← Κύπρος

ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, Αρ. Αγωγής: 6683/2001, 12/9/2018

ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, Αρ. Αγωγής: 6683/2001, 12/9/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A497 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Χρ. Φούλια, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6683/2001 Μεταξύ: ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ Εναγόντων και XXXXX ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Εναγομένου Ημερομηνία: 12.9.2018 Αίτηση διά κλήσεως των εναγόντων για Διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η πώληση ακίνητης περιουσίας επιβαρυμένης με ΜΕΜΟ Για τους Αιτητές: κα Α. Αχιλλέως για κ.κ. Μάρκος Π. Σπανός & Σία Για τονΚαθ' ου η Αίτηση: κ. Π. Βορκάς για κ.κ. Μιχάλης Βορκάς &Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ Οι ενάγοντες καταχώρησαν την παρούσα αίτηση με την οποία αιτούνται τα ακόλουθα: «

  1. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται η πώληση της ακίνητης περιουσίας του Εναγομένου/Καθ' ου η Αίτηση, η οποία περιγράφεται εις το ΜΕΜΟ υπ' αρ. ΕΒ1214/04 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας ως ακολούθως: Περιγραφή ακινήτου: Χωράφι στον Κάτω Πύργο, περιοχή Νούζι στην Επαρχία Λευκωσίας, με αρ. εγγρ.:0/2XX7 Φ/Σχ: 18/45, τεμάχιο 8X8, μερίδιο: 1/1, εμβαδού 1413 τ.μ.
  2. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσεται όπως το προϊόν της πώλησης του ακινήτου, ως αναφέρεται στην παράγραφο 1 ανωτέρω, διατεθεί και/ή χρησιμοποιηθεί προς πληρωμή και/ή έναντι της αποφάσεως προς όφελος των Αιτητών, ημερ. 27.11.01, στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή για το ποσό των €4.033,84 (ΛΚ2360,90) με τόκο επ' αυτού προς 12% τον χρόνο από 6.4.01 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον €302,25 (ΛΚ176,90) έξοδα της αγωγής με τόκο προς 8% ετησίως από 4.7.01 πλέον €10,25 (ΛΚ6,00) έξοδα επίδοσης, πλέον τα έξοδα έκδοσης εντάλματος κινητής περιουσίας ημερ. 3/1/02, €68,34, ημερ. 5/10/06 €88,42, ημερ. 15/2/16 €168,98 και έξοδα εγγραφής του ΜΕΜΟ ΕΒ1214/04 €2,14 (ΛΚ1,25).
  3. Οποιοδήποτε άλλο Διάταγμα και/ή οδηγίες ήθελε κρίνει το Δικαστήριο δίκαιο και ορθό υπό τις περιστάσεις.
  4. Έξοδα της παρούσας Αίτησης πλέον Φ.Π.Α., πλέον έξοδα επίδοσης». Η αίτηση στηρίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6, άρθρα 22, 23, 24, 53, 56, 57 και 97, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.42, Δ.48 ΘΘ.1, 2, 3,4, 8 και 9 ως και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Νεάρχου από τη Λευκωσία στην οποία εκτίθενται τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η αίτηση. Στην ένορκη δήλωσή του ο κ. Νεάρχου αναφέρει μεταξύ άλλωνότι είναι υπάλληλος των εναγόντων και γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης και είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από τους ενάγοντες να προβεί σε αυτή. Ισχυρίζεται ότι στις 27.11.2001 το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας εξέδωσε απόφαση με την οποία ο εναγόμενος διατάχθηκε να πληρώσει στους ενάγοντεςτο ποσό των ΛΚ2.360,90 (€4.033,84) με τόκο επ' αυτού προς 12% από 6.4.2001 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον το ποσό των ΛΚ176,90(€302,25) με τόκο προς 8% επί του ποσού αυτού από 4.7.2001 μέχρι εξοφλήσεως. Αντίγραφο της απόφασης ημερομηνίας 27.11.2001 επισυνάφθηκε στην ένορκή του δήλωση ως τεκμήριο
  5. Ισχυρίζεται ότι ο εναγόμενος κατέβαλε έναντι του εν λόγω ποσού το ποσό των €10,65 με αποτέλεσμα να παραμένει οφειλόμενο το ποσό των €28.919,75 πλέον τόκοι προς 12% από 1.1.2017 μέχρι εξοφλήσεως. Σχετική κατάσταση λογαριασμού ημερομηνίας 30.12.2016 επισυνάφθηκε ως τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση του κ. Νεάρχου. Ισχυρίζεται επίσης ότι στις 3.1.2002 εκδόθηκε ένταλμα εκποίησης κινητής περιουσίας το οποίο επεστράφη ανεκτέλεστο και αντίγραφο της σχετικής ειδοποίησης επισυνάφθηκε ως τεκμήριο
  6. Οι ενάγοντες στις 7.7.2004 κατέθεσαν στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας το ΜΕΜΟ υπ' αρ. ΕΒ1214/04 επί της ακίνητης περιουσίας του εναγομένου και αντίγραφο της σχετικής καταχώρησης επισυνάφθηκε ως τεκμήριο
  7. Μεταξύ της περιουσίας επί της οποίας εγγράφηκε το εν λόγω ΜΕΜΟ είναι και το χωράφιστον Κάτω Πύργο, περιοχή Νούζι στην Επαρχία Λευκωσίας, με αρ. εγγραφής 0/2XX7 Φ/Σχ. 18/45, τεμάχιο 8X8, μερίδιο 1/1, του οποίου ζητείται η πώληση με την παρούσα αίτηση. Σε διάφορες ημερομηνίες κατόπιν αιτήσεως των εναγόντων δόθηκε άδεια για εκτέλεση της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 27.11.2001 καθώς και του ΜΕΜΟ με αριθμό ΕΒ1214/04 και αντίγραφα των εν λόγω διαταγμάτων επισυνάφθηκαν επίσης στην ένορκη δήλωση ως τεκμήρια 6 έως 13.Για σκοπούς πώλησης της ακίνητης περιουσίας του εναγομένου διεξήχθη έρευνα στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας και αντίγραφο της εν λόγω έρευνας ημερομηνίας 14.10.2016 επισυνάφθηκε στην ένορκη δήλωση του κ. Νεάρχου ως τεκμήριο
  8. Ισχυρίζεται ότι ως προκύπτει από την εν λόγω έρευνα του κτηματολογίου, το επίδικο ακίνητο είναι χωράφι εμβαδού 1.413τ.μ. και δεν αποτελεί την κατοικία του εναγομένου και το ΜΕΜΟ των εναγόντων προηγείται οποιουδήποτε άλλου εμπράγματου βάρους. Ισχυρίζεται, περαιτέρω ο κ. Νεάρχου, ότι από έρευνα που διεξήχθη στο Τμήμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων ο εναγόμενος δεν είναι γεωργός και ως εκ τούτου δεν χρησιμοποιεί το εν λόγω ακίνητο για σκοπούς συντήρησης του ιδίου και της οικογένειάς του. Η διεύθυνση διαμονής του εναγομένου είναι η οδός Νικολάου Παπαγεωργίου XXXXX στον Κάτω Πύργο και το ακίνητο του οποίου επιδιώκεται η πώληση με την επίδικη αίτηση δεν επηρεάζει με οποιονδήποτε τρόπο τη στέγαση του εναγομένου και δεν αποτελεί βιοποριστικό μέσο για αυτό και την οικογένειά του. Ισχυρίζεται ότι από το τεκμήριο 14 φαίνεται επίσης πως ο εναγόμενος έχει εγγεγραμμένα στο όνομά του ακόμα 2 ακίνητα. Το ένα είναι χωράφι στο οποίο κατέχει το ½ μερίδιο και το άλλο είναι οικόπεδο το οποίο περιέχει οικία και καλλιέργειες. Επισύναψε τέλος ως τεκμήριο 15 στην ένορκη δήλωσή του εκτίμηση ημερομηνίας 13.2.2017 για το εν λόγω ακίνητο από την οποία προκύπτει ότι το επίδικο ακίνητο είναι κενό και βρίσκεται σε ζώνη Ζ1 και η αγοραία αξία του ανέρχεται σε €10.000 ενώ η αξία καταναγκαστικής πώλησης ανέρχεται σε €7.
  9. Η επίδικη αίτηση μετά την καταχώρησή της επιδόθηκε στον εναγόμενο και στον Διευθυντή του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας. Εκ μέρους του τελευταίου εμφανίστηκε στο Δικαστήριο δικηγόρος από το γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, η οποία, ως προκύπτει από σχετικό πρακτικό του Δικαστηρίου ημερομηνίας 30.6.2017, δήλωσε ότι δεν φέρει ένσταση στην αίτηση. Παρέπεμψε δε σε σχετική επιστολή του Κτηματολογίου ημερομηνίας 3.4.2017 η οποία βρίσκεται καταχωρημένη στον δικαστικό φάκελο. Ο εναγόμενος καταχώρησε ένσταση στην επίδικη αίτηση με την οποία προβάλλει26 λόγους για τους οποίους ζητά την απόρριψη της παρούσας αίτησης. Η ένσταση στηρίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 άρθρα 22 - 71 και 98, στα άρθρα 8 και 12-15 των περί Συγκάλυψης, Έρευνας και Δήμευσης Εσόδων από Ορισμένες Εγκληματικές Πράξεις Νόμων του 1996 (61

(1)/1996), στα άρθρα 2 και 6 του περί Τόκου Νόμου του 1977 (Ν.2/1977), στα άρθρα 3-7 και 9 του περί Δημιουργίας Μητρώου Αγροτών και Γεωργικών Εκμεταλλεύσεων Νόμου του 1996, στα άρθρα 2-6, 10, 17 και 26 του περί Επεξεργασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (Προστασία του Ατόμου) Νόμου του 2001 (138(Ι)/2001), στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.41 ΘΘ.1-5, Δ.48 ΘΘ.1-9, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στη νομολογία, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και στο περιεχόμενο του δικαστικού φακέλου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση φαίνονται στην ένορκη δήλωση του κ. Κώστα Κωνσταντίνου καθώς επίσης στον δικαστικό φάκελο. Ο κ. Κωνσταντίνου ισχυρίζεται ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική αφού πουθενά το πρόσωπο το οποίο ορκίζεται δεν αναφέρει την προσωπική του γνώση επί των γεγονότων ούτε ορκίζεται περί της αλήθειας και της ορθότητας των γεγονότων και ισχυρισμών που περιέχονται σε αυτή. Ισχυρίζεται επίσης ότι ως προκύπτει από το τεκμήριο 14 το οποίο επισυνάφθηκε στην ένορκη δήλωση του κ. Νεάρχου, το επίδικο ακίνητο είναι δεσμευμένο από το κράτος με διάταγμα ρευστοποίησης και δήμευσης και ως εκ τούτου οι ενάγοντες δεν νομιμοποιούνται να το εκποιήσουν. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι ο ίδιος ουδέποτε έδωσε τη συγκατάθεσή του για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και το ένταλμα εκποίησης της κινητής του περιουσίας το οποίο επικαλούνται οι ενάγοντες ότι επιστράφηκε ανεκτέλεστο λόγω ανυπαρξίας κινητής περιουσίας δεν είναι εις γνώση του ούτε αναγράφει τη διεύθυνση την οποία επισκέφθηκαν οι αρμόδιοι για εκτέλεση του εντάλματος στον Κάτω Πύργο. Ακόμα ισχυρίζεται ότι οι αιτητές δεν διευκρινίζουν ποιο μερίδιο επί του ακινήτου θα εκποιηθεί και ποιο θα εξαιρεθεί ούτε γίνεται αναφορά στα ποσά που απαιτούνται για τη δαπάνη της εκτέλεσης και ως εκ τούτου το Δικαστήριο αδυνατεί να καθορίσει και το ποσό της ασφάλειας που οι αιτητές θα πρέπει να παράσχουν για τα έξοδα που θα προκύψουν κατά την πώληση ή σε σχέση με αυτή. Ισχυρίζεται επίσης ότι αξιοποιεί το επίδικο ακίνητο ως γεωργική γη και ότι καταχώρησε αίτηση στο Τμήμα Γεωργίας του Υπουργείου Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος για εγγραφή του στο μητρώο αγροτών και αντίγραφο της εν λόγω αίτησης επισύναψε στην ένορκή του δήλωση ως τεκμήριο
  1. Η εν λόγω αίτηση φέρει ημερομηνία καταχώρησης 8.11.
  2. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι η οικία στην οποία διαμένει δεν του ανήκει και έχει σκοπό όταν η οικονομική του κατάσταση του το επιτρέψει να ανεγείρει οικία επί του επίδικου ακινήτου αφού αυτό είναι η μόνη ακίνητη περιουσία την οποία κατέχει. Ισχυρίζεται τέλος ότι η σύμβαση για τη χορήγηση στον ίδιο πιστωτικής κάρτας από τους αιτητές, αντίγραφο της οποίας επισύναψε ως τεκμήριο 2, υπεγράφη πριν την 1.1.2001 και ως εκ τούτου τυγχάνει εφαρμογής ο περί Τόκου Νόμος αρ. 2/1977 ο οποίος προνοεί ότι το ύψος των τόκων δεν δύναται να ξεπερνά το αρχικά οφειλόμενο ποσό το οποίο κατά την ημέρα ανάκλησης της πιστωτικής κάρτας ανερχόταν σε ΛΚ2.360,
  3. ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Κατόπιν σχετικής αίτησης των εναγόντων εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα για την αντεξέταση του καθ' ου η αίτηση και η υπόθεση προχώρησε σε ακρόαση με αντεξέταση του κ. Κωνσταντίνου επί των ισχυρισμών του που περιέχονται στην παράγραφο 10 της ενόρκου δηλώσεώς του η οποία συνοδεύει την ένστασή του και με αγορεύσεις των δικηγόρων των δύο μερών με τις οποίες έκαστος υποστηρίζει τις θέσεις του διαδίκου που εκπροσωπεί. Κατά την αντεξέταση του ο κ. Κωνσταντίνου ισχυρίστηκε ότι χρησιμοποιεί το επίδικο ακίνητο ως γεωργική γη. Αυτό είναι φυτεμένο εδώ και 10 χρόνια με 25 περίπου δέντρα αβοκάντο και υδροδοτείται από γειτονικό τεμάχιο το οποίο ανήκει στην αδελφή του. Ισχυρίστηκε επίσης ότι σε αυτό είναι φυτεμένα δέντρα μάνγκο και ότι σε ένα μικρό μέρος του καλλιεργεί επίσης κριθάρι και διάφορα λαχανικά. Ισχυρίστηκε τέλος ότι δεν τηρεί ημερολόγιο γεωργικής εκμετάλλευσης και πως στην περιοχή Πύργου έχει 2 ακίνητα εγγεγραμμένα επ' ονόματι του το ένα εκ των οποίων είναι το πατρικό του σπίτι. Η κα Αχιλλέως με την αγόρευσή της εισηγήθηκε ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για να εκδώσει το Δικαστήριο το αιτούμενο διάταγμα αφού στην αίτηση περιγράφεται πλήρως η ακίνητη περιουσία η οποία ζητείται να πωληθεί. Εισηγήθηκε επίσης ότι οι λόγοι ένστασης τους οποίος προέβαλε ο καθ' ου η αίτηση είναι αβάσιμοι και πρέπει να απορριφθούν. Ο κ. Βορκάς εισηγήθηκε την απόρριψη της επίδικης αίτησης καθότι κατά τη θέση του δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 22 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 αφούο καθ' ου η αίτηση ουδέποτε έδωσε τη συγκατάθεσή του για την έκδοση του αιτούμενου εντάλματος ούτε και γνώριζε για την ύπαρξη του εντάλματος κινητών αφού ο ίδιος ουδέποτε οχλήθηκε από οποιοδήποτε στην οικία που διαμένει για σκοπούς εκτέλεσής του. Εισηγήθηκε επίσης ότι το επίδικο ακίνητο αποτελεί τη μοναδική ακίνητη ιδιοκτησία του με την οποία θα καλύψει την ανάγκη του για στέγαση. Εισηγήθηκε επίσης ο κ. Βορκάς ότι το επίδικο ακίνητο χρησιμοποιείται από τον καθ' ου η αίτηση ως γεωργική γη και ότι δεν πληρούνται ούτε οι προϋποθέσεις της Δ.42 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αφού το ποσό το οποίο αναγράφεται στην ένορκη δήλωση του κ. Νεάρχου ως οφειλόμενο δεν είναι το πράγματι οφειλόμενο και ότι η επίδικη ακίνητη περιουσία είναι επιβαρυμένη με διάταγμα δήμευσης προς όφελος της Δημοκρατίας και δεν δύναται να εκποιηθεί. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Τα άρθρα 22, 23 και 24 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 τα οποία διέπουν την εκτέλεση μιας δικαστικής απόφασης με πώληση ακίνητης ιδιοκτησίας έχουν ως ακολούθως: «
  4. Κανένα ένταλμα εκτέλεσης με πώληση ακίνητης ιδιοκτησίας δεν θα εκδίδεται παρά μόνο με τη συναίνεση του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους, εκτός αν ένταλμα πώλησης της κινητής ιδιοκτησίας του οφειλέτη χρέους, που εκδόθηκε από το Δικαστήριο και που απευθύνθηκε στον επιτετραμμένο με την εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων της Επαρχίας στην οποία βρίσκεται το Δικαστήριο επεστράφηκε στο Δικαστήριο ανεκτέλεστο ή εκτός αν φαίνεται ότι ο οφειλέτης χρέους δεν έχει πράγματι στην κατοχή του κινητή ιδιοκτησία.
  5. Η ακίνητη ιδιοκτησία του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους, η οποία δύναται να πωληθεί με εκτέλεση θα περιλαμβάνει μόνο την εγγεγραμμένη ακίνητη ιδιοκτησία που είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του στα βιβλία του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου: Νοείται ότι όταν η ιδιοκτησία συνίσταται ολικά ή μερικά από κατοικία ή κατοικίες πρέπει να αφήνεται ή παρέχεται στον οφειλέτη χρέους τέτοια στέγαση η οποία κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου είναι απόλυτα αναγκαία γι αυτόν και την οικογένεια του: Νοείται επίσης ότι, όταν ο οφειλέτης χρέους είναι γεωργός πρέπει να εξαιρείται από την πώληση τέτοια γη η οποία κατά τη γνώμη του Δικαστηρίου είναι απόλυτα αναγκαία για τη συντήρηση αυτού και της οικογένειας του. Η τελευταία αυτή επιφύλαξη δεν εφαρμόζεται σε σχέση με οφειλές που δημιουργήθηκαν πριν από την 2α Μαΐου, 1919 ή σε σχέση με οφειλές που πρέπει να καταβληθούν από παρόν ή πρώην μέλος, οποιασδήποτε συνεργατικής εταιρείας, που είναι δεόντως εγγεγραμμένη ως τέτοια, δυνάμει των διατάξεων του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, 1914, ή οποιασδήποτε τροποποίησης αυτού.
  6. Κανένα ένταλμα πώλησης ακίνητης ιδιοκτησίας δεν εκδίδεται παρά μόνο κατόπι αίτησης προς το Δικαστήριο και μετά από προηγούμενη γνωστοποίηση της αίτησης προς τον οφειλέτη χρέους κάθε τέτοιο ένταλμα υπογράφεται από το δικαστή ή από ένα από τους δικαστές που διατάσσουν την έκδοση του». Σχετική επίσης είναι και η Δ.42 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία έχει ως ακολούθως: «
  7. Every application under Part 5 of the Civil Procedure Law, Cap. 7, for the sale of immovable property shall be by summons and set out the property sought to be sold, giving the registration enumber, the locality, the kind of property, and its extent; it shall also set out the items making up the amount sought to be recovered, and shall have attached thereto the receipts or other evidence in support of any items for disbursements. There shall also be attached to the application an office copy of the judgment or order sought to be executed and the Land Registry Office certificates showing that the property sought to be sold stands registered in the debtor's name.
  8. The application shall be supported by affidavit verifying the sum stated to be still due under the judgment or order and all sums claimed as expenses incidental to the execution thereof; the affidavit shall set forth in detail the enumber of the debtor's family, the house accommodation left, and (where necessary) the land to be exempted as requisite for the support of the debtor and his family, and shall also state that to the best of the applicant's belief sufficient provision is made for the needs of the debtor and his family in these respects.
  9. A copy of the application and the affidavit in support thereof shall be served upon the debtor.
  10. The writ of sale shall describe clearly the property to be sold and the property to be exempted, and embody any special directions given in regard to the sale. The order directing the issue of the writ shall be drawn up before the writ is issued. 5.
(1)Judgment creditors making applications to a Land Registry officer under section 101 of the Civil Procedure Law, Cap. 7, shall swear an affidavit, which may be in Form 37, and shall take the same to the proper Land Registry officer.
(2)Notices to judgment debtors under the said section may be in Form 38. Service of any such notice shall be effected in the same manner as service of a writ of summons is required to be effected under these Rules.
(3)Where in an application under the said section a debtor disputes the amount of the debt owing and the Land Registry officer refers the matter to a Judge of the District Court he shall forward to the registrar a notice in writing which may be in Form 39.
(4)The Registrar shall thereupon bring the application before a Judge of the Court and the Judge after hearing such persons and such evidence (if any) as he may think necessary shall endorse his decision on the application, and the application so endorsed and signed by the Judge shall be returned by the Registrar to the Land Registry officer.
(5)The applicant shall inform the judgment creditor at whose instance the application for sale was made, of the date of the hearing of the application to the Judge, and it shall be the duty of the judgment creditor to give notice to the judgment debtor and to such other persons (if any) as may be required by the Judge or by any Rule of Court». Στην υπόθεση Άριστος Αρέστη ν. Μαρίας Ερμογένους (Κοκόνα)
(2010)1 Α.Α.Δ. 1844, λέχθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο τα ακόλουθα: «Στη Δ.42, θ.1 πράγματι αναγράφεται ότι σε κάθε αίτηση, σύμφωνα με το Μέρος 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, για την πώληση ακίνητης περιουσίας θα αναφέρεται η περιουσία που πρόκειται να πωληθεί, ο αριθμός εγγραφής της, η τοποθεσία, το είδος της περιουσίας και η έκτασή της. Θα υπάρχουν επίσης, συνημμένα στην αίτηση, ένα επίσημο αντίγραφο της απόφασης ή του διατάγματος που θα εκτελεστούν καθώς και πιστοποιητικά του Κτηματολογικού Γραφείου που να δείχνουν ότι η περιουσία που πρόκειται να πωληθεί είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του χρεώστη». ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Από τα όσα περιέχονται στις εκατέρωθεν καταχωρηθείσες ένορκες δηλώσεις προκύπτουν τα πιο κάτω μη αμφισβητούμενα μεταξύ των διαδίκων γεγονότα: στις 27.11.2001 εκδόθηκε απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγομένου για το ποσό των ΛΚ2.360,90 (€4.033,84) με τόκο επ' αυτού προς 12% από 6.4.2001 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον το ποσό των ΛΚ176,90 (€302,25) με τόκο προς 8% επί του ποσού αυτού από 4.7.2001 μέχρι εξοφλήσεως. Η ακίνητη περιουσία η περιγραφόμενη ως χωράφι στον Κάτω Πύργο, περιοχή Νούζι στην Επαρχία Λευκωσίας, με αρ. εγγραφής 0/2XX7 Φ/Σχ. 18/45, τεμάχιο 8X8, μερίδιο 1/1, εκτάσεως 1.413 τ.μ. είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του καθ' ου η αίτηση. Η εν λόγω περιουσία είναι επιβαρυμένη με το ΜΕΜΟ με αριθμό ΕΒ1214/04 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας προς όφελος των εναγόντων δυνάμει της ως άνω απόφασης στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Στις 23.2.2016 εκδόθηκε από τους ενάγοντες το ένταλμα πώλησης κινητής ιδιοκτησίας του καθ' ου η αίτηση με αριθμό 101752 το οποίο επιστράφηκε ανεκτέλεστο στις 15.6.2016 με τη σημείωση ότι «ο εξ αποφάσεως εναγόμενος χρεώστης στερείται κινητής περιουσίας υποκείμενης σε κατάσχεση στη δοθείσα διεύθυνση: Κάτω Πύργο». Η επίδικη αίτηση επιδόθηκε προσωπικά στον καθ' ου η αίτηση στις 28.4.
  1. Πέραν των ως άνω μη αμφισβητούμενων υπάρχουν και ισχυρισμοί οι οποίοι αμφισβητούνται μεταξύ των διαδίκων και σε αυτούς περιλαμβάνεται ο ισχυρισμός των αιτητών ότι ο καθ' ου η αίτηση δεν είναι γεωργός. Στην παράγραφο 10 της ένορκής του δήλωση ο κ. Κωνσταντίνου ισχυρίστηκε ότι αξιοποιεί το επίδικο ακίνητο ως γεωργική γη και λόγω τούτου καταχώρησε αίτηση στο Τμήμα Γεωργίας του Υπουργείου Γεωργίας, Αγροτικής Ανάπτυξης και Περιβάλλοντος για εγγραφή του στο μητρώο αγροτών. Ενόψει των προνοιών του άρθρου 23 του Κεφ. 6, το οποίο αναφέρει πως σε περίπτωση που ο οφειλέτης χρέους είναι γεωργός πρέπει να εξαιρείται από την πώληση τέτοια γη η οποία είναι κατά τη γνώμη του δικαστηρίου απόλυτα αναγκαία για τη συντήρηση αυτού και της οικογένειάς του, είναι αναγκαίο να διαπιστωθεί κατά πόσο αυτός ο ισχυρισμός ευσταθεί. Είναι για αυτό εξάλλου που οι αιτητές αιτήθηκαν διάταγμα για την αντεξέταση του καθ' ου η αίτηση επί του συγκεκριμένου ισχυρισμού του και για τον λόγο αυτό προχωρώ ευθύς αμέσως να εξετάσω κατά πόσο αυτός ο ισχυρισμός ευσταθεί. Προς ενίσχυση του ισχυρισμού του ότι πράγματι είναι γεωργός επισύναψε στην ένστασή του το τεκμήριο 1 ισχυριζόμενος ότι αυτό αποδεικνύει τούτη την ιδιότητα. Έχω εξετάσει το εν λόγω έγγραφο το οποίο έχει τίτλο «Αίτηση για έκδοση βεβαίωσης» και φέρει ημερομηνία 8.11.2017 και κρίνω ότι αυτό δεν αποτελεί απόδειξη για όσα σχετικά ισχυρίζεται ο καθ' ου η αίτηση. Ως προκύπτει από τον τίτλο του πρόκειται απλώς για μία αίτηση για έκδοση βεβαίωσης και δεν αποτελεί το ίδιο βεβαίωση ή απόδειξη της ιδιότητας του γεωργού. Κρίνω επίσης ότι η καταχώρηση της εν λόγω αίτησης στο Τμήμα Γεωργίας η οποία έγινε σε χρόνο πέραν των 5 μηνών από τις 28.4.2017 που η επίδικη αίτηση επιδόθηκε προσωπικά στον καθ' ου η αίτηση δεν είναι τυχαία αφού με την ενέργειά του αυτή επιδίωξε να δημιουργήσει ευνοϊκή για την υπόθεσή του μαρτυρία και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και στο ότι αυτός είναι γεωργός. Εξάλλου δημιουργεί αμφιβολίες περί της ειλικρίνειάς του το γεγονός ότι παρέλειψε να εγγραφεί έγκαιρα στο μητρώο και έπραξε τούτο μόνο μετά που του επιδόθηκε η επίδικη αίτηση, παρόλο που κατά τους ισχυρισμούς του το επίδικο ακίνητο το καλλιεργεί εδώ και 10 χρόνια. Ο καθ' ου η αίτηση με την ένορκή του δήλωση ισχυρίστηκε επίσης ότι το επίδικο ακίνητο είναι η μοναδική ακίνητη περιουσία την οποία κατέχει ενώ κατά την αντεξέτασή του ισχυρίστηκε ότι έχει 2 ακίνητα εγγεγραμμένα στο όνομά του και ότι το ένα από αυτά είναι το πατρικό του σπίτι. Αυτός ο ισχυρισμός που πρόβαλε ενώπιον του Δικαστηρίου δεν συνάδει με τον ισχυρισμό που περιέλαβε στην ένστασή του ούτε και με τα όσα προκύπτουν από το πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας τεκμήριο 14 στο οποίο φαίνεται ότι ο καθ' ου η αίτηση πέραν από το επίδικο ακίνητο είναι ιδιοκτήτης και 2 άλλων τεμαχίων και ότι συνολικά είναι ιδιοκτήτης ακίνητης ιδιοκτησίας στον Κάτω Πύργο αποτελούμενης από 2 χωράφια και μία κατοικία. Ο καθ' ου η αίτηση με την παρουσία του στο Δικαστήριο και με τα όσα ισχυρίστηκε δεν έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο ούτε έπεισε ότι είπε την αλήθεια. Λόγω των ως άνω κρίνω ότι ο ισχυρισμός του καθ' ου η αίτηση ότι είναι γεωργός δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και δεν γίνεται αποδεκτός. Προτού προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο οι αιτητές ικανοποίησαν τις σχετικές προϋποθέσεις για να πετύχει η αίτησή τους, κρίνω σκόπιμο στο σημείο αυτό να εξετάσω τους λόγους ένστασης του καθ' ου η αίτηση. Θα εξετάσω τους λόγους οι οποίοι υποστηρίζονται από σχετικούς ισχυρισμούς που περιέχονται στην ένορκη δήλωση που ο καθ' ου η αίτηση καταχώρησε προς υποστήριξη της ένστασής του. Οι λόγοι ένστασης οι οποίοι δεν υποστηρίζονται από τη σχετική ένορκη δήλωση κρίνονται ως ανυποστήρικτοι και δεν εξετάζονται από το Δικαστήριο. Ο καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι η αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική καθότι το πρόσωπο που ορκίζεται δεν αναφέρει προσωπική γνώση επί των γεγονότων. Προκύπτει από την παράγραφο 1 της ένορκης δήλωσης του κ. Νεάρχου ότι αυτός γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης για την οποία ορκίστηκε. Συνεπώς κρίνω ότι αυτός ο λόγος ένστασης δεν μπορεί να πετύχει καθότι ο κ. Νεάρχου ο οποίος ορκίστηκε εκ μέρους των αιτητών προς υποστήριξη της επίδικης αίτησης, ρητά αναφέρει στην παράγραφο 1 της ένορκης δήλωσής του ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης και πως για όσα γεγονότα δεν έχει προσωπική γνώση, αποκαλύπτει την πηγή της πληροφόρησής του. Σε κάθε όμως περίπτωση διαπιστώνω ότι κρίσιμοι για την παρούσα αίτηση ισχυρισμοί οι οποίοι περιέχονται στην ένορκη του δήλωση, όπως για παράδειγμα η έκδοση της επίδικης απόφασης, η ύπαρξη του οφειλόμενου με την εν λόγω απόφαση χρέους και η κυριότητα του επίδικου ακινήτου όχι μόνο δεν αμφισβητήθηκαν από τον καθ' ου η αίτηση αλλά επιβεβαιώνονται και από σχετικά τεκμήρια τα οποία ο κ. Νεάρχου επισύναψε στην υποστηρικτική της αίτησης ένορκη δήλωσή του. Σε σχέση με τον λόγο ένστασης ότι το επίδικο ακίνητο είναι δεσμευμένο από το κράτος με διάταγμα ρευστοποίησης και δήμευσης και ότι ως εκ τούτου οι αιτητές δεν νομιμοποιούνται στην εκποίησή του κρίνω ότι είναι αβάσιμος και δεν μπορεί να πετύχει. Αυτό διότι το πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας το οποίο επισυνάφθηκε ως τεκμήριο 14 στην ένορκη δήλωση του κ. Νεάρχου, στις σελίδες 3 και 4παρουσιάζει το επίδικο ακίνητο να είναι επιβαρυμένο με το ΕΒ1214/
  2. Το διάταγμα το οποίο επικαλείται ο καθ' ου η αίτηση, ως προκύπτει από την σελίδα 1 του ως άνω τεκμηρίου, επιβαρύνει άλλο ακίνητο του καθ' ου η αίτηση και όχι το επίδικο. Προς τούτου το συμπέρασμα συνηγορεί και η σχετική επιστολή την οποία καταχώρησε στον δικαστικό φάκελο το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας στην οποία φαίνονται κατά σειρά προτεραιότητας τα εμπράγματα βάρη και απαγορεύσεις που επιβαρύνουν το επίδικο ακίνητο και σε αυτές δεν περιλαμβάνεται το διάταγμα ρευστοποίησης το οποίο καταχωρήθηκε από τη Δημοκρατία και το οποίο επικαλείται ο καθ' ου η αίτηση. Συνεπώς από τα ως άνω προκύπτει ότι οι αιτητές ως εξ αποφάσεως δανειστές του καθ' ου η αίτηση νομιμοποιούνται στην καταχώρηση της επίδικης αίτησης για την πώληση του επίδικου ακινήτου του τελευταίου και κανένα κώλυμα ή επιβάρυνση ή οποιαδήποτε άλλη απαγόρευση την οποία επικαλείται ο καθ' ου η αίτηση υφίσταται που να εμποδίζει τους αιτητές να αιτηθούν την πώληση της επίδικης ακίνητης ιδιοκτησίας του ή το Δικαστήριο, εφόσον κρίνει ότι πληρούνται όλες οι αναγκαίες προϋποθέσεις, να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Αναφορικά με τον λόγο ένστασης με τον οποίο προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι ο καθ' ου η αίτηση ουδέποτε έδωσε τη συγκατάθεσή του για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος καθώς και ότι το ένταλμα κινητών δεν επιστράφηκε ανεκτέλεστο λόγω ανυπαρξίας κινητής περιουσία του αλλά γιατί οι αρμόδιοι για την εκτέλεσή του υπάλληλοι δεν τον επισκέφθηκαν στην οικία στην οποία διαμένει για σκοπούς εκτέλεσης διαπιστώνω τα ακόλουθα: ο καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι ουδέποτε οχλήθηκε στη διεύθυνση στην οποία διαμένει από τον δικαστικό επιδότη για να διαπιστώσει εάν έχει ή όχι κινητή περιουσία και στηρίζει την εισήγησή του αυτή στα όσα αναγράφονται στη σχετική ειδοποίηση της δικαστικής επιδότριας η οποία επισυνάφθηκε ως τεκμήριο 12 στην ένορκη δήλωση του κ. Νεάρχου. Η εν λόγω θέση δεν με βρίσκει σύμφωνο καθότι από το εν λόγω τεκμήριο προκύπτει ότι ο εναγόμενος εξ αποφάσεως χρεώστης στερείται κινητής περιουσίας υποκείμενης σε κατάσχεση στον Κάτω Πύργο. Δεν κρίνω ότι ήταν απαραίτητο η επιδότρια να είχε αναγράψει στη σχετική ειδοποίηση και τη συγκεκριμένη διεύθυνση στην οποία μετέβη για σκοπούς εκτέλεσης του εντάλματος κινητών αφού σε αυτή αναγράφεται η ευρύτερη περιοχή την οποία η ίδια επισκέφθηκε και στην οποία δεν διαπίστωσε ότι ο καθ' ου η αίτηση διαθέτει κινητή περιουσία υποκείμενη σε κατάσχεση. Πέραν τούτου και χωρίς να κρίνω ότι ο καθ' ου η αίτηση έφερε οποιοδήποτε σχετικό δικονομικό βάρος, σημειώνω επίσης ότι ο καθ' ου η αίτηση με την ένορκη του δήλωση δεν ισχυρίζεται ότι διαθέτει κινητή περιουσία σε κάποια συγκεκριμένη οδό στην περιοχή του Κάτω Πύργου την οποία η επιδότρια δεν μπόρεσε να εντοπίσει για σκοπούς εκτέλεσης του εντάλματος κινητών διότι δεν την επισκέφθηκε. Συνεπώς κρίνω ότι ο ως άνω λόγος ένστασης είναι αβάσιμος και απορρίπτεται. Ο λόγος ένστασης του κ. Κωνσταντίνου ο οποίος αναφέρεται στο ότι οι αιτητές δεν διευκρινίζουν ποιο μερίδιο επί του επίδικου ακινήτου θα εκποιηθεί και ποιο θα εξαιρεθεί συνδέεται με τον ισχυρισμό του ότι είναι γεωργός και πως πρέπει να εξαιρεθεί αυτή η περιουσία από την πώληση αφού είναι απόλυτα αναγκαία για τη συντήρηση αυτού και της οικογένειάς του. Για τους λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω έκρινα ότι ο ισχυρισμός του καθ' ου η αίτηση ότι είναι γεωργός δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός και κατά συνέπεια ο ως άνω λόγος ένστασης δεν είναι βάσιμος και απορρίπτεται. Ο καθ' ου η αίτηση προέβαλε επίσης ως λόγο ένστασης ότι στην αίτηση και στην ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει δεν αναφέρονται τα ποσά που απαιτούνται ως δαπάνες για την εκτέλεση και ως εκ τούτου το Δικαστήριο αδυνατεί να καθορίσει το ποσό ασφάλειας που οι αιτητές πρέπει να παράσχουν για τα έξοδα που θα προκύψουν κατά την πώληση ή σε σχέση με αυτή. Διαπιστώνω ότι πράγματι στην ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την αίτηση δεν αναφέρονται οποιαδήποτε ποσά τα οποία απαιτούνται ως δαπάνες. Κρίνω όμως ότι αυτή η παράλειψη δεν καθιστά άκυρη την αίτηση και τη διαδικασία αφού με τη μη συμπερίληψη τους οι αιτητές δεν θα δικαιούνται απλώς να διεκδικήσουν οποιεσδήποτε σχετικές δαπάνες χωρίς να επηρεάζεται η διαδικασία από αυτή την παράλειψη. Ο καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται επίσης ότι η αξία η οποία επιχειρείται να δοθεί στο επίδικο ακίνητο μέσω της εκτίμησης των αιτητών - τεκμήριο 15 στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτησή τους, είναι μειωμένη και μοναδικό σκοπό έχει τη δόλια υποβάθμιση της αξίας του ακινήτου. Ο καθ' ου η αίτηση δεν προσκόμισε οποιαδήποτε μαρτυρία η οποία να αντικρούει τα όσα περιλαμβάνονται στο εν λόγω τεκμήριο και για τον λόγο αυτό κρίνω ότι ο σχετικός λόγος ένστασης είναι αβάσιμος και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός. Ισχυρίζεται ακόμα ο καθ' ου η αίτηση ότι το τεκμήριο 5 που καταχώρησαν οι αιτητές παραβιάζει ευαίσθητα προσωπικά του δεδομένα και ως εκ τούτου επιφυλάσσει τα νόμιμα δικαιώματά του εναντίον των αιτητών. Κρίνω ότι και αυτός ο λόγος είναι αβάσιμος και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός για τον λόγο ότι είναι αλυσιτελής, αφού κατά την κρίση μου, ακόμα και στην περίπτωση που υφίσταται πράγματι η κατ' ισχυρισμό παραβίαση προσωπικών δεδομένων του καθ' ου η αίτηση, αυτό δεν οδηγεί σε απόρριψη της αίτησης ούτε και ο καθ' ου η αίτηση εισηγήθηκε κάτι τέτοιο. Αναφορικά με τον λόγο ένστασης ο οποίος εισηγείται ότι ο καθ' ου η αίτηση αξιοποιεί το επίδικο ακίνητο ως γεωργική γη κρίνω ότι συνδέεται με τον ισχυρισμό του ότι είναι γεωργός, ισχυρισμός ο οποίος για τους λόγους τους οποίους ανέφερα πιο πάνω δεν κρίθηκε βάσιμος. Συνεπώς, για τους ως άνω λόγους οι οποίοι κρίνω ότι δεν είναι αναγκαίο να επαναληφθούν, ο ως άνω λόγος ένστασης κρίνεται αβάσιμος και απορρίπτεται. Ο καθ' ου η αίτηση προβάλλει ως ακόμα ένα λόγο ένστασης τον ισχυρισμό ότι η σημερινή οικία στην οποία διαμένει δεν του ανήκει και πως έχει σκοπό όταν η οικονομική του κατάσταση το επιτρέψει να ανεγείρει στο επίδικο ακίνητο, το οποίο κατά τον ισχυρισμό του είναι η μόνη ακίνητη περιουσία την οποία έχει, την κατοικία του. Σύμφωνα με το τεκμήριο 14 το οποίο είναι το πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας του καθ' ου η αίτηση, αυτός έχει εγγεγραμμένα στο όνομά του, πέραν του επίδικου ακόμα 2 τεμάχια, το χωράφι με αριθμό εγγραφής 0/8XX6, Τμήμα 0, Φ/Σχ. 18/53, τεμάχιο 3X4, εκτάσεως 4.014 τ.μ., μερίδιο το ½ στην τοποθεσία Παπαντώνης, Πάνω Πύργος και την κατοικία με αριθμό εγγραφής 0/4XX0, Τμήμα 0, Φ/Σχ. 18/36, τεμάχιο 6X2, εκτάσεως 837 τ.μ., μερίδιο το ΟΛΟ στην τοποθεσία Λιμνιώνας, Κάτω Πύργος. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι οι ισχυρισμοί του καθ' ου η αίτηση δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και απορρίπτονται. Σε κάθε περίπτωση, ακόμα και αν κρινόταν ότι η επίδικη είναι η μοναδική ακίνητη περιουσία του καθ' ου η αίτηση, από τα σχετικά άρθρα του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, άρθρα 22 - 24 και τη Δ.42 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, δεν κρίνω ότι αυτό δεν αποτελεί λόγο ο οποίος μπορεί βάσιμα να προβληθεί στα πλαίσια της επίδικης αίτησης καθότι από την πρώτη επιφύλαξη του άρθρου 23 προκύπτει ότι μόνο στην περίπτωση που η ιδιοκτησία συνίσταται ολικά ή μερικά από κατοικία ή κατοικίες πρέπει να αφήνεται ή να παρέχεται στον οφειλέτη τέτοια στέγαση η οποία κατά την κρίση του Δικαστηρίου είναι απόλυτα αναγκαία για αυτό και την οικογένειά του. Στην παρούσα περίπτωση αντιθέτως η επίδικη ακίνητη περιουσία αποτελεί χωράφι. Ο καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται επίσης ότι το ποσό το οποίο οι αιτητές δικαιούνται να διεκδικούν δεν δύναται να ξεπερνά το αρχικά οφειλόμενο ποσό των ΛΚ2.360,90 επειδή η σύμβαση την οποία υπέγραψε με τους αιτητές για την προς αυτό χορήγηση πιστωτικής κάρτας υπεγράφη πριν την 1.1.2001 όταν τέθηκε σε ισχύ ο περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων Νόμος 160 (Ι)/1999 αφού σύμφωνα με τον μέχρι τότε ισχύοντα περί Τόκου Νόμου 2/1977 αυτό δεν ήταν επιτρεπτό. Κρίνω ότι ο λόγος τον οποίο επικαλείται ο καθ' ου η αίτηση δεν είναι βάσιμος καθότι σύμφωνα με τη Δ.42
(2)η ένορκη δήλωση η οποία υποστηρίζει την αίτηση θα πρέπει να επιβεβαιώνει ότι το ποσό το οποίο αναφέρεται στην απόφαση εξακολουθεί να είναι οφειλόμενο. Αυτό πράγματι έπραξαν οι αιτητές ως προκύπτει από την παράγραφο 3 της ένορκης δήλωσης του κ. Νεάρχου στην οποία αναφέρεται το ποσό το οποίο εξακολουθεί να είναι οφειλόμενο, ικανοποιώντας έτσι την σχετική προϋπόθεση. Στρέφομαι τώρα στο σημείο αυτό να εξετάσω κατά πόσο οι αιτητές με τη μαρτυρία την οποία προσκόμισαν ικανοποίησαν τις σχετικές πρόνοιες των άρθρων 22 - 24 του Κεφ. 6 και της Δ.42 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για να μπορεί να πετύχει η αίτησή τους. Ο καθ' ου η αίτηση είναι οφειλέτης χρέους αφού εναντίον του και προς όφελος των αιτητών εκδόθηκε η απόφαση ημερομηνίας 27.11.2001 στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Το ένταλμα πώλησης κινητής ιδιοκτησίας το οποίο εκδόθηκε εις βάρος του επιστράφηκε ανεκτέλεστο καθότι αυτός σύμφωνα με τη σχετική ειδοποίηση της δικαστικής επιδότριας η οποία ήταν επιφορτισμένη με την εκτέλεσή του στερείται κινητής περιουσίας υποκείμενης σε κατάσχεση. Η ακίνητη περιουσία η περιγραφόμενη ως χωράφι στον Κάτω Πύργο, περιοχή Νούζι στην Επαρχία Λευκωσίας, με αρ. εγγραφής 0/2XX7 Φ/Σχ. 18/45, τεμάχιο 838, μερίδιο 1/1, εκτάσεως 1.413 τ.μ. είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του καθ' ου η αίτηση. Η εν λόγω περιουσία είναι επιβαρυμένη με το ΜΕΜΟ με αριθμό ΕΒ1214/04 του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας προς όφελος των εναγόντων δυνάμει της ως άνω απόφασης στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή.Η επίδικη αίτηση επιδόθηκε στον καθ' ου η αίτηση στις 28.4.
  1. Από τα πιο πάνω κρίνω ότι οι αιτητές εκπλήρωσαν τις προϋποθέσεις των άρθρων 22 και 23 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
  2. Από τη Δ.42 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προκύπτει ότι για την έκδοση εντάλματος πώλησης ακίνητης περιουσίας πρέπει να πληρούνται οι εξής προϋποθέσεις: η αίτηση να γίνεται διά κλήσεως, να αναφέρει την περιουσία που πρόκειται να πωληθεί, τον αριθμό εγγραφής, την τοποθεσία, το είδος της περιουσίας και την έκτασή της, τα κονδύλια που δημιουργούν το ποσό το οποίο θα αναληφθεί και θα έχει συνημμένες τις αποδείξεις για υποστήριξη οποιωνδήποτε κονδυλίων δαπανών. Πρέπει επίσης να είναι συνημμένα στην αίτηση ένα επίσημο αντίγραφο της απόφασης που θα εκτελεστεί καθώς και τα πιστοποιητικά του Κτηματολογικού Γραφείου που να δείχνουν ότι η περιουσία που πρόκειται να πωληθεί είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του χρεώστη (Δ.42 Θ.1). Η εν λόγω αίτηση πρέπει επίσης να υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση που να βεβαιώνει ότι το ποσό το οποίο αναφέρεται στην απόφαση εξακολουθεί να οφείλεται και η οποία θα αναφέρει όλα τα ποσά τα οποία απαιτούνται σαν δαπάνες εκτελέσεως (Δ.42 Θ.2). Αντίγραφο της αίτησης και της ενόρκου δηλώσεως που την υποστηρίζει πρέπει να επιδοθεί στον χρεώστη (Δ.42 Θ.3). Έχοντας εξετάσει την ένορκη δήλωση του κ. Νεάρχου διαπιστώνω ότι αυτή επιβεβαιώνει ότι το ποσό το οποίο αναφέρεται στην απόφαση ημερομηνίας 27.11.2001 εξακολουθεί να είναι οφειλόμενο, ισχυρισμό τον οποίο δεν αμφισβητεί ούτε ο καθ' ου η αίτηση με την ένορκη του δήλωση, ο οποίος αρκείται στο να προβάλει τον ισχυρισμό ότι το ακίνητό του είναι επιβαρυμένο από τους αιτητές για πολύ χαμηλότερο ποσό από αυτό το οποίο αξιούν ως οφειλόμενο με την επίδικη αίτηση και συγκεκριμένα για €4.033,
  3. Έχοντας υπόψη μου τα πιο πάνω τα οποία προκύπτουν από την επίδικη αίτηση και τη σχετική ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει κρίνω ότι οι αιτητές με τη μαρτυρία την οποία προσκόμισαν ικανοποίησαν τις προϋποθέσεις που θέτουν τα σχετικά άρθρα του Κεφ. 6 όσο και η Δ.42 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και συνεπώς το αιτούμενο διάταγμα πρέπει να εκδοθεί. Ως εκ των ανωτέρω εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η πώληση του αναφερόμενου στην αίτηση ακινήτου του καθ' ου η αίτηση ως το 1 και 2 της επίδικης αίτησης. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων - αιτητών και εναντίον του εναγομένου - καθ' ου η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα καταβληθούν από τα έσοδα της πώλησης. (Υπ.) ............ ΓιώργοςΧρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.