Στελλάκη ν. Πολύκαρπος Δ. Πετρίδης & ΣΙΑ ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ ΝΟΜΙΚΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ, δία των Ομόρρυθμων συνεταίρων, Άγι Πετρίδη και Άδωνι Πετρίδη, Αριθμός Αίτηση

(2012)1 Α.Α.Δ.

1. Οι Καθ' ων η αίτηση την 7.4.17 καταχώρησαν ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης και την 30.6.2017καταχώρησαν τροποποιημένη ένσταση. Οι λόγοι ένστασης παρατίθενται αυτούσιοι κατωτέρω :
2. Οι Καθ' ων η Αίτηση εγείρουν προδικαστική ένσταση και ισχυρίζονται ότι η παρούσα Αίτηση δε δύναται να προχωρήσει, εναντίον τους, χωρίς να προηγηθεί διαδικασία τροποποίησης του τίτλου της Αίτησης, καθ' ότι η επωνυμία των Καθ' ων η Αίτηση δεν είναι «ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΣ Δ. ΠΕΤΡΙΔΗΣ & ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε.», όπως αναγράφει, λανθασμένα, στον τίτλο της παρούσας Αίτησης, η Αιτήτρια και εν πάση περιπτώσει δεν υφίσταται τέτοιο Νομικό Πρόσωπο. Συνεπώς, πρόκειται για ανύπαρκτο πρόσωπο.
3. Η παρούσα Αίτηση Θα πρέπει να απορριφθεί, ως ουσία και νόμω αβάσιμη και/ή ως παράτυπη και/ή ως αστήρικτη και/ή ως καταχρηστική και/ή ως διενεργηθείσα κακόπιστα (mala fide) και/ή ως αδικαιολόγητα καθυστερημένη, αφού, εκ της ενόρκου δηλώσεως, που συνοδεύει αυτή, δε δίδεται καμία ικανοποιητική και/ή επαρκής εξήγηση, από την ενόρκως δηλούσα Αιτήτρια, για ποιο λόγο καθυστέρησε, για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, ήτοι περί τα 4 έτη, από την έκδοση της εν λόγω απόφασης, ημ. 13/3/2013, στην καταχώρηση της σχετικής Αίτησης, την 9/11/
5. Η Αίτηση δεν αποκαλύπτει στοιχεία, που να δικαιολογούν την έκδοση της αιτούμενης θεραπείας.
6. Η Ένορκος Δήλωση, που υποστηρίζει την Αίτηση, ημ. 9/11/2016, είναι ελλιπής και/ή αόριστη και/ή αντιφατική και/ή παραπλανητική και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να υποστηρίξει επαρκώς το αιτητικό της Αίτησης. Κανένας λόγος δε συντρέχει, ούτε προκύπτει από την ένορκη δήλωση, της Αιτήτριας, ο οποίος, πέραν από κάθε λογική αμφιβολία, να καθιστά αναγκαία την χορήγηση των αιτούμενων Θεραπειών, σύμφωνα με τη σχετική Νομολογία.
7. Η Αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένη και/ή ανεπαρκή και/ή ελλιπή πραγματική βάση, η δε Αιτήτρια δεν έχει παρουσιάσει στο Δικαστήριο τα αληθή περιστατικά και γεγονότα της υπόθεσης, δεν αποκάλυψε ουσιώδη γεγονότα και έγγραφα και γενικά δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με «καθαρά χέρια», καθ' ότι εξασφάλισε την απόφαση, ημ. 13/3/2013, αποκρύβοντας ουσιώδη γεγονότα και στοιχεία, από την Επιτροπή Καθορισμού Εξωδικαστηριακής Αμοιβής του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου και/ή επικαλέστηκε, κακόπιστα, ανυπόστατους ισχυρισμούς. Συγκεκριμένα: (α) Προέβαλε τους ίδιους και/ή παρόμοιους ισχυρισμούς, εν σχέσει με την εξωδικαστηριακή εργασία των Καθ' ων η Αίτηση, στα πλαίσια της διαδικασίας ψήφισης των δικαστικών δικηγορικών εξόδων, στην Αγωγή υπ αρ. 5594/2005, Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, την 5/12/2012, ισχυρισμοί οι οποίοι εξετάστηκαν, από την αρμόδια Πρωτοκολλητή και απορρίφθηκαν. (β) Η Αιτήτρια γνώριζε, από την αρχή της συνεργασίας της, με τους Καθ' ων η Αίτηση, ότι η ωριαία χρέωσή τους, για συναντήσεις και/ή συζητήσεις, εντός του γραφείου τους, ανερχόταν στο ποσόν των € 200,00, πλέον Φ.Π.Α. Εξάλλου, είχε καταβάλει, ήδη, κάποια ποσά, ως εξωδικαστηριακά έξοδα. Αυτό εμφαίνεται και επιβεβαιώνεται από τις αποδείξεις, που έλαβε, από τους Καθ' ων η Αίτηση. Περαιτέρω, η αμοιβή των Καθ' ων η Αίτηση εμπίπτει και στην έννοια του Καν. 12, των Περί Ελαχίστων Ορίων Αμοιβής των Ασκούντων Δικηγορία Κανονισμών, αφού είναι εύλογη (Quantum Meruit). (γ) Πριν από την καταχώρηση της αγωγής υπ' αρ. 5594 / 2005, την 21/7/2005, αναλώθηκε πάρα πολύς χρόνος σε διαδικασία προσπάθειας εξεύρεσης εξώδικου συμβιβασμού, λόγω ακριβώς και της φύσης, καθώς και του αντικειμένου της υπόθεσης, διαδικασία η οποία διήρκησε από τις 16/2/2005 μέχρι και τις 28/3/2012, διάστημα κατά το οποίο η Αιτήτρια ζητούσε, επιτακτικά, από τους Καθ' ων η Αίτηση, να έχει συναντήσεις, μαζί τους, στα πλαίσια της ως άνω διαδικασίας. Μάλιστα, εντός της περιόδου 16/2/2005—21/7/2005 (ημερομηνία καταχώρησης της Αγωγής), η Εναγομένη, στην πιο πάνω Αγωγή, Εταιρεία, Unicars Ltd, εκπροσωπείτο, για κάποια περίοδο, από 2 δικηγορικά γραφεία, τα γραφεία των κ.κ. Παπαφιλίππου και Μουσιούττα. (δ) Η Αιτήτρια, στα πλαίσια της αγωγής υπ αρ. 5594 / 2005, κρίθηκε αναξιόπιστη, ως μάρτυρας, την οποία το Δικαστήριο έκρινε ότι προέβη σε ψευδείς δηλώσεις, υπερβολές και συγκρουόμενους ισχυρισμούς, γι' αυτό άλλωστε απέρριψε τη μαρτυρία της στο σύνολό της, χωρίς ενδοιασμό. (ε) Παρέλειψε να πληροφορήσει και/ή Θέσει υπόψη του Δικαστηρίου ότι κατά ή περί τις 12/11/2012, οι Καθ' ων η Αίτηση απέστειλαν επιστολή, ημ. 12/11/2012, προς τον Δικηγόρο Ευστάθιο Ευσταθίου, πληροφορώντας τον ότι προτίθενται να διεκδικήσουν, δικαστικώς, εξωδικαστικά έξοδα, εκ συνολικού ποσού € 18.720,00, προβαίνοντας, παράλληλα, σε πρόταση για συνολική διευθέτηση της υπόθεσης. (στ) Παρέλειψε να πληροφορήσει και/ή θέσει υπόψη του Δικαστηρίου ότι στη διαδικασία ψήφισης του Καταλόγου Εξόδων των Καθ' ων η Αίτηση, την 5/12/2012, εκπροσωπήθηκε από τον τότε Δικηγόρο της, κ. Ερμή Νεοκλέους, η ίδια, δε, ήταν παρούσα και έθεσε υπόψη της αρμόδιας Πρωτοκολλητού, το ποσόν των € 7.868,10, το οποίο είχε καταβάλει, σε διάφορες ημερομηνίες, τμηματικά, στο Γραφείο των Καθ' ων η Αίτηση, προσκομίζοντας και τις σχετικές αποδείξεις είσπραξης για το συνολικό ποσόν των € 7.868,
8. (ζ) Παρέλειψε να πληροφορήσει και/ή Θέσει υπόψη του Δικαστηρίου ότι, οι Καθ' ων η Αίτηση δεν έλαβαν μέρος στη διαδικασία ενώπιον της Επιτροπής Καθορισμού Εξωδικαστηριακής Αμοιβής, η οποία εξέδωσε Απόφαση στις 13/3/2013, καθ' ότι είχαν ήδη ξεκινήσει ενέργειες για διεκδίκηση, δικαστικώς, των οφειλομένων, προς το Γραφείο τους, από την Αιτήτρια, εξωδικαστηριακών εξόδων, η δε διαδικασία, με βάση τις σχετικές πρόνοιες των περί Ελαχίστων Ορίων Αμοιβής των Ασκούντων Δικηγορία (Εξωδικαστηριακές Υποθέσεις) Κανονισμών 1985 — 2006, είναι δυνητική και όχι επιτακτική. Η επιστολή των Καθ' ων η Αίτηση, ημ. 13/3/2013, είναι σχετική. Βεβαίως, οι Καθ' ων η Αίτηση αποπειράθηκαν, ουκ ολίγες φορές, με διαφορετικούς συναδέλφους, που, κατά καιρούς, εκπροσωπούσαν την Αιτήτρια, να βρουν συμβιβαστική λύση, μαζί της, στα πλαίσια της πάγιας πολιτικής τους, για επίλυση τέτοιου είδους διαφορών, με φιλικό τρόπο, χωρίς, δυστυχώς, να υπάρξει αποτέλεσμα, μέχρι σήμερα. (η) Ακόμη, η Αιτήτρια παρέλειψε να πληροφορήσει και/ή θέσει υπόψη του Δικαστηρίου, ότι, οι Καθ' ων η Αίτηση αποσύρθηκαν από την εκπροσώπηση της Αιτήτριας σε άλλη υπόθεση, που τους είχε αναθέσει, αναφορικά με διεκδίκηση αποζημιώσεων συνεπεία τροχαίου δυστυχήματος ημ. 22/11/2011, καθ' ότι η Αιτήτρια δεν είχε εξοφλήσει τα δικαστικά και εξωδικαστικά έξοδα της παρούσας Αγωγής, τα οποία της είχαν κοινοποιηθεί από τις 4/4/
9. Σχετική είναι η επιστολή των Καθ' ων η Αίτηση, προς την Αιτήτρια, ημ. 9/7/
11. Με την εν λόγω Αίτηση καταπατούνται, παράφορα, τα δικαιώματα των Καθ' ων η Αίτηση, τα οποία πηγάζουν από το Άρθρο 30 του Συντάγματος και το Άρθρο 6

(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για δίκη εντός ευλόγου χρόνου. 7 Η εν λόγω Αίτηση στηρίζεται σε λανθασμένη και/ή ελλιπή και/ή ανεπαρκή νομική βάση, απουσιάζει δε, παντελώς, αναφορά στην πρόνοια της Δ.47, των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, καθώς και στις πρόνοιες των Κανονισμών 14, 15, 16 και 17, των Περί Ελαχίστων Ορίων Αμοιβής των Ασκούντων Δικηγορία (Εξωδικαστηριακές Υποθέσεις) Κανονισμών του 1985, με αποτέλεσμα να μην προσδίδεται δικαιοδοσία στο Δικαστήριο να εξετάσει την ουσία της.

1. Η απόφαση, ημ. 13/3/2013, πάσχει, καθ' ότι δεν τηρήθηκε η διαδικασία, όπως αυτή προβλέπεται στους σχετικούς Κανονισμούς, δηλαδή υπήρξε κακή συμπεριφορά των μελών της Επιτροπής ή η εν λόγω Επιτροπή διεξήγαγε, παράτυπα, τη διαδικασία ή εξέδωσε παράτυπα τη ρηθείσα απόφαση, ημ. 13/3/2013, στα πλαίσια διεξαγωγής της εν λόγω διαδικασίας, παραβιάζοντας έτσι τα νόμιμα δικαιώματα των Καθ' ων η Αίτηση. Συγκεκριμένα: (α) Η απόφαση, ημ. 13/3/2013, στερείται επαρκούς αιτιολογίας. (β) Ελλείπει από την απόφαση, ημ. 13/3/2013, η ουσιώδης αναφορά στην αποστολή επιστολής, ημ. 13/3/2013, από τους Καθ' ων η Αίτηση, προς τον Πρόεδρο της Επιτροπής Καθορισμού Εξωδικαστηριακής Αμοιβής, στην οποία ανέφεραν, ότι είχαν ήδη ξεκινήσει ενέργειες για διεκδίκηση, δικαστικώς, των οφειλομένων, προς το γραφείο τους, από την Αιτήτρια, εξωδικαστηριακών εξόδων. Επίσης, υπέδειξαν, ότι δεν υφίσταται καμία πρόνοια στους περί Ελαχίστων Ορίων Αμοιβής των Ασκούντων Δικηγορία (Εξωδικαστηριακές Υποθέσεις) Κανονισμούς 1985 - 2006, η οποία να υποχρεώνει οιονδήποτε δικηγόρο να ζητήσει πιστοποίηση της αμοιβής του, για εξωδικαστηριακά έξοδα, μέσω της συγκεκριμένης Επιτροπής. Οι σχετικές πρόνοιες, των ως άνω κανονισμών, είναι δυνητικές και όχι επιτακτικές, κάτι το οποίο στηρίζεται στη Νομολογία των Δικαστηρίων μας. Καταλήγοντας, οι Καθ' ων η Αίτηση ενημέρωσαν, γραπτώς, τον Πρόεδρο της ρηθείσας Επιτροπής, ότι δε θα ελάμβαναν μέρος στη σχετική διαδικασία, κάτι το οποίο και έπραξαν. Προηγουμένως δε είχαν επικοινωνήσει, τηλεφωνικώς, με την κα XXXXX Γεωργίου - Σταυρινού, Γενική Διευθύντρια Γραφείου Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου, η οποία τους είχε προτρέψει να αποστείλουν την πιο πάνω επιστολή, επιβεβαιώνοντας και τη λήψη αυτής, πριν την έναρξη της σχετικής διαδικασίας. Επιπροσθέτως των πιο πάνω, στη σχετική Ειδοποίηση, ημ. 4/2/2013, του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου, εμφαίνεται η ώρα έναρξης της διαδικασίας, η οποία είναι μεταγενέστερη της ώρας αποστολής και λήψης της επιστολής των Καθ' ων η Αίτηση.
2. Η Αίτηση παραβιάζει τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης, αφού σε καμία περίπτωση δεν υπήρξε συμφωνία και/ή συγκατάθεση των Καθ' ων η Αίτηση, για διενέργεια της διαδικασίας, ως εναλλακτικό τρόπο επίλυσης της διαφοράς των διαδίκων, ενώπιον της εν λόγω Επιτροπής Καθορισμού Εξωδικαστηριακής Αμοιβής. Τουναντίον, οι Καθ' ων η Αίτηση είχαν δηλώσει, ξεκάθαρα, προφορικώς και γραπτώς, ότι δε Θα ελάμβαναν μέρος στη ρηθείσα διαδικασία, διά της επιστολής τους, ημ. 13/3/
4. Οι Περί Ελαχίστων Ορίων Αμοιβής των Ασκούντων Δικηγορία (Εξωδικαστηριακές Υποθέσεις) Κανονισμοί του 1985 - 2006, είναι παράνομοι, ως εκ τούτου άκυροι, καθ' ότι δεν υπάρχει πρόβλεψη για άσκηση ένδικου μέσου προς ακύρωση και/ή παραμερισμό της ουσίας των αποφάσεων, που εκδίδει η Επιτροπή. Πρόκειται περί νομικού εκτρώματος. Ως εκ τούτου, υφίσταται περιθώριο ουσιαστικού ελέγχου της απόφασης, ημ. 13/3/2013, μόνο στα πλαίσια της παρούσας Αίτησης, αφού η εν λόγω απόφαση δεν αποτελεί οριστική και τελική πράξη, υπό την έννοια ότι δεν καθορίζει ή επηρεάζει, τελεσίδικα, τα δικαιώματα των διαδίκων. Επίσης, η ρηθείσα απόφαση της Επιτροπής δε δύναται, από μόνη της, να αποτελέσει βάση αγωγής.
5. Παραχώρηση Άδειας και/ή Διατάγματος του Δικαστηρίου, που να επιτρέπει την εγγραφή και εκτέλεση της απόφασης, ημ. 13/3/2013, Θα έχει ως αποτέλεσμα στέρηση του, συνταγματικά κατοχυρωμένου, δικαιώματος των Καθ' ων η Αίτηση, για πρόσβαση στη δικαιοσύνη. Η υπαγωγή των Καθ' ων η Αίτηση στη δικαιοδοσία και απόφαση της Επιτροπής Καθορισμού Εξωδικαστηριακής Αμοιβής του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου, παραβιάζει και/ή στερεί το δικαίωμά τους για πρόσβαση σε ανεξάρτητο, αμερόληπτο και αρμόδιο Δικαστήριο, το οποίο Θα επιληφθεί του θέματος, για το οποίο επιθυμούν ν' ακουστούν, παραβιάζοντας και καταστρατηγώντας το Σύνταγμα και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Ε.Σ.Δ.Α.).
6. Σκοπός των Περί Ελαχίστων Ορίων Αμοιβής των Ασκούντων Δικηγορία (Εξωδικαστηριακές Υποθέσεις) Κανονισμοί του 1985 - 2006, είναι ο καθορισμός της εξωδικαστηριακής αμοιβής δικηγόρων. Ο περί Δικηγόρων Νόμος, Κεφ. 2, όπως τροποποιήθηκε με το Άρθρο 7 (α) του Ν. 98/84, προβλέπει, στο Άρθρο 24

(1)(ια) αυτού, ότι το Συμβούλιο του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου έχει, μεταξύ άλλων, την εξουσία «(ια) να καθορίζει τις αμοιβές των δικηγόρων για εξωδικαστηριακές υποθέσεις» και έχει, περαιτέρω, την εξουσία, δυνάμει της παραγράφου (ιβ) του ιδίου εδαφίου, «(ιβ) να εκδίδει κανονισμούς που να ρυθμίζουν και να καθορίζουν οποιοδήποτε από τα πιο πάνω Θέματα, υπό την επιφύλαξη ότι οι κανονισμοί αυτοί θα εγκριθούν από την πλειοψηφία της γενικής συνέλευσης των δικηγόρων». Οι Κανονισμοί αυτοί είναι οι Περί Ελαχίστων Ορίων Αμοιβής των Ασκούντων Δικηγορία (Εξωδικαστηριακές Υποθέσεις) Κανονισμοί του 1985 -

1. Οι εν λόγω Κανονισμοί εφαρμόζονται για παροχή υπηρεσιών από Δικηγόρους, αναφορικά με την αμοιβή των οποίων δεν υφίσταται καμία πρόνοια σε οποιουσδήποτε διαδικαστικούς κανονισμούς, που εκδόθηκαν, κατά καιρούς, από το Ανώτατο Δικαστήριο και περιλαμβάνει αστικές και ποινικές διαδικασίες. Είναι νομολογημένο, ότι, η τελεολογική μέθοδος ερμηνείας των νόμων (ideological, purposive interpretation) επιτρέπει οποτεδήποτε το κείμενο της νομοθεσίας παρέχει την ευχέρεια, την απόδοση της ερμηνείας εκείνης που αποτελεσματικότερα προωθεί την ευόδωση των κατά άλλα έκδηλων σκοπών του νομοθέτη. Ως εκ των πιο πάνω, είναι ξεκάθαρο, ότι, σε σχέση με τους εν λόγω Κανονισμούς, ο συγκεκριμένος σκοπός του νομοθέτη ήταν η κατοχύρωση μιας διαδικασίας υπολογισμού της εξωδικαστηριακής αμοιβής των Δικηγόρων, προς αποφυγή, ενδεχομένως, περαιτέρω, δικαστικών διαδικασιών, χωρίς ωστόσο η διαδικασία αυτή να είναι επιτακτική και υποχρεωτική για τον οιονδήποτε Δικηγόρο επιθυμεί να αξιώσει έξοδα και/ή αμοιβή του, για προσφερθείσες υπηρεσίες, εξωδικαστηριακής φύσεως.
2. Οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας, ως αυτοί διατυπώνονται στην παρούσα διαδικασία, έχουν λεχθεί και σε προγενέστερες άλλες ενδιάμεσες διαδικασίες, στα πλαίσια της Αγωγής υπ' αρ. 5594/2005, μετά την έκδοση της τελικής απόφασης, έχουν δε απορριφθεί από το εκάστοτε Δικαστήριο.
3. Η Αίτηση δεν έχει συνταχθεί δικονομικά ορθά και/ή πάσχει τυπικά και/ή δεν έχει περιβληφθεί με τον ορθό Δικονομικό Τύπο και/ή μορφή και ως εκ τούτου είναι ανυπόστατη και/ή άκυρη και/ή ανύπαρκτη.
4. Η εν λόγω απόφαση, ημ. 13/3/2013, δε φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης απόφασης και ούτε έχει εκδοθεί σε τύπο, που να δύναται να εκτελεστεί ως Απόφαση Δικαστηρίου.
5. Η απόφαση, ημ. 13/3/2013, επιδόθηκε, στους Καθ' ων η Αίτηση, με υπέρμετρη και/ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση, ήτοι την 7/10/2016, κάτι το οποίο δε δικαιολογεί την παραχώρηση Άδειας και/ή έκδοση Διατάγματος, ως το αιτητικό της Αίτησης, ημ. 9/11/
6. Η ένσταση των Καθ' ων η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του δικηγόρου Άγι Πετρίδη, στην οποία επαναλαμβάνονται και αναπτύσσονται οι σχετικοί λόγοι ένστασης. Διαδικασία Το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφασή του, ημερομηνίας 20.10.2017, έκρινε ότι η υπό εξέταση αίτηση δέον όπως εκδικαστεί με προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας. Έτσι κατά την ακρόαση της υπόθεσης η κάθε πλευρά προσκόμισε τη μαρτυρία της. Προς υποστήριξη της αίτησης μαρτυρία έδωσε η ίδια η Αιτήτρια και η κα XXXXX Σταυρινού, γενική διευθύντρια του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου. Για τους Καθ' ων η αίτηση, μαρτυρία έδωσε ο δικηγόρος Άγις Πετρίδης. Tο γεγονός ότι προσκομίστηκε προφορική μαρτυρία, δεν συνεπάγεται ότι το Δικαστήριο εκδίκασε το κατά πόσο οι Καθ' ων η αίτηση δικαιούνται ή όχι το πόσο της ισχυριζόμενης εξωδικαστηριακής αμοιβής αλλά επίδικο θέμα ήταν το κατά πόσο δύναται η απόφαση της εν λόγω Επιτροπής να εγγραφεί ως απόφαση Δικαστηρίου. Περαιτέρω, το γεγονός ότι η διαδικασία ενώπιόν μου δεν είναι τυπική ( Σχ. Αναφορικά με την Αίτηση των Cyllenius Holdings Ltd

(2008)1 Α.Α.Δ. 272), δεν συνεπάγεται ότι το Δικαστήριο κρίνει πρωτογενώς την ουσία του επίδικου δικαιώματος, το οποίο αποτέλεσε αντικείμενο της εκδίκασης στην Επιτροπή. To Δικαστήριο, στα πλαίσια της υπό εξέταση διαδικασίας, μπορεί να ακούσει επιχειρήματα ως προς τα ουσιαστικά κατ' ισχυρισμόν σφάλματα της απόφασης της επιτροπής ή λόγους ένστασης που άπτονται της νομιμότητας ή εγκυρότητας της διαδικασίας που έλαβε χώρα ενώπιον της Επιτροπής. Υπό το πρίσμα των ανωτέρω θα εξετάσω τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και θα προβώ σε αξιολόγηση της μαρτυρίας που σχετίζεται με τα επίδικα θέματα στην παρούσα. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Τσιαττές ν. Solomonides (Cartridges Industries) Ltd

(2009)1 A.A.Δ. 974 και Mirza Feiz Hasan v. Μιχάλη Ανδρέου, ECLI:CY:AD:2015:A803, Π.Ε 2/2011, ημερομηνίας 2.12.2015. Μαρτυρία Αιτήτριας Κατά την κυρίως εξέταση της Αιτήτριας κατατέθηκαν δέκα

(10)Τεκμήρια. Ως Τεκμήριο 1 κατατέθηκε δήλωση υπογεγραμμένη από την Αιτήτρια, ημερομηνίας 13.3.2007, ως Τεκμήριο 2 Δέσμη εγγράφων με τίτλο « αποδείξεις είσπραξης, ως Τεκμήριο 3 αντίγραφο επιστολής της Αιτήτριας προς την Επιτροπή Καθορισμού Εξωδικαστηριακής Αμοιβής του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου, ημερομηνίας 11.12.2012, ως Τεκμήριο 4 επιστολή των Καθ' ων η αίτηση προς την Αιτήτρια, ημερομηνίας 16.10.2012, ως Τεκμήριο 5 επιστολή Αιτήτριας προς την Επιτροπή Καθορισμού Εξωδικαστηριακής Αμοιβής του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου, ημερομηνίας 31.1.2013, ως Τεκμήριο 6 η επίδικη απόφαση της Επιτροπής ημερομηνίας, 13.3.2013, ως Τεκμήριο 7 επιστολή των Καθ' ων η αίτηση προς την Αιτήτρια, ημερομηνίας 9.7.2012, ως Τεκμήριο 8 απόδειξη είσπραξης, μαζί με ανάλυση λογαριασμού από τους Καθ' ων η αίτηση, ημερομηνίας 1.8.2012, ως Τεκμήριο 9 έγγραφο με τίτλο υπολογισμός τόκων από ελεγκτικό γραφείο C. Christofi και ως Τεκμήριο 10 επιστολή δικηγορικού γραφείου Ε. Ευσταθίου προς τους Καθ' ων η αίτηση, ημερομηνίας 28.12.

1. Κατά την κυρίως εξέτασή της η Αιτήτρια δήλωσε ότι περί το έτος 2005 απευθύνθηκε στους Καθ΄ων η αίτηση για να τους αναθέσει την προώθηση της αξίωσής της εναντίον της εταιρείας Unicars. Στα πλαίσια προετοιμασίας της υπόθεσης είχε κάποιες συναντήσεις με τον δικηγόρο Άγι Πετρίδη στο γραφείο των Καθ' ων η αίτηση. Στις 23.3.2012 εκδόθηκε απόφαση στην αγωγή που καταχώρησε η Αιτήτρια εναντίον της εταιρείας Unicars , με την οποία απορριπτόταν η αγωγή της. Τότε οι καθ' ων η αίτηση υπέβαλαν προς ψήφιση κατάλογο εξόδων εναντίον της Αιτήτριας. Ο εν λόγω κατάλογος ψηφίστηκε από την αρμόδια Πρωτοκολλητή του Ε/Δ Λευκωσίας στις 5.12.
2. Στη διαδικασία ψήφισης του καταλόγου η Αιτήτρια εκπροσωπήθηκε από συνήγορο, ο οποίος προσκόμισε αντίγραφα αποδείξεων για ποσά που είχε ήδη καταβάλει. Οι σχετικές αποδείξεις δεν έγιναν δεκτές από την Πρωτοκολλητή, στην ενώπιόν της διαδικασία, ενόψει της ένστασης του κ. Πετρίδη ότι αυτές αφορούσαν εξωδικαστηριακή αμοιβή. Ακολούθως η Αιτήτρια, την 11.12.2012, μέσω επιστολής της, ταυτόσημης ημερομηνίας, αποτάθηκε στην Επιτροπή Καθορισμού Εξωδικαστηριακής Αμοιβής του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου. Αφού της κοινοποιήθηκε η απόφαση της Πρωτοκολλητού του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, απέστειλε νέα επιστολή στην Επιτροπή με την οποία ενημέρωνε για τη νέα αυτή εξέλιξη. Η ακρόαση της υπόθεσης της Αιτήτριας εναντίον των Καθ΄ων η αίτηση, ενώπιον της επιτροπής, ορίσθηκε για τις 13.3.
3. Κατά την εν λόγω ημερομηνία οι Καθ' ων η αίτηση δεν εμφανίσθηκαν στη διαδικασία και η Επιτροπή προχώρησε στην έκδοση της απόφασης, η οποία αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας. Κατά την αντεξέτασή της επέμεινε ότι με τον Δικηγόρο της συναντήθηκε μόνο τέσσερις με πέντε φορές για προετοιμασία της υπόθεσής της. Αρνήθηκε την υποβολή ότι η υπόθεσή της ήταν ιδιάζουσας φύσης. Επέμεινε επίσης στη θέση ότι όποτε της ζητείτο να πληρώσει, πλήρωνε αλλά δέχθηκε παράλληλα ότι πλείστες εκ των αποδείξεων που αποτελούν το Τεκμήριο 2 καταγράφουν ότι αφορούν πληρωμή για δικαστηριακά και εξωδικαστηριακά έξοδα. Δήλωσε όμως ότι δε γνώριζε τη διαφορά μεταξύ δικαστηριακών και εξωδικαστηριακών εξόδων. Αποδέχθηκε επίσης ότι μετά την ψήφιση του καταλόγου εξόδων από την αρμόδια Πρωτοκολλητή δεν έλαβε μέτρα για αναθεώρησή του. Ανέφερε, επίσης, ότι δεν γνωρίζει η ίδια αν η απόφαση της Επιτροπής, με οποιοδήποτε τρόπο, κοινοποιήθηκε στους Καθ' ων η αίτηση από την ίδια την Επιτροπή. Δεύτερη μάρτυρας για την Αιτήτρια ήταν η XXXXX Γεωργίου Σταυρινού, Γενική Διευθύντρια του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου ΜΑ
4. Η ΜΑ2 κατέθεσε, ως Τεκμήριο 11, επιστολή των Καθ' ων η αίτηση, ημερομηνίας 13.3.2013, προς την Επιτροπή, ως Τεκμήριο 12 επιστολή της ιδίας προς τους Καθ' ων η αίτηση, ημερομηνίας 4.2.2013 και ως Τεκμήριο 13 επιστολή των Καθ΄ων η αίτηση προς την Αιτήτρια, ημερομηνίας 3.4.2012, στην οποία αναγραφόταν η αξίωση των Καθ' ων η αίτηση για καταβολή εξωδικαστηριακής αμοιβής. Η ΜΑ2 κατά την κυρίως εξέτασή της δήλωσε ότι στην Επιτροπή Καθορισμού Εξωδικαστηριακής αμοιβής έχουν δικαίωμα να αποτείνονται τόσο πολίτες όσο και δικηγόροι. Στην υπό εξέταση περίπτωση δήλωσε ότι η κα Στελλάκη αποτάθηκε στην Επιτροπή μέσω επιστολής, ημερομηνίας 11.12.
5. Δήλωσε επίσης ότι και η ίδια ενημέρωσε προφορικά τον κ. Πετρίδη σχετικά με την έγερση της διαδικασίας. Επίσης στις 4.2.2013 ενημέρωσε σχετικά το Δικηγορικό γραφείο Πολύκαρπος Πετρίδης αναφορικά με τον ορισμό, για ακρόαση της αίτησης που υπέβαλε η Αιτήτρια και παρέπεμψε στο Τεκμήριο
6. Επιπρόσθετα οι Καθ' ων η αίτηση απέστειλαν επιστολή, ημερομηνίας 13.3.2013, στην οποία ανέφεραν ότι δεν προτίθεντο να εμφανιστούν στη διαδικασία. Κατά την αντεξέτασή της δήλωσε ότι είναι δικηγόρος και εργάζεται 30 χρόνια στον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο. Αναφορικά με την επιστολή Τεκμήριο 11, δήλωσε ότι έλαβε γνώση στις 14.3.2013, γιατί στις 13 : 45 που έφθασε η επιστολή μέσω fax, η ίδια ήταν στην αίθουσα που συνεδρίαζε η επιτροπή. Σε κάθε περίπτωση, όμως, δήλωσε ότι η Επιτροπή δεν αποδέχεται επιστολές. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας για την πλευρά της Αιτήτριας μαρτυρία έδωσε ο δικηγόρος Άγις Πετρίδης ΜΚ
7. Ο ΜΚ1 κατέθεσε ως Τεκμήριο 14 αντίγραφο εγγράφου με τίτλο στοιχεία πελάτη, ημερομηνίας 16.2.2015, ως Τεκμήριο 15 αντίγραφο επιστολής από το Δικηγορικό γραφείο Χρύση Δημητριάδη, ημερομηνίας 17.5.2005, ως Τεκμήριο 16 απόδειξη είσπραξης, ημερομηνίας 22.7.2015, ως Τεκμήριο 17 αντίγραφο απόφασης του Ε/Δ Λευκωσίας στην αγωγή 5594/05, ημερομηνίας 28.3.2012, ως Τεκμήριο 18 αντίγραφο επιστολής, ημερομηνίας 12.11.2012, από τους Καθ΄ων η αίτηση, ως Τεκμήριο 19 Αντίγραφο επιστολής, ημερομηνίας 9.7.2012 από τους Καθ' ων η αίτηση, ως Τεκμήριο 20 Αναλυτική κατάσταση Εξωδικαστηριακών Εξόδων και ως Τεκμήριο 21 κατάλογο εξόδων στην αγωγή 5594/05, ημερομηνίας 9.7.
8. Κατά την κυρίως εξέτασή του ο ΜΚ1 αναφέρθηκε στη συνολική διάρκεια της σχέσης δικηγόρου-πελάτη μεταξύ των Καθ' ων η Αίτηση και της Αιτήτριας. Δήλωσε ότι κατά τον υπολογισμό της χρέωσης σχετικά με την εξωδικαστηριακή αμοιβή των Καθ' ων η αίτηση, έλαβε τα κριτήρια που απαριθμούνται στους Περί Ελαχίστων Ορίων Αμοιβής των Ασκούντων Δικηγορίαν (Εξωδικαστηριακαί Υποθέσεις) Κανονισμούς του 1985 -
9. Σε σχέση με το Τεκμήριο 1 που κατέθεσε η Αιτήτρια ανέφερε ότι αυτό υπογράφηκε, κατόπιν επιθυμίας της Αιτήτριας. Αφού ολοκληρώθηκε η διαδικασία της αγωγής 5594/2005 παραδόθηκαν στην Αιτήτρια οι καταστάσεις των οφειλόμενων Δικαστικών και Εξωδιακστηριακών εξόδων που ανέρχονταν στα ποσά των € 28.764,04 και € 18.720 αντίστοιχα. Η κατάσταση οφειλής για τα ισχυριζόμενα Εξωδικαστηριακά Έξοδα, ημερομηνίας 3.4.2012, όπως ανέφερε ο ίδιος, είναι το Τεκμήριο
10. Σύμφωνα με τον ΜΚ1, η Αιτήτρια μονομερώς αποτάθηκε στην Επιτροπή και σημείωσε ότι η σχετική διαδικασία είναι δυνητική και όχι επιτακτική. Παρέπεμψε στο Τεκμήριο 11 στο οποίο καταγραφόταν η θέση των Καθ΄ων η Αίτηση ότι δεν προτίθεντο να εμφανιστούν στη διαδικασία ενώπιον της Επιτροπής. Ο ΜΚ1 επανέλαβε τους λόγους ένστασης και ισχυρίστηκε ότι η απόφαση της Επιτροπής στερείται αιτιολογίας δίνοντας έμφαση στο γεγονός ότι η επιστολή των Καθ' ων η Αίτηση Τεκμήριο 11, δεν λήφθηκε υπόψιν από την Επιτροπή. Κατά την αντεξέτασή του παραδέχθηκε ότι η διαδικασία της Επιτροπής είναι ένας εναλλακτικός τρόπος επίλυσης διαφοράς που αφορά εξωδικαστηριακή αμοιβή και παραδέχθηκε ότι μέχρι σήμερα οι Καθ΄ων η αίτηση δεν καταχώρησαν οποιαδήποτε αγωγή εναντίον της Αιτήτριας σχετικά με την αξίωσή τους για καταβολή εξωδικαστηριακών εξόδων. Αρνήθηκε την υποβολή ότι δεν υφίστανται εξωδικαστηριακά έξοδα και επέμεινε στη θέση του ότι η Αιτήτρια οφείλει στους Καθ΄ων η αίτηση εξωδιακστηριακά έξοδα. Περαιτέρω αποδέχθηκε ότι οι Καθ΄ων η αίτηση κλήθηκαν νομότυπα στην Επιτροπή πλην όμως αρνήθηκαν να παραστούν. Αξιολόγηση Μαρτυρίας. Έχω παρακολουθήσει τους μάρτυρες στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, έχοντας την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις αντιδράσεις τους, φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο που απαντούν, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητά τους ή την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν, παράγοντες που, σύμφωνα με τη νομολογία, ενέχουν ιδιαίτερη σπουδαιότητα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας. Σχετική είναι η απόφαση C & A Pelecanos Associates Ltd v. Ανδρέα Πελεκάνου

(1999)1 Α.Α.Δ. 1273. Δεν παραγνωρίζω βέβαια ότι τα πιο πάνω στοιχεία μπορούν να προσδώσουν θετικότητα στη μαρτυρία ενός μάρτυρα, αλλά δεν μπορούν να αποτελέσουν τον αποκλειστικό λόγο για την αποδοχή της μαρτυρίας του. Σχετική είναι η απόφαση Νικολάου Νίκος ν. Aντώνη Παπαϊωάνου

(2011)1 Α.Α.Δ. 1797. Προσεγγίζω, συνεπώς, το καθήκον αξιολόγησης της μαρτυρίας ενός μάρτυρα με γνώμονα το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα, αλλά και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία, βλ. Ομήρου v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506. Περαιτέρω, όπου είναι δυνατό, η μαρτυρία εκάστου μάρτυρα συσχετίζεται, αντιπαραβάλλεται και διερευνάται με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων. Σχετική είναι η απόφαση Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα

(1992)1 Α.Α.Δ 1056 και η πρόσφατη απόφαση Κυριακίδης ν. Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, ECLI:CY:AD:2018:A179, Π.Ε 185/2012, ημερομηνίας 19.4.2018. Έχω επίσης κατά νου την αρχή ότι μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς, ενώ δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα . Σχετικές είναι οι αποφάσεις Kadis v. Nicolaou

(1986)1 C.L.R 212, 216 και Χρίστου ν. Khoreva

(2002)1(A) Α.Α.Δ. 45). Ασφαλώς, η πιο πάνω πορεία δεν είναι αναγκαίο να τηρηθεί αυστηρώς, όταν τα γεγονότα της υπόθεσης είναι μη αμφισβητούμενα. Σχετική είναι η απόφαση Κυριακίδης (ανωτέρω). Στην παρούσα υπόθεση παρατηρώ ότι τα ουσιώδη γεγονότα , που άπτονται των επίδικων, στην παρούσα, θεμάτων ουσιαστικά δεν αμφισβητούνται. Συνεπώς θα προχωρήσω να καταγράψω τα γεγονότα που αποτελούν κοινό έδαφος μεταξύ των διαδίκων. Γεγονότα που αποτελούν κοινό έδαφος. Η Αιτήτρια αποτάθηκε στους Καθ΄ων η αίτηση για τη νομική εκπροσώπησή της εναντίον της εταιρείας Unicars. Οι Καθ' ων η αίτηση συμφώνησαν όπως εκπροσωπήσουν την Αιτήτρια και καταχώρησαν σχετικά την αγωγή 5594/05 του Ε/Δ Λευκωσίας. Η Αιτήτρια την 13.3.2007 υπέγραψε δήλωση σχετικά με τον τρόπο χρέωσης από τους Καθ' ων η αίτηση, η οποία περιείχε πρόνοια για χρέωση εξωδικαστηριακής αμοιβής. Η εν λόγω αγωγή, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας απορρίφθηκε στις 23.3.

1. Ακολούθως οι Καθ' ων η αίτηση προχώρησαν με καταχώρηση καταλόγου εξόδων σχετικά με τα δικαστικά τους έξοδα και αξίωσαν επιπλέον από την Αιτήτρια μέσω του Τεκμήριου 13, επιστολή, ημερομηνίας 3.4.2012, ποσό εκ € 18.720, ως εξωδικαστηριακά έξοδα. Η Αιτήτρια αποτάθηκε στην Επιτροπή Καθορισμού Εξωδικαστηριακής αμοιβής του Δικηγορικού Συλλόγου. Η εν λόγω επιτροπή μέσω του Τεκμηρίου 12 κάλεσε τους Καθ' ων η αίτηση να εμφανισθούν ενώπιόν της την 13.3.
2. Οι Καθ'ων η αίτηση απάντησαν μέσω της επιστολής τους, Τεκμήριο 11, ημερομηνίας 13.3.2013, ότι δεν προτίθενται να παραστούν στη διαδικασία. Η Επιτροπή με απόφασή της, ημερομηνίας 13.3.2013, Τεκμήριο 6, αφού άκουσε μόνο την Αιτήτρια, αποφάσισε ότι δεν προσφέρθηκε εξωδικαστηριακή εργασία προς την Αιτήτρια από τους Καθ΄ων η αίτηση και απέρριψε το σημείωμα των Καθ΄ων η αίτηση, ημερομηνίας 3.4.201, Τεκμήριο 13, για τα ισχυριζόμενα εξωδικαστηριακά έξοδα. Ευρήματα Τα πιο πάνω αδιαμφισβήτητα γεγονότα καθίστανται τα ευρήματα του Δικαστηρίου. Νομική Πτυχή Η υπό κρίση αίτηση ερείδεται επί του άρθρου 16 Α των περί Ελαχίστων Ορίων Αμοιβής των Ασκούντων Δικηγορίαν (Εξωδικαστηριακές Υποθέσεις) Κανονισμών 1985 - 2006 (ως τροποποιήθηκαν). Αντισυνταγματικότητα του άρθρου 16 Α Μια εκ των βασικών θέσεων που αναπτύχθηκε από την πλευρά των Καθ' ων η αίτηση στην ένστασή τους , στη μαρτυρία αλλά και στην αγόρευσή τους, είναι ότι η διαδικασία του άρθρων 16 και 16 Α των Περί Ελαχίστων Ορίων Αμοιβής των Ασκούντων Δικηγορίαν (Εξωδικαστηριακές Υποθέσεις) Κανονισμών 1985 - 2006 παραβιάζει τις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης και το δικαίωμα των Καθ' ων η αίτηση για πρόσβαση στο Δικαστήριο. Παρόλο που δεν καταγράφεται στον σχετικό λόγο ένστασης ρητά, το δικαίωμα πρόσβασης στο Δικαστήριο κατοχυρώνεται στο άρθρο 30

(1)του Συντάγματος και επομένως οι Καθ' ων η αίτηση εγείρουν ζήτημα αντισυνταγματικότητας της διαδικασίας. Σχετικά με τη δυνατότητα εξέτασης ισχυρισμών περί αντισυνταγματικότητας παραπέμπω στο σύγγραμμα του Δρος Κώστα Παρασκευά Κυπριακό Συνταγματικό Δίκαιο Θεμελιώδη Δικαιώματα & Ελευθερίες, σελ. 44 παράγραφοι 182 και 183, όπου επεξηγείται ότι κάθε διάδικος έχει δικαίωμα σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, ακόμα και κατ' έφεση, να εγείρει ζητήματα αντισυνταγματικότητας νόμου ή αποφάσεως ουσιώδους για τη διάγνωση της εκκρεμούσας ενώπιον του δικαστηρίου διαφοράς. Αναφορικά με τον τρόπο που πρέπει να εγερθεί το ζήτημα της αντισυνταγματικότητας, ώστε να μπορεί να εξεταστεί, είναι η υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Δημητρίου

(2003)2 Α.Α,Δ.45, όπου τονίστηκε ότι είναι πάγια πρακτική των Δικαστηρίων να επιλαμβάνονται του θέματος μόνο, όταν αυτό εγείρεται από τους διαδίκους εξειδικευμένα και η απόφαση είναι απαραίτητη για την επίλυση της υπό εκδίκαση υπόθεσης. Στην παρούσα παρατηρώ ότι το ζήτημα της αντισυνταγματικότητας έχει τεθεί εξειδικευμένα στην ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση. Περαιτέρω διαφαίνεται ότι η απόφαση επί του εγειρόμενου σημείου είναι απαραίτητη για την επίλυση της διαφοράς, αφού τυχόν κρίση επί της αντισυνταγματικότητας των άρθρων που αποτέλεσαν το βάθρο της έκδοσης της επίδικης απόφασης, της Επιτροπής Καθορισμού Εξωδικαστηριακής αμοιβής, θα συμπαρασύρει και τη νομιμότητα και εγκυρότητα της ίδιας της απόφασης, της οποίας σκοπείται η εγγραφή. Το άρθρο 30 του Συντάγματος σε συνδυασμό με το άρθρο 16 Α των Περί Ελαχίστων Ορίων Αμοιβής των Ασκούντων Δικηγορίαν (Εξωδικαστηριακές Υποθέσεις) Κανονισμών 1985 - 2006 Το άρθρο 30

(1)διαλαμβάνει τα ακόλουθα : «Εις ουδένα δύναται ν' απαγορευθή η προσφυγή ενώπιον του δικαστηρίου, εις ο δικαιούται να προσφύγη δυνάμει του Συντάγματος. Η σύστασις δικαστικών επιτροπών ή εκτάκτων δικαστηρίων υπό οιονδήποτε όνομα απαγορεύεται.» Οι καθ' ων η αίτηση προέβαλαν ως λόγο ένστασης τον ισχυρισμό ότι η υπαγωγή τους στη δικαιοδοσία και η απόφαση της Επιτροπής Καθορισμού Εξωδικαστηριακής Αμοιβής του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου παραβιάζουν το δικαίωμά τους για πρόσβαση σε ανεξάρτητο, αμερόληπτο και αρμόδιο Δικαστήριο, το οποίο Θα επιληφθεί του θέματος, για το οποίο επιθυμούν ν' ακουστούν, παραβιάζοντας και καταστρατηγώντας το Σύνταγμα και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (Ε.Σ.Δ.Α.). Η πλευρά των Καθ' ων η αίτηση συνέδεσε το επιχείρημά της περί παραβίασης του δικαιώματος πρόσβασης στη Δικαιοσύνη με το ότι η διαδικασία ενώπιον της Επιτροπής Καθορισμού Εξωδικαστηριακής αμοιβής δεν είναι δεσμευτική αλλά δυνητική. Σύμφωνα με την ευπαίδευτη συνήγορο των Καθ' ων η αίτηση, εφόσον η προσφυγή στη διαδικασία της επιτροπής δεν είναι υποχρεωτική και οι Καθ' ων η αίτηση εξεδήλωσαν την πρόθεσή τους να μην εμφανισθούν ενώπιόν της, η Επιτροπή δεν μπορούσε να επιληφθεί της διαφοράς. Στον αντίποδα, ο ευπαίδευτος συνήγορος της Αιτήτριας εισηγήθηκε ότι όπως και στη διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου δεν υπάρχει υποχρέωση εμφάνισης έτσι δεν υπάρχει υποχρέωση εμφάνισης και στη διαδικασία ενώπιον της επιτροπής, με τις συνεπακόλουθες, σύμφωνα με τον κ. Βρυωνίδη, συνέπειες. Περαιτέρω ο κ. Βρυωνίδης εισηγήθηκε ότι δεν αποτελεί προϋπόθεση για τη λήψη έγκυρης απόφασης από την επιτροπή η συγκατάθεση και των δύο πλευρών για υπαγωγή τους στη διαδικασία. Εν πρώτοις σημειώνεται ότι στην παρούσα υπόθεση γίνεται δεκτό από τα μέρη ότι η διαδικασία ενώπιον της Επιτροπής είναι μια εναλλακτική διαδικασία επίλυσης διαφορών μεταξύ δικηγόρου και πελάτη, αναφορικά με την εξωδικαστηριακή αμοιβή του τελευταίου. Όπως γίνεται δεκτό στη νομολογία είναι δυνατή η υιοθέτηση εναλλακτικών διαδικασιών επίλυσης διαφορών, πέραν της επίλυσης διαφόρων μέσω της δικαστικής οδού. Κλασικό παράδειγμα εναλλακτικής διαδικασίας επίλυσης διαφορών είναι η διαδικασία διαιτησίας, η οποία, όπως έχει κριθεί, αποτελεί χαρακτηριστικό συμπλήρωμα κάθε σύγχρονου νομικού συστήματος. Σχετική είναι η απόφαση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας της Κένυας ν. Bank Fur Arbeit Uno Wirtschaft A.G

(1991)1 Α.Α.Δ. 585. Ασφαλώς το νομιμοποιητικό έρεισμα της διαιτητικής απόφασης είναι η εθελοντική υπαγωγή των μερών στη σχετική διαιτητική διαδικασία. Στην υπό κρίση υπόθεση το κύριο επιχείρημα των Καθ' ων η αίτηση, όπως προκύπτει από την ένστασή τους, τη μαρτυρία του ΜΚ1 και την αγόρευσή τους, ήταν το ότι , επειδή η προσφυγή στην Επιτροπή είναι δυνητική δεν μπορούν να δεσμευθούν από το αποτέλεσμα της απόφασής της, αφ΄ ης στιγμής δεν αποδέχτηκαν να συμμετάσχουν στη διαδικασία. Συναφώς, παρατηρείται ότι όντως το άρθρο 14 των περί Ελαχίστων Ορίων Αμοιβής των Ασκούντων Δικηγορίαν (Εξωδικαστηριακές Υποθέσεις) Κανονισμών 1985 - 2006, ορίζει ότι ο Δικηγόρος δύναται να προσφύγει στον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο, για πιστοποίηση της αμοιβής του. Επιπρόσθετα το άρθρο 17 απονέμει το ίδιο δικαίωμα και στον πελάτη του Δικηγόρου να προσφύγει στην εν λόγω επιτροπή. Τα άρθρα 16 και 16 Α προνοούν για τη σύσταση της Επιτροπής Καθορισμούς Εξωδικαστηριακής Αμοιβής και τον τρόπο εγγραφής των αποφάσεων αυτής. Συνεπώς, υπό την πιο πάνω έννοια, όντως η προσφυγή στη διαδικασία της επιτροπής αποτελεί δυνητική επιλογή και δεν είναι υποχρεωτική. Τονίζεται όμως ότι η υπό κρίση διαδικασία, καίτοι δυνητική, προβλέπεται από τους περί Ελαχίστων Ορίων Αμοιβής των Ασκούντων Δικηγορίαν (Εξωδικαστηριακές Υποθέσεις) κανονισμούς, οι οποίοι ρυθμίζουν την αμοιβή δικηγόρου και έχουν εκδοθεί κατά νομοθετική εξουσιοδότηση του άρθρου 24 του περί Δικηγόρων Νόμου, ο οποίος ρυθμίζει το επάγγελμα του Δικηγόρου. Τονίζεται ότι η νομιμότητα των εν λόγω κανονισμών και η εξουσία του δικηγορικού συλλόγου να εκδώσει αυτούς, κατ' εξουσιοδότηση του περί Δικηγόρων Νόμου νόμου, δεν αμφισβητήθηκαν. Επομένως το ερώτημα που αναδύεται είναι το κατά πόσο η πιο πάνω δυνητική διαδικασία, εφόσον ενεργοποιηθεί από τον δικηγόρο ή τον πελάτη, η μεταξύ τους διαφορά υπάγεται στη δικαιοδοσία της Επιτροπής ή εάν απαιτείται ρητή συγκατάθεση και των δύο διαδίκων, για να υπαχθεί η διαφορά τους στη δικαιοδοσία της Επιτροπής. Σχετικά παρατηρώ ότι η διαδικασία για πιστοποίηση της εξωδικαστηριακής αμοιβής δικηγόρου από την Επιτροπή αποτελεί διαδικασία που προβλέπεται από τους σχετικούς Κανονισμούς (ανωτέρω), οι οποίοι εκδόθηκαν κατά νομοθετική εξουσιοδότηση. Συνεπώς η διαδικασία που διεξάγεται ενώπιον της Επιτροπής αποτελεί μια εκ του Νόμου προβλεπόμενη, εναλλακτική διαδικασία επίλυσης διαφορών μεταξύ δικηγόρου-πελάτη, ως προς τον καθορισμό της εξωδικαστηριακής αμοιβής του δικηγόρου. Άλλωστε το γεγονός ότι η διαδικασία της Επιτροπής αποτελεί εναλλακτική δυνατότητα επίλυσης διαφοράς μεταξύ δικηγόρου έγινε δεκτό από τον ΜΚ1 στη μαρτυρία του. Εφόσον, λοιπόν, η υπό κρίση διαδικασία προβλέπεται από τον κανονισμό που διέπει τον καθορισμό της εξωδικαστηριακής αμοιβής των δικηγόρων, έπεται ότι τα πρόσωπα που ασκούν το επάγγελμα του δικηγόρου, εκουσίως, ως εκ της ιδιότητας τους υπάγονται στη διαδικασία της πιο πάνω επιτροπής. Το γεγονός ότι ο δικηγόρος δεν δίδει τη ρητή κάθε φορά συγκατάθεση στην ενεργοποίηση της δικαιοδοσίας της Επιτροπής, δεν σημαίνει ότι αυτός υπάγεται ακούσια στη δικαιοδοσίας της, ώστε να θεωρηθεί ότι παραβιάζεται το άρθρο 30

(1)του Συντάγματος και το δικαίωμα του δικηγόρου για πρόσβαση στο Δικαστήριο. Το επιχείρημα της ευπαιδεύτου συνηγόρου των Καθ' ων η αίτηση προσομοιάζει με τα επιχειρήματα που εγέρθηκαν στην απόφαση The Co - Operative Grocery of Vasillia v. Haralambos N. Primou and other

(1962)4 R.S.C.C.12. Στην πιο πάνω υπόθεση εξετάστηκε η αντισυνταγματικότητα των διατάξεων του τότε ισχύοντος άρθρου 53 του Περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου (Κεφ. 114) (The Co-operative Societies Law, Cap. 114), το οποίο προνοούσε επίσης για δυνατότητα και όχι υποχρέωση παραπομπής σε διαιτησία. Το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο έκρινε ότι το άρθρο 53 του Κεφ. 114 δεν παραβιάζει το άρθρο 30

(1)του Συντάγματος, τονίζοντας ότι τα μέλη των Συνεργατικών Εταιρειών υπάγονται εκουσίως σε διαιτητικές διαδικασίες δυνάμει του Νόμου. Ιδιαίτερα διαφωτιστική είναι η ακόλουθη περικοπή από την πιο πάνω απόφαση : «Coming now to the issue concerning Article 30, such Article safeguards, inter alia, the right of access to the court assigned to any person by or under the Constitution and also lays down that every person shall be entitled in the determination of his civil rights and obligations to a hearing before a court established by law. Article 30 also prohibits the establishment of judicial committees or exceptional courts. Voluntary arbitration does not violate against the above provisions of Article 30, simply because the rights safeguarded therein are such that they may be waived by any person entitled to them in respect of any particular subject or class of subjects and, moreover, such arbitration is, by its very nature, clearly distinguishable from judicial committees or exceptional courts. In the opinion of the Court the form of arbitration provided in section 53, though statutory, is in the nature of voluntary arbitration, for the purpose of Article 30, for the following reasons: Everybody is presumed to know the law and also, everybody is free to form or not to form a co-operative society, to join or not to join, to accept or not to accept office in, or employment with, such a society. Further, section 53 appears to be limited only to disputes concerning the internal administration of co-operative societies, as held in Hussein Shefik v The First Limassol Co-operative Savings Bank Limited, 19 C.L.R. p. 244 and Eleni Zenonos & others v Michael Mylonas & others, 19 C.L.R. p.259, with which decisions this Court sees no reason to disagree. It follows, therefore, that everybody who forms or becomes a member of, or accepts office in, or employment with, a cooperative society, as well as a co-operative society, as such, registered under CAP 114, must be presumed to have entered voluntarily into a legal relationship which includes as one of its terms and characteristics the form of arbitration provided under section 53 in respect of certain disputes. Thus, an agreement that disputes within the ambit of section 53 shall be determined in the manner prescribed therein comes into being and, it follows that the rights safeguarded as above, under Article 30, are deemed to have been waived, to that extent, as in any other case of voluntary arbitration.» Από την πιο πάνω απόφαση προκύπτει ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί η καταφυγή σε εναλλακτική διαδικασία επίλυσης κάποιας διαφοράς, όταν αυτή προβλέπεται από τον νόμο και όταν η θέσπιση του αποφασίζοντος οργάνου προβλέπεται σε νομοθετική διάταξη, η οποία ρυθμίζει την εκάστοτε υπό κρίση αναφυόμενη διαφορά. Υπό το φώς των πιο πάνω κρίνω ότι δυνάμει του άρθρων 14, 16, 16Α και 17 των περί Ελαχίστων Ορίων Αμοιβής των Ασκούντων Δικηγορίαν (Εξωδικαστηριακές Υποθέσεις) Κανονισμών 1985 - 2006 (ως τροποποιήθηκαν), οι Καθ' ων η αίτηση υπάγονταν εκουσίως για σκοπούς του άρθρου 30

(1)του Συντάγματος, στη διαδικασία της επιτροπής και το άρθρο 16 Α δεν προσκρούει στο άρθρο 30

(1)του Συντάγματος. Το γεγονός ότι οι Καθ' ων η αίτηση δήλωσαν ότι δεν επιθυμούν να παραστούν στη διαδικασία, χωρίς οποιαδήποτε άλλη εξήγηση και χωρίς να εγείρουν οποιοδήποτε ισχυρισμό περί παραβίασης των συνταγματικών τους δικαιωμάτων, δεν μπορεί να καταστήσει την ανάληψη της εκδίκασης της υπόθεσης ανεπίτρεπτη ή κατά παράβαση του Συντάγματος. Συνεπώς, το άρθρο 16Α των Κανονισμών αλλά και η διαδικασία της Επιτροπής δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι παραβιάζει το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα των Καθ' ων η αίτηση για πρόσβαση στο Δικαστήριο, ως επίσης ούτε και η υπαγωγή των Καθ΄ων αίτηση στη διαδικασία της Επιτροπής μπορεί να θεωρηθεί ότι παραβιάζει το άρθρο 30

(1)του Συντάγματος. Δεν προβλέπεται ένδικο μέσο εναντίον της απόφασης της Επιτροπής Αποτέλεσε λόγο ένστασης αλλά και αναπτύχθηκε από τη συνήγορο των Καθ' ων η αίτηση ο ισχυρισμός ότι, επειδή δεν προβλέπεται ένδικο μέσο εναντίον της απόφασης της επιτροπής εξωδικαστηριακής αμοιβής, η απόφαση δεν μπορεί να εγγραφεί. Το πιο πάνω ζήτημα επιλύεται από την απόφαση Αναφορικά με την Αίτηση των Cyllenius Holdings Ltd

(2008)1 Α.Α.Δ. 272, όπου το Δικαστήριο έκρινε ότι η εμφάνιση κατά τη διαδικασία για εγγραφή των αποφάσεων της Επιτροπής Καθορισμού Δικηγορικής Αμοιβής, δεν είναι τυπική. Εφόσον, λοιπόν, η εμφάνιση των Καθ΄ ων η αίτηση, στην υπό εξέταση διαδικασία δεν είναι τυπική, το γεγονός ότι δεν προβλέπεται συγκεκριμένο ένδικο μέσο κατά της απόφασης της Επιτροπής, δεν οδηγεί σε απόρριψη την αίτηση. Υπό το φως των ανωτέρω κρίνω ότι ο σχετικός λόγος ένστασης είναι απορριπτέος και απορρίπτεται. Η Αιτήτρια εξασφάλισε την απόφαση, ημ. 13/3/2013, αποκρύβοντας ουσιώδη γεγονότα και στοιχεία, από την Επιτροπή Καθορισμού Εξωδικαστηριακής Αμοιβής του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου και/ή επικαλέστηκε, κακόπιστα, ανυπόστατους ισχυρισμούς. Με τον λόγο ένστασης 5, οι Καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι η επίδικη απόφαση της Επιτροπής δεν πρέπει να εγγραφεί, καθότι η Αιτήτρια κατά την εκδίκαση της υπόθεσης στην Επιτροπή Καθορισμού Εξωδικαστηριακής αμοιβής, επικαλέστηκε κακόπιστους ισχυρισμούς. Ο σχετικός λόγος ένστασης άπτεται της ουσίας της διαφοράς στην οποία οι Καθ΄ων η αίτηση κλήθηκαν αλλά αρνήθηκαν να εμφανισθούν. Ενόψει της πιο πάνω παράλειψης, η Επιτροπή προχώρησε με βάση τα ενώπιόν της δεδομένα και εξέδωσε την υπό κρίση απόφαση. Η ενέργεια της Επιτροπής να προχωρήσει και να αποφασίσει την ενώπιόν της υπόθεση μόνο με βάση την εκδοχή της Αιτήτριας είναι επιτρεπτή σύμφωνα με τη Νομολογία και δεν απαιτείτο από την Επιτροπή να αναζητήσει άλλη μαρτυρία. Το μόνο που είχε να κρίνει η Επιτροπή ήταν το κατά πόσο, σύμφωνα με την αναντίλεκτη μαρτυρία της Αιτήτριας, αποδεικνυόταν η υπόθεσή της. Σχετική είναι η απόφαση Wynne Barry ν. David Costaki Mavronicola, ως διαχειριστή της περιουσίας του Kωστάκη Δαυίδ Mαυρονικόλα (ανίκανου προσώπου),

(2009)1 Α.Α.Δ. 1138. Επιπλέον σημειώνεται ότι το γεγονός ότι οι Καθ' ων η αίτηση παρέλειψαν να εμφανισθούν, ενώ κλήθηκαν νομότυπα, αποβαίνει καταλυτική, αφού η παράλειψή τους να προβάλουν ενώπιον της Επιτροπής, τους σχετικούς ισχυρισμούς, δεν επιτρέπει στο Δικαστήριο στο στάδιο αυτό να τους αποφασίσει. Οι σχετικές αιτιάσεις των Καθ' ων η αίτηση θα έπρεπε να προβληθούν ενώπιον της Επιτροπής και εάν απορρίπτονταν από την Επιτροπή, οι Καθ΄ων η αίτηση θα μπορούσαν να εγείρουν τους σχετικούς λόγους στα πλαίσια της παρούσας. Στο σημείο αυτό ισχύουν κατ' αναλογίαν τα όσα κρίθηκαν στην υπόθεση Κούλλουρου ν. Σ.Π.Ε Αθηαίνου

(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 987. Κακή συμπεριφορά Επιτροπής Με τον σχετικό λόγο ένστασης οι Καθ΄ ων η αίτηση διαμαρτύρονται ότι η επιτροπή επέδειξε κακή συμπεριφορά κατά την εκδίκαση της διαφοράς, καθότι δεν έλαβε υπόψη την επιστολή των Καθ' ων η αίτηση, με την οποία δήλωναν ότι δεν επιθυμούν να λάβουν μέρος στη διαδικασία. Η έννοια της κακής συμπεριφοράς προσώπων που ασκούν δικαστική ή οιονεί δικαστική εξουσία προσδιορίστηκε στην απόφαση Dynacon Limited κ.ά ν. Τράπεζα Κύπρου Λτδ

(1999)1 ΑΑΔ 717, όπου κρίθηκε ότι τα πρόσωπα που αναλαμβάνουν δικαστικά καθήκοντα πρέπει να επιδεικνύουν τη συμπεριφορά εκείνη η οποία αναμένεται από άτομο το οποίο λειτουργεί δικαστικά. Επίσης αναμένεται από αυτούς όπως συμπεριφέρονται κατά τρόπο σύμφωνο με την αποστολή του απρόσωπου και απερίσπαστου κριτή. Στην υπό κρίση υπόθεση ουδεμία μαρτυρία υπάρχει που να δεικνύει ότι τα μέλη της Επιτροπής ενήργησαν κατά τρόπο που δεν είναι σύμφωνος με την αποστολή του απρόσωπου και απερίσπαστου κριτή. Περαιτέρω το γεγονός ότι δεν έγινε αναφορά στην απόφαση της επιτροπής αναφορικά με την επιστολή των Καθ'ων η αίτηση, ημερομηνίας 13.3.2013, Τεκμήριο 11, δεν μπορεί να καταστήσει την απόφαση άκυρη ή τη διαδικασία παράτυπη. Εάν οι Καθ' ων η αίτηση διαφωνούσαν ή δεν αποδέχονταν τη διαδικασία, θα μπορούσαν να εμφανισθούν και να προβάλουν τη θέση τους ενώπιον της Επιτροπής. Η επικοινωνία και η προβολή επιχειρημάτων ενώπιον ενός δικαιοδοτικού οργάνου δεν μπορεί να διεξάγεται μέσω αποστολής επιστολών. Πέραν των πιο πάνω τονίζεται επίσης ότι οι Καθ΄ων η αίτηση, με το Τεκμήριο 11, δεν έθεσαν οποιοδήποτε ισχυρισμό περί αντισυνταγματικότητας και δεν ήγειραν οποιαδήποτε ένσταση ως προς τη δυνατότητα της Επιτροπής να επιληφθεί της διαφοράς. Επίσης οι Καθ' ων η αίτηση, με το Τεκμήριο 11, δεν είχαν προβεί σε οποιοδήποτε σχολιασμό των θέσεων και ισχυρισμών της Αιτήτριας αλλά αρκέστηκαν μόνο ν' αναφέρουν ότι αποφάσισαν όπως μη λάβουν μέρος, ενόψει του γεγονότος ότι οι σχετικές πρόνοιες είναι δυνητικές. Εφόσον λοιπόν το Τεκμήριο 11 δεν κατέγραφε οποιαδήποτε θέση ή ένσταση είτε επί της διαδικασίας είτε επί της ουσίας δεν καθίστατο αναγκαία η αναφορά σε αυτό στην απόφαση της Επιτροπής. Συνακόλουθα κρίνω ότι η μη αναφορά στην επιστολή των Καθ΄ ων η αίτηση, ημερομηνίας 13.3.2013, στο σώμα της απόφασης της Επιτροπής δεν μπορεί να καταστήσει τη διαδικασία παράτυπη ή την απόφαση αναιτιολόγητη. Ταυτόχρονα δεν διαπιστώνω ότι η απόφαση της Επιτροπής είναι καθ' οιονδήποτε τρόπο αναιτιολόγητη. Η αίτηση είναι παράτυπη Η κα Ζαχαριάδου προέβαλε τον ισχυρισμό ότι η κύρια αίτηση της αιτήτριας πάσχει, ένεκα του ότι δεν συμπεριλαμβάνεται στη νομική βάση της αίτησης η Δ.55 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Επί του προκειμένου ιδιαίτερα διαφωτιστική είναι η πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Aνδρέας Νεοκλέους & Σια ν. Cyllenius Holding Ltd Π.Ε 142/11 ημερομηνίας, 26.10.2016, όπου κρίθηκε ότι η μη συμπερίληψη του άρθρου 55 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών στην αίτηση για εγγραφή απόφασης της Επιτροπής Καθορισμού Εξωδικαστηριακής Αμοιβής δεν επηρεάζει την εγκυρότητα της αίτησης. Η πιο πάνω απόφαση ξεκαθαρίζει το ζήτημα της φύσης της υπό κρίση αίτησης και απαντά στον ισχυρισμό των Καθ' ων η αίτηση περί άκυρου δικονομικού διαβήματος. Η Καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης Αν και είχε εγερθεί σχετικός λόγος ένστασης, εντούτοις στην αγόρευση της συνηγόρου των Καθ΄ων η αίτηση, αυτός δεν αναπτύχθηκε. Επιπλέον ούτε στη μαρτυρία του ο ΜΚ1 εξήγησε πώς και με ποίο τρόπο η ισχυριζόμενη καθυστέρηση επηρέασε το δικαίωμα των Καθ΄ων η αίτηση στην εντός ευλόγου χρόνου εκδίκαση της υπόθεσης. Σημειώνεται ότι δεν υφίσταται στους σχετικούς Κανονισμούς ή στον Περί Δικηγόρων Νόμο προθεσμία εντός της οποίας όφειλε η Αιτήτρια να αποταθεί στο Δικαστήριο για εγγραφή της απόφασης της Επιτροπής. Επίσης δεν προσδιορίστηκε από τους Καθ΄ ων η αίτηση ποίας συγκεκριμένης διαδικασίας η εκδίκαση ήταν εκτός ευλόγου χρόνου. Συνεπώς ο πιο πάνω λόγος κρίνεται απορριπτέος και απορρίπτεται. Κατάληξη Ενόψει όλων των ανωτέρω κρίνω ότι η Αιτήτρια δικαιούται στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και δία του παρόντος εκδίδεται διάταγμα ως το Α της αίτησης. Ως προς τα έξοδα δεν βρίσκω λόγο να αποκλίνω από τον γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα. Συνακόλουθα τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της Αιτητρίας και εναντίον των Καθ΄ων η αίτηση, ως αυτά υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ............... Μ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Ε.Δ ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο