ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΛΤΔ ν. ΜΑΦΩΚ ΛΤΔ κ.α., Γενική Αίτηση: 209/2017, 26/11/2018

(5)του Ν.22/85 - δεν αναγράφει το δικαίωμα για έφεση - δεν είναι έγκυρη διαιτητική απόφαση

1. Η Αιτήτρια επικαλείται αναληθή γεγονότα.
2. Η αίτηση είναι καταχρηστική
3. Η αίτηση καταχωρίστηκε με καθυστέρηση Η ένσταση συνοδεύεται από δύο ένορκες δηλώσεις, ήτοι του Καθ' ου 2 και της Καθ' ης
4. Ένορκη Δήλωση του Καθ' ου 2 Ο Καθ' ου 2 στην ένορκη δήλωση του προβάλλει ότι δεν του επιδόθηκαν οποιαδήποτε έγγραφα, ότι δεν γνώριζε για τη διαιτητική διαδικασία, ότι δεν του επιδόθηκε η απόφαση και ότι ποτέ δεν είχε εξουσιοδοτήσει την Καθ' ης 3 ή άλλον να τον εκπροσωπήσει στη διαιτησία, ισχυριζόμενος περαιτέρω ότι έχουν παραβιαστεί τα δικαιώματα του και επαναλαμβάνοντας τους λόγους ένστασης. Ένορκη Δήλωση της Καθ' ης 3 Η Καθ' ης 3 στη δική της ένορκη δήλωση προβάλλει ότι: - Η εγγραφή της ΣΠΕ Στροβόλου ως εταιρείας έχει ακυρωθεί και η ίδια έχει διαλυθεί από την 1.7.17 (Τεκμήριο 1). Κατά την εισήγηση της η Ειδοποίηση Μετονομασίας ημερ. 4.9.17 δεν είναι αρκετή για την προώθηση της παρούσας. - Υπάρχουν υπερχρεώσεις τόκων για την περίοδο 2007-2011 λόγω διασύνδεσης με το βασικό επιτόκιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας («ΕΚΤ») όπως φαίνεται από ανακοινώσεις της Αιτήτριας στον Τύπο (Τεκμήριο 3). - Το πραγματικό υπόλοιπο του δανείου φαίνεται σε επιστολή και κατάσταση την οποία ετοίμασε ο οικονομικός σύμβουλος της, κ. Ιερόπουλος, (Τεκμήριο 4) και ανέρχεται στα €206.155.24 ενώ οι υπερχρεώσεις σε €117.896.
5. - Μετά τον διορισμό του συμβούλου πραγματοποιήθηκαν συναντήσεις με εκπροσώπους της Αιτήτριας και παρότι φαινόταν να υπάρχει αποδοχή των ενστάσεων εντούτοις καταχωρίστηκε η υπό κρίση αίτηση. - Ουδέποτε της επιδόθηκαν έγγραφα για λογαριασμό του Καθ' ου 2 αλλά αντιθέτως κατά την επίδοση σχετικής δέσμης εγγράφων (Τεκμήριο 5) ο επιδότης της είχε πει ότι θα επικοινωνούσε με τον Καθ' ου 2, τον οποίο η ίδια δεν ενημέρωσε για οποιαδήποτε διαδικασία διαιτησίας και ούτε τον εκπροσωπούσε. - Κατά την παρουσία της στην καλούμενη «διαιτησία» με τη δικηγόρο της η ίδια θεώρησε ότι σκοπός ήταν η συζήτηση και εξεύρεση τρόπου διευθέτησης και πίστεψε ότι εκεί συμφωνήθηκε η αναστολή στην καταβολή των δόσεων και τίποτε δεν της έδωσε την εντύπωση ότι επρόκειτο για διαδικασία στην οποία λήφθηκαν αποφάσεις. - Στην επίδικη απόφαση υπάρχουν ασάφειες και παράνομες χρεώσεις. Νομική Πτυχή Είναι προφανές από τα προαναφερθέντα και συνιστά κοινό υπόβαθρο πως η διαφορά μεταξύ Αιτήτριας και Καθ' ων είχε παραπεμφθεί από τον Έφορο Συνεργατικών Εταιρειών προς επίλυση από τον διορισθέντα διαιτητή κ. Αντωνιάδη. Περαιτέρω αυτονόητο είναι πως αυτό έγινε βάσει του άρθρου 52

(2)του περί Συνεργατικών Εταιρειών Ν.22/85, όπως αυτός ίσχυε στις 20.3.13, ημερομηνία κατά την οποία στάληκαν ειδοποιήσεις για τη διαιτησία, δηλαδή ως είχε τροποποιηθεί από τον Ν.214(i)/12. Το άρθρο 52

(2)κατά τον επίδικο χρόνο προέβλεπε πως ο Έφορος είχε την εξουσία να παραπέμψει τη διαφορά προς επίλυση σε διαιτησία, η οποία διεξήγετο σύμφωνα με τις διατάξεις της εκάστοτε ισχύουσας νομοθεσίας περί διαιτησίας και αυτό προφανώς επέλεξε ο Έφορος στη συγκεκριμένη περίπτωση. Η σχετική βέβαια προαναφερθείσα νομοθεσία είναι ο περί Διαιτησίας Νόμος, Κεφ.4, το άρθρο 21 του οποίου προνοεί πως με άδεια του Δικαστηρίου η διαιτητική απόφαση εκτελείται ως δικαστική απόφαση και σε τέτοια περίπτωση δύναται να καταχωριστεί δικαστική απόφαση με περιεχόμενο εκείνο της διαιτητικής (βλ. ΣΠΕ Αγίας Νάπας ν. Κυριακίδη κ.α.

(2008)1 (Α) Α.Α.Δ. 716). Αυτό, σε συνάρτηση με την πρόνοια του άρθρου 52

(5)του Ν.22/85 στο οποίο προνοείται ότι εάν δεν εφεσιβληθεί τέτοια διαιτητική απόφαση τότε καθίσταται τελική και εκτελείται ως να ήταν απόφαση πολιτικού Δικαστηρίου. Στην Κυριακίδη (ανωτέρω) τονίστηκε πως η διαδικασία που οδηγεί στην εκτέλεση της διαιτητικής ως απόφασης δικαστηρίου είναι ζήτημα τύπου και ότι η σχετική αίτηση επιδίδεται μεν στους Καθ' ων για να προβάλουν ενώπιον του Δικαστηρίου οτιδήποτε επιθυμούν, πλην όμως με αναφορά ασφαλώς μόνο στο επίδικο θέμα, δηλαδή της προώθησης της εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης. Τα πιο πάνω υιοθετήθηκαν και επεξηγήθηκαν περαιτέρω στη Νικολάου ν. Νέας ΣΠΕ Αγλαντζιάς

(2012)1(Α) Α.Α.Δ. 707, στην οποία αναφέρθηκαν τα εξής: «Το επαρχιακό δικαστήριο κατά την ενάσκηση των εξουσιών του στα πλαίσια διαδικασίας εγγραφής και εκτέλεσης διαιτητικής απόφασης δεν ελέγχει την ορθότητα της διαιτητικής απόφασης ούτε υπεισέρχεται στην ουσία της διαφοράς. Από την άλλη όμως, η διαδικασία δεν είναι απλώς τυπική εφόσον δι' αυτής επιδιώκεται η πρόσδοση δικαστικής ισχύος στη διαιτητική απόφαση για σκοπούς εκτέλεσης μέσω του επαρχιακού δικαστηρίου διά της εφαρμογής των ανάλογων δικονομικών μέτρων που εφαρμόζονται για σκοπούς εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων. Γι' αυτό ακριβώς το λόγο κάθε αίτηση που υποβάλλεται στο επαρχιακό δικαστήριο για εγγραφή και εκτέλεση διαιτητικής απόφασης πρέπει να επιδίδεται στο πρόσωπο προς το οποίο στρέφεται η διαιτητική απόφαση ώστε να έχει την ευκαιρία να προβάλει ο,τιδήποτε που ενδεχομένως έχει σχέση μόνο με το επίδικο θέμα της προώθησης της εγγραφής και εκτέλεσης της διαιτητικής απόφασης χωρίς το δικαστήριο να υπεισέρχεται σε άλλα θέματα αναγόμενα στην ουσία κλπ της διαφοράς αναφορικά με την οποία εκδόθηκε η διαιτητική απόφαση. Βασική προϋπόθεση για την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης είναι η διαπίστωση ότι η εν λόγω απόφαση, φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης και ότι γνωστοποιήθηκε στο πρόσωπο εναντίον του οποίου στρέφεται. Στην προκείμενη περίπτωση το πρωτόδικο δικαστήριο ενήργησε στα πλαίσια της δικαιοδοσίας του και ορθά εφάρμοσε τις προαναφερόμενες νομικές αρχές». Όπως αργότερα διευκρινίστηκε στη Χριστοφή ν. ΣΠΕ Λατσιών, Πολ. Έφ. 87/11, ημερ. 20.6.14, το Δικαστήριο κατά την εξέταση αίτησης για εγγραφή διαιτητικής απόφασης οφείλει μόνο να διαπιστώσει ότι: α) Η αίτηση προς εγγραφή έχει επιδοθεί β) Η απόφαση έχει γνωστοποιηθεί στον καθ' ου γ) Η απόφαση φέρει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά στοιχεία έγκυρης διαιτητικής απόφασης Νομιμοποίηση Προώθησης Αίτησης Αποτελεί παραδεκτό γεγονός μεταξύ των διαδίκων πως η αρχική Αιτήτρια, ήτοι η ΣΠΕ Στροβόλου Λτδ, δεν υφίσταται πλέον ως νομική οντότητα. Σύμφωνα με τους Καθ' ων, το έγγραφο με τίτλο «Ειδοποίηση Μετονομασίας» προς τον Πρωτοκολλητή ημερ. 4.9.17 περί αλλαγής ονόματος δεν είναι αρκετό να νομιμοποιήσει την αντικατάσταση της Αιτήτριας με τη διάδοχο εταιρεία και εφόσον πρόκειται για εκχώρηση δικαιωμάτων και υποχρεώσεων θα έπρεπε να ακολουθηθεί η Δ.12 κ.4, ήτοι να εξασφαλιστεί ex parte άδεια για συνέχιση της διαδικασίας και άδεια για τις αναγκαίες τροποποιήσεις στον τίτλο και στο σώμα της αίτησης. Κατά τους ίδιους, η παράλειψη αυτή είναι μοιραία και δεν της δίδει το δικαίωμα να προωθεί την αίτηση. Από πλευράς Αιτήτριας προβάλλεται ότι η ΣΠΕ Στροβόλου Λτδ εκχώρησε και μετέφερε στη Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ όλα τα περιουσιακά της στοιχεία και συνεπώς ο σχετικός λόγος ένστασης είναι αβάσιμος. Αυτό το οποίο προκύπτει για τη ΣΠΕ Στροβόλου Λτδ από το Τεκμήριο 1, (στην ένορκη δήλωση της Καθ' ης 3), είναι ότι, κατ' εφαρμογήν του Μέρους Χ του Νόμου υπό τον τίτλο «Αναδιοργάνωση Εταιρειών», λίγους μήνες μετά την καταχώριση της αίτησης για εγγραφή, υπήρξε συγχώνευση αυτής (και άλλων Συνεργατικών Πιστωτικών Ιδρυμάτων) με την αποδεχόμενη Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ, αφού τηρήθηκε η δέουσα διαδικασία ειδικών συνελεύσεων και αφού εκδόθηκε υπό του Εφόρου η προβλεπόμενη διαταγή ακύρωσης της εγγραφής της μεταφέρουσας εταιρείας η οποία και διαλύθηκε όντως στις 21.7.17. Δεν θα συμφωνήσω όμως με τις θέσεις των Καθ' ων, καθότι το ζήτημα ρυθμίζεται και επιλύεται από τον ίδιο τον Ν.22/85, ο οποίος στο άρθρο 49ΣΤ, ως αυτό είχε εισαχθεί με τον τροποποιητικό Ν.23

(1)/14 προνοούσε: «49ΣΤ.-

(1)Η εγγραφή της συμφωνίας μεταφοράς μαζί με την έναρξη της ισχύος της μεταφοράς όπως προβλέπεται στις διατάξεις των εδαφίων

