HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LTD ν. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ κ.α., Αρ. Αγωγής: 5916/2011, 19/9/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A513 EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 5916/2011 Μεταξύ: HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LTD Εναγόντων - και -
- XXXXX ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ
- XXXXX ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ
- XXXXX ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ
- XXXXX ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ Εναγομένων ----------------------------- Αίτηση δια κλήσεως υπό των Εναγομένων ημερ. 13.11.2017 για τροποποίηση της υπεράσπισής των ---------------- 19 Σεπτεμβρίου 2018 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές - Εναγόμενους: κα Κ. Γεωργιάδη Για τους Καθ΄ ων η Αίτηση - Ενάγοντες: κα Ε. Τσαρούχη ------------ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αίτηση οι Εναγόμενοι ζητούν όπως το Δικαστήριο εκδώσει διάταγμα με το οποίο να τροποποιείται η υπεράσπισή τους διά της προσθήκης νέων παραγράφων. Σε γενικές γραμμές η υπεράσπιση την οποία ζητούν να εισαγάγουν με την τροποποίηση αφορά ισχυρισμούς ότι η έγγραφη συμφωνία δανείου και/ή πιστώσεων και/ή άλλων τραπεζικών διευκολύνσεων περιέχουν παράνομους και καταχρηστικούς όρους και/ή πρόνοιες και ουδέποτε εξηγήθηκαν στους Εναγόμενους και ότι είναι υπέρμετρα ετεροβαρείς, ασαφείς, αόριστοι και είναι αντίθετοι με τον Νόμο. Επίσης οι επίδικες συμφωνίες περιέχουν καταχρηστικές ρήτρες οι οποίες είναι αντίθετες με τις αρχές της καλής πίστης και τα συναλλακτικά ήθη και περιέχουν υπερβολικές χρεώσεις ανατοκισμού, εξόδων, προμηθειών και επιβαρύνσεων οι οποίες είναι παράνομες. Το ποσό το οποίο παρουσιάζουν οι Ενάγοντες ως οφειλόμενο δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, είναι υπέρογκο και πλασματικό. Είναι ακόμα ισχυρισμός των Εναγομένων ότι οι Εναγόμενοι ουδέποτε συμφώνησαν και/ή αποδέχθηκαν και/ή συναίνεσαν στη σύναψη των επίδικων συμφωνιών και ουδέποτε παρέδωσαν οι Ενάγοντες σ΄ αυτούς οιανδήποτε επιστολή στην οποία να καταγράφεται το ποσό της ισχυριζόμενης έγγραφης συμφωνίας δανείου και άλλων τραπεζικών διευκολύνσεων καθώς και λεπτομέρειες αναφορικά με τον τόπο, τον τρόπο και τον χρόνο αποπληρωμής της συνολικής οφειλής. Οι όροι των επίδικων συμφωνιών ουδέποτε επεξηγήθηκαν στους Εναγόμενους και ουδέποτε αποτέλεσαν προϊόν διαπραγμάτευσης και ελεύθερης βούλησης των Εναγομένων και ούτε προειδοποίησαν τους Εναγόμενους για το περιεχόμενο των επίδικων συμφωνιών. Από της υπογραφής των επίδικων συμφωνιών μέχρι της έγερσης της αγωγής καμία επικοινωνία και καμιά επιστολή δεν έλαβαν οι Εναγόμενοι από τους Ενάγοντες σε σχέση με τις επίδικες συμφωνίες για να τους ενημερώσουν για την ύπαρξη της ισχυριζόμενης οφειλής ή οιασδήποτε οφειλής με αποτέλεσμα να δοθεί η εντύπωση στους Εναγόμενους ότι οι Ενάγοντες απεμπόλησαν τα οποιαδήποτε δικαιώματά τους από τις επίδικες συμφωνίες. Η αίτηση βασίζεται στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.25 θ1-5, Δ.48 1-9, Δ.5, Δ.64 και στις Γενικές και Συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Εναγόμενου 3 ο οποίος λέγει ότι είναι ανάγκη να τροποποιηθεί η υπεράσπιση για να επιλυθούν όλες οι συναφείς διαφορές μεταξύ των διαδίκων και να δικογραφηθεί πλήρως η θέση τους και η γραμμή υπεράσπισής τους για να προωθηθούν οι ισχυρισμοί τους στο στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας. Η υπεράσπιση τους δεν διαφοροποιείται από τα όσα αρχικά ισχυρίζονται σ΄ αυτή, ούτε μεταβάλλονται οι αρχικοί ισχυρισμοί της υπεράσπισής τους. Η ανάγκη για τροποποίηση της υπεράσπισης προέκυψε κατά την προετοιμασία της ακρόασης της αγωγής όπου και διεφάνη ότι η υπεράσπιση χρήζει τροποποίησης με την προσθήκη των ισχυρισμών που εξειδικεύονται στην Αίτηση. Οι Ενάγοντες καταχώρησαν ένσταση στην οποία κατέγραψαν τέσσερεις λόγους, τους ακόλουθους: «
- Η Αίτηση είναι καταχρηστική και/ή κακόπιστη.
- Οι ισχυρισμοί, όπως αναγράφονται στην Αίτηση, περιέχονται ήδη στην Υπεράσπιση, ημερομηνίας 11/01/2012, με άλλη διατύπωση.
- Οι ισχυρισμοί, όπως αναγράφονται στην Αίτηση καταστρατηγούν και/ή παραβιάζουν τους κανόνες της ορθής δικογράφησης.
- Δεν δίδεται αιτιολογία και/ή επαρκής αιτιολογία για την καθυστέρηση στην υποβολή του Αιτήματος.» Τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η ένσταση εκτίθενται πάνω στην επισυνημμένη σ΄ αυτή ένορκη δήλωση της Μαρίας Κυριάκου η οποία ισχυρίζεται ότι η Αίτηση γίνεται κακόπιστα, καταχρηστικά και καθυστερημένα, 7 χρόνια μετά την καταχώριση της αγωγής. Η κακοπιστία και η καταχρηστικότητα της Αίτησης φαίνεται από το γεγονός ότι οι πλείστοι ισχυρισμοί οι οποίοι αναγράφονται στην αίτηση υπάρχουν ήδη στην υπεράσπιση των Αιτητών διατυπωμένοι διαφορετικά και αποτελούν επανάληψη των ισχυρισμών τους που υπάρχουν στην υπεράσπιση. Νομική Πτυχή. Είναι γνωστές οι βασικές αρχές επί των οποίων το Δικαστήριο αποφασίζει θέματα τροποποίησης. Η έγκριση σχετικού αιτήματος έγκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, συνεκτιμώντας τόσο τον παράγοντα της τυχόν καθυστέρησης όσο και τον παράγοντα της αναγκαιότητας να αποδειχθεί η αιτούμενη θεραπεία με γνώμονα τον επακριβή καθορισμό των επίδικων θεμάτων, ώστε το Δικαστήριο στο τέλος της ημέρας να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη εικόνα για σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Οι αρχές αυτές λέχθηκαν στις αποφάσεις Eteria Skepi Ltd v. loannis Th. Kaitis and Another
(1983)1 Α.Α.Δ. 231, Περικτιόνη Χρίστου v. Ανδρέα Στυλιανού Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704 και Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) ν. Νίκου Σιακόλα Πολιτική Έφεση 10341 ημερ. 19.1.99. Στην υπόθεση Kallice Holding Co Ltd v. MTR Metals (Overseas) Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 162 επιβεβαιώθηκε ότι: «Ο βέβαιος προσδιορισμός των επίδικων θεμάτων καθώς και η διατύπωση των εκατέρωθεν θέσεων και η απόδειξη τους μέσα σε σταθερό πλαίσιο είναι άλλος σημαντικός παράγοντας ο οποίος υπεισέρχεται στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου». Είναι γνωστή επίσης η αρχή που έχει λεχθεί κατά κόρο σε υποθέσεις όπως την Αντρέας Ευριπίδου και άλλοι ν. Παναγιώτα Μ. Καννάουρου
(1985)1 Α.Α.Δ. 24 και Andreas Mahattou v. Viceroy Shipping Co Ltd and another
(1979)1 Α.Α.Δ. 542 με υιοθέτηση αποσπασμάτων από την γνωστή Αγγλική υπόθεση Tildesley v. Harper 10 Ch. D. 393, ότι η τροποποίηση εγκρίνεται κατά κανόνα σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας φτάνει να μην υπάρχει κακοπιστία από πλευράς του αιτούμενου την τροποποίηση και από την άλλη ο αντίδικος να μπορεί να ικανοποιηθεί με την καταβολή σε αυτόν των εξόδων του. Ακόμα και προσθήκη ανταπαίτησης μπορεί να εγκριθεί μέσω αιτήσεως τροποποίησης εφόσον οι πιο πάνω προϋποθέσεις ικανοποιούνται. Η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που αυτό κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς ή για την αποτροπή της πολλαπλότητας των διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατόν να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής ΄Αννα Latouf Agini v. Εθνική Τράπεζα Ελλάδος Α.Ε.
(1999)1 ΑΑΔ σελ.
- Επομένως όσο αμελής ή καθυστερημένη και να είναι η παράλειψη που οδηγεί στην αναγκαιότητα της τροποποίησης, αυτή θα πρέπει να εγκρίνεται εκτός αν πράγματι ο αντίδικος τοποθετείται σε χειρότερη θέση από ότι θα ήταν αν η προτεινόμενη τροποποίηση εισαγόταν εξ αρχής στην αγωγή. Αυτό αναφέρεται μεταξύ άλλων και στην Ετήσια Δικονομική Πρακτική του 1973 στα σχόλια της Αγγλικής Δ.20 Θ.5 σελ.
- Περαιτέρω στην Πρακτική του 1958 στα σχόλια της Δ.28 Θ.1 σελ. 624, αναφέρεται ότι η εισαγωγή ακόμη και νέου θέματος δεν συνεπάγεται κατά ανάγκη την απόρριψη σχετικής αίτησης για τροποποίηση, εκτός ίσως αν έχει την εκ μέρους του εναγόμενου συνέπεια απώλειας της υπεράσπισης της παραγραφής. Στην υπόθεση Περικτιόνη Χρήστου ν. Ανδρέα Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704, λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 707: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου συνεκτιμάται και ο παράγων της καθυστέρησης στην υποβολή αίτησης σαν λογικής απόρροιας των διατάξεων του άρθρου 30.2 του Συντάγματος που επιτάσσει τη διεξαγωγή και περάτωση της δίκης σε εύλογα χρονικά όρια.» Στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Νίκου Κ. Σιακόλα
(2002)1 Α.Α.Δ. 223 ειπώθηκαν τα εξής: «Είναι η θέση της νομολογίας πως, όπου υπάρχει καθυστέρηση, απαιτείται η παροχή κάποιας εξήγησης. Στην SABA & CO (T.M.P.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 A.A.Δ. 426, κρίθηκε πως η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης και σχετίζεται με τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης. Στην Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, λέχθηκε πως η σύγχρονη τάση είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις, έστω και αν η αναγκαιότητα τροποποίησης είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης. Η πιο πάνω αρχή όμως περιορίστηκε στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Ανδρέα Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, όπου τονίστηκε πως το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου που πρέπει να ασκείται έχοντας υπόψη το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης.» Στην απόφαση Πάνος Βαρδιάνος ν. Edwin John Thomas Richards
(1998)1B A.A.Δ. 698 ειπώθηκαν τα εξής: «Ο διάδικος δεν μπορεί, κατά κανόνα, να προβάλλει το λάθος, αμέλεια ή παράλειψη του δικηγόρου του για να πετυχαίνει την παράταση προθεσμιών ή την αναγέννηση δικαστικών διαδικασιών. Θα αποτελούσε ένα εύσχημο τρόπο υπερφαλάγγισης των δικονομικών διατάξεων. Από τη συμμόρφωση προς τα χρονοδιαγράμματα αυτά εξαρτάται η απρόσκοπτη απονομή της δικαιοσύνης και συνακόλουθα το κύρος της. Μας ενισχύουν, σε αυτή τη θέση, τα λεχθέντα στην υπόθεση Grand Metropolitan Nominee (No 2) Co Ltd v. Evans, The Times Law Reports, May 15, 1992.» Η αγωγή καταχωρήθηκε στις 7.9.
- Επιδόθηκε στους Εναγόμενους στις 9.9.2011 και καταχώρησαν σημείωμα εμφάνισης στις 23.9.
- Στις 11.1.2012 καταχώρησαν υπεράσπιση. Στις 24.1.2012 υποβλήθηκε αίτημα ορισμού της υπόθεσης, η οποία ορίστηκε για οδηγίες στις 8.3.
- Ορίστηκε για ακρόαση στις 2.7.2012 και κατά την ημερομηνία αυτή ορίστηκε και πάλιν για ακρόαση στις 29.1.2013 λόγω ελλείψεως χρόνου του Δικαστηρίου. Στη συνέχεια αναβλήθηκε οκτώ φορές για ακρόαση. Η υπεράσπιση, όπως αναφέρεται πιο πάνω, καταχωρήθηκε στις 11.1.12 και η αίτηση για τροποποίηση στις 13.11.17, δηλαδή μετά από έξι σχεδόν χρόνια από της καταχώρισης της υπεράσπισης. Οι Αιτητές δικαιολογούν το αίτημα για τροποποίηση της υπεράσπισης ως εξής: «Κατά την προετοιμασία της παρούσας αγωγής και όλων των δικογράφων, συμπεριλαμβανομένης και της υπεράσπισης μας, για σκοπούς προετοιμασίας της ακρόασης της αγωγής διεφάνη ότι η υπεράσπιση μας χρήζει τροποποίησης με την προσθήκη των ισχυρισμών, ως αυτοί αναφέρονται και εξειδικεύονται στο σώμα της υπό κρίση αίτησης.» Η προετοιμασία της αγωγής και όλων των δικογράφων, συμπεριλαμβανομένης και της υπεράσπισης, έγινε πριν την καταχώριση της υπεράσπισης. Σίγουρα έγινε πριν τις 11.1.2012, ημερομηνία καταχώρισης της υπεράσπισης. Η προετοιμασία για ακρόαση της αγωγής έγινε πριν τις 2.7.2012, που ήταν ορισμένη η αγωγή για ακρόαση. Μετά την ημερομηνία αυτή ορίστηκε για ακρόαση ακόμα 8 φορές. Οι Αιτητές δεν αναφέρουν οτιδήποτε άλλο στην ένορκη δήλωση για να δικαιολογήσουν την καθυστέρηση στην καταχώριση της παρούσας Αίτησης. Δεν έδωσαν κάποια εξήγηση για την καθυστέρηση. Η δικαιολόγηση της καθυστέρησης στην υποβολή της Αίτησης τους σχετίζεται με τη γνησιότητα των προθέσεων τους και η αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης της υπεράσπισής τους (βλ. Federal Bank v. Σιακόλα (ανωτέρω)). Οι Ενάγοντες ανέμεναν για 6 χρόνια να δικαστεί η υπόθεση τους και τώρα που έφθασε η ώρα θα ξεκινήσουν από την αρχή. Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του Αιτητή ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο υποβάλλεται η Αίτηση. ΄Οσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο Αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση. Οι λόγοι που εκτίθενται στην ένορκη ομολογία που υποστηρίζει την αίτηση για τροποποίηση είναι ασαφείς (βλ. Στέλιος Φοινιώτης ν.
- Greenmar Navigation Ltd κ.ά.
(1989)1Ε Α.Α.Δ. 33). Η τροποποίηση της υπεράσπισης θα έχει ως αποτέλεσμα την περαιτέρω καθυστέρηση της εκδίκασης της Αγωγής. Ενόψει όλων των πιο πάνω η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Η Αίτηση απορρίπτεται. Επιδικάζονται €800 έξοδα υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση - Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων - Αιτητών. (Υπ.) ........... Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΣΓ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο