ΦΙΛΙΠΠΟΥ ν. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Αρ. Αγωγής: 5947/2011, 17/9/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A502 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5947/2011 Μεταξύ: XXXXX ΦΙΛΙΠΠΟΥ Ενάγουσα και XXXXX ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ Εναγόμενος -------------------- Ημερομηνία: 17/9/2018 Για ενάγουσα: κος Παπαλοΐζου Για εναγόμενο: κα Κλεόπα ΑΠΟΦΑΣΗ Με το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα η ενάγουσα ζητεί ποσό €1.017,72, ως ειδικές ζημίες που υπέστη λόγο τροχαίου ατυχήματος το οποίο έγινε στις 8/11/
- Πριν από την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, η ενάγουσα περιόρισε την απαίτησή της σε €917,
- Η δε δικηγόρος του εναγομένου συμφώνησε ότι το ποσό των €917,71, είναι το ποσό που θα δικαιούτο η ενάγουσα, σε περίπτωση πλήρους ευθύνης του εναγομένου. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της ενάγουσας, ως αυτοί καταγράφονται στην έκθεση απαίτησης, αυτή κατά τον ουσιώδη χρόνο, ήταν ιδιοκτήτρια του οχήματος με αριθμό εγγραφής XXXXX01 (πλέον το αυτοκίνητο) και ο εναγόμενος ιδιοκτήτης της μοτοσυκλέτας με αριθμό εγγραφής XXXXX53 (πλέον η μοτοσυκλέτα). Στις 8/11/2010 και οι δύο διάδικοι οδηγούσαν τα οχήματά τους στην λεωφόρο Λάρνακος στη Λευκωσία με κατεύθυνση προς το «ΒΜΗ». Η ενάγουσα είχε πρόθεσή να στρίψει δεξιά σε χώρο στάθμευσης καταστήματος ηλεκτρικών συσκευών. Για να το πράξει αυτό, έδειξε με το δείκτη του αυτοκινήτου της ότι θα έστριβε δεξιά, ελάττωσε ταχύτητα και επιχείρησε να στρίψει. Τότε ο εναγόμενος ο οποίος προσπερνούσε από τα δεξιά το προπορευόμενο του όχημα, το οποίο είχε ελαττώσει ταχύτητα, χτύπησε πάνω στο αυτοκίνητο της ενάγουσας, η οποία είχε αρχίσει να στρίβει δεξιά. Είναι η θέση της ενάγουσας ότι η σύγκρουση οφείλεται αποκλειστικά στον εναγόμενο, ο οποίος υπήρξε αμελής. Παραθέτει δε, λεπτομέρειες της αμέλειας του και συγκεκριμένα ότι (μεταφέρω ακριβώς τους ισχυρισμούς της ως έχουν στην έκθεση απαίτησης): «(α) Οδηγούσε με υπερβολική και/ή υπό τις περιστάσεις υπερβολική ταχύτητα, (β) Οδηγούσε επικίνδυνα και αφηρημένα (γ) Παρεξέκλινε της πορείας του και συγκρούσθηκε με το όχημα της Ενάγουσας (δ) Παρέλειψε να κοιτάξει έμπροσθέν του αρκετά ή/και καθόλου και/ή έχει στραμμένη την προσοχή του επί του δρόμου (ε) Παρέλειψε να αντιληφθεί έγκαιρα, αρκετά ή/και καθόλου το όχημα της Ενάγουσας, η οποία έδειξε με το δείκτη πορείας του οχήματός της ότι επρόκειτο να στρίψει δεξιά και ελάττωσε ταχύτητα νόμιμα και κανονικά για να σταθμεύσει σε ακάλυπτο χώρο στάθμευσης (στ) Παρέλειψε να αντιληφθεί έγκαιρα, αρκετά ή/και καθόλου το προπορευόμενο όχημα του το οποίο ελάττωσε ταχύτητα και/ή σταμάτησε ώστε η Ενάγουσα να στρίψει δεξιά και να σταθμεύσει σε χώρο στάθμευσης (ζ) Επιχείρησε να προσπεράσει τα προπορευόμενα του οχήματα παράνομα και αντικανονικά (η) Δεν τηρούσε τη δέουσα απόσταση από το προπορευόμενο όχημα (θ) Άλλαξε απότομα και/ή άνευ ειδοποιήσεως πορεία με αποτέλεσμα να επιπέσει επί του οχήματος της Ενάγουσας (ι) Δεν είχε τη δέουσα εποπτεία του δρόμου (κ) Παρέλειψε να κάμει οιονδήποτε ή τον ενδεδειγμένο ελιγμό για αποφυγή της σύγκρουσης (λ) Οδηγούσε με πλήρη αδιαφορία έναντι των άλλων οδηγών που χρησιμοποιούσαν το δρόμο (μ) Παρέλειψε να χρησιμοποιήσει τα φρένα της μοτοσυκλέτας επαρκώς ή/και καθόλου (ν) Γενικά οδηγούσε άνευ της δέουσας φροντίδας και προσοχής». Ως αποτέλεσμα της σύγκρουσης, ο ισχυρισμός είναι ότι το όχημα της ενάγουσας και η ενάγουσα έχουν υποστεί ζημίες €1.017,
- Ο εναγόμενος με την υπεράσπισή του αρνείται τις θέσεις της ενάγουσας. Ισχυρίζεται ότι το ατύχημα έχει συμβεί αποκλειστικά και/ή λόγω συντρέχουσας αμέλειας της ενάγουσας. Συγκεκριμένα, είναι η θέση του ότι η ενάγουσα (μεταφέρω επί λέξει τις θέσεις του, ως αυτές καταγράφονται στην υπεράσπιση): «(α) Οδηγούσε αμελώς κάνοντας επαναστροφή (U-turn) αποκόπτοντας την κανονική και νόμιμη πορεία του Εναγομένου. (β) Δεν έδειξε τη δέουσα φροντίδα και προσοχή για την ασφάλειά της και/ή την ασφάλεια των γύρω της. (γ) Εξέθεσε τον εαυτό της και το όχημα το οποίο οδηγείτο από την ίδια υπό τις περιστάσεις σε κίνδυνο τον οποίο γνώριζε και/ή όφειλε να αντιληφθεί. (δ) Λόγω του αμελούς τρόπου που οδηγούσε η Ενάγουσα έθεσε σε αγωνία στιγμής τον Εναγόμενο εμποδίζοντας την προσπάθειά του να αποφύγει την εν λόγω σύγκρουση. (ε) Το δυστύχημα ήταν αναπόφευκτο (inevitable accident). (ζ) Γενικά παράλειψε να οδηγεί ως συνετός και λογικός οδηγός υπό τις περιστάσεις και οδηγούσε χωρίς να καταβάλει τη δέουσα προσοχή και φροντίδα. (η) Ενώ μπορούσε και/ή υπό τις περιστάσεις θα πρέπει να θεωρηθεί ότι μπορούσε να αποφύγει τον κίνδυνο λαμβάνοντας όλα τα υπό τις περιστάσεις ενδεικνυόμενα μέτρα, παρέλειψε και/ή αμέλησε να το κάνει.» Ισχυρίζεται δε ο εναγόμενος ότι οι πιο πάνω θέσεις του περί αποκλειστικής και/ή συντρέχουσας αμέλειας της ενάγουσας ενισχύονται από το γεγονός ότι ο ίδιος έχει ήδη αποζημιωθεί για τις ζημίες που υπέστη, εξαιτίας του ατυχήματος. Η ενάγουσα με την απάντησή της στην υπεράσπιση απορρίπτει τις πιο πάνω θέσεις του εναγομένου. Πρώτη έδωσε μαρτυρία η ίδια η ενάγουσα. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, στις 8/11/2010 οδηγούσε το αυτοκίνητό της στη Λεωφόρο Λάρνακος στη Λευκωσία με κατεύθυνση προς το «ΒΜΗ» και με σκοπό να πάει στο κατάστημα ηλεκτρικών ειδών «Ανδρέας Χαραλάμπους», το οποίο ευρίσκεται στον πιο πάνω δρόμο. Πρόθεσή της ήταν να στρίψει δεξιά και να σταθμεύσει στον ακάλυπτο χώρο στάθμευσης του εν λόγω καταστήματος. Είναι η θέση της ότι, έδειξε με το δείκτη της την πρόθεσή της να στρίψει δεξιά και έλεγξε ότι ο δρόμος απέναντί της είχε ελευθερωθεί. Κοίταξε και από το καθρεφτάκι της και διαπίστωσε ότι το όχημα που την ακολουθούσε (ένα Pajero) είχε ελαττώσει ταχύτητα. Αφού βεβαιώθηκε ότι ήταν ασφαλές να στρίψει δεξιά, ξεκίνησε να στρίβει. Ενώ το όχημά της είχε περάσει σχεδόν όλο στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας, ο εναγόμενος ο οποίος επιχειρούσε να προσπεράσει το αυτοκίνητο το οποίο ήταν πίσω της, κτύπησε στο αυτοκίνητό της, στη δεξιά πίσω πόρτα, προκαλώντας της ζημίες. Κατά την αντεξέτασή η ίδια είπε ότι το ατύχημα έγινε στις 7:30-7:45 και ότι ο δρόμος εκείνη την ώρα δεν είχε κίνηση. Η ίδια πήγαινε στο κατάστημα ηλεκτρικών ειδών για να αγοράσει σίδερο και μετά βιαζόταν να πάει σπίτι που είχε δουλειές. Η θέση της δικηγόρου της υπεράσπισης ήταν ότι το συγκεκριμένο κατάστημα άνοιγε στις 8:30 και ότι την ώρα που έγινε το ατύχημα υπήρχε πυκνή τροχαία κίνηση στην περιοχή. Σε σχέση με τον οδηγό του αυτοκινήτου πίσω της (του «Pajero»), θυμάται ότι αυτός κατέβηκε μετά τη σύγκρουση και προθυμοποιήθηκε να πάρει τον εναγόμενο στο νοσοκομείο, ο οποίος αρνήθηκε λόγω του ότι ήταν καλά, όπως είπε. Το όνομα εκείνου του οδηγού ήταν Αλέξης και ήταν αστυνομικός στο επάγγελμα. Της υποδείχθηκε ότι το άτομο αυτό είπε ότι υπήρχε πυκνή τροχαία κίνηση και ότι το ατύχημα έγινε εξαιτίας της και στην προσπάθειά της να κάνει επαναστροφή. Μάλιστα, η ευθύνη της προκύπτει και από το γεγονός ότι η ασφαλιστική εταιρεία στην όποια ήταν ασφαλισμένο το αυτοκίνητό της, αποζημίωσε τον εναγόμενο. Η ίδια αρνήθηκε όλες τις πιο πάνω υποβολές. Αναφορικά με το ότι ο εναγόμενος αποζημιώθηκε από την ασφαλιστική της με €500 αυτό έγινε, όπως της είπαν από την ασφαλιστική, προκειμένου να λήξει το ζήτημα και να μην επανέλθει ο εναγόμενος με περισσότερες απαιτήσεις. Για την ενάγουσα δε δόθηκε άλλη μαρτυρία. Πρώτος μάρτυρας για τον εναγόμενο ήταν ό XXXXX Αλεξάνδρου, ειδικός αστυφύλακας, τοποθετημένος στο Αρχηγείο της Αστυνομίας. Στις 8/11/2010, γύρω στις 7:45 το πρωί, οδηγούσε στη Λεωφόρο Λάρνακος με κατεύθυνση στη Λευκωσία. Υπήρχε πυκνή τροχαία κίνηση και στις δύο λωρίδες κυκλοφορίας και οδηγούσε με χαμηλή ταχύτητα. Μοτοσυκλέτα η οποία είχε την ίδια κατεύθυνση με τον ίδιο επιχείρησε να προσπεράσει. Εκείνη την στιγμή, όχημα το οποίο επίσης ευρισκόταν στην ίδια κατεύθυνση με τον ίδιο έκανε στροφή με αποτέλεσμα ο οδηγός της μοτοσυκλέτας να κτυπήσει, βίαια, πάνω στο όχημα. Λόγω του ότι είχε απόσταση 200 μέτρα από τη σκηνή του ατυχήματος δεν μπόρεσε να δει εάν η οδηγός του οχήματος είχε χρησιμοποιήσει το δείκτη της. Εκείνο που θυμάται είναι ότι ακόμα και μετά την πρόσκρουση η οδηγός εξακολούθησε να κινείται για κάποια μέτρα παρασέρνοντας μαζί της το μοτοσυκλετιστή. Κατά την αντεξέτασή του, ερωτήθηκε εάν γνωρίζει εάν η μοτοσυκλέτα επιχείρησε να προσπεράσει το όχημα που ακολουθούσε το όχημα της ενάγουσας. Ο μάρτυρας διευκρίνισε ότι ο οδηγός της μοτοσυκλέτας επιχειρούσε να προσπεράσει γραμμή/αριθμό οχημάτων και ότι στην προσπάθειά του αυτή, ευρισκόταν στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας. Συμφώνησε ότι πιθανόν ο μοτοσυκλετιστής στην προσπάθειά του να προσπεράσει να κινείτο με μεγαλύτερη ταχύτητα. Του υποδείχθηκε το τεκμήριο 1, που δείχνει το κτύπημα πάνω στο αυτοκίνητο της ενάγουσας και συμφώνησε ότι ως φαίνεται και από το κτύπημα, το οποίο ήταν στο μέσο της πίσω πόρτας, ότι η σύγκρουση λογικά θα έγινε στο μέσο της αντίθετης λωρίδας κυκλοφορίας. Δεύτερος μάρτυρας για τον εναγόμενο ήταν ο XXXXX Λαρδής, ο οποίος ήταν υπεύθυνος της τροχαίας παγκύπρια, εμπειρογνώμονας για τα δυστυχήματα. Στις 8/11/2010, του ζητήθηκε από την Κεντρική Ασφαλιστική να διερευνήσει το επίδικο ατύχημα. Εντόπισε τον εναγόμενο, ο οποίος του ανέφερε ότι στην προσπάθειά του να προσπεράσει το όχημα XXXXX01, η οδηγός του αυτοκινήτου κινήθηκε αριστερότερα από την πορεία της. Ο ίδιος θεώρησε ότι θα πάρκαρε αριστερά. Τελικά έστριψε δεξιά με αποτέλεσμα το όχημά της να βρεθεί κάθετα μπροστά από τη μοτοσυκλέτα και ο ίδιος να μην έχει χρόνο να αντιδράσει. Μετά τη σύγκρουση η ενάγουσα εξακολούθησε να κινείται με αποτέλεσμα να τον παρασύρει για μερικά μέτρα. Όπως του είπε ο εναγόμενος, η ενάγουσα δεν είχε χρησιμοποιήσει το δείκτη της για να δείξει την πρόθεσή της να στρίψει δεξιά. Ακολούθως επικοινώνησε με την εταιρεία οδικής βοήθειας που κλήθηκε στο χώρο, από την οποία εξασφάλισε φωτογραφίες τις οποίες κατάθεσε ως τεκμήριο
- Επικοινώνησε επίσης με το κατάστημα ηλεκτρικών «Ανδρέας Χαραλάμπους», από τους οποίους εξασφάλισε τη βεβαίωση-Τεκμήριο 3, ότι το κατάστημά του ανοίγει στις 8:30 το πρωί. Προσπάθησε να μιλήσει με την ενάγουσα, η οποία τον παράπεμψε στην ασφαλιστική της. Είναι η θέση του, η οποία προκύπτει από τις φωτογραφίες, ότι η ενάγουσα επιχείρησε να κάνει επαναστροφή. Η όλη επιχειρηματολογία του για το ζήτημα αυτό, προκύπτει από τις φωτογραφίες Τεκμήριο 2 και τη θέση που φαίνεται να έχει το αυτοκίνητο της ενάγουσας σε αυτές. Από τη θέση της μοτοσυκλέτας, συμφώνησε ότι εκ των πραγμάτων ο μοτοσικλετιστής θα είχε ξεκινήσει να προσπερνά κάποια μέτρα πριν από το σημείο στο οποίο φαίνεται να έχει πέσει η μοτοσυκλέτα του. Συμφώνησε επίσης πως για να πει σε πιο σημείο του δρόμου έγινε η σύγκρουση θα έπρεπε να είχε πάει επιτόπου και να βρει τα σημάδια στο δρόμο. Τελευταίος μάρτυρας ήταν ο εναγόμενος. Σύμφωνα με τα όσα αναφέρει, στις 8/11/2010 το πρωί κινείτο στη Λεωφόρο Λάρνακος με κατεύθυνση τη Λευκωσία. Σε κάποια στιγμή το προπορευόμενο του όχημα κινήθηκε αριστερά και ο ίδιος νόμισε ότι θα στάθμευε. Ο ίδιος επιχείρησε να το προσπεράσει και τότε εντελώς απροειδοποίητα και χωρίς να χρησιμοποιήσει το δείκτη της, η οδηγός του οχήματος έστριψε δεξιά, ανακόπτοντας του την πορεία και ο ίδιος μη έχοντας χρόνο να αντιδράσει κτύπησε πάνω στο όχημα, το οποίο δεν σταμάτησε αμέσως αλλά εξακολούθησε να τον παρασέρνει για κάποια μέτρα μετά από τη σύγκρουση. Ο ίδιος κινείτο με πολύ χαμηλή ταχύτητα, περίπου 20-30 χιλιόμετρα. Κατά την αντεξέτασή του, του ζητήθηκε να υποδείξει το σημείο σύγκρουσης στην πρώτη φωτογραφία του Τεκμηρίου 2 και τοποθέτησε με μπλε στυλό το σημείο αυτό, περίπου στο μέσο της αντίθετης λωρίδας κυκλοφορίας. Ο ίδιος είπε ότι προσπερνούσε τα προπορευόμενα του αυτοκίνητα, όταν η ενάγουσα «πετάχτηκε» και του έκοψε το δρόμο. Συμφώνησε ότι προσπερνούσε, όπου μπορούσε τα προπορευόμενά του αυτοκίνητα, «αυτός είναι και ο λόγος που κρατώ μοτόρα», όπως είπε. Τα πιο πάνω καταγράφουν, σε συντομία, τη μαρτυρία που έχει δοθεί στο πλαίσιο της υπόθεσης. Ακολούθησαν οι αγορεύσεις των δικηγόρων των μερών, τις οποίες διάβασα και άκουσα με προσοχή. Εάν και εφόσον χρειαστεί κατά τη ροή της απόφασης, θα κάνω ειδική αναφορά σε αυτές. Προχωρώ αμέσως πιο κάτω στην αξιολόγηση της μαρτυρίας που έχει προσφερθεί, έχοντας πάντοτε κατά νου τις αρχές και τις παραμέτρους που έχει θέσει, η πλούσια ομολογουμένως, νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε σχέση με αυτή τη διεργασία. Η ενάγουσα, υπήρξε χειμαρρώδης, πηγαία στις απαντήσεις της και παρουσίασε, σε σχέση με την οδική της συμπεριφορά, συγκεκριμένη θέση η οποία ήταν σταθερή και παρέμεινε αναλλοίωτη και κατά την αντεξέτασή της. Έφυγε από το σπίτι της για να πάει στο κατάστημα ηλεκτρικών ειδών Ανδρέας Χαραλάμπους. Το εν λόγω κατάστημα ευρίσκεται στη Λεωφόρο Λάρνακος στη Λευκωσία. Κινείτο στην εν λόγω Λεωφόρο με κατεύθυνση προς τη Λευκωσία («ΒΜΗ»). Όταν έφτασε στο ύψος του καταστήματος ηλεκτρικών συσκευών το οποίο ευρισκόταν στη δεξιά πλευρά του δρόμου, επιχείρησε να στρίψει δεξιά και να παρκάρει στον ακάλυπτο χώρο στάθμευσης. Έδειξε με το δείκτη της την πρόθεσή της και αφού βεβαιώθηκε ότι ήταν ασφαλές, ξεκίνησε να στρίβει δεξιά από σημείο όπου υπήρχε διακεκομμένη γραμμή. Τότε ο εναγόμενος, ο οποίος προσπερνούσε τα οχήματα τα οποία ευρίσκονταν πίσω από την ενάγουσα, τη κτύπησε. Οι υποβολές που τις έγιναν, και τις οποίες αρνείτο κατηγορηματικά, ότι ο αυτόπτης μάρτυρας Αλεξάνδρου (ΜΥ1) είπε ότι το ατύχημα έγινε επειδή η ίδια επιχείρησε να κάνει επαναστροφή και να επιστρέψει πίσω, παρέμειναν μετέωρες εφόσον κάτι τέτοιο δεν ανάφερε ο Αλεξάνδρου. Αποδέχομαι τη μαρτυρία της. Ο XXXXX Αλεξάνδρου, είναι ένα τρίτο ανεξάρτητο άτομο, το οποίο ήταν παρών στη σκηνή του δυστυχήματος και παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο προκειμένου να δώσει μαρτυρία αναφορικά με τα γεγονότα εκείνης της ημέρας. Δεν διαφάνηκε να έχει οποιαδήποτε σχέση με κάποιον από τους εμπλεκόμενους ή οποιοδήποτε συμφέρον να δώσει μαρτυρία υπέρ ενός από τους δύο. Σημειώνω περαιτέρω πως ούτε και του υποβλήθηκε κάτι τέτοιο. Επίσης, δεν έχω διαπιστώσει την καθ΄ οιονδήποτε τρόπο υστεροβουλία του, ή άλλο λόγο αποκλεισμού της μαρτυρίας του. Ο εν λόγω μάρτυρας υπήρξε ένας τρίτος μη εμπλεκόμενος, αξιόπιστος αυτόπτης μάρτυρας των γεγονότων και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της. Σε σχέση με τις συνθήκες που περιβάλλουν το ατύχημα, εάν επιχειρήσω να τις συνοψίσω επιγραμματικά, αυτές με μια παράγραφο θα ήταν ως ακολούθως. Μοτοσυκλέτα τύπου σκούτερ κινείτο στην ίδια κατεύθυνση με τον μάρτυρα και προσπερνούσε προπορευόμενα αυτοκίνητα. Το αυτοκίνητο της ενάγουσας επιχείρησε στροφή και εκείνη την ώρα η μοτοσυκλέτα κτύπησε βίαια πάνω του. Ο εναγόμενος προσπερνούσε γραμμή οχημάτων και βρισκόταν στην αντίθεση λωρίδα κυκλοφορίας. Ο μάρτυρας δεν ξέρει εάν η ενάγουσα έδειξε με το δείκτη της ότι θα έστριβε ή εάν έκανε απότομο ελιγμό. Δεν ανάφερε τίποτε αναφορικά με προσπάθεια της ενάγουσας να κάνει επαναστροφή. Το τεκμήριο 2, το οποίο σημειωτέο δεν αμφισβητήθηκε από καμία πλευρά, δείχνει ότι ενώ στο σημείο σύγκρουσης η γραμμή στο οδόστρωμα είναι διακεκομμένη, πιο πριν είναι συνεχής Από την αξιόπιστη μαρτυρία του μάρτυρα Αλεξάνδρου, πριν από το δυστύχημα, «Η μοτοσυκλέτα προσπερνούσε γραμμή... Αριθμό αυτοκινήτων». Τα πιο πάνω οδηγούν στο αναπόφευκτο συμπέρασμα ότι ο εναγόμενος πριν από τη σύγκρουση, είχε εισέλθει στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας και προσπερνούσε σειρά αυτοκινήτων και από σημείο όπου υπήρχε συνεχής άσπρη γραμμή. Ο δεύτερος μάρτυρας για τον εναγόμενο, έδωσε μαρτυρία η οποία βασίζεται σε στοιχεία που έχει συλλέξει, από πληροφορίες που έχει λάβει από ενεχόμενους στο ατύχημα και από συμπεράσματα του με βάση την πείρα του, εφόσον ήταν εμπειρογνώμονας στην Τροχαία για τα δυστυχήματα. Όταν αφυπηρέτησε, συνεργαζόταν με ασφαλιστικές εταιρείες για τη διερεύνηση ατυχημάτων. Ως μάρτυρας στην υπόθεση, προσήλθε, επειδή του ζήτησε η Παγκυπριακή Ασφαλιστική τη διερεύνηση του επίδικου ατυχήματος. Από τους εμπλεκόμενους στο δυστύχημα, σύμφωνα με τα όσα ο ίδιος δηλώνει μίλησε με τον εναγόμενο, με την εταιρεία οδικής βοήθειας και με τον υπεύθυνο του καταστήματος «Ανδρέας Χαραλάμπους», ο οποίος του έδωσε βεβαίωση αναφορικά με τις ώρες λειτουργίας του καταστήματος. Δε μίλησε με ενάγουσα. Δε μίλησε με τον αυτόπτη μάρτυρα. Δεν πήγε επιτόπου να δεί τη σκηνή την ώρα του ατυχήματος και δεν μπορούσε να τοποθετηθεί επί του ακριβούς σημείου σύγκρουσης. Το συμπέρασμά του είναι ότι το ατύχημα έγινε γιατί η ενάγουσα κινήθηκε αριστερότερα στο δρόμο, προκαλώντας την εντύπωση ότι θα πάρκαρε και ακολούθως έστριψε δεξιά αποκόπτοντας την πορεία του εναγόμενου. Η θέση του είναι ότι η ενάγουσα επιχείρησε να κάνει επαναστροφή. Ο μάρτυρας προσπάθησε να περιβληθεί τον μανδύα του εμπειρογνώμονα, πλην όμως δεν έπεισε. Έχει μιλήσει μόνο με τον εναγόμενο αναφορικά με τις συνθήκες του δυστυχήματος. Σε σχέση με το συμπέρασμά του στο οποίο ήταν κάθετος, ότι δηλαδή η ενάγουσα επιχείρησε επαναστροφή, δεν εξήγησε τη μεθοδολογία που χρησιμοποίησε προκειμένου να καταλήξει σε αυτό. Επικαλέστηκε μόνο την πείρα του και το μέρος στο οποίο ήταν κτυπημένο το αυτοκίνητο της ενάγουσας. Πλην όμως το σημείο που ήταν κτυπημένο στο σημείο της ενάγουσας (στο μέσο της πίσω πόρτας), το λογικό είναι ότι εξαρτάται και από το σημείο σύγκρουσης. Δεν γνωρίζει το σημείο σύγκρουσης, δεν ρώτησε για αυτό τον εναγόμενο, ούτε και πήγε επιτόπου στο χώρο (μεταφέρω αυτούσιο ενδεικτικό διάλογο κατά την αντεξέτασή του): «Ε.: Άλλη ήταν η ερώτησή μου, σε πιο σημείο της αντίθετης λωρίδας έγινε η σύγκρουση, όχι πάνω σε πιο σημείο στο αυτοκίνητο. Α.: Δεν μπορώ να το πω αυτό το πράγμα, διότι για να το πω πως έγινε η σύγκρουση έπρεπε να πάω επιτόπου να βρω τα σημάδια χαμέ, το μαύρισμα της μοτόρας που θα έκαμνε πάνω στην άσφαλτο τζιαι τζιαμαί ήταν να βάλω το σημείο σύγκρουσης. Ε.: Καλά δεν ρωτήσετε τον οδηγό της μοτοσυκλέτας; Α.: Ο οδηγός της μοτοσυκλέτας κτύπησε, εγώ επήα μετά που 3,4 μέρες να δω τζείνο το πράγμα. Ε.: Κύριε Λαρδή τον ρωτήσετε ή όχι Α.: Τι; Ε.: Σε ποιο σημείο έγινε η σύγκρουση να σας πει. Α.: Δεν τον ρώτησα διότι τζιαι να τον ρωτούσα δεν μπορούσε να μου πει ή μπορούσε να ξέρει αλλά εγώ εν πάση περιπτώσει δεν έβαλα τούτην την λεπτομέρεια.» Οι θέσεις του και τα συμπεράσματά του, αναφορικά με το δυστύχημα, τα οποία στηρίχτηκαν κυρίως σε πιθανολογήσεις και σε μονόπλευρη εξέταση των συνθηκών του ατυχήματος, όπως επίσης και το γεγονός ότι δεν εξήγησε το που στηρίχτηκε, μέθοδο, εξετάσεις κλπ προκειμένου να οδηγηθεί στα συμπεράσματά του, αλλά επικαλείται γενικά την πείρα του, αποτελούν εξαιρετικά ακροσφαλές υπόβαθρο για να αποδεχτώ τη θέση του. Ιδιαίτερα δε, όταν ο αυτόπτης μάρτυρας δεν κάνει αναφορά σε επαναστροφή, ούτε και ερωτήθηκε για κάτι τέτοιο από την πλευρά του εναγόμενου. Δεν αποδέχομαι το συμπέρασμά του ότι η ενάγουσα επιχείρησε να κάνει επαναστροφή. Επίσης, δεν διαφεύγει την προσοχή μου, ότι δίδει μαρτυρία και αναφέρεται στο τεκμήριο 2, ωσάν αυτές οι φωτογραφίες να αντιπροσωπεύουν τη θέση των οχημάτων ως αυτά είχαν κατά τη στιγμή της σύγκρουσης. Πλην όμως κάτι τέτοιο δε βρίσκει έρεισμα ούτε στην ίδια τη μαρτυρία που έχει συλλέξει, εφόσον το αυτοκίνητο της ενάγουσας δεν ακινητοποιήθηκε άμα τη σύγκρουση αλλά συνέχισε να κινείται. Επομένως οι φωτογραφίες στο Τεκμήριο 2 δεν μπορούν να είναι ενδεικτικές της πορείας του αυτοκινήτου της ενάγουσας, εφόσον δεν υπάρχει μαρτυρία για την αντίδρασή της μετά το ατύχημα. Συνέχισε μεν να κινείται, αλλά είναι άγνωστο εάν συνέχισε ως η πορεία της, ή εάν έκανε κάποιο ελιγμό στην προσπάθειά της να σταματήσει. Είναι και για αυτό το λόγο ακροσφαλής η μαρτυρία του. Από τη μαρτυρία του, εκείνα που αποδέχομαι και τα οποία σημειωτέο δεν έχουν αμφισβητηθεί, είναι ότι οι φωτογραφίες τεκμήριο 2, είναι οι φωτογραφίες που έλαβε η εταιρεία οδικής βοήθειας που επισκέφθηκε τη σκηνή του δυστυχήματος και το ότι το κατάστημα «Ανδρέας Χαραλάμπους» το χρονικό διάστημα του ατυχήματος άνοιγε στις 8:30 π.μ. Δράττομαι σε αυτό το σημείο της ευκαιρίας να αναφέρω ότι, κατά την αντεξέταση της ενάγουσας έγινε πολύς λόγος για την ώρα που άνοιγε το κατάστημα ηλεκτρικών ειδών, δηλαδή στις 8:30, στο οποίο ως η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι πήγαινε για να ψωνίσει. Σύμφωνα με όλους τους μάρτυρες το δυστύχημα έγινε μεταξύ 7:45-8:10 το πρωί. Η ενάγουσα δεν αμφισβήτησε την ώρα αυτή. Το γεγονός ότι πήγε νωρίτερα κατά την άποψη μου, δεν κλονίζει την αξιοπιστία της ως προς τη θέση της ότι ο λόγος που βρισκόταν στο δρόμο εκείνη τη μέρα είναι γιατί πήγαινε να ψωνίσει από εκεί. Δεν της υποβλήθηκε και δεν έχω καμία θέση ότι γνώριζε την ώρα που άνοιγε το κατάστημα. Τα πιο πάνω τα αναφέρω επιγραμματικά και παρεμπιπτόντως. Σε σχέση με τον εναγόμενο, αν και δεν θα έλεγα ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να πει ψέματα, υπήρξαν σημεία που δεν έλεγε την αλήθεια ή προσπαθούσε να αποφύγει να την πει. Αποδέχεται ότι η οδική του συμπεριφορά πριν από τον ατύχημα, συνίστατο σε προσπάθειά του να προσπερνά τα προπορευόμενα του οχήματα. Όπως χαρακτηριστικά ανάφερε κατά την αντεξέτασή του, αυτός είναι και ο λόγος που έχει μοτοσυκλέτα. Δεν αρνείται ότι το έπραττε τούτο όποτε του διδόταν η ευκαιρία. Η ενάγουσα κινήθηκε αριστερά, ο ίδιος θεώρησε ότι αυτή θα πάρκαρε, αλλά αντ΄ αυτού έστριψε δεξιά. Μέχρι εδώ τα όσα λέει συμφωνούν και με τα όσα είπε ο αυτόπτης μάρτυρας. Εκεί που διαφοροποιείται, είναι στη θέση του, ότι η ενάγουσα αυτό που επιχείρησε να κάνει ήταν επαναστροφή, θέση η οποία μπορεί να οφείλεται και σε λανθασμένη αντίληψή του, αναφορικά με την πρόθεση της ενάγουσας και η οποία έρχεται σε αντίθεση με την ήδη αποδεχτή μαρτυρία της ενάγουσας και του Αλεξάνδρου. Το γεγονός είναι ότι ο εναγόμενος απέτυχε να αντιληφθεί την πρόθεση της ενάγουσας να στρίψει δεξιά. Έχοντας αξιολογήσει τη μαρτυρία, τα ευρήματά μου αναφορικά με το επίδικο δυστύχημα, είναι ότι, η ενάγουσα στις 8/11/2010 και μεταξύ των ωρών 7:45 και 8:10 το πρωί οδηγούσε στη Λεωφόρο Λάρνακος με κατεύθυνση στη Λευκωσία. Στον ίδιο δρόμο και στην ίδια κατεύθυνση ευρισκόταν και ο εναγόμενος, ο οποίος οδηγούσε τη μοτοσυκλέτα του και προσπερνούσε σειρά προπορευόμενων αυτοκινήτων, από σημείο που υπήρχε συνεχής άσπρη γραμμή και ευρισκόμενος στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας. Η ενάγουσα, στο ύψος των ηλεκτρικών ειδών «Ανδρέας Χαραλάμπους», επιχείρησε να στρίψει δεξιά στον ακάλυπτο χώρο στάθμευσης του εν λόγω καταστήματος. Στο σημείο εκείνο υπήρχε διακεκομμένη άσπρη γραμμή. Έδειξε με το δείκτη της και αφού βεβαιώθηκε ότι κάτι τέτοιο θα ήταν ασφαλές ξεκίνησε να στρίβει δεξιά. Στην προσπάθειά της να στρίψει, κινήθηκε αριστερότερα και μετά ξεκίνησε να στρίβει. Τότε ήταν που συγκρούστηκε με τη μοτοσυκλέτα του εναγομένου. Αμέσως μετά τη σύγκρουση, κινήθηκε για ακόμα μερικά μέτρα πριν ακινητοποιήσει το αυτοκίνητό της. Το γεγονός ότι ο XXXXX Αλεξάνδρου, αυτόπτης μάρτυρας, αναφέρει ότι ο εναγόμενος τη δεδομένη στιγμή του ατυχήματος προσπερνούσε σειρά αυτοκινήτων, ευρισκόμενος στο αντίθετο ρεύμα της κυκλοφορίας, καταδεικνύει ότι δεν υπήρχαν αυτοκίνητα στο αντίθετο ρεύμα και ενισχύει τη θέση της ενάγουσας ότι τη στιγμή που επιχειρούσε να στρίψει, το έπραξε αυτό αφού πρώτα βεβαιώθηκε ότι, μεταξύ άλλων, από την απέναντι λωρίδα δεν ερχόταν αυτοκίνητο. Ακολούθως των ευρημάτων μου, το επόμενο στάδιο είναι η εξαγωγή συμπεράσματος είναι κατά πόσον το επίδικο ατύχημα έγινε αποκλειστικά εξαιτίας της συμπεριφοράς του εναγομένου, ή εάν φέρει ευθύνη (αποκλειστική ή συντρέχουσα) η ενάγουσα. Θα προσεγγίσω το όλο ζήτημα έχοντας υπόψη μου και εφαρμόζοντας τις νομικές αρχές που διέπουν και καθορίζουν το ζήτημα αυτό, όπως έχουν αποκρυσταλλωθεί στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις, μεταξύ άλλων, αποφάσεις στις υποθέσεις Κωνσταντίνου v. Φιλίππου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1110, Κυριάκου ν. Φιλίππου
(1992)1 ΑΑΔ 642, Kασιέρη Eλένη Λοΐζου και Άλλος ν. Γεώργιου Kυριάκου
(1997)1 ΑΑΔ 1246, και Χρυσοστόμου Πανίκος ν. Andrew Joseph Cameron,
(2010)1ΑΑΔ 1992, συνεκτιμώντας και συνυπολογίζοντας τις συνθήκες και τα γεγονότα τα οποία περιβάλλουν το επίδικο δυστύχημα, την οδική συμπεριφορά των εμπλεκομένων και την ευχέρειά τους να ενεργήσουν με τρόπο ώστε να αποφευχθεί η σύγκρουση (Kασιέρη Eλένη Λοΐζου και Άλλος ν. Γεώργιου Kυριάκου
(1997)1 ΑΑΔ 1246). Γενεσιουργός αιτία του δυστυχήματος, υπήρξε η πράξη/προσπάθεια του εναγομένου να προσπεράσει τα προπορευόμενα του οχήματα, ξεκινώντας την ενέργειά του αυτή από σημείο όπου υπάρχει συνεχής άσπρη γραμμή. Η δε ενάγουσα, από την ενώπιον μου μαρτυρία δεν προκύπτει να συνέτεινε με οποιαδήποτε πράξη της στη σύγκρουση. Έδειξε την πρόθεσή της να στρίψει δεξιά και ξεκίνησε να πράττει τούτο αφού βεβαιώθηκε ότι ήταν ασφαλές. Έπραξε ότι αναμένεται να πράξει ένας συνετός οδηγός. Εύλογα δεν μπορούσε να προβλέψει το γεγονός ότι όχημα (μοτοσυκλέτα) το οποίο ευρισκόταν πίσω της, θα παραβίαζε τη συνεχή γραμμή και θα ανέκοπτε την προσπάθειά της να στρίψει δεξιά. Δεν υπάρχει δε καμία μαρτυρία και ισχυρισμός σύμφωνα με τον οποίο να υπήρξε αμελής στην προσπάθειά της να στρίψει δεξιά ή ότι είχε την ευχέρεια να αντιληφθεί τον εναγόμενο και να τον αποφύγει και δεν έπραξε τούτο. Δεν διαπιστώνω οποιοδήποτε σφάλμα στις πράξεις και αντιδράσεις της ενάγουσας σε αντίθεση με τις πράξεις του εναγομένου, οι οποίες υπήρξαν το εφαλτήριο και η μοναδική αιτία διάπραξης του δυστυχήματος. Άμεσα σχετικός ως προς τον τρόπο οδήγησης είναι ο κανονισμός 58
(4)(α) των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984, Κ.Δ.Π. 66/84, όπως τροποποιήθηκε από την Κ.Δ.Π. 189/2008, 19/5/2008, στον οποίο προβλέπεται (οι υπογραμμίσεις δικές μου): 58. -
(4)Πρόσωπο το οποίο οδηγεί ή έχει τον έλεγχο μηχανοκινήτου οχήματος σε οποιοδήποτε δρόμο οφείλει - (α) Να μην προσπερνά ούτε να αποπειράται να προσπεράσει όχημα κινούμενο προς την ίδια κατεύθυνση σε κάθε σημείο που υπάρχει στη μέση του οδοστρώματος συνεχής άσπρη γραμμή, σχετικό απαγορευτικό σήμα τροχαίας, σε στροφή με ορατότητα μικρότερη των εκατό μέτρων, σε συμβολή δρόμων εντός δημοτικών ορίων ή ορίων κοινότητας, όταν προσεγγίζει κυρτή γέφυρα, διάβαση πεζών ή κορυφή ανάβασης ή όταν προσεγγίζει όχημα από την αντίθετη κατεύθυνση, οπότε παρέχει δικαίωμα προτεραιότητας σε αυτό·» Ο εναγόμενος απέτυχε να συμμορφωθεί με το πιο πάνω αναφερόμενο καθήκον του, ενώ δεν διαπιστώνω την παράβαση από την ενάγουσα της οποιασδήποτε υποχρέωσής της. Θεωρώ ότι έτσι όπως αποδείχτηκαν οι συνθήκες του ατυχήματος, αποκλειστική ευθύνη έχει ο εναγόμενος ο οποίος επέδειξε, τουλάχιστον, αμελή συμπεριφορά όταν ξεκίνησε από σημείο που υπήρχε συνεχής λευκή γραμμή να προσπερνάει προπορευόμενά του οχήματα, κτυπώντας πάνω στο αυτοκίνητό της ενάγουσας και αποτυγχάνοντας να αντιληφθεί την προσπάθεια της να στρίψει, η οποία ως τα ευρήματά μου επιχείρησε να στρίψει από σημείο που υπήρχε διακεκομμένη γραμμή, αφού έδειξε με το δείκτη της και αφού είχε ελέγξει ότι ήταν ασφαλές. Επισημαίνω ότι, το καθήκον επιμέλειας ενός οδηγού, «δεν επεκτείνεται στη λήψη προληπτικών μέτρων έναντι της πιθανότητας εκδήλωσης αμέλειας εκ μέρους άλλων οδηγών»(Νικολαΐδης κ.α. ν. Κλεοβούλου
(1992)1 ΑΑΔ 422). Έχοντας αποφασίσει για το θέμα της ευθύνης πρόκλησης του επίδικου δυστυχήματος θα προχωρήσω να εξετάσω το ζήτημα των αποζημιώσεων. Ό,τι απαιτείται με την αγωγή είναι ειδικές αποζημιώσεις ύψους €917,71, όπως αυτές έχουν συμφωνηθεί από τα μέρη. Από τη στιγμή που εύρημα μου είναι ότι, αποκλειστικά υπεύθυνος για το δυστύχημα είναι ο εναγόμενος, τότε αναπόφευκτα η ενάγουσα δικαιούται σε όλο το συμφωνηθέν ποσό των ειδικών αποζημιώσεων, ήτοι €917,71. Για όλους τους λόγους που αναφέρω πιο πάνω η αγωγή επιτυγχάνει. Όσον αφορά τον τόκο, αν και ο δικηγόρος της ενάγουσας ζητεί νόμιμο τόκο από την ημερομηνία του δυστυχήματος, δεν θα εγκρίνω το αίτημα του αυτό. Κάτι τέτοιο θα εξεταζόταν σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στην απόφαση Σολέας Στέφανος ν. Χρυστάλλας Σολέα
(1999)1 ΑΑΔ 904 σε περίπτωση που υπήρχε απαίτηση για γενικές αποζημιώσεις. Επομένως, εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας XXXXX Φιλίππου και εναντίον του εναγομένου XXXXX Στυλιανού για το ποσό των €917,72, πλέον νόμιμο τόκο από την ημέρα καταχώρησης της αγωγής. Τα έξοδα πλέον ΦΠΑ επιδικάζονται υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγομένου, ως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή σύμφωνα με το σχετικό Διαδικαστικό Κανονισμό και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ) ............................................. Δ. Κωνσταντίνου, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο