← Κύπρος

Παπαδόπουλος ν. ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΣΦΑΛΕΙΕΣ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 7479/2011, 14/11/2018

Παπαδόπουλος ν. ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΣΦΑΛΕΙΕΣ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ, Αρ. Αγωγής: 7479/2011, 14/11/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A583 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Θεοδώρου, Ε.Δ Αρ. Αγωγής: 7479/2011 Μεταξύ: XXXXX Παπαδόπουλος ν. ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΣΦΑΛΕΙΕΣ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ Ημερομηνία: 14 Νοεμβρίου, 2018. Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κ. Κ. Κνώφου. Για τον Εναγόμενο: κ. Σ. Κόκκινος. ΤΕΛΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Απαίτηση Με την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή, ο ενάγοντας, στη βάση επικαλούμενης αμέλειας οδηγού οχήματος το οποίο καλυπτόταν ασφαλιστικά, κατά τον ουσιώδη χρόνο, από την εναγόμενη εταιρεία, επιδιώκει την έκδοση απόφασης εναντίον της τελευταίας για ειδικές ζημιές που υπέστη το όχημά του, συνολικής αξίας €2.077,59, καθώς επίσης και για επιπρόσθετες ειδικές ζημιές, ύψους €400-, για απώλεια χρήσης του οχήματός του για οκτώ ημέρες. Κατά την επ' ακροατηρίω διαδικασία, δια δηλώσεων του συνηγόρου του ενάγοντα, η απαίτηση για το ποσό των €400- για απώλεια χρήσης του οχήματός του εγκαταλείφτηκε. Κοινώς αποδεκτά γεγονότα Προτού αναφερθώ στις εκδοχές των διαδίκων, κρίνω σημαντικό να παραθέσω τα γεγονότα εκείνα για τα οποία οι δύο πλευρές συμφωνούν και/ή προκύπτουν από την αναντίλεκτη ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία. Είναι τα ακόλουθα: Ο ενάγοντας, κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο, ήταν (και είναι ακόμα) ο ιδιοκτήτης του οχήματος με αριθμούς εγγραφής ΧΧΝ ΧΧ3 (στο εξής «το όχημα»). Το όχημα, κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο, οδηγείτο από τον ΧΧΧΧΧ Χαραλάμπους εντός της Λεωφόρου Λάρνακος με κατεύθυνση από Πανεπιστήμιο Κύπρου προς Λευκωσία Η εναγόμενη είναι ασφαλιστική εταιρεία, η οποία, κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο, παρείχε ασφαλιστική κάλυψη στο μοτοποδήλατο με αριθμούς εγγραφής ΧΧΤ ΧΧ3 (στο εξής «η μοτοσυκλέτα»). Η μοτοσυκλέτα ήταν ιδιοκτησία της εταιρείας Α. Π. Επιχειρήσεις Λτδ, η οποία εταιρεία διαχειριζόταν επιχείρηση πιτσαρίας με την επωνυμία ΧΧΧΧ PIZZA (στο εξής «η εταιρεία»). Κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο, η μοτοσικλέτα οδηγείτο από τον υπάλληλό της εταιρείας, ΧΧΧΧ Rizwan (στο εξής «ο οδηγός της μοτοσυκλέτας») εντός της Λεωφόρου ΧΧΧΧΧ με κατεύθυνση από Λευκωσία προς Πανεπιστήμιο Κύπρου. Εντός της συμβολής που ελέγχεται από φώτα τροχαίας και συνδέει τη Λεωφόρο XXXXX με τη Λεωφόρο XXXXX, όχημα και μοτοσικλέτα συγκρούστηκαν. Η επίδικη σύγκρουση έλαβε χώρα εντός της πιο πάνω αναφερόμενης συμβολής, καθ' ον χρόνο η μοτοσικλέτα κινείτο με δυτική κατεύθυνση, σε ευθεία πορεία, με σκοπό να κατευθυνθεί προς Πανεπιστήμιο Κύπρου, και το όχημα με δεξιόστροφη πορεία, ώστε, από τη Λεωφόρο XXXXX να εισέλθει στη Λεωφόρο XXXXXX. Από το ατύχημα τραυματίστηκε ο οδηγός της μοτοσικλέτας και αμφότερα τα ενεχόμενα οχήματα υπέστησαν υλικές ζημιές. Ως προς τις υλικές ζημιές της μοτοσικλέτας και τις σωματικές βλάβες του οδηγού της, η ασφαλιστική εταιρεία ΠΑΓΚΥΠΡΙΑΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΛΤΔ, η οποία παρείχε, κατά τον ουσιώδη χρόνο, ασφαλιστική κάλυψη στο όχημα, κατέβαλε αποζημιώσεις στους δικαιούχους (εταιρεία και οδηγό της μοτοσυκλέτας), ζητώντας δε από αυτούς όπως υπογράψουν συγκεκριμένες Αποδείξεις Απαλλαγής, αντίγραφα των οποίων κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου ως τεκμήρια Χ(
  2. i)και X(ii), με το περιεχόμενό τους να εγκρίνεται ως παραδεκτό γεγονός. Επί των ρηθέντων τεκμηρίων, υπό μορφή δήλωσης της εταιρείας και του οδηγού της μοτοσυκλέτας, αναγράφεται η φράση «αντιλαμβάνομαι ότι η πληρωμή αυτή δεν θεωρείται ως αποδοχή ευθύνης εκ μέρους είτε των ασφαλιστών είτε οιουδήποτε άλλου προσώπου». Η φράση αυτή καταγράφεται και στην αγγλική γλώσσα. Εναντίον του οδηγού του οχήματος καταχωρήθηκε ποινική υπόθεση για αμελή οδήγηση, η οποία, ωστόσο, αποσύρθηκε. Για τα μόλις πιο πάνω γεγονότα προβαίνω σε ανάλογα ευρήματα. Εκδοχές των μερών Εκδοχή Ενάγοντα Κατά τον ενάγοντα, ο ΧΧΧΧ Χαραλάμπους κατεύθυνε το όχημα εντός της συμβολής σε χρόνο που το φως στην πορεία του ήταν πράσινο. Ωστόσο, δεν επιχείρησε άμεσα τη δεξιόστροφη κατεύθυνση του προς Λεωφόρο ΧΧΧΧ, καθότι, αφενός μπροστά του βρισκόταν, εντός της συμβολής, έτερο όχημα σε αναμονή για να επιχειρήσει και αυτό δεξιόστροφη κίνηση και αφετέρου γιατί, υπήρχε εξ αντιθέτου διερχόμενη τροχαία κίνηση, η οποία δεν επέτρεπε τη άμεση διέλευση προς τα δεξιά. Όταν το φως στην πορεία του ΧΧΧΧ Χαραλάμπους μετετράπη σε κόκκινο και όλα τα εξ αντιθέτου κινούμενα οχήματα σταμάτησαν στο αλτ της πορείας τους, και αφού η συμβολή κενώθηκε (το προπορευόμενο όχημα έστριψε δεξιά όταν το φως στην πορεία τους ήταν πορτοκαλί), επιχείρησε να οδηγήσει το όχημα προς τα δεξιά για να εισέλθει στη Λεωφόρο ΧΧΧΧ. Κατά το επιχείρημα του αυτό, η μοτοσικλέτα, η οποία, τη δεδομένη στιγμή, προφανώς, προσπερνούσε τα σταματημένα στην απέναντι πλευρά οχήματα, εισήλθε, με φως στην πορεία της κόκκινο, εντός της συμβολής και συγκρούστηκε με το όχημα. Ο οδηγός του οχήματος ενημέρωσε, άμεσα, τον ενάγοντα για το ατύχημα και ακολούθως (μετά την μετακίνηση του οχήματος από τη σκηνή), ενημερώθηκε και η εναγόμενη περί του ότι τούτο υπέστη υλικές ζημιές και ότι βρίσκεται στην κατοχή του XXXXX Χαραλάμους για να επιθεωρηθεί από εκτιμητή της. Όταν παρήλθαν 2-3 μήνες από την ενημέρωση αυτή και η εναγόμενη δεν επέδειξε πραγματική πρόθεση για να εκτιμήσει τις ζημιές του οχήματος, σε συνεννόηση με τον XXXXX Χαραλάμπους, ο ενάγοντας παρέδωσε τούτο για επιδιόρθωση στο συνεργείο επιδιόρθωσης οχημάτων, το οποίο διαχειριζόταν η εταιρεία CHIPSAWAY CAR REPAIRS LTD (στο εξής «η Chipsaway»), το οποίο συνεργείο, αφού πρώτα προέβη σε εκτίμηση του ύψους επιδιόρθωσης των ζημιών του, εν τέλει το διόρθωσε και εξέδωσε προς τούτο σχετικό τιμολόγιο τοις μετρητοίς. Το κόστος επιδιόρθωσης του οχήματος ανήλθε στο ποσό των €2.077,59σ.. Παρά το ότι κινήθηκε η υπό εξέταση αγωγή, μέχρι σήμερα η εναγόμενη δεν κατέβαλε το κόστος επιδιόρθωσης του οχήματος στον ενάγοντα. Η εκδοχή της εναγόμενης Κατά την εναγόμενη, η σύγκρουση των οχημάτων έλαβε χώρα καθ' ον χρόνο το φως στην πορεία αμφοτέρων των εμπλεκομένων οδηγών ήταν πράσινο στρογγυλό τη στιγμή που ο οδηγός του οχήματος επιχείρησε δεξιόστροφη πορεία, ανακόπτοντας, με τον τρόπο αυτό, την ελεύθερη και νόμιμη διέλευση της μοτοσικλέτας για συνέχιση της ευθείας πορείας της. Τη σκηνή του δυστυχήματος επισκέφθηκε αστυφύλακας, ο οποίος, στη βάση των εκεί δηλώσεων των δύο ενεχόμενων οδηγών, έκρινε ότι η εκδοχή του οδηγού του οχήματος δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα και κατά συνέπεια ανοίχθηκε ποινικός φάκελος εναντίον του για αμελή οδήγηση. Στη βάση των ανωτέρω, αλλά και του γεγονότος ότι η ασφαλιστική εταιρεία που παρείχε κάλυψη στο όχημα αποζημίωσε την εταιρεία και τον οδηγό της μοτοσυκλέτας, η εναγόμενη ισχυρίζεται ότι αποκλειστική ευθύνη για το ατύχημα φέρει ο οδηγός του οχήματος. Διαζευκτικά, ισχυρίζεται ότι, και διαφορετικά να έχουν τα πράγματα, ο ενάγοντας δεν κατάφερε να αποδείξει ότι υπέστη τις επιζητούμενες με την αγωγή ειδικές ζημιές. Ακροαματική διαδικασία Ο ενάγοντας για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης του κάλεσε 4 μάρτυρες. Πιο συγκεκριμένα, πρώτος κατέθεσε ενόρκως ο οδηγός του οχήματος, χχχ Χαραλάμπους (ΜΕ1), δεύτερος ο ίδιος ο ενάγοντας (ο ενάγοντας), τρίτος ο χχχ Ιακωβίδης (ΜΕ3) και τέταρτος ο χχχ Χαραλάμπους (ΜΕ4, άλλος από τον ΜΕ1). Προς υποστήριξη της υπεράσπισης κατέθεσαν, ενόρκως, ο αστυφύλακας χχχ Ορφανίδης (ΜΥ1) και ο χχχ Πολυβίου (ΜΥ2). Συνοπτική παράθεση της μαρτυρίας ΜΕ1 Η ουσιαστική μαρτυρία του ΜΕ1 καλύπτεται, σε μεγάλο βαθμό, από τις πιο πάνω αναφορές στα πλαίσια της παράθεσης της εκδοχής του ενάγοντα και ειδικότερα το μέρος εκείνο που άπτεται των συνθηκών υπό τις οποίες επεσυνέβη το επίδικο ατύχημα, αλλά και την όποια εμπλοκή του στα πλαίσια της επιδιόρθωσής του. Επιπροσθέτως, ο ΜΕ1 ισχυρίστηκε ότι αμέσως μετά που επεσυνέβη το ατύχημα, ο ΜΕ3 (οδηγός ενός άσπρου ταξί), στη σκηνή, τον ενημέρωσε ότι είναι σε θέση να δώσει κατάθεση για το ατύχημα και προς τούτο του έδωσε (ο ΜΕ3) τα στοιχεία του. Κατά τον ΜΕ1, κατά τη στιγμή του ατυχήματος, ο ΜΕ3 βρισκόταν εντός του ταξί, σε αναμονή, στο ΑΛΤ της ίδιας συμβολής με ίδια πορεία με αυτόν, πλην όμως εντός της αριστερής λωρίδας κυκλοφορίας του δρόμου και δη πίσω και αριστερά από το όχημα. Επίσης, πάντα κατά τον ΜΕ1, το ίδιο βράδυ ενημέρωσε τον ΜΥ1 περί της επιθυμίας του ΜΕ3 να δώσει κατάθεση αναφορικά με τις συνθήκες υπό τις οποίες επεσυνέβη το ατύχημα. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι, όταν ο ίδιος επισκέφθηκε την Αστυνομική Διεύθυνση ΧΧΧΧΧ για να δώσει κατάθεση, ο ΜΥ1, με τον οποίο συνομίλησε, ήταν ψυχρός και επεδείκνυε πρόθεση να διευθετηθεί η όλη υπόθεση δια της καταβολής χρημάτων στον οδηγό της μοτοσικλέτας. Σε ερώτηση δε που ο ΜΕ1 υπέβαλε ως προς το κατά πόσο μερίμνησε ώστε να ληφθεί κατάθεση από το ΜΕ3, ο ΜΥ1 του ανέφερε ότι δεν χρειάζεται να έλθει σε επαφή με το ΜΕ3, γιατί, στις πλείστες των περιπτώσεων, τα πρόσωπα που αρχικά παρουσιάζονται έτοιμα να δώσουν κατάθεση για ένα ατύχημα, εν τέλει, όταν η αστυνομία τους καλεί να πράξουν τούτο, αρνούνται και δεν παρουσιάζονται στο σταθμό. Ήταν, πάντα κατά το ΜΕ1, κατόπιν της δικής του επιμονής προς το ΜΥ1 που, εν τέλει, έγινε κατορθωτή η λήψη κατάθεσης από το ΜΕ3. Επίσης, ο ΜΕ1 ισχυρίστηκε ότι, στην παρουσία του, ο ΜΥ1 τηλεφώνησε στην εταιρεία και συνομίλησε με κάποιο ΧΧΧΧ, και αναφερόμενος στον οδηγό της μοτοσυκλέτας του είπε «ελπίζω να μην είναι παράνομος και να έχουμε προβλήματα». Ερωτηθείς, κατά την αντεξέτασή του, ως προς τον τρόπο που έλαβε τα στοιχεία του ΜΕ3, ο ΜΕ1 ανέφερε, ότι τούτα του τα κατέγραψε «πάνω σε μια κόλλα». Ανέφερε ακόμα ότι, τη συγκεκριμένη στιγμή, στο ταξί του ΜΕ3 βρίσκονταν τρεις νεαροί επιβάτες. Κληθείς να τοποθετηθεί αναφορικά με τα φώτα τροχαίας που έλεγχαν την επίδικη συμβολή, ο ΜΕ1 ισχυρίστηκε ότι, σύμφωνα με την πορεία του, τα φώτα τροχαίας έχουν (για δεξιόστροφη κατεύθυνση) και επιπρόσθετο βέλος προτεραιότητας, πλην όμως το βέλος αυτό ανάβει πριν ανάψει το πράσινο στρογγυλό φως και δη σε χρόνο πριν επιχειρήσει τη δεξιόστροφη πορεία του. Ως επανέλαβε, η ενέργειά του να οδηγήσει το όχημα δεξιόστροφα προς Λεωφ. ΧΧΧΧ, έλαβε χώρα μετά που το φως στην πορεία του έγινε κόκκινο και σε χρόνο, που την ίδια σήμανση είχαν και τα φώτα που έλεγχαν την πορεία του οδηγού της μοτοσικλέτας. ΜΕ2 - Ενάγοντας Ο ενάγοντας, ισχυρίστηκε ότι το όχημα το είχε δανείσει στο ΜΕ1 για να το χρησιμοποιεί. Ανέφερε, επίσης, ότι, μετά που ενημερώθηκε από το ΜΕ1 περί του ότι επεσυνέβη το ατύχημα, επισκέφθηκε τη σκηνή του δυστυχήματος. Κατά τον ενάγοντα, ο ΜΕ1, κατά την τηλεφωνική επικοινωνία που είχαν, του ανέφερε ότι «ήλθε ένας με τη μοτόρα και έδωκε πάνω μου». Όταν επισκέφθηκε τη σκηνή, ο ΜΕ3 δεν ήταν στο σημείο. Θεωρώντας ο ίδιος, στη βάση των όσων του ανέφερε ο ΜΕ1, ότι ευθύνη για το ατύχημα έφερε ο οδηγός της μοτοσικλέτας, δεν ειδοποίησε τη ασφαλιστική εταιρεία που παρείχε κάλυψη στο όχημα περί του ατυχήματος. Είχε ωστόσο επικοινωνία με την εναγόμενη, η οποία, αν και ανέφερε ότι θα στείλει εκτιμητή για να επιθεωρήσει το όχημα, εντούτοις δεν το έπραξε. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι, συνεπεία της μη αποστολής από την εναγόμενη εκτιμητή για να εκτιμήσει τις ζημιές του οχήματος, δύο περίπου μήνες μετά το ατύχημα αποφάσισε όπως μεριμνήσει το όχημα να επιδιορθωθεί. Επικοινώνησε προς τούτο με το ΜΕ1, ο οποίος και προέβη στις αναγκαίες διευθετήσεις ώστε το όχημα να μεταφερθεί στο συνεργείο της Chipsaway, το οποίο συνεργείο, προέβη σε σχετική εκτίμηση του κόστους επιδιόρθωσης και ακολούθως στην επιδιόρθωσή του. Στα πλαίσια της μαρτυρίας του ενάγοντα, κατατέθηκε, ενώπιον του Δικαστηρίου, ως τεκμήριο 1, τιμολόγιο που εξέδωσε η Chipsaway με αύξοντα αριθμό 0924, το οποίο, πάντα κατά τον ενάγοντα, του παρεδόθη όταν την εξόφλησε για την επιδιόρθωση των επίδικων ζημιών. Σε υποβολή που του τέθηκε ότι το τεκμήριο 1 δεν αφορά σε ζημιές που προκλήθηκαν από το επίδικο ατύχημα, αρνήθηκε τούτη και ισχυρίστηκε ότι μπορεί ευκόλως να αποδειχθεί ότι το τεκμήριο 1 αφορά στην επιδιόρθωση των επίδικων ζημιών. Ερωτηθείς αναφορικά με το περιεχόμενο του τεκμηρίου 1 και ειδικότερα κάποιο σημείο επ' αυτού, που, κατά το συνήγορο της εναγόμενης, φαίνεται να έχει γίνει διόρθωση, ισχυρίστηκε ότι επί τούτου δεν γνωρίζει οτιδήποτε και ότι δεν είναι ο συντάκτης του. Παρά τις σχετικές αντίθετες υποβολές που του τέθηκαν, επέμεινε στη θέση ότι κατέβαλε το ποσό που αναγράφεται στο τεκμήριο 1 προς την Chipsaway και ότι τούτο κατεβλήθη τοις μετρητοίς. Σε υποβολή που του τέθηκε ότι ουδέποτε επικοινώνησε τηλεφωνικά με την εναγόμενη για να επιθεωρηθεί το όχημα, αρνήθηκε τούτη και ανέφερε τον αριθμό τηλεφώνου του, αναφέροντας ότι αποδέχεται να ελεγχθούν τα σχετικά αρχεία και αν δεν διαφανεί ότι συνομίλησε 2 - 3 φορές με εκπρόσωπο της εναγόμενης, τότε αποδέχεται να αποσύρει την παρούσα αγωγή. Ως προς τη σχέση του με το συνεργείο που επιδιόρθωσε το όχημα, ισχυρίστηκε ότι δεν είχε οποιαδήποτε συνεργασία με αυτό και ότι η επιδιόρθωση του οχήματος έγινε κατόπιν πρωτοβουλίας του ΜΕ1, ο οποίος γνωρίζεται με τους υπεύθυνους του ρηθέντος συνεργείου. Ισχυρίστηκε, ακόμα, ότι, η ενέργεια της ασφαλιστικής εταιρείας που παρείχε κάλυψη στο όχημά του να αποζημιώσει τον οδηγό της μοτοσικλέτας, αλλά και τον ιδιοκτήτη της για τις ζημιές και βλάβες που υπέστησαν συνεπεία του επίδικου ατυχήματος χωρίς τη δική του σχετική απαίτηση και συγκατάθεση, είχε ως αποτέλεσμα να τερματίσει τη συνεργασία του με τη ρηθείσα ασφαλιστική εταιρεία. Τέλος, ως προς την κατάσταση του οχήματος προ του ατυχήματος, ανέφερε ότι τούτη ήταν «τέλεια». ΜΕ3 Ο ΜΕ3 παρουσιάστηκε ως οδηγός του άσπρου ταξί, το οποίο βρισκόταν στη σκηνή του δυστυχήματος όταν επεσυνέβη τούτο. Κατά το στάδιο της μαρτυρίας του, αναγνώρισε αντίγραφο γραπτής κατάθεσης που του λήφθηκε από το ΜΥ1 στις 3.6.2009. Υιοθέτησε δε το περιεχόμενό της. Σύμφωνα με αυτό, αλλά και γενικά τη μαρτυρία του ΜΕ3, ακριβώς πριν το ατύχημα, ο ίδιος οδηγούσε το όχημα ταξί με αριθμούς εγγραφής ΧΧΧΒ ΧΧ0 στη Λεωφόρο Λάρνακος με κατεύθυνση από Πανεπιστήμιο Κύπρου προς Λευκωσία. Πλησιάζοντας τη συμβολή της ρηθείσας Λεωφόρου με τη Λεωφόρο Αμμοχώστου, τηρώντας την αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας με σκοπό να κατευθυνθεί ευθεία, το φως στην πορεία του άναψε κόκκινο. Αμέσως ελάττωσε ταχύτητα και ακινητοποίησε το όχημά του στο αλτ της πορείας του. Είχε, στο μεταξύ, αντιληφθεί ότι μπροστά του και δεξιά (σε ίδια φορά με τον ίδιο), εντός της διασταύρωσης, υπήρχαν δύο οχήματα. Δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει κατά πόσο τα οχήματα αυτά εισήλθαν στη διασταύρωση, καθόν χρόνο το φως στην πορεία τους ήταν πράσινο ή πορτοκαλί. Την στιγμή που ακινητοποίησε το όχημά του, και ενώ το φως στην πορεία του ήταν ήδη κόκκινο, άκουσε θόρυβο από κτύπημα, και αμέσως μετά αντιλήφθηκε την παρουσία του οδηγού της μοτοσικλέτας στο δρόμο και τη μοτοσικλέτα πεσμένη στην άσφαλτο. Δεν είδε την προγενέστερη του ατυχήματος πορεία της μοτοσικλέτας, ούτε και το φως στην πορεία της καθόν χρόνο τούτη (η μοτοσικλέτα), εισήλθε στη συμβολή. Ερωτηθείς, επανέλαβε ότι, πρώτα άναψε κόκκινο φως στην πορεία του και μετά σταμάτησε στο αλτ. Το δε ατύχημα, στη βάση του σχετικού θορύβου που άκουσε, επεσυνέβη τη στιγμή που ακινητοποίησε το όχημά του. Προ της ακινητοποίησης του οχήματός του, τόσο ο ίδιος, όσο και τα δύο οχήματα που βρισκόντουσαν πιο μπροστά του στα δεξιά (στη διπλανή λωρίδα κυκλοφορίας) κινούντο με χαμηλή ταχύτητα. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι, τη δεδομένη στιγμή, μετέφερε τρεις επιβάτες και ότι τον προσέγγισε ο ΜΕ1 και του ζήτησε τα στοιχεία του, τα οποία του έδωσε. Ακολούθως εγκατέλειψε τη σκηνή. Ερωτηθείς, ειδικά, ως προς το όχημα το οποίο συγκρούστηκε με τη μοτοσικλέτα, ανέφερε ότι τούτο ήταν το δεύτερο από τα δύο δεξιά του οχήματα, μιας και το πρώτο είχε ήδη απομακρυνθεί από το σημείο. Κατά το στάδιο της αντεξέτασής του, καθόρισε το χρώμα του οχήματός του ως άσπρο. Ισχυρίστηκε ακόμα ότι, τα στοιχεία του τα έδωσε στο ΜΕ1 δια της παράδοσης σε αυτόν της επαγγελματικής του κάρτας. Ανέφερε ακόμα ότι ενημέρωσε τον ΜΕ1 ότι δεν είδε το ατύχημα και ότι απλά άκουσε «τη φατσιά». Ήταν κατόπιν αυτής της ενημέρωσης που ο ΜΕ1 του ζήτησε να του παραδώσει τα στοιχεία του. Τέλος, Ισχυρίστηκε ότι τον ΜΕ1 δεν τον γνώριζε προηγουμένως και ότι, για το ατύχημα, συνομίλησε κάποιες φορές με τον ενάγοντα, χωρίς ωστόσο, να μπορούσε να προσδιορίσει κατά πόσο τούτο έγινε πριν ή μετά που του λήφθηκε η κατάθεσή του από την αστυνομία. ΜΕ4 Ο ΜΕ4 ισχυρίστηκε ότι, κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο, διατηρούσε, μέσω της Chipsaway, συνεργείο επιδιόρθωσης οχημάτων, του οποίου ανέστειλε τις εργασίες το 2011. Περί τον Ιούνιο - Ιούλιο 2009, ο ΜΕ1 του παρέδωσε το όχημα για να το επιδιορθώσει. Του ζήτησε αρχικά να προβεί σε μια εκτίμηση - κοστολόγηση της ζημιάς και ακολούθως θα του έδινε σχετικές οδηγίες για επιδιόρθωση. Κατόπιν τούτου, προέβη σε ετοιμασία χειρόγραφης εκτίμησης, την οποία και κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου, ως Τεκμήριο 2. Την εκτίμηση αυτή την παρέδωσε στο ΜΕ1, ο οποίος, λίγες ημέρες αργότερα, του έδωσε εντολή όπως προχωρήσει στην επιδιόρθωση. Συνεπεία τούτων, το συνεργείο, αφού έλαβε σχετική προκαταβολή, επιδιόρθωσε το όχημα, εκδίδοντας προς τούτο το τιμολόγιο, Τεκμήριο 1, το οποίο και εξοφλήθη, τοις μετρητοίς, από τον ενάγοντα. Λόγω του τρόπου εξόφλησης, δεν εξέδωσε σχετική απόδειξη. Αναφερόμενος στο περιεχόμενο του τεκμηρίου 1 και ειδικότερα στην υπογραφή που τέθηκε κάτω και παραπλεύρως του αριθμού εγγραφής του οχήματος, ισχυρίστηκε ότι, ο ίδιος έθεσε τούτη μετά που κατέγραψε επ' αυτού τον αριθμό εγγραφής του οχήματος. Όπως ανέφερε, όταν αρχικά εξέδωσε το τεκμήριο 1, αλλά και το τεκμήριο 2, δεν κατέγραψε επ' αυτών τον αριθμό εγγραφής του οχήματος. Μετά πάροδο 2-3 μηνών, ενημερώθηκε ότι για το κόστος επιδιόρθωσης θα προωθηθεί η παρούσα αγωγή και ότι θα έπρεπε, επ' αυτών των τεκμηρίων, να καταγράφετο ο αριθμός εγγραφής του οχήματος. Ήταν στα πλαίσια αυτής της ενημέρωσης που προχώρησε και κατέγραψε, τόσο επί του τεκμηρίου 1, όσο και επί του τεκμηρίου 2, τον αριθμό εγγραφής του οχήματος και έθεσε, επιπροσθέτως, κάτω και δεξιά από αυτόν την υπογραφή του. Παρά της υποβολής που του τέθηκε ότι για την επιδιόρθωση του οχήματος πληρώθηκε από το ΜΕ1, ο ΜΕ4 επέμενε ότι είναι ο ενάγοντας που τον πλήρωσε. Ως προς το τεκμήριο 2, εξήγησε ότι, στην ουσία, τούτο ετοιμάστηκε προς ενημέρωση του ΜΕ1 αναφορικά με το εκτιμώμενο κόστος επιδιόρθωσης των επίδικων ζημιών. Την απουσία ημερομηνίας επί του τεκμηρίου 1, την απέδωσε σε αβλεψία του. Επί τούτου, δε, ισχυρίστηκε ότι, το τεκμήριο 1 εκδόθηκε κατά την ημέρα παραλαβής του οχήματος από τον ενάγοντα, η οποία έγινε αρχές του Αυγούστου 2009, καθότι, ως ενθυμείτο, τα χρήματα που εισέπραξε από τον ενάγοντα κατά την παραλαβή του οχήματος τα χρησιμοποίησε για να καλύψει τα έξοδα των διακοπών του Αυγούστου εκείνου του έτους. Ως προς το γιατί η καταγραφή του αριθμού εγγραφής του οχήματος επί των τεκμηρίων 1 και 2 γίνεται με έντονη γραφή και δη ωσάν το στυλό, για σκοπούς καταγραφής του, να ήλθε σε επαφή με το έγγραφο πέραν της μιας φοράς, εξέφρασε άγνοια. Στη σχετική υποβολή που του τέθηκε ότι ο λόγος που κατέγραψε με την έντονη αυτή γραφή τους αριθμούς εγγραφής του οχήματος ήταν για να καλύψει άλλους αριθμούς εγγραφής, άλλου οχήματος, στο οποίο αφορούσαν τα τεκμήρια 1 και 2, αρνήθηκε τούτη και ισχυρίστηκε ότι, παρά το έντονο της σχετικής καταγραφής, ευκόλως μπορεί να διαφανεί ότι δεν υπήρχε οποιαδήποτε προγενέστερη καταγραφή στο σημείο εκείνο. ΜΥ1 Ο ΜΥ1 ανέφερε ότι είναι αστυφύλακας που επισκέφθηκε τη σκηνή του δυστυχήματος και ότι κατά την εκεί παραμονή του συνομίλησε με τους ενεχόμενους οδηγούς. Μέσω της μαρτυρίας του, ως Τεκμήριο 3, κατατέθηκε αντίγραφο της αστυνομικής έκθεσης. Αν και πρόκειται για έγγραφο που ετοιμάστηκε από άλλο συνάδελφό του, ισχυρίστηκε ότι η πρώτη παράγραφος της υπ' αριθμό 9 καταγραφής της δεύτερης σελίδας του τεκμηρίου 3, αφορά σε καταχώρηση που ο ίδιος έκανε στο Βιβλίο Συμβάντων της Τροχαίας αμέσως μετά την επίσκεψη του στη σκηνή του ατυχήματος, η οποία μεταφέρθηκε, αυτούσια, στο τεκμήριο 3. Στη βάση δε του ισχυρισμού του αυτού, ισχυρίστηκε, ακόμα, ότι, στη σκηνή του δυστυχήματος οι δύο ενεχόμενοι οδηγοί ανέφεραν ότι κατά τη στιγμή της σύγκρουσης κινούντο έχοντας το φως στην πορεία τους πράσινο και ότι ο ΜΕ1 αναφέρθηκε σε πράσινο βέλος προτεραιότητας. Με δεδομένο, ως ισχυρίστηκε, ότι η συγκεκριμένη εκδοχή του ΜΕ1 δεν ήταν δυνατό να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα, προέβη, στη σχετική καταγραφή του στο Βιβλίο Συμβάντων Τροχαίας. Δεν αρνήθηκε ότι ο ΜΕ1 του ανέφερε περί της παρουσίας του ΜΕ3 στη σκηνή κατά την ώρα του ατυχήματος, ωστόσο ανέφερε ότι δεν θυμόταν αν τούτη την πληροφόρηση τη έλαβε στη σκηνή ή κατά το χρόνο που λάμβανε κατάθεση από το ΜΕ1. Αναφερόμενος ειδικότερα στο λόγο που θεώρησε την εκδοχή του ΜΕ1 ανεδαφική, ισχυρίστηκε ότι ο τελευταίος του ανέφερε ότι επιχείρησε δεξιόστροφη κίνηση καθόν χρόνο ήταν αναμμένο το πράσινο βέλος, ισχυρισμός, ο οποίος δεν ευσταθεί, μιας και η ρηθείσα συμβολή δεν ελεγχόταν από πράσινο βέλος. Βρισκόμενος αντιμέτωπος με τη θέση που προέβαλε ο ΜΕ1 ότι ήταν προκατειλημμένος και ότι δεν επιθυμούσε να λάβει κατάθεση από το ΜΕ3, αρνήθηκε τούτη, ισχυριζόμενος ότι ποτέ δεν ενήργησε προκατειλημμένα και ότι, όσες φορές, κατά τη διερεύνηση ενός ατυχήματος, αντιλαμβανόταν ότι γνώριζε κάποιο εκ των ενεχόμενων οδηγών, αποκάλυπτε τούτο στους άλλους εμπλεκόμενους οδηγούς, και αν το επιθυμούσαν, αποχωρούσε και τη διερεύνηση του ατυχήματος αναλάμβανε άλλος συνάδελφός του. Ως προς το φάκελο της διερεύνησης του ατυχήματος, ισχυρίστηκε ότι, λόγω παρέλευσης πέντε συνεχόμενων ετών από την διερεύνηση, τούτος καταστράφηκε. Σε άλλο μέρος της μαρτυρίας του, στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του, ισχυρίστηκε ότι δεν ήταν σε θέση να ενθυμείται αν όντως, κατά τον ουσιώδη χρόνο, λειτουργούσε ή όχι πράσινο βέλος στην επίδικη συμβολή, υποδεικνύοντας, προς τούτο, ότι, το πλέον αρμόδιο τμήμα για σχετική πληροφόρηση είναι το Γραφείο Μελετών των Δημοσίων Έργων. Κατά την αντεξέτασή του, αποδέχθηκε τη θέση του συνηγόρου του ενάγοντα ότι, λόγω της παρόδου του χρόνου από όταν και επεσυνέβη το ατύχημα, δεν ήταν σε θέση να ενθυμείται τις λεπτομέρειες του ατυχήματος, παραδεχόμενος ότι, αν δεν είχε την ευκαιρία να αναγνώσει το περιεχόμενο του τεκμηρίου 3, του οποίου δεν είναι ο συντάκτης, δεν θα θυμόταν καν το επίδικο ατύχημα. Ως προς δε την πρώτη παράγραφο της υπό στοιχείο 9 καταγραφής του τεκμηρίου 3, την οποία προηγουμένως απέδωσε σε αυτούσια μεταφορά της δικής του καταχώρησης στο Βιβλίο Συμβάντων Τροχαίας, αποδέχθηκε ότι δεν μπορεί η θέση του αυτή να επιβεβαιωθεί, μιας και δεν έλεγξε, προ της ενόρκου κατάθεσής του ενώπιον του Δικαστηρίου, τη συγκεκριμένη καταχώρηση στην τροχαία. Ισχυρίστηκε, επί του προκειμένου, ότι, οι όποιες αναφορές του ως προς τον τρόπο δράσης του στα πλαίσια της διερεύνησης του επίδικου ατυχήματος, βασίζονται στη μεθοδολογία με την οποία ο ίδιος πάντοτε λειτουργούσε, αποδεχόμενος, στην ουσία, ότι δεν ήταν σε θέση να ενθυμείται, εκ μνήμης, τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπό εξέταση υπόθεση. Τα ίδια ισχυρίστηκε και σε σχέση με το λόγο που ο ΜΕ1 κατηγορήθηκε για το επίδικο ατύχημα, αναφέροντας ότι «δεν έχω κάτι μπροστά μου για να σας πω ότι ... να δικαιολογήσω τη θέση μου. Βασικά γιατί κατηγορήθηκε ο οδηγός του αυτοκινήτου ΧΧΝ ΧΧ3, δεν έχω κάτι γραπτώς μπροστά μου για να δικαιολογήσω τη θέση μου». Επίσης, πάντα επί του προκειμένου, ανέφερε «δεν μπορώ να θυμηθώ για να πω ότι ήταν οι συγκεκριμένοι λόγοι που με ώθησαν να κάνω αυτό το πράγμα, γιατί δεν έχω μπροστά μου κάτι για να το αποδείξω». Βρισκόμενος αντιμέτωπος με την κατάθεση του ΜΕ3, αναγνώρισε τούτη ως κατάθεση που ο ίδιος έλαβε από αυτόν και τούτο κατόπιν ενημέρωσης που έλαβε από το ΜΕ1 περί της παρουσίας του ΜΕ3 στη σκηνή. Σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του, πάντα κατά το στάδιο της αντεξέτασής του, και αφού προηγουμένως εξέφρασε συγκεκριμένους ισχυρισμούς για τις συνθήκες λήψης της κατάθεσης του ΜΕ3, αποδέχθηκε υποβολή του συνηγόρου του ενάγοντα ότι δεν είναι σε θέση να θυμηθεί τις συνθήκες λήψης της κατάθεσης λόγω της παρόδου μεγάλου χρόνου από τη λήψη της. Όταν σε μεταγενέστερο σημείο της αντεξέτασης του βρέθηκε αντιμέτωπος με υποβολές του συνηγόρου του ενάγοντα οι οποίες έθεταν σ' αυτόν την εκδοχή του ΜΕ1 ως προς τις συνθήκες υπό τις οποίες επεσυνέβη το ατύχημα, προέβαλε συνεχώς τη θέση ότι δεν είναι σε θέση να θυμάται, ούτε να γνωρίζει και κατά συνέπεια ούτε να αντικρούσει τις συγκεκριμένες υποβολές. Δεν αποδέχθηκε, ωστόσο, υποβολή του συνηγόρου του ενάγοντα που ήθελε τον ίδιο να γνωρίζει, προ του ατυχήματος, το ΜΥ2, ούτε και δέχθηκε ότι διατηρούσε φιλικότατες σχέσεις με αυτόν ή ότι δεν επιθυμούσε να λάβει κατάθεση από το ΜΕ3. Αρνήθηκε ακόμα ότι μίλησε τηλεφωνικά με το ΜΥ2 και ότι στα πλαίσια της ρηθείσας συνομιλίας τους αναφέρθηκε στο ενδεχόμενο ότι ο οδηγός της μοτοσικλέτας να βρισκόταν στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας υπό παράνομο καθεστώς. Αρνήθηκε, τέλος, και την υποβολή που τον ήθελε να ήταν προκατειλημμένος στη διερεύνηση του ατυχήματος λόγω φιλίας του με τον ΜΥ2. Κατά την επανεξέτασή του, ανέφερε ότι «δεν μπορώ να είμαι σίγουρος αν αυτά που αναγράφετε στην παράγραφο 9 του τεκμηρίου 3 είναι αυτούσια αντίγραφα της δικής μου καταγραφής στο ημερολόγιο του σταθμού». ΜΥ2 Ο ΜΥ2, είναι ο διευθυντής της εταιρείας. Ισχυρίστηκε ότι μετά το ατύχημα ενημερώθηκε περί τούτου και επισκέφθηκε τη σκηνή. Στη σκηνή του δυστυχήματος, ο ΜΥ1 του ανέφερε ότι για το ατύχημα ευθύνεται ο ΜΕ1. Απέρριψε, κατηγορηματικά, τις θέσεις (α) ότι γνωριζόταν με το ΜΥ1 από προηγουμένως και (β) ότι ο τελευταίος, σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε μαζί του, διερωτήθηκε κατά πόσο ο οδηγός της μοτοσικλέτας βρισκόταν στην Κύπρο υπό παράνομο καθεστώς. Νομική Πτυχή Εκείνο που προκύπτει από την πλούσια ομολογουμένως νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου είναι ότι, κατά την οδήγηση, κάθε οδηγός πρέπει να ασκεί προσήκουσα προσοχή και το ερώτημα που εγείρεται ως προς το κατά πόσο ένας οδηγούσε αμελώς είναι κατά πόσο εκπλήρωσε την υποχρέωση του εξασκώντας την απαραίτητη λογική φροντίδα και προσοχή για τα άλλα πρόσωπα που χρησιμοποιούν τον δρόμο. Το εφαρμοστέο κριτήριο για τον έλεγχο αυτό, είναι αντικειμενικό και οι παράμετροι του θα πρέπει να εξετάζονται σε συνάρτηση με την συμπεριφορά ενός συνετού και σώφρονα οδηγού και όχι με την συμπεριφορά ενός τέλειου οδηγού. Το καθήκον φροντίδας και μέριμνας (Duty of Care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που λογικά μπορεί να προβλεφθεί ότι μπορεί να επηρεαστεί από τις πράξεις και ή ενέργειες του οδηγού. Για να συγκεκριμενοποιηθεί το απρόσωπα προσδιορισμένο καθήκον κάθε οδηγού προς κάθε πρόσωπο που είναι λογικά δυνατόν να επηρεαστεί από τις πράξεις του πρώτου, θα πρέπει να εξεταστεί στα πλαίσια των γεγονότων της κάθε υπόθεσης έτσι που να διασαφηνιστεί η φύση του καθήκοντος, και στην περίπτωση που διαπιστώνεται τέτοιο καθήκον, κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει. Η πρόβλεψη για σκοπούς του ελέγχου αυτού, συναρτάτε με τις κοινές εμπειρίες και την λογική συνέπεια. Κάθε οδηγός οφείλει να τηρεί την δέουσα παρατηρητικότητα, και η αμέλεια είναι συνυφασμένη με τον χρόνο, τόπο και άλλες συνθήκες. Παράλειψη δε, να δει κανείς ότι απλά είναι ορατό ή όπου η πιθανότητα κινδύνου είναι εύλογα αντιληπτή και ο οδηγός παραλείπει να λάβει μέτρα προφύλαξης, αποτελούν αμέλεια, (για μια ενδιαφέρουσα επί του θέματος συζήτηση βλέπε Νικολαίδη ν Οικονομίδη

(1963)2 C.L.R. 78, Κωσταντίνου ν Κατσούρη
(1976)1 C.L.R. 188, Ioannis Charalambous v Police
(1982)1 C.L.R. 134, Portokalides v Police
(1987)2 C.L.R. 86, Σωκράτους ν Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 1, Βίττη ν Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 31, Θεοφάνους v Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 160, Derek Knell v Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 51, Βασιλείου ν Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 202, Παλαιομυλίτης ν Τροχαίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 300, Ξιπτέρα ν Κυπριανού
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1696, Αναστάσης Παύλου ν Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Κουμής ν Χίνη
(2000)1 Α.Α.Δ. 383 και Κυριάκος Αργυρού ν Αστυνομίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 378. Στο βαθμό που αφορά στα γεγονότα που περιβάλλουν την υπό εξέταση υπόθεση, έχει αναφερθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι, αν οδηγός οχήματος επιθυμεί να κατευθύνει το όχημα του σε σημείο που αναμενόμενο είναι να κινείται άλλο όχημα, τότε οφείλει, αφενός να προβεί σε σήμα περί της ρηθείσας πρόθεσής του και αφετέρου, να ελέγξει την πορεία των οχημάτων που ενδεχομένως θα επηρεαστούν από την ενέργεια του, ώστε να αποφευχθεί η οποιαδήποτε παρεμπόδιση της πορείας τους. Αν δεν ενεργήσει ως ανωτέρω, και επέλθει σύγκρουση μεταξύ του οχήματός του και του έτερου αυτού οχήματος, τότε η ευθύνη βαραίνει τον ίδιο αποκλειστικά. Για να είναι δυνατό να αποδοθεί έστω και μερική (συντρέχουσα) ευθύνη στον οδηγό του οχήματος που κινείται στον δρόμο προτεραιότητας, θα πρέπει να αποδειχθεί (α) ότι υπό τις περιστάσεις, εύλογα μπορούσε να προβλέψει ότι, αν δεν ενεργήσει ως θα ενεργούσε ο μέσος συνετός οδηγός, δυνατόν να ζημιωθεί και (β) ότι θα έπρεπε να λάβει αποτρεπτικά μιας ενδεχόμενης σύγκρουσης μέτρα, τα οποία απέτυχε να λάβει. Επ' ουδενί όμως δεν μπορεί το καθήκον επιμέλειας του οχήματος που κινείται στον δρόμο προτεραιότητας, να επεκταθεί έναντι του κάθε δυνητικού κινδύνου, όταν ο κίνδυνος αυτός μπορεί να προκύψει μόνο συνεπεία αμέλειας του έτερου οδηγού. Ως έχει αναφερθεί «Το καθήκον για επιμελή οδήγηση δεν επεκτείνεται στη λήψη προληπτικών μέτρων έναντι της πιθανότητας εκδήλωσης αμέλειας από άλλους οδηγούς. Ο νουνεχής οδηγός εύλογα μπορεί να υποθέσει ότι όπως ο ίδιος έτσι και οι άλλοι οδηγοί θα εκπληρώσουν το καθήκον επιμέλειας έναντι των ιδίων και των άλλων οδηγών». Για μια ενδιαφέρουσα συζήτηση επί του θέματος, σχετικά είναι τα όσα αναφέρθησαν στην υπόθεση Δημητράκης Ζαχαρία κ.α. ν. Παναγιώτας Καραολή
(2004)1Α.Α.Δ. 72, Χαριλάου ν. Νικολάου
(2003)1 Α.Α.Δ. 1460, Ιωάννης Παρασκευά Τσολιά ν. Ιάκωβου Χριστοφίδη
(2002)1 Α.Α.Δ. 730, Παπακώστα κ.α. ν. Ζιπίτη
(2002)1 Α.Α.Δ. 231, Παύλου ν. Παπακυπριανού
(2000)1Β Α.Α.Δ. 974, Χριστοδούλου ν. Μπίλλη
(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 164, Θρασυβούλου ν. Κουλέρμου κ.α.
(1996), 1(Α) Α.Α.Δ. 253 και Κυριάκου ν. Φιλίππου
(1992)1(Α) Α.Α.Δ. 642. Σε σχέση, τώρα, με ενδεχόμενη συντρέχουσα αμέλεια σε ατυχήματα που επισυμβαίνουν επί συμβολής που ελέγχεται από φώτα τροχαίας, σημαντικά είναι τα όσα ακολουθούν, τα οποία αναφερθήκαν στην Μαχαττου κ.α. ν. Σταματιδη
(2011)1 Α.Α.Δ. 1265: «Ερχόμενοι τώρα στο θέμα της συντρέχουσας ευθύνης, παρατηρούμε κατά πρώτον ότι η νομολογία είναι δεδομένη. Στη Φοινικαρίδης κ.ά. v. Γεωργίου κ.ά.
(1991)1 Α.Α.Δ. 475, ο Εφεσείων ο οποίος εισήλθε στη διασταύρωση με πράσινο, εκρίθη εν τούτοις ως ευθυνόμενος κατά 25%. Είχε υποβάλει ο Εφεσείων ότι η υπόθεση Joseph Eva Ltd v. Reeves [1938] 2 All E.R. 115, στην οποία και βασίζεται ο Εφεσίβλητος ενώπιόν μας, ήταν καθοριστική της θέσης ότι ο οδηγός που εισέρχεται με πράσινο δεν έχει ευθύνη. Το Εφετείο είχε άλλη άποψη, λέγοντας τα εξής (σ. 483-σ. 484): «Η υπόθεση αυτή είναι σημαντική ως προς τα καθήκοντα των οδηγών σε διασταυρώσεις δρόμων που ρυθμίζονται με φώτα τροχαίας. Είναι ξεκαθαρισμένο όμως ότι κάθε άλλο παρά έθεσε οποιαδήποτε αρχή που θα ήταν δυνατό να αναχθεί σε κανόνα δικαίου που θα διείπε όλες τις περιπτώσεις ανεξάρτητα από τα ιδιαίτερα περιστατικά τους. Αντίθετα, τονίστηκε ότι όσο κι αν ο οδηγός που προχωρούσε στη διασταύρωση με πράσινο φως είχε δικαίωμα να υποθέσει ότι οχήματα που πλησίαζαν τη διασταύρωση από διαφορετική κατεύθυνση θα συμμορφώνονταν με τους κανονισμούς, έτσι που να μη ήταν υποχρεωμένος να μεριμνήσει για την περίπτωση που κάποιο όχημα δεν θα σταματούσε στο κόκκινο φως, είχε καθήκον να πάρει όλα τα εύλογα μέτρα για να αποφύγει σύγκρουση με αυτοκίνητο που είχε έγκαιρα δει ότι θα έμπαινε στη διασταύρωση κατά παράβαση των κανονισμών.» Η προσέγγιση αυτή είναι διαχρονική. Στην υπόθεση Varnakides v. Papamichael a.o.
(1970)1 C.L.R. 367 και πάλι απεδόθη ευθύνη στον οδηγό που είχε προτεραιότητα, ανάλογη δε προσέγγιση υπήρξε και στην Panayides, as natural gurdian of Andreas Panayides Petrou v. Kyriacou
(1969)1 C.L.R. 167. Η προσέγγιση αυτή συναρτάται προς τη θεμελιακή έννοια της αμέλειας ως πάντοτε θέμα γεγονότων και όχι κανόνος, ώστε και η σημασία των σημάτων τροχαίας να ανάγεται και να σταθμίζεται στο συνολικό πλαίσιο του καθορισμού των υποχρεώσεων επιμέλειας των χρηστών του δρόμου.» Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΕ1 Ο ΜΕ1 μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Η αξιοπιστία του, παρά της ικανής αντεξέτασης της οποίας έτυχε, δεν κλονίστηκε σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του. Οι ουσιαστικοί ισχυρισμοί του ήταν σαφείς και τούτοι, ενισχύονται σε μεγάλο βαθμό από τη λοιπή ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεκτή μαρτυρία ως τούτη θα διαφανεί κατωτέρω. Εν πάση περιπτώσει, η εκδοχή του είναι και η μόνη που υποστηρίχθηκε από σαφή μαρτυρία. Γενικά, ο ΜΕ1, ήταν σταθερός στις θέσεις τις οποίες προέβαλλε και, σε αρκετά σημεία της μαρτυρίας του, αρκούντως παραστατικός σε βαθμό που το Δικαστήριο κατάφερε να σχηματίσει εικόνα των όσων έλαβαν χώρα εκείνη την ημέρα και ειδικότερα αναφορικά με τις συνθήκες υπό τις οποίες επεσυνέβη το ατύχημα. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι στο Δικαστήριο σε σχέση με το πώς επεσυνέβη το ατύχημα είπε την αλήθεια. Οι δε αντιφάσεις, οι οποίες όντως παρατηρούνται μεταξύ της μαρτυρίας του και της μαρτυρίας των λοιπών μαρτύρων του ενάγοντος, είναι ευκόλως που χαρακτηρίζονται ως επουσιώδεις, μιας και αφορούν σε μη ουσιαστικά, για την επίλυση των επίδικων διαφορών, ζητήματα. Είναι δε τέτοιας μορφής, που επιβεβαιώνουν την απουσία προσυνεννόηση μεταξύ των μαρτύρων του ενάγοντα. Δεν μπορώ, ωστόσο, να αποδεχτώ τη θέση του ότι ο ΜΥ1 ήταν προκατειλημμένος κατά τη διερεύνηση του ατυχήματος, και τούτο γιατί, η όποια ενέργεια αποδίδεται από το ΜΕ1 σ' αυτόν, δεν οδηγεί, μονοδρομικά, σε κρίση προκατάληψης, πόσο μάλλον όταν, εν τέλει, αφενός λήφθηκε κατάθεση από το ΜΕ3 και αφετέρου η θέση περί γνωριμίας του ΜΥ1 με τον ΜΥ2, προ του ατυχήματος, παρέμεινε (εν απουσία θετικής προς τούτο μαρτυρίας) στη σφαίρα της θεωρίας. Κατά συνέπεια, την ουσιώδη για την κρίση των επίδικων ζητημάτων (συνθήκες ατυχήματος και προκληθείσα ζημιά στο όχημα), μαρτυρία του ΜΕ1, την αποδέχομαι. ΜΕ2 - Ενάγοντας Και ο ενάγοντας μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Και αυτός ο μάρτυρας προώθησε σαφείς ισχυρισμούς και η αξιοπιστία του σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του δεν κλονίστηκε. Ενδεικτικό της σοβαρότητας του ενάγοντα, αλλά και της προσήλωσης του στην αλήθεια, είναι και το γεγονός ότι ουδέποτε προσπάθησε, μέσω υποκειμενικών αναφορών του, να επωμίσει ευθύνη σε κάποιο για το ατύχημα. Οι όποιες σχετικές αναφορές του, έγιναν στη βάση των όσων ο ΜΕ1 του ανέφερε. Στην ουσία, η μαρτυρία του ενάγοντα δεν αμφισβητήθηκε. Βρέθηκε απλά αντιμέτωπος με κάποιες γενικές υποβολές, οι οποίες, ως θα διαφανεί κατωτέρω, παρέμειναν μετέωρες, μιας και καμία υποστηρικτική γι' αυτές μαρτυρία προσκομίστηκε, με αποτέλεσμα και οι ουσιαστικοί ισχυρισμοί του ενάγοντα να μην έχουν απέναντι τους όποια συγκρουόμενη με αυτούς μαρτυρία. Ενδεικτικά σημειώνω τη θέση του, η οποία ουδέποτε αμφισβητήθηκε, ότι δεν συγκατατέθηκε ούτε και απαίτησε όπως η ασφαλιστική εταιρεία που παρείχε κάλυψη στο όχημα να αποζημιώσει τον οδηγό και ιδιοκτήτη της μοτοσικλέτας, αλλά και ότι, συνεπεία των αντιθέτων προς την πρόθεση του ενεργειών της ρηθείσας ασφαλιστικής εταιρείας, προχώρησε στον τερματισμό της μεταξύ τους συμβατικής σχέσης. Το δε γεγονός ότι η υπό συζήτηση ασφαλιστική εταιρεία επέλεξε να αποζημιώσει τον οδηγό και τον ιδιοκτήτη της μοτοσικλέτας, ουδόλως αποτελεί λόγο για να μην γίνει δεκτή η μαρτυρία του ενάγοντα ή και του ΜΕ1 (με την αξιολόγηση της οποίας ασχολήθηκα προηγουμένως), εν απουσία του υποβάθρου επί του οποίου λήφθηκε η ρηθείσα απόφαση της ασφαλιστικής εταιρείας, αλλά και με γνώμονα την αναγραφόμενη επί των τεκμηρίων Χ(
  1. i)και X(
  2. ii)μη ανάληψη ευθύνης για το ατύχημα.. Επίσης, και του ενάγοντα η μαρτυρία ενισχύεται σε μεγάλο βαθμό από τη λοιπή ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεκτή μαρτυρία. Επί του προκειμένου, απλά σημειώνω ότι οι ουσιαστικοί ισχυρισμοί του που σχετίζονται με τον ΜΕ1, συνάδουν, στην ουσία με τη μαρτυρία του τελευταίου, και ως θα διαφανεί κατωτέρω, το ίδιο συμβαίνει και σε σχέση με τους ΜΕ3 και ΜΕ4. Κατά συνέπεια, τη, σχετική με τα υπό αμφισβήτηση επίδικα ζητήματα, μαρτυρία του την αποδέχομαι. ΜΕ3 Ο μάρτυρας αυτός μου έκανε εξαιρετική εντύπωση ως μάρτυρας και δεν έχω απολύτως καμία αμφιβολία ότι στο Δικαστήριο είπε όλη την αλήθεια σε σχέση με τα όσα ήλθαν στην αντίληψη του για το επίδικο ατύχημα. Οι θέσεις του ήταν σαφείς και η προσπάθεια του να περιοριστεί στην προώθηση αληθών και μόνο ισχυρισμών έκδηλα ορατή. Σημειώνω, επί του προκειμένου, τη μη ουσιαστική αμφισβήτηση της μαρτυρίας του από πλευράς του συνηγόρου της εναγόμενης. Ενδεικτικές της ρηθείσας μη αμφισβήτησης, είναι και οι σχετικές με τη μαρτυρία του αναφορές στην γραπτή του αγόρευση, που απλά θέλουν τη μαρτυρία του να μην είναι βοηθητική για την επίλυση των επιδίκων ζητημάτων και όχι αναξιόπιστη, όπως προβάλλεται για του λοιπούς μάρτυρες του ενάγοντα. Σημειώνεται επίσης ότι, ενώ κατά το στάδιο της αντεξέτασης του ΜΕ1 αφέθηκε από το συνήγορο της εναγόμενης να νοηθεί ότι ο ΜΕ3 παρουσιάστηκε ως αυτόπτης μάρτυρας με μόνο σκοπό να βοηθήσει τον πρώτο με τον οποίο γνωρίζονταν, κατά τη δια ζώσης μαρτυρία του ΜΕ3 τίποτε σχετικό δεν αναφέρθηκε σ' αυτόν. Δεν παραγνωρίζω ότι η μαρτυρία του ΜΕ3 συγκρινόμενη με αυτή του ΜΕ1 παρουσιάζει κάποιες αντιφάσεις, όπως, π.χ. αναφορικά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ο πρώτος παρέδωσε τα προσωπικά του στοιχεία στο δεύτερο. Ωστόσο, οι αντιφάσεις αυτές, αφορούν, αφενός, μη ουσιώδη, για την επίλυση των επίδικων ζητημάτων, θέματα, επί γεγονότων που έλαβαν χρόνο πολλά χρόνια πριν και αφετέρου, ενισχύουν, ως ανωτέρω σημείωσα σχετικά, τη θέση ότι δεν υπήρχε μεταξύ των μαρτύρων του ενάγοντα οποιαδήποτε προ-συνεννόηση για το τι θα κατέθεταν ενώπιον του Δικαστηρίου. Υπενθυμίζω στο σημείο αυτό ότι οι εκδοχές των διαδίκων είναι εκ διαμέτρου αντίθετες, υπό την έννοια ότι η εναγόμενη προβάλλει τη θέση ότι η σύγκρουση των ενεχόμενων οχημάτων επεσυνέβη καθόν χρόνο στην πορεία αμφοτέρων το φως ήταν πράσινο στρογγυλό. Από την άλλη, ο ενάγοντας, μέσω του ΜΕ1 και ΜΕ3, προβάλλει τη θέση ότι η σύγκρουση των ενεχόμενων οχημάτων έλαβε χώρα καθόν χρόνο τα φώτα στην πορεία αμφοτέρων ήταν κόκκινα. Το χάσμα μεταξύ των δύο εκδοχών είναι εμφανές και παρά το γεγονός αυτό, η θέση του ΜΕ3 που θέλει το κόκκινο φως στην πορεία του να ανάβει πριν ο ίδιος ακινητοποιήσει το όχημά του και την ταχύτητά του τη δεδομένη στιγμή να είναι πολύ χαμηλή και, τέλος, τη σύγκρουση να λαμβάνει χώρα τι στιγμή που ακινητοποιεί το όχημά του στο αλτ της πορείας του, δεν αμφισβητήθηκε. Στη βάση των ανωτέρω, τη σχετική, για την επίλυση των διαφορών των μερών, μαρτυρία του, την αποδέχομαι ΜΕ4 Και ο ΜΕ4 μου έκανε πολύ καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Ούτε του μάρτυρα αυτού κλονίστηκε καθ' οιονδήποτε τρόπο η αξιοπιστία του. Ήταν σαφής στους ισχυρισμούς που προώθησε και αρκούντως επεξηγηματικός αναφορικά με το λόγο που, και τις συνθήκες υπό των οποίων, καταγράφηκε επί των τεκμηρίων 1 και 2 ο αριθμός εγγραφής του οχήματος. Σημειώνεται επίσης ότι η υποβολή που τέθηκε στο μάρτυρα περί του ότι αμφότερα τα τεκμήρια 1 και 2 αφορούν σε ζημιές οχήματος άλλου από το επίδικο όχημα παρέμεινε μετέωρη μιας και καμία υποστηρικτική, της υποβολής τούτης, μαρτυρία προσκομίστηκε. Εν πάση περιπτώσει, και ο μάρτυρας αυτός, με σαφείς θέσεις, αμεσότητα και ικανοποιητικές εξηγήσεις έπεισε το Δικαστήριο ότι είπε την αλήθεια. Και αυτού του μάρτυρα η μαρτυρία ενισχύεται από τη λοιπή, ενώπιον του Δικαστηρίου αποδεκτή μαρτυρία, όπως π.χ. η αναφορά του ως προς το χρόνο που το όχημα του παραδόθηκε για επιδιόρθωση, αλλά και ως προς το ποιος κατέβαλε τα χρήματα για την επιδιόρθωση του, που συμβαδίζει με τη σχετική μαρτυρία των ΜΕ1 και ενάγοντα. Τη σχετική με τα υπό αμφισβήτηση επίδικα ζητήματα μαρτυρία του ΜΕ4, την αποδέχομαι. ΜΥ1 Ο ΜΥ1, δεν βοήθησε κατά τη γνώμη μου την εναγόμενη που τον κάλεσε ως μάρτυρα. Αν και στα αρχικά στάδια της μαρτυρίας του προώθησε εν μέρει σαφείς ισχυρισμούς που ήθελαν το ΜΕ1, στη σκηνή του δυστυχήματος, να ισχυρίζεται ότι επιχείρησε τη στροφή δεξιά όταν το φως στην πορεία του ήταν πράσινο βέλος προτεραιότητας, εντούτοις, οι μετέπειτα σχετικές αναφορές του θέτουν εκ βάθρων τους αρχικούς του αυτούς ισχυρισμούς. Περιορίζομαι, απλά, να υπενθυμίσω, δια αναφοράς και μόνο, τις πιο πάνω, αυτουσίως παρατεθείσες, θέσεις του που θέλουν τον ίδιο να αδυνατεί να εξηγήσει (λόγω απώλειας μνήμης) τους λόγους που κατηγορήθηκε ο ΜΕ1 για αμελή οδήγηση, αλλά και γενικότερα τους λόγους που η πρώτη παράγραφος της καταγραφής 9 του τεκμηρίου 3, εμπεριέχει συγκεκριμένους ισχυρισμούς, οι οποίοι αποτέλεσαν και τη μόνη βάση για την αρχική τοποθέτηση του. Επίσης, υπενθυμίζω ότι η θέση του που ήθελε την πρώτη παράγραφο της καταγραφής 9 του τεκμηρίου 3 να αποτελεί αυτούσια μεταφορά δικής του καταχώρησης στο Βιβλίο Συμβάντων Τροχαίας, τέθηκε από τον ίδιο υπό αμφισβήτηση δια της αναφοράς του ότι δεν έλεγξε τη συγκεκριμένη καταχώρηση προ της δια ζώσης μαρτυρίας του και ότι δεν ήταν σε θέση να επιβεβαιώσει την ορθότητα του υπό συζήτηση αρχικού ισχυρισμού του. Τέλος, και τούτο προς επίρρωση των ανωτέρω, σημειώνω ότι κατά το στάδιο της αντεξέτασής του δήλωσε ότι δεν ενθυμείτο αν η επίδικη συμβολή ελεγχόταν, τότε, από φώτα τροχαίας με βέλος προτεραιότητας, ούτε και ποια ήταν η ακριβής καταγραφή του στο βιβλίο συμβάντων τροχαίας, ρίχνοντας, έτσι, εντελώς, εκ βάθρων την όποια αναφορά του ως προς τις συνθήκες υπό τις οποίες επεσυνέβη το επίδικο ατύχημα. ΜΥ2 Ο ΜΥ2 γενικά μου έκανε καλή εντύπωση ως μάρτυρας. Ωστόσο, με τη μαρτυρία του δεν βοήθησε το Δικαστήριο για να επιλύσει τις ενώπιον του επίδικες διαφορές. Τίποτε σχετικό με τις συνθήκες υπό τις οποίες επεσυνέβη το ατύχημα ανέφερε, ούτε, αναφορικά με το είδος και/ή ύψος των ζημιών που υπέστη το όχημα του ενάγοντα. Στη δε αναφορά του ότι ο ΜΥ1, στη σκηνή του δυστυχήματος, του ανέφερε ότι ευθύνη για το ατύχημα φέρει ο ΜΕ1, δεν είναι δυνατό να προσδοθεί οποιαδήποτε σημασία. Και τούτο γιατί, είναι ανεπίτρεπτο για τον αστυνομικό που εξετάζει το δυστύχημα να τοποθετείται ενώπιον του Δικαστηρίου ως προς το ποιος ευθύνεται για το ατύχημα (βλ. Χρυσοστόμου ν. Cameron
(2010)1AAΔ σελ. 1992). Πόσο μάλλον που στην προκείμενη περίπτωση η κατ' ισχυρισμό τοποθέτησή του μεταφέρεται από τρίτο πρόσωπο, τη στιγμή που ο ίδιος (ο ΜΥ1), κατά τη μαρτυρία του, δεν ήταν σε θέση να τοποθετηθεί επί τούτου θετικά Κατά τα λοιπά, τις θέσεις του ΜΥ2 ότι δεν γνώριζε το ΜΥ1 πριν το δυστύχημα και ότι δεν είχε τηλεφωνική συνομιλία μαζί του στα πλαίσια της οποίας ο τελευταίος να επέδειξε πρόθεση να μεροληπτήσει υπέρ του, τις αποδέχομαι. Τελικά Ευρήματα Πέραν των αρχικών ευρημάτων του Δικαστηρίου, τα οποία προέκυψαν από την αναντίλεκτη και/ή κοινώς αποδεκτή μαρτυρία, στη βάση, πλέον, της πιο πάνω αξιολόγησης της αμφισβητούμενης μαρτυρίας, προβαίνω και στα επιπρόσθετα πιο κάτω ευρήματα. Οι συνθήκες υπό τις οποίες επεσυνέβη το επίδικο ατύχημα είναι οι ακόλουθες: Ο ΜΕ1 οδηγούσε το όχημα στη δεξιότερη, σύμφωνα με την πορεία του, λωρίδα κυκλοφορίας της Λεωφόρου ΧΧΧΧΧ, με κατεύθυνση από Πανεπιστήμιο Κύπρου προς Λευκωσία. Παρά τα φώτα τροχαίας που ελέγχουν τη συμβολή της εν λόγω Λεωφόρου με τη Λεωφόρο ΧΧΧΧΧ, εισήλθε στη συμβολή καθ' ον χρόνο το φως στην πορεία του ήταν πράσινο στρογγυλό. Μπροστά του υπήρχε άλλο όχημα, το οποίο επίσης εισήλθε στη συμβολή. Και τα δύο οχήματα ακινητοποιήθηκαν εντός της συμβολής και οι οδηγοί τους ανέμεναν να τους δοθεί η ευκαιρία να κατευθυνθούν δεξιά προς Λεωφόρο ΧΧΧΧΧ. Όταν το φως στην πορεία τους από πράσινο μετετράπη σε πορτοκαλί, τα εξ αντιθέτου κινούμενα οχήματα σταμάτησαν στο αλτ της πορείας τους και το προπορευόμενο του ΜΕ1 όχημα κινήθηκε δεξιόστροφα, εξήλθε της συμβολής, και εισήλθε στη Λεωφόρο ΧΧΧΧΧ. Στο μεταξύ, το φως στην πορεία του ΜΕ1 μετετράπη σε κόκκινο και τα ορατά σ' αυτόν εξ αντιθέτου κινούμενα οχήματα ήταν ακόμα σταματημένα στο αλτ της πορείας τους. Με σκοπό να ελευθερώσει τη συμβολή από την παρουσία του, αλλά και να κατευθυνθεί προς τη Λεωφόρο ΧΧΧΧΧ, ως η πρόθεσή του, ο ΜΕ1 οδήγησε δεξιόστροφα το όχημά του. Κατά το επιχείρημά του αυτό, δέχθηκε κτύπημα από τη μοτοσικλέτα, την οποία ο οδηγός της, προσπερνώντας, προφανώς, τα ακινητοποιημένα, σύμφωνα με την πορεία του, οχήματα, οδήγησε εντός της συμβολής, σε χρόνο που το φως στην πορεία του ήταν κόκκινο. Το όχημα, προ του ατυχήματος, δεν είχε οποιεσδήποτε ζημιές. Συνεπεία του ατυχήματος υπέστη υλικές ζημιές, οι οποίες επιδιορθώθηκαν από το συνεργείο που διατηρούσε ο ΜΕ4 μέσω της Chipsaway, το κόστος επιδιόρθωσης των οποίων ανήλθε στις €2.077,59, ως τα τεκμήρια 1 και 2 αναγράφουν. Για την επιδιόρθωση των ζημιών πλήρωσε ο ενάγοντας. Σημειώνεται στο σημείο αυτό ότι, στο τεκμήριο 3 (πλην του συμμετρικού σχεδιαγράμματος που φαίνεται να ετοίμασε ο ΜΥ1[1]) δεν μπορεί να προσδοθεί οποιαδήποτε σημασία μιας και αφορά σε έγγραφο που συντάχθηκε από πρόσωπο που δεν κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου και οι όποιες σχετικές με αυτό αναφορές του ΜΥ1, ως σημειώθηκε και ανωτέρω, δεν επιβεβαιώνονται ούτε από τον ίδιο το μάρτυρα. Υπενθυμίζω, επί του προκειμένου, ότι, η κατάθεση του εν λόγω τεκμηρίου έγινε για τον περιορισμένο και μόνο σκοπό ότι αναγνωρίστηκε από το ΜΥ1 ως έγγραφο που συνέταξε τρίτο πρόσωπο και όχι για την αλήθεια του περιεχομένου του. Υπαγωγή ευρημάτων που περιβάλλουν την υπό εξέταση αγωγή στο σχετικό με αυτά νομικό πλαίσιο Στη βάση όλων των πιο πάνω ευρημάτων μου και με γνώμονα το νομικό πλαίσιο που τα περιβάλλει, κρίνω ότι αποκλειστική ευθύνη για το ατύχημα φέρει ο οδηγός της μοτοσικλέτας. Η ενέργειά του να προσπεράσει ακινητοποιημένα στο αλτ της πορείας του οχήματα και να εισέλθει στη συμβολή καθ' ον χρόνο το φως που ελέγχει την πορεία του ήταν κόκκινο, αποτέλεσε τη μόνη γενεσιουργό αίτια του ατυχήματος. Η οδική αυτή συμπεριφορά του οδηγού της μοτοσυκλέτας δεν μπορεί να θεωρηθεί ως προβλεπτή ενέργεια προς την οποία θα έπρεπε ο ΜΕ1 να στρέψει την προσοχή του προτού επιχειρήσει δεξιόστροφη πορεία προς Λεωφόρο ΧΧΧΧΧ. Η ενέργεια του ΜΕ1 να αναμένει εντός της συμβολής, στην οποία εισήλθε καθ' ον χρόνο το φως στην πορεία του ήταν πράσινο μέχρι και την ακινητοποίηση των εξ αντιθέτου του κινούμενων οχημάτων και μόνο όταν τούτα ακινητοποιήθηκαν, έστω και αν στο μεταξύ το φως στην πορεία του μετετράπη σε κόκκινο, να επιχειρήσει τη δεξιόστροφη κίνησή του, κρίνεται η πλέον λογική και αναμενόμενη από ένα μέσο συνετό οδηγό, υπό ίδιες περιστάσεις, ενέργεια. Καμία μαρτυρία δεν προσκομίστηκε που να θέλει την οδική συμπεριφορά του οδηγού της μοτοσικλέτας να είναι ορατή προς το ΜΕ1 ή να διενεργείται υπό τέτοιες συνθήκες που αναμενόμενο θα ήταν για τον τελευταίο να αντιληφθεί τη πρόθεση του να οδηγήσει τη μοτοσυκλέτα εντός της συμβολής ενώ το φως στη πορεία του ήταν κόκκινο, ώστε, λογικό και αναμενόμενο να ήταν να ενεργήσει με τρόπο διαφορετικό από αυτό που ενήργησε. Αν και το συμμετρικό σχεδιάγραμμα της σκηνής (μέρος του Τεκμηρίου 3) φαίνεται να ετοιμάστηκε από τον ΜΥ1, το περιεχόμενό του δεν κρίνεται βοηθητικό για απόφανση ως προς την απόσταση που διένυσε η μοτοσυκλέτα καθ' ον χρόνο ήταν ή με τη δέουσα προσοχή θα ήταν ορατή στο ΜΕ1, ώστε ο παράγοντας αυτός να συνυπολογιζόταν στα πλαίσια της διεργασίας του Δικαστηρίου για το κατά πόσο ο τελευταίος υπέχει ή όχι συντρέχουσας αμέλειας. Και τούτο γιατί, ως σημειώθηκε ανωτέρω υπό μορφή υποσημείωσης, καμία επιβεβαιωτική ή έστω επεξηγηματική του περιεχομένου του μαρτυρία προσκομίστηκε, με αποτέλεσμα το περιεχόμενό του να αποτελεί ακροσφαλές υπόβαθρο για την εξαγωγή ασφαλών ευρημάτων ή συμπερασμάτων επί των επιδίκων γεγονότων. Δεν θεωρώ άσχετη με τις μόλις πιο πάνω αναφορές μου τη μη ενασχόληση των συνηγόρων των μερών στα πλαίσια των αγορεύσεών τους με το περιεχόμενο του σχεδιαγράμματος της σκηνής. Είναι γι' αυτούς τους λόγους που κρίνω ότι η μόνη γενεσιουργός αιτία του ατυχήματος ήταν η οδική συμπεριφορά του οδηγού της μοτοσικλέτας. Παρεμφερώς σημειώνω ότι, η ενέργεια του ενάγοντα να στρέψει την αγωγή μόνο εναντίον της εναγόμενης και να μην αναζητήσει αποζημιώσεις εναντίον του ΜΕ1 (στην περίπτωση που ενδεχομένως θα επωμιζόταν σ' αυτόν συντρέχουσα αμέλεια), δεν αποτελεί εμπόδιο για τον ίδιο για να τύχει πλήρους αποζημίωσης από την εναγόμενη, μιας και, σε μια τέτοια περίπτωση, η εναγόμενη (δια νόμου ως ασφαλιστική εταιρεία που παρείχε κάλυψη στον οδηγό της μοτοσυκλέτας), και ο ΜΕ1 θα αποτελούσαν συναδικοπραγούντες (Joint Tortfeasors) του αστικού αδικήματος της αμέλειας έναντι του ενάγοντα και επομένως θα επείχαν, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα ευθύνη για τις ζημιές που προκλήθηκαν στο όχημα (βλ. Πολ. Εφ. 127/2009 μεταξύ Μάριος Βατή ν. Χρυστάλα Αυξεντίου κ.α., ημερ. Απόφασης 10.1.2014). Επίσης, παρεμφερώς και πάλι, υποδεικνύω ότι, παρά το γεγονός ότι το Δικαστήριο επέτρεψε την έκδοση Ειδοποίησης Προσεπίκλησης Τριτοδιαδίκου εναντίον του ΜΕ1, εντούτοις, σύμφωνα με το περιεχόμενο του φακέλου της αγωγής, ποτέ δεν επιδόθηκε τούτη και ως αποτέλεσμα ποτέ δεν ενεργοποιήθηκε η σχετική διαδικασία. Κατά συνέπεια, κρίνω ότι η παρούσα αγωγή επιτυγχάνει και ως εκ τούτου εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον της εναγόμενης για το ποσό €2.077,59, με νόμιμο τόκο επί του εν λόγω ποσού από 11.11.2011 και δη την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής (καμία εξήγηση δεν δόθηκε που να δικαιολογεί την τριαντάμηνη καθυστέρηση στην καταχώρηση της αγωγής), μέχρι εξοφλήσεως. Ως προς τα έξοδα, δεν έχω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω του κανόνα που θέλει τούτα να ακολουθούν το αποτέλεσμα της διαδικασίας και κατά συνέπεια τούτα επιδικάζονται υπέρ του ενάγοντα και εναντίον της εναγόμενης, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ..................................... Δ. Θεοδώρου, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Μ.Α.Σ. [1] Για το περιεχόμενο του οποίου καμία αναφορά δεν έγινε από τον ΜΥ1 ή έστω από άλλο μάρτυρα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.