THE SCANNER UNITHOME TOWER LTD ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λίμιτεδ, Αρ. Αίτησης - Έφεσης: 188/18, 20/7/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A428 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης - Έφεσης: 188/18 Επί τοις αφορώσι τον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 και επί τοις αφορώσι τον Περί Ακινήτου Περιουσίας Διακατοχή Νόμο Κεφ. 224 ως και τις τροποποιήσεις τους. Μεταξύ: THE SCANNER UNITHOME TOWER LTD Αιτητές - Εφεσείοντες και Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λίμιτεδ Καθ' ων η Αίτηση - Εφεσίβλητοι ------------------ Αίτηση Εφεσειόντων ημερομηνίας 4.7.18 για συμπληρωματική ένορκη δήλωση Ημερομηνία: 20 Ιουλίου 2018 Εμφανίσεις: Για Εφεσείοντες - Αιτητές: κ. Xρ. Κωνσταντίνου Για Εφεσίβλητους - Καθ' ων η Αίτηση: κα Χρ. Ππεκρή ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Εφεσείοντες (στο εξής οι Αιτητές) αποβλέπουν σε εξασφάλιση άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης βάσει της Δ.48 Θ. 4
(2), αίτημα που θα γίνει πιο κατανοητό με τη σκιαγράφηση του ιστορικού της υπόθεσης. Στις 5.6.18 οι Αιτητές καταχώρισαν την παρούσα Έφεση με την οποία αιτούνται αριθμό Διαταγμάτων που αφορούν τη διαδικασία εκποίησης των Υποθηκών Υ10497/2004 και Υ1854/2012, ως και την ακύρωση και/ή παραμερισμό των Ειδοποιήσεων Τύπου Ι, ΙΑ και ΙΒ. Στις 29.6.18 οι Εφεσίβλητοι (στο εξής οι Καθ' ων η αίτηση) καταχώρισαν ένσταση στην Έφεση. Στις 4.7.18 οι Αιτητές προχώρησαν με την καταχώριση της παρούσας Αίτησης, η οποία συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της XXXXX Ξενή, διευθύντριας των Αιτητών ημερομηνίας 4.7.18. Η ενόρκως δηλούσα XXXXX Ξενή για τεκμηρίωση του «καλού λόγου» της Δ.48 Θ.4
(2)επικαλείται την ένσταση των Καθ' ων η αίτηση, μετά από την οποία, όπως ισχυρίζεται, προέκυψε η ανάγκη για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, εις απάντηση και διευκρίνιση των εγειρόμενων ζητημάτων. Ισχυρίζεται ότι η καταχώριση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι άκρως απαραίτητη και επιβεβλημένη ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του όλα τα πραγματικά γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση και με την προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση (τεκμήριο Α) επιδιώκεται η εισαγωγή μαρτυρίας και τεκμηρίων που τα αφορούν. Η αιτούμενη άδεια, όπως προβάλλεται μέσα από τους λόγους ένστασης των Καθ' ων η αίτηση δεν θα πρέπει να δοθεί διότι:
- Η Αίτηση είναι παράτυπη και/ή στηρίζεται σε ελλιπή νομική βάση διότι δεν αναγράφει και δεν συγκεκριμενοποιεί και/ή δεν καθορίζει τη νομική βάση επί της οποίας στηρίζεται.
- Η πρόθεση των Αιτητών είναι να απαντήσουν στην ένσταση των Καθ' ων η αίτηση, κάτι που είναι ανεπίτρεπτο.
- Οι Αιτητές δεν απέσεισαν το βάρος απόδειξης που φέρουν αναφορικά με την ύπαρξη καλού λόγου
- Δεν προκύπτει κανένας επαρκής και/ή καλός λόγος για να δοθεί η αιτούμενη άδεια.
- Τα όσα επιθυμούν να προσθέσουν οι Αιτητές με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν εξυπηρετούν τη διαδικασία Έφεσης που καταχωρίστηκε με σκοπό την ακύρωση της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ.
- Οι Αιτητές κακόπιστα και καταχρηστικά επιδιώκουν να καλύψουν και διορθώσουν τα κενά της υπόθεσης τους και επιχειρούν να αλλοιώσουν την εικόνα των γεγονότων που έχουν παρουσιάσει μέχρι σήμερα στο Δικαστήριο.
- Οι λόγοι ακύρωσης που προβάλλονται με την παρούσα Έφεση, δεν θα ενισχυθούν από τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση.
- Όλα τα ζητήματα που εγέρθηκαν με την ένσταση των Καθ' ων η αίτηση είναι νομικά και χρήζουν επιχειρηματολογίας από τους δικηγόρους των διαδίκων. Η ένσταση των Καθ' ων η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Βανέζη ημερομηνίας 10.7.
- Ισχυρίζεται ότι η παρούσα Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί ως παράτυπη διότι δεν αναγράφει το θεσμικό πλαίσιο στο οποίο στηρίζεται που είναι η Δ.48 Θ.4
(2)και Δ.39 Θ.1-2. Περαιτέρω, θα πρέπει να απορριφθεί και για ουσιαστικούς λόγους διότι με την ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει δεν αποκαλύπτεται «καλός λόγος» και η απαντητική ένορκη δήλωση δεν είναι επιτρεπτή. Επιπρόσθετα, τα όσα οι Αιτητές επιθυμούν να παρουσιάσουν με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν θα εξυπηρετήσουν τη διαδικασία, δεν θα υποστηρίξουν τους υφιστάμενους λόγους ακύρωσης της ειδοποίησης Τύπου ΙΑ και τα νομικά ζητήματα που έχουν εγερθεί, θα τύχουν επιχειρηματολογίας από τους δικηγόρους των διαδίκων. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις. Διεξήλθα με προσοχή τις εκατέρωθεν θέσεις. Είναι φανερό ότι από το λεκτικό της Δ.48 Θ.4
(2), η χορήγηση άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εμπίπτει στη σφαίρα της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, η οποία θα πρέπει να ασκείται με τρόπο που να εξυπηρετεί τον σκοπό για τον οποίο θεσπίστηκε. Υπενθυμίζεται συναφώς ότι η αναμόρφωση της Δ.48 Θ.4
(2)- τέλος του 1999 - απέβλεπε στην εξάλειψη των προβλημάτων που είχαν συσσωρευθεί λόγω της ερμηνείας που δόθηκε στον προηγούμενο Κανονισμό από τη Νομολογία, ώστε γεγονότα σε αιτήσεις να τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου με ένορκες δηλώσεις και όχι με προφορική μαρτυρία. Είναι στο πλαίσιο εξυπηρέτησης αυτού του στόχου που έγινε πρόβλεψη για συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις, ώστε να δίδεται η δυνατότητα στους διάδικους να θέτουν ενώπιον του Δικαστηρίου κατά τρόπο ολοκληρωμένο τα γεγονότα της υπόθεσης τους, αλλά υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου». Ο όρος «καλός λόγος» δεν προσδιορίζεται στον υπό αναφορά Κανονισμό, και αυτό, κατά την άποψη μου, για ευνόητους λόγους που σχετίζονται με την ποικιλία των ιδιαιτεροτήτων της κάθε υπόθεσης. Επομένως, εναπόκειται στο Δικαστήριο να κρίνει αν σε δεδομένη περίπτωση ο αιτητής έχει τεκμηριώσει «καλό λόγο» και, αν ναι, κατά πόσο ως αποτέλεσμα της τεκμηρίωσης θα ικανοποιήσει αίτημα - γραπτό ή προφορικό - για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Στην υπόθεση Φιλόκυπρου ν. Ματθαίου
(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 510 αποφασίστηκε ότι: «το κατά πόσον θα πρέπει να επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου το οποίο θα πρέπει να ικανοποιηθεί και αποφανθεί ότι υπάρχει καλός λόγος ώστε να δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης ή της ένστασης ανάλογα με την περίπτωση» (βλέπε επίσης Messios & Sons v. Λεωνίδα
(2010)1(Α) Α.Α.Δ.195). Αποτελεί λόγον ένστασης των Καθ' ων η αίτηση ότι η παρούσα Ενδιάμεση Αίτηση δεν προσδιορίζει επακριβώς το νομικό υπόβαθρο επί του οποίου στηρίζεται. Προς τούτο, η ευπαίδευτη συνήγορος των Καθ' ων η αίτηση, παρέπεμψε στις υποθέσεις Μαχλουζαρίδης ν. Ιωαννίδη κ.ά.
(1990)1 Α.Α.Δ. 965 και Χριστοφόρου Σταύρος ν. Οικοδομικές Επιχειρήσεις Λοΐζος Ιορδάνους Λτδ
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 743. Τα ακόλουθα αποσπάσματα είναι σχετικά: Μαχλουζαρίδης (ανωτέρω): «Όρος απαράβατος της εγκυρότητος του δικονομικού μέτρου ενδιαμέσου αιτήσεως βάσει του Θ.48, Καν. 1 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών είναι η αναφορά στο άρθρο/α και τον θεσμό/ούς, που στοιχειοθετούν το νομικό υπόβαθρο της αιτήσεως.» Χριστοφόρου Σταύρος (ανωτέρω): «Η εισήγηση της εφεσίβλητης ότι η αίτηση βασίζεται σε λανθασμένους Κανονισμούς είναι ορθή. Η Δ.48 θ.2 προνοεί ότι οι ενδιάμεσες αιτήσεις πρέπει απαραιτήτως να προσδιορίζουν τις νομικές διατάξεις πάνω στις οποίες βασίζονται. Και τούτο γιατί η ενδιάμεση διαδικασία της εξέτασης αιτήσεων έχει ένα ασυνήθιστο χαρακτήρα αφού τα επίδικα θέματα πρέπει να εξετάζονται έξω από τα πλαίσια της ολοκληρωτικής δίκης και με αυτό το πνεύμα ο προσδιορισμός τους πρέπει να γίνεται με ακρίβεια για να μπορεί το Δικαστήριο να επιστρώσει το έδαφος για τη γρήγορη εκδίκαση της ουσίας της διαφοράς. (Ίδε Kouppa and another v. Vassiliadis [1981] 1 JSC 120). Οι αρχές που καθιερώθηκαν στην Kouppa and another v. Vassiliadis υιοθετήθηκαν στην υπόθεση Μαχλουζαρίδης ν. Ιωαννίδη και άλλων
(1990)1 Α.Α.Δ. 965 όπου τονίστηκε ότι απαράβατοι όροι της εγκυρότητας του δικονομικού πλαισίου μιας ενδιάμεσης αίτησης είναι η αναφορά στα άρθρα και στους θεσμούς που στοιχειοθετούν το νομικό υπόβαθρο της αίτησης.» Εξετάζοντας την παρούσα Αίτηση, προκύπτει ότι πράγματι στη νομική βάση αυτής αναφέρεται η Δ.48, χωρίς να προσδιορίζει, εξειδικεύει και συγκεκριμενοποιεί το ορθό νομικό βάθρο της που είναι η Δ.48 Θ 4
(2). Έχοντας κατά νου τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές, έχω την άποψη ότι η παράλειψη των Αιτητών να προσδιορίσουν στην Αίτηση τους την ορθή νομική βάση στην οποία στηρίζουν το αίτημα τους για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, δεν αποτελεί απλή παρατυπία που μπορεί να θεραπευθεί, αλλά παντελή και ουσιώδη έλλειψη του νομικού υπόβαθρου το οποίο θα παρείχε στο Δικαστήριο την εξουσία να εξετάσει την Αίτηση και να παραχωρήσει την αιτούμενη άδεια για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι η επίκληση της Δ.48 Θ. 4
(2)ήταν επιβεβλημένη για την έγκυρη στοιχειοθέτηση της παρούσας Αίτησης και η έλλειψη της αναγκαίας νομικής βάσης, αποτελεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην προώθηση της. Η φύση της εν λόγω παρατυπίας κρίνεται ως ουσιώδης, εφόσον ισοδυναμεί με απουσία δικαιοδοτικού όρου και δεν υπάρχει δυνατότητα θεραπείας της με βάση τη Δ.
- Με αυτά τα δεδομένα, η έλλειψη της ορθής νομικής βάσης, αποστερεί από το Δικαστήριο την εξουσία να επιληφθεί της παρούσας Αίτησης, διαπίστωση που αναπόφευκτα οδηγεί σε απόρριψη της. Παρά την πιο πάνω κατάληξη προχωρώ να εξετάσω την Αίτηση και στην ουσία της. Παρόλο που στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, δεν συγκεκριμενοποιείται ο «καλός λόγος» για τον οποίο αιτείται η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, εντούτοις στην προτεινόμενη συμπληρωματική ένορκη δήλωση (τεκμήριο Α) και ειδικότερα στην παράγραφο 4 αυτής, γίνεται αναφορά στα συγκεκριμένα θέματα για τα οποία οι Αιτητές επιθυμούν να παρουσιάσουν μαρτυρία. Έχω μελετήσει το περιεχόμενο της παραγράφου 4 (i - vi) της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης (τεκμήριο Α) και έχω την άποψη ότι τα όσα οι Αιτητές επικαλούνται, δεν αποτελούν «καλό λόγο» ώστε να επιτραπεί η καταχώριση της. Ειδικότερα, σ' ό,τι αφορά την παράγραφο 4 (i), κρίνω ότι η διευκρίνιση που οι Αιτητές επιθυμούν να προβούν ότι δηλαδή, οι Ειδοποιήσεις Τύπου ΙΑ και ΙΒ επιδόθηκαν στους Αιτητές στις 7.5.18 και όχι στις 7.5.17 όπως οι Αιτητές ισχυρίζονται στην παράγραφο 13 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση τους στην Κυρίως Αίτηση, δεν είναι αναγκαία. Και τούτο γιατί, όπως πολύ ορθά επισημαίνει η ευπαίδευτη συνήγορος των Καθ' ων η αίτηση στη γραπτή της αγόρευση, είναι φανερό ότι πρόκειται για τυπογραφικό λάθος, ενόψει του τεκμηρίου 3 στην ένσταση τους, στο οποίο γίνεται αναφορά στην ημερομηνία επίδοσης των Ειδοποιήσεων Τύπου ΙΑ, στις 7.5.
- Εξάλλου, αυτή ήταν και η θέση των Αιτητών, όπως προκύπτει από την παράγραφο 15 της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την Αίτηση τους. Σ' ό,τι αφορά τις παραγράφους 4 (ii - vi), στις οποίες γίνεται αναφορά α) στο χρόνο που κατά τον ισχυρισμό των Αιτητών το επίδικο χρέος κατέστη πληρωτέο, β) στην κατ' ισχυρισμό υποχρέωση των Αιτητών να προσκομίσουν αναλυτική κατάσταση λογαριασμού για το ακριβές οφειλόμενο ποσό δυνάμει της δικαστικής απόφασης στην Αγωγή 566/10, ημερομηνίας 14.3.12, ως και γ) στο γεγονός ότι δεν εκκρεμεί αγωγή για την Ειδοποίηση Τύπου Ι, κρίνω ότι οι εν λόγω αναφορές των Αιτητών αποτελούν καθαρά νομικά ζητήματα και μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο επιχειρηματολογίας των συνηγόρων τους κατά το στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας της Κυρίως Αίτησης. Επισημαίνεται τέλος η παραπομπή των Αιτητών στην Κυρίως Αίτηση τους σε σχέση με τους λόγους Έφεσης που αφορούν την αντισυνταγματικότητα του σχετικού Νόμου και των επίδικων διαδικασιών. Για όλα τα πιο πάνω, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι οι Αιτητές απέτυχαν να ικανοποιήσουν το Δικαστήριο ότι υπάρχει «καλός λόγος», ώστε να τους επιτραπεί η καταχώριση της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης (τεκμήριο Α). Ως εκ τούτου η Αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα προς όφελος των Καθ' ων η αίτηση και σε βάρος των Αιτητών, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας της Έφεσης. (Υπ.) ...................................... Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο