← Κύπρος

ΧΡΙΣΤΟΥ ν. ΚΛΕΟΒΟΥΛΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 4007/2014, 12/7/2018

ΧΡΙΣΤΟΥ ν. ΚΛΕΟΒΟΥΛΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 4007/2014, 12/7/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A423 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Χρ. Φούλια, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4007/2014 Μεταξύ: XXXXX ΧΡΙΣΤΟΥ, εκ Λευκωσίας Ενάγοντος και

  1. XXXXX ΚΛΕΟΒΟΥΛΟΥ
  2. ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΟΣ XXXXX Εναγομένων Ημερομηνία: 12.7.2018 Αίτηση διά κλήσεως των εναγομένων ημερομηνίας 23.11.2017 για την προδικαστική εκδίκαση νομικού ζητήματος Για τους Εναγόμενους / Αιτητές: κ. Δ. Κυπριανού Για τον Ενάγοντα / Καθ' ου η Αίτηση: κα Τσαγκαρίδου για κ.κ. Σωτήρης Αργυρού Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ Ο ενάγων και ο εναγόμενος 1 κατοικούν στο κτιριακό συγκρότημα «XXXXX» στον Στρόβολο. Ο ενάγων ισχυρίζεται ότι είναι ο ιδιοκτήτης του διαμερίσματος με αρ. 5 στο ισόγειο και ο εναγόμενος 1 ο κάτοχος και/ή ιδιοκτήτης του διαμερίσματος με αρ. 21 στον 2ο όροφο του ίδιου κτιριακού συγκροτήματος. Ισχυρίζεται επίσης ότι ο εναγόμενος 1 με την ανοχή της εναγομένης 2 αυθαίρετα οικειοποιήθηκε τον χώρο της ταράτσας πάνω από το διαμέρισμά του και κατασκεύασε και/ή τοποθέτησε σε αυτή ανθώνες στους οποίους φύτεψε διάφορα δενδρύλλια και φυτά με αποτέλεσμα να δημιουργείται υγρασία σε διάφορα μέρη του ταβανιού του διαμερίσματός του. Ο ενάγων με την παρούσα αγωγή αξιώνει εναντίον των εναγομένων αποζημιώσεις για διάφορες κατ' ισχυρισμό ζημιές και έξοδα τα οποία υπέστη το διαμέρισμά του και ο ίδιος προσωπικά λόγω υπαιτιότητας ή/και ευθύνης ή/και αμέλειας των εναγομένων. Αξιώνει επίσης Διάταγμα άρσης της οχληρίας και επαναφορά της ταράτσας στην προτέρα της κατάσταση καθώς και Διάταγμα με το οποίο να αναγνωρίζεται ότι οι εναγόμενοι δεν δικαιούνται να οικειοποιούνται και/ή να χρησιμοποιούν την ταράτσα καθότι αποτελεί κοινόχρηστο και/ή κοινόκτητο χώρο. Αξιώνει επίσης Διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται στον εναγόμενο 1 και/ή στους υπαλλήλους και/ή αντιπροσώπους του να κατέχουν και/ή οικειοποιούνται και/ή χρησιμοποιούν την ταράτσα και τέλος Διάταγμα με το οποίο να παραχωρείται στον ίδιο πρόσβαση στην κοινόχρηστη ταράτσα στην οποία βρίσκονται τα ντεπόζιτα του νερού του. Με την υπεράσπισή τους οι εναγόμενοι, μεταξύ άλλων, «εγείρουν ένσταση και αιτούνται από το Δικαστήριο να απορρίψει την εν λόγω αγωγή επειδή, όπως ισχυρίζονται, η αγωγή είναι εξ υπαρχής νομικά αβάσιμη και κατ' επέκταση άκυρη, καθότι δεν υπάρχουν ουσιαστικά στοιχεία αδικήματος από πλευράς των εναγομένων τα οποία θα δικαιολογούσαν την έγερση αγωγής εναντίον των». Ισχυρίζονται περαιτέρω ότι ο εναγόμενος 1 δεν είναι ιδιοκτήτης του διαμερίσματος αρ. 21 αλλά ενοικιαστής του και είναι άσχετος με τα επίδικα θέματα τα οποία εγείρει εναντίον του ο ενάγων. Ισχυρίζονται ότι ιδιοκτήτης του εν λόγω διαμερίσματος είναι η εταιρεία Ezeville Holdings Ltd και ο εναγόμενος 1 ο διευθυντής της αλλά ο ίδιος δεν φέρει ευθύνη για τυχόν ευθύνες της σε ό,τι αφορά την κατασκευή των υποστατικών στο επίδικο κτιριακό συγκρότημα. Σε σχέση με την εναγόμενη 2 ισχυρίζονται ότι είναι η διαχειριστική επιτροπή του κτιριακού συγκροτήματος «XXXXX» και είναι υπεύθυνη για την επιδιόρθωση και συντήρηση των κοινόκτητων και κοινόχρηστων χώρων. Ισχυρίζονται επίσης ότι η εταιρεία Ezeville Holdings Ltd είναι η κατασκευάστρια του διαμερίσματος του ενάγοντος την οποία ο ενάγων ουδέποτε όχλησε για το θέμα που ενάγει τους παρόντες εναγόμενους. Ισχυρίζονται επίσης ότι από το έτος 2000 που αγόρασε το διαμέρισμά του ο ενάγων, υπηρέτησαν ως Διαχειριστική επιτροπή του συγκροτήματος διάφορα πρόσωπα χωρίς αυτός να εκφράσει οποιοδήποτε παράπονο ή/και απαίτηση εναντίον τους για αμέλεια στα καθήκοντά τους ή/και για ζημιές στο διαμέρισμά του. Ισχυρίζονται τέλος ότι είναι γνωστό στον ενάγοντα ότι δεν υπάρχει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της Διαχειριστικής Επιτροπής της οποίας η ευθύνη περιορίζεται σε κοινόκτητους και κοινόχρηστους χώρους και κατ' ακολουθία η έγερση αγωγής εναντίον της είναι εντελώς αβάσιμη. Η ΕΠΙΔΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ Με την παρούσα αίτηση οι εναγόμενοι αιτούνται «όπως η προδικαστική ένσταση που ηγέρθη στην παράγραφο Α της Υπεράσπισης των Εναγομένων, η οποία κατατέθηκε στο Δικαστήριο στις 13.6.2016, προδικαστεί και/ή αποφασιστεί υπό του Δικαστηρίου πρώτα και/ή προ της ακρόασης ολόκληρης της αγωγής». Η αίτηση στηρίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.27 ΘΘ.1 και 2 και Δ.48 ΘΘ.1-3 και τα γεγονότα στα οποία αυτή στηρίζεται φαίνονται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του εναγομένου 1 κ. XXXXX Κλεοβούλου. Ο κ. Κλεοβούλου ισχυρίζεται ότι είναι ενοικιαστής του διαμερίσματος αρ. 21 στο κτιριακό συγκρότημα «XXXXX» και διαμένει σε αυτό τα τελευταία 4 χρόνια. Στις 23.3.2011 εξελέγη Πρόεδρος της Διαχειριστικής Επιτροπής του εν λόγω συγκροτήματος και είναι εξουσιοδοτημένος εκ μέρους της να προβεί στην ένορκη δήλωση. Ισχυρίζεται ότι ο ενάγων ήταν πρόεδρος της προηγούμενης διαχειριστικής επιτροπής και κατά την παράδοση του ταμείου και του αρχείου στην τωρινή επιτροπή, ουδέποτε ανέφερε ότι το διαμέρισμά του αντιμετώπιζε οποιοδήποτε πρόβλημα ούτε και προέβη κατά τη διάρκεια της θητείας του σε οποιαδήποτε ενέργεια για λύση του προβλήματος το οποίο αντιμετωπίζει το διαμέρισμά του και για το οποίο εγείρει την παρούσα αγωγή. Ισχυρίζεται επίσης ότι ο ενάγων προέβαλε για πρώτη φορά ισχυρισμούς για ζημιές στο διαμέρισμά του μέσω επιστολής των δικηγόρων του ημερομηνίας 21.3.2012 ύστερα που η παρούσα διαχειριστική επιτροπή ήγειρε αγωγή εναντίον του αναφορικά με οφειλές του για κοινόχρηστες υπηρεσίες. Στις 23.7.2014 ο εναγόμενος 1 και ο αντιπρόεδρος της εναγόμενης 2 μετέβησαν στο διαμέρισμα του ενάγοντα με σκοπό να διερευνήσουν τι προκαλεί την εμφάνιση υγρασίας στο διαμέρισμά του και κατά την εκεί παρουσία τους δεν διαπίστωσαν να υπάρχει ροή νερού ούτε αργότερα ο ενάγων τους ενημέρωσε για κάτι τέτοιο. Ισχυρίζεται επίσης ότι οι ισχυρισμοί του ενάγοντα είναι αναληθείς και η αγωγή ηγέρθη για σκοπούς εκδίκησης και ενόχλησης των εναγομένων και ότι η ταράτσα κατέχεται νόμιμα από τον εναγόμενο 1 και η κατασκευή ανθώνων, ψησταριών και άλλων κατασκευών είναι καθόλα νόμιμη και καλύπτεται από τον τίτλο ιδιοκτησίας του διαμερίσματος και τις άδειες οικοδομής. Αρνείται επίσης ως αναληθείς τους ισχυρισμούς του ενάγοντα που περιλαμβάνονται στην Έκθεση Απαίτησής του και ισχυρίζεται ότι τυχόν βλάβες στο διαμέρισμά του θα έπρεπε να είχαν σημειωθεί και επιδιορθωθεί κατά τη θητεία του ιδίου στην προηγούμενη διαχειριστική επιτροπή και σκοπός της επίδικης αγωγής είναι η μη πληρωμή των οφειλομένων κοινόχρηστων από τον ενάγοντα και η διατάραξη των καλών σχέσεων των μελών του συγκροτήματος με την επιτροπή. Ο ενάγων καταχώρησε ένσταση με την οποία προβάλλει 16 λόγους για την απόρριψη της επίδικης αίτησης. Ως λόγοι προβάλλονται, μεταξύ άλλων, ότι η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη και/ή παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή καταχωρήθηκε κατά παράβαση των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών και της πρακτικής του Δικαστηρίου, ότι η καταχώρησή της αίτησης αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας, θα καθυστερήσει τη διαδικασία και δεν είναι αναγκαία για τη δίκαιη εκδίκαση της υπόθεσης ούτε και για εξοικονόμηση εξόδων. Ισχυρίζεται επίσης ότι οι εναγόμενοι δεν προσδιορίζουν επαρκείς λόγους που να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος ούτε συντρέχουν οι απαραίτητες προϋποθέσεις που να καθιστούν αναγκαία την προδικασία της προδικαστικής ένστασης. Η ένσταση του ενάγοντα στηρίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.2 Θ.6., Δ.27 ΘΘ.1-4, Δ.48 ΘΘ.1-12, στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα που στηρίζουν την ένσταση αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του ενάγοντα. Με την εν λόγω ένορκη δήλωση υποστηρίζεται ότι η επίδικη αίτηση είναι παράτυπη και αβάσιμη, στερείται νομικής υπόστασης και καταχωρήθηκε πριν να συμφωνηθεί με την πλευρά των εναγομένων το υπόβαθρο των πραγματικών γεγονότων που αποτελούν απαραίτητη προϋπόθεση για προκαταρτική εκδίκαση νομικού σημείου. Ισχυρίζεται ότι δεν συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις που να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος ούτε και καταδεικνύονται επαρκείς λόγοι που να δικαιολογούν την έκδοσή του. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι η προδικαστική ένσταση των εναγομένων δεν αφορά αμιγώς νομικά ζητήματα και για να μπορέσει το Δικαστήριο να αποφανθεί για αυτά είναι απαραίτητο να ακουστεί μαρτυρία. ΑΚΡΟΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ Κατά την ημέρα που η αίτηση ήταν ορισμένη για ακρόαση οι δικηγόροι των διαδίκων ετοίμασαν γραπτό κείμενο το οποίο παρέδωσαν στο Δικαστήριο και στο οποίο φαίνονται και υποστηρίζονται οι θέσεις τους με παραπομπή σε νομολογία και αυθεντίες. Ο κ. Κυπριανού εισηγήθηκε ότι η αγωγή εναντίον των εναγομένων είναι νομικά αβάσιμη και κατ' επέκταση άκυρη καθότι δεν υπάρχουν ουσιαστικά στοιχεία αδικήματος τα οποία θα δικαιολογούσαν την έγερσή της και συγκεκριμένα ο εναγόμενος 1 δεν είναι ιδιοκτήτης του διαμερίσματος αρ. 21 αλλά ο ενοικιαστής του και είναι άσχετος με θέματα που εγείρει εναντίον του ο ενάγων. Ιδιοκτήτριά του εν λόγω διαμερίσματος είναι η εταιρεία Ezeville Holdings Ltd από την οποία ο ενάγων αγόρασε το διαμέρισμά του το έτος 2000 και μέχρι το έτος 2011 δεν την όχλησε για όσα τώρα καταλογίζει στον εναγόμενο
  3. Η κα Τσαγγαρίδου εισηγήθηκε ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που να δικαιολογούν την ενάσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου Διατάγματος. Ειδικότερα εισηγήθηκε ότι πρέπει να υπάρχει μεταξύ των διαδίκων συναίνεση ως προς τα γεγονότα και/ή να υπάρχει το αναγκαίο υπόβαθρο των γεγονότων και η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε πριν να συμφωνηθεί αυτό το υπόβαθρο. Εισηγήθηκε επίσης ότι τα ζητήματα που εγείρονται με την προδικαστική ένσταση των εναγομένων δεν αφορούν αμιγώς νομικά ζητήματα αλλά ζητήματα για τα οποία είναι απαραίτητο να ακουστεί μαρτυρία για να μπορέσει το Δικαστήριο να αποφανθεί επί τούτων. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η αίτηση στηρίζεται στη Δ.27 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Σχετικοί με την υπό εξέταση αίτηση είναι οι Θεσμοί 1 και 2 της εν λόγω Διαταγής οι οποίοι έχουν ως ακολούθως: «
  4. Any party shall be entitled to raise by his pleading any point of law, and any point so raised shall be disposed of by the Court at any stage that may appear to it convenient.
  5. If in the opinion of the Court the decision of such point of law substantially disposes of the whole action, or of any distinct cause of action, ground of defence, counter-claim, or reply therein, the Court may thereupon dismiss the action or make such other order therein as may be just». Οι αρχές βάσει των οποίων το Δικαστήριο εκδικάζει αιτήσεις όπως η παρούσα έχουν αναφερθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανώτατου Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Χ'' Οικονόμου ν. Ελληνικής Τραπέζης Λτδ

(1992)1 Α.Α.Δ. 949, λέχθηκε πως: «Η σχετική αίτηση πρέπει να καθορίζει το συγκεκριμένο νομικό σημείο που εγείρεται και να καταχωρείται κατά το χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις ή πολύ σύντομα αργότερα. Κανονικά η προκαταρτική εκδίκαση θα πρέπει να ζητείται στην Αίτηση για Οδηγίες (Summons for Directions). Η έκδοση τέτοιας διαταγής γίνεται κατά κανόνα, όταν το Δικαστήριο κρίνει ότι το κρινόμενο νομικό σημείο εγείρει σοβαρό νομικό θέμα, το οποίο αν αποφασιστεί υπέρ του αιτητή, αποφασίζεται η όλη υπόθεση, ή ένα ουσιώδες θέμα της αγωγής. Μια τέτοια διαταγή θα πρέπει να εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και όχι στις περιπτώσεις εκείνες που τα εγειρόμενα θέματα, λόγω της ασάφειας των γεγονότων ή του νόμου, θα πρέπει να αποφασιστούν κατά την ακρόαση. Ακόμα, η διαταγή αυτή δεν εκδίδεται όταν υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα». Στην υπόθεση Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ κ.ά. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.ά.
(1991)1 Α.Α.Δ. 225, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Ό,τι προκύπτει από τη νομολογία, είναι ότι η επίλυση θέματος προδικαστικά και, γενικότερα, η επίλυση θέματος έξω από το πλαίσιο της δίκης - το φυσιολογικό πεδίο για τη διαπίστωση των γεγονότων και τον καθορισμό των δικαιϊκών τους συνεπειών - αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, προσφυγή στο οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσο τα γεγονότα είναι αδιαμφισβήτητα ή παραδεκτά. Δικαιολογείται, συνεπώς, η επίκληση της Διάταξης 27 εφόσο το συζητούμενο θέμα αποκρυσταλλώνεται σε καθαρά νομικό θέμα, η λύση του οποίου μπορεί να επιδιωχθεί με την ίδια ευχέρεια σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας». Στην υπόθεση Ευριπίδη Λεωνίδα Παναγίδη κ.ά. ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολιτική Έφεση Αρ. 382/2012, ημερομηνίας 2.5.2018, λέχθηκε ότι: «Η Δ.27, θθ. 1 και 2 δεν έχει εφαρμογή προκειμένου περί πραγματικών θεμάτων ή ανάμεικτων νομικών και πραγματικών θεμάτων που αμφισβητούνται (βλ. Χ" Οικονόμου ν. Ελληνικής Τραπέζης Λτδ
(1992)1 ΑΑΔ 949 και Βαλανίδης ν Πανεπιστήμιο Κύπρου
(2008)1 ΑΑΔ 288)». Από τη σχετική επί του θέματος νομολογία προκύπτουν οι ακόλουθες αρχές: (α) η σχετική αίτηση πρέπει να καθορίζει το συγκεκριμένο νομικό σημείο που εγείρεται, (β) η έκδοση τέτοιας διαταγής γίνεται κατά κανόνα όταν το Δικαστήριο κρίνει ότι το κρινόμενο νομικό σημείο εγείρει σοβαρό νομικό θέμα το οποίο αν αποφασιστεί υπέρ του αιτητή αποφασίζεται όλη η υπόθεση ή ένα ουσιώδες θέμα της αγωγής, (γ) η έκδοση μιας τέτοιας διαταγής πρέπει να γίνεται με φειδώ σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις, (δ) η διαταγή αυτή δεν εκδίδεται όταν υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα και (ε) η αίτηση πρέπει να καταχωρείται κατά τον χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις ή πολύ σύντομα αργότερα. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Όπως προκύπτει από την ως άνω επί του θέματος νομολογία το ζήτημα το οποίο ζητείται να αποφασιστεί προδικαστικά με μια αίτηση όπως η παρούσα πρέπει να είναι αμιγώς νομικής φύσεως. Το Δικαστήριο εξετάζει πρώτα κατά πόσο το εγειρόμενο αποτελεί πράγματι σοβαρό νομικό θέμα, το οποίο εάν αποφασιστεί υπέρ των αιτητών, αποφασίζεται όλη η υπόθεση ή ένα ουσιώδες θέμα της αγωγής. Οι εναγόμενοι με την υπεράσπισή τους ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχουν ουσιαστικά στοιχεία τα οποία θα δικαιολογούσαν την έγερση αγωγής εναντίον τους και προς επίρρωση αυτής της θέσης τους επικαλούνται αφενός ότι ο εναγόμενος 1 δεν είναι ο ιδιοκτήτης του διαμερίσματος αρ. 21 στο οποίο διαμένει και αφετέρου ότι εναντίον της εναγόμενης 2 διαχειριστικής επιτροπής δεν υπάρχει αγώγιμο δικαίωμα καθότι αυτή δεν φέρει ευθύνη για γεγονότα τα οποία συνέβησαν πριν την εκλογή της. Έχοντας υπόψη μου τη βάση της αγωγής η οποία αφορά απαίτηση για ζημιές οι οποίες προκλήθηκαν, σύμφωνα πάντοτε με τους ισχυρισμούς του ενάγοντα, στο διαμέρισμά του και κατ' επέκταση στον ίδιο, κρίνω ότι τα θέματα τα οποία εγείρει η πλευρά των εναγομένων - αιτητών και συγκεκριμένα το θέμα της ιδιοκτησίας του διαμερίσματος αρ. 21 στο οποίο ο εναγόμενος 1 διαμένει καθώς και το θέμα των χρονικών πλαισίων της ευθύνης της εναγομένης 2, δεν μπορούν να θεωρηθούν ως νομικά θέματα τα οποία, εάν αποφασιστούν υπέρ των αιτητών, θα αποφασιστεί έτσι και όλη η υπόθεση. Αυτό διότι ακόμα και στην περίπτωση που ήθελε προκύψει ότι ο εναγόμενος 1 δεν είναι ιδιοκτήτης του διαμερίσματος αρ. 21, ένα τέτοιο εύρημα δεν τον καθιστά άμοιρο ευθύνης για την πρόκληση των κατ' ισχυρισμό ζημιών στο ακίνητο του ενάγοντα, υπό την προϋπόθεση βεβαίως ότι ο ενάγων κατά το στάδιο της ακρόασης της ουσίας της υπόθεσης, θα προσκομίσει μαρτυρία ικανή να αποδείξει τους ισχυρισμούς του. Συνεπώς, τυχόν έγκριση της επίδικης αίτησης όχι μόνο δεν θα επιλύσει την παρούσα υπόθεση αλλά θα αποτελέσει σπατάλη πολύτιμου δικαστικού χρόνου και θα επιβαρύνει τη διαδικασία με επιπλέον έξοδα. Σε σχέση με τον άλλο ισχυρισμό της εναγόμενης 2 ότι οι κατ' ισχυρισμό ζημιές τις οποίες υπέστη ο ενάγων προέκυψαν πριν αυτή η διαχειριστική επιτροπή αναλάβει καθήκοντα και ως εκ τούτου δεν υπάρχει περίπτωση να ευθύνεται για αυτές, κρίνω ότι ούτε αυτός αποτελεί ικανοποιητικό λόγο για να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Αυτό γιατί η προσαγωγή μαρτυρίας είναι αναγκαία τόσο για να διαφανεί εάν πράγματι προέκυψαν οι κατ' ισχυρισμό ζημιές όσο και το πότε αυτές προέκυψαν. Αυτά είναι θέματα τα οποία δεν μπορούν να αποφασιστούν σε αυτό το στάδιο αφού το Δικαστήριο δεν έχει ενώπιον του σχετική μαρτυρία ούτε και αποτελούν μη αμφισβητούμενα θέματα. Για τον λόγο αυτό κρίνω ότι η παρούσα υπόθεση δεν αφορά περίπτωση στην οποία πρόκειται για αμιγώς νομικό θέμα και στην οποία τα πραγματικά θέματα δεν αμφισβητούνται. Συνεπώς κρίνω ότι δεν συντρέχουν οι αναγκαίες προϋποθέσεις για να εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω κρίνω ότι οι αιτητές απέτυχαν να ικανοποιήσουν ότι συντρέχουν εκείνες οι προϋποθέσεις που θα επέτρεπαν η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να ασκηθεί υπέρ της εγκρίσεως της παρούσας αίτησης. Για τους πιο πάνω λόγους η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του ενάγοντα και εις βάρος των εναγομένων τα οποία θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και τα οποία θα είναι πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ........... Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.