← Κύπρος

LAIKI CYPRIALIFE LTD ν. ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ, Αρ. Αγωγής: 6492/2009, 28/9/2018

LAIKI CYPRIALIFE LTD ν. ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ, Αρ. Αγωγής: 6492/2009, 28/9/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A526 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6492/2009 Μεταξύ LAIKI CYPRIALIFE LTD Ενάγουσας- Καθ' ης η αίτηση -Και-

  1. XXXXX ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ
  2. XXXXX ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ
  3. XXXXX ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ
  4. XXXXX ΣΟΦΟΚΛΕΟΥΣ Εναγόμενων- Αιτητών Αίτηση ημερομηνίας
  5. 03.2018 για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης Ημερομηνία : 28.09.2018 Εμφανίσεις : Για Εναγόμενους - Αιτητές : κα Παρασκευά για Φοίβο, Χρίστο Κληρίδη & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για Ενάγουσα - Καθ' ης η αίτηση : κα Παναγιώτου για Τάσσος Παπαδόπουλος & Συνεργάτες ΔΕΠΕ. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή Αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας είναι η αίτηση των Εναγομένων - Αιτητών για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης, ημερομηνίας 03.11.
  6. Η αίτηση ερείδεται ουσιαστικά επί της Δ.35 θ18 και 19 και συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του XXXXX Σοφοκλέους Εναγομένου
  7. H υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε μονομερώς, αλλά το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια διέταξε την επίδοσή της. Η αίτηση επιδόθηκε στην Καθ' ης η Αίτηση, η οποία εμφανίσθηκε στην ενώπιόν μου διαδικασία. Η Καθ' ης η αίτηση την 18.05.2018 καταχώρησε ειδοποίηση περί προθέσεως ένστασης. Οι λόγοι ένστασης παρατίθενται αυτούσιοι κατωτέρω :
  8. Η παρούσα αίτηση είναι παράτυπη και/ή αβάσιμη και/ή ανυπόστατη και στερείται ουσιαστικού και νομικού ερείσματος.
  9. Η παρούσα Αίτηση παραβιάζει την αρχή της τελεσιδικίας των δικαστικών αποφάσεων αφού η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης, η οποία παραμένει ισχυρή και διατηρεί την τελεσιδικία της μέχρι την τροποποίηση ή την ανατροπή της από το Εφετείο.
  10. Η υπό κρίση αίτηση καταχωρίστηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση χωρίς να δίδεται καμία αιτιολογία από πλευράς των Εναγομένων - Αιτητών αφού η απόφαση εκδόθηκε στις 03/11/2016 και η έφεση καταχωρίστηκε στις 15/12/
  12. Η ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Σοφοκλέους που συνοδεύει την αίτηση είναι ανεπαρκής, ελλιπής και/ή γενική και/ή αόριστη και/ή δεν προβάλλει οποιοδήποτε ουσιαστικό λόγο και/ή δεν στοιχειοθετεί βάσιμο λόγο που να δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
  13. Δεν προσκομίζεται οποιοδήποτε αποδεικτικό στοιχείο και/ή δεν εμφαίνεται πουθενά στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση η ύπαρξη εξαιρετικών περιστάσεων που να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και συνεπακόλουθα τη στέρηση από την Καθ'ης η Αίτηση των καρπών της επιτυχίας της.
  14. Η έφεση που έχει καταχωρηθεί εναντίον της Απόφασης ημερομηνίας 03/11/2016 στις 15/12/2016 δεν συγκεντρώνει σοβαρές και/ή καθόλου πιθανότητες επιτυχίας και/ή οι Εναγόμενοι-Αιτητές δε δικαιολογούν επαρκώς και/ή καθόλου τη θέση τους ότι η έφεση έχει καλές πιθανότητες επιτυχίας και ότι η έφεση θα καταστεί άνευ αντικειμένου σε περίπτωση εκτέλεσης της απόφασης και σε κάθε περίπτωση οι Αιτητές δεν απέσεισαν το βάρος που ήταν επιφορτισμένοι προς απόδειξη των ισχυρισμών τους.
  15. Ο ισχυρισμός των Αιτητών ότι εάν η έφεση επιτύχει θα είναι άνευ ουσιαστικού αποτελέσματος καθ' ότι θα έχει ήδη προηγηθεί πληρωμή πολλών χιλιάδων ευρώ στην Ενάγουσα χωρίς καμία απολύτως προοπτική επιστροφής, είναι αβάσιμος και/ή αναληθής και/ή αστήρικτος και/ή ανυπόστατος και/ή εν πάση περιπτώσει αδικαιολόγητος, αφού η Καθ' ης η αίτηση είναι αξιόχρεη ασφαλιστική εταιρεία και σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσης θα είναι σε θέση να επιστρέψει στους Εναγόμενους - Αιτητές όποιο ποσό εισπράξει μέχρι τότε.
  16. Η αίτηση αποσκοπεί στην καθυστέρηση της απονομής της δικαιοσύνης και/ή επιδιώκει την πρόκληση καθυστέρησης και επηρεάζει τα δικαιώματα της Ενάγουσας/ Καθ' ης η Αίτηση για είσπραξη του λαβείν της εντός εύλογου χρόνου αφού ήδη η Ενάγουσα αποστερείται των χρημάτων που της οφείλουν οι Εναγόμενοι πέραν των 10 χρόνων.
  17. Σε περίπτωση έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος μέχρι την πλήρη εκδίκαση της έφεσης, μειώνονται σημαντικά οι πιθανότητες της Ενάγουσας να εισπράξει το επιδικασθέν ποσό από τους Εναγόμενους - Αιτητές και/ή υπάρχει ορατός κίνδυνος μη καταβολής του οφειλόμενου ποσού από τους Εναγόμενους προς την Ενάγουσα και/ή ενδέχεται η Ενάγουσα να υποστεί ανεπανόρθωτη βλάβη.» H ένσταση της Ενάγουσας- Καθ' ης η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Ανδρούλλας Αριστοδήμου, υπαλλήλου της Ενάγουσας. Διαδικασία Σημειώνεται ότι η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των ένορκων δηλώσεων, αφού κανένας εκ των διαδίκων δεν ζήτησε αντεξέταση και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι ανέπτυξαν μέσω γραπτών αγορεύσεων την επιχειρηματολογία τους. Συνεπώς, για όσα γεγονότα δεν εμφαίνονται από τον φάκελο της διαδικασίας, το Δικαστήριο θα βασισθεί στις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις, λαμβανομένου υπόψη του βάρους απόδειξης εκάστης πλευράς και της παράλειψης αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Louis Vuitton ν. Δέρμοσακ

(1992)1(Β) Α.Α.Δ 1453 , Iacovou brothers (constructions) Ltd v Fashionwise ltd
(2000)1Β ΑΑΔ 1377, Thinking Steel International BV ν. Caramondani Bros Public Co Ltd,
(2012)1 Α.Α.Δ. 1460 και Α Messios & Sons Ltd κ.α v Ανδρέας Λεωνίδα Π.Ε 277/2007 ημερομηνίας, 18.2.2010. Νομική πτυχή - Αξιολόγηση εκατέρωθεν θέσεων Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται ουσιαστικά στη Δ.35,Θ.18 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, η οποία διαλαμβάνει τα ακόλουθα : «An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order; and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given.» Όπως προκύπτει από το λεκτικό της σχετικής Δικονομικής διάταξης η χορήγηση αναστολής εκτέλεσης της απόφασης εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Τα κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου έχουν καταστεί αντικείμενο ενδελεχούς νομολογιακής ανάλυσης. Σχετική είναι η απόφαση Penderhill Holdings Limited και Άλλοι ν. Ιωάννη Κλουκινά και Άλλων
(2011)1 Α.Α.Δ 1921, όπου το Εφετείο συνοψίζοντας τις σχετικές αυθεντίες επί του θέματος ανέφερε τα ακόλουθα σχετικά : «Με βάση τη νομολογία που ερμήνευσε την πιο πάνω διάταξη (βλ. μεταξύάλλων Katarina Shipping Inc. v. The Cargo on Board the Ship "Poly"
(1978)1 C.L.R.355, Essex Overseas Trade Services Ltd v. Legend Shipping Co. Ltd. a.o.
(1981)1 C.L.R. 263, "Phoenix" Greek General Insurance Co. S.A. v. Al Khalaf Exhibition
(1981)1 C.L.R. 673. Mavrochanna a.o. v. Michael
(1984)1 C.L.R. 760, Aristidou v. Aristidou
(1985)1 C.L.R. 649, E.Y.R.I.K. a.o v. Kotsonis
(1986)1 C.L.R. 617, Ιωσηφάκης ν. Αρτιστοδήμου
(1990)1. Α.Α.Δ. 284, Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147, Α.Β.Ρ. Holdings Ltd. κ.α. ν. Κιταλίδη κ.α. (Αρ. 1)
(1994)1. Α.Α.Δ. 287, Θωμά ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1997)1 Α.Α.Δ. 797 και Σάββα ν. Υπουργού Δικαιοσύνης (αρ. 1)
(2002)1 Α.Α.Δ. 195) το όλο θέμα είναι στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία ασκείται δικαστικά και με βάση τους εξής παράγοντες που θα πρέπει να εξισορροπηθούν με γνώμονα τα συμφέροντα της δικαιοσύνης: (α) Ο διάδικος ο οποίος επιτυγχάνει στην υπόθεση του δεν πρέπει να στερείται, χωρίς ουσιαστικό λόγο, του καρπού της επιτυχίας του. (β) Το ένδικο μέσο της έφεσης, το οποίο ασκείται δικαιωματικά, δεν πρέπει να αποστερείται της αποτελεσματικότητας του. Μεταξύ των κριτηρίων που λαμβάνει υπόψη το δικαστήριο είναι οι προοπτικές επιτυχίας της έφεσης αλλά αυτές είναι μόνο οριακής σημασίας (Βλ. Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου πιο πάνω). Στην υπόθεση Ιωσηφάκη ν. Αριστοδήμου, πιο πάνω, σελ. 288, ο Δικαστής (όπως ήταν τότε) Πικής διατύπωσε τους πιο κάτω παράγοντες ως εξής: «Δύο είναι οι παράγοντες που κατά κύριο λόγο διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου για την αναστολή πρωτόδικης απόφασης μέχρι την εκδίκαση της έφεσης. Πρώτο, η διασφάλιση της οριστικότητας (finality) των αποφάσεων του πρωτόδικου δικαστηρίου και την παράλληλη κατοχύρωση των δικαιωμάτων του διάδικου υπέρ του οποίου εκδόθηκε η απόφαση και δεύτερο, η εξασφάλιση της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης. Οι δυο αυτοί παράγοντες εξισορροπούνται με γνώμονα τα συμφέροντα της δικαιοσύνης.» Οι ίδιες αρχές επανεπιβεβαιώθηκαν στην πρόσφατη απόφαση Vouros Healtcare Ltd v. D.E.K.S.A. Ltd Πολ. Έφεση 2017/15, ημερομηνίας 12.1.2018. Από τις πιο πάνω αυθεντίες προκύπτει ότι το Δικαστήριο, σε παρόμοιας φύσης αιτήσεις, καλείται να εξισορροπήσει μεταξύ του δικαιώματος του επιτυχόντος διαδίκου να δρέψει τους καρπούς της επιτυχίας του και του δικαιώματος του Αιτητή να μην καταστεί η Έφεση του αναποτελεσματική. Κριτήριο στην πιο πάνω εξισορρόπηση αποτελεί το συμφέρον της δικαιοσύνης, έννοια εκ της φύσης της πολυσύνθετη. Στη στάθμιση των συμφερόντων της δικαιοσύνης το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και την υποχρέωση του να μην καταστεί η έφεση άνευ αντικείμενου. Όμως το πιο πάνω στοιχείο δεν είναι από μόνο του αποφασιστικής σημασίας, καθότι η άσκηση έφεσης δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης. Σχετική είναι η απόφαση Ναυτικός ΄Ομιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147 όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σχετικά «Η έφεση δεν αναστέλλει το δικαίωμα εκτέλεσης ούτε μειώνει το κύρος της πρωτόδικης απόφασης. Η αναστολή μπορεί να εγκριθεί στο πλαίσιο της διακριτικής ευχέρειας που παρέχεται στο δικαστήριο από τη Δ.35 Θ. 18. Η διασφάλιση του τελεσφόρου της πρωτόδικης απόφασης, αφενός, και της αποτελεσματικότητας του δικαιώματος για άσκηση έφεσης, αφετέρου, συνιστούν τους κατεξοχή παράγοντες που επενεργούν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Η εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων επιβάλλει η στάθμιση κάθε γεγονότος που σχετίζεται τόσο με τις επιπτώσεις της αναστολής, όσο και τη ζωτικότητα του δικαιώματος για την άσκηση έφεσης.» Στην πιο πάνω υπόθεση λέχθηκε επίσης ότι οι προοπτικές επιτυχίες της Έφεσης λαμβάνονται υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου αλλά ο πιο πάνω παράγοντας είναι οριακής σημασίας και απόκτα σπουδαιότητα μόνο όπου μπορεί να γίνει πρόγνωση με βεβαιότητα ως προς την επιτυχία ή αποτυχία της έφεσης, χωρίς περαιτέρω συζήτηση του θέματος. Αντίθετα, όπως έχει κριθεί στην απόφαση Κωνσταντινίδη ν. Κωμοδρόμου, ECLI:CY:AD:2016:A162, Πολ. Έφεση 283/15, ημερομηνίας 23.3.2016, η τελεσιδικία έχει ιδιαίτερη βαρύτητα και συναρτάται άμεσα με την ορθή απονομή της δικαιοσύνης και το κράτος δίκαιου ευρύτερα. Συνεπώς, προκύπτει ότι η ανάγκη να μην καταστεί το ένδικο μέσο της Έφεσης αναποτελεσματικό δεν μπορεί, από μόνη της, να κλίνει την πλάστιγγα υπέρ της χορήγησης αναστολής εις βάρος της προστασίας της ανάγκης για διασφάλιση του τελεσφόρου της δικαστικής διαδικασίας, το οποίο συναρτάται με την ορθή απονομής της δικαιοσύνης και το κράτος δικαίου ευρύτερα. Από τις πιο πάνω αυθεντίες προκύπτει θα πρέπει να καταδειχτούν εξαιρετικές περιστάσεις, ώστε να κλίνει η πλάστιγγα υπέρ της αρχής ότι το ένδικο μέσο της έφεσης, δεν πρέπει να αποστερείται της αποτελεσματικότητάς του. Σχετικές, επί του προκειμένου, είναι οι αποφάσεις Χ"Ευαγγέλου ν. Dorami Marine Ltd and Others
(1991)1 Α.Α.Δ. 172 και Demetriades Group Of Companies Ltd v. A.P.M. Italian Type Ice Cream Ltd, Πολ, Έφεση 372/15, ημερομηνίας 15.2.2017. Το βάρος απόδειξης, όμως, της συνδρομής εξαιρετικών περιστάσεων βρίσκεται στους ώμους του Αιτητή. Σχετική είναι η απόφαση Demetriades Group Of Companies Ltd (ανωτέρω). Η έννοια των εξαιρετικών περιστάσεων έχει επεξηγηθεί στην απόφαση Δημητρούδης Mιχάλης ν. Aνδρέα Nίκου Λουγκρίδη,
(2011)1 Α.Α.Δ. 687, όπου με αναφορά στο σύγγραμμα The Annual Practice του 1970 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «στην πράξη η αναστολή της διαδικασίας δίνεται όπου με την απόφαση θα πρέπει να καταβληθεί ορισμένο χρηματικό ποσό, οπότε αν η έφεση επιτύχει τότε θα παραμείνει άνευ αντικειμένου αν στο μεταξύ έχει καταβληθεί το ποσό και ο ενάγων είναι είτε κάτοικος εξωτερικού, είτε είναι αφερέγγυος ή υπάρχει ένδειξη με την καταχώρηση σχετικής ένορκης δήλωσης, ότι δεν θα μπορέσει να επιστρέψει το ποσό στον εναγόμενο.» Η ίδια αρχή διατυπώνεται και στο σύγγραμμα The Annual Practιce του 1959 στη σελίδα 1695, υπό τον τίτλο Stay of Execution or of Proceedings pending Appeal. Προκύπτει από τα ανωτέρω ότι εξαιρετικές περιστάσεις συνιστούν οι περιπτώσεις όπου επιτυχών διάδικος είναι κάτοικος εξωτερικού ή είναι αφερέγγυος είτε δίδεται ένδειξη, μέσω της ένορκης δήλωσης, που συνοδεύει την αίτηση ότι δεν θα μπορέσει επιστρέψει το ποσό στον διάδικο που άσκησε την έφεση. Στην υπό κρίση υπόθεση παρατηρώ ότι η Ενάγουσα δεν είναι κάτοικος εξωτερικού, ούτε υφίσταται μαρτυρία ότι είναι αφερέγγυα ούτε έχει δοθεί οποιαδήποτε ένδειξη ότι δεν θα μπορέσει να επιστρέψει το ποσό που τυχόν καταβληθεί από τον Εναγόμενο. Η αναφορά του ομνύοντα για τους Αιτητές ότι εάν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, σε περίπτωση που επιτύχει η Έφεση θα είναι χωρίς ουσιαστικό αποτέλεσμα, καθότι θα προηγηθεί η καταβολή πολλών χιλιάδων ευρώ χωρίς καμιά απολύτως προοπτικής επιστροφής τους, δεν επαρκεί για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Η αόριστη αναφορά περί μη ρεαλιστικής πιθανότητας επιστροφής των χρημάτων που τυχόν καταβληθούν μέχρι την Έφεση είναι ανεπαρκής, καθότι σύμφωνα με τη απόφαση Λουγκρίδη (ανωτέρω) και το σύγγραμμα Annual Practice 1959 (ανωτέρω), η ανικανότητα θα πρέπει να προκύπτει μέσα από την ένορκη δήλωση. Δηλαδή απαιτείται η παράθεση γεγονότων που να οδηγούν σε τέτοιο συμπέρασμα και δεν επαρκούν αόριστες αναφορές εν είδει κατάληξης χωρίς υποστηρικτικά γεγονότα. Αντίθετα, στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση υφίσταται ισχυρισμός ότι η Ενάγουσα είναι φερέγγυα εταιρεία, η οποία μάλιστα τυγχάνει εποπτείας ως προς τη φερεγγυότητά της από τον έφορο Ασφαλιστικών Εταιρειών. Στη βάση των ανωτέρω κρίνω ότι οι Αιτητές απέτυχαν να καταδείξουν ότι συντρέχουν περιστάσεις τέτοιες που να καθιστούν δυνατή τη χορήγηση αναστολής εκτέλεσης της απόφασης. Περαιτέρω σημειώνω πώς ούτε ο ισχυρισμός περί μη πρόκλησης ανεπανόρθωτης βλάβης στην Καθ' ης η αίτηση εταιρεία μπορεί να οδηγήσει στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Η τυχόν πρόκληση ανεπανόρθωτης βλάβης στον επιτυχόντα διάδικο, στην αγωγή, από την έκδοση του διατάγματος αναστολής εκτέλεσης της απόφασης δεν εμπίπτει στα στοιχεία που συνυπολογίζει το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας. Ταυτόχρονα τονίζεται ότι η προθυμία των αιτητών να αναλάβουν εγγύηση προς κάλυψη της Ενάγουσας- Καθ' ης η αίτηση δεν επαρκεί για να αποστερήσει την Ενάγουσα από τους καρπούς της επιτυχίας του δικαστικού αγώνα που άρχισε το έτος 2009 και ολοκληρώθηκε στις 3.11.2016 με την έκδοση απόφασης υπέρ της Ενάγουσας. Στη βάση των ανωτέρω το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Κατάληξη Υπό το φως των πιο πάνω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Ενάγουσας- Καθ' ης η αίτηση , ως αυτά υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. .............. Μ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.