Palladium Holdings Limited Liability Company ν. Phoenix Pharmacy Limited, Πρωτογενής Αίτηση: 64/18, 24/9/2018

(1)(γ), 31, 32 και 68 του Περί Δικαστηρίων Νόμου - Ν.14/60(όπως τροποποιήθηκε), στο άρθρο 5 του Περί Επισήμων Γλωσσών της Δημοκρατίας Νόμο, Ν. 67/88, στα άρθρα 71, 72, 73, 76 του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113, στα άρθρα 3 και 7 του Κεφ. 9, επί του κοινού δικαίου και του δικαίου της επιείκειας (equity law) καθώς και στις συμφυείς και εγγενείς εξουσίες, στη γενική πρακτική και στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Σωτηρίας Χρίστου ημερομηνίας 20.6.

1. Η Σωτηρία Χρίστου είναι δικηγόρος στην δικηγορική εταιρεία των δικηγόρων του Αιτητή, ο οποίος είναι κάτοχος Ρωσικού Διαβατηρίου, διαμένει στη Ρωσική Ομοσπονδία και είναι μέτοχος μειοψηφίας της Phoenix. Ο XXXXX Eroshevskiy είναι ο απώτερος τελικός δικαιούχος των Καθ' ων η αίτηση. Είναι επίσης Ρώσος υπήκοος, διαμένει στη Ρωσική Ομοσπονδία και είναι ετεροθαλής αδελφός του Αιτητή. Ο XXXXX Βασιλείου ενεργεί ως ονομαστικός μέτοχος του Eroshevskiy στους Καθ' ων η αίτηση (τεκμήριο 1). Ο Eroshevskiy είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου και μέτοχος πλειοψηφίας της Phoenix, ενώ ο Αιτητής είναι μέτοχος μειοψηφίας σ' αυτήν. Αναφέρει επίσης ότι: Α) Στις 24.11.14 καταχωρίστηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας η παράγωγη αγωγή με αρ. 6769/14 μεταξύ του Αιτητή και μεταξύ άλλων της Phoenix Pharmacy Limited, Palladium Holdings Limited - Καθ' ων η αίτηση και του Eroshevskiy. Δικηγόροι της Phoenix Pharmacy Limited, του Eroshevskiy και της Palladium Holdings Limited είναι το δικηγορικό γραφείο Βελάρης & Βελάρης ΔΕΠΕ (τεκμήριο 2). Β) Στις 14.9.15 καταχωρίστηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας η παράγωγη αγωγή 4418/15 μεταξύ του Αιτητή και μεταξύ άλλων της Phoenix Pharmacy Limited και του Eroshevskiy. Στα πλαίσια της εν λόγω αγωγής, κατέστη απόλυτο Προσωρινό Διάταγμα διορισμού ως Ενδιάμεσου Παραλήπτη/Διαχειριστή της Phoenix Pharmacy Limited (τεκμήριο 3). Δικηγόροι της Phoenix Pharmacy Limited και του Eroshevskiy είναι το δικηγορικό γραφείο Βελάρης & Βελάρης ΔΕΠΕ. Γ) Την 1.6.17 καταχωρίστηκε η αγωγή με αρ. 2339/17 μεταξύ του Αιτητή και μεταξύ άλλων της Phoenix Pharmacy Limited, της Palladium Holdings Limited και του Eroshevskiy. Ως δικηγόροι τους ενεργεί το δικηγορικό γραφείο Βελάρης & Βελάρης ΔΕΠΕ (τεκμήριο 5). Δ) Στις 23.6.17 καταχωρίστηκε η αγωγή με αρ. 2584/17 μεταξύ του Eroshevskiy και μεταξύ άλλων της Phoenix Pharmacy Limited και του Αιτητή. Δικηγόροι του Eroshevskiy είναι το δικηγορικό γραφείο Βελάρης & Βελάρης ΔΕΠΕ (τεκμήριο 6). Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι το δικηγορικό γραφείο Βελάρης & Βελάρης ΔΕΠΕ (στο εξής το δικηγορικό γραφείο), σε όλες τις πιο πάνω αγωγές υπερασπίζεται και/ή ενεργεί εκ μέρους της Phoenix, της οποίας μέτοχος πλειοψηφίας είναι ο Eroshevskiy για τον οποίο επίσης ενεργεί και ο οποίος είναι τελικός δικαιούχος των Καθ' ων η αίτηση. Το γεγονός ότι με την παρούσα Κυρίως Αίτηση, το δικηγορικό γραφείο εκπροσωπεί τους Καθ' ων η αίτηση και στρέφεται εναντίον της Phoenix, επίσης πελατών τους, αποτελεί κραυγαλέα περίσταση σύγκρουσης συμφερόντων. Ισχυρίζεται ότι συγκατάθεση από την Phoenix και από τους Καθ' ων η αίτηση ώστε το δικηγορικό γραφείο να εκπροσωπεί και τους δύο, φαίνεται να μην έχει εξασφαλισθεί. Οι πιο πάνω περιστάσεις καταδεικνύουν την ύπαρξη σύγκρουσης συμφερόντων η οποία αποκλείει το δικηγορικό γραφείο από το να εκπροσωπεί τους Καθ' ων η αίτηση. Και τούτο γιατί το δικηγορικό γραφείο άλλοτε υπερασπίζεται και εκπροσωπεί την Phoenix και τον μέτοχο πλειοψηφίας της κ. Eroshevskiy και άλλοτε στρέφεται εναντίον της Phoenix, εκπροσωπώντας τους Καθ' ων η αίτηση, των οποίων απώτερος δικαιούχος είναι ο κ. Eroshevskiy. Ουσιαστικά εξυπηρετούνται τα συμφέροντα ενός και μόνο φυσικού προσώπου, δηλαδή του κ. Eroshevskiy, ο οποίος δίδει οδηγίες στο δικηγορικό γραφείο. Όμως ο αρνητικός αποδέκτης των ενεργειών αυτών είναι τόσο οι Καθ' ων η αίτηση, όσο και ο Αιτητής, ως μέτοχος μειοψηφίας της Phoenix. Συνεπώς το δικηγορικό γραφείο κωλύεται να ενεργεί καθ' οιονδήποτε τρόπο εναντίον της Phoenix, εφόσον προκύπτουν περιστάσεις σύγκρουσης συμφερόντων, κάμψης της αρχής της εμπιστευτικότητας πληροφοριών, ως και περαιτέρω σύγκρουσης συμφερόντων στη συνέχεια, σε βάρος των συμφερόντων της Phoenix και του Αιτητή. Το δικηγορικό γραφείο είχε την υποχρέωση να μην δεχθεί λήψη οδηγιών με σκοπό να εκπροσωπήσει δύο πελάτες, των οποίων τα συμφέροντα θα ή ενδέχεται να συγκρουστούν. Η παρούσα αίτηση προσέκρουσε σε ένσταση της Palladium Holdings Limited - Καθ' ων η αίτηση, η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Θεοδοσίου ημερομηνίας 11.9.18 και με την οποία προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης:
2. Η αίτηση είναι κακόπιστη και/ή καταχρηστική και σκοπεύει στον εκτροχιασμό της δικαστικής διαδικασίας και/ή στην παρεμπόδισης της απονομής της δικαιοσύνης και/ή στην πρόκληση καθυστέρησης.
3. Ο Αιτητής, δεν έχει θέση στη διαδικασία (locus standi) και συνεπώς δεν νομιμοποιείται να προωθεί την παρούσα αίτηση.
4. Η αίτηση βασίζεται σε λανθασμένο και/ή ανύπαρκτο και/ή ελλιπές νομικό και παραπλανητικό πραγματικό υπόβαθρο, εφόσον καμιά σύγκρουση συμφερόντων υπάρχει.
5. Σε περίπτωση έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος, οι Καθ' ων η αίτηση θα στερηθούν του δικαιώματος τους να επιλέξουν δικηγόρο της αρεσκείας τους.
6. Ο Αιτητής δεν προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και επιχειρεί να παραπλανήσει το Δικαστήριο. Ο XXXXX Θεοδοσίου είναι δικηγόρος στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Καθ' ων η αίτηση. Αναφέρει ότι η Phoenix είναι κυπριακή εταιρεία με κατά πλειοψηφία μέτοχο και διευθυντή τον κ. Eroshevskiy που είναι πελάτης τους και κατά μειοψηφία τον Αιτητή. Παρόλο που είναι ετεροθαλή αδέλφια, οι σχέσεις τους είναι κακές και εκκρεμούν μεταξύ τους πολλές δικαστικές διαδικασίες στην Κύπρο και Ρωσία. Σε κάποιες από αυτές στα κυπριακά Δικαστήρια, το δικηγορικό γραφείο εκπροσωπεί τον Eroshevskiy και συνεπώς και την Phoenix. Τονίζει ότι όλες οι ενέργειες του δικηγορικού γραφείου σε σχέση με την παρούσα υπόθεση είναι σε πλήρη γνώση του πελάτη τους κ. Eroshevskiy, ο οποίος ρητά συγκατατέθηκε στην εκπροσώπηση των Καθ' ων η αίτηση από το γραφείο τους και συμφωνεί ότι η παρούσα Πρωτογενής Αίτηση πρέπει να επιτύχει και το χρέος της Phoenix προς τους Καθ' ων η αίτηση να εξοφληθεί. Από την πρώτη στιγμή ήταν σε πλήρη γνώση των διευθυντών και λοιπών αξιωματούχων των Καθ' ων η αίτηση ότι το δικηγορικό γραφείο ενεργεί σε άλλες υποθέσεις εκ μέρους του κ. Eroshevskiy και της Phoenix και συγκεκριμένα στις αγωγές που κινήθηκαν εναντίον τους από τον Αιτητή. Συνεπώς δεν υπάρχει καμιά σύγκρουση συμφερόντων. Ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής υπό καμιά ιδιότητα δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως υπερασπιστής των συμφερόντων των Καθ' ων η αίτηση, σε σημείο που να θέλει να επιλέξει και τους δικηγόρους τους. Αυτό που ο Αιτητής επιθυμεί είναι την πρόκληση καθυστέρησης στην Κυρίως Αίτηση, με σκοπό τον εκτροχιασμό της, ώστε να μην εξοφληθεί το χρέος προς τους Καθ' ων η αίτηση. Ο Αιτητής, ως μη διάδικος και ως ενδιαφερόμενο μέρος, δεν δικαιούται να προωθεί την παρούσα αίτηση. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με εμπεριστατωμένες αγορεύσεις, τις οποίες έχω διεξέλθει με την επιβαλλόμενη προσοχή και ειδική αναφορά στις εκατέρωθεν εισηγήσεις - στο βαθμό που θα κριθεί αναγκαίο - θα γίνει στο κατάλληλο στάδιο. Το πρώτο ερώτημα που το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει είναι κατά πόσο το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να επέμβει και άρει τον διορισμό συγκεκριμένου δικηγορικού γραφείου από του να ενεργεί για συγκεκριμένο πελάτη. Στην Αγγλική υπόθεση Rakusen v. Ellis, Munday & Clarke

(1912)1 Ch. 831, αναγνωρίστηκε η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να επεμβαίνει στις περιπτώσεις όπου υπάρχει κίνδυνος να διαρρεύσουν εμπιστευτικές πληροφορίες και να απαγορεύει σε δικηγόρο να ενεργεί εκ μέρους κάποιου πελάτη. Η πιο πάνω αρχή αναγνωρίστηκε και επεκτάθηκε από το House of Lords στην υπόθεση Bolkiah v. KPMG

(1998)UKHL 52,

(1999)2 AC 222,

(1999)1 All E.R, 517,

(1999)2 WLR 215 (16th December, 1998) η οποία αποτέλεσε τη βάση για την ανάληψη δικαιοδοσίας από το Δικαστήριο να επεμβαίνει στον διορισμό δικηγόρου όταν υπάρχει πιθανότητα

(1)να διαρρεύσουν εμπιστευτικές πληροφορίες σχετικές με την υπόθεση άλλου πελάτη ή

(2)να προκύψει σύγκρουση συμφερόντων ένεκα του διορισμού. Το πιο κάτω απόσπασμα είναι σχετικό: "I consider that the nature of the work which a firm of accountants undertakes in the provision of litigation support services requires the court to exercise the same jurisdiction to intervene on behalf of a former client of the firm as it exercises in the case of a solicitor. The basis of that jurisdiction is to be found in the principles which apply to all forms of employment where the relationship between the client and the person with whom he does business is a confidential one. A solicitor is under a duty not to communicate to others any information in his possession which is confidential to the former client. But the duty extends well beyond that of refraining from deliberate disclosure. It is the solicitor's duty to ensure that the former client in not put at risk that confidential information which the solicitor has obtained from that relationship may be used against him in any circumstances. Particular care is needed if the solicitor agrees to act for a new client who has, or who may have, an interest which is in conflict with that of the former client. In that situation the former client is entitled to the protection of the court if he can show that his solicitor was in receipt of confidential information which is relevant to a matter for which the solicitor is acting against the former client's interest, for a new client." Είναι επομένως η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι είναι αδιαμφισβήτητη η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να επεμβαίνει και προστατεύει ένα πελάτη σε κάθε περίπτωση που υπάρχει εμπιστευτική σχέση μεταξύ πελάτη και παροχέα, όταν υπάρχει κίνδυνος να διαρρεύσουν εμπιστευτικές πληροφορίες σε σχέση με την υπόθεσή του σε κάποιον αντίδικο ή σε κάποιον που ενδεχόμενα να γίνει αντίδικος, ως και όταν υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ δύο πελατών, τόσο σε περιπτώσεις δικηγόρων αλλά και γενικά σε κάθε περίπτωση επαγγελματία του οποίου η σχέση με τον πελάτη του είναι εμπιστευτική. Στην υπόθεση Bolkiah (ανωτέρω) καθορίστηκαν οι δύο προϋποθέσεις στη βάση των οποίων το Δικαστήριο μπορεί να επέμβει και απαγορεύσει τον διορισμό δικηγόρου ή άλλου επαγγελματία, του οποίου η σχέση του με τον πελάτη του είναι εμπιστευτική. Η πρώτη προϋπόθεση είναι η προστασία εμπιστευτικών πληροφοριών και η δεύτερη η προστασία από σύγκρουση συμφερόντων. Σε σχέση με την προστασία εμπιστευτικών πληροφοριών τα ακόλουθα αποσπάσματα από την υπόθεση Bolkiah (ανωτέρω) είναι σχετικά: "In the course of argument, however, he modified his position, accepting that there was no ground on which the court could properly intervene unless two conditions are satisfied: (

1. i)that the solicitor was in possession of information which was confidential to the former client and (
2. ii)that such information was or might be relevant to the matter on which he was instructed by the second client. This makes the possession of relevant confidential information the test of what is comprehended within the expression "the same or a connected matter". On this footing the Court's intervention is founded not on the avoidance of any perception of possible impropriety but on the protection of confidential information. My Lords, I would affirm this as the basis on the court's jurisdiction to intervene on behalf of a former client." ................................. "The duties of an accountant cannot be greater than those of a solicitor, and may be less, for information relating to his client's affairs which is the possession of a solicitor is usually privileged as well as confidential. In the present case, however, some of the information obtained by K.P.M.G. is likely to have attracted litigation privilege, though not solicitor-client privilege, and it is conceded by K.P.M.G. that an accountant who provides litigation support services of the kind which they provided to Prince Jefri must be treated for present purposes in the same way as a solicitor." ................................. "It is in any case difficult to discern any justification in principle for a rule which exposes a former client without his consent to any avoidable risk, however slight, that information which he has imparted in confidence in the course of a fiduciary relationship may come into the possession of a third party and be used to his disadvantage. Where in addition the information in question is not only confidential but also privileged, the case for a strict approach is unanswerable. Anything less fails to give effect to the policy on which legal professional privilege is based. It is of overriding importance for the proper administration of justice that a client should be able to have complete confidence that what he tells his lawyer will remain secret. This is a matter of perception as well as substance. It is of the highest importance to the administration of justice that a solicitor or other person in possession of confidential and privileged information should not act in any way that might appear to put that information at risk of coming into the hands of someone with an adverse interest." Σε σχέση με το βάρος απόδειξης το ακόλουθο απόσπασμα είναι σχετικό: "Accordingly, it is incumbent on a plaintiff who seeks to restrain his former solicitor from acting in a matter for another client to establish (
3. i)that the solicitor is in possession of information which is confidential to him and to the disclosure of which he has not consented and (
4. ii)that the information is or may be relevant to the new matter in which the interest of the other client is or may be adverse to his own. Although the burden of proof is on the plaintiff, it is not a heavy one. The former may readily be inferred; the latter will often be obvious. I do not think that it is necessary to introduce any presumptions, rebuttable or otherwise, in relation to these two matters. But given the basis on which the jurisdiction is exercised, there is no cause to impute or attribute the knowledge of one partner to his fellow partners. Whether a particular individual is in possession of confidential information is a question of fact which must be proved or inferred from the circumstances of the case." ................................. "I prefer simply to say that the court should intervene unless it is satisfied that there is no risk of disclosure. It goes without saying that the risk must be a real one, and not merely fanciful or theoretical. But it need not be substantial." Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι το Δικαστήριο πρέπει να επεμβαίνει, εκτός αν θεωρεί ότι δεν υπάρχει κίνδυνος να διαρρεύσουν εμπιστευτικές πληροφορίες. Με άλλα λόγια υπάρχει θετική ευθύνη του Δικαστηρίου να επεμβαίνει και προστατεύει τον πελάτη. Αναφορικά με την προστασία από Σύγκρουση Συμφερόντων το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Bolkiah (ανωτέρω) είναι σχετικό: "It is otherwise where the court's intervention is sought by an existing client, for a fiduciary cannot act at the same time both for and against the same client, and his firm is in no better position. A man cannot without the consent of both clients act for one client while his partner is acting for another in the opposite interest. His disqualification has nothing to do with the confidentiality of client information. It is based on the inescapable conflict of interest which is inherent in the situation." Περαιτέρω, στο Σύγγραμμα Halsbury's Laws of England 4th ed. V.3

(1)παράγρ.464, αναφέρεται ότι ένας δικηγόρος έχει την υποχρέωση να μην δεχθεί λήψη οδηγιών με σκοπό να εκπροσωπήσει δύο πελάτες των οποίων τα συμφέροντα θα ή μπορεί να συγκρουστούν. Για παράδειγμα ένας δικηγόρος δεν μπορεί να ενεργεί για το ίδιο θέμα εκ μέρους ανεξάρτητου εμπιστευματοδόχου και ενός μέρους που έχει ενδιαφέρον για τα περιουσιακά στοιχεία του καταπιστεύματος. Το ακόλουθο απόσπασμα είναι σχετικό: "A barrister ought not to accept instructions or a brief to represent two clients whose interests will or may conflict. If, after a barrister has accepted a set of instructions or a brief on behalf of more than one client, there appears to be a conflict of interest between any one or more of such clients, he may not continue to act for any such client unless all such clients consent that he should so act, and he is able to do so without embarrassment." Στην υπόθεση Bristol and West Building Society v. Mothew

(1998)Ch.1 αποφασίστηκε ότι: "A fiduciary who acts for two principals with potentially conflicting interests without the informed consent of both is in breach of the obligation of undivided loyalty; he puts himself in a position where his duty to one principal may conflict with his duty to the other: see Clark Boyce v. Mouat [1994] 1 AC 428 and the cases there cited. This is sometimes described as "the double employment rule". Breach of the rule automatically constitutes a breach of fiduciary duty." Σχετική είναι η υπόθεση In the Matter of Y.Z. An Advocate (No.2)

(1973)1 C.L.R. 14, στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε ποινή εναντίον δικηγόρου ο οποίος ενώ προηγουμένως ενεργούσε για την εταιρεία, ανέλαβε να εκπροσωπήσει ένα από τους μετόχους της εταιρείας σε διαφορά που προέκυψε μεταξύ των μετόχων της εταιρείας. Προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο στη συγκεκριμένη περίπτωση δικαιολογείται, υπό τα περιστατικά της υπόθεσης, η επέμβαση του Δικαστηρίου στο διορισμό του δικηγορικού γραφείου Βελάρης & Βελάρης ΔΕΠΕ ως δικηγόροι της Palladium Holdings Limited Liability Company - Καθ' ων η αίτηση. Αποτελεί εισήγηση του ευπαίδευτου συνηγόρου του Αιτητή ότι προκύπτουν περιστάσεις σύγκρουσης συμφερόντων οι οποίες αποκλείουν το δικηγορικό γραφείο από του να εκπροσωπεί τους Καθ' ων η αίτηση. Και τούτο γιατί ενώ άλλοτε υπερασπίζεται και εκπροσωπεί την Phoenix και τον μέτοχο πλειοψηφίας της δηλαδή τον κ. Eroshevskiy - όπως στις πιο πάνω αναφερθείσες αγωγές - με την παρούσα διαδικασία εκπροσωπώντας τους Καθ' ων η αίτηση, προσπαθεί να αναγνωρίσει, εγγράψει και εκτελέσει διαιτητική απόφαση που εκδόθηκε υπέρ των Καθ' ων η αίτηση και εναντίον της Phoenix. Το πρώτο ζήτημα που το Δικαστήριο καλείται να αποφασίσει είναι κατά πόσο ο Αιτητής νομιμοποιείται στην καταχώριση της παρούσας αίτησης, έχοντας κατά νου το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ο Αιτητής ουδέποτε εκπροσωπήθηκε από το δικηγορικό γραφείο. Από την αγγλική νομολογία Rakusen v. Ellis, Munday & Clarke και Bolkiah v. KPMG (ανωτέρω) προκύπτει ότι το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να επεμβαίνει σε θέματα διορισμού δικηγόρου μετά από αίτηση πελάτη ενός δικηγόρου, όταν υπάρχει κίνδυνος να χρησιμοποιηθούν προς βλάβη του, εμπιστευτικής φύσεως πληροφορίες που του έχει αποκαλύψει, λόγω εκπροσώπησης από τον ίδιο δικηγόρο άλλου πελάτη. Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου αφορά τις περιπτώσεις εκείνες όπου ένας δικηγόρος ενήργησε κατά χρονικά διαστήματα για λογαριασμό δύο προσώπων και το ένα από αυτά επιθυμεί τον τερματισμό της εκπροσώπησης του άλλου προσώπου από τον ίδιο δικηγόρο, προκειμένου να προστατεύσει τα συμφέροντα του. Το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Rakusen (ανωτέρω) είναι σχετικό: "The jurisdiction is a jurisdiction to restrain the solicitor from giving the new client any assistance against the old client by reason of knowledge acquired as solicitor for the old client. If to ensure that result it is shown to be reasonably necessary to restrain the employment of the solicitor by the new client the injunction will be granted, but on no other ground could such an injunction be granted as against the client." Το Αγγλικό High Court στην πρόσφατη υπόθεση Georgian American Alloys Inc, a.o. v White & Case LLP (registered in England and Wales), White & Case LLP (registered in New York, USA

(2014)EWHC 94 (Comm) έκδοσε διάταγμα απαγορεύοντας σε δικηγορικό γραφείο να ενεργήσει εκ μέρους διάδικου παρόλο που το δικηγορικό γραφείο δεν είχε ενεργήσει ποτέ ως δικηγόρος των Αιτητών. Στην εν λόγω υπόθεση οι Αιτητές επεδίωξαν να απαγορευτεί η περαιτέρω εκπροσώπηση δικηγόρων που ενεργούσαν για άλλους διάδικους (σε υπόθεση μεταξύ των Αιτητών και των 2 άλλων διάδικων). Οι Αιτητές ισχυρίστηκαν ότι οι εν λόγω δικηγόροι (White & Case LLP) κατέστησαν κοινωνοί σχετικών και εμπιστευτικών πληροφοριών που αφορούσαν τους Αιτητές εξαιτίας της προηγούμενης τους εκπροσώπησης εταιρείας, στην οποία όλα τα πιο πάνω φυσικά πρόσωπα (Αιτητές και άλλοι διάδικοι) ήταν μέτοχοι. Συνεπώς το Δικαστήριο θεώρησε δικαιολογημένη την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας υπέρ της έκδοσης του Διατάγματος αφού όντως οι White & Case έλαβαν πληροφορίες στις οποίες οι Αιτητές δεν συγκατατέθηκαν να χρησιμοποιηθούν και οι οποίες ήταν σχετικές για την υπόθεση μεταξύ των Αιτητών και των άλλων δύο μετόχων. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι έχει επεκταθεί η δικαιοδοσία των Αγγλικών Δικαστηρίων και στις περιπτώσεις που ο Αιτητής ουδέποτε εκπροσωπήθηκε από το δικηγορικό γραφείο που ενεργεί εκ μέρους διαδίκου, νοουμένου ότι α) το δικηγορικό γραφείο όντως έλαβε πληροφορίες σχετικές και εμπιστευτικές που αφορούν τον Αιτητή, εξαιτίας της προηγούμενης εκπροσώπησης του άλλου διάδικου από το δικηγορικό γραφείο και β) ο Αιτητής δεν συγκατατέθηκε όπως χρησιμοποιηθούν οι εν λόγω πληροφορίες, οι οποίες είναι σχετικές για την υπόθεση μεταξύ του Αιτητή και του άλλου διάδικου. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως ήδη αναφέρθηκε πιο πάνω, το δικηγορικό γραφείο ουδέποτε εκπροσώπησε τον Αιτητή. Εκπροσώπησε όμως, την Phoenix ως και τον κατά πλειοψηφία μέτοχο της κ. Eroshevskiy. Με αυτά τα δεδομένα ο Αιτητής, προκειμένου να νομιμοποιείται στην καταχώριση της παρούσας αίτησης, όφειλε να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι α) το δικηγορικό γραφείο πράγματι έλαβε σχετικές και εμπιστευτικές πληροφορίες που αφορούν τον Αιτητή, λόγω της εκπροσώπησης από αυτό της Phoenix και του κ. Eroshevskiy στα πλαίσια των πιο πάνω αγωγών, με δεδομένο ότι ο Αιτητής είναι μέτοχος κατά μειοψηφία της Phoenix, ως και β) οι εν λόγω εμπιστευτικές πληροφορίες είναι σχετικές με την Κυρίως Αίτηση και ο Αιτητής δεν συγκατατίθεται να χρησιμοποιηθούν σε αυτήν. Ωστόσο ο Αιτητής κανένα τέτοιο ισχυρισμό προέβαλε στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση του. Περιορίστηκε σε γενική, αόριστη και ατεκμηρίωτη αναφορά περί κάμψης της αρχής της εμπιστευτικότητας πληροφοριών, χωρίς να διευκρινίσει και εξειδικεύσει ότι πράγματι το δικηγορικό γραφείο, στα πλαίσια εκπροσώπησης της Phoenix και του κ. Eroshevskiy σε άλλες δικαστικές διαδικασίες, έλαβε εμπιστευτικές πληροφορίες που αφορούν τον Αιτητή ως κατά μειοψηφία μέτοχο της Phoenix, ποιες είναι αυτές οι εμπιστευτικές πληροφορίες, σε τι συνίστανται, ποιο είναι το αντικείμενο τους και αν έχουν οποιαδήποτε σχέση με το αντικείμενο της Κυρίως Αίτησης. Ως εκ τούτου, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι ο Αιτητής δεν έχει ικανοποιήσει το Δικαστήριο ως ανωτέρω και συνεπώς δεν νομιμοποιείται στην καταχώριση της παρούσας αίτησης. Παρά την πιο πάνω κατάληξη του Δικαστηρίου, προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται οι δύο προϋποθέσεις που η υπόθεση Bolkiah (ανωτέρω) έχει καθορίσει στην βάση των οποίων το Δικαστήριο μπορεί να επέμβει και απαγορεύσει τον διορισμό δικηγόρου ή άλλου επαγγελματία του οποίου η σχέση του με τον πελάτη του είναι εμπιστευτική. Ειδικότερα αν (α) τίθεται θέμα προστασίας εμπιστευτικών πληροφοριών και (β) αν τίθεται θέμα προστασίας από σύγκρουση συμφερόντων. Στην υπόθεση Bolkiah (ανωτέρω) καθορίστηκαν οι εφαρμοστέες αρχές όταν το Δικαστήριο καλείται να επέμβει και τερματίσει τον διορισμό δικηγόρου ή άλλου επαγγελματία, ώστε να αποτραπεί ο κίνδυνος χρήσης, χωρίς εξουσιοδότηση εμπιστευτικών πληροφοριών. Από τα πιο πάνω αποσπάσματα προκύπτει ότι ο αιτητής θα πρέπει να τεκμηριώσει ενώπιον του Δικαστηρίου ότι α) ο δικηγόρος κατέχει πληροφορίες εμπιστευτικής φύσεως που αφορούν τον αιτητή και αυτός δεν έχει συναινέσει στην αποκάλυψη τους και β) ότι οι εν λόγω πληροφορίες είναι σχετικές ή μπορεί να είναι σχετικές με νέο ζήτημα στο οποίο τα συμφέροντα του νέου πελάτη του είναι ή μπορεί να είναι αντίθετα με τα δικά του. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, ο Αιτητής ουδέποτε υπήρξε πελάτης του δικηγορικού γραφείου και ουδέποτε εκπροσωπήθηκε από αυτό. Περαιτέρω ο Αιτητής κανένα ισχυρισμό προέβαλε στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση του ότι το δικηγορικό γραφείο όντως κατέχει συγκεκριμένες εμπιστευτικές πληροφορίες που αφορούν τον ίδιο και οι οποίες περιήλθαν σε γνώση του λόγω της εκπροσώπησης της Phoenix, στην οποία ο ίδιος είναι κατά μειοψηφία μέτοχος, ή και λόγω της εκπροσώπησης του Eroshevskiy, κατά πλειοψηφία μετόχου. Επιπρόσθετα ο Αιτητής, ο οποίος έχει και το βάρος απόδειξης, απέτυχε να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι οι οποιεσδήποτε εμπιστευτικές πληροφορίες έχει υπόψη του πως κατέχονται από το δικηγορικό γραφείο, σχετίζονται άμεσα με την Κυρίως Αίτηση, στα πλαίσια της οποίας το Δικαστήριο θα περιοριστεί στην εξέταση των προϋποθέσεων για αναγνώριση και εγγραφή της επίδικης διαιτητικής απόφασης του Διαιτητικού Δικαστηρίου Αγίας Πετρούπολης. Για όλα τα πιο πάνω, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι ο Αιτητής απέτυχε να τεκμηριώσει τις προαναφερθείσες προϋποθέσεις που αφορούν την προστασία εμπιστευτικών πληροφοριών. Στην ίδια υπόθεση Bolkiah (ανωτέρω) αποσαφηνίστηκαν και οι αρχές που αφορούν την προστασία από σύγκρουση συμφερόντων και οι οποίες εφαρμόζονται στις περιπτώσεις όπου υπάρχει παράλληλη εκπροσώπηση δύο πελατών από τον ίδιο δικηγόρο, των οποίων τα συμφέροντα συγκρούονται. Στην προκειμένη περίπτωση, επαναλαμβάνω ότι το δικηγορικό γραφείο ουδέποτε εκπροσώπησε τον Αιτητή, ώστε να τίθεται θέμα παράλληλης εκπροσώπησης του Αιτητή και των Καθ' ων η αίτηση και να υπάρχει κατ' επέκταση ζήτημα σύγκρουσης συμφερόντων, εφόσον το δικηγορικό γραφείο δεν οφείλει οποιαδήποτε καθήκοντα πίστεως και εμπιστευτικότητας στον Αιτητή. Τέλος, τονίζεται ότι ο Αιτητής καμιά μαρτυρία παρουσίασε ενώπιον του Δικαστηρίου που να υποστηρίζει ότι η Phoenix - την οποία το δικηγορικό γραφείο εκπροσωπεί σε άλλες αγωγές (ως ανωτέρω) - δεν συναινεί στην εκπροσώπηση των Καθ' ων η αίτηση από το δικηγορικό γραφείο, ως και ότι εξέφρασε σε οποιοδήποτε στάδιο και με οποιοδήποτε τρόπο την ανησυχία της γι' αυτή την εκπροσώπηση των Καθ' ων η αίτηση. Αντίθετα, στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση των Καθ' ων η αίτηση, προβάλλεται ο ισχυρισμός - ο οποίος ουδέποτε αμφισβητήθηκε από τον Αιτητή - ότι όλες οι ενέργειες του δικηγορικού γραφείου είναι σε γνώση του κ. Eroshevskiy, διευθυντή και μετόχου κατά πλειοψηφία της Phoenix, ο οποίος ρητά συγκατατέθηκε στην εκπροσώπηση των Καθ' ων η αίτηση από το δικηγορικό γραφείο. Περαιτέρω είναι σε πλήρη γνώση των διευθυντών και λοιπών αξιωματούχων των Καθ' ων η αίτηση, το γεγονός ότι το δικηγορικό γραφείο εκπροσωπεί τον κ. Eroshevskiy ως και την Phoenix στις πιο πάνω αγωγές που κινήθηκαν εναντίον της από τον Αιτητή. Για όλα τα πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα προς όφελος της Palladium Holdings Limited Liability Company - Καθ' ων η αίτηση και σε βάρος του Αιτητή, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ...................................... Στ. Χατζηγιάννη, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο