ΠΕΤΡΗ ν. ΠΕΤΡΗ κ.α., Αρ. Αγωγής: 3732/2017, 28/9/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A525 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3732/2017 Μεταξύ: XXXXX ΠΕΤΡΗ Ενάγουσας και
- XXXXX ΠΕΤΡΗ
- XXXXX ΠΕΤΡΗ
- XXXXX ΚΟΥΜΕΤΤΟΥ
- XXXXX ΚΟΥΜΕΤΤΟΥ Εναγομένων ------------------------ Αίτηση Εναγόμενων-Αιτητών ημερομηνίας 8.5.2018 για Παρεμπίπτοντα Διατάγματα ------------------------ 28 Σεπτεμβρίου,
- Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους-Αιτητές: κ. Χρ. Ματθαίου Για Ενάγουσα-Καθ' ης η Αίτηση και για Ιωσήφ Πετρή: κα Ν. Κληρίδου διά Νίκη Κληρίδου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Για καλύτερη κατανόηση των προς απόφαση ζητημάτων, θεωρώ χρήσιμο να προβώ σε μια σύντομη αναφορά των γεγονότων που προηγήθηκαν της υπό κρίση Aίτησης. Με την αγωγή, η Ενάγουσα αξιώνει, μεταξύ άλλων, αποζημιώσεις για ψυχική οδύνη, συνεπεία ισχυριζόμενης παρενόχλησής της από τους Εναγόμενους καθώς και διάταγμα που να απαγορεύει στους Εναγόμενους να εισέρχονται στην κατοικία της, να την παρενοχλούν, να την απειλούν, να την παρακολουθούν ή να επικοινωνούν μαζί της. Σύμφωνα με τις δικογραφημένες της θέσεις, είναι παντρεμένη με τον κ. XXXXX Πετρή και διαμένουν μαζί. Ο σύζυγος της είναι αδερφός των Εναγόμενων 1, 2 και 3 και ο Εναγόμενος 4 είναι σύζυγος της Εναγόμενης
- Ο σύζυγος της πάσχει από τη νόσο του κινητικού νευρώνα (νόσο A.L.S.) και είναι τετραπληγικός. Ισχυρίζεται ότι μεταξύ της και των Εναγομένων υπάρχουν διαφορές που αφορούν, μεταξύ άλλων, την περιουσία του συζύγου της και ότι αυτοί έπεισαν τον σύζυγο της να μεταβιβάσει στους ίδιους και σε άλλα συγγενικά τους πρόσωπα μεγάλο μέρος της περιουσίας του. Συνεχίζει λέγοντας ότι δέχεται απειλές από τους Εναγόμενους, οι οποίοι εισέρχονται στο σπίτι της χωρίς άδεια και την βρίζουν. Αναφέρεται και σε συγκεκριμένο περιστατικό που έλαβε χώρα στις 7.9.2017 κατά το οποίο, ισχυρίζεται ότι, οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 εισήλθαν στην οικία της, την έβρισαν, της επιτέθηκαν λεκτικά ενώ ο Εναγόμενος 1 της επιτέθηκε και την τραυμάτισε. Για το εν λόγω περιστατικό αναφέρει ότι έγιναν εκατέρωθεν καταγγελίες στην αστυνομία. Ταυτόχρονα με την καταχώρηση της αγωγής, η Ενάγουσα καταχώρησε και αίτηση στα πλαίσια της οποίας, κατόπιν ακρόασης, εκδόθηκαν παρεμπίπτοντα διατάγματα με τα οποία απαγορεύτηκε στους Εναγόμενους, είτε προσωπικά είτε μέσω αντιπροσώπων τους, να εισέρχονται στην κατοικία της, να την παρενοχλούν, απειλούν, παρακολουθούν, επεμβαίνουν στο άτομό της, να της τηλεφωνούν ή να επικοινωνούν μαζί της με οποιοδήποτε άλλο τρόπο και να την ακολουθούν. Οι Εναγόμενοι καταχώρησαν Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση με την οποία, μεταξύ άλλων, συμφωνούν ότι ο σύζυγος της Ενάγουσας πάσχει από τη νόσο του κινητικού σωλήνα (νόσο ALS) και είναι τετραπληγικός. Περαιτέρω, ισχυρίζονται ότι ο κ. XXXXX Πετρή έχει πλήρη διαύγεια πνεύματος και σώας τας φρένας και έχει διανέμει την περιουσία του ελεύθερα, σύμφωνα με τις επιθυμίες του. Αρνούνται τη συμπεριφορά που τους καταλογίζει η Ενάγουσα και ισχυρίζονται ότι μοναδική τους μέριμνα είναι η φροντίδα του και επικοινωνία με τον κ. XXXXX Πετρή. Σε σχέση με το περιστατικό στις 7.9.2017 οι Εναγόμενοι αρνούνται ότι τα γεγονότα εξελίχθηκαν όπως ισχυρίζεται η Ενάγουσα και υποστηρίζουν ότι τα τραύματα της Ενάγουσας προκλήθηκαν στην προσπάθεια του Εναγόμενου 1 να την απωθήσει μετά που εκείνη τους επιτέθηκε. Ισχυρίζονται περαιτέρω ότι η Ενάγουσα τους δυσφημίζει και εξυβρίζει, ότι η περίθαλψη που παρέχει η Ενάγουσα στον σύζυγο της δεν είναι επαρκής και κατάλληλη και ότι τους εμποδίζει να έχουν επικοινωνία μαζί του. Καταλήγουν αξιώνοντας ανταπαιτητικά, μεταξύ άλλων, «διάταγμα με το οποίο να ρυθμίζεται το δικαίωμα επικοινωνίας τους με το σύζυγο της Ενάγουσας στον εκάστοτε τόπο διαμονής του, χωρίς την παρουσία της Ενάγουσας» καθώς και αποζημιώσεις για δυσφήμιση και επίθεση. Ακολούθησε η καταχώρηση της παρούσας Αίτησης από τους Εναγόμενους-Αιτητές. Με την υπό κρίση Αίτηση, η οποία καταχωρήθηκε μονομερώς, οι Εναγόμενοι-Αιτητές ζητούν από το Δικαστήριο την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων που να επιτρέπουν, ρυθμίζουν και καθορίζουν το δικαίωμα επικοινωνίας των Εναγόμενων με τον σύζυγο της Ενάγουσας και που να διατάζει την Ενάγουσα να επιτρέπει την επικοινωνία των Εναγομένων με τον σύζυγο της. Τα γεγονότα επί των οποίων εδράζεται η Αίτηση εκτίθενται σε δύο ένορκες δηλώσεις του Εναγόμενου 2 στις οποίες, ουσιαστικά, διατυπώνει ξανά τις θέσεις που οι Εναγόμενοι εκφράζουν στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση τους. Στέκομαι ιδιαίτερα στην αναφορά του ενόρκως δηλούντα ότι ο XXXXX Πετρής «είναι σοβαρά άρρωστος, πάσχει από την ασθένεια A.L.S. (νόσος του κινητικού νευρώνα) και είναι τετραπληγικός, όμως έχει σώας τα φρένας, πλήρη διαύγεια πνεύματος και επικοινωνεί πλήρως με το περιβάλλον». Προς επίρρωση της θέσης αυτής, επισυνάπτει και ιατρική γνωμάτευση του Δρ XXXXX Κλεόπα, Ειδικού Νευρολόγου στο Ινστιτούτο Νευρολογίας & Γενετικής Κύπρου ημερομηνίας 1.9.2015 (Τεκμήριο 3 της ένορκης του δήλωσης) σύμφωνα με την οποία «Ο [XXXXX Πετρή] με διάγνωση νόσο του κινητικού νευρώνα δεν παρουσιάζει οποιαδήποτε συμπτώματα άνοιας και μπορεί να λαμβάνει αποφάσεις για όλα τα θέματα που τον αφορούν». Παρά το ότι η Αίτηση είχε καταχωρηθεί ως μονομερής, το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες για επίδοση της τόσο στην Ενάγουσα όσο και στον σύζυγο της, τον οποίο αφορούν τα αιτούμενα διατάγματα. Η Αίτηση επιδόθηκε προσωπικά στον σύζυγο της Ενάγουσας, κ. XXXXX Πετρή στις 21.5.
- Μετά την επίδοση, καταχωρήθηκε στις 5.6.2018 στο φάκελο του Δικαστηρίου έντυπο διορισμού δικηγόρου με το οποίο ο σύζυγος της Ενάγουσας, κ. XXXXX Πετρής, εξουσιοδοτεί το δικηγορικό γραφείο Νίκη Κληρίδου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. να τον εκπροσωπήσουν στη διαδικασία. Σε αυτό τίθεται το αποτύπωμα του κ. XXXXX Πετρή και φέρει την ακόλουθη δήλωση από τον πιστοποιούντα υπάλληλο XXXXX Τσουτζούκη, «Πιστοποιώ ότι το περιεχόμενο του παρόντος εγγράφου διορισμού δικηγόρου ανεγνώσθη από εμένα στον κ. XXXXX Πετρή και έγινε δεκτό από αυτόν, και προς επιβεβαίωση της αποδοχής του έθεσε το σημείο του στην παρουσία μου.» Οι δικηγόροι του κ. XXXXX Πετρή εμφανίστηκαν στο Δικαστήριο και δήλωσαν και καταγράφηκε στα πρακτικά η θέση του κ. XXXXX Πετρή ότι «δεν επιθυμεί να έχει επικοινωνία με τους αιτητές, δεδομένου ότι δεν αποσύρουν τις διαδικασίες που καταχώρησαν εναντίον της συζύγου του». Περαιτέρω, καταχωρήθηκε στις 11.6.2018 και ειδοποίηση «ότι η XXXXX ΠΕΤΡΗ και ο XXXXX ΠΕΤΡΗ προτίθενται να ενστούν» στην Αίτηση. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Ενάγουσας. Μεταξύ των λόγων ένστασης που προβάλλει περιλαμβάνεται το ότι «οι αιτητές δεν νομιμοποιούνται να ζητούν την αιτούμενη θεραπεία ή να ζητούν διατάγματα τα οποία αφορούν άτομο το οποίο δεν είναι διάδικος». Οι προϋποθέσεις που καθορίζει ο Νόμος για την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων είναι καλά γνωστές και έχουν αναλυθεί εκτεταμένα και κατ' επανάληψη στη νομολογία. Η γενική εξουσία του Δικαστηρίου να εκδίδει παρεμπίπτοντα διατάγματα παρέχεται από το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
- Οι διατάξεις του άρθρου 32
(1)του Ν.14/60 προβλέπουν ότι η έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, νοουμένου ότι πληρούνται σωρευτικά οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (α) ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, (β) ότι υπάρχει πιθανότητα ο αιτών διάδικος να δικαιούται σε θεραπεία, (γ) ότι εκτός αν εκδοθεί το ενδιάμεσο διάταγμα θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη στο μέλλον, και Επιπρόσθετα, το Δικαστήριο εκδίδει ενδιάμεσο διάταγμα μόνο εφόσον ικανοποιηθεί ότι αυτό θα ήταν δίκαιο ή πρόσφορο υπό τις περιστάσεις. Σημειώνω παρενθετικά μόνο ότι το δικαίωμα σε εναγόμενο να διεκδικήσει την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος στα πλαίσια αγωγής δόθηκε μετά την τροποποίηση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 με τον νόμο 17(Ι)/
- Η προηγούμενη διατύπωση της συγκεκριμένης διάταξης παρείχε το δικαίωμα αυτό μόνο στον «ενάγοντα» ενώ μετά την τροποποίηση το δικαίωμα επεκτάθηκε στον «αιτούντα διάδικο»[1]. Προσεγγίζοντας τα ενώπιον μου δεδομένα, έχω κατά νου ότι στα πλαίσια εξέτασης μιας αίτησης για έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της ουσίας της αγωγής αλλά περιορίζεται να διακριβώσει εάν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος[2]. Η νομολογία καθορίζει με ποιο τρόπο το Δικαστήριο πρέπει να προσεγγίζει τις προαναφερόμενες προϋποθέσεις για έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων[3]. Η πρώτη και η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/60 είναι, μέχρι ενός σημείου, αλληλένδετες. Η πρώτη προϋπόθεση αφορά το κατά πόσο ο αιτητής έχει καταδείξει ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση στην αγωγή[4] και για να την ικανοποιήσει πρέπει να δείξει ότι αποκαλύπτεται ουσιαστική βάση αγωγής. Σε σχέση με τη δεύτερη προϋπόθεση, ο αιτητής πρέπει να καταδείξει ότι έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας στην αγωγή. Πρέπει δηλαδή να καταδείξει ότι έχει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων[5] να επιτύχει στις αξιώσεις που εγείρει[6]. Ξεκινώ από τις δύο αυτές προϋποθέσεις. Σημειώνω ότι τα παρεμπίπτοντα διατάγματα που διεκδικούν οι Εναγόμενοι συναρτώνται με τις αξιώσεις που εγείρουν ανταπαιτητικά για «διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ρυθμίζεται το δικαίωμα επικοινωνίας τους με το σύζυγο της Ενάγουσας στον εκάστοτε τόπο διαμονής του, χωρίς την παρουσία της Ενάγουσας.» και «διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει την Ενάγουσα να μην παρευρίσκεται κατά και/ή να μην εμποδίζει καθ' οιονδήποτε τρόπο την επικοινωνία του συζύγου της XXXXX Πετρή με τους Εναγόμενους 1, 2, 3 και 4.». Οι υπόλοιπες αξιώσεις των Εναγομένων στα πλαίσια της Ανταπαίτησης τους αφορούν κατά κύριο λόγο αποζημιώσεις που διεκδικούν εναντίον της Ενάγουσας και δεν έχουν καμία συνάφεια με τα παρεμπίπτοντα διατάγματα της υπό κρίση Αίτησης. Συνεπώς, οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 πρέπει να εξεταστούν σε συνάρτηση με τα δύο προαναφερόμενα διατάγματα που οι Εναγόμενοι διεκδικούν ανταπαιτητικά. Σχετική επί αυτού του σημείου η ανάλυση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην Αίτηση του IgorZhigachov κ. α., Πολιτική έφεση 115/2012 ημερομηνίας 18.1.
- Αντικείμενο της αίτησης εκείνης ήταν η νομιμότητα απόφασης Επαρχιακού Δικαστηρίου να εκδώσει ενδιάμεσο διάταγμα στα πλαίσια αίτησης που υπέβαλε εναγόμενος ο οποίος δεν είχε εγείρει ανταπαίτηση, όμως το σκεπτικό μπορεί να εφαρμοστεί κατ' αναλογία και στην παρούσα περίπτωση. Το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε τα ακόλουθα: «Είναι θεμελιωμένο ότι αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα υποβάλλεται στα πλαίσια ύπαρξης αγώγιμου δικαιώματος το οποίο δίνει δικαίωμα στον αιτητή, σε ουσιαστική θεραπεία. Ένα παρεμπίπτον διάταγμα δεν παρέχει, από μόνο του, αγώγιμο δικαίωμα. Είναι απλά επικουρικό σε ουσιαστική αξίωση που προβάλλεται στα πλαίσια αγωγής (Δέστε την απόφαση της Δικαστικής Επιτροπής της Βουλής των Λόρδων στην υπόθεση Fourie v Le Roux
(2007)1 W.L.R. 320). Στην υπόθεση εκείνη έγινε ευρεία αναφορά σε προηγούμενη αγγλική νομολογία και ειδικά στην απόφαση The Siskina
(1979)AC 210 (της οποίας το αποτέλεσμα ανατράπηκε με αγγλική νομοθετική παρέμβαση, αλλά δεν διαφοροποιεί το σκεπτικό της για σκοπούς της παρούσας απόφασης), στην οποίαν τονίστηκε ότι το δικαίωμα σε παρεμπίπτον διάταγμα δεν συνιστά (από μόνο του) αγώγιμο δικαίωμα, δεν υφίσταται από μόνο του, εξαρτάται από την ύπαρξη, ήδη υπάρχοντος, αγώγιμου δικαιώματος και είναι επικουρικό και παρεμφερές προς το, ήδη υπάρχον, αγώγιμο δικαίωμα.» Στην παρούσα αγωγή, ο σύζυγος της Ενάγουσας, κ. XXXXX Πετρής, δεν είναι διάδικος. Επιπρόσθετα, συνιστά θέση των Εναγομένων ότι πρόκειται για πρόσωπο το οποίο έχει πλήρη διαύγεια πνεύματος, έχει σώας τας φρένας, επικοινωνεί πλήρως με το περιβάλλον και είναι ικανό «να λαμβάνει αποφάσεις για όλα τα θέματα που τον αφορούν» (Τεκμήριο 3 στην 1η ένορκη δήλωση του Εναγόμενου 2 που υποστηρίζει την Αίτηση). Με αυτά τα δεδομένα, λαμβάνοντας υπόψη τόσο τις δικογραφημένες θέσεις όσο και τη μαρτυρία, η εξ ανταπαιτήσεως αξίωση των Εναγόμενων για ρύθμιση της επικοινωνίας τους μαζί με τον XXXXX Πετρή, είναι απολύτως μετέωρη. Από τη στιγμή που ο ίδιος δεν είναι διάδικος, δεν τίθεται θέμα να εξετάσω κατά πόσο υπάρχει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του. Στην απουσία δε αγώγιμου δικαιώματος, δεν μπορεί να υπάρξει καμία πιθανότητα επιτυχίας αξίωσης εναντίον του ή αξίωσης που να τον αφορά ή επηρεάζει. Περαιτέρω, δεν διακρίνω αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της Ενάγουσας (και εξ ανταπαιτήσεως Εναγόμενης) το οποίο να μπορούσε να οδηγήσει στην έκδοση τέτοιας φύσης διαταγμάτων ή που να δίδει στους Εναγόμενους το δικαίωμα σε τέτοια θεραπεία. Από τη στιγμή που η εξ ανταπαιτήσεως αξίωση για ρύθμιση της επικοινωνίας των Εναγομένων με τον κ. XXXXX Πετρή έχει κριθεί ως ανεδαφική και χωρίς πιθανότητα επιτυχίας, είναι εκ του περισσού να εξεταστεί η 3η προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/60. Επαναλαμβάνω περαιτέρω ότι ο κ. XXXXX Πετρής διόρισε δικηγόρο μέσω του οποίου εμφανίστηκε στη διαδικασία, ήγειρε ένσταση στην Αίτηση και έκφρασε την διαφωνία του στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Τονίζω ότι βρίσκεται καταχωρημένο στο φάκελο του Δικαστηρίου έντυπο διορισμού δικηγόρου υπογεγραμμένο από τον κ. XXXXX Πετρή στο οποίο διατυπώνεται ξεκάθαρα η εξουσιοδότηση που παρέχει στους δικηγόρους του «όπως εμφανιστούν για εμένα στην αγωγή 3732/17 ως ενδιαφερόμενο μέρος στην αγωγή και με εκπροσωπήσουν σε ότι αφορά την πιο πάνω υπόθεση». Ακολουθεί από τα πιο πάνω ότι η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και, συνακόλουθα, απορρίπτεται. Ως το αποτέλεσμα, τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται εναντίον των Αιτητών και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Ο υπολογισμός και η καταβολή των εξόδων να γίνει στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ................... Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Σχετική η Αίτηση του Igor Zhigachov κ. α., Πολιτική έφεση 115/2012 ημερομηνίας 18.1.2013 [2] Jonitexo Ltd v Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, Επίσημος Παραλήπτης κ.α. ν Nicontony Tr. Co Ltd
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1653 [3] Ενδεικτικά Οδυσσέως ν Pieris Estates Ltd
(1982)1 A.A.Δ.557 [4] Οδυσσεως (ανωτέρω), Demstar Limited v Zim Israel Navigation Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 601, T.A. Micrologic Consultants Ltd v Microsoft Corporation
(2002)1(Β) Α.Α.Δ. 1802 [5] Οδυσσέως (ανωτέρω) [6] Fellowes v Fisher [1975]2 All E.R. 829 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο