Παρπής κ.α. ν. Μιχαήλ, Αρ. Αγωγής: 4094/2012, 26/9/2018

(5)ετών από την 1.10.2006 μέχρι 30.9.

1. Ήταν μεταξύ άλλων όρος του ως άνω ενοικιαστηρίου εγγράφου ότι η ενοικιάστρια κατά την παράδοση του καταστήματος στους ενάγοντες θα αφαιρούσε οποιεσδήποτε προσθήκες είχε κάνει και θα το επανέφερε στην ίδια άριστη κατάσταση στην οποία το παρέλαβε. Ήταν επίσης όρος ότι κάθε βλάβη ή φθορά οποιασδήποτε φύσης εκτός από φυσική φθορά θα επιβάρυνε την ενοικιάστρια η οποία ήταν επίσης υποχρεωμένη να πληρώνει τους λογαριασμούς για την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στο εν λόγω κατάστημα. Το ενοίκιο κατά τον ουσιώδη χρόνο ανερχόταν στο ποσό των €506,00 μηνιαίως και ήταν καταβλητέο την πρώτη μέρα κάθε μήνα. Οι ενάγοντες ισχυρίζονται επίσης ότι η εναγόμενη χωρίς λόγο ή/και νόμιμη αιτία στις 5.7.2011 εγκατέλειψε το επίδικο κατάστημα δηλώνοντας ότι δεν επιθυμεί τη συνέχιση της ενοικίασης. Ισχυρίζονται ότι ο εν λόγω τερματισμός ήταν παράνομος, ουδέποτε τον αποδέχθηκαν και γραπτώς ανέφεραν αμέσως στην εναγόμενη ότι θα απαιτούσαν το σύνολο των δικαιωμάτων τους. Ισχυρίζονται περαιτέρω ότι κατά την περίοδο από 1.10.2006 μέχρι 5.7.2011 που η εναγόμενη χρησιμοποιούσε το επίδικο κατάστημα προκάλεσε ζημιές στους τοίχους, στα ψευδοτάβανα και στο μαρμάρινο πάτωμα του καταστήματος. Ως λεπτομέρειες ζημιών δικογραφούνται οι ακόλουθες: «Α. Εξωτερικά - Πρόσοψη καταστήματος: ζημιές - αποκόλληση ακμής τρίτου χεριού, με κόστος επιδιόρθωσης €
2. Β. Εξωτερικά - Υαλοστάσια καταστήματος: κατά το ήμισυ των επιφανειών των υαλοστασίων έχουν αφαιρεθεί τα Σκίαστρα ενώ τα υπόλοιπα είναι κατεστραμμένα, με κόστος επιδιόρθωσης €494.
3. Γ. Εσωτερικά - Δαπεδοστρώσεις καταστήματος: κατεστραμμένα 80 τεμάχια κεραμικού δαπέδου 45 Χ 45 εκατοστών, με κόστος επιδιόρθωσης, μετά από εξασφάλιση αριθμού προσφορών, για προμήθεια και επιδιόρθωση όμοιας ποιότητας κεραμικών €5.
4. Δ. Εσωτερικά - Οροφή καταστήματος: ζημιές - διαφορά τύπου και χρώματος σε ακουστικά πλακάκια ψευδοροφής, απαραίτητη αντικατάσταση 40 τεμαχίων τετραγωνικά μέτρα κεραμικού δαπέδου 45 Χ 45 εκατοστών, με κόστος επιδιόρθωσης, μετά από προσφορά €158,40». Οι ενάγοντες ισχυρίζονται επιπλέον ότι μετά από λήψη προσφορών το συνολικό κόστος αποκατάστασης των ζημιών στο επίδικο κατάστημα ανέρχεται σε €6.717,
5. Ισχυρίζονται ακόμα ότι η εναγόμενη δεν κατέβαλε τα ενοίκια για τους μήνες Ιούνιο και Ιούλιο του 2011 ανερχόμενα στο ποσό των €1.012 και παρέλειψε να πληρώσει, ως όφειλε, τον λογαριασμό του ηλεκτρικού ρεύματος για την περίοδο 13.5.2011 μέχρι 14.7.2011 ύψους €284,29 και ότι λόγω της αποχώρησής της από το επίδικο κατάστημα απώλεσαν το ποσό των €1.012 που αφορούσε τα ενοίκια για τους μήνες Αύγουστο και Σεπτέμβριο του 2011 που το κατάστημα παρά τις προσπάθειες τους παρέμεινε χωρίς ενοικιαστή. Για τους ως άνω λόγους καταχώρησαν την παρούσα αγωγή με την οποία διεκδικούν τα ακόλουθα: «Α.€6717,18 ως ειδικές αποζημιώσεις και/ή έξοδα για την επισκευή ζημιών στο κατάστημα και/ή αποκατάσταση των ζημιών στο κατάστημα και/ή αποκατάσταση των προκληθέντων από την εναγομένη βλαβών εξωτερικά της κύριας εισόδου, στα σκίαστρα των υαλοστασίων, στις δαπεδοστρώσεις και στις ψευδοροφές στο πάτωμα του καταστήματος και/ή νόμιμη αποζημίωση ως αναφέρεται αναλυτικότερα κατωτέρω στην παράγραφο
6. Β. €1012 ως οφειλόμενα και καθυστερημένα ενοίκια για τους μήνες Ιούνιο και Ιούλιο
7. Γ. €284,29 ως αποζημιώσεις και/ή αδικαιολόγητο πλουτισμό αναφορικά με λογαριασμό ηλεκτρικού ρεύματος του ε λόγω καταστήματος για την περίοδο 13.5.2011 μέχρι 14.7.2011 το οποίο η εναγόμενη δεν εξόφλησε ενώ όφειλε ως ενοικιάστρια. Δ. €1012 ως αποζημίωση για παράβαση του ενοικιαστηρίου συμβολαίου με ημερομηνία 4.9.2006, ποσό που αντιπροσωπεύει τα δύο

(2)ενοίκια από 1.8.2011 έως και τη λήξη του συμβολαίου στις 30.9.2011. Ε. Τόκους και έξοδα». Η εναγόμενη με την Υπεράσπιση και Ανταπαίτησή της αρνείται τους ισχυρισμούς των εναγόντων και ισχυρίζεται ότι κατά την υπογραφή του ενοικιαστηρίου εγγράφου κατέβαλε στους ενάγοντες το ποσό των ΛΚ270 ή €461,70 ως εγγύηση το οποίο οι ενάγοντες κατακρατούν παράνομα. Ισχυρίζεται ότι καθόλη τη διάρκεια ενοικιάσεως του επίδικου υποστατικού το διατηρούσε σε άριστη κατάσταση και ουδέποτε προκάλεσε ζημιά σε αυτό. Όταν το επίδικο υποστατικό δεν την εξυπηρετούσε πλέον και έπρεπε να μετακομίσει από αυτό, στις 2.5.2011 ενημέρωσε τους ενάγοντες ότι είχε πρόθεση να τερματίσει το ενοικιαστήριο έγγραφο στο τέλος Ιουνίου 2011 το οποίο οι ενάγοντες αποδέχθηκαν χωρίς καμία ένσταση και/ή επιφύλαξη για πληρωμή οποιωνδήποτε ενοικίων και ζήτησαν την άδεια της εναγομένης να τοποθετήσουν σε αυτό πινακίδα ότι το κατάστημα ενοικιάζεται. Η εναγόμενη ισχυρίζεται ότι κατά τη διάρκεια της ενοικίασης χρειάστηκε να τοποθετήσει στο επίδικο κατάστημα διαχωριστικά για να δημιουργήσει χώρους διδασκαλίας, να αλλάξει την τουαλέτα γιατί ήταν παλιά, να τοποθετήσει πινακίδες εξωτερικά του καταστήματος και να τοποθετήσει εντός αυτού δύο

(2)κλιματιστικά. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι προτού παραδώσει την κατοχή του καταστήματος στους ενάγοντες προέβηκε σε όλες τις επιδιορθώσεις και συγκεκριμένα σε αφαιρέσεις γυψοσανίδων, αφαίρεση των δύο

(2)κλιματιστικών, αντικατάσταση ψευδοτάβανων, μπογιάτισμα όλου του χώρου και απομάκρυνση όλων των σαθρών. Στις 5.7.2011 παρέδωσε το κατάστημα στους ενάγοντες σε άριστη κατάσταση όπως το παρέλαβε καταβάλλοντας για όλες τις πιο πάνω αναφερόμενες επιδιορθώσεις το συνολικό ποσό των €1.

1. Αρνείται ότι έγινε καταστροφή του δαπέδου ή/και του κεραμικού στο επίδικο κατάστημα και ότι οι ενάγοντες δαπάνησαν το ποσό των €5.814 ή οποιοδήποτε άλλο ποσό για επιδιόρθωση δαπέδου ή/και κεραμικών. Αναφορικά με το ποσό των €284,29 το οποίο αφορά τον λογαριασμό του ηλεκτρικού ρεύματος παραδέχεται ότι ήταν υπόχρεη να το καταβάλει και έδωσε οδηγίες στο δικηγόρο της και κατέθεσε το εν λόγω ποσό στο Δικαστήριο στις 30.8.
2. Αρνείται όλους τους άλλους ισχυρισμούς των εναγόντων και ανταπαιτητικά αξιώνει το ποσό των €461,70 ως επιστροφή «ντεπόζιτου» και/ή εγγύησης κατά παράβαση του ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 4.9.2006, νόμιμο τόκο και έξοδα ανταπαίτησης. Οι ενάγοντες καταχώρησαν Απάντηση στην Υπεράσπιση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτησης της εναγόμενης και ισχυρίζονται ότι ουδέποτε αποδέχθηκαν τον πρόωρο τερματισμό του ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 4.9.2006 και ουδέποτε απεμπόλησαν το δικαίωμά τους για πληρωμή του συνόλου των ενοικίων μέχρι τη λήξη της συμφωνίας ενοικίασης. Ισχυρίζονται ότι προέβηκαν σε δημοσίευση αγγελίας και τοποθέτηση πινακίδας με σκοπό την ενοικίαση του επίδικου υποστατικού μετά την αποχώρηση της εναγόμενης στα πλαίσια των προσπαθειών τους για μετριασμό της βλάβης τους. Επαναλαμβάνουν τα όσα ισχυρίζονται στην έκθεση απαίτησής τους και αιτούνται την απόρριψη της ανταπαίτησης και την παροχή θεραπειών ως η αγωγή τους. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Οι ενάγοντες για να αποδείξουν την υπόθεσή τους παρουσίασαν τρεις

(3)μάρτυρες με την ακόλουθη σειρά: την ενάγουσα αρ. 2 κα XXXXX Παρπή, τον κ. XXXXX Δημητρίου και τον ενάγοντα αρ. 1 κ. XXXXX Παρπή. Θα παραθέσω πιο κάτω σύνοψη της δοθείσας μαρτυρίας αφού σκοπός δεν είναι η αναπαραγωγή του συνόλου της μαρτυρίας που δόθηκε και η οποία είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά της διαδικασίας. Η Μ.Ε.1 κα XXXXX Παρπή ως μέρος της κυρίως εξέτασής της κατέθεσε γραπτή δήλωση η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Α. Κατέθεσε επίσης διάφορα άλλα τεκμήρια. Ισχυρίζεται ότι οι ενάγοντες είναι οι ιδιοκτήτες του καταστήματος το οποίο βρίσκεται στην οδό Ομονοίας XXXXX στο Πέρα Χωρίο Νήσου το οποίο ενοικίασαν στην εναγόμενη δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου ημερομηνίας 4.9.2006 για την περίοδο από 1.10.2006 έως 30.9.

1. Το ενοίκιο κατά την 5.7.2011 ανερχόταν στο ποσό των €506 μηνιαίως. Ισχυρίζεται επίσης ότι η εναγόμενη χωρίς λόγο και άνευ νόμιμης αιτίας κατά ή περί την 5.7.2011 εγκατέλειψε το κατάστημα δηλώνοντας ότι δεν επιθυμεί τη συνέχιση της ενοικίασης. Η ίδια ουδέποτε αποδέχτηκε τον εν λόγω τερματισμό και γραπτώς ανέφερε στην εναγόμενη ότι οι ενάγοντες θα απαιτούσαν το σύνολο των δικαιωμάτων τους συμπεριλαμβανομένων οφειλομένων και συμβατικών ενοικίων και πλήρη αποκατάσταση των ζημιών. Κατά την περίοδο που η εναγόμενη ενοικίαζε το επίδικο κατάστημα προκάλεσε ζημιές σε αυτό και το συνολικό κόστος για την επιδιόρθωσή τους ανήλθε στο συνολικό ποσό των €6.717,
2. Ισχυρίζεται επίσης ότι η εναγόμενη δεν κατέβαλε τα ενοίκια τα οποία ήταν πληρωτέα τους μήνες Ιούνιο και Ιούλιο 2011 τα οποία συμποσούνται στο ποσό των €1.012 καθώς και ότι παρέλειψε να καταβάλει το ποσό των €284,29 το οποίο αφορούσε την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος για την περίοδο 13.5.2011 - 14.7.
3. Ισχυρίζεται ακόμα η κα Παρπή ότι μετά την αποχώρηση της εναγόμενης από το επίδικο κατάστημα προσπάθησε να το ενοικιάσει χωρίς όμως αποτέλεσμα και ως εκ τούτου απώλεσε 2 ενοίκια τα οποία αφορούσαν τους μήνες Αύγουστο και Σεπτέμβριο 2011 συμποσούμενα επίσης στο ποσό των €1.012 τα οποία διεκδικεί από την εναγόμενη. Επειδή η εναγόμενη δεν επικοινωνούσε με τους ενάγοντες για την επιδιόρθωση των ζημιών ούτε κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό που αφορούσε οφειλόμενο ενοίκιο και λογαριασμό ηλεκτρικού ρεύματος οι ενάγοντες απέστειλαν σε αυτή σχετικές επιστολές. Μετά την άρνηση της εναγόμενης να τους επιδιορθώσει τις ζημιές οι ενάγοντες επιδιόρθωσαν το υποστατικό αλλά η εναγόμενη παρά και τις επιστολές που της απέστειλαν με τον δικηγόρο τους δεν τους κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό σε σχέση με τα ως άνω ποσά. Κατά την αντεξέτασή της ερωτήθηκε πότε για πρώτη φορά πληροφορήθηκε από την εναγόμενη ότι ήθελε να τους παραδώσει το επίδικο κατάστημα και απάντησε ότι το έχει γραμμένο στη δήλωσή της. Ισχυρίστηκε ότι η ίδια δεν ήταν σύμφωνη με αυτό καθότι το συμβόλαιο της εναγόμενης τότε δεν είχε λήξει. Δεν θυμόταν την ακριβή ημερομηνία που τους παραδόθηκε το κατάστημα ούτε την ημερομηνία κατά την οποία η εναγόμενη την πληροφόρησε ότι θα έφευγε από αυτό. Ανέφερε ότι επειδή έπρεπε να ενοικιάσει το κατάστημα αναγκάστηκε να βάλει αγγελία στην εφημερίδα ότι αυτό ενοικιάζεται. Τελικά το κατάστημα, αφού το επιδιόρθωσαν, ενοικιάστηκε περί τα τέλη του 2011 και λειτούργησε για 2 χρόνια ως γυμναστήριο. Ισχυρίστηκε ότι οι ενάγοντες είχαν επιδιορθώσει τις ζημιές που προξένησε η εναγόμενη για να μπορέσει να ενοικιαστεί το επίδικο κατάστημα. Όταν της ζητήθηκε να παρουσιάσει απόδειξη ότι αποκατέστησαν οποιαδήποτε ζημιά δήλωσε έτοιμη να τη φέρει. Ισχυρίστηκε ειδικότερα ότι οι ενάγοντες εργοδότησαν εργολάβο ο οποίος έβαλε καινούργιο κεραμικό και επιδιόρθωσαν τα ταβάνια τα οποία ήταν κατεστραμμένα. Ισχυρίστηκε ότι η εναγόμενη είχε φέρει εργολάβο ο οποίος όμως αντί να ξεβιδώνει και να βγάζει τις γυψοσανίδες με προσοχή δεν το έκανε με αποτέλεσμα να καταστραφούν όλα τα κεραμικά. Η ίδια είχε συναντήσει τον εν λόγω εργολάβο στον οποίο μάλιστα έκανε και παρατήρηση για το κλιματιστικό αφού παρά την πολύ σκόνη που υπήρχε στο υποστατικό κατά την διεξαγωγή των εργασιών αυτός το είχε σε λειτουργία με κίνδυνο να χαλάσει. Σε ερώτηση κατά πόσο άλλαξε τα κεραμικά του καταστήματος απάντησε ότι αυτά επιδιορθώθηκαν βάζοντας από πάνω laminate (τεχνητό ξύλινο δάπεδο). Ισχυρίστηκε επίσης ότι έχει απόδειξη για όλα όσα πλήρωσε και αρνήθηκε υποβολή του κ. Χατζησέργη ότι δεν αντικατέστησε τα κεραμικά στο επίδικο κατάστημα. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι λόγω της κατάστασης στην οποία ήταν τα σκίαστρα τα οποία της παρέδωσε η εναγόμενη χρειάστηκε να αλλάξει κάποιες λωρίδες από αυτά και για αυτή την εργασία πλήρωσε κάποιο ποσό για το οποίο έχει απόδειξη. Ερωτηθείσα για το ποσό το οποίο πλήρωσε για την αντικατάσταση των κεραμικών απάντησε ότι δεν θυμάται το ποσό αλλά θα παρουσίαζε και για τούτο απόδειξη. Ισχυρίστηκε επίσης ότι η ίδια πλήρωσε για να διορθωθεί το ταβάνι χωρίς όμως να θυμάται το συγκεκριμένο ποσό ούτε και να προσκομίσει οποιαδήποτε σχετική απόδειξη. Παραδέχθηκε ότι η εναγόμενη έφερε κάποιο εργολάβο για να αφαιρέσει τις γυψοσανίδες αλλά ισχυρίστηκε ότι οι ζημιές έγιναν κατά την αφαίρεσή τους. Ήταν η θέση της ότι στο κατάστημα υπήρχαν 80 σπασμένα κεραμικά. Αρνήθηκε υποβολή του κ. Χατζησέργη ότι αποδέχθηκε τον προφορικό τερματισμό που έκαμε η εναγόμενη και ότι αποδέχθηκε επίσης να μην εισέπραττε ενοίκιο για τον υπολειπόμενο χρόνο της ενοικίασης. Παραδέχθηκε ότι κατά την υπογραφή του επίδικου ενοικιαστηρίου εγγράφου οι ενάγοντες έλαβαν από την εναγόμενη ένα ποσό ίσο με ένα μηνιαίο ενοίκιο το οποίο εξακολουθούν να κρατούν, αρνήθηκε όμως υποβολή ότι αποδέχθηκε να το κρατήσει ως ενοίκιο για τον μήνα Ιούνιο
4. Ο Μ.Ε.2 κ. XXXXX Δημητρίου κατέθεσε γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασής του η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Β. Ισχυρίστηκε ότι είναι Πολιτικός Μηχανικός εγγεγραμμένος στο Ε.Τ.Ε.Κ. και ότι τον Ιούλιο 2011 μετά από οδηγίες των εναγόντων ετοίμασε μια Τεχνική και Οικονομική Έκθεση σε σχέση με ζημιές που υπήρχαν στο ισόγειο κατάστημα τους στο Πέρα Χωρίο Νήσου. Επισκέφθηκε το εν λόγω κατάστημα, το επιθεώρησε και έλαβε συνολικά 12 φωτογραφίες τις οποίες εκτύπωσε και ενσωμάτωσε στην Έκθεσή του. Ζήτησε από τους ενάγοντες να λάβουν προσφορές σε σχέση με τις ζημιές τις οποίες εντόπισε και όταν αυτές εξασφαλίστηκαν τις αξιοποίησε για να υπολογίσει την αξία επισκευής των ζημιών. Λόγω παλαιότερης συνεργασίας που είχε με τους ενάγοντες δεν ζήτησε ούτε και έλαβε οποιαδήποτε αμοιβή από αυτούς για την ως άνω εργασία του. Κατά την αντεξέτασή του ισχυρίστηκε ότι μέτρησε τα τετραγωνικά μέτρα του επίδικου καταστήματος αλλά δεν τα αναφέρει στην έκθεσή του γιατί αυτή αφορούσε κάτι πολύ μικρό, μια πολύ μικρή εργασία και για αυτό συνέταξε μια πολύ απλή και όχι εμπεριστατωμένη και εις βάθος έκθεση. Για την ετοιμασία της έκθεσής του βασίστηκε σε μετρήσεις άλλων προσώπων και όχι δικές του και όσο αφορά το θέμα του συνολικού κόστους βασίστηκε σε προσφορές από συγκεκριμένους προμηθευτές ή κατασκευαστές ή υπεργολάβους οι οποίοι έδωσαν αυτές τις προσφορές. Τα ποσά τα οποία αναγράφονται στην έκθεσή του προκύπτουν από τις προσφορές και από την προσωπική του εκτίμηση. Ο ίδιος δεν γνώριζε αν οι ζημιές που αναφέρονται στην έκθεσή του προϋπήρχαν ή αν έγιναν μετά που έφυγαν οι ενοικιαστές. Ισχυρίστηκε ότι το κτίριο στο οποίο βρίσκεται το επίδικο κατάστημα είναι παλιό χωρίς να γνωρίζει όμως πότε κτίστηκε. Λόγω του ότι το δάπεδο παρουσίαζε σοβαρές ζημιές η δική του εισήγηση ήταν να αντικατασταθεί ολόκληρο το δάπεδο για να μην υπάρχει ποικιλία δαπέδου. Στην έκθεσή του τεκμήριο 5 αναφέρεται σε διαφορά τύπου και χρώματος σε 40 τεμάχια πλακάκια ψευδοροφής. Σε σχέση με το πάτωμα ισχυρίστηκε ότι υπάρχουν άλλες φωτογραφίες που λήφθηκαν σε πολύ κοντινή απόσταση στις οποίες φαίνονται τα προβλήματα. Η δική του επαγγελματική άποψη ήταν ότι οι επιδιορθώσεις που του υποδείχθηκαν ότι έγιναν από την εναγόμενη και φαίνονται στις φωτογραφίες τεκμήρια 14, 15 και 16 δεν ήταν ικανές να αποκαταστήσουν οτιδήποτε είχε σχέση με το πάτωμα το οποίο έπρεπε να αντικατασταθεί ολόκληρο. Ο Μ.Ε.3 κ. XXXXX Παρπής κατέθεσε γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασής του η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Γ. Ισχυρίστηκε ότι η εναγόμενη κατά την περίοδο που ενοικίαζε το επίδικο κατάστημα προκάλεσε ζημιές στους τοίχους εντός και εντός του καταστήματος, στα ψευδοτάβανα και ιδιαίτερα στο κεραμικό πάτωμά του. Μετά από υποδείξεις των εναγόντων προς την εναγόμενη ότι η ίδια έπρεπε να επιδιορθώσει τις ζημιές στο κατάστημα έφερε κάποιον ο οποίος έφτιαξε κάποιες ζημιές αλλά προκάλεσε και ο ίδιος επιπρόσθετες ζημιές όταν ξήλωνε τα διαχωριστικά που ήταν βιδωμένα στο πάτωμα με αποτέλεσμα αυτό να καταστραφεί σε διάσπαρτα σημεία και να πρέπει να αλλαχθεί ολόκληρο. Κατόπιν τούτου οι ενάγοντες κάλεσαν τον Πολιτικό Μηχανικό κ. Λευτέρη Δημητρίου να επιθεωρήσει τον χώρο και να κοστολογήσει τις ζημιές για σκοπούς ετοιμασίας της έκθεσής του ο οποίος τους ζήτησε να εξασφαλίσουν σχετικές προσφορές. Ο ίδιος έλαβε 6 προσφορές τις οποίες απέστειλε στον κ. Δημητρίου. Μετά την άρνηση της εναγόμενης να επιδιορθώσει τις ζημιές ο ίδιος περί τις αρχές Σεπτεμβρίου 2011 ανέθεσε σε εργοληπτική εταιρεία και συγκεκριμένα στην εταιρεία ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΟΥΠΠΑΣ CONTRACTORS & DEVELOPERS LTD να προχωρήσει σε επιδιορθώσεις. Η εν λόγω εταιρεία επιδιόρθωσε το υποστατικό κάνοντας διάφορες οικοδομικές εργασίες μέσα και έξω, στο πάτωμα και το ψευδοτάβανο. Μεταξύ αυτών των εργασιών ήταν η αντικατάσταση του μεγαλύτερου μέρους του πατώματος αφαιρώντας τα σπασμένα και τοποθετώντας πλακάκια του ιδίου τύπου με τα υφιστάμενα χρησιμοποιώντας μεγάλο αριθμό κεραμικών που είχε αποθηκευμένα. Για τις εν λόγω εργασίες πλήρωσε τον εργολάβο με μετρητά στις 16.9.2011, ημέρα που τελείωσαν οι εν λόγω εργασίες. Στις 28.10.2011 μετά από πολλές προσπάθειες οι ενάγοντες κατάφεραν να ενοικιάσουν το υποστατικό για 2 χρόνια από την 1.11.2011 και ακόμα και τότε υπήρχαν ακόμα ζημιές στο υποστατικό και συγκεκριμένα υπήρχαν σπασμένα κεραμικά και ψευδοτάβανο. Κατά την αντεξέτασή του ισχυρίστηκε ότι η σύζυγός του γνώριζε ότι η εταιρεία ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΟΥΠΠΑΣ CONTRACTORS & DEVELOPERS LTD είχε αναλάβει τις εργασίες επιδιόρθωσης στο επίδικο κατάστημα και ότι είχε πληρωθεί για αυτές το ποσό των €3.000 σε μετρητά. Παρά το ότι δεν θυμόταν καλά ισχυρίστηκε ότι η σύζυγός του πρέπει να γνώριζε ότι η εν λόγω εταιρεία τους είχε εκδώσει σχετικό τιμολόγιο. Ισχυρίστηκε επίσης ότι η σύζυγός του γνώριζε ότι η εν λόγω εταιρεία είχε εκδώσει απόδειξη για το σχετικό ποσό την οποία και είχε στα χέρια της αλλά δεν ήταν σε θέση να την παρουσιάσει στο δικαστήριο γιατί είχε απολεσθεί. Ισχυρίστηκε επίσης ότι μετά που εντόπισε κεραμικά στην αποθήκη του ο εργολάβος αντικατέστησε τα σπασμένα με αυτά τα οποία είχε εντοπίσει και το γεγονός ότι εντοπίστηκαν κεραμικά στην αποθήκη τους το γνώριζε και η σύζυγός του. Το κατάστημα μετά την επισκευή του είχε ενοικιαστεί σε κάποιον γυμναστή. Δεν ήξερε να απαντήσει κατά πόσο το σπίτι το οποίο βρίσκεται πίσω από το επίδικο κατάστημα και στο οποίο διέμενε η οικιακή βοηθός τους είχε δικό του μετρητή ηλεκτρικού ρεύματος ούτε και κατά πόσο το ηλεκτρικό ρεύμα του εν λόγω υποστατικού ήταν ενωμένο με το ηλεκτρικό ρεύμα του καταστήματος. Ισχυρίστηκε ότι τα θέματα τα οποία άπτονταν της επίδικης διαφοράς τα γνώριζε η σύζυγός του και ότι η εναγόμενη τους ενημέρωσε για πρώτη φορά ότι θα εγκατέλειπε το κατάστημα 2 μήνες πριν να λήξει το συμβόλαιο αλλά δεν θυμόταν εάν αυτό έληγε στις 30.9.
5. Ανέφερε ότι η εναγόμενη πράγματι τους είχε αναφέρει από τις αρχές Μαΐου ότι δεν ήθελε να παραμείνει στο κατάστημα τους μήνες Ιούλιο, Αύγουστο και Σεπτέμβρη του
6. Παραδέχθηκε ότι η εναγόμενη προτού τους παραδώσει την κατοχή του καταστήματος είχε φέρει κάποιο πρόσωπο το οποίο έκαμε δουλειές μέσα σε αυτό αλλά ισχυρίστηκε ότι το εν λόγω πρόσωπο έκανε επίσης και καταστροφές. Η εναγόμενη προς υποστήριξη των ισχυρισμών της κάλεσε ως μάρτυρες τον κ. XXXXX Γιαπατό, κατέθεσε η ίδια και ο κ. XXXXX Νέστορος. Ο Μ.Υ.1 κ. XXXXX Γιαπατός κατά την κυρίως εξέτασή του ισχυρίστηκε ότι είναι γυμναστής και το έτος 2011 διατηρούσε γυμναστήριο σε υποστατικό στην οδό Ομονοίας XXXXX στο Πέρα Χωρίο Νήσου. Ιδιοκτήτες του εν λόγω υποστατικού ήταν η κα XXXXX Παρπή και ο κ. XXXXX Παρπής αλλά δεν γνώριζε το πρόσωπο το οποίο ήταν ο προηγούμενος από αυτόν ενοικιαστής. Έλαβε κατοχή του υποστατικού τον Νοέμβριο του 2011 και αυτό δεν είχε κάποιο πρόβλημα για τον σκοπό που ο ίδιος ήθελε να το χρησιμοποιήσει. Υπήρχαν κάποιες φθορές στο πάτωμα αλλά επειδή ο ίδιος θα τοποθετούσε παρκέ για τη γυμναστική που θα έκανε θεώρησε ότι δεν ήταν σημαντικές. Αυτές δεν τις είχε προσέξει ο ίδιος αλλά του τις υπέδειξαν οι ιδιοκτήτες. Ισχυρίστηκε ότι με το που έλαβε κατοχή του υποστατικού τοποθέτησε με δικά του έξοδα δάπεδο laminate το οποίο αγόρασε από συγκεκριμένο κατάστημα και παρουσίασε τις 2 αποδείξεις για τα ποσά που πλήρωσε οι οποίες κατατέθηκαν ως τεκμήρια 23 και 24 στη διαδικασία. Κατά τον χρόνο που έλαβε κατοχή του υποστατικού διαπίστωσε ότι υπήρχε μόνο ένας μετρητής και για τα 2 υποστατικά, αυτό που ενοικίαζε και αυτό στο οποίο διέμενε η οικιακή βοηθός των εναγόντων, αφού όταν δοκιμαστικά κάποιο βράδυ κατέβασε τον διακόπτη του ηλεκτρικού ρεύματος είδε ότι αμέσως έκλεισε το φως και στο υποστατικό που διέμενε η οικιακή βοηθός των εναγόντων. Όταν το ανέφερε στους ιδιοκτήτες, αυτοί, την επόμενη μέρα κάλεσαν ηλεκτρολόγο ο οποίος ήρθε και σταμάτησε την τροφοδοσία του εν λόγω υποστατικού με ηλεκτρικό ρεύμα από το υποστατικό το οποίο ο κ. Γιαπατός λειτουργούσε ως γυμναστήριο. Κατά την αντεξέτασή του ισχυρίστηκε ότι μετά που έλαβε κατοχή του επίδικου υποστατικού προχώρησε σε κάποιες εργασίες όπως τοποθέτηση αποδυτηρίων, μπογιάτισμα κολώνων για εξωραϊσμό και τοποθέτηση τεχνητού δαπέδου (laminate). Αναφορικά με το ψευδοτάβανο είχε δει ότι ήταν παλιό και κάποιες λάμπες ήταν έτοιμες να πέσουν και για τον λόγο αυτό ο ίδιος με δικά του έξοδα τα αντικατέστησε κάποια από αυτά με καινούργια πλακάκια ψευδοτάβανου. Ισχυρίστηκε ότι είχε καλή σχέση με τους ενάγοντες κατά τη διάρκεια που ο ίδιος ενοικίαζε το επίδικο υποστατικό και όταν έληξε το συμβόλαιό του και αποχώρησε από εκεί αυτοί του είχαν χαρίσει και το ποσό των €
7. Τώρα όταν περνά έξω από το υποστατικό βλέπει ότι σε αυτό υπάρχει το δάπεδο και οι καθρέφτες που ο ίδιος τοποθέτησε και το χρώμα των κολώνων που ο ίδιος τις είχε βάψει. Το τεχνητό δάπεδο το οποίο τοποθέτησε ο ίδιος ήταν 60 τ.μ. Η Μ.Υ.2 ήταν η εναγόμενη κυρία XXXXX Μιχαήλ. Κατέθεσε γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασής της η οποία σημειώθηκε ως Έγγραφο Δ. Ισχυρίστηκε ότι στις 4.9.2006 υπέγραψε ως ενοικιάστρια ένα ενοικιαστήριο έγγραφο με το οποίο ενοικίαζε από τον κ. XXXXX Παρπή και την κα XXXXX Παρπή ένα κατάστημα το οποίο βρισκόταν στην οδό Ομονοίας XXXXX στο Πέρα Χωρίο Νήσου. Η διάρκεια της ενοικίασης ήταν για πέντε έτη και συγκεκριμένα για την περίοδο από 1.10.2006 έως 30.9.
8. Με την υπογραφή του εν λόγω συμβολαίου κατέβαλε στους ιδιοκτήτες το ποσό των ΛΚ270,00 ως εγγύηση (ντεπόζιτο) το οποίο θα έπρεπε να της επιστραφεί στη λήξη της ενοικίασης. Ισχυρίστηκε ότι δεν ζήτησε από τους ενάγοντες να της το επιστρέψουν διότι είχαν συμφωνήσει ότι θα το κρατούσαν ως ενοίκιο για τον μήνα Ιούνιο
9. Λόγω του ότι δεν θα ανανέωνε την ενοικίαση, στις 2.5.2011 ενημέρωσε την κα Παρπή ότι είχε πρόθεση να τερματίσει το ενοικιαστήριο στο τέλος Ιουνίου 2011 αντί στις 30.9.2011 που έληγε η ενοικίαση. Η κα Παρπή το αποδέχθηκε χωρίς να προβάλει οποιαδήποτε απαίτηση για πληρωμή ενοικίων για την περίοδο μέχρι τη λήξη της χρονικής διάρκειας του συμβολαίου. Αρχικά η κα Παρπή της είχε ζητήσει να μην αφαιρέσει τις γυψοσανίδες γιατί θα το ενοικίαζε ως γραφεία αλλά μετά που αυτή της ζήτησε να αφαιρεθούν, η ίδια αποτάθηκε σε κάποιο εργολάβο ονόματι XXXXX Νέστορος προκειμένου να αναλάβει τις εργασίες για την αφαίρεση των γυψοσανίδων. Περί τα τέλη Ιουνίου 2011 ο κ. Νέστορος περάτωσε τις εργασίες που του ανέθεσε η εναγόμενη η οποία τον πλήρωσε με επιταγή για τις εργασίες αυτές μετά που εκείνος της έδωσε σχετικό τιμολόγιο. Το εν λόγω τιμολόγιο κατατέθηκε ως τεκμήριο 10 προς αναγνώριση. Ισχυρίζεται επίσης ότι όταν ολοκληρώθηκαν οι εργασίες στις 5.7.2011 συνάντησε την κα Παρπή στο επίδικο κατάστημα και της παρέδωσε τα κλειδιά. Η κα Παρπή τότε της ανέφερε ότι τα πλακάκια του πατώματος είχαν ζημιές και της ζήτησε το ποσό των €4.000 για να αλλάξει όλο το πάτωμα. Η ίδια αρνήθηκε να δώσει το ποσό που της ζητήθηκε γιατί τα κεραμικά που είχαν υποστεί ζημιές από την αφαίρεση των γυψοσανίδων επιδιορθώθηκαν από τον εργολάβο και δεν υπήρχε πρόβλημα λειτουργικότητας του πατώματος. Κατέθεσε επίσης ως τεκμήρια διάφορες φωτογραφίες τις οποίες η ίδια έβγαλε οι οποίες ισχυρίστηκε ότι απεικονίζουν τη σημερινή κατάσταση του επίδικου υποστατικού. Κατά την αντεξέτασή της η κα Μιχαήλ ισχυρίστηκε ότι όταν παρέδωσε την κατοχή του επίδικου καταστήματος σε αυτό δεν υπήρχε καμιά ζημιά και ήταν σε πιο καλή κατάσταση από αυτήν που το είχε παραλάβει το έτος 2006 διότι είχε τοποθετήσει και καινούρια τουαλέτα. Το μόνο που υπήρχε ήταν κάποια γδαρσίματα τα οποία προκλήθηκαν από τον εργολάβο κατά την αφαίρεση των γυψοσανίδων τα οποία υπολόγισε να ήταν 5 με 6 στον αριθμό. Ισχυρίστηκε επίσης ότι άλλαξε 40 περίπου πλακάκια στο ψευδοτάβανο τα οποία είχαν κάποια φθορά. Ισχυρίστηκε ότι στις 5.7.2011 συνοδευόμενη από τη μητέρα της συνάντησε την κα Παρπή για να της παραδώσει τα κλειδιά. Στις 2.5.2011 που συνάντησε την κα Παρπή για να της καταβάλει το ενοίκιο εκείνου του μήνα, της είπε να κρατήσει το ποσό εκείνο που είχε δώσει για ντεπόζιτο ως το ενοίκιο για τον μήνα Ιούνιο και να αποχωρούσε από το υποστατικό τέλος Ιουνίου. Ισχυρίστηκε ότι η κα Παρπή αποδέχθηκε αυτά που της ανέφερε για αυτό και από τις 13.5.2011 οι ενάγοντες είχαν δημοσιεύσει αγγελία στην οποία φαινόταν ότι το επίδικο υποστατικό ήταν προς ενοικίαση. Αρνήθηκε υποβολή του κ. Χριστοδούλου ότι η κα Παρπή ουδέποτε αποδέχθηκε να μην διεκδικήσει τα ενοίκια μέχρι το Σεπτέμβριο του 2011 που έληγε η μεταξύ τους συμφωνία. Τελευταίος μάρτυρας ήταν ο κ. XXXXX Νέστορος Μ.Υ.3 ο οποίος κατά την κυρίως εξέτασή του ισχυρίστηκε ότι είναι εργολάβος και ότι το έτος 2011 η εναγόμενη του είχε αναθέσει να κάνει κάποιες εργασίες στο Πέρα Χωριό Νήσου. Αυτές οι εργασίες αφορούσαν αφαίρεση γυψοσανίδων και των ηλεκτρικών που περνούσαν μέσα από αυτές, αφαίρεση 2 κλιματιστικών, βάψιμο εσωτερικά του υποστατικού και αφαίρεση μιας πινακίδας η οποία βρισκόταν έξω από αυτό. Ο κ. Νέστορος αναγνώρισε ότι το έγγραφο το οποίο κατατέθηκε ως τεκμήριο 10 προς αναγνώριση φέρει την υπογραφή του και σε αυτό αναγράφονται οι εργασίες που έκανε και το ποσό το οποίο εισέπραξε. Στη συνέχεια το εν λόγω τεκμήριο σημειώθηκε ως τεκμήριο 31 στη διαδικασία. Ισχυρίστηκε πως λόγω το ότι οι γυψοσανίδες είχαν τοποθετηθεί σε βάσεις οι οποίες είχαν καρφωθεί με ατσαλοβελόνες στο πάτωμα, κατά την αφαίρεσή τους είχαν σημειωθεί κάποιες πολύ ασήμαντες φθορές στο κεραμικό. Συγκεκριμένα σε 2 με 3 περιπτώσεις είχαν ξεφυλλίσει τα κεραμικά και για αυτό ζήτησε από την εναγόμενη να ρωτήσει την κα Παρπή κατά πόσο είχε κάποια επιπλέον για να τα τοποθετούσαν αντί εκείνων που είχαν τις ζημιές. Η απάντηση ήταν αρνητική και η μοναδική λύση πλέον ήταν η επιδιόρθωση αυτών των μικρών ζημιών με ειδικό ακριλικό αρμό ο οποίος ζυμώνεται με χρώμα που πλησιάζει το χρώμα του εφαρμοσμένου κεραμικού. Είχε επίσης αφαιρέσει τα 2 κλιματιστικά και αντικατέστησε γύρω στα 30 με 40 πλακάκια ψευδοτάβανου, αφαίρεσε την μεταλλική πινακίδα η οποία ήταν κρεμασμένη έξω από το υποστατικό και το μπογιάτισε. Του υποδείχθηκαν κάποιες φωτογραφίες στις οποίες αναγνώρισε ότι απεικονίζεται το επίδικο υποστατικό και σε μια από αυτές ανέφερε ότι βλέπει την σκάλα την οποία χρησιμοποιούσε για τις εργασίες του. Κατά την αντεξέτασή του ισχυρίστηκε ότι στο επίδικο υποστατικό είχε μεταβεί μαζί με άλλα 8 άτομα και ανάμεσα σε αυτά τα άτομα περιλαμβάνονταν και ανειδίκευτοι εργάτες. Ο ίδιος είχε αφαιρέσει τις γυψοσανίδες, ο ηλεκτρολόγος αφαίρεσε τα ηλεκτρικά και οι εργάτες ασχολήθηκαν με την καθαριότητα. Κατά τη διεξαγωγή των εργασιών είχαν σπάσει μερικά κεραμικά. ΑΓΟΡΕΥΣΕΙΣ Μετά την ολοκλήρωση της ακρόασης οι συνήγοροι των διαδίκων ετοίμασαν τις αγορεύσεις τους με τις οποίες υποστηρίζουν ο καθένας τις θέσεις του διαδίκου τον οποίο εκπροσωπεί. Ο κ. Χριστοδούλου εισηγήθηκε ότι η εναγόμενη κατά την περίοδο που χρησιμοποιούσε το επίδικο υποστατικό προκάλεσε σε αυτό ζημιές τις οποίες ήταν υποχρεωμένη να αποκαταστήσει. Τις ζημιές αυτές είχε διαπιστώσει και ο πολιτικός μηχανικός κ. XXXXX Δημητρίου ο οποίος ετοίμασε και σχετική έκθεση. Κατά την εισήγηση του κ. Χριστοδούλου η εναγόμενη χωρίς νόμιμη αιτία στις 5.7.2011 εγκατέλειψε το υποστατικό δηλώνοντας ότι δεν επιθυμεί τη συνέχιση της ενοικίασης και ο εν λόγω τερματισμός ήταν παράνομος και ουδέποτε έγινε αποδεκτός από τους ενάγοντες. Για τον λόγο αυτό οι ενάγοντες δικαιούνται να τους επιδικασθεί το ποσό των €2.024 το οποίο αποτελεί τα ενοίκια για τους μήνες Ιούνιο έως Σεπτέμβριο
10. Εισηγήθηκε επίσης ότι η εναγόμενη δεν αμφισβητεί το ποσό των €284,29 που αφορά λογαριασμό ηλεκτρικού ρεύματος για την περίοδο 13.5.2011 έως 14.7.2011 ποσό το οποίο επίσης πρέπει να επιδικασθεί στους ενάγοντες. Ο κ. Χατζησέργης στην αντίπερα όχθη εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία που προσκόμισε η πλευρά των εναγόντων ήταν αναξιόπιστη και πρέπει να απορριφθεί σε αντίθεση με την μαρτυρία της πλευράς της εναγομένης η οποία ήταν αξιόπιστη και πρέπει να γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο. Εισηγήθηκε ότι η μαρτυρία που κατατέθηκε εκ μέρους της εναγομένης ήταν απόλυτα συμβατή με τις έγγραφες θέσεις της σε αντίθεση με τους ενάγοντες η μαρτυρία των οποίων αφίσταται των δικογράφων τους. Εισηγήθηκε επίσης ότι οι ενάγοντες δεν μπόρεσαν να αποδείξουν με την αυστηρότητα που απαιτείται τα ποσά το οποία διεκδικούν ως ειδικές αποζημιώσεις. Εισηγήθηκε επίσης ότι ο τερματισμός της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας ενοικίασης του επίδικου υποστατικού έγινε με πρωτοβουλία της εναγόμενης και ο εν λόγω τερματισμός και η παράδοση της κατοχής τους περί το τέλος Ιουνίου 2011 έγινε αποδεκτός από τους ενάγοντες οι οποίοι συμφώνησαν επίσης ότι δεν θα απαιτούσαν τα ενοίκια για τον υπολειπόμενο χρόνο μέχρι τις 30.9.
11. Εισηγήθηκε ακόμα ότι οι ενάγοντες αποδέχθηκαν να κρατήσουν το ποσό το οποίο η εναγόμενη τους κατέβαλε με την υπογραφή της συμφωνίας ενοικιάσεως ως ενοίκιο του μηνός Ιουνίου 2011 το οποίο δεν δικαιούνται να αξιώνουν με την αγωγή τους. Τέλος εισηγήθηκε ότι οι ενάγοντες δεν απέδειξαν καμία από τις απαιτήσεις τους στον βαθμό που απαιτείται και κάλεσε το Δικαστήριο να απορρίψει στο σύνολο την αγωγή τους. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Η αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αξιοπιστία του μάρτυρα. Είναι κατ' εξοχή έργο του πρωτόδικου δικαστηρίου το οποίο είχε την ευκαιρία να ακούσει τους μάρτυρες και να παρακολουθήσει τη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Έχει λεχθεί ότι η εντύπωση που ο μάρτυρας αφήνει στο Δικαστήριο είναι παράγοντας εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας του (C. & A. Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου

(1999)1 Α.Α.Δ. 1273) και πως οι γνώσεις του για τα επίδικα γεγονότα, οι αντιδράσεις και η συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα, σε συνδυασμό με τη μνήμη, την ειλικρίνεια και τον τρόπο αφήγησης των γεγονότων, συνιστούν καθοριστικούς για την αξιοπιστία του παράγοντες. Στην υπόθεση Ομήρου v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506, υποδεικνύεται ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας ενός μάρτυρα πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα και πειστικότητά της και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία, ενώ στην υπόθεση Χριστοφή v. Ζαχαριάδη

(2002)1 Α.Α.Δ. 401, αφού επισημάνθηκε το γεγονός ότι η μαρτυρία θα πρέπει να προσεγγίζεται με πολλή προσοχή «γιατί συμβαίνει αναξιόπιστος μάρτυρας να προκαλεί ευμενή εντύπωση και αντίστροφα», λέχθηκε πως ο τρόπος που καταθέτει ένας μάρτυρας «συνιστά και εκδηλώνει την προσωπικότητά του. Οι πνευματικές και άλλες αρετές του μάρτυρα που εξωτερικεύονται μαζί με το αφηγηματικό μέρος της μαρτυρίας του προσδίδουν κατά κανόνα αξιοπιστία στη μαρτυρία». Έχω παρακολουθήσει τους μάρτυρες στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης έχοντας την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις αντιδράσεις τους, φυσικές ή αφύσικες, τον τρόπο που αντιδρούσαν, τη νευρικότητα ή την επιφυλακτικότητά τους, ή την ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν, παράγοντες που σύμφωνα με τη νομολογία έχουν ιδιαίτερη σπουδαιότητα κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας, χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζω ότι τα πιο πάνω στοιχεία μπορούν να προσδώσουν θετικότητα στη μαρτυρία ενός μάρτυρα αλλά δεν μπορούν να αποτελέσουν τον αποκλειστικό λόγο για την αποδοχή της μαρτυρίας του. Έχω επίσης κατά νου την αρχή ότι μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς, ενώ δεν θεωρείται επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα (Χρίστου ν. Khoreva

(2002)1 Α.Α.Δ. 454). Προχωρώ πρώτα στην αξιολόγηση της μαρτυρίας της κας Παρπή Μ.Ε.

1. Η εν λόγω μάρτυρας δεν έχει κάνει καλή εντύπωση στο Δικαστήριο αφού αρκετοί ουσιαστικοί ισχυρισμοί της δεν επιβεβαιώνονται από σχετικά τεκμήρια που κατατέθηκαν στην διαδικασία ούτε από όσα άλλοι μάρτυρες των εναγόντων κατέθεσαν ούτε και υποστηρίχθηκε από οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία την οποία η ίδια ισχυρίστηκε ότι διαθέτει. Σε κάποιες ερωτήσεις απαντούσε με υπεκφυγές, σε άλλες απαντούσε λέγοντας ότι δεν θυμάται ενώ σε αρκετές άλλες απέφευγε να απαντήσει ευθέως και έδινε γενικόλογες απαντήσεις. Κρίνω ότι η μαρτυρία της σε μεγάλο μέρος της ήταν γενική και αόριστη, υπερβολική, είχε ιδιοτελή κίνητρα και η ίδια δεν αποκάλυψε στο Δικαστήριο τα πραγματικά γεγονότα. Στόχος της ήταν να παρουσιάσει τα γεγονότα προς την κατεύθυνση που εξυπηρετούσε τη δική της εκδοχή παρά το ότι δεν υποστηριζόταν από την υπόλοιπη μαρτυρία. Προχωρώ ευθύς αμέσως να παραθέσω ορισμένα παραδείγματα των όσων ανέφερα πιο πάνω: ισχυρίστηκε ότι η εναγόμενη είχε προκαλέσει ζημιές σε όλα τα κεραμικά αλλά αυτός ο ισχυρισμός της δεν υποστηρίζεται ούτε καν από τις φωτογραφίες τις οποίες η πλευρά της κατέθεσε στη διαδικασία ως τεκμήρια. Από τις εν λόγω φωτογραφίες φαίνονται μερικά μόνο κεραμικά να έχουν υποστεί κάποια μικρή επιφανειακή ζημιά αφού λόγω κτυπήματος έφυγε η επιφάνειά τους αλλά σε καμία περίπτωση οι εν λόγω φωτογραφίες δεν επιβεβαιώνουν τον σχετικό ισχυρισμό της ενάγουσας για ολοκληρωτική καταστροφή του κεραμικού δαπέδου. Διαπιστώνω ότι παρά το γεγονός ότι στις προσφορές που παρουσίασε η πλευρά των εναγόντων ως τεκμήρια φαίνεται η έκταση του δαπέδου του υποστατικού να είναι περί τα 170 τ.μ. οι ζημιές που φαίνονται στις φωτογραφίες περιορίζονται σε 8 κεραμικά. Δεν έχω αμφιβολία ότι κατέφυγε στην υπερβολή στην προσπάθειά της να πείσει για την ορθότητα των ισχυρισμών της και στην προσπάθειά της να αποκομίσει οικονομικό όφελος. Σε διάφορες άλλες ερωτήσεις που της υποβλήθηκαν ισχυρίστηκε ότι οι ενάγοντες έχουν αποδείξεις για τις πληρωμές τις οποίες διενέργησαν προς επιδιόρθωση των ζημιών που προκάλεσε η εναγόμενη αλλά τα τεκμήρια τα οποία παρουσίασε δεν υποστηρίζουν τον εν λόγω ισχυρισμό της αφού πρόκειται μόνο για προσφορές. Ισχυρίστηκε επίσης ότι οι ενάγοντες εργοδότησαν εργολάβο ο οποίος τοποθέτησε καινούριο κεραμικό ισχυρισμός όμως ο οποίος έρχεται σε αντίθεση με τον ισχυρισμό του συζύγου της Μ.Ε.3 σύμφωνα με τον οποίο οι ενάγοντες τοποθέτησαν κεραμικά όπως τα υφιστάμενα τα οποία βρήκαν στην αποθήκη τους χωρίς να έχει αναφερθεί σε τοποθέτηση καινούργιων κεραμικών. Σε άλλη απάντηση αναίρεσε αυτόν τον ισχυρισμό της περί τοποθέτησης καινούργιων κεραμικών λέγοντας ότι αυτά επιδιορθώθηκαν τοποθετώντας laminate πάνω από τα σπασμένα. Λόγω των πιο πάνω κρίνω ότι οι ισχυρισμοί της κας Παρπή ότι όλα τα κεραμικά στο επίδικο υποστατικό είχαν καταστραφεί δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Επίσης δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός ούτε ο ισχυρισμός της ότι τα κεραμικά στο υποστατικό έχρηζαν αντικατάστασης. Ομοίως δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός ούτε ο ισχυρισμός της περί αγοράς του υλικού laminate αφού αυτός ο ισχυρισμός δεν υποστηρίχθηκε από κάποια σχετική απόδειξη. Ούτε ο ισχυρισμός της ότι δεν συμφώνησε με την εναγόμενη να αποχωρήσει από το επίδικο υποστατικό στις 30.6.2011 μπορεί να γίνει αποδεκτός καθότι ως η ίδια παραδέχθηκε, είχε φροντίσει από τις 13.5.2011 να βάλει αγγελία σε εφημερίδα για την ενοικίαση του υποστατικού της (τεκμήριο 14). Αυτό είναι ένδειξη του ότι η ίδια τουλάχιστο γνώριζε από τις αρχές Μαΐου 2011 ότι η εναγόμενη θα αποχωρούσε στα τέλη Ιουνίου. Εάν πράγματι είχε διαφωνήσει από την αρχή με τη θέση της εναγομένης να αποχωρήσει από το επίδικο υποστατικό στο τέλος Ιουνίου 2011 δεν θα ανέμενε μέχρι τις 26.7.2011 για να της αποστείλει σχετική επιστολή με τον δικηγόρο της (τεκμήριο 2) και θα το έπραττε πολύ νωρίτερα. Ούτε αποδέχομαι ότι στις 5.7.2011 που της είχε παραδοθεί το κλειδί και συνακόλουθα η κατοχή του επίδικου υποστατικού είχε πράγματι διαμαρτυρηθεί με την επιστολή ημερομηνίας 5.7.2011 η οποία επισυνάφθηκε στην επιστολή του δικηγόρου τους αφού αυτή δεν έχει την υπογραφή της εναγομένης ούτε και δέχομαι ότι είχε επιδειχθεί στην εναγόμενη η οποία αρνήθηκε να την υπογράψει. Κρίνω ότι η εκ των υστέρων διαμαρτυρία των εναγόντων οφείλεται στη διαφωνία που προέκυψε μεταξύ των διαδίκων για την κατάσταση στην οποία είχε αυτό παραδοθεί στους ενάγοντες μετά τις εργασίες που έκανε η εναγόμενη προτού αποχωρήσει από αυτό και το παραδώσει στους ενάγοντες και στην άρνηση της εναγόμενης να τους δώσει το ποσό των €4.000 το οποίο απαίτησε η κα Παρπή. Ο Μ.Ε.2 κ. Δημητρίου ανέφερε ότι είχε φιλικές σχέσεις με τους ενάγοντες καθότι στο παρελθόν υπήρξαν συνεργάτες. Αυτός ήταν και ο λόγος για τον οποίο ο εν λόγω μάρτυρας δεν τους ζήτησε ούτε και έλαβε οποιοδήποτε ποσό ως αμοιβή για την ετοιμασία της έκθεσης την οποία ετοίμασε. Ισχυρίστηκε ότι επισκέφθηκε το επίδικο υποστατικό για σκοπούς ετοιμασίας της έκθεσής του στις 15.7.
2. Ισχυρίστηκε ότι στο εν λόγω υποστατικό εντόπισε κατεστραμμένα 80 τεμάχια κεραμικού δαπέδου και η καταστροφή ήταν διάσπαρτη. Όπως ανέφερα και πιο πάνω οι φωτογραφίες τις οποίες ο ίδιος τράβηξε δεν επιβεβαιώνουν αυτό τον ισχυρισμό του. Από αυτές προκύπτει ότι οι ζημιές οι οποίες φαίνονται ότι είναι στην άκρη των κεραμικών περιορίζονται μόνο σε 8 κεραμικά και δεν καλύπτουν μεγάλη έκταση από την επιφάνεια του κεραμικού στο οποίο η κάθε ζημιά εντοπίζεται. Ο ισχυρισμός του κρίνεται ως υπερβολικός, δεν επιβεβαιώνεται από τις φωτογραφίες τις οποίες ο ίδιος έλαβε και για τον λόγο αυτό κρίνω η επί τούτου του θέματος μαρτυρία του δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο. Ο κ. Παρπής Μ.Ε.3 δεν έχει κάνει καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Σε πάρα πολλές ερωτήσεις ακόμα και για ισχυρισμούς που περιέχονταν στη γραπτή του δήλωση απαντούσε λέγοντας ότι δεν θυμάται. Σε κάποιο σημείο μάλιστα κατά την αντεξέτασή του που του υποβλήθηκε ότι δεν θυμάται καλά απάντησε ότι η μνήμη του είναι χαμηλή. Τα πιο πάνω κρίνω ότι είναι απόδειξη ότι η μνήμη του εν λόγω μάρτυρα για τα επίδικα γεγονότα δεν ήταν καλή και το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί σε αυτή. Επίσης η μαρτυρία του σε πολλά σημεία έρχεται σε αντίθεση με τα όσα ισχυρίστηκε η σύζυγός του Μ.Ε.
3. Ενδεικτικά αναφέρω ότι η σύζυγός του ισχυρίστηκε ότι αντί να διορθωθούν τα κεραμικά του καταστήματος τοποθέτησαν πάνω από τα υφιστάμενα κεραμικά υλικό laminate ενώ ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι μετά που εντόπισαν κεραμικά στην αποθήκη τους προχώρησαν σε αντικατάσταση όσων ήταν σπασμένα. Κρίνω ότι αυτή η αντίφαση στη μαρτυρία των εναγόντων είναι ουσιώδης και είναι ενδεικτική του ότι η μαρτυρία τους δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Έρχεται επίσης σε αντίθεση με τον ισχυρισμό του Μ.Υ.1 ο οποίος υποστηρίχθηκε και από σχετικές αποδείξεις που κατατέθηκαν ως τεκμήρια από την οποία προκύπτει ότι αυτός ήταν που τοποθέτησε το εν λόγω υλικό στο επίδικο υποστατικό για τους σκοπούς της εργασίας του ενώ οι ενάγοντες δεν προσκόμισαν οποιαδήποτε απόδειξη ότι αγόρασαν το εν λόγω υλικό. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι ανέθεσε στην εταιρεία ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΠΟΥΠΠΑΣ CONTRACTORS & DEVELOPERS LTD τις εργασίες επιδιόρθωσης και πλήρωσε για αυτές το ποσό των €3.
4. Πέραν του ότι δεν προσκόμισε αυτή την απόδειξη και ο ισχυρισμός του δεν αποδείχθηκε τούτος ο ισχυρισμός δεν επιβεβαιώνεται ούτε από τη σύζυγό του η οποία ουδεμία αναφορά έκανε για οποιαδήποτε πληρωμή προς την εν λόγω εταιρεία ούτε για τις εργασίες που ισχυρίζεται ο σύζυγός της ότι αυτή η εταιρεία έκανε. Περαιτέρω κρίνω ότι ο ισχυρισμός του αυτός έρχεται σε αντίθεση και με τα δικόγραφα των εναγόντων αφού αξιώνουν από την εναγόμενη μεγαλύτερο ποσό για επιδιορθώσεις από αυτό που ισχυρίζονται ότι τελικά κατέβαλαν και έρχεται ακόμα και σε αντίθεση με την προσφορά που η εν λόγω εταιρεία τους έδωσε η οποία αφορά σε συνολικό ποσό περιλαμβανομένου του Φ.Π.Α. σε €5.083,
5. Ούτε και δόθηκε οποιαδήποτε εξήγηση γιατί ενώ η προσφορά αναφέρεται στο ως άνω ποσό το οποίο αξιώνεται από την εναγόμενη τελικά οι εργασίες έγιναν με μικρότερο κόστος. Επίσης, ούτε η έκθεση του κ. Δημητρίου τεκμήριο 5 επιβεβαιώνει τον ισχυρισμό του που περιέχεται στην γραπτή του δήλωση ότι υπήρχαν ζημιές στους τοίχους. Κρίνω ότι όλα αυτά δείχνουν ότι η μαρτυρία του Μ.Ε.3 δεν μπορεί να αποτελέσει ασφαλή βάση για το Δικαστήριο αφού για τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι αυτή ήταν γενική και αόριστη, η μνήμη του εξασθενημένη και το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί σε αυτή. Ο Μ.Υ.1 κ. Γιαπατός ήταν πρόσωπο το οποίο δεν είχε οποιοδήποτε προσωπικό συμφέρον από την έκβαση της αντιδικίας. Δεν γνώριζε την εναγόμενη ούτε και είχε λόγο να υποστηρίξει τις θέσεις των εναγόντων. Κρίνω ότι η μαρτυρία του είναι ειλικρινής και αντικειμενική και η παρουσία του αποσκοπούσε στο να μεταφέρει στο Δικαστήριο την πραγματική εικόνα που το επίδικο κατάστημα παρουσίαζε κατά τον χρόνο που ο ίδιος ανέλαβε την κατοχή του. Αυτό έγινε σε χρόνο σύντομο μετά που η εναγόμενη αποχώρησε από αυτό και ήταν σε πλεονεκτική θέση να έχει άμεση και ιδία εικόνα για την πραγματική κατάσταση του χώρου και κυρίως του πατώματος η κατάσταση του οποίου αποτελεί σημαντικό μέρος της παρούσας αντιδικίας. Λόγω της αμεσότητας που είχε, χρονικής και φυσικής, με τον χώρο και την κατάσταση που παρουσίαζε το επίδικο υποστατικό λίγο χρόνο μετά την αποχώρηση της εναγόμενης, αποδέχομαι την μαρτυρία του ως αξιόπιστη και αποδίδουσα την πραγματική εικόνα που είχε το επίδικο υποστατικό. Από αυτή προκύπτει ότι ο ίδιος προχώρησε με δικά του έξοδα στην αγορά και τοποθέτηση υλικού laminate. Ο ισχυρισμός του αυτός υποστηρίχθηκε και από τις σχετικές αποδείξεις τις οποίες κατέθεσε ως τεκμήρια κατά τη μαρτυρία του. Οι ζημιές οι οποίες υπήρχαν στα κεραμικά του υποστατικού ήταν ασήμαντες και μη εμφανείς αφού δεν τις εντόπισε ο ίδιος αλλά του υποδείχθηκαν από τους ενάγοντες. Σε καμία περίπτωση η εικόνα που ο ίδιος αντίκρυσε επιβεβαιώνει την εικόνα της ολικής καταστροφής των κεραμικών που η πλευρά των εναγόντων προσπάθησε να παρουσιάσει στο Δικαστήριο. Η εναγόμενη κα Μιχαήλ Μ.Υ.2 κατά τη διάρκεια της παρουσίας της στο εδώλιο του μάρτυρα ήταν θυμωμένη και αυτό ήταν εμφανές από το ύφος και τον τρόπο που απαντούσε στις ερωτήσεις που της υποβάλλονταν το οποίο σε κάποιες στιγμές ήταν ειρωνικό. Παρόλα αυτά δέχομαι ότι με τη μαρτυρία της ανέφερε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Παρέμεινε σταθερή στις θέσεις της και κατά την αντεξέτασή της δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις και οι ισχυρισμοί της επιβεβαιώνονται και από την υπόλοιπη μαρτυρία. Δέχομαι ότι στις 2.5.2011 συνάντησε την κα Παρπή για να της καταβάλει το ενοίκιο για τον μήνα Μάιο και της πρότεινε να κρατούσε το ποσό των ΛΚ270,00 ως ενοίκιο για τον μήνα Ιούνιο του 2011 και να αποχωρούσε από το επίδικο υποστατικό στις 30.6.
6. Η κα Παρπή συμφώνησε με αυτά για αυτό εξάλλου οι ενάγοντες είχαν μεριμνήσει για την δημοσίευση σχετικής αγγελίας σε εφημερίδα λίγες μετά μέρες και συγκεκριμένα στις 13.5.
7. Δεν κρίνω ότι ήταν λογικά αναμενόμενο πως οι ενάγοντες θα προέβαιναν στην εν λόγω δημοσίευση κατά τον εν λόγω χρόνο εάν δεν είχαν συμφωνήσει ήδη με αυτά που τους πρότεινε η κα Μιχαήλ με δεδομένο ότι η περίοδος ενοικίασης έληγε στις 30.9.
8. Κρίνω ότι η εν λόγω δημοσίευση έγινε τόσο νωρίς γιατί πράγματι είχαν προηγηθεί τα πιο πάνω. Αποδέχομαι επίσης τον ισχυρισμό της ότι μετά που οι ενάγοντες αποδέχθηκαν να αποχωρήσει από το επίδικο υποστατικό η ίδια μερίμνησε για την αφαίρεση, τον εξωραϊσμό και την παράδοση της κατοχής του υποστατικού 3 και πλέον μήνες περίπου πριν την λήξη της διάρκειας της συμφωνίας ενοικίασης. Κρίνω ότι δεν θα έκανε τα πιο πάνω εάν δεν είχε προηγουμένως λάβει τη συγκατάθεση των εναγόντων να αποχωρήσει νωρίτερα. Ο ισχυρισμός της ότι ανέθεσε σε εργολάβο τις εργασίες αφαίρεσης των γυψοσανίδων και ότι πράγματι ο εργολάβος εκτέλεσε αυτές επιβεβαιώνονται και από τους ενάγοντες οι οποίοι παραδέχονται την παρουσία εργολάβου και την εκτέλεση εργασιών εκ μέρους του ασχέτως του ότι ισχυρίζονται ότι ο εργολάβος κατά την εκτέλεσή τους και συγκεκριμένα κατά την αφαίρεση των γυψοσανίδων προκάλεσε ζημιές στα κεραμικά. Ο ισχυρισμός της ότι μερικά μόνο κεραμικά είχαν ζημιά επιβεβαιώνεται τόσο από τις φωτογραφίες που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου αλλά και από τη μαρτυρία του Μ.Υ.1 την οποία το Δικαστήριο ήδη έκρινε ως αξιόπιστη. Ο κ. Νέστορος Μ.Υ.3 ήταν πρόσωπο το οποίο επίσης δεν είχε οποιοδήποτε προσωπικό συμφέρον από την μεταξύ των διαδίκων αντιδικία και αποδέχομαι ότι η παρουσία του στο Δικαστήριο αποσκοπούσε στο να μεταφέρει την πραγματική εικόνα. Βεβαίως η μαρτυρία του δεν μπορεί να ρίξει φως σε όλα τα επίδικα θέματα παρά μόνο στις εργασίες που αυτός εκτέλεσε και στην κατάσταση που είχε το επίδικο υποστατικό κατά τον χρόνο που οι εργασίες που του είχαν ανατεθεί. Κρίνω ότι η μαρτυρία του αποδίδει την αλήθεια και προς τούτου συνηγορεί και η παραδοχή του ότι πράγματι είχε προκληθεί ζημιά σε μερικά μόνο κεραμικά και όχι στην έκταση που ισχυρίζονται οι ενάγοντες. Επίσης ο ισχυρισμός του αναφορικά με την περιορισμένη έκταση των ζημιών σε μερικά μόνο κεραμικά επιβεβαιώνεται και από την μαρτυρία του Μ.Υ.1 η οποία ως ανέφερα και πιο πάνω κρίθηκε αξιόπιστη. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Παρά την μακρά αντεξέταση στην οποία υπέβαλαν και οι 2 πλευρές τους μάρτυρες τους οποίους αντεξέταζαν κρίνω ότι τα πιο κάτω δεν έχουν αμφισβητηθεί και είναι κοινώς αποδεκτά και από τις 2 πλευρές και συνεπώς αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου: η σύναψη συμφωνίας ενοικίασης του υποστατικού το οποίο βρίσκεται στην οδό Ομόνοιας XXXXX στο Πέρα Χωρίο Νήσου μεταξύ των εναγόντων και της εναγομένης. Η εν λόγω συμφωνία ήταν πενταετούς διάρκειας και η περίοδος αυτή ήταν από την 1.10.2006 έως την 30.9.
9. Το τελευταίο καταβαλλόμενο ενοίκιο ανερχόταν στο ποσό των €506,
10. Κατά την υπογραφή της εν λόγω συμφωνίας η εναγόμενη κατέβαλε επιπλέον του πρώτου χρονικά καταβλητέου ενοικίου το ποσό των ΛΚ270,00 ή €461,70 το οποίο η ίδια χαρακτηρίζει ως «ντεπόζιτο» το οποίο οι ενάγοντες δεν της επέστρεψαν. Ήταν επίσης παραδεκτό από την Υπεράσπιση της εναγόμενης ότι οφείλει να καταβάλει το ποσό των €284,29 για την κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος για την τελευταία χρονικά περίοδο στην οποία βρισκόταν στο επίδικο υποστατικό. Είναι επίσης κοινό έδαφος ότι η εναγόμενη ανέθεσε στον κ. Νέστορος να εκτελέσει εργασίες στο επίδικο υποστατικό και πως η εναγόμενη αποχώρησε από αυτό στις 5.7.2011 ημέρα κατά την οποία το κλειδί του παραδόθηκε στην κα Παρπή. Με βάση την αξιολόγηση των μαρτύρων και την μαρτυρία την οποία έχω αποδεχθεί καταλήγω στα ακόλουθα συμπεράσματα τα οποία επίσης αποτελούν σχετικά ευρήματα του Δικαστηρίου: η εναγόμενη στις 2.5.2011 συναντήθηκε με την κα Παρπή στην οποία κατέβαλε το ενοίκιο για τον μήνα Μάιο. Κατά τη συνάντησή τους η εναγόμενη της ανέφερε ότι θα αποχωρούσε από το επίδικο υποστατικό στις 30.6.2011 και όχι στις 30.9.2011 που η περίοδος της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας ενοικίασης έληγε και της ζήτησε να κρατήσει ως ενοίκιο το ποσό των ΛΚ270,00 το οποίο τους είχε καταβάλει κατά την υπογραφή της εν λόγω συμφωνίας. Η κα Παρπή συμφώνησε με την εναγόμενη να αποχωρήσει νωρίτερα από το επίδικο υποστατικό και να κρατήσει το ποσό των ΛΚ270,00 το οποίο η εναγόμενη κατέβαλε κατά τον χρόνο υπογραφής της συμφωνίας ενοικίασης ως ενοίκιο για τον Ιούνιο του
11. Συμφώνησε επίσης ότι η εναγόμενη θα απαλλασσόταν από την υποχρέωση της να τους καταβάλει τα ενοίκια για τους μήνες Ιούλιο, Αύγουστο και Σεπτέμβρη του
12. Η εναγόμενη στη συνέχεια μετά από απαίτηση της ενάγουσας ανέθεσε στον εργολάβο κ. Νέστορος να εκτελέσει τις αναγκαίες εργασίες για την αφαίρεση των γυψοσανίδων οι οποίες είχαν τοποθετηθεί από την εναγόμενη κατά τη διάρκεια της ενοικίασης και να αλλάξει και πλακάκια από το ψευδοτάβανο. Κατά την αφαίρεση των γυψοσανίδων προκλήθηκαν ζημιές σε ορισμένα από τα πλακάκια οι οποίες όπως φαίνονται στις σχετικές φωτογραφίες είχαν επιδιορθωθεί με την τοποθέτηση ακριλικού στο χρώμα που είχαν τα εν λόγω κεραμικά. Οι εν λόγω ζημιές οι οποίες φαίνονται σε 8 μόνο πλακάκια σε ένα υποστατικό όπως το επίδικο εκτάσεως 170 τ.μ. αφορούσαν σε τόση περιορισμένη έκταση που δεν πρόκειται καν για καταστροφή, πόσο μάλλον για ολική ως ισχυρίζονται οι ενάγοντες. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Εξετάζοντας κατά πόσο στη βάση των πιο πάνω ευρημάτων αμφότερες οι πλευρές έχουν αποδείξει την υπόθεσή τους στο βαθμό που απαιτείται στα πλαίσια πολιτικών υποθέσεων (Loizou v. Soleas

(1983)1 C.L.R. 982 και Antoniou v. Anayiotos

(1983)1 C.L.R. 648) παρατηρώ τα ακόλουθα: οι ενάγοντες δεν παρουσίασαν μαρτυρία ικανή να αποδείξει τους ισχυρισμούς τους ότι το επίδικο υποστατικό είχε υποστεί από την εναγόμενη ζημιές τέτοιας φύσεως οι οποίες καθιστούσαν αναγκαία την αντικατάσταση όλων των κεραμικών του. Ούτε παρουσίασαν αξιόπιστη μαρτυρία ικανή να αποδείξει στο απαιτούμενο ισοζύγιο των πιθανοτήτων τα αξιούμενα κονδύλια της έκθεσης απαίτησής τους. Αναφορικά με τα ποσά τα οποία διεκδικούνται ως ειδικές αποζημιώσεις η επί του θέματος νομολογία είναι σαφής πως η απόδειξή τους κινείται μέσα σε αυστηρά πλαίσια. Ο ενάγων έχει το βάρος να αποδείξει με κατάλληλη μαρτυρία τα ποσά που διεκδικεί και τα οποία έχει δικογραφήσει. Οι ζημιές πρέπει να αποδεικνύονται με σαφήνεια και με συγκεκριμένα στοιχεία (Ηρακλέους ν. Πίτρου

(1994)1 Α.Α.Δ. 239, Αλεξάνδρου ν. Ιωάννου

(1996)1 Α.Α.Δ. 1157, Παναγιώτου ν. Φραγκίσκου κ.ά.

(1999)1 Α.Α.Δ. 687). Οι ειδικές αποζημιώσεις πρέπει, όχι μόνο να εξειδικεύονται στα δικόγραφα, αλλά και να αποδεικνύονται με αυστηρότητα (Χαραλάμπους ν. Χαραλάμπους (Αρ. 2)

(2012)1 Α.Α.Δ. 753). Στην πιο πάνω υπόθεση Ηρακλέους ν. Πίτρου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Απόκειται στον ενάγοντα σε κάθε περίπτωση να αποδείξει με κατάλληλη μαρτυρία τα κονδύλια που συνιστούν ειδική ζημιά. Και τα οποία έχει προηγουμένως συμπεριλάβει στο δικόγραφο του. Τι ακριβώς είναι η ζημιά αυτή και πως διαφοροποιείται από την γενική ζημιά μας διευκρινίζει η κλασσική απόφαση του Λόρδου Goddard στην British Transport Commission v. Gourley [1956] A.C. 185,206. H απόδειξη ειδικών ζημιών κινείται μέσα σε αυστηρά πλαίσια. O ίδιος δικαστής στην Bonham - Carter v. Hyde Park Hotel Ltd.

(1948)64 T.L.R. 177, 178 είπε: "Plaintiffs must understand that if they bring actions for damages it is for them to prove their damage; it is not enough to write down the particulars, and, so to speak, throw them at the head of the court, saying "This is what I have lost, I ask you to give me these damages". They have to prove it." H παρατήρηση αυτή αναφέρθηκε επιδοκιμαστικά στην κατοπινή υπόθεση Domsalla v. Barr [1969] 3 All E.R. 487». Λόγω των πιο πάνω κρίνω ότι οι ενάγοντες δεν έχουν αποδείξει με την αυστηρότητα την οποία απαιτεί η νομολογία την απαίτησή τους για τις ειδικές ζημιές τις οποίες διεκδικούν και η σχετική απαίτησή τους (αιτούμενη θεραπεία Α της Έκθεσης Απαίτησης) δεν μπορεί να επιτύχει. Αναφορικά με την απαίτηση των εναγόντων για τα ενοίκια που αφορούν τους μήνες Ιούνιο έως Σεπτέμβριο 2011 (αιτούμενες θεραπείες Β και Δ της Έκθεσης Απαίτησης) παρατηρώ τα ακόλουθα: με βάση το εύρημα του δικαστηρίου ότι στις 2.5.2011 η εναγόμενη πρότεινε και η κα Παρπή συμφώνησε αφενός η πρώτη να αποχωρήσει από το επίδικο υποστατικό στις 30.6.2011 αντί στις 30.9.2011 και αφετέρου η δεύτερη να κρατήσει το ποσό των ΛΚ270,00 ως ενοίκιο του Ιουνίου του 2011 κρίνω ότι αυτή η εξέλιξη συνιστούσε αποδέσμευση από τους όρους της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας. Σύμφωνα με το σύγγραμμα «Η Σύμβαση στο Κυπριακό Δίκαιο, Πολύβιου Γ. Πολυβίου, σελ. 545», «η λήξη, ο τερματισμός και η αποδέσμευση είναι τρόποι με τους οποίους η περαιτέρω εκπλήρωση της σύμβασης και των υποχρεώσεων που προκύπτουν από αυτή τερματίζεται». Αυτή η εξέλιξη είχε ως αποτέλεσμα την αποδέσμευση της εναγόμενης από την υποχρέωσή της βάσει της συμφωνίας ενοικίασης να καταβάλει στους ενάγοντες τα ενοίκια για τους μήνες Ιούλιο, Αύγουστο και Σεπτέμβριο

1. Συνεπώς οι ενάγοντες δεν δικαιούνται να τους επιδικασθεί το ποσό των €2.024 το οποίο αξιώνουν ως ενοίκια ή και αποζημιώσεις για τους μήνες Ιούνιο έως Σεπτέμβριο 2011 και συνεπώς η απαίτησή τους για αυτές απορρίπτεται. Αναφορικά με την αιτούμενη θεραπεία υπό στοιχείο (Γ) της Έκθεσης Απαίτησης η οποία αφορά ποσό το οποίο η εναγόμενη όφειλε βάσει της μεταξύ των διαδίκων συμφωνίας να καταβάλει ως την αξία του ηλεκτρικού ρεύματος το οποίο κατανάλωσε κατά την περίοδο που βρισκόταν στο επίδικο υποστατικό, κρίνω ότι αυτή πρέπει να επιτύχει και οι ενάγοντες δικαιούνται να τους αποδοθεί το ποσό των €284,
2. Η δικογραφηθείσα παραδοχή της εναγομένης ότι οφείλει το πιο πάνω ποσό δεν επιτρέπει στην ίδια να ισχυριστεί οτιδήποτε άλλο ούτε και στο Δικαστήριο να ασχοληθεί περαιτέρω με το θέμα. Σε ό,τι αφορά την ανταπαίτηση της εναγόμενης για την επιστροφή σε αυτή του ποσού των ΛΚ270,00 ή €461,70 αυτή δεν μπορεί να πετύχει αφού το εν λόγω ποσό, στις 2.5.2011 συμφωνήθηκε ότι θα το κρατούσαν οι ενάγοντες ως ενοίκιο για τον μήνα Ιούνιο 2011 και συνεπώς δεν δικαιούταν να το διεκδικεί ούτε βεβαίως και να της αποδοθεί. ΕΞΟΔΑ Το θέμα των εξόδων διέπεται από το άρθρο 43 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 και την Δ.59 Θ.1 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Το άρθρο 43 έχει ως εξής: «Τα έξοδα oιασδήπoτε πoλιτικής διαδικασίας ή τα σχετιζόμεvα πρoς αυτήv, εvώπιov oιoυδήπoτε δικαστηρίoυ, εκτός εάv άλλως πρoβλέπεται υπό oιoυδήπoτε εκάστoτε ισχύovτoς vόμoυ ή δευτερoγεvoύς voμoθεσίας, θα τελoύv υπό τηv διακριτικήv εξoυσίαv τoυ δικαστηρίoυ και τo δικαστήριov θα έχη πλήρη εξoυσίαv vα απoφασίζη υπό τιvoς και κατά τιvα έκτασιv τα τoιαύτα έξoδα θα πληρωθώσι». Είναι νομολογημένο ότι το θέμα των εξόδων ανήκει στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Ο κανόνας είναι πως ο επιτυχών διάδικος δικαιούται να του επιδικασθούν τα έξοδα της διαδικασίας στην οποία πέτυχε. Κατ' εξαίρεση μόνο ο επιτυχών διάδικος αποστερείται των εξόδων του και αυτό γίνεται μόνο για αποχρώντα λόγο. Τα πιο κάτω σχετικά τονίστηκαν στην υπόθεση Νίτσα Θρασυβούλου ν. ARTO ESTATES LIMITED

(1993)1 Α.Α.Δ. 12: «Είναι θεμελιωμένο ότι ο βασικός παράγοντας που διέπει την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου ως προς τα έξοδα, είναι το αποτέλεσμα της δίκης. Θεωρείται ασύννομο ο δικαιωθείς διάδικος να επωμίζεται τα έξοδα της υπεράσπισης των δικαιωμάτων του και εύλογο να τα επωμίζεται ο αποτυχών διάδικος, η αδικαιολόγητη προσφυγή του οποίου στο Δικαστήριο (όπως τεκμηριώνεται από το αποτέλεσμα) αποτέλεσε τη γενεσιουργό αιτία των εξόδων. Κλασσικό παράδειγμα εξαίρεσης από τον κανόνα αποτελεί η περίπτωση επιτυχόντα διαδίκου ο οποίος συμβάλλει με το χειρισμό της υπόθεσής του στην αύξηση των εξόδων της δίκης· σ' εκείνη την περίπτωση δικαιολογείται ο μετριασμός της εφαρμογής του κανόνα (τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα) και η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, ώστε να αντανακλάται η συμβολή του επιτυχόντα διαδίκου στη διόγκωση των εξόδων. Δεν είναι όμως παραδεκτή η αποστέρηση των εξόδων του επιτυχόντα διαδίκου χωρίς αποχρώντα λόγο». Στην παρούσα υπόθεση εξ όσων προκύπτει από τον δικαστικό φάκελο η εναγόμενη στις 30.8.2012 καταχώρησε ειδοποίηση στον Τύπο 14 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας με την οποία πληροφορούσε τους ενάγοντες ότι είχε προβεί στην πληρωμή του εν λόγω ποσού στο Δικαστήριο σύμφωνα με τη Δ.22 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Λόγω του ότι η αγωγή τελικά πέτυχε μόνο όσο αφορά το εν λόγω ποσό το οποίο είχε πληρωθεί από την εναγόμενη στο Δικαστήριο και το οποίο οι ενάγοντες δεν είχαν αποδεχθεί κρίνω ότι αυτό αποτελεί αποχρώντα λόγο για να μην τους επιδικασθούν οποιαδήποτε δικηγορικά έξοδα για τη διαδικασία μετά από την ως άνω ημερομηνία που η εναγόμενη τους ειδοποίησε σχετικά. Λόγω των πιο πάνω εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον της εναγομένης για το ποσό των €284,29 με νόμιμο τόκο από σήμερα. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον της εναγομένης στην κλίμακα επιτυχίας της αγωγής (μέχρι €500,00) έως και την 30.8.2012 ημέρα πληρωμής του ως άνω ποσού στο Δικαστήριο, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα της αγωγής τα οποία προκλήθηκαν μετά την εν λόγω ημερομηνία ήτοι μετά τις 30.8.2012 επιδικάζονται υπέρ της εναγόμενης και εναντίον των εναγόντων στην κλίμακα καταχώρησης της αγωγής (€2.000 - €10.000) όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η ανταπαίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγόντων και εναντίον της εναγομένης στην κλίμακα καταχώρησης της ανταπαίτησης (μέχρι €500,00) όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .................................. Γιώργος Χρ. Φούλιας Επαρχιακός Δικαστής ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο