ΝΙΚΟΛΑΟΥ ν. ΛΕΙΨΟΣ, Αρ. Αγωγής: 8549/12, 22/6/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A385 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χ.Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 8549/12 Μεταξύ: XXXXX ΝΙΚΟΛΑΟΥ Ενάγοντος και XXXXX ΛΕΙΨΟΣ Εναγομένου Αίτηση ημερ. 27.10.16 υπό Εναγομένου για Αναστολή της Διαδικασίας μέχρι Ιατρικής Εξέτασης Ενάγοντος Ημερομηνία: 22 Ιουνίου 2018 Εμφανίσεις: Για Αιτητή: κα Χ. Μιτσίδου για Λ. Παπαφιλίππου & Σια Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ΄ ου: κ. Κ. Στυλιανού για Τάσσος Παπαδόπουλος & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την ως άνω αίτηση του ο Εναγόμενος-Αιτητής αιτείται όπως εκδοθεί: «Α. Διάταγμα .......... όπως η περαιτέρω διαδικασία εις την αγωγή ....... σταματήσει (be stayed) για τόση περίοδο που θα ορίσει το Δικαστήριο εντός της οποίας ο Ενάγοντας ......... εξεταστεί από ιατρό της επιλογής του Εναγόμενου και εάν τούτος παραλείψει να μεταβεί και εξεταστεί εντός της τοιαύτης προθεσμίας που θα ορίσει το Δικαστήριο τότε η ανωτέρω αγωγή να απορριφθεί με έξοδα υπέρ του Εναγόμενου». Η αίτηση βασίζεται μεταξύ άλλων στο άρθρο 30 του Συντάγματος, στις Δ.48 κ.1-7, Δ.64 κ.1, 2 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Συνοδεύεται δε από ένορκη δήλωση του εκ των δικηγόρων του Εναγομένου κ. Χ. Χρυσάνθου στην οποίαν μεταξύ άλλων αναφέρει ότι: - Με επιστολή ημερ. 29.7.16 ο ίδιος ζήτησε από τους αντιδίκους όπως παραπεμφθεί ο Ενάγων για εξέταση από τον ειδικό νευροχειρουργό Δρα Κ. Βιολάρη (Τεκμήριο 1). - Πρόθεση ήταν όπως ο Ενάγων εξεταστεί και από ιατρούς άλλων ειδικοτήτων, παρόμοιων με τις ειδικότητες των θεραπόντων ιατρών του Ενάγοντος ούτως ώστε ο Εναγόμενος να είναι σε θέση να παρουσιάσει σχετική μαρτυρία στη δίκη. Την αναγκαιότητα περαιτέρω εξέτασης επιβεβαίωσε και ο Δρ Βιολάρης (Τεκμήριο 2). - Έτσι με νεώτερη επιστολή ημερ. 24.10.16 (Τεκμήριο 3) ζήτησε από τους αντιδίκους όπως παραπεμφθεί ο Ενάγων για εξέταση από τον Δρα Πούγιουρο, ο οποίος ήταν της επιλογής του Εναγομένου. Στη συνέχεια ο ενόρκως δηλών αναφέρει τα εξής στις §6, 7 και 8: «
- Εντούτοις στις 25/10/16 έλαβα επιστολή από την κα. Λουκία Αστραίου με την οποία με ενημέρωνε ότι δεν αποδέχονται να εξεταστεί ο Ενάγοντας από άλλο γιατρό και ότι θα επιμείνουν όπως η υπόθεση οριστεί για ακρόαση κατά την εμφάνιση εκείνης της μέρας ενώπιον του Δικαστηρίου. Αντίγραφο της εν λόγω επιστολής παρουσιάζω και καταθέτω ως Τεκμήριο
- Περαιτέρω στις 26/10/16 και περί ώρα 10:40 επικοινώνησα τηλεφωνικώς μαζί με την δικηγόρο του Ενάγοντα κα. Λουκία Αστραίου επεξηγώντας της τους λόγους αναγκαιότητας της εξέτασης του Ενάγοντα από τον Δρ. Πούγιουρο ήτοι δεδομένο του ότι θα προσκομισθεί ανάλογη μαρτυρία από Νευρολόγο ιατρό ενώπιον του Δικαστηρίου από την πλευρά του Ενάγοντα, αυτό καθιστά αδήριτη ανάγκη την εξέταση του Ενάγοντα και από νευρολόγο επιλογής του Εναγόμενου ούτως ώστε και η πλευρά του Εναγόμενου να είναι σε θέση να προσκομίσει τέτοια μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου. Εντούτοις, η κα. Αστραίου αρνήθηκε ρητά και κατηγορηματικά την θέση μου αυτή λέγοντας ότι ο Ενάγοντας δεν πρόκειται να εξεταστεί περαιτέρω από οποιοδήποτε άλλο ιατρό.
- Πιστεύω ότι είναι κεφαλαιώδους σημασίας για τον Εναγόμενο, ώστε να είναι σε θέση να προετοιμάσει κατά τον καλύτερο τρόπο την υπεράσπιση του και ειδικότερα σε σχέση με την φύση και το ύψος των απαιτήσεων του Ενάγοντα σε σχέση με τις σωματικές του βλάβες, να εξεταστεί ο Ενάγοντας από γιατρό της επιλογής του Εναγόμενου, ώστε να έχει την άποψη και όπου χρειαστεί την μαρτυρία ειδικού για να αντικρούσει τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα και/ή την μαρτυρία ειδικών που πολύ πιθανόν να προσκομίσει ο Ενάγοντας». Ένσταση Ο Ενάγων προέβαλε 12 λόγους προς απόρριψη της αίτησης ως ακολούθως:
(1)Η αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη και αστήρικτη.
(2)Παρατηρείται αδικαιολόγητα μεγάλη καθυστέρηση στην προώθηση της.
(3)Δεν συντρέχουν οι απαραίτητες προϋποθέσεις.
(4)Δεν υπάρχει ικανοποιητική μαρτυρία για την έγκριση της αίτησης.
(5)Η εξέταση θα είναι πολύ επώδυνη και θα προκαλέσει άδικα, αχρείαστο πόνο και ταλαιπωρία.
(6)Η εξέταση του Ενάγοντος ενέχει κίνδυνο περαιτέρω τραυματισμού του.
(7)Η Αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένη νομική βάση.
(8)Τα Διατάγματα είναι τέτοιας φύσης που δεν μπορούν να εφαρμοστούν.
(9)Ο Ενάγων έχει ήδη υποβληθεί σε πολλαπλές εξετάσεις από γιατρούς της επιλογής του Εναγόμενου και δεν δικαιολογείται, στο παρόν στάδιο και 5 χρόνια μετά την καταχώρηση της Αγωγής η περαιτέρω εξέταση του.
(10)Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν αποτελεί επαρκή ή και αναγκαία μαρτυρία.
(11)Ο ομνύων την ένορκη δήλωση δεν είναι το κατάλληλο πρόσωπο να ορκιστεί.
(12)Ο ομνύων την ένορκη δήλωση είναι δικηγόρος. Στη συνοδεύουσα ένορκη δήλωση της η εκ των δικηγόρων του Ενάγοντος κα Α. Λουκαρή αναφέρει στις §6-10 και 14, 15 τα εξής(sic): «
- Η πλευρά του Εναγόμενου, όλα αυτά τα χρόνια και επιδιώκοντας να προετοιμάσει δεόντως την υπερασπιστική της γραμμή σε σχέση με τις βλάβες και τραυματισμούς του Ενάγοντος, επεδίωξε και πέτυχε την ιατρική του εξέταση από συνολικά τρεις γιατρούς, εκ των οποίων οι κ. κ. Δρ Πηλαβάκης, Δρ. Περδίος και Δρ Βιολάρης.
- Η πρώτη εξέταση από τον Δρ Πηλαβάκη έλαβε χώρα το 2012, από τον Δρ Περδίο στις 8/10/2012 και από τον Δρ Βιολάρη λίγους μήνες προηγουμένως.
- Μετά την εξέταση από τον Δρ Πηλαβάκη αποστάληκε σχετική επιστολή από το γραφείο μας προς την ασφαλιστική εταιρεία που εκπροσωπεί τα συμφέροντα του Εναγόμενου, ημερομηνίας 17/09/2012, στην οποία αναφέραμε ότι σε περίπτωση που δεν ειδοποιείτο ο Ενάγων εντός συγκεκριμένης προθεσμίας να εξεταστεί από γιατρό της επιλογής τους, η πλευρά του Ενάγοντος δεν θα ήταν διατεθειμένη να υποβληθεί ο πελάτης τους σε οποιαδήποτε περαιτέρω ιατρική εξέταση. Η εν λόγω επιστολή επισυνάπτεται στην παρούσα δήλωση μου ως Τεκμήριο
- Παρά τα πιο πάνω και 4 χρόνια αργότερα, η πλευρά του Εναγόμενου ζήτησε όπως ο Ενάγων εξεταστεί και από άλλο γιατρό της εκλογής τους, τον κ. Βιολάρη. Αν και πέρασαν αρκετά χρόνια από την ημερομηνία του ατυχήματος και από την καταχώρηση της Αγωγής, η πλευρά του Ενάγοντος χωρίς ένσταση συναίνεσε στην ιατρική εξέταση του και από άλλο γιατρό, ο οποίος εξέδωσε σχετικό ιατρικό πιστοποιητικό. Η πλευρά του Ενάγοντος συναίνεσε σε αυτή την εξέταση, ως μια τελευταία προσπάθεια εξώδικης διευθέτησης της υπόθεσης.
- Μετά την εξέταση του από τον κ. Βιολάρη, η πλευρά του Εναγόμενου ζήτησε την εξέταση του και από άλλο γιατρό, αυτή την φορά από τον κ. Πούγιουρο, ισχυριζόμενη ότι η εξέταση αυτή είναι αναγκαία για την Υπεράσπιση. ...................................
- Περαιτέρω, εξ όσων πληροφορούμαι και έχω λάβει ενημέρωση τόσο από τον ίδιο τον Ενάγοντα αλλά και τον Ιατρό του, Νευρολόγο Δρ XXXXX Παντζαρή, η εξέταση στην οποία επιθυμεί η πλευρά του Εναγόμενου να υποβάλει τον Ενάγοντα είναι πολύ επώδυνη, αφού διενεργείται με βελόνες οι οποίες τρυπούν και παρεισφρέουν στους μύες του εξεταζόμενου και η οποία εξέταση θα προκαλέσει στον Ενάγοντα μεγάλο πόνο και ταλαιπωρία.
- Ταυτόχρονα, εξ όσων λαμβάνω πληροφόρηση από τον Δρ Παντζαρή, η εν λόγω εξέταση δεν πρόκειται να βοηθήσει με οποιοδήποτε περαιτέρω στοιχείο ή εύρημα και ούτε θα εξαχθεί οποιοδήποτε νέο επιβοηθητικό ή διευκρινιστικό στοιχείο σε σχέση με τα ιατρικά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο Ενάγων. Προς τούτο επισυνάπτω στην παρούσα δήλωση μου ως Τεκμήριο 2, σχετικό πιστοποιητικό το οποίο εξέδωσε ο Δρ Παντζαρής, το οποίο βεβαιώνει τα όσα έχω αναφέρει ανωτέρω». Συμπληρωματική Δήλωση Εναγομένου Μετά την πιο πάνω ένσταση, ο Εναγόμενος εξασφάλισε άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση από τον κ. Χρυσάνθου, με σκοπό να απαντήσει σε θέσεις της κας Λουκαρή. Στην εγκριθείσα συμπληρωματική ένορκη δήλωση του ο κ. Χρυσάνθου αναφέρει στις §3-8 τα εξής: «
- Ο ισχυρισμός ότι Ενάγοντας έχει εξεταστεί από τον Δρ. Περδίο εκ μέρους του Εναγόμενου/Αιτητή είναι ανυπόστατος και αναληθής. Στην έκθεση Απαίτησης του Ενάγοντα/Καθ' ου και συγκεκριμένα στην παράγραφο 20Α
(6)ο Ενάγων αξιώνει ιατρικά έξοδα ύψους €850 για ιατρική αμοιβή του Δρ. Περδίου ο οποίος παρουσιάζεται να είναι ως εκ των θεραπόντων ιατρών του Ενάγοντα.
- Στο ιατρικό πιστοποιητικό ημερομηνίας 05/09/2011 το οποίο είναι στην κατοχή του Ενάγοντα/Καθ' ου και έχει εκδοθεί επ' ονόματι του αναφέρεται ότι ο Δρ. Περδίος εξέτασε τον Ενάγοντα/Καθ' ου για πρώτη φορά στις 14/01/
- Το τροχαίο ατύχημα επισυνέβη στις 03/12/
- Επισυνάπτω και παρουσιάζω το ιατρικό πιστοποιητικό ημερ.05/09/2011 ως Τεκμήριο
- Ο Δρ Περδίος επανεξέτασε τον Ενάγοντα/Καθ'ου ως θεράπων ιατρός του στις 08/10/
- Το εν λόγω πιστοποιητικό αποστάληκε προς την ασφαλιστική εταιρεία του Εναγόμενου από το δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Ενάγοντα στις 26/10/
- Το δε ιατρικό πιστοποιητικό φέρει ημερομηνία 18/10/
- Παρουσιάζω την επιστολή ημερομηνίας 26/10/2012 με το συνημμένο ιατρικό πιστοποιητικό ως Τεκμήριο
- Η εξέταση του Δρ. Πηλαβάκη έλαβε χώρα για να έχει η πλευρά του Εναγόμενου τη γνώμη ειδικού αντίστοιχης ειδικότητας με τον Δρ. Αθάνατο ο οποίος εξέτασε τον Ενάγοντα ως θεράπων ιατρός. Τόσο ο Δρ. Αθάνατος όσο και ο Δρ. Πηλαβάκης έχουν την ειδικότητα Ορθοπεδικού.
- Η πλευρά του Εναγόμενου/Αιτητή ζήτησε την εξέταση του Ενάγοντα από νευροχειρούργο, ήτοι τον Δρ. Βιολάρη, ακριβώς για να έχει τη γνώμη ιατρού αντίστοιχης ειδικότητας με αυτή του Δρ. Περδίου ο οποίος είναι νευροχειρούργος και θεράπων ιατρός του Ενάγοντα.
- Ομοίως, η εξέταση του Ενάγοντα/Καθ' ου από νευρολόγο είναι απαραίτητη για να έχει ο Εναγόμενος/Αιτητής τη γνώμη ιατρού αντίστοιχης ειδικότητας με αυτή του Δρ. Παντζιαρή ο οποίος είναι νευρολόγος και θεράπων ιατρός του Ενάγοντα». Συμπληρωματική Δήλωση Ενάγοντος Από την άλλη πλευρά σε δική του συμπληρωματική ένορκη δήλωση ο Ενάγων αναφέρει μεταξύ άλλων: «
- Περί το 2011, επισκέφτηκα πρώτη φορά τον κ. Περδίο τον Ιανουάριο του 2011, ο οποίος κατόπιν εξέτασης παρέδωσε σε εμένα σχετικό ιατρικό πιστοποιητικό με ημερομηνία 5/9/
- Ακολούθως, μετά από περίπου έναν χρόνο, η δικηγόρος μου Λουκία Αστραίου είχε επικοινωνία με την Παγκυπριακή Ασφαλιστική, υπάλληλος της οποίας ζήτησε από την κα Αστραίου όπως παρευρεθώ για εξέταση στο Απολλώνειο Νοσοκομείο, στον ιατρό κ. Περδίο. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο 1 στην παρούσα δήλωση μου, σχετική επιστολή από την κα Ειρήνη Κατιμέρη, Βοηθό Διευθύντρια του Τμήματος Απαιτήσεων της Παγκυπριακής.
- Εκτός από τον κ. Περδίο, ζήτησαν όπως εξεταστώ, μεταξύ άλλων και από τους κ.κ. Πούγιουρο και Πηλαβάκη.
- Μετά από την εξέταση από τον κ. Περδίο στην οποία υποβλήθηκα στις 8/10/2012, ο Δρ Περδίος εξέδωσε σχετικό ιατρικό πιστοποιητικό με το οποίο εφοδίασε, ημ. 18/10/2012 και στο οποίο καταγράφονται τα σχετικά ευρήματα μου.
- Είναι φανερό από την πιο πάνω αλληλογραφία της κας Κατιμέρη, ότι παρότι ο Δρ Περδίος με εξέτασε το 2011 μετά από δική μου πρωτοβουλία, η επανεξέταση του 2012 έγινε με πρωτοβουλία της Παγκυπριακής Ασφαλιστικής εταιρείας, αφού ο Δρ Περδίος είναι ιατρός ο οποίος συνεργάζεται σε τακτική βάση με την εν λόγω ασφαλιστική εταιρεία. Το εν λόγω γεγονός μου το βεβαίωσε ο ίδιος κατά την επίσκεψη μου.
- Περαιτέρω, μεταξύ του κ. Πούγιουρου και εμένα έχει ήδη δημιουργηθεί σχέση εμπιστοσύνης και σχέση πελάτη - ιατρού, αφού έχω ήδη τύχει εξέτασης από τον κ. Πούγιουρο και η οποία σχέση δεν μπορεί να διαρρηχθεί και παραβιασθεί από μια νέα εξέταση μου, αυτή την φορά κατόπιν οδηγιών της ασφαλιστικής εταιρείας.
- Εξ' όσων γνωρίζω και με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου, η εξέταση στην οποία υποβλήθηκα και οποιαδήποτε επικοινωνία μεταξύ του εν λόγω γιατρού και εμένα, καλύπτεται από προνόμιο.
- Θεωρώ ότι δεν πρέπει να επιτραπεί η εξέταση μου δεύτερη φορά από τον ίδιο ιατρό από τον οποίο εξετάστηκα και παλαιότερα, αφού δεν μπορώ να αντιληφθώ τι περαιτέρω θα προσθέσει στην υπόθεση του Εναγόμενου, όταν έχω ήδη εξεταστεί από τον συγκεκριμένο ιατρό και ο οποίος έχει ήδη καταλήξει σε σχετικά ευρήματα.
- Περαιτέρω αξίζει να αναφέρω ότι η εξέταση με ηλεκτρομυογράφημα την οποία επιθυμεί η άλλη πλευρά να υποστώ, είναι πολύ επώδυνη, αφού διενεργείται με βελόνες οι οποίες τρυπούν και παρεισφρέουν στους μύες του εξεταζόμενου και η οποία εξέταση θα προκαλέσει σε εμένα μεγάλο πόνο και ταλαιπωρία. Το σημειώνω διότι είναι εξέταση στην οποία υποβλήθηκα και παλαιότερα.
- Ακόμα, ο ισχυρισμός που προβάλλεται από την άλλη πλευρά ότι είναι αναγκαία η εξέταση μου από νευρολόγο δεν μπορεί να έχει βάρος και υπόσταση, αφού έχω ήδη εξεταστεί από τον συγκεκριμένο ιατρό». Νομική Πτυχή Εισερχόμενος στη νομική πτυχή και πριν από οτιδήποτε άλλο θεωρώ ορθό να σημειώσω ότι, όπως έχει ήδη αναφερθεί, η αίτηση όντως συνοδεύεται από ένορκη δήλωση δικηγόρου συνεργαζομένου με τους δικηγόρους του Εναγομένου. Σύμφωνα με τη νομολογία, είναι ανεπιθύμητο οι δικηγόροι που εκπροσωπούν διάδικο να εμφανίζονται ως μάρτυρες ή ως ενόρκως δηλούντες σε δικαστική διαδικασία. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Ahapittas ν. Roc-Chic Ltd
(1968)1 C.L.R. 1, In re Efthymiou
(1987)1 C.L.R. 319, Thanos Hotels Ltd ν. Ιωάννου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1036 και Alexander v. Alexander
(2013)1(Β) Α.Α.Δ. 1093. Όπως όμως αποφασίστηκε στην υπόθεση Rybolovlev ν. Rybolovleva
(2010)1(A) Α.Α.Δ. 82, «... μια ένορκη δήλωση δεν αποκλείεται απλά επειδή ο ομνύων είναι δικηγόρος». Στην παρούσα περίπτωση ο ενόρκως δηλών δηλώνει ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβεί στην ένορκη δήλωση και αποκαλύπτει την πηγή της γνώσης του. Στην πραγματικότητα τα γεγονότα στα οποία αναφέρεται είναι ζητήματα της διαδικασίας από την καταχώριση της αγωγής, τα οποία ούτως ή άλλως ευρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου, καθώς και η αλληλογραφία, δηλαδή θέματα για τα οποία έχουν γνώση και οι αντίδικοι. Ουσιαστικά η ένορκη του δήλωση αφορά έγγραφα και διαδικασίες που γνωρίζει ως δικηγόρος, και όχι γεγονότα της υπόθεσης για τα οποία όντως αναμένεται οπωσδήποτε να ορκιστεί διάδικος. Συνεκτιμώντας και το ότι δεν παρατηρείται το ανεπιθύμητο φαινόμενο να χειρίζεται την παρούσα αίτηση ο δικηγόρος που έχει ορκιστεί, πράγμα που θα ήταν όντως ασυμβίβαστο, καθώς και πειθαρχικό παράπτωμα σύμφωνα με την Κεσίδης ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 589, δεν συμφωνώ ότι δημιουργείται οποιοδήποτε ανυπέρβλητο πρόβλημα. Όπως έχει αναφερθεί στην Investylia Public Company Ltd ν. Γαβριηλίδου
(2013)1(B) Α.Α.Δ. 1202: «Όσον αφορά την όμνυση της υποστηρικτικής δήλωσης από δικηγόρο χωρίς να εξηγείται ο λόγος για τον οποίο δεν ορκίστηκε διοικητικός σύμβουλος ή γραμματέας της ίδιας της εφεσείουσας, αναμφίβολα η νομολογία έχει κατ' επανάληψη επισημάνει το ανεπιθύμητο της πρακτικής αυτής, αλλά δεν έχει φθάσει στο σημείο της απαγόρευσης ώστε να αγνοείται ή να απορρίπτεται η ένορκη αυτή δήλωση». Το ιστορικό της δημιουργίας και εξέλιξης της δυνατότητας αναστολής διαδικασίας μέχρι (ιατρικής) εξέτασης από ιατρό του αντιδίκου καταγράφεται στην απόφαση μειοψηφίας (Δικαστού Ναθαναήλ) στην υπόθεση Janet Moore v. Frixos Evagorou Water Sports Ltd κ.α.
(2012)1(Γ) Α.Α.Δ. 2148. Στην οποία και αναγνωρίζεται ότι το Δικαστήριο έχει ευρεία δικαιοδοσία να διατάξει αναστολή οποτεδήποτε κριθεί δίκαιο και εύλογο (με αναφορά στην πρώτη σχετική αυθεντία Edmeades v. Thames Board Mills Ltd
(1969)2 Q.B. 67). Στην ίδια υπόθεση, Janet Moore (ανωτέρω) αλλά στην απόφαση της πλειοψηφίας (Δικαστές Νικολάτος, Παμπαλλής) τονίστηκε πως η παρεχόμενη δυνατότητα αναστολής της διαδικασίας επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και μετά από παράθεση της ημεδαπής σχετικής νομολογίας (Demosthenous ν. Antoniou
(1975)1 C.L.R. 1, Kyriakou a.ο. ν. Stylianou
(1982)1 C.L.R. 524, Αριστοδήμου ν. Πετάση
(1990)1 Α.Α.Δ. 112, Thanos Hotels Ltd ν. Ιωάννου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1036 και Χατζησάββα ν. Διονυσίου
(2006)1 Α.Α.Δ. 1301) παρατέθηκε με επιδοκιμασία από την πρωτόδικη απόφαση απόσπασμα στο οποίο καταδεικνύεται ο τρόπος αντίκρισης τέτοιων θεμάτων: «Ουσιαστικά το στοιχείο της δίκαιης και ισορροπημένης μεταχείρισης των διαδίκων βρίσκεται στον πυρήνα της άσκησης αυτής της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου. Διακριτική ευχέρεια που θα πρέπει να ασκείται με φειδώ ενώ το Δικαστήριο θα πρέπει να ισοζυγίσει την ανάγκη διασφάλισης της ελευθερίας του ατόμου με το συμφέρον της δικαιοσύνης. Η εξισορρόπηση των δύο θα πρέπει να ξεκινά από τη βάση ότι τόσο η ελευθερία όσο και η δικαιοσύνη είναι εξίσου σημαντικές αρχές και έννοιες που υπηρετούν τον πολίτη αλλά και την κοινωνία γενικότερα. Η ιατρική εξέταση δεν επιβάλλεται με διαταγή του Δικαστηρίου, εξέλιξη που θα συνιστούσε απαράδεκτη επέμβαση στην ατομική ακεραιότητα και ελευθερία του διαδίκου, αλλά έμμεσα με την αναστολή της δίκης μέχρις ότου ο διάδικος συμφωνήσει να υποβληθεί σε ιατρική εξέταση. Σε αιτήσεις αυτού του είδους ο αιτητής φέρει το βάρος να αποκαλύψει τους λόγους επί των οποίων στηρίζεται το αίτημα του ενώ παράλληλα η πλευρά του ενάγοντα θα πρέπει να αποκαλύψει τους λόγους πάνω στους οποίους στηρίζει την άρνηση του να αποδεχτεί τούτο». Στη δική του απόφαση ο Δικαστής Ναθαναήλ εξήγησε τις δύο μεθόδους λέγοντας ότι κατά τη νομολογιακή εδραίωση της σύμφυτης δικαιοδοσίας αναγνωρίστηκε ότι η ιατρική εξέταση δύναται να προκύψει (i) είτε κατόπιν άμεσου διατάγματος για εξέταση (ii) είτε κατόπιν διατάγματος το οποίο αναστέλλει τη διαδικασία εκτός εάν ο Ενάγων συγκατατεθεί να υποβληθεί στην ιατρική εξέταση, προσθέτοντας τα εξής: «Αναγνωρίστηκε όμως ταυτόχρονα ότι και η δεύτερη επιλογή οδηγεί σε έμμεσο εξαναγκασμό του ενάγοντα ο οποίος οφείλει πλέον να επιλέξει ανάμεσα στο δίλημμα να αποκλειστεί εφεξής από το δίκαιο της υπόθεσης του ή να αναγκαστεί να υποστεί την ιατρική εξέταση ενάντια στη θέληση του, παραβιαζομένης έτσι της ατομικής του ελευθερίας (Lane ν. Willis
(1972)1 W.L.R. 326). Αυτή η παραβίαση της ελευθερίας απασχόλησε και την Κυπριακή νομολογία, (Αριστοδήμου ν. Πετάση
(1990)1 Α.Α.Δ. 112 και Χατζησάββα ν. Διονυσίου
(2006)1 Α.Α.Δ. 1301). Η νομολογία έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο ενάγων ο οποίος επιλέγει να εγείρει αγωγή, μη αφήνοντας στον εναγόμενο επιλογή από του να υπερασπιστεί τον εαυτό του, οφείλει να δώσει στον εναγόμενο τη λογική ευκαιρία να τον εξετάσει ιατρικώς, εφόσον επιλέγοντας την έγερση αγωγής, ο ενάγων «forgoes his right to protest at the invasion of his privacy which a medical examination involves.», (Hookham v. Wiggins Teape Fine Papers Limited
(1995)PIQR 392). Συνυπολογίζεται όμως η επέμβαση στο σώμα και την προσωπικότητα του ενάγοντος ως ένα στοιχείο υπέρ ή εναντίον της έκδοσης της διαταγής. Το κριτήριο για την έκδοση διαταγής αναστολής για σκοπούς ιατρικής εξέτασης είναι κατά βάση αυτό του ευλόγου της αίτησης («reasonableness test»). Αυτό σημαίνει κατά την Edmeades - ανωτέρω - κατά πόσο «the defendant's request that the plaintiff submit to medical examination was reasonable» και κατά την Lane v. Wills - ανωτέρω - κατά πόσο: «In the circumstances was the defendant's request for a further psychiatric examination reasonable; or was the plaintiff's refusal to submit himself to it reasonable?». Είναι γνωστές οι αρχές οι οποίες διέπουν το θέμα του χρόνου υποβολής παρόμοιων αιτήσεων όπως αυτές έχουν καταγραφεί στην Αριστοδήμου ν. Πετάση
(1990)1 Α.Α.Δ. 112: «Η αίτηση για την ιατρική εξέταση του αντιδίκου πρέπει, όπως σωστά διαπίστωσε το πρωτόδικο Δικαστήριο, να υποβάλλεται πριν την έναρξη της δίκης. Κάθε καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης πρέπει να δικαιολογείται. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση, ανάλογα ισχυρότεροι πρέπει να είναι οι λόγοι που την υποστηρίζουν. Μετά το πέρας της υπόθεσης του ενάγοντα, μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις μπορεί να εγκριθεί η αναστολή της διαδικασίας για να υποβληθεί ο ενάγων σε ιατρική εξέταση˙ κυρίως όταν έχουν εγερθεί θέματα που σχετίζονται με την κατάσταση της υγείας του ενάγοντα τα οποία δε μπορούσαν εύλογα να προβλεφθούν από τις θέσεις που διατυπώνονται στην έκθεση απαιτήσεως». Στην παρούσα περίπτωση δεν θεωρώ ότι έχει παρέλθει τέτοιο χρονικό διάστημα ή ότι η αγωγή προχώρησε σε τέτοιο βαθμό που θα έπρεπε η αίτηση να απορριφθεί για ένα τέτοιο λόγο. Λαμβάνω προς τούτο υπόψιν πως ο Ενάγων συναίνεσε κατά το 2016 στην εξέταση του από τον νευροχειρουργό Δρα Βιολάρη χωρίς να εγείρει οποιαδήποτε ένσταση είτε επί τω ότι είχε παρέλθει άπρακτη παλαιότερη προθεσμία που (για άγνωστο λόγο) είχε τάξει κατά το 2012 είτε επί τω ότι γενικά το αίτημα υπεβλήθη καθυστερημένα. Ένσταση ως προς τον χρόνο προβλήθηκε μόνο όταν αργότερα ο Εναγόμενος προώθησε την υπό κρίσιν αίτηση ημερ. 27.10.
- Τονίζω δε, πως απεδέχθη κατά το 2016 να εξεταστεί από νευροχειρουργό για λογαριασμό του Εναγομένου όταν βασική του θέση είναι πως νευροχειρουργός εκ μέρους του Εναγομένου τον είχε εξετάσει και κατά το 2012 (Δρ Περδίος, 8.10.12), έστω και αν ισχυρίζεται πως το έπραξε για σκοπούς διευθέτησης της υπόθεσης. Δεν θα με απασχολήσει ιδιαίτερα η σφοδρή διαφωνία των μερών ως προς το κατά πόσον ο Δρ Περδίος τον είχε εξετάσει ως θεράπων ιατρός του ή ως ιατρός εκ μέρους του Εναγομένου. Η αλήθεια όμως είναι πως ο ιατρός αυτός είχε εξετάσει τον Ενάγοντα αρχικά στις 5.9.11 ως θεράπων αλλά διαπιστώνεται ότι αργότερα το όνομα του ιατρού αυτού συμπεριελήφθη στους τρεις ιατρούς, στους οποίους ζήτησε να παραπέμψει τον Ενάγοντα η ασφαλιστική του Εναγομένου, με επιστολή της ημερ. 24.8.
- Το βέβαιο είναι πως ακολούθησε μια εξέταση από τον Δρα Περδίο στις 8.10.12 και πως οι διάδικοι διαπληκτίζονται ως προς το υπό ποιαν ιδιότητα είχε διενεργηθεί αυτή η εξέταση, με την πλευρά του Ενάγοντος να ισχυρίζεται πως ο ίδιος υπεβλήθη στη συγκεκριμένη εξέταση κατόπιν της πιο πάνω επιστολής και από την άλλη, την πλευρά του Εναγομένου να επικαλείται πως το ιατρικό πιστοποιητικό για τη μεταγενέστερη εξέταση κοινοποιήθηκε στους δικηγόρους του (Εναγομένου) με επιστολή των δικηγόρων του Ενάγοντος (και άρα η εξέταση ήταν δική τους πρωτοβουλία). Ανεξαρτήτως των διαπληκτισμών αυτών, αναμφισβήτητο πάντως παραμένει πως όταν το 2016 ο Εναγόμενος ζήτησε εξέταση από νευροχειρουργό της ασφαλιστικής ο Ενάγων δεν αντέτεινε ούτε το θέμα χρόνου ούτε ότι είχε ήδη εξεταστεί από νευροχειρουργό εκ μέρους της άλλης πλευράς. Ίσως επειδή διαπιστώθηκε ότι ο Δρ Περδίος είχε πιο πριν εξετάσει τον Ενάγοντα ως θεράπων ιατρός. Η ουσία παραμένει πως το θέμα του χρόνου δεν ήταν ποτέ για τον Ενάγοντα αποτρεπτικός παράγοντας για την εξέταση του
- Όπως έχω ήδη αναφέρει ούτε το Δικαστήριο κρίνει ότι υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης παρήλθε τέτοιος χρόνος μέχρι την καταχώριση της αίτησης ο οποίος θα επέβαλλε την απόρριψη της. Σημειώνεται πως τα δικόγραφα είχαν συμπληρωθεί στις 10.6.14 πλην όμως ακολούθησε αίτηση λεπτομερειών από τον Ενάγοντα (ημερ. 29.4.15) θέμα το οποίο εν τέλει ολοκληρώθηκε στις 15.2.16 ενώ η αγωγή ορίστηκε για πρώτη φορά προς ακρόαση στις 6.10.16, ημέρα κατά την οποία ζητήθηκε αναβολή εν αναμονή της γνωμάτευσης του Δρος Βιολάρη για την προηγηθείσα εξέταση ημερ. 29.8.
- Αναμφίβολα η αίτηση έχει υποβληθεί πριν από την έναρξη της δίκης και πριν την προσκόμιση οποιασδήποτε μαρτυρίας και δη του Ενάγοντος στο Δικαστήριο. Δεν θα συμφωνούσα λοιπόν ότι η πάροδος κάποιου χρόνου από την καταχώριση της αγωγής είναι αφ΄ εαυτού αποτρεπτικός παράγων ως προς την εξέταση. Όσον αφορά την ουσία δεν πρέπει να παραγνωρίζεται πως η αίτηση αποσκοπεί σε νευρολογική εξέταση και θα πρέπει λοιπόν να διερευνηθεί κατά πόσον είναι εύλογο το αίτημα του Εναγομένου ή αντιθέτως είναι εύλογη η άρνηση του Ενάγοντος προς τέτοια εξέταση, αφού συνυπολογιστούν οι λόγοι τους οποίους προβάλλει ο κάθε διάδικος. Κατ΄ αρχάς να σημειωθεί πως γενικά η πρόθεση για εξέταση από ιατρό συγκεκριμένης ειδικότητας ανάλογης με αυτή ιατρού ο οποίος ήδη εξέτασε τον Ενάγοντα, θεωρώ πως είναι εύλογη, φυσιολογική και αναμενόμενη σε υποθέσεις τέτοιου είδους και δεν θα ανέμενε κάποιος κάτι διαφορετικό σε υποθέσεις στις οποίες εμπλέκονται ειδικοί. Ο Εναγόμενος, στις ένορκες δηλώσεις του υποστηρίζει πως όταν ο ίδιος ζήτησε με την επιστολή ημερ. 29.7.16 την υποβολή σε εξέταση από τον Δρα Βιολάρη πρόθεση ήταν όπως ο Ενάγων υποβληθεί σε εξέταση και από άλλους ιατρούς παρόμοιων ειδικοτήτων με τους θεράποντες ιατρούς του (Ενάγοντος). Όπως δε εξηγεί στη συμπληρωματική του ένορκη δήλωση, η απαιτούμενη εξέταση από τον νευρολόγο Δρα Πούγιουρο είναι απαραίτητη για να έχει ο Εναγόμενος γνώμη ιατρού αντίστοιχης ειδικότητας με αυτή του θεράποντος Δρος Παντζιαρή, ο οποίος είχε ήδη εξετάσει τον Ενάγοντα (ως όντως προκύπτει από την έκθεση απαίτησης). Ευλόγως βέβαια διερωτάται κάποιος εάν αυτή ήταν εξαρχής η πρόθεση του Εναγομένου για ποιο λόγο τότε δεν συμπεριελήφθη στην ίδια επιστολή (29.7.16) και το αίτημα για νευρολογική εξέταση από τον Δρα Πούγιουρο; Δεν νομίζω ο Εναγόμενος να ήθελε να παραπλανήσει ή να ταλαιπωρήσει ή παγιδεύσει τον Ενάγοντα υποβάλλοντας διαδοχικά αιτήματα. Ο πραγματικός λόγος είναι απλός και εντοπίζεται στα πορίσματα της νευροχειρουργικής εξέτασης του 2016 από τον Δρα Βιολάρη. Βασικά στην παρούσα περίπτωση, είναι προφανές πως αφορμή για την αίτηση έδωσε η Γνωμάτευση του Δρος Βιολάρη ημερ. 19.9.16 στην οποία είχε αναφέρει πως μελετώντας τα πορίσματα των συναδέλφων του παρατηρούσε «σοβαρή διάσταση απόψεων», πως με μόνη την κλινική εξέταση ήταν δύσκολο να καταλήξει κάποιος σε σαφή συμπεράσματα και τέλος ότι ο βαθμός της εναπομένουσας βλάβης δύναται να καταγραφεί αντικειμενικά με ένα νέο ηλεκτρομυογράφημα το οποίο θα συγκριθεί με το προηγούμενο του 2013 αφού με αυτό τον τρόπο θα γίνει αντικειμενική καταγραφή της βαρύτητας της βλάβης και της τυχόν παρατηρούμενης βελτίωσης ώστε να καθοριστεί και το ποσοστό αναπηρίας του ασθενούς. Το ότι η νευρολογική κατάσταση του Ενάγοντος θα αποτελέσει ουσιώδες επίδικο θέμα και ότι αναμένεται η προσκόμιση σχετικής μαρτυρίας είναι πασιφανές από την Έκθεση Απαιτήσεως (§10-15). Είναι ενδεικτικό πως στα ιατρικά πιστοποιητικά, τα οποία παρουσιάστηκαν για σκοπούς της αίτησης, γίνεται αναφορά σε τέσσερα τουλάχιστον ηλεκτρομυογραφήματα, τα οποία έγιναν στις 25.1.11, 6.6.11, 26.1.12 και 24.1.13, με επίκεντρο την πάρεση του γλουτιαίου νεύρου. Θέση του Εναγομένου είναι πως η πάρεση αυτή οφείλεται σε χρόνια ριζοπάθεια (Δοθείσες Λεπτομέρειες ημερ. 15.2.16). Είναι γεγονός πως ο Εναγόμενος επεδίωξε και πέτυχε την εξέταση από νευροχειρουργό, αποκλειστικά δικής του επιλογής και εμπιστοσύνης, ούτως ώστε να έχει τη δυνατότητα να υπερασπιστεί κατά τη δίκη. Πλην όμως είναι εξίσου προφανές πως ο ίδιος αυτός ιατρός, ο Δρ Βιολάρης δεν μπόρεσε να έχει μια αντικειμενική εικόνα, ως θα ήθελε, για την κατάληξη σε σαφή συμπεράσματα και θεωρεί ως αναγκαίο συμπλήρωμα της δικής του εξέτασης και άποψης τη διενέργεια ενός νέου ηλεκτρομυογραφήματος, πράγμα το οποίο δεν μπορεί να κριθεί παράλογο. Από δικής του πλευράς ο Ενάγων δεν προβάλλει οτιδήποτε μεμπτό ή επιλήψιμο ή άλλο ζήτημα που αφορά την ικανότητα ή επάρκεια του προτεινόμενου νευρολόγου, Δρος Πούγιουρου. Αντιθέτως, μάλιστα, προβάλλει ότι πρόκειται για ιατρό τον οποίο έχει ήδη επισκεφθεί, ο οποίος τον εξέτασε και για τον οποίον ισχυρίζεται ότι μεταξύ τους έχει δημιουργηθεί σχέση εμπιστοσύνης και σχέση πελάτη-ιατρού, την οποίαν επιθυμεί να διαφυλάξει. Με όλο τον σεβασμό ούτε αυτό το στοιχείο θεωρώ ότι συνιστά βάσιμο ή εύλογο λόγο για απόρριψη του αιτήματος. Είναι θέμα κοινής λογικής πως μια τέτοια σχέση καθιστά ευνοϊκότερες για τον ίδιο τις συνθήκες διενέργειας μιας νευρολογικής εξέτασης δεδομένου ότι θα γίνει από ιατρό τον οποίο ο ίδιος γνωρίζει και εμπιστεύεται. Το ριψοκίνδυνο μιας τέτοιας εξέτασης από πλευράς αντικειμενικότητας ή αμεροληψίας θα μπορούσε να τίθεται από την άλλη πλευρά, πλην όμως δεν τίθεται τέτοιο ζήτημα και υπό άλλες περιστάσεις θα έπρεπε να θεωρείται τύχη το ότι ζητείται παραπομπή σε ιατρό τον οποίο εμπιστεύονται και οι δυο διάδικοι. Ούτε βέβαια είναι δυνατό να τίθενται ζητήματα προνομίου ή απορρήτου εφόσον στην περίπτωση τέτοιας διαταγής η πλευρά η οποία ζήτησε την εξέταση αναμφίβολα δικαιούται να χρησιμοποιήσει τη μαρτυρία την οποίαν εξασφαλίζει. Άλλωστε αυτός είναι και ο απώτερος σκοπός τέτοιων αιτήσεων. Πριν την οριστική κατάληξη, θα πρέπει να σημειώσω πως παρατηρείται μια παραδοξότητα η οποία έγκειται αφενός στο ότι ο Εναγόμενος είχε ήδη ζητήσει και παλαιότερα εξέταση από τον συγκεκριμένο ιατρό και αφετέρου στο ότι, εξ όσων συνάγεται από τις εκατέρωθεν θέσεις, έχει διενεργηθεί τέτοια εξέταση, χωρίς όμως οι δύο πλευρές να δίδουν ιδιαίτερες λεπτομέρειες για το θέμα αυτό, ενδεχομένως για δικούς τους λόγους η καθεμιά. Συγκεκριμένα στην επιστολή της Παγκυπριακής Ασφαλιστικής Λτδ ημερ. 24.8.12 προς τους δικηγόρους του Ενάγοντος καταγράφονται μεταξύ άλλων τα εξής: «Έχουμε πάρει την (sic) επιστολές σας ημ. 10/7/12 και 11/7/12 και θα διευθετήσουμε συνάντηση για ιατρική εξέταση του πιο πάνω πελάτη σας με τον Δρ. Πούγιουρο, Δρ. Περδίο στο Απολλώνειο Νοσοκομείο και με τον Δρ. Πηλαβάκη στην Κλινική Λευκωσία. Θα σας ενημερώσουμε για την μέρα και ώρα». Όπως έχω αναφέρει ήδη, ο Ενάγων σαφώς δέχεται, έστω γενικά και αόριστα, ότι έχει εξεταστεί από τον Δρα Πούγιουρο. Η αμοιβή μάλιστα του εν λόγω ιατρού διεκδικείται ως μέρος των ειδικών ζημιών στην Έκθεση Απαίτησης (€400). Στις ένορκες του δηλώσεις ο Ενάγων δεν προσδιορίζει τον χρόνο της εξέτασης του από τον Δρα Πούγιουρο. Αναφέρεται γενικά στο ότι εξετάστηκε «παλαιότερα». Από δικής του πλευράς, ο Εναγόμενος, στη δική του ένορκη μαρτυρία δεν αναφέρεται καθόλου σε τέτοια εξέταση ούτε εξηγεί ρητώς κατά πόσον η παλαιότερη εξέταση είχε διενεργηθεί στη βάση του δικού του αιτήματος μέσω της ασφαλιστικής ημερ. 24.8.
- Στην αγόρευση του (ο Εναγόμενος) διερωτάται «. γιατί ο Καθ΄ ου αφού εξετάστηκε από τον Δρ. Πούγιουρο δεν εφοδιάζει την Υπεράσπιση με το αποτέλεσμα της εξέτασης το οποίο του ζητήθηκε», αφήνοντας να νοηθεί ότι δεν είναι βέβαιος αν έγινε τέτοια εξέταση. Συνεκτιμώντας τα πιο πάνω, το πιο πιθανό είναι πως η αναφερθείσα εξέταση διενεργήθηκε όχι στη βάση της επιστολής ημερ. 24.8.12 αλλά μάλλον σε προγενέστερο χρόνο και τούτο με πρωτοβουλία του ίδιου του Εναγομένου. Εάν ήταν διαφορετικά τα πράγματα αναμφίβολα αφενός ο βασικός λόγος ένστασης του Ενάγοντος θα ήταν πως ήδη ο ίδιος υπεβλήθη στη συγκεκριμένη εξέταση από τον Δρα Πούγιουρο κατ΄ απαίτηση του Εναγομένου, (χωρίς να επικαλείται μάλιστα ο Ενάγων προνόμιο και εμπιστευτική σχέση) και αφετέρου ο Εναγόμενος θα κατείχε το αποτέλεσμα της εξέτασης του Δρος Πούγιουρου δικαιωματικά αφού αυτή θα είχε διενεργηθεί στη βάση του δικού του αιτήματος. Εν πάση περιπτώσει όμως η ύπαρξη γνωμάτευσης του Δρος Πούγιουρου, έστω και παλαιότερης, παρέχει κατά τη γνώμη μου τη δυνατότητα αποφυγής μιας επιπλέον νευρολογικής εξέτασης, για την οποία το αίτημα κατά τα άλλα κρίνεται εύλογο, με τις κατάλληλες οδηγίες στο διάταγμα που ακολουθεί. Δεν θεωρώ ότι η παραδοξότητα αυτή επηρεάζει το αποτέλεσμα της παρούσας αίτησης. Κατάληξη Με βάση όλα τα ανωτέρω αποτελεί κατάληξη μου πως η άρνηση του Ενάγοντος δεν είναι εύλογη σε αντίθεση με το αίτημα του Εναγομένου. Κατά συνέπειαν εκδίδεται διάταγμα με το οποίο αναστέλλεται κάθε διαδικασία στην αγωγή εκτός εάν εντός τριών μηνών από σήμερα ο Ενάγων συγκατατεθεί να υποβληθεί σε ιατρική εξέταση από τον Δρα XXXXX Πούγιουρο σε χώρο και χρόνο που θα οριστεί κατόπιν επικοινωνίας του με τον ιατρό. Εάν η πιο πάνω προθεσμία παρέλθει άπρακτη ήτοι χωρίς διενέργεια της ως άνω εξέτασης η παρούσα αγωγή θα θεωρείται αυτομάτως απορριφθείσα με έξοδα προς όφελος του Εναγομένου, ως αυτά τα υπολογιστούν, συν Φ.Π.Α. Νοείται ότι σε περίπτωση κατά την οποία οι διάδικοι εντός της τρίμηνης αναστολής συμφωνήσουν ότι: (i) Το αποτέλεσμα και ή η γνωμάτευση του Δρος Πούγιουρου βάσει της παλαιότερης εξέτασης του είναι ικανοποιητική και επαρκής για τις υπερασπιστικές ανάγκες του Εναγομένου κατά την κρίση του τελευταίου, και παράλληλα (ii) ο Ενάγων συγκατατίθεται σχετικά και φροντίσει να παραδοθούν στους συνηγόρους του Εναγομένου το εν λόγω αποτέλεσμα και ή η γνωμάτευση ως ανωτέρω προς ικανοποίηση και με τη σύμφωνη γνώμη της πλευράς του Εναγομένου περί του ότι δεν είναι απαραίτητο όπως διενεργηθεί η νεώτερη εξέταση στη βάση του παρόντος διατάγματος τότε θα θεωρείται ότι τερματίζεται και η αναστολή της διαδικασίας. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται προς όφελος του Εναγόμενου και εις βάρος του Ενάγοντος, ως θα υπολογιστούν συν Φ.Π.Α. (Υπ.) .................. Χ.Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής ΧΒΧ/ΚΚ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο