Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. EATWISE ENTERPRISES LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 6234/15, 17/9/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A506 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. ΙΩΑΝΝΙΔΗ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 6234/15 Μεταξύ: Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Εναγόντων - και -
- EATWISE ENTERPRISES LTD
- ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ XXXXX Ή ΑΛΛΩΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ XXXXX Ή ΑΛΛΩΣ XXXXX ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ
- XXXXX ΓΕΩΡΓΙΟΥ Ή ΑΛΛΩΣ ΓΕΩΡΓΙΟΥ XXXXX ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ
- ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ XXXXX
- ΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ XXXXX Εναγομένων Αίτηση ημερ. 27.08.18 εκ μέρους των Εναγομένων για έκδοση Προσωρινών Διαταγμάτων Ημερομηνία 17 Σεπτεμβρίου,
- Εμφανίσεις: Για Αιτητές - Εναγομένους: κ. Χριστοδούλου για Μ. Ξ. Ιωάννου και Συνεργάτες. Για Καθ΄ ων η Αίτηση - Ενάγοντες: κα Δ. Κωνσταντίνου με κα Ν. Γεωργίου για Γιώργο Γ. Γιάγκου & ΔΕΠΕ. Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η (Ex Tempore) Η Ενάγουσα Τράπεζα με αγωγή που καταχώρισε στις 16.12.15 αξιώνει εναντίον πέντε Εναγομένων, αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως, το ποσό των €857.120,27 δυνάμει δανείων και/ή δυνάμει πιστωτικών διευκολύνσεων και/ή δυνάμει τρεχούμενου λογαριασμού και/ή άλλως πως. Αξιώνει επίσης θεραπείες που αφορούν σε πώληση, με δημόσιο πλειστηριασμό, ακινήτων που φέρονται να έχουν υποθηκευθεί προς εξασφάλιση της πιο πάνω απαίτησής της. Οι λεπτομέρειες υποθηκών εμφαίνονται στην Έκθεση Απαίτησης, και δεν χρειάζεται να τις παραθέσω στην παρούσα Απόφαση. Οι Εναγόμενοι με κοινό δικόγραφο που καταχώρισαν στις 25.10.16 αναφέρουν, ανάμεσα σε άλλα, τα ακόλουθα: «Οι εναγόμενοι 1,2,3,4 και 5 αρνούνται τις παραγράφους 8,9,10,11,12,13,14,15,16 και 17 δηλώνουν ότι οι ενάγοντες μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τις εξασφαλίσεις που είχαν για να ικανοποιήσουν το χρέους τους άλλά αυτοί αντί να προχωρήσουν διοικητικά προχώρησαν καταχρηστικά στην καταχώρηση της παρούσης αγωγής με σκοπό να εξασφαλίσουν διατάγματα δικαστηρίου που δεν είναι απαραίτητα με βάση την νομοθεσία για εκτέλεση επί ενυπόθηκου ακινήτου και να χρεώσουν με περαιτέρω αδικαιολόγητα δικηγορικά έξοδα τους εναγομένους.» Σημειώνεται ότι η Αγωγή είναι ορισμένη για ακρόαση στις 5.12.
- Στις 27.8.18, οι Αιτητές καταχώρισαν την υπό εκδίκαση Αίτηση, με την οποία αξιώνουν τις ακόλουθες θεραπείες: «Α. Διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται η έναρξη και/ή συνέχιση της διαδικασίας Πλειστηριασμού των ακινήτων με αριθμούς δηλώσεως Υποθήκης Υ6898/08, Υ6902/08, Υ5628/10, Υ6894/08, Υ6896/08, Υ6899/08, Υ6900/08, Υ4028/10, Υ5622/12, του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας μέχρι νεώτερης διαταγής του δικαστηρίου και/ή μέχρις ότου εκδικασθεί η παρούσα αγωγή εναντίον των πιο πάνω αιτητών. Β. Διάταγμα με το οποίο να αναστέλλεται η έναρξη και/ή συνέχιση της διαδικασίας Πλειστηριασμού των ακινήτων με αριθμούς δηλώσεως Υποθήκης Υ6898/08, Υ6902/08, Υ5628/10, Υ6894/08, Υ6896/08, Υ6899/08, Υ6900/08, Υ4028/10, Υ5622/12 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λευκωσίας, μέχρι νεώτερης διαταγής του δικαστηρίου και/ή μέχρις ότου εκδικασθεί η παρούσα αγωγή εναντίον των πιο πάνω αιτητών. Γ. Διάταγμα αναστολής έναρξης και/ή συνέχισης οποιασδήποτε διαδικασίας πλειστηριασμού μέχρι τελικής εκδίκασης της παρούσας αγωγής. Δ. Διάταγμα και/ή δήλωση του δικαστηρίου ότι οποιοιδήποτε «τύποι» εκδόθηκαν και/ή θα εκδοθούν δυνάμει της κείμενης νομοθεσίας στα πλαίσια διαδικασίας πλειστηριασμού των ακινήτων με αριθμούς δηλώσεως Υποθήκης Υ6898/08, Υ6902/08, Υ5628/10, Υ6894/08, Υ6896/08, Υ6899/08, Υ6900/08, Υ4028/10, Υ5622/12, του Επαρχιακού Κτηματολογικού γραφείου Λευκωσίας, είναι παράνομοι ως εμπεριέχοντες αυθαίρετους υπολογισμούς τόκων, χρεώσεων και δικηγορικών εξόδων και μη εκκαθαρισμένη απαίτηση. Ε. Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να απαγορεύει στους ενάγοντες να διεκδικήσουν και/ή απαιτήσουν οποτεδήποτε οιονδήποτε ποσό από τους εναγομένους αναφορικά με τον λογαριασμό τους και/ή λογαριασμούς τους που αναφέρονται στην παρούσα αγωγή πριν το Δικαστήριο αποφασίσει για το πραγματικώς οφειλόμενο ποσό τους δυνάμει της παρούσας αγωγής.» Η Νομική βάση της Αίτησης παρατίθεται αυτολεξεί: «Η νομική βάση της αίτησης αυτής στηρίζεται πάνω στους Περί Μεταβιβάσεως και υποθηκεύσεως ακινήτων Νόμο 9/1965 άρθρα 32Α, 44Α , 44Β, 44Ζ, 44Γ
(1)
(2)
(3)
(4)(α)(β)(γ)(δ), Περί Πωλήσεως Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.Ν.11 σελ. 109, άρθρο 4(α)(β), 5, Περί ακινήτων Ιδιοκτησίας (περιορισμός πωλήσεων) Ν.82
(1)/02 άρθρα 3-7, Περί Οφειλετών (Αναβολή και περιορισμός Πωλήσεως ακινήτου περιουσίας Ν.2/1960άρθρο 2, 4
(2)
(5)
(6), 5 και 6 περί οφειλετών (αναβολή και περιορισμός των Πωλήσεων ακινήτου Περιουσίας) διαδικαστικός θεσμός του 1960, άρθρα 4,5 και 9 Κεφ.6 Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος και άρθρο 32 περί Δικαστηρίου Νόμος Ν. 14/60και άρθρα 6-32 του Συντάγματος.» Η Αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. Γεωργιάδη-Εναγόμενου 2. Το Δικαστήριο με απόφασή του ημερ. 12.9.18 έδωσε οδηγίες όπως οι Αιτητές επιδώσουν-γνωστοποιήσουν την Αίτηση στην άλλη πλευρά. Πράγματι αυτή γνωστοποιήθηκε, με αποτέλεσμα η Ενάγουσα Τράπεζα να εμφανιστεί και να καταχωρίσει στις 17.9.18 Ένσταση, η οποία βασίζεται σε 8 λόγους. Η Ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του κ. XXXXX Κουντούρη, ο οποίος στην παράγραφο 1 της ένορκης του δήλωσης αναφέρει τα ακόλουθα: «Είμαι στην υπηρεσία των Καθ' ων η Αίτηση στην παρούσα διαδικασία και γνωρίζω προσωπικά τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης λόγω της ιδιότητας μου καθώς και από έγγραφα τα οποία έχω στην κατοχή μου και είμαι πλήρως εξουσιοδοτημένος να προβώ στην παρούσα Ένορκη Δήλωση. Οποιαδήποτε αναφορά μου σε νομικά θέματα η οποία περιέχεται στην παρούσα Ένορκη Δήλωση μου, γίνεται μετά από νομική συμβουλή την οποία έχω λάβει από τους Δικηγόρους των Καθ' ων η Αίτηση.» Ουσιαστικά υιοθετεί τους λόγους Ένστασης και ζητά απόρριψη της Αίτησης, την οποία θεωρεί νομικά και πραγματικά αβάσιμη. Αναφέρω από τώρα ότι έχω θέσει ενώπιον μου το περιεχόμενο της Αίτησης, της Ένστασης και του μαρτυρικού υλικού που υποστηρίζουν αυτές. Το ίδιο ισχύει και για τα όσα ανέφεραν σήμερα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους. Νοείται ότι θα εξετάσω τις θέσεις και τα επιχειρήματα της κάθε πλευράς στο βαθμό που απαιτείται για τις ανάγκες της υπόθεσης έχοντας πάντα κατά νου ότι «Δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της αιτιολόγησης δικαστικής απόφασης ειδική αναφορά ή διαπραγμάτευση κάθε επιχειρήματος που προβάλλεται» (Νίκος Οδυσσέα ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 490). Ως ελέχθη, η Αίτηση βασίζεται, ανάμεσα σε άλλες διατάξεις και στο Άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60. Άλλωστε αν κάποιος διαπιστώσει το περιεχόμενο των θεραπειών που αξιώνονται, αυτές ουσιαστικά αξιώνονται μέχρι να εκδικαστεί η Αγωγή που εκκρεμεί. Οι Εναγόμενοι, ως ελέχθη, έχουν καταχωρίσει κοινό δικόγραφο. Σε αυτό το κοινό δικόγραφο, δεν υπάρχει ανταπαίτηση. Μάλιστα στην παράγραφο 6 του δικογράφου τους, παραδέχονται πως έχουν χρέος, και ότι έχουν δώσει εμπράγματες εξασφαλίσεις για την ικανοποίηση του εν λόγω χρέους. Είναι η θέση τους ότι οι Ενάγοντες όφειλαν να είχαν προχωρήσει «διοικητικά» με την εκποίηση των υποθηκών, και όχι με την καταχώριση Αγωγής. Συνεπεία της καταχώρισης της Αγωγής, είναι η θέση τους ότι έχουν επιβαρυνθεί με αδικαιολόγητα δικηγορικά έξοδα. Στις 20.2.14 ο Περί Δικαστηρίων Νόμος, Ν.14/60, τροποποιήθηκε (Ν.17
(1)/04), και το Άρθρο 32 του Νόμου 14/60 εκεί που ομιλούσε για «Ενάγων» διεγράφη και αντικαταστάθηκε με τις λέξεις «ο αιτών διάδικος». Συνεπώς, δικαίωμα να ζητήσει παρεμπίπτον διάταγμα έχει και ο εναγόμενος. Στην υπόθεση Zhigachov
(2013)1(A) Α.Α.Δ. 133, λέχθηκε από τον Δικαστή κ. Μ. Νικολάτο, πως η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση κατά την «επ΄ ακροατηρίου διαδικασία» και η ύπαρξη πιθανότητας του αιτούντα διαδίκου να δικαιούται σε θεραπεία είναι θέματα που εξετάζονται, όταν ο εναγόμενος αξιώνει διατάγματα στη βάση του άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, είτε στα πλαίσια ανταπαίτησης του είτε στα πλαίσια δικής του ανταγωγής. Στη σελ. 139 διαβάζουμε τα ακόλουθα: «Είναι θεμελιωμένο ότι αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα υποβάλλεται στα πλαίσια ύπαρξης αγώγιμου δικαιώματος το οποίο δίνει δικαίωμα στον αιτητή, σε ουσιαστική θεραπεία. Ένα παρεμπίπτον διάταγμα δεν παρέχει, από μόνο του, αγώγιμο δικαίωμα. Είναι απλά επικουρικό σε ουσιαστική αξίωση που προβάλλεται στα πλαίσια αγωγής (Δέστε: την απόφαση της Δικαστικής Επιτροπής της Βουλής των Λόρδων στην υπόθεση Fourie v. Le Roux [2007] 1 W.L.R. 320). Στην υπόθεση εκείνη έγινε ευρεία αναφορά σε προηγούμενη αγγλική νομολογία και ειδικά στην απόφαση TheSiskina [1979] AC 210 (της οποίας το αποτέλεσμα ανατράπηκε με αγγλική νομοθετική παρέμβαση, αλλά δεν διαφοροποιεί το σκεπτικό της για σκοπούς της παρούσας απόφασης), στην οποίαν τονίστηκε ότι το δικαίωμα σε παρεμπίπτον διάταγμα δεν συνιστά (από μόνο του) αγώγιμο δικαίωμα, δεν υφίσταται από μόνο του, εξαρτάται από την ύπαρξη, ήδη υπάρχοντος, αγώγιμου δικαιώματος και είναι επικουρικό και παρεμφερές προς το, ήδη υπάρχον, αγώγιμο δικαίωμα.» Εδώ δεν υπάρχει εκ μέρους των Εναγομένων ανταπαίτηση ή ανταγωγή σε σχέση με τις εν λόγω υποθήκες. Μάλιστα, οι Εναγόμενοι, οι οποίοι δέχονται ως ισχυρές τις επίδικες υποθήκες, με το δικόγραφό τους παραδέχονται πως οι Ενάγοντες μπορούσαν να είχαν προχωρήσει με την πώληση των ενυπόθηκων ακινήτων χωρίς την καταχώριση αγωγής. Κατ΄ επέκταση, δεν χρειάζεται να εξετάσω αν οι Εναγόμενοι μπορούσαν να είχαν καταχωρίσει Έφεση σύμφωνα με τις πρόνοιες του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Ν.9/65(όπως αυτός τροποποιήθηκε), και δεν το έπραξαν, ως ήταν η εισήγηση των Εναγόντων. Υπό το φως των πιο πάνω, η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ Εναγόντων-Καθ΄ ων η Αίτηση και εναντίον Εναγομένων-Αιτητών, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Ι. Ιωαννίδης, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΓΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο