Elnia Ltd ν. Ρολάνδου, Αρ. Αγωγής: 6575/2011, 14/9/2018

(1991)1 A.Α.Δ

1. Η Ενάγουσα στην Έκθεση Απαίτησής της ισχυρίζεται ότι δυνάμει συμφωνίας, η οποία συνήφθη μερικώς γραπτώς και μερικώς προφορικώς , με τον Εναγόμενο, συμφώνησε να τοποθετήσει πατώματα τύπου παρκέ αξίας € 2,562 σε συγκεκριμένες ποσότητες σε υποστατικό του Εναγόμενου στη Λεμεσό. Η συμφωνία αποτελείτο μερικώς από τη προσφορά της Ενάγουσας, ημερομηνίας 26.6.
2. Ο Εναγόμενος προέβη στην παραγγελία χρησιμοποιώντας την εμπορική επωνυμία Ministry of Beauty και το προσωπικό του όνομα. Οι όροι της σύμβασης, στον βαθμό που αυτή καταρτίσθηκε γραπτώς, καταγράφηκαν στην έγγραφη προσφορά , ημερομηνίας 26.6.
3. Μεταξύ των ημερομηνιών 20.6.2009 και 2.7.2009 η Ενάγουσα εκτέλεσε τη συμφωνηθείσα εργασία και παρέδωσε στον Εναγόμενο το Τιμολόγιο Esal00082932 για το ποσό των € 2.545, συμπεριλαμβανομένου Φ.Π.Α, το οποίο ο Εναγόμενος αποδέχθηκε και παρέλαβε. Ο Εναγόμενος παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις της Ενάγουσας ουδέν ποσό κατέβαλε. Έτσι η Ενάγουσα μέσω επιστολής του δικηγόρου της, ημερομηνίας 1.9.2011, απαίτησε την πληρωμή του οφειλόμενου ποσού. Ο Εναγόμενος στην Υπεράσπισή του αρνήθηκε τους πιο πάνω ισχυρισμούς της Ενάγουσας και ισχυρίστηκε ότι ουδέποτε συμβλήθηκε με την Ενάγουσα, υπό την προσωπική του ιδιότητα και ότι η Ενάγουσα συμβλήθηκε με την εταιρεία Ministry of Beauty Ltd. Ο Εναγόμενος αρνήθηκε ότι η Ενάγουσα παρέδωσε ή τοποθέτησε οποιοδήποτε προϊόν προς όφελός του. Επίσης ο Εναγόμενος αρνήθηκε την έκδοση του επίδικου τιμολογίου και τον ισχυρισμό ότι ο ίδιος το παρέλαβε ή το αποδέχθηκε. Αρνήθηκε επίσης ότι παρέλαβε οποιαδήποτε επιστολή απο τον δικηγόρο της Ενάγουσας. Περαιτέρω ο Εναγόμενος ισχυρίστηκε ότι η Ενάγουσα τοποθέτησε τα προϊόντα της σε κατάστημα της εταιρείας X & S( Morgan) Ltd, η οποία επρόκειτο να συνάψει συμφωνία συνεργασίας με την εταιρεία M.O.B Ltd. Από τις δικογραφημένες θέσεις των διαδίκων προκύπτει ότι ο Εναγόμενος αρνείται ότι συμβλήθηκε με την Ενάγουσα, υπό την προσωπική του ιδιότητα. Αντίθετα η θέση του Εναγόμενου είναι ότι η Ενάγουσα συμβλήθηκε με την εταιρεία Ministry of Beauty Ltd. Συνεπώς, επίδικο θέμα είναι και το κατά πόσο η Ενάγουσα συμβλήθηκε με την εταιρεία Ministry of Beauty Ltd ή με τον Εναγόμενο προσωπικά. Μαρτυρία Προς απόδειξη της υπόθεσης της Ενάγουσας κατέθεσε ο XXXXX Θεοφάνους διευθυντής πωλήσεων τη Ενάγουσας, ο οποίος κατέθεσε οκτώ

(8)Τεκμήρια. Κατά την κυρίως εξέτασή του ο ΜΕ1 κατέθεσε ως Τεκμήριο 1, αντίγραφο πιστοποιητικό αλλαγής ονόματος της Ενάγουσας, από το Τμήμα Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη, ως Τεκμήριο 2 αποτελέσματα έρευνας στη διαδικτυακή ιστοσελίδα του Τμήματος Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη, ως Τεκμήριο 3 γραπτή προσφορά Ενάγουσας, ημερομηνίας 26.6.2009, ως Τεκμήριο 4 το Τιμολόγιο υπ' αριθμόν 0082932, ημερομηνίας 3.7.2009, ως Τεκμήριο 5 κατάσταση λογαριασμού ημερομηνίας 6.5.2010, ως Τεκμήριο 6 επιστολή της Ενάγουσας προς τον Εναγόμενο, ημερομηνίας 10.12.2009, ως Τεκμήριο 7 μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του Εναγόμενου προς την Ενάγουσα, ημερομηνίας 12.1.2010 και ως Τεκμήριο 8 επιστολή των δικηγόρων της Ενάγουσας, ημερομηνίας 1.09.2010, προς τον Εναγόμενο. Ο ΜΕ1 στην κυρίως εξέτασή του δήλωσε ότι είναι διευθυντής πωλήσεων της Ενάγουσας και ότι εργάζεται σε αυτή από την 1.6.

1. Ισχυρίστηκε ότι η Ενάγουσα δυνάμει συμφωνίας, η οποία συνήφθη μερικώς γραπτώς και μερικώς προφορικώς, με τον Εναγόμενο, συμφώνησε να τοποθετήσει πατώματα τύπου παρκέ αξίας € 2,562 σε συγκεκριμένες ποσότητες σε υποστατικό του Εναγόμενου στη Λεμεσό. Ο Εναγόμενος αποδέχθηκε την προσφορά της Ενάγουσας και, αφού την υπέγραψε, την απέστειλε μέσω τηλεμοιοτύπου στην Ενάγουσα. Στην προσφορά ο Εναγόμενος χρησιμοποίησε την επωνυμία Ministry of Beauty, η οποία δεν είναι εγγεγραμμένη. Στον βαθμό που η συμφωνία ήταν γραπτή οι όροι αυτής αποτυπώνονταν στο Τεκμήριο
2. Στην έκταση που η συμφωνία ήταν προφορική συμφωνήθηκε ότι η Ενάγουσα θα παρέδιδε το προϊόν στα τέλη Ιουνίου αρχές Ιουλίου του
3. Η Ενάγουσα μεταξύ της 30.6.2009 και 2.7.2009 εκπλήρωσε την υποχρέωσή της και εξέδωσε το επίδικο τιμολόγιο, το οποίο ο Εναγόμενος παρέλαβε και αποδέχθηκε. Ο ΜΕ1, ακολούθως απέστειλε το Τεκμήριο 6, εις απάντηση της οποίας ο Εναγόμενος απέστειλε το Τεκμήριο
4. Ο Εναγόμενος ουδέν ποσό κατέβαλε και η Ενάγουσα μέσω της επιστολής των δικηγόρων της αξίωσε το οφειλόμενο ποσό. Σε ερώτηση να εξηγήσει γιατί το επίδικο τιμολόγιο δεν είναι υπογεγραμμένο, απάντησε ότι κατά την έκδοση τιμολογίου, εκδίδονται δύο πρωτότυπα. Τα δύο πρωτότυπα στάλθηκαν στον Εναγόμενο για υπογραφή, πλην όμως ο τελευταίος δεν τα επέστρεψε πίσω και έτσι η Ενάγουσα προχώρησε στην επανεκτύπωση του επίδικου τιμολογίου. Κατά την αντεξέτασή του ο ΜΕ1 ανέφερε ότι τα καθήκοντά του ως διευθυντής πωλήσεων περιλαμβάνουν την επίβλεψη του τμήματος πωλήσεων και των χώρων που γίνονται οι εγκαταστάσεις των προϊόντων. Συμφώνησε, όμως, ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν μετέβη στον χώρο που έγινε η εγκατάσταση. Επίσης δήλωσε ότι δεν γνωρίζει τον χώρο που έγινε η εγκατάσταση, παρά μόνο γνωρίζει ότι έγινε στη Λεμεσό. Δεν γνώριζε επίσης το εάν στον χώρο εγκατάστασης των προϊόντων δραστηριοποιείτο η εταιρεία X & S( Morgan) Ltd. Δήλωσε επίσης ότι δεν γνωρίζει εάν η εταιρία Ministry of Beauty Ltd και η εταιρεία X & S( Morgan) Ltd επρόκειτο να συνάψουν συνεργασία ή είχαν σκοπό να συνεργαστούν. Σε υποβολή ότι η εταιρεία Ministry of Beauty είναι εγγεγραμμένη, απάντησε ότι κατά τον χρόνο που έγινε η έρευνα, στο αρχείο του Εφόρου Εταιρειών, αυτή δεν ήταν εγγεγραμμένη. Σε υποβολή ότι τι Τεκμήριο 3, όπως είναι συνταγμένο παραπέμπει σε εταιρεία και ότι η λέξη φ/δι παραπέμπει σε πρόσωπο που απλά έχει την ευθύνη, απάντησε ότι συντάχθηκε έτσι γιατί ο Εναγόμενος το ζήτησε, δηλώνοντας ότι αποδέκτης ήταν ο Εναγόμενος. Σε επόμενη υποβολή ότι ο Εναγόμενος ήταν εκπρόσωπος της Ministry of Beauty απάντησε πώς δεν γνωρίζει εάν η Ministry of Beauty ήταν υπαρκτή και διερωτήθηκε πώς είναι δυνατόν ο Εναγόμενος να εκπροσωπεί κάτι που δεν ήταν υπαρκτό. Σε υποβολή ότι από το επίδικο προϊόν επωφελήθηκε η εταιρεία X & S Morgan Ltd, η οποία οφείλει να πληρώσει και όχι ο Εναγόμενος, απάντησε ότι αυτός που παρήγγειλε το προϊόν ήταν ο Εναγόμενος και ότι ουδέποτε η Ενάγουσα συμβλήθηκε με την εταιρεία X & S Morgan. Σε ερώτηση εάν ο Εναγόμενος χρησιμοποιούσε την επωνυμία Μinistry of Beuty απάντησε ότι ο Εναγόμενος ζήτησε να εκπροσωπηθεί με το όνομα Μinistry of Beuty. Μετά το κλείσιμο της υπόθεσης για την Ενάγουσα, μαρτυρία προσκόμισε η πλευρά του Εναγόμενου. Σχετικά μαρτυρία έδωσε η Άντρη Παναγή ΜΥ1, η οποία κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν συνεργάτης της εταιρείας Μ.Ο.Β Ministering of Beauty Ltd. Κατά την κυρίως εξέτασή της η ΜΥ1 κατέθεσε ως Τεκμήριο 9 πιστοποιητικό Έρευνας από το Τμήμα Εφόρου Εταιρειών & Επίσημου Παραλήπτη σχετικά με την εταιρεία M.O.B Ministering of Beauty Ltd, και ως Τεκμήριο 10 ανυπόγραφο προσχέδιο συμφωνίας συνεργασίας μεταξύ των εταιρειών M.O.B Ministering of Beauty Ltd και X & S Morgan Ltd. Κατά την κυρίως εξέτασή της η ΜΥ1 δήλωσε ότι ήταν συνεργάτης της εταιρείας M.O.B Ministering of Beauty Ltd, η οποία ήταν γνωστή στο εμπόριο ως Ministry of Beauty Ltd. Ο Εναγόμενος ήταν ένας εκ των διευθυντών αυτής. Η πιο πάνω εταιρεία ασχολείτο με επιχειρήσεις κομμωτηρίων και συναφείς εργασίες. Η ΜΥ1 ασχολείτο με τις διαφημίσεις της πιο πάνω εταιρείας. Η ΜΥ1 δήλωσε ότι η εταιρεία M.O.B Ministering of Beauty Ltd θα προχωρούσε σε συνεργασία με την εταιρεία X & S Morgan Ltd, με έδρα τη Λεμεσό. Στα πλαίσια της πιο πάνω συνεργασίας ο Εναγόμενος, ως διευθυντής της εταιρείας M.O.B Ministering of Beauty Ltd, ανέλαβε να μεσολαβήσει, ώστε η εταιρεία της Λεμεσού να προμηθευτεί από την Ενάγουσα ποσότητα πατωμάτων. Ο Εναγόμενος, δεν συμβλήθηκε προσωπικά με την Ενάγουσα και δεν προσπορίστηκε οποιοδήποτε όφελος από το επίδικο προϊόν. Σύμφωνα με την ΜΥ1, οι εταιρείες M.O.B Ministering of Beauty Ltd και X & S Morgan Ltd βρίσκονταν σε συζητήσεις για σύναψη συμφωνίας συνεργασίας και παρέπεμψε σχετικά στο Τεκμήριο
5. Τελικά όμως οι συζητήσεις δεν τελεσφόρησαν, αφού, σύμφωνα με την ΜΥ1, η εταιρεία X & S Morgan Ltd εξαπάτησε την εταιρεία M.O.B Ministering of Beauty Ltd και λειτούργησε το κομμωτήριο- χώρο αισθητικής, αγνοώντας αυτή. Έτσι ο Εναγόμενος επικοινώνησε με την Ενάγουσα και άλλους προμηθευτές ενημερώνοντας τους ότι δεν είχε πρόσβαση στο κατάστημα, όπου τοποθετήθηκαν τα προϊόντα. Σε σχέση με το Τεκμήριο 3 δήλωσε ότι δεν αναγνωρίζει εάν η υπογραφή επ' αυτού είναι του Εναγόμενου. Επιπλέον σε σχέση με το Τεκμήριο 7 δήλωσε ότι στην εν λόγω διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου είχαν πρόσβαση και άλλα πρόσωπα και έτσι δεν μπορεί να τοποθετηθεί για το κατά πόσο το ειρημένο ηλεκτρονικό μήνυμα στάλθηκε από τον Εναγόμενο. Κατά την αντεξέταση της ΜΥ1 κατατέθηκε ως Τεκμήριο Α προς αναγνώριση αντίγραφο έρευνας από τη διαδικτυακή ιστοσελίδα του Τμήματος Εφόρου Εταιρειών & Επίσημου παραλήπτη. Η ίδια στην αντεξέτασή της ανέφερε ότι η εταιρεία M.O.B Ministering of Beauty Ltd δεν υφίσταται πλέον. Σε υποβολή ότι η Ενάγουσα ουδεμία σχέση έχει με την πιο πάνω εταιρεία απάντησε ότι έχουν σχέση. Επίσης διαφώνησε με τη θέση ότι το όνομα M.O.B Ministering of Beauty Ltd, ουδέποτε αναφέρθηκε από τον Εναγόμενο και υποστήριξε ότι το όνομα Ministry of Beauty λειτουργούσε κάτω από το Ministering of Beauty Ltd. Σε υποβολή ότι στο Τεκμήριο 3 ο Εναγόμενος ζήτησε να καταγραφεί το όνομα Ministry of Beauty, απάντησε ότι το Τεκμήριο 3 είναι στο όνομα Ministering of Beauty. Όταν υπεδείχθη στη μάρτυρα το Τεκμήριο 3, απάντησε ότι γράφει μεν Ministry of Beauty αλλά αυτό λειτουργούσε κάτω από το Ministering of Beauty. Διαφώνησε επίσης με την υποβολή ότι το Ministry of Beauty είναι απλά μια εμπορική επωνυμία. Αρνήθηκε περαιτέρω και την υποβολή ότι η Ενάγουσα ουδεμία γνώση είχε αναφορικά με την πρόθεση των εταιρειών Ministering of Beauty και X & S Morgan Ltd να συνεργαστούν. Επανέλαβε επίσης ότι δεν αναγνωρίζει την υπογραφή επί του Τεκμηρίου
6. Διαφώνησε επίσης με τη θέση ότι ο Εναγόμενος ήταν το πρόσωπο που ζήτησε προσφορά από την Ενάγουσα και απλώς ζήτησε να εκδοθεί και στο όνομα Ministry of Beauty, δηλώνοντας ότι ο Εναγόμενος λειτουργούσε ως ένας εκ των διευθυντών της εταιρείας Ministering of Beauty. Αρνήθηκε επίσης την υποβολή ότι ουδέποτε ο Εναγόμενος ενήργησε ως αντιπρόσωπος της εταιρείας Ministering of Beauty και ουδέποτε ανέφερε ότι λειτουργεί ως τέτοιος. Σε σχέση με το Τεκμήριο 7, μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, επέμεινε ότι στον εν λόγω λογαριασμό είχαν πρόσβαση και οι άλλοι διευθυντές της Ministering Of Beauty. Δεν ήταν σε θέση όμως να εξηγήσει γιατί οι άλλοι διευθυντές δεν έβαζαν τα όνομά τους, όταν απαντούσαν μέσω του συγκεκριμένου λογαριασμού ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Εισηγήσεις των Διαδίκων Μετά το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν γραπτώς προωθώντας ο καθένας τις θέσεις του. Η κ. Χειμώνας, εκ μέρους του Εναγομένου, κάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει τη μαρτυρία του ΜΕ1 και να κάνει δεκτή την μαρτυρία της ΜΥ1, η οποία, όπως υπέδειξε, είναι ευθυγραμμισμένη με την Υπεράσπιση του Εναγόμενου. Περαιτέρω εισηγήθηκε ότι ο Εναγόμενος ουδέποτε συμβλήθηκε υπό την προσωπική του ιδιότητα με την Ενάγουσα. Στον αντίποδα, η κα Ιωάννου, εκ μέρους της Ενάγουσας, εισηγήθηκε ότι δεν μπορεί να προσδοθεί βαρύτητα στη μαρτυρία της ΜΥ1, καθότι αυτή είναι εξ ακοής και δεν συνάδει με τη δικογραφημένη εκδοχή του Εναγομένου. Περαιτέρω υποστήριξε ότι η Ενάγουσα κατάφερε να αποδείξει την αξίωσή της. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Κατ' αρχάς τονίζεται ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται κατά κύριο λόγο στη βάση της μαρτυρίας που σχετίζεται με τα επίδικα θέματα. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Τσιαττές ν. Solomonides (Cartridges Industries) Ltd

(2009)1 A.A.Δ. 974 και Mirza Feiz Hasan v. Μιχάλη Ανδρέου, ECLI:CY:AD:2015:A803, Π.Ε 2/2011, ημερομηνίας 2.12.2015. Στη βάση των πιο πάνω, έχω παρακολουθήσει τους μάρτυρες στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, έχοντας την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις αντιδράσεις τους, φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο που απαντούν, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητά τους, ή την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν, παράγοντες που, σύμφωνα με τη νομολογία, ενέχουν ιδιαίτερη σπουδαιότητα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας. Σχετική είναι η απόφαση C & A Pelecanos Associates Ltd v. Ανδρέα Πελεκάνου

(1999)1 Α.Α.Δ. 1273. Δεν παραγνωρίζω βέβαια ότι τα πιο πάνω στοιχεία μπορούν να προσδώσουν θετικότητα στη μαρτυρία ενός μάρτυρα, αλλά δεν μπορούν να αποτελέσουν τον αποκλειστικό λόγο για την αποδοχή της μαρτυρίας του. Σχετικά παραπέμπω στην απόφαση Νικολάου Νίκος ν. Aντώνη Παπαϊωάνου

(2011)1 Α.Α.Δ. 1797. Προσεγγίζω, συνεπώς, το καθήκον αξιολόγησης της μαρτυρίας ενός μάρτυρα με γνώμονα το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα, αλλά και τη σύγκρισή της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Σχετική είναι η απόφαση Ομήρου v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506. Περαιτέρω, όπου είναι δυνατό, η μαρτυρία εκάστου μάρτυρα συσχετίζεται, αντιπαραβάλλεται και διερευνάται με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων. Σχετική είναι η απόφαση Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα

(1992)1 Α.Α.Δ 1056 και η πρόσφατη απόφαση Κυριακίδης ν. Τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ, ECLI:CY:AD:2018:A179, Π.Ε 185/2012, ημερομηνίας 19.4.2018. Έχω επίσης κατά νου την αρχή ότι μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς, ενώ δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα Kadis v. Nicolaou

(1986)1 C.L.R 212, 216, Χρίστου ν. Khoreva

(2002)1(A) Α.Α.Δ. 45. Περαιτέρω, δείκτη ως προς την αξιοπιστία κάποιου μάρτυρα αποτελεί και η προβολή ισχυρισμών που συγκρούονται με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς ή βρίσκονται σε διάσταση με αυτούς. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Νεοφύτου κ.ά ν. Γερακιώτη ,

(2010)1 Α.Α.Δ. 25 και Χρίστου ν. Ηροδότου

(2008)1 Α.Α.Δ. 676. Επιπρόσθετα διευκρινίζεται ότι η μαρτυρία που δίδεται σχετικά με Τεκμήρια που κατατίθενται προς αναγνώριση παραμένει ανενεργή, μέχρις ότου αυτά αναγνωριστούν και ενταχθούν έτσι στο μαρτυρικό υλικό της υπόθεσης προς αξιολόγηση. Ενδεικτικά παραπέμπω στο σύγγραμμα των Ηλιάδη & Σάντη Το Δίκαιο της Απόδειξης σελ. 396-398 και στην απόφαση Επιτροπή Σιτηρών Κύπρου ν. Πλoίου "Arabella"

(2003)1 ΑΑΔ 900. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΕ1 Η μαρτυρία του ΜΕ1 συνάδει τόσο με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της Ενάγουσας όσο και με την έγγραφη μαρτυρία που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο βασικός ισχυρισμός του ΜΕ1 ήταν το ότι ο Εναγόμενος συμβλήθηκε με την Ενάγουσα υπό την προσωπική του ιδιότητα και ζήτησε απλά να καταγράφει το όνομα Minsistry of Beauty στην προσφορά. Σχετικά με τον πιο πάνω ισχυρισμό παρέπεμψε σε έρευνα στο Τμήμα Εφόρου Εταιρειών που δεικνύει ότι το όνο ministry of Beauty δεν ήταν τον ουσιώδη χρόνο εγγεγραμμένο, υπό οποιαδήποτε νομική μορφή. Η θέση του ΜΕ1 επί του προκειμένου σημείου υποστηρίζεται από το Τεκμήριο 2 και δεν έχει αντικρουστεί με οποιαδήποτε αντίθετη μαρτυρία. Επιπλέον σταθερή ήταν η θέση του ότι το επίδικο προϊόν δεν παραδόθηκε προς όφελος της εταιρείας X & S Morgan Ltd. Η θέση του αυτή συνάδει και με το Τεκμήριο 7 στο οποίο επιβεβαιώνεται ότι το προϊόν έχει τοποθετηθεί στο κατάστημα του Minsirty of Beauty στη Λεμεσό. Επιπλέον τονίζεται ότι το Τεκμήριο 7 αφορούσε το επίδικο Τιμολόγιο Τεκμήριο 3, αφού σε αυτό καταγραφόταν ο αριθμός αναφοράς του επίδικου Τιμολογίου και αποτελούσε απάντηση στο Τεκμήριο 6, επιστολή της Ενάγουσας προς τον Εναγόμενο. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι η πλευρά της Ενάγουσας απαιτούσε πληρωμή από τον Εναγόμενο και ο Εναγόμενος απάντησε σε αυτή ως εκπρόσωπος της εταιρείας Ministry of Beauty Ltd, η οποία όμως δεν ήταν εγγεγραμμένη. Συνεπώς η εκδοχή του ΜΕ1 ότι η Ενάγουσα συμβλήθηκε με τον Εναγόμενο προσωπικά, αφού μεταξύ άλλων ήταν αδύνατο να εκπροσωπεί ο Εναγόμενος κάτι ανύπαρκτο, συνάδει με την έγγραφη μαρτυρία που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου. Περαιτέρω, καθ' όλη τη διάρκεια της μαρτυρίας του ο ΜΕ1, απαντούσε με σταθερότητα και ευθύτητα, χωρίς να υποπέσει σε οποιαδήποτε αντίφαση ικανή να κλονίσει την αξιοπιστία του. Συνεπώς αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΕ1 για σκοπούς συναγωγής ευρημάτων. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΥ1 Η μαρτυρία της ΜΥ1 δεν συνάδει με την Υπεράσπιση του Εναγόμενου και οι πλείστοι εκ των ισχυρισμών της παρέμειναν ανυποστήρικτοι. Η βασική θέση της ΜΥ1 ήταν ότι ο Εναγόμενος εκπροσωπούσε την εταιρεία M.O.B Ministering of Beauty Ltd. Η πιο πάνω θέση δεν συνάδει με την υπεράσπιση του Εναγόμενου στην οποία ισχυρίζεται ότι η Ενάγουσα συμβλήθηκε με την εταιρεία Minsirty of Beauty Ltd. Περαιτέρω η προσπάθεια της ΜΥ1 να δικαιολογήσει την πιο πάνω διάσταση δεν είναι πειστική αλλά ούτε προσκομίστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία που να την υποστηρίζει. Περαιτέρω δεν τέθηκε στην αντεξέταση του ΜΕ1 οποιοσδήποτε ισχυρισμός ότι η Ενάγουσα συμβλήθηκε με την εταιρεία M.O.B Ministering of Beauty Ltd ή ότι η πιο πάνω εταιρεία ήταν γνωστή ως Ministry of Beauty. Σχετική ως προς την παράλειψη αντεξέτασης είναι η απόφαση Frederickou Schools Co. Ltd κ.ά. v. Acuac Inc.

(2002)1 Α.Α.Δ.

1. Επιπλέον η επιμονή της να υποστηρίζει ότι το όνομα Ministry of Beauty λειτουργούσε υπό την εταιρεία M.O.B Ministering of Beauty δεν υποστηρίχτηκε από οποιαδήποτε μαρτυρία. Αντίθετα ο πιο πάνω ισχυρισμός αντικρούεται από το Τεκμήριο 2 που δείχνει ότι το όνομα Ministry of Beauty δεν είναι εγγεγραμμένο ούτε σαν εταιρεία ούτε σαν εμπορική επωνυμία. Επιπρόσθετα βασικοί ισχυρισμοί της μάρτυρος αντικρούονται από την έγγραφη μαρτυρία που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου. Συγκεκριμένα ο ισχυρισμός της ότι το επίδικο προϊόν παραδόθηκε στο υποστατικό της εταιρείας X. S. Morgan Ltd αντικρούεται από το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 7 στο οποίο γίνεται παραδοχή ότι το προϊόν παραδόθηκε στο υποστατικό της Ministry of Beauty Ltd. Σημειώνεται ταυτόχρονα ότι το περιεχόμενο του εν λόγω Τεκμηρίου δεν αμφισβητήθηκε. Ταυτόχρονα θέσεις οι οποίες προέβαλε η μάρτυρας αφίστανται της λογικής και δεν μπορούν να γίνουν δεκτές. Συγκεκριμένα η ΜΥ1 προέβαλε την εκδοχή ότι το Τεκμήριο 7 δεν στάλθηκε από τον Εναγόμενο αλλά από κάποιο άλλο διευθυντή της εταιρείας Μ.Ο.Β Ministering Of Beauty Ltd. Η πιο πάνω θέση δεν μπορεί να γίνει δεκτή ,αφού δεν είναι λογικό πρόσωπα που ενεργούν ως διευθυντές να επικοινωνούν μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου το οποίο φέρει την υπογραφή άλλου διευθυντή. Επιπρόσθετα η σχετική θέση δεν υποβλήθηκε στον ΜΕ1 και ως εκ τούτου δεν μπορεί να γίνει δεκτή ενόψει και της πιο πάνω παράλειψης. Το ίδιο ισχύει και για τον ισχυρισμό ότι το όνομα Ministry of Beauty ήταν απλή σύντμηση του ονόματος M.O.B Ministering Of Beauty Ltd και αποτελούσε το όνομα με το οποίο ήταν γνωστή στο εμπόριο η πιο πάνω εταιρεία. Εάν όντως έτσι ήταν τα πράγματα ποίος ό λόγος να υποβαλλόταν αίτηση για εγγραφή ονόματος Ministry of Beauty ή ο Εναγόμενος να παρουσιάζει το όνομα Ministry of Beauty ως το όνομα ξεχωριστής εταιρικής οντότητας στο Τεκμήριο
2. Υπό το φως των πιο πάνω κρίνω ότι είναι ακροσφαλές να βασισθώ στη μαρτυρία της ΜΥ1 για σκοπούς συναγωγής ευρημάτων. Ευρήματα Στη βάση των δικογραφημένων ισχυρισμών και της πιο πάνω αξιολόγησης προχωρώ στη διατύπωση ευρημάτων ως προς τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο Εναγόμενος ζήτησε από την Ενάγουσα όπως τον προμηθεύσει και εγκαταστήσει σε υποστατικό του στη Λεμεσό πάτωμα τύπου παρκέ, αξίας € 2,562 σε συγκεκριμένες ποσότητες. Η Ενάγουσα απέστειλε γραπτή προσφορά στον Εναγόμενο. Στην προσφορά, ως η επιθυμία του Εναγόμενου, χρησιμοποιήθηκε η επωνυμία Ministry of Beauty. Κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν υφίστατο ούτε εταιρεία ούτε εμπορική επωνυμία εγγεγραμμένη με το πιο πάνω όνομα. Οι όροι της επίδικης συμφωνίας συμφωνίας καταγράφονταν στο Τεκμήριο 3 και στη βάση αυτού εκδόθηκε το σχετικό Τιμολόγιο και κατάσταση λογαριασμού. H Ενάγουσα, την 21.12.2010, προέβη σε αλλαγή ονόματος από EL.NI.A Kokkinos Ltd σε Elnia Ltd. Η Ενάγουσα προχώρησε στην τοποθέτηση του προϊόντος και εξέδωσε το τιμολόγιο με αριθμό Esal00082932 για το ποσό των € 2.545, συμπεριλαμβανομένου Φ.Π.Α. Η Ενάγουσα διατηρούσε επίσης κατάσταση λογαριασμού επ' ονόματι της ministry of Beauty. Ο Εναγόμενος μέσω μηνύματος ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, στο οποίο εμφανιζόταν ως αντιπρόσωπος της εταιρείας Ministry Of Beauty, δήλωσε ικανοποιημένος από την τοποθέτηση του προϊόντος στο υποστατικό της και απάντησε ότι η εταιρεία θα εξοφλούσε την οφειλή της. Νομική Πτυχή Όπως είναι καλά θεμελιωμένο το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους της Ενάγουσας, η οποία οφείλει να αποδείξει τους ισχυρισμούς της στο επίπεδο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Η έννοια του ισοζυγίου των πιθανοτήτων έχει ερμηνευθεί νομολογιακά σε πολλές υποθέσεις. Σχετική είναι η απόφαση Μαρσέλ ν. Λαϊκής

(2001)1 Α.Α.Δ. 1858, όπου, με αναφορά στις σχετικές αυθεντίες επί του θέματος, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα : «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι «πιο πιθανή παρά η αντίθετη», εκείνη, δηλαδή, του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και αν η θέση ή η εκδοχή του είναι «πιο πιθανή παρά η αντίθετη», εκείνη, δηλαδή, του αντιδίκου του. (Βλέπε, μεταξύ άλλων, Phipson on Evidence, 14th Edition, para 4-38 και Αθανασίου κ.ά. ν. Κουνούνη

(1997)1(Β) Α.Α.Δ 614, όπου γίνεται και εκτενής ανασκόπηση της νομολογίας». Σχετικές επί του προκειμένου είναι οι αποφάσεις Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα

(1992)1 Α.Α.Δ. 1056, Βaloise Insurance Co Ltd v. Κατωμονιάτη κ.ά.

(2008)1 Α.Α.Δ. 1275 και Tekinder Pal κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 551. Ενώ, όπως έχει νομολογηθεί στην υπόθεση Αθανασίου κ.ά. ν. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. 614, μόνο αξιόπιστη μαρτυρία μπορεί να βαρύνει την πλάστιγγα των πιθανοτήτων. Συνεπώς, το Δικαστήριο θα κρίνει το κατά πόσο εκάτερος των διαδίκων πέτυχε να αποσείσει το αποδεικτικό βάρος που τον βαρύνει μόνο με βάση τη μαρτυρία που έχει δεχθεί ως αξιόπιστη. Στην υπό κρίση υπόθεση η Ενάγουσα καθόρισε στην Έκθεση Απαίτησής της ότι συμβλήθηκε με τον Εναγόμενο υπό την προσωπική του ιδιότητα. Αντίθετα ο Εναγόμενος, ισχυρίστηκε ότι δεν συμβλήθηκε ο ίδιος προσωπικά με την Ενάγουσα αλλά η οποιαδήποτε συμφωνία τυχόν έγινε συνήφθη με την εταιρεία Ministry of Beauty. Στην υπό κρίση υπόθεση δεν αμφισβητείται από τον Εναγόμενο το ότι η Ενάγουσα τοποθέτησε το επίδικο προϊόν. Επίσης δεν αμφισβητείται η αξία του προϊόντος ή το αξιούμενο ποσό. Αυτό που αμφισβητείται είναι το κατά πόσο ο Εναγόμενος ευθύνεται προσωπικά για την πληρωμή του. Η κύρια θέση του Εναγόμενου ήταν ότι ενεργούσε ως αντιπρόσωπος της εταιρείας Ministry of Beauty Ltd και για αυτό τον λόγο δεν ευθύνεται προσωπικά για την πληρωμή οποιουδήποτε ποσού. Περαιτέρω το γεγονός ότι ο Εναγόμενος, μέσω του Τεκμήριου 7, δήλωσε ικανοποιημένος με το προϊόν, χωρίς να αμφισβητήσει ούτε το ύψος του εμφανιζόμενου υπολοίπου επιβεβαιώνει την ύπαρξη της ισχυριζόμενης συμφωνίας. Το μόνο που αφήνεται ανοικτό είναι το κατά ποσό η Ενάγουσα συμβλήθηκε με τη μη συσταθείσα, κατά τον ουσιώδη χρόνο, εταιρεία Ministry Of Beauty ή με τον Εναγόμενο. Επομένως, η Ενάγουσα όφειλε να αποδείξει με αξιόπιστη μαρτυρία ότι καταρτίσθηκε σύμβαση με τον Εναγόμενο υπό την προσωπική του ιδιότητα. Από την ενώπιόν μου αξιόπιστη μαρτυρία προκύπτει ότι ο Εναγόμενος υπό την προσωπική του ιδιότητα προχώρησε στην παραγγελία του επίδικου προϊόντος και ο ίδιος ζήτησε να αναγραφεί στην παραγγελία το όνομα Ministry of Beauty. Περαιτέρω ο ίδιος, εμφανιζόμενος ως αντιπρόσωπος της εταιρείας Ministry of Beauty, αποδέχθηκε ότι η εταιρεία θα πληρώσει. Περαιτέρω, προκύπτει ότι τόσο η προσφορά, όσο και το επίδικο Τιμολόγιο και η κατάσταση λογαριασμoύ εκδόθηκαν στο όνομα Minisrty of Beauty και με ενδιαφερόμενο πρόσωπο τον Εναγόμενο. Παράλληλα όμως προκύπτει, από την ενώπιόν μου μαρτυρία, ότι, κατά τον ουσιώδη χρόνο, δεν υφίστατο εγγεγραμμένη εταιρεία ή εμπορική επωνυμία με το όνομα Ministry of Beauty. Στην πρόσφατη απόφαση Artesa Trading Co Ltd κ.ά v. Credit Bang Of Moscow, Π.Ε 147/12, ημερομηνίας 3.4.2018, έχουν αναφερθεί τα ακόλουθα σε σχέση με την δυνατότητα χρησιμοποίησης στις συναλλαγές του ονόματος εταιρικής οντότητας: «Εκεί όπου υπάρχει νομίμως «body corporate», αυτό αποκτά χωριστή νομική προσωπικότητα διάφορη από τα μέλη του εφόσον βέβαια είναι εγγεγραμμένο δυνάμει της υφιστάμενης νομοθεσίας και δύνανται να χρησιμοποιούν το εγγεγραμμένο του όνομα.» Προκύπτει, συνεπώς, πώς για να χρησιμοποιηθεί έγκυρα η επωνυμία νομικού προσώπου ή οντότητας, αυτό θα πρέπει να είναι εγγεγραμμένο. Συνακόλουθα, προκύπτει ότι η Minisrty of Beauty δεν μπορούσε έγκυρα να συμβληθεί με την Ενάγουσα. Επομένως, απομένει να κριθεί το κατά πόσο, ενόψει της πιο πάνω διαπίστωσης, το γεγονός ότι αναγράφεται το όνομα Minstry of Beaty στην παραγγελία, τιμολόγιο και κατάσταση λογαριασμού, καθιστά τον Εναγόμενο μη υπεύθυνο για την καταβολή οποιουδήποτε ποσού. Στην υπόθεση Chris Radiovision Ltd v. Tashrukit Marakish κ.ά

(2002)1 A.A.Δ. 69, υιοθετήθηκε η ακόλουθη περικοπή από το σύγγραμμα Benjamin's Sale Of Goods, έκδ. 1974, σελ 86 : «The courts strive, however, to uphold rather than to destroy bargains which the parties believe themselves to have concluded, and this is expecially true in commercial dealings in a trade with which both parties are familiar. "Business men often record the most important agreements in crude and summary fashion; modes of expression sufficient and clear to them in the cause of their business may appear to those unfamiliar with the business far from complete or precise. It is accordingly the duty of the court to construe such documents fairly and broadly, without being too astute or subtle in finding defects.» Στην υπό κρίση υπόθεση η Ενάγουσα εξέδωσε τα επίδικα έγγραφα στο όνομα Ministry Of Beauty, κατόπιν παράκλησης του ίδιου του Εναγόμενου. Η πιο πάνω ενέργεια, υπό τις περιστάσεις της παρούσας, αποτύπωνε τη συμφωνία των διαδίκων ότι συνομολογείτο σύμβαση μεταξύ Ενάγουσας και Εναγομένου και ότι στα σχετικά έγγραφα θ' αναγραφόταν το όνομα Ministry of Beauty. Το Δικαστήριο, όπως επεξηγείται στο σύγγραμμα Benjamin's ( ανωτέρω), θα πρέπει να ερμηνεύσει τα ενώπιον του έγγραφα με τρόπο δίκαιο και ευρύ, ώστε να περισώσει τη συμφωνία στην οποία τα μέρη κατέληξαν. Στην υπό κρίση υπόθεση προκύπτει, σαφώς, ότι καταγράφηκε το όνομα Ministry of Beauty στην παραγγελία, τιμολόγιο και κατάσταση λογαριασμού, ως η επιθυμία του Εναγομένου, και ότι το εν λόγω όνομα δεν αντιστοιχούσε σε οποιοδήποτε οργανισμό ή οντότητα με νομική προσωπικότητα και δεν ήταν δυνατόν να υφίστατο συμβαλλόμενος με το όνομα Ministry of Beauty, κατά τον επίδικο χρόνο. Συνακόλουθα, το Δικαστήριο ερμηνεύοντας τα επίδικα έγγραφα, υπό το φως των πιο πάνω δεδομένων, καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η επίδικη συμφωνία καταρτίσθηκε μεταξύ της Ενάγουσας και του Εναγομένου και ότι η απλή αναγραφή στα σχετικά έγγραφα του ονόματος Ministry of Beauty δεν μπορεί να μεταβάλει την κατάσταση πραγμάτων, ως προς τα πρόσωπα των συμβαλλομένων. Το γεγονός ότι σε μεταγενέστερη επικοινωνία ο Εναγόμενος παρουσιάστηκε ως αντιπρόσωπος της εταιρείας Ministry of Beauty, η οποία αποδείχθηκε μη εγγεγραμμένη, δεν οδηγεί στο συμπέρασμα ότι δεν υπέχει προσωπική ευθύνη αλλά στο αντίθετο. Σχετική είναι η απόφαση Κώστα ν. Κυριάκου

(2001)1 Α.Α.Δ. 65, όπου έχει κριθεί ότι ο συμβαλλόμενος εκ μέρους εταιρείας πριν αυτή συσταθεί ευθύνεται προσωπικά για την τήρηση των όρων της σύμβασης. Σχετική επίσης είναι η απόφαση Ευθυμίου ν. Γεωργίου

(2001)1 Α.Α.Δ 1721, στην οποία με παρέπεμψε η ευπαίδευτη συνήγορος της Ενάγουσας. Στη βάση των ανωτέρω προκύπτει ότι η Ενάγουσα κατάφερε να αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό τον ισχυρισμό της ότι συμβλήθηκε με τον Εναγόμενο για την προμήθεια ενός παρκέ πατώματος στο υποστατικό του. Το πιο πάνω σε συνδυασμό με το ότι δεν έχει αμφισβητηθεί η παράδοση του προϊόντος ή η ποιότητά του ή το ύψος του αξιούμενου ποσού ή το κόστος αυτού ή οποιοσδήποτε όρος της ισχυριζόμενης συμφωνίας, οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η Ενάγουσα πέτυχε να αποδείξει την απαίτησή της εναντίον του Εναγόμενου. Η αξίωση καταβολής Τόκου Ως προς το ζήτημα επιδίκασης τόκου ιδιαίτερα διαφωτιστική είναι η απόφαση Κωνσταντίνου Τζιαρζάζη ν. Δήμου Λευκωσίας

(2005)1Α Α.Α.Δ. 627, όπου κρίθηκαν τα ακόλουθα: «... ... εκτός όπου υπάρχει ρητή πρόνοια σε συγκεκριμένο νόμο ή στη μεταξύ των μερών συμφωνία για πληρωμή τόκου, τέτοια υποχρέωση δεν προκύπτει. Ο τόκος δεν θεωρείται προβλεπτή ζημιά η οποία ανακύπτει από τη διάρρηξη συμφωνίας, εκτός αν προβλέπεται ειδικά στη σύμβαση ή κατά πάγια πρακτική των συναλλαγών εξυπακούεται, και σ΄ αυτή την τελευταία περίπτωση εφόσον ο ενάγοντας υποχρεώθηκε να πληρώσει τόκους στην προσπάθεια του να εξασφαλίσει χρηματοδότηση από άλλη πηγή.» Στην υπό κρίση υπόθεση από το Τεκμήριο 3, το οποίο σύμφωνα με την αξιόπιστη μαρτυρία του ΜΕ1 αποτελεί μέρος της επίδικης συμφωνίας, φαίνεται ότι υπάρχει ρητή πρόνοια για καταβολή τόκου προς 9% ετησίως. Τονίζεται ότι ουδέποτε αμφισβητήθηκαν από τον Εναγόμενο οι ισχυριζόμενοι όροι της σύμβασης ή το ύψος του ισχυριζόμενου χρέους. Συνακόλουθα, κρίνω ότι η Ενάγουσα πέτυχε να αποδείξει το σκέλος της αξίωσής της για καταβολή τόκου προς 9 % ετησίως από 11.7.2011, μέχρι εξοφλήσεως. Κατάληξη Συνεπακόλουθα της πιο πάνω κατάληξής μου η αγωγή επιτυγχάνει και εκδίδεται απόφαση ως η Έκθεση Απαίτησης της Ενάγουσας με έξοδα εναντίον του Εναγόμενου, όπως υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. ............... Μ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο