ΑΓΑΠΙΟΥ κ.α. ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, μέσω του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Αρ. Αγωγής: 790/17, 13/9/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A499 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Ν. Γ. Σάντη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 790/17 Μεταξύ:
- ΑΓΑΠΙΟΥ και Άλλων Εναγόντων και ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, μέσω του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Εναγομένου --------------------- Αίτηση Ημερομηνίας 22.6.18 Για Τροποποίηση Υπεράσπισης ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 13 Σεπτεμβρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Εναγόμενο/Αιτητή: Η κ. Θ. Μαυρομουστάκη, Ανώτερη Δικηγόρος της Δημοκρατίας. Για τους Ενάγοντες/Καθ' ων η αίτηση: Ο κ. Π. Μαυρής, για Ελένη Βραχίμη & Σία (ΔΘ35). ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Απευθείας Από Την Έδρα) Ζητείται η έκδοση διατάγματος τροποποίησης της Υπεράσπισης, ως εξής: «
- Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να επιτρέπεται και/ή να διατάσσεται η τροποποίηση της Υπεράσπισης του εναγομένου ως ακολούθως: Α) Με τη προσθήκη νέας παραγράφου με αριθμό 1Α πριν την παράγραφο 1 της υπεράσπισης ως ακολούθως: « 1Α. Ο εναγόμενος εγείρει προδικαστική ένσταση ως προς το ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο στερείται αρμοδιότητας και/ή δικαιοδοσίας και/ή εξουσίας να εκδικάσει την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή διότι: (α). Η βάση της αγωγής άπτεται θεμάτων διοικητικού δικαίου και/ή συνιστά εκτελεστή διοικητική πράξη, η οποία ουδέποτε προσεβλήθη δεόντως στο αρμόδιο Διοικητικό Δικαστήριο το οποίο έχει αποκλειστική αρμοδιότητα για την κρίση της νομιμότητας της. (β). Οι ενάγοντες δεν προσέβαλαν δεόντως την απόφαση της διοίκησης για την μη απόδοση σε αυτούς συνταξιοδοτικών ωφελημάτων που να πηγάζουν από το γεγονός ότι οι οικείοι τους είναι αγνοούμενος συνεπεία της Τουρκικής Εισβολής, καλούν δε το Δικαστήριο να ενεργήσει ως Διοικητικό Δικαστήριο και να κρίνει εκτελεστή διοικητική πράξη δηλαδή τον τρόπο εφαρμογής της σχετικής νομοθεσίας και Κανονισμών στην περίπτωση των εναγόντων, κάτι που δύναται να κριθεί μόνο στα πλαίσια αναθεωρητικού ελέγχου από το Διοικητικό Δικαστήριο. (γ). Η αγωγή είναι πρόωρη αφού δεν έχει προηγηθεί η δέουσα αίτηση στη Διοίκηση και η δέουσα προσβολή της όποιας ληφθείσας από την Διοίκηση απόφασης. » Β). Με την προσθήκη στο τέλος της παραγράφου 5 της υπεράσπισης της ακόλουθης υποπαραγράφου (δ): «Ο εναγόμενος αναφέρει τέλος πως οι ενάγοντες ουδέποτε πριν την καταχώριση της παρούσας αγωγής παραπονέθηκαν ή προσέβαλαν την επίδικη απόφαση της Διοίκησης και/ή τον τρόπο με τον οποίο η Διοίκηση εφάρμοσε την υφιστάμενη σχετική νομοθεσία και Κανονισμούς.» Γ). Με την προσθήκη στην παράγραφο 7 της υπεράσπισης στην 3η γραμμή, μεταξύ των λέξεων «επαναλαμβάνει» και «την» της φράσης « την πιο πάνω προδικαστική του ένσταση και». .................................................». Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση ασκούμενης δικηγόρου στην υπηρεσία του εναγομένου/αιτητή όπου και παρατίθενται συνοπτικώς πλην όμως εναργώς, οι θέσεις του, ως ακολούθως: « .................................................
- Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο υπόθεση, αφορά αξιώσεις των εναγόντων που προκύπτουν από την μη παροχή σε αυτούς συνταξιοδοτικών ωφελημάτων που να προκύπτουν από το γεγονός ότι οικεία τους πρόσωπα είναι αγνοούμενοι συνεπεία της Τουρκικής Εισβολής.
- Το ίδιο θέμα ηγέρθη και σε πανομοιότυπη αγωγή ενώπιον άλλου Δικαστηρίου, κατά την εκδίκαση της οποίας το Σεβαστό Δικαστήριο ήγειρε θέμα έλλειψης δικαιοδοσίας του για εκδίκαση της συγκεκριμένης αγωγής.
- Μελετώντας το θέμα που προέκυψε, καταλήξαμε στο ότι πράγματι εγείρεται σοβαρό θέμα δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου να κρίνει εκείνη την υπόθεση και κατ επέκταση την υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, όπου τα θέματα που εγείρονται είναι τα ίδια. Τέτοιο θέμα είναι εξαιρετικά σοβαρό, έτσι ώστε το Δικαστήριο να δύναται να το εξετάσει από μόνο του εάν προκύψει. Κατά τη μελέτη όμως της υπόθεσης κρίναμε σκόπιμο να το εγείρουμε ξεκάθαρα ενώπιον του Σεβαστού Δικαστηρίου για απόφαση.
- Εξ όσων κάλλιον πιστεύω, είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης και των διαδίκων, να εκτεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου το θέμα της δικαιοδοσίας του και τα γεγονότα από τα οποία προκύπτει έτσι ώστε να μην υπερβεί αυτήν καθ οιονδήποτε τρόπο.
- Σε περίπτωση έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων δεν θα τροποποιηθεί η βάση της Υπεράσπισης ούτε θα εγερθούν καινοφανείς ισχυρισμοί ή ισχυρισμοί οι οποίοι δεν ήταν εις γνώσιν των εναγόντων. Είναι ξεκάθαρο πως η αιτούμενη τροποποίηση σκοπεί στο να μην επιτραπεί η εκδίκαση της παρούσας διαφοράς από αναρμόδιο Δικαστήριο.
- Εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω, ενδεχόμενη επιτυχία της υπό εκδίκαση αίτησης θα σημαίνει την παρουσίαση της υπόθεσης στην ορθή της διάσταση. .................................................». Υπάρχει ένσταση στο αίτημα, με τους λόγους (εννέα εν συνόλω), να αποτυπώνονται στο σώμα της Ειδοποίησης Περί Προθέσεως Ενστάσεως. Απαύγασμα τους είναι ότι δεν ικανοποιούνται οι κανονιστικές προϋποθέσεις για έγκριση του αιτήματος, πέραν του ότι τα όσα αναφέρονται ως θεμελιωτικά αυτού κάθε άλλο παρά ως τέτοια μπορούν να θεωρηθούν αφού αποκλίνουν ουσιωδώς και από τα όσα η νομολογία αναγνωρίζει ως λόγους έγκρισης τέτοιων αιτημάτων, με το υφιστάμενο αίτημα να είναι και καταχρηστικό διότι υπήρξε συν τοις άλλοις και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην υποβολή ως και ανεπαρκής επίρρωση του. Αυτά ως σύνοψη. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση είναι σύντομη και δεν καταγράφει κάτι το διαφορετικό από την περίληψη που μόλις επιχείρησα. Μελέτησα στην πλήρη τους μορφή την αίτηση, την ένσταση, τις συνημμένες ένορκες δηλώσεις και τις γραπτές αγορεύσεις των συνηγόρων, τους οποίους άκουσα και προφορικώς. Θεωρώ ότι συντρέχουν τα προαπαιτούμενα για αποδοχή του αιτήματος, το οποίο εμπίπτει τετραγωνισμένα εντός των προβλέψεων της Δ.25 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Τούτο επειδή, εξ αφορμής δικαιοδοτικού ζητήματος που ήγειρε αυτοβούλως το Δικαστήριο σε άλλη πανομοιότυπη αγωγή, κρίθηκε ότι μια τέτοια παράμετρος, εξαιρετικά σοβαρή ως είναι εκ της φύσης της, θα έπρεπε να δικογραφηθεί στην Υπεράσπιση για σκοπούς δικονομικής βεβαιότητας και προστασίας όλων των διαδίκων. Συνάγεται ότι η μη συμπερίληψη των δικαιοδοτικών ζητημάτων που επιθυμεί να συμπεριλάβει στην Υπεράσπιση ο εναγόμενος/αιτητής, οφείλεται σε καλόπιστη παραδρομή κατά τη σύνταξη του δικογράφου. Κάποια καθυστέρηση (εν τη ευρεία εννοία του όρου) στην υποβολή της αίτησης μπορεί να υπήρξε, δεν είναι όμως τούτο το κρίσιμο κριτήριο που μέλει εν προκειμένω. Κριτήριο είναι η υπέρμετρη καθυστέρηση η οποία, ωστόσο, ακόμη και αν διαπιστωθεί, που δεν είναι τώρα η περίπτωση, δεν αποκλείει απαρεγκλίτως την ενάσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ μιας τέτοιας τροποποίησης, εάν κριθεί πως αυτό επιτάσσει το δίκαιο του πράγματος. Καμία κακοπιστία ενυπάρχει. Απεναντίας το τι προκύπτει είναι η αντίληψη του εναγομένου/αιτητή πως τα αιτούμενα πρέπει να συμπεριληφθούν στη δικογραφία για να δοθεί έτσι η δυνατότητα στο Δικαστήριο αλλά και στους ενάγοντες/καθ' ων η αίτηση να πραγματευτούν το ζήτημα στο πλαίσιο της δίκης χωρίς να χρειαστεί, όπως έγινε και στην άλλη παρόμοια περίπτωση που προέταξε ο εναγόμενος/αιτητής, τα περί δικαιοδοσίας να εγερθούν από το Δικαστήριο ex proprio motu, δίχως εννοείται να αποφαίνομαι με αυτό τελεσιδίκως για το ευσταθές ή όχι μιας τέτοιας προβληματικής. Κανείς από τους λόγους ένστασης ευσταθεί. Το αίτημα εγκρίνεται. Εκδίδεται διάταγμα ως η αίτηση. Να ακολουθηθούν οι Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμοί. Τα έξοδα της αίτησης και όσα έξοδα χάνονται ένεκα της τροποποίησης επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων/καθ' ων η αίτηση και εναντίον του εναγομένου/αιτητή, ως τούτα θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.) ........... Ν. Γ. Σάντης, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΔ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο