← Κύπρος

ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. CHRYSOSTOMOS MARANGOS BAKERIES LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 4698/2015, 24/10/2018

ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. CHRYSOSTOMOS MARANGOS BAKERIES LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 4698/2015, 24/10/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A565 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4698/2015 Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Ενάγοντες -και-

  1. CHRYSOSTOMOS MARANGOS BAKERIES LTD
  2. XXXX XXXX Μαραγκός (Α.Τ. XX5594)
  3. XXXX Μαραγκού άλλως XXXX XXXXX Κουρουκλάρη (Α.Τ.XX2317)
  4. XXXX (XXXX) Μαραγκός (Α.Τ. XX8174) Εναγόμενοι Ημερομηνία: 24 Οκτωβρίου,
  5. Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κα Κοζάκου. Για τους Καθ' ων η Αίτηση: κ. Χατζησέργης. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η Απαίτηση Με την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή, η Ενάγουσα Τράπεζα επιδιώκει την έκδοση απόφασης εναντίον της Εναγόμενης 1 (ως πρωτοφειλέτιδας) και των Εναγομένων 2, 3 και 4 (ως εγγυητών και/ή ενυπόθηκων οφειλετών) αναφορικά με τραπεζική διευκόλυνση που παραχώρησε στην Εναγόμενη 1 για το ποσό των 92.061,32, πλέον τόκο, καθώς επίσης και κεφαλαιοποίηση των τόκων δύο φορές το χρόνο. Επιζητεί επίσης την έκδοση διαταγμάτων εκποίησης συνολικά 13 ενυπόθηκων ακινήτων, αλλά και την έκδοση δηλωτικών αποφάσεων σε σχέση με ομόλογα επιβάρυνσης επί της περιουσίας της Εναγόμενης
  6. Αίτηση για Απόφαση Στις 9.12.2015, η Ενάγουσα καταχώρισε αίτηση για έκδοση απόφασης εναντίον των Εναγομένων λόγω μη καταχώρησης Υπεράσπισης, η οποία αίτηση αποσύρθηκε στις 8.4.2016 με έξοδα υπέρ της Ενάγουσας εκ ποσού €215-, πλέον Φ.Π.Α., πλέον €11,00 έξοδα επίδοσης, μιας και, κατ' εκείνη την ημέρα (8.4.2016), οι Εναγόμενοι καταχώρησαν την Υπεράσπισή τους. Η Κυρίως Αίτηση Την ίδια ημέρα (8.4.2016), η Ενάγουσα καταχώρησε δια κλήσεως αίτηση εναντίον των Εναγομένων 2, 3 και 4, αλλά και δύο άλλων φυσικών προσώπων (της θυγατέρας των Εναγομένων 2 και 3 και της συζύγου του Εναγόμενου 4 - μη διαδίκων στην αγωγή), προβαίνοντας μονομερώς, σε ανάλογη τροποποίηση του τίτλου, ώστε, ως Καθ' ων η Αίτηση 1, 2, και 3 να παρουσιάζονται και οι Εναγόμενοι 2, 3 και 4 (αντίστοιχα) και ως Καθ' ων η Αίτηση 4 και 5, τα δύο μη διάδικα πρόσωπα (στο εξής «η κυρίως αίτηση»). Με την κυρίως αίτησή, η Ενάγουσα επιδιώκει την έκδοση διαταγμάτων με τα οποία να ακυρώνονται και/ή να διαγράφονται μεταβιβάσεις ακίνητης ιδιοκτησίας οι οποίες έγιναν σε τρεις διαφορετικές ημερομηνίες (19.11.2014, 8.6.2015 και 11.9.2015) από τους Εναγόμενους 2 και 3 προς τη θυγατέρα τους, και από τον Εναγόμενο 4 προς τη σύζυγό του. Η κυρίως αίτηση εδράζεται, στην ουσία, επί των προνοιών του Περί Αποφυγής Δόλιων Μεταβιβάσεων (Ακύρωσης) Νόμου, Κεφ. 62, και επί των, σχετικών με ακυρώσεις μεταβιβάσεων περιουσίας, άρθρων του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, και δη, τα άρθρα 91Α και 91Γ. Την κυρίως αίτηση συνοδεύει ένορκη δήλωση του XXXX Αδάμου, ο οποίος δηλώνει υπάλληλος της Ενάγουσας εξουσιοδοτημένος από αυτή να προβεί στην ένορκη δήλωσή του και γνώστης των γεγονότων που περιβάλλουν την όλη διαδικασία. Ακολούθως, ισχυρίζεται ότι οι Εναγόμενοι 2, 3 και 4 εγγυήθηκαν τις τραπεζικές υποχρεώσεις της Εναγόμενης 1 είτε ως εγγυητές είτε ως ενυπόθηκοι οφειλέτες. Αναφέρει επίσης ότι, επειδή στις 7.4.2015 οι υποχρεώσεις της Εναγόμενης 1 παρουσίαζαν σοβαρές καθυστερήσεις, η Ενάγουσα τερμάτισε τη συμφωνία τραπεζικών διευκολύνσεων που συνομολόγησε με αυτή και ακολούθως καταχώρησε την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή, καθώς επίσης και 31 άλλες αγωγές, όλες σχετιζόμενες με απαιτήσεις της Ενάγουσας για τραπεζικές διευκολύνσεις που παρασχέθηκαν στην Εναγόμενη 1 ή σε άλλους εκ των λοιπών Εναγομένων. Προς τούτο, ως τεκμήριο 1, επισυνάπτει στην ένορκη δήλωσή του κατάλογο με τον αριθμό κάθε αγωγής που καταχωρήθηκε, την ημερομηνία καταχώρησής της, τα πρόσωπα εναντίον των οποίων στρέφεται, καθώς επίσης και το ποσό της αξίωσης της. Στη βάση δε του τεκμηρίου 1, ο ομνύοντας της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την κυρίως αίτηση, ισχυρίζεται ότι οι συνολικές αξιώσεις της Ενάγουσας ανέρχονται στο ποσό των €9.234.
  7. Επίσης αναφέρει ότι οι εναγόμενοι 2 και 3 ευθύνονται για όλες τις ρηθείσες αξιώσεις, ενώ ο Εναγόμενος 4 για το περιορισμένο ποσό των €370.000-. Ακολούθως, αναφερόμενος στις επίδικες μεταβιβάσεις, σημειώνει τις ημερομηνίες που τούτες έλαβαν χώρα, καθώς επίσης και τη συνολική αξία των μεταβιβασθέντων ακινήτων, η οποία ανέρχεται στα €1.337.
  8. Αναφέρει ακόμα ότι, περί τον Μάρτιο 2016 η Ενάγουσα ζήτησε από τους Εναγόμενους να παρουσιάσουν πιστοποιητικά έρευνας από το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας, αναφορικά με την ακίνητη περιουσία ενός εκάστου, πιστοποιητικά, τα οποία, ενώ αρχικά οι Εναγόμενοι αποδέχθηκαν να παρουσιάσουν, εν τέλει, για τους λόγους που αναφέρονται σε επιστολή που απέστειλαν μέσω των συνηγόρων τους στην Ενάγουσα (τεκμήριο 3 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την κυρίως αίτηση), αρνήθηκαν να το πράξουν. Συνεπεία της άρνησης αυτής των Εναγομένων, η Ενάγουσα αποτάθηκε στο Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας και απέκτησε, στις 7.4.2016, σχετικό πιστοποιητικό έρευνας. Από το περιεχόμενο του, η Ενάγουσα ενημερώθηκε για τις υπό αμφισβήτηση μεταβιβάσεις (το ρηθέν πιστοποιητικό επισυνάπτεται ως τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την κυρίως αίτηση). Είναι στη βάση αυτής της πληροφόρησης που λήφθηκε στις 7.4.2016 (μέσω του τεκμηρίου 2), που άμεσα, και δη την επομένη, η Ενάγουσα καταχώρησε την κυρίως αίτηση. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την κυρίως αίτηση, γίνεται και ειδική αναφορά, μέσω σχετικών πινάκων, ως προς τα ακίνητα, που έκαστος Εναγόμενος, μεταβίβασε προς τρίτο πρόσωπο και σημειώνεται, επίσης, ότι, στις 19.11.2014, όταν και έγιναν οι πρώτες υπό αμφισβήτηση μεταβιβάσεις, οι Εναγόμενοι 2, 3 και 4 γνώριζαν ότι οι υποχρεώσεις της Εναγόμενης 1 έναντι της Ενάγουσας, τις οποίες οι ίδιοι εγγυήθηκαν, δεν εξυπηρετούντο και ότι υπήρχαν συσσωρευμένες οφειλές εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ, ενώ στις 8.6.2015 και 11.9.2015, όταν και έγιναν οι λοιπές υπό αμφισβήτηση μεταβιβάσεις, είχαν ήδη αποσταλεί σ' αυτούς, τόσο οι προ τερματισμού επιστολές, όσο και οι επιστολές με τις οποίες τερματίστηκαν οι συμφωνίες των τραπεζικών διευκολύνσεων. Ως τεκμήρια 4 και 5, στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την κυρίως αίτηση, επισυνάπτονται δέσμες επιστολών προ τερματισμού και τερματισμού, αντίστοιχα. Στη βάση των πιο πάνω αιτιάσεων του, ο ομνύοντας της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την κυρίως αίτηση ισχυρίζεται ότι όλες οι επίδικες μεταβιβάσεις έγιναν σε συγγενικά πρόσωπα των Εναγομένων 2, 3 και 4, χωρίς οποιοδήποτε αντάλλαγμα και ο σκοπός τους ήταν να παρεμποδιστεί η Ενάγουσα στο να «εκτελέσει τις αποφάσεις που λήφθηκαν και που θα ληφθούν εναντίον τους». Επίσης, στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την κυρίως αίτηση, με παραπομπή σε συγκεκριμένο πίνακα (παράγραφος 15 της ενόρκου δηλώσεως), προωθείται ο ισχυρισμός ότι, στα πλαίσια δεκατριών από τις τριάντα δύο συνολικά αγωγές που καταχώρισε η Ενάγουσα εναντίον όλων ή κάποιων εκ των Εναγομένων, έχουν επιδικασθεί, στα πλαίσια ενδιάμεσων αιτήσεων, δικηγορικά έξοδα εναντίον των τελευταίων. Στη βάση δε του ισχυρισμού αυτού, αλλά και σχετικής νομικής συμβουλής που έλαβε από τους δικηγόρους της Ενάγουσας, ισχυρίζεται ότι η τελευταία, συνεπεία των επιδικασθέντων αυτών εξόδων, θεωρείται εξ αποφάσεως πιστωτής, με αποτέλεσμα να της παρέχεται το δικαίωμα να αποταθεί στο Δικαστήριο για τον παραμερισμό και/ή την ακύρωση των υπό συζήτηση μεταβιβάσεων. Τέλος, επικαλούμενος τις πρόνοιες του άρθρου 3

(2)του Κεφ. 62, ο ομνύοντας της ενόρκου δηλώσεως που συνοδεύει την κυρίως αίτηση ισχυρίζεται ότι ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που επιτάσσει η συγκεκριμένη νομοθεσία ώστε να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα με τα οποία να ακυρώνονται οι υπό συζήτηση μεταβιβάσεις ακινήτων. Μέχρι σήμερα, δεν καταχωρήθηκε ένσταση στην κυρίως αίτηση από πλευράς των Εναγομένων. Η Επίδικη Αίτηση Στις 8.4.2016, και δη την ημέρα που καταχωρήθηκε η κυρίως αίτηση, η Ενάγουσα καταχώρησε και μονομερή αίτηση (με ίδιο διαμορφωμένο τίτλο ως η κυρίως αίτηση), με την οποία επιζητούσε την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων εναντίον της θυγατέρας των Εναγομένων 2 και 3 και της συζύγου του Εναγομένου 4 (Καθ' ων η Αίτηση 4 και 5) που να τους απαγορεύουν να πωλήσουν και/ή με άλλο τρόπο αποξενώσουν, υποθηκεύσουν, δεσμεύσουν, ή επιβαρύνουν οποιαδήποτε από τα ακίνητα που μεταβιβάστηκαν σ' αυτούς μέχρι τη εκδίκαση της κυρίως αίτησης (στο εξής, η αίτηση αυτή θα αναφέρεται ως «η επίδικη αίτηση»). Η επίδικη αίτηση, στην ουσία βασίζεται στις πρόνοιες του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, και λόγω της αρρήκτου συνάφειας της με την κυρίως αίτηση, και στις πρόνοιες του Κεφ. 62 αλλά και των άρθρων 91Α και 91Γ του Κεφ.
  1. Τούτη συνοδεύει ένορκη δήλωση του XXXX Αδάμου με πανομοιότυπο περιεχόμενο ως η ένορκη δήλωση του που συνοδεύει την κυρίως αίτηση. Ουσιαστική διαφορά μεταξύ των δύο ενόρκων δηλώσεων, παρατηρείται στην επιπρόσθετη αναφορά στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την επίδικη αίτηση περί το ότι τα όσα καταγράφονται εκεί ικανοποιούν τις προϋποθέσεις για έκδοση των αιτούμενων προσωρινών διαταγμάτων, καθώς επίσης και ότι, αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη στα πλαίσια της κυρίως αίτησης. Στις 11.4.2016, και δη τρεις ημέρες μετά την καταχώρηση της επίδικης αίτησης, το παρόν Δικαστήριο (υπό διαφορετική σύνθεση) εξέδωσε μονομερώς τα αιτούμενα διατάγματα, τα οποία και όρισε επιστρεπτέα σε μεταγενέστερη ημερομηνία. Πορεία Αγωγής και Αιτήσεων Έκτοτε, τόσο η αγωγή, όσο και οι αιτήσεις αναβλήθηκαν, επανειλημμένως, στη βάση δηλώσεων αμφοτέρων των πλευρών περί εκκρεμούσας διαδικασίας συμβιβασμού, τόσο της παρούσας αγωγής, όσο και των λοιπών αγωγών που καταχωρήθηκαν εναντίον των Εναγομένων. Σε κάθε τέτοια αναβολή, το Δικαστήριο διέτασσε όπως τα μονομερώς εκδοθέντα διατάγματα παραμείνουν σε ισχύ μέχρι την επόμενη δικάσιμο. Η Ένσταση Στις 22.12.2016, οι Εναγόμενοι 2, 3 και 4, καθώς επίσης και η θυγατέρα των Εναγομένων 2 και 3 και η σύζυγος του Εναγομένου 4, καταχώρησαν Ειδοποίηση Περί Πρόθεσης Ένστασης (στο εξής «η Ένσταση»), στο κυρίως σώμα της οποίας ως λόγοι ένστασης αναφέρονται οι ακόλουθοι: «
  2. Η παρούσα αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή νομικά αβάσιμη και/ή καταχωρήθηκε κατά παράβαση των Διαδικαστικών Κανονισμών και της πρακτικής του Δικαστηρίου.
  3. Το παρόν Δικαστήριο είναι αναρμόδιο ή/και δεν έχει δικαιοδοσία να επιληφθεί της αιτήσεως.
  4. Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε κατά παράβαση του Κεφ. 62 και/ή της σχετικής νομολογίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου και/ή η αίτηση δεν καταχωρήθηκε νομότυπα ως πρωτογενής αίτηση και/ή δεν προωθήθηκε ως αυτοτελής διαδικασία και/ή δεν αποτελεί ορθό δικονομικό διάβημα και/ή ο τίτλος της αιτήσεως είναι εσφαλμένος.
  5. Η Αιτήτρια δεν έχει καταδείξει την ύπαρξη συζητήσιμης υπόθεσης ή ορατής πιθανότητας επιτυχίας και ως εκ τούτου δεν δικαιούνται στις αιτούμενες θεραπείες, εναντίον των Εναγομένων - Καθ' ων η αίτηση.
  6. Η Αιτήτρια δεν έχει αποδείξει ότι πληρούνται και οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου για την έκδοση του προσωρινού απαγορευτικού διατάγματος.
  7. Η Αιτήτρια δεν έχει καταδείξει ότι δε θα απονεμηθεί δικαιοσύνη σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα.
  8. Η χρήση της διαδικασίας γίνεται για αλλότριους σκοπούς και/ή σκοπό έχει την άσκηση υπέρμετρης πίεσης στους Καθ' ων η Αίτηση.
  9. Η αίτηση της Αιτήτριας για ακύρωση της μεταβίβασης των ακινήτων είναι ενοχλητική ή και αβάσιμη.
  10. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του περί Δόλιων Μεταβιβάσεων Νόμου, Κεφ. 62 για την ακύρωση της μεταβίβασης των επίδικων ακινήτων.
  11. Ούτε στην ενδιάμεση αίτηση, ούτε και στην κυρίως αίτηση συγκεκριμενοποιούνται ή/και αποδεικνύονται τα στοιχεία που συνιστούν δόλο και που θα επέτρεπαν την περαιτέρω εξέταση της παρούσας Αίτησης σύμφωνα με τη νομολογία.
  12. Η Αιτήτρια αποτυγχάνει δια της αιτήσεως της και της ενόρκου δηλώσεως που την συνοδεύει να στοιχειοθετήσει και/ή αποδείξει ότι δύναται να θεωρηθεί «πιστωτής» εν τη εννοία και υπό τους όρους του Κεφ. 62 ή εν τη εννοία του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
  14. Η μεταβίβαση των επίδικων ακινήτων σε καμία περίπτωση έγινε για δόλιους σκοπούς, αλλά αντιθέτως ως προκύπτει από την Ένορκη Δήλωση του κ. XXXXX Μαραγκού.
  15. Η αίτηση της Αιτήτριας είναι αόριστη και/ή γενική και ουδέν λόγο ή και επαρκείς λόγους αποκαλύπτει δια των οποίων να καταδεικνύεται ότι οι μεταβιβάσεις έγιναν δόλια και αποσκοπούσαν στην καταδολίευση των πιστωτών.
  16. Η Αιτήτρια δεν ήλθε με καθαρά χέρια ενώπιον του Δικαστηρίου ή/και απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα ή γεγονός που συνιστά και κακή πίστη και κατάχρηση διαδικασίας.
  17. Το Δικαστήριο δεν είχε και δεν έχει δικαιοδοσία ή/και εξουσία να εκδώσει το αιτούμενο Διάταγμα σύμφωνα με το νόμο και τη νομολογία.
  18. Το Δικαστήριο εξέδωσε το αιτούμενο Διάταγμα καθ' υπέρβαση εξουσίας ή/και ασκώντας δικαιοδοσία την οποία δεν κέκτηται σύμφωνα με το νόμο και τη νομολογία.
  19. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της απόρριψης της αίτησης και υπό τις περιστάσεις δεν είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα και/ή τα εκδοθέντα Διατάγματα πρέπει να ακυρωθούν.
  20. Τα αιτούμενα Διατάγματα βρίσκονται σε αντίθεση με το άρθρο 23 του Συντάγματος ή και το άρθρο 1 Πρωτοκόλλου 1 ΕΣΔΑ ή/και περιορίζουν το δικαίωμα στην ιδιοκτησία κατά τρόπο δυσανάλογο ή/και αυθαίρετο.»
  21. Δεν πληρούνται και/ή δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, για την έκδοση των αιτουμένων Διαταγμάτων, καθώς επίσης και οι προϋποθέσεις των άρθρων 2, 5, 9 και 10 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.
  23. Η Αιτήτρια δεν παρουσιάζει καμία μαρτυρία στην Αίτηση της, που να καταδεικνύει κανένα σοβαρό λόγο, για την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων, δεν παρουσιάζει καμία μαρτυρία που να καταδεικνύει ότι θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά, εάν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα.
  24. Η Αιτήτρια, απέτυχε να αποδείξει στο Δικαστήριο, ότι θα είναι δύσκολο και/ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εάν δεν εκδοθούν και/ή οριστικοποιηθούν τα αιτούμενα Διατάγματα και ότι θα υποστεί οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη ζημιά.
  25. Η Αιτήτρια, απέτυχε να αποδείξει προς το Σεβαστό Δικαστήριο, ότι υπάρχει σοβαρός και ορατός κίνδυνος αποξένωσης και/ή μεταβίβασης και/ή πώλησης και/ή διάθεσης και/ή δέσμευσης και/ή υποθήκευσης της αναφερόμενης ακίνητης ιδιοκτησίας, από τους Καθ' ων η Αίτηση αρ. 4 και 5 η οποία και δεσμεύτηκε.
  26. Η αξία της αναφερόμενης ακίνητης ιδιοκτησίας, η οποία και δεσμεύτηκε με την έκδοση των Διαταγμάτων, είναι δυσανάλογη με το αξιούμενο ποσό της Αγωγής.» Την ένσταση, συνοδεύει ένορκη δήλωση του Εναγόμενου 2, ο οποίος δηλώνει εξουσιοδοτημένος από τους λοιπούς Εναγόμενους, περιλαμβανομένης της θυγατέρας του και της συζύγου του Εναγομένου 4, για να προβεί στην ένορκη δήλωσή του. Σ' αυτή, στην ουσία επαναλαμβάνει πλην όμως με περισσότερη λεπτομέρεια και σχετική επιχειρηματολογία, στη βάση, μεταξύ άλλων, και νομικών συμβουλών που έλαβε από τους δικηγόρους των Εναγομένων, τους πιο πάνω αναφερόμενους λόγους ένστασης. Ως τεκμήριο 1, δε, επισυνάπτει, μεταξύ άλλων, και απόδειξη είσπραξης που εξέδωσαν οι δικηγόροι της Ενάγουσας για την πληρωμή από τους Εναγόμενους του ποσού των €266,85, και δη των επιδικασθέντων (στα πλαίσια της παρούσας αγωγής) εναντίον τους εξόδων και ισχυρίζεται ότι δεν οφείλονται, πλέον, οποιαδήποτε εξ αποφάσεως χρέη προς την Ενάγουσα στα πλαίσια της παρούσας αγωγής. Ακροαματική Διαδικασία Στις 11.9.2018, όταν και η επίδικη Αίτηση ήταν ορισμένη για ακρόαση, με δεδομένη τη δήλωση των συνηγόρων των μερών ότι οι προσπάθειες διευθέτησης των διαφορών των διαδίκων απέβησαν άκαρπες, αμφότεροι οι συνήγοροι παρέδωσαν στο Δικαστήριο γραπτές αγορεύσεις, υιοθετώντας, έκαστος, το περιεχόμενο της αγόρευσής του. Σημειώνεται επίσης ότι, κανένας εκ των ομνυόντων των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την επίδικη Αίτηση και την ένσταση, δεν αντεξετάστηκε, ούτε και καταχωρήθηκε συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Νομική Πτυχή Οι αρχές που διέπουν την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων τίθενται στο άρθρο 32 του Ν.14/60 και είναι οι ακόλουθες: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) η ύπαρξη πιθανότητας ότι ο διάδικος που ζητά το προσωρινό διάταγμα δικαιούται σε θεραπεία στην κυρίως διαδικασία ή ότι έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας και (γ) ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε κατοπινό στάδιο εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Παράλληλα, το Δικαστήριο, στο τελικό στάδιο, πρέπει πρόσθετα να σταθμίσει και το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα. Για σκοπούς ικανοποίησης της πρώτης προϋπόθεσης, της ύπαρξης δηλαδή σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, είναι αρκετό αν αποκαλύπτεται με βάση τα δικόγραφα συζητήσιμη υπόθεση. Όσον αφορά στη δεύτερη προϋπόθεση, αυτή δηλαδή της ύπαρξης πιθανότητας επιτυχίας, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί με βάση τη μαρτυρία που έχει προσαχθεί ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας του αιτούντος διαδίκου στην αγωγή. Η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/60 συναρτάται με τα συγκεκριμένα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Το ζήτημα δε της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων εξετάζεται μέσα στα πλαίσια της προϋπόθεσης αυτής. Όσο απομακρύνεται η πιθανότητα να συνιστά η θεραπεία των αποζημιώσεων επαρκή θεραπεία, τόσο ενισχύεται η πιθανότητα να πληρούται η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
  27. Αν η υπόθεση, ως εκ της φύσεώς της, δεν επιδέχεται τη θεραπεία των αποζημιώσεων, ή ο υπολογισμός των αποζημιώσεων θα είναι αδύνατος, τότε εύκολα μπορεί να ισχυριστεί κανείς ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μελλοντικό στάδιο εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Η δυσκολία όμως υπολογισμού των αποζημιώσεων, αυτή καθ' εαυτή, δεν οδηγεί κατ' ανάγκη στο συμπέρασμα ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο στο μέλλον να απονεμηθεί δικαιοσύνη. Ο σκοπός ενός παρεμπίπτοντος διατάγματος που εκδίδεται με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν.14/60, είναι βασικά η διατήρηση της κατάστασης πραγμάτων ως αυτή είχε κατά το χρόνο που προέκυψε η υπό εκδίκαση διαφορά ενόσω εκκρεμεί η εκδίκαση της αγωγής. Αναφορικά, τώρα, με το άρθρο 4 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, περιορίζομαι να επισημάνω πως οι πρόνοιες του ρυθμίζουν ειδικά τις περιπτώσεις που εκεί αναφέρονται. Δεν αφαιρούν τίποτα από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν.14/60 που προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων (Βλέπε Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 AAΔ 557, Αcropolo Shipping Co. Ltd v. Rossis
(1976)1 AAΔ σελ. 38, Νational Bank of Greece v. Matovia [1987] 1 AAΔ.303, Κ.Ο.Τ. ν. Θεωρή [1989] 1 ΑΑΔ(Ε) 152 και Α.Β.Ρ. Ηοldings Ltd v. Ανδρέα Κιταλίδη και άλλων [1994] 1 ΑΑΔ 694, Γρηγορίου & ΄Αλλων ν. Χριστοφόρου & άλλων [1995] 1 ΑΑΔ 248 και Demades Overseas Ltd v. Studio Ma.st Ltd [1996] 1 AAΔ.799, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη Χατζηβασίλη [1989] 1 (Ε) ΑΑΔ 152, Α. Κυτάλα ν. ΄Αννα Χρυσάνθου και ΄Αλλοι [1996]1 ΑΑΔ 253, Αντωνία Παναγίδου και άλλων ν. Μάριος Παναγίδου και άλλων
(2001)1(Α) ΑΑΔ 396, Phasarias (Automotive Center) Ltd v. Σκυροποιεία Λεωνικ. Λτδ
(2001)1(Β) ΑΑΔ 785, Χ. Κουνούνας ν. G. & A. Simons Ltd
(2002)1(Β) ΑΑΔ 1361, Larticon Vo. v. Dedergenta Development Ltd
(2004)1(Β) ΑΑΔ 1121. Στο στάδιο αυτό, το Δικαστήριο δεν εξετάζει την ουσία της κυρίως διαδικασίας, ούτε και είναι επιθυμητό να προσπαθήσει με βάση τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του να αποφασίσει τα διαφιλονικούμενα θέματα πάνω στα οποία τελικά θα κριθεί η κυρίως, ενώπιον του, διαδικασία. Αντικείμενο εξέτασης σε τέτοιες αιτήσεις, είναι μόνο το κατά πόσο πληρούνται ή όχι οι απαραίτητες, για την έκδοση του διατάγματος και/ή τη διατήρηση της ισχύος του, προϋποθέσεις και όχι η εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων αναφορικά με την ουσία του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Το μόνο αρμόδιο για εξαγωγή τέτοιων συμπερασμάτων σώμα, είναι το Δικαστήριο ενώπιον του οποίου θα εκδικασθεί η ουσία της υπόθεσης (Βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 CLR 663 και Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beogradska Banka DD
(1999)1(Α) AAΔ 225. Σημασίας, φυσικά, υπέχει και το κατά πόσο, στα πλαίσια της κυρίως διαδικασίας είναι δυνατόν να εξασφαλιστεί ως τελική θεραπεία, το διάταγμα που επιδιώκεται να εκδοθεί και/ή εκδόθηκε μονομερώς μέσω της αίτησης και/ή ανάλογο με αυτό διάταγμα. Ως ειδικότερα αναφέρθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο, η «παροχή ενδιάμεσης θεραπείας δεν είναι αυτοσκοπός αλλά μέτρο συνυφασμένο με την πιθανότητα εξασφάλισης ανάλογης θεραπείας κατά τη δίκη» (βλ. Ιωάννης Κυριάκου Όξινος κ.α. ν. Μαρία Ρόλη Λου
(2011)1Α.Α.Δ. 1060 και Constantinides v. Makriyiorghou
(1978)1 C.L.R 585, 592,594 και 595). Υπαγωγή γεγονότων που περιβάλλουν την επίδικη αίτηση στο πιο πάνω σχετικό με αυτήν νομικό πλαίσιο. Με δεδομένη την μη, μέχρι σήμερα, έκδοση απόφασης επί της ουσίας της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγής, αλλά και των άλλων 31 αγωγών στις οποίες γίνεται αναφορά από πλευράς της Ενάγουσας, η συμπερίληψη στη νομική βάση της κυρίως αίτησης των προνοιών των άρθρων 91Α ‑ 91Δ του Κεφ. 6, κρίνεται άσχετη με την κυρίως αίτηση, μιας και ως έχει νομολογηθεί (βλέπε Χριστοφόρου Χρίστος v. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Ακακίου
(2008)1 Α.Α.Δ 708), θεραπείες που εδράζονται επί των άρθρων 91Α και 91Γ του Κεφ. 6 θα πρέπει να επιζητούνται στα πλαίσια εκτελέσεως δικαστικής απόφασης δια ειδικής διαδικασίας γνωστής ως "οικονομική εξέταση" σύμφωνα με το Μέρος 8 και 9 του Κεφ. 6, στα οποία Μέρη προνοείται και ο τύπος της εν λόγω διαδικασίας, ο οποίος διαφέρει ουσιωδώς από αυτόν που ακολουθείται σε σχέση με επιζητούμενες θεραπείες στη βάση του Κεφ. 62. Επίσης, ως έχει υποδειχθεί, η επιδίκαση εξόδων στα πλαίσια ενδιάμεση αίτησης δεν θεωρείται ουσιαστική απόφαση για πληρωμή χρημάτων ώστε να καλύπτεται από τον σχετικό ορισμό του άρθρου 2 του Κεφ. 6 (βλ. Θεμιστοκλέους κ.α. ν. Σιαμμα
(2010)1 Α.Α.Δ. 2114). Κατά συνέπεια, για σκοπούς εξέτασης του λόγου ένστασης 11 που θέλει την Ενάγουσα να μην είναι πιστωτής και επομένως να μην δύναται να επιζητεί τις αιτούμενες με την κυρίως αίτηση της θεραπείες, ουσίας υπέχουν μόνο οι σχετικές με τον όρο πιστωτής πρόνοιες του Κεφ.
  1. Λόγω του περιορισμένου των προνοιών του Κεφ. 62, ευθύς αμέσως παραθέτω αυτουσίως τις πρόνοιες και των πέντε άρθρων του.
  2. Ο παρώv Νόμoς θα αvαφέρεται ως o περί Δόλιωv Μεταβιβάσεωv (Ακύρωση) Νόμoς.
  3. Στo Νόμo αυτό- "από δικαστική απόφαση χρέoς[1]" σημαίvει όχι μόvo χρέoς για τηv πληρωμή τoυ oπoίoυ έχει εκδoθεί απόφαση από αρμόδιo Δικαστήριo, αλλά επίσης κάθε χρέoς σε σχέση με τo oπoίo τo πρόσωπo πρoς τo oπoίo oφείλεται έχει δεόvτως απoδείξει τo δικαίωμα τoυ vα κατατάσσεται ως πιστωτής τoυ πρoσώπoυ από τo oπoίo oφείλεται τo χρέoς κατά τη διαvoμή της περιoυσίας τoυ αμέσως πιo πάvω αvαφερόμεvoυ πρoσώπoυ βάσει oπoιoυδήπoτε vόμoυ πoυ πρovoεί για τη διαvoμή της περιoυσίας πρoσώπωv πoυ πτώχευσαv ή αφερέγγυωv πρoσώπωv μεταξύ τωv πιστωτώv τoυς. "πιστωτές oφειλέτη" σημαίvει όχι μόvo τα πρόσωπα στα oπoία αυτός πράγματι oφείλει, αλλά επίσης κάθε επιτετραμμέvo επί της εκτέλεσης τωv δικαστικώv απoφάσεωv, και κάθε πρόσωπo πoυ εvεργεί στo όvoμα αυτoύ, o oπoίoς vόμιμα πρoβαίvει σε εκτέλεση oπoιασδήπoτε δικαστικής απόφασης πoυ εκδόθηκε εvαvτίov τoυ oφειλέτη, και επίσης κάθε πρόσωπo (αv υπάρχει) στo oπoίo η περιoυσία τoυ oφειλέτη ή τo δικαίωμα vα πωλήσει και διαθέσει αυτή, περιέρχεται, είτε με πράξη τoυ ιδίoυ είτε με εφαρμoγή vόμoυ για τo κoιvό όφελoς όλωv τωv πρoσώπωv στα oπoία αυτός oφείλει. 3.-
(1)Κάθε δωρεά, πώληση, εvέχυρo, υπoθήκη ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση oπoιασδήπoτε κιvητής ή ακίvητης περιoυσίας πoυ γίvεται από oπoιoδήπoτε πρόσωπo με πρόθεση vα παρεμπoδίσει ή καθυστερήσει τoυς πιστωτές τoυ ή oπoιoδήπoτε από αυτoύς vα αvακτήσoυv από αυτόv, τα χρέη αυτoύ ή αυτώv, θα θεωρείται ότι είvαι δόλια, και θα είvαι άκυρη εvαvτίov τoυ εv λόγω πιστωτή ή πιστωτώv, και αvεξάρτητα από oπoιαδήπoτε τέτoια δωρεά, πώληση, εvέχυρo, υπoθήκη ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση, η περιoυσία πoυ φέρεται ότι μεταβιβάστηκε ή έτυχε μεταχείρισης κατά άλλo τρόπo δύvαται vα κατασχεθεί και vα πωληθεί πρoς ικαvoπoίηση oπoιoυδήπoτε χρέoυς από δικαστική απόφαση πoυ oφείλεται από τo πρόσωπo πoυ πρoβαίvει στη δωρεά, πώληση, εvέχυρo, υπoθήκη ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση.
(2)Σε oπoιαδήπoτε αίτηση, βάσει τωv διατάξεωv τoυ Νόμoυ αυτoύ για ακύρωση μεταβίβασης ή εκχώρησης oπoιασδήπoτε περιoυσίας πoυ έγιvε σε oπoιoδήπoτε γovιό, σύζυγo, παιδί, αδελφό ή αδελφή τoυ δικαιoπάρoχoυ ή εκχωρητή, όχι με χρηματικό αvτάλλαγμα ή με αvτάλλαγμα άλλη περιoυσία ισoδύvαμης αξίας ή με καλή αvτιπαρoχή, τo βάρoς απόδειξης ότι αυτή η μεταβίβαση ή εκχώρηση έγιvε καλή τη πίστει και δεv έγιvε με πρόθεση vα παρεμπoδίσει ή καθυστερήσει τoυς πιστωτές τoυ θα έχει o δικαιoπάρoχoς ή εκχωρητής και τo πρόσωπo στo oπoίo έγιvε η εv λόγω μεταβίβαση ή εκχώρηση.
(3)Καμιά πώληση, υπoθήκη, μεταβίβαση ή εκχώρηση πoυ γίvεται με αvτάλλαγμα χρημάτωv ή άλλης περιoυσίας ισoδύvαμης αξίας δεv θα είvαι ακυρώσιμη βάσει τωv διατάξεωv τoυ Νόμoυ αυτoύ, εκτός αv o αγoραστής, o εvυπόθηκoς δαvειστής, o δικαιoδόχoς ή εκδoχέας φαvεί ότι έχει απoδεχτεί αυτή εv γvώσει τoυ ότι η πώληση αυτή, υπoθήκη, μεταβίβαση ή εκχώρηση έγιvε από τov πωλητή, εvυπόθηκo oφειλέτη, δικαιoπάρoχo ή εκχωρητή με πρόθεση vα καθυστερήσει ή καταδoλιεύσει τoυς πιστωτές τoυ.
  1. Οπoιαδήπoτε δωρεά, πώληση, εvέχυρo, υπoθήκη ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση oπoιασδήπoτε κιvητής ή ακίvητης περιoυσίας πoυ θεωρείται ως δόλια βάσει τωv διατάξεωv τoυ άρθρoυ 3 τoυ Νόμoυ αυτoύ η oπoία έγιvε πριv από ή μετά τηv έvαρξη αγωγής ή άλλης διαδικασίας στηv oπoία τo δικαίωμα για αvάκτηση τoυ χρέoυς έχει απoδειχτεί, δύvαται vα ακυρωθεί με διάταγμα τoυ Δικαστηρίoυ πoυ εξασφαλίζεται με αίτηση oπoιoυδήπoτε εξ απoφάσεως πιστωτή πoυ γίvεται στηv εv λόγω αγωγή ή άλλη διαδικασία, και στo Δικαστήριo εvώπιov τoυ oπoίoυ η αγωγή ή άλλη διαδικασία έχει ακoυστεί ή εκκρεμεί.
  2. Είvαι vόμιμo για τov αρμόδιo λειτoυργό τoυ Επαρχιακoύ Κτηματoλoγικoύ Γραφείoυ, αφoύ παραδoθεί σε αυτόv πιστoπoιημέvo αvτίγραφo oπoιoυδήπoτε διατάγματoς πoυ εκδόθηκε βάσει τωv διατάξεωv τoυ αμέσως πιo πάvω άρθρoυ, vα πρoβεί ή μεριμvήσει ώστε vα γίvoυv όλες oι εγγραφές στα βιβλία τoυ Επαρχιακoύ Κτηματoλoγικoύ Γραφείoυ, oι oπoίες δυvατό vα είvαι αvαγκαίες συvεπεία τoυ διατάγματoς. Είναι αβίαστα που προκύπτει από τις πρόνοιες του Κεφ. 62 ότι για να δύναται κάποιος να επιδιώξει ακύρωση μεταβίβασης περιουσίας στη βάση του ρηθέντος Νόμου, θα πρέπει το δικαίωμά του για ανάκτηση του χρέους να έχει αποδειχθεί και θα πρέπει επίσης ο ίδιος να αποτελεί, κατά την ημερομηνία καταχώρησης της αίτησης, εξ' αποφάσεως πιστωτή. Θεωρώ ότι, στην έννοια «πιστωτής» για σκοπούς καταχώρισης αίτησης στη βάση των προνοιών του Κεφ. 62 δεν περιλαμβάνονται και τα πρόσωπα τα οποία, ενδεχομένως, στο μέλλον θα εξασφαλίσουν απόφαση εναντίον των μεταβιβασάντων προσώπων. Και τούτον γιατί, κάτι τέτοιο θα προϋπέθετε, στα πλαίσια της αίτησης για ακύρωση των μεταβιβάσεων, να κριθεί η ουσία μιας εκκρεμούσας αγωγής (τo δικαίωμα για αvάκτηση τoυ χρέoυς έχει απoδειχτεί[2]), στην οποία, συνήθως, προβάλλονται διάφορες υπερασπίσεις με στόχο την απόρριψή της. Υιοθετώ, επί του προκειμένου, την ακόλουθη κρίση της Δ. Σωκράτους Π.Ε.Δ., στην αγωγή 1921/15 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου (ημερομηνία απόφασης 10/10/17), ". κρίνεται σκόπιμο να τονισθεί πως όπως ο Νόμος μπορεί να ερμηνευθεί η έννοια του πιστωτή, συναντάται σε δύο ξεχωριστές χρονικές περιόδους. Η πρώτη κατά το χρόνο της μεταβίβασης, όπου δεν απαιτείται ο πιστωτής να είναι εξ αποφάσεως, αλλά να είναι εκείνος τον οποίο ο χρεώστης/μεταβιβάζων είχε πρόθεση να παρεμποδίσει στην ανάκτηση του χρέους του και να βρισκόταν ως τέτοιος στη σκέψη του μεταβιβάζοντα. Εάν ο Νόμος θεωρούσε ότι πιστωτής κατά το χρόνο της μεταβίβασης ήταν μόνο ο εξ' αποφάσεως, τότε δεν θα προέβαινε στην ανωτέρω ερμηνεία όπως δόθηκε στη Lymperopoulou (ανωτέρω). Γι' αυτό και στο άρθρο 4 γίνεται μνεία σε μεταβίβαση που έγινε και πριν την έναρξη αγωγής. Το δεύτερο χρονικό σημείο είναι εκείνο της υποβολής της αίτησης όπου εκεί απαιτείται η ύπαρξη απόφασης, την εκτέλεση της οποίας η δόλια μεταβίβαση παρεμποδίζει. Συνεπώς κρίνεται πως η αίτηση είναι πρόωρη, αφού στην κρινόμενη περίπτωση η Αιτήτρια είναι Ενάγουσα της οποίας η αξίωση αμφισβητείται. Αποτέλεσμα τούτου, ότι η αίτηση καθίσταται απορριπτέα και παρέλκει η εξέταση λοιπών ζητημάτων." Θεωρώ και εγώ ότι, αν και δεν απαιτείται κατά τον χρόνο της υπό αμφισβήτησης μεταβίβασης ο πιστωτής στο οποίο γίνεται αναφορά στο Κεφ. 62 να είναι εξ αποφάσεως πιστωτής, κατά τον χρόνο της υποβολής της αίτησης μία τέτοια ιδιότητά του είναι αναγκαία. Επίσης, η συμπερίληψη στις πρόνοιες του άρθρου 4 του Κεφ. 62 και δη του δικαιοδοτικού, για την έκδοση των αιτούμενων στην κυρίως αίτηση διαταγμάτων, άρθρου, της φράσης «... μεταβίβαση [...] η οποία έγινε πριν από ή μετά την έναρξη αγωγής ή άλλης διαδικασίας στην οποία το δικαίωμα για ανάκτηση του χρέους έχει αποδειχτεί[3],...» υποδεικνύει, περίτρανα, ότι το εξ αποφάσεως χρέος το οποίο ένας πιστωτής νομιμοποιείται να επικαλείται για σκοπούς προώθησης αίτησης για ακύρωση μεταβίβασης στη βάση των προνοιών του Κεφ. 62, είναι το χρέος για το οποίο κινήθηκε η αγωγή και όχι το οποιοδήποτε χρέος που προκύπτει από ενδεχόμενη ενδιάμεση κρίση για δικηγορικά έξοδα στα πλαίσια μιας εκκρεμούσας αγωγής. Τούτων δοθέντων, αν και δεν αποφαίνομαι στα πλαίσια της παρούσας απόφασης ως προς το τελικό αποτέλεσμα της κυρίως αίτησης, κρίνω ότι η Ενάγουσα δεν κατάφερε να αποδείξει τις δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, και δη ότι με την κυρίως αίτησή της εγείρει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση με ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Και τούτο γιατί, στη βάση των όσων η Ενάγουσα έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου με την κυρίως και την επίδικη αίτησή της, δεν κατάφερε να αποδείξει ότι είναι εξ αποφάσεως πιστωτής των εναγομένων 2, 3 και 4, ιδιότητα αναγκαία για να ενεργοποιηθούν οι πρόνοιες του Κεφ.
  3. Κατά συνέπεια η επίδικη αίτηση απορρίπτεται. Ως προς τα έξοδα δεν έχω κανέναν λόγο γιατί να παρεκκλίνω από τον κανόνα που θέλει τούτα να ακολουθούν το αποτέλεσμα της διαδικασίας και κατά συνέπεια τούτα επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η αίτηση 1, 2, 3, 4 και 5 και εναντίον της Ενάγουσας, ως θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................... Δ. Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /Μ.Α.Σ. [1] Ο τονισμός, αλλά και οι υπόλοιποι που ακολουθούν, δικοί μου. [2] Μέρος των προνοιών του άρθρου 4 του Κεφ.
  4. [3] Υπογράμμιση δική μου. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.