υπάρχει πιθανότητα ο αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία. iii. Εάν δεν εκδοθεί το διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. (Βλ. Andreas Odysseos v. A. Pieris Estates Ltd and others
(1982)1 C.L.R. 557 και Ιερά Μονή Κύκκου v. White Moon Services Ltd
(2013)1(Α) 354). Το δικαστήριο δεν εξετάζει σε αυτό το στάδιο την αίτηση με στόχο την εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων, είτε επί του πραγματικού, είτε επί του νομικού καθεστώτος της υπόθεσης (βλ. The Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263 και Άκης άλλως Γρηγόρης Ν. Γρηγορίου κ.ά. v. Χριστίνας Χριστοφόρου κ.α
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Όπως έχει λεχθεί, δεν τίθεται θέμα οριστικής διάγνωσης ως προς τα θέματα που άπτονται των επιδίκων θεμάτων και η ενδιάμεση διαδικασία δεν πρέπει να μετατρέπεται σε πρόωρη δίκη επί της ουσίας. (Βλ. Μυριάνθη Νικόλα v. Μιχάλης Κεφάλα κ.α.
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1400 και Goody's Evagorou Ltd v. Lani Restaurants Ltd
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1572). Γίνεται, όμως, δεκτό ότι κάποια αξιολόγηση της προσφερθείσας μαρτυρίας είναι αναγκαία για να διαπιστωθεί κατά πόσον ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 32, χωρίς όμως αυτό να ισοδυναμεί με τελεσίδικη κρίση. Στην παρούσα περίπτωση δεν έχει προβληθεί οποιοσδήποτε λόγος ένστασης ο οποίος να σχετίζεται με τη συνδρομή των πιο πάνω προϋποθέσεων. Το ίδιο το Δικαστήριο συμφωνεί ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, πιθανότητα επιτυχίας των Αιτητών στη βάση των γεγονότων τα οποία παραθέτουν στην ένορκη δήλωση τους χωρίς να αντικρούονται καθ΄ οιονδήποτε τρόπο από τους Καθ΄ ων και τέλος ότι οι ανησυχίες των Αιτητών για τους κινδύνους μη ικανοποίησης της απαίτησης τους είναι καθόλα δικαιολογημένες ενώ και το στοιχείο του κατεπείγοντος δεν τίθεται εν αμφιβόλω δεδομένων των οικονομικών δυσχερειών των Καθ΄ ων και των όσων ο Διευθυντής τους είχε αναφέρει σε εκπρόσωπο των Αιτητών τον Δεκέμβριο του 2017 και Ιανουάριο του 2018. Κατά συνέπειαν και υπό άλλες περιστάσεις θα κρινόταν ότι και το ισοζύγιο της ευχέρειας έκλινε προς την πλευρά των Αιτητών και θα προχωρούσα στην οριστικοποίηση του μονομερώς εκδοθέντος διατάγματος. Παρά τις πιο πάνω διαπιστώσεις εγείρεται όμως το ερώτημα κατά πόσον είναι δυνατή και επιτρεπτή η οριστικοποίηση του επίμαχου διατάγματος ενόψει των όσων προκύπτουν από την ένσταση των Καθ΄ ων και κατά το ουσιώδες μέρος τους μάλιστα είναι αναντίλεκτα ή και συνιστούν κοινό υπόβαθρο μεταξύ των διαδίκων. Σύμφωνα με το άρθρο 9
(3)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 κάθε διάταγμα το οποίο έχει εκδοθεί άνευ ειδοποιήσεως παραμένει σε ισχύ μόνο για όσο χρόνο είναι αναγκαίος προς επίδοση του σε κάθε ενδιαφερόμενο να εμφανιστεί και ενστεί (βλ. Αναφορικά με την εταιρεία Naftrac Ltd
(2012)1(Γ) Α.Α.Δ. 2666). Όπως επίσης προβλέπεται στο ίδιο άρθρο κάθε τέτοιο διάταγμα παύει να ισχύει μετά τη λήξη της αναγκαίας προς επίδοση χρονικής περιόδου εκτός εάν το Δικαστήριο αφού ακούσει τους διαδίκους διατάξει διαφορετικά. Βασικά σε τέτοιες περιπτώσεις ο καθ΄ ου το διάταγμα έχει το δικαίωμα να εμφανιστεί κατά τη συγκεκριμένη ημερομηνία που είναι επιστρεπτέο και να ενστεί στη διατήρηση του σε ισχύ ή στην οριστικοποίηση του. Στην παρούσα περίπτωση το ενδιάμεσο προσωρινό διάταγμα εκδόθηκε στις 30.1.18 και θα ίσχυε «μέχρι τελικής εκδίκασης της αγωγής». Ορίστηκε επιστρεπτέο στις 6.2.18 και ακολούθως παρατάθηκε η ισχύς του τόσο κατά την εν λόγω ημερομηνία όσο και στις 2.3.18 καθώς και στις 30.3.18 μέχρι και την 1.6.18 που έχουν ακουστεί οι διάδικοι. Το μοναδικό εγειρόμενο ζήτημα είναι το κατά πόσον θα πρέπει να οριστικοποιηθεί η ισχύς του μέχρι την τελική εκδίκαση της αγωγής, με δεδομένο ότι πλέον το ακίνητο δεν ευρίσκεται εγγεγραμμένο επ΄ ονόματι των Καθ΄ ων. Η κα Μακλάσκυ δεν διαφωνεί ότι οι Καθ΄ ων δεν είναι σήμερα οι ιδιοκτήτες του ακινήτου. Αντιθέτως, υπέδειξε, και ορθώς, ότι δεν έχει μεταβιβαστεί επ΄ ονόματι της Τράπεζας Κύπρου (όπως παραδόξως προέβαλαν οι Καθ΄ ων) αλλά επ΄ ονόματι κάποιας εταιρείας Comenal Properties Ltd. Πλην όμως αυτό δεν διαφοροποιεί ποσώς την κατάσταση όσον αφορά τη σημερινή ιδιοκτησιακή σχέση των Καθ΄ ων με το ακίνητο, η οποία είναι ανύπαρκτη. Όπως επίσης ορθώς η ίδια επεσήμανε, με αναφορά στο σύγγραμμα των Ερωτοκρίτου & Αρτέμη «Διατάγματα» (σελ. 69) τα δικαστήρια δεν ασχολούνται με οτιδήποτε αποδεικνύεται ότι είναι ανώφελο, άσκοπο ή αναποτελεσματικό και δεν εκδίδουν «. διάταγμα το οποίο δεν μπορεί εύλογα και νόμιμα να εφαρμοστεί ή διάταγμα το οποίο είναι εντελώς αδύνατο να εφαρμοστεί .» (βλ. και Χρυσάνθου ν. Παγκρατίου
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 675). Θεωρώ πως δεν απαιτείται ιδιαίτερη επεξήγηση περί του ότι το να οριστικοποιηθεί και διατηρηθεί σε ισχύ σήμερα ένα διάταγμα το οποίο διατάσσει κάποιο να μην μεταβιβάσει ή διαθέσει ή αποξενώσει ένα ακίνητο το οποίο αυτός έχει ήδη μεταβιβάσει και αποξενώσει είναι εμφανώς ανώφελο και άσκοπο αφού είναι εντελώς αδύνατο να εφαρμοστεί καθ΄ οιονδήποτε τρόπο ένα τέτοιο διάταγμα. Ούτε βέβαια θα είχε οποιαδήποτε σημασία ή αξία πλέον για τους Αιτητές να έχουν προς όφελος τους ένα τέτοιο διάταγμα το οποίο στην ουσία θα ήταν άνευ αντικρίσματος. Επισημαίνω πως δεν έχει οποιαδήποτε σημασία για τα πιο πάνω το ότι η εγγραφή του ακινήτου έγινε στις 27.3.18 (δηλαδή μετά την επίδοση του) αφού εκείνο που εξετάζεται είναι το κατά πόσον σήμερα που καλείται το Δικαστήριο να το οριστικοποιήσει, συνιστά ένα εφαρμόσιμο διάταγμα. Η απάντηση είναι αρνητική. Όπως αναφέρεται στο πιο πάνω σύγγραμμα, τα δικαστήρια δεν ενεργούν επί ματαίω και θεωρώ πως η οριστικοποίηση του επίμαχου διατάγματος θα συνιστούσε την επιτομή της ματαιότητος (βλ. σχετικά την Delincyp Company Ltd v. First Ukranian Development Ltd, Πολ. Έφ. 264/12, ημερ. 14.3.18). Αναμφίβολα είναι διαφορετικό ζήτημα και δεν εξετάζεται στα πλαίσια της παρούσας το κατά πόσον οι Καθ΄ ων ή οι λειτουργοί του Επαρχιακού Κτηματολογίου διέπραξαν ή συμμετείχαν σε τυχόν παρακοή του δικαστικού διατάγματος μετά τις επιδόσεις που έγιναν. Αυτό είναι θέμα το οποίο θα πρέπει να εξετάσουν οι Αιτητές στη βάση των δικών τους ισχυρισμών και να προχωρήσουν ενδεχομένως με καταλληλότερα διαβήματα είτε αστικής είτε ποινικής φύσεως. Ούτε βεβαίως διαφοροποιούνται τα πιο πάνω από το πότε άρχισαν οι διαδικασίες μεταβίβασης, από τα τυχόν αβάσιμα γεγονότα που προβλήθηκαν εκ μέρους των Καθ΄ ων ή ακόμα και από την πιθανή δυνατότητα που είχαν οι Καθ΄ ων όταν παρέλαβαν το διάταγμα να αποταθούν ή όχι για ακύρωση, τροποποίηση ή και αναστολή του (βλ. Ερωτοκρίτου & Αρτέμης, «Διατάγματα», σελ. 416). Άλλωστε θα μπορούσε να λεχθεί πως η ίδια η ένσταση των Καθ΄ ων στη διατήρηση του διατάγματος ισοδυναμεί με αίτημα για τερματισμό της ισχύος του διατάγματος το οποίο τους βαρύνει. Κατάληξη Για όλους τους πιο πάνω λόγους η ισχύς του ενδιάμεσου διατάγματος ημερ. 30.1.18 τερματίζεται. Όσον αφορά τα έξοδα, επειδή θεωρώ δικαιολογημένη την καταφυγή των Αιτητών στο Δικαστήριο και λαμβάνοντας υπόψιν ότι η εγγραφή του ακινήτου έγινε στις 27.3.18 χωρίς να έχει παρουσιαστεί οποιοδήποτε στοιχείο για μεταβίβαση του περί τα τέλη Δεκεμβρίου 2017, δηλαδή πριν την αίτηση ως ισχυρίζονται οι Καθ΄ ων, αλλά αντιθέτως οι Αιτητές είχαν στην κατοχή τους πιστοποιητικό έρευνας ημερ. 15.1.18 το οποίο βεβαίωνε την κυριότητα του τεμ. 375/ (χωρίς επιβαρύνσεις μάλιστα) κρίνω ορθότερο και δικαιότερο όπως οι Καθ΄ ων επιβαρυνθούν με τα έξοδα της αίτησης μέχρι την καταχώριση της ένστασης στις 24.5.18, ήτοι για σύνταξη αίτησης, εμφάνιση στον Πρωτοκολλητή και τρεις εμφανίσεις για οδηγίες (δηλαδή με εξαίρεση την προετοιμασία, την ακρόαση και την απαγγελία της απόφασης). Ως εκ τούτου οι Εναγόμενοι 1-Καθ΄ ων να καταβάλουν €1.200 για τα έξοδα των Αιτητών. (Υπ.) .................. Χ.Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΧΒΧ/ΚΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.