(2)και

(3)του άρθρου 49Δ, αποτελούν επαρκή απόδειξη της μεταφοράς όλων των στοιχείων του ενεργητικού και του παθητικού της μεταφέρουσας εταιρείας στην αποδεχόμενη εταιρεία, καθώς και ότι η αποδεχόμενη εταιρεία διαδέχεται τη μεταφέρουσα εξ ολοκλήρου σε όλα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της και ότι όλες οι πράξεις, τα συμβόλαια και τα άλλα έγγραφα της παραμένουν σε ισχύ: Νοείται ότι, ανεξάρτητα από τις διατάξεις οποιουδήποτε νόμου ή κανονισμού, στις περιπτώσεις που εκκρεμεί οποιαδήποτε δικαστική ή διαιτητική διαδικασία ή διαδικασία ενώπιον επαρχιακού κτηματολογικού γραφείου, η αντικατάσταση της επωνυμίας της μεταφέρουσας εταιρείας με την επωνυμία της αποδεχόμενης εταιρείας, για τους σκοπούς της εκκρεμούσας διαδικασίας, πραγματοποιείται με την καταχώρηση από την αποδεχόμενη εταιρεία σχετικής ειδοποίησης προς το οικείο πρωτοκολλητείο ή τον Έφορο ή το επαρχιακό κτηματολογικό γραφείο, αντίστοιχα». Πέραν λοιπόν της μεταφοράς και συγχώνευσης από πλευράς ουσιαστικού δικαίου είναι προφανές πως ρυθμίστηκε νομοθετικά και από δικονομικής πλευράς η αντικατάσταση επωνυμίας. Αναμφίβολα η εν λόγω πρόνοια νόμου υπερισχύει οποιουδήποτε κανονισμού δικονομικής φύσης. Με δεδομένη και παραδεκτή, συνεπώς, την καταχώριση στις 4.9.17 της προβλεπόμενης ειδοποίησης έχει υλοποιηθεί η αντικατάσταση της επωνυμίας, δηλαδή ουσιαστικά του διαδίκου, στα πλαίσια της παρούσας, η οποία αναμφίβολα ήταν μια εκκρεμούσα διαδικασία εν τη εννοία του πιο πάνω άρθρου, κάτι το οποίο, βέβαια, επέλυσε και τον τρόπο συνέχισης της διαδικασίας (Annual Practice 1958, σελ.412), χωρίς, κατά τη γνώμη μου να απαιτείτο άλλη ενέργεια. Ενημέρωση Καθ' ων - Επίδοση Αίτησης Όσον αφορά το θέμα της επίδοσης της αίτησης για εγγραφή θα πρέπει να σημειωθεί πως κανένας από τους Καθ' ων δεν έχει αμφισβητήσει ότι υπήρξε νομότυπη, κανονική και εμπρόθεσμη επίδοση, όπως άλλωστε επιβάλλεται. Όλοι οι Καθ' ων μάλιστα εμφανίστηκαν, δια κοινού δικηγόρου στις 13.6.17 και ζήτησαν παράταση για την καταχώριση ένστασης, την οποίαν και καταχώρισε ο δικηγόρος τους στις 10.11.

1. Είναι δε αξιοσημείωτο πως οι επιδόσεις της αίτησης έγιναν για όλους στις 11.5.17 διά παραδόσεως των πιστών αντιγράφων και πάλι στην Καθ' ης 3 για λογαριασμό και των υπολοίπων, χωρίς να εγείρεται οποιοδήποτε ζήτημα κανονικότητας. Όπως επιβεβαιώνει ο ιδιώτης επιδότης στις ένορκες δηλώσεις του, χωρίς να αμφισβητείται από οποιονδήποτε, οι επιδόσεις πραγματοποιήθηκαν με τον πιο πάνω τρόπο επειδή η Καθ' ης 3 είναι διευθύντρια στην Καθ' ης 1 και παράλληλα σύζυγος και συγκάτοικος με τον Καθ' ου
2. Όντως, τόσο στη Σύμβαση Εγγύησης όσο και στις ειδοποιήσεις αναφέρεται ως διεύθυνση όλων των Καθ' ων η ίδια οδός και ο ίδιος αριθμός στη Λευκωσία (Τεκμήριο 2 στην ένορκη δήλωση της Καθ' ης 3). Εξ ου και ευλόγως δεν εγείρεται οποιοδήποτε ζήτημα για τις επιδόσεις αυτές. Είναι δε χαρακτηριστικό πως ο Καθ' ου 2 είχε την ευκαιρία να δει την ένορκη δήλωση της Καθ' ης 3 και να την υιοθετήσει, παραπέμποντας σε διάφορα σημεία της. Αυτό που ευλόγως προκαλεί κάποια ερωτηματικά είναι το ότι κανένας από τους Καθ' ων 2 και 3 δεν αποκαλύπτει ή αφήνει να διαφανεί η συζυγική τους σχέση και κυρίως η συγκατοίκηση τους. Θεωρώ πως αυτό δεν είναι τυχαίο. Η παράλειψη τους αυτή σχετίζεται προφανώς με το ότι η ΣΠΕ Στροβόλου, γνωρίζοντας τη σχέση αυτή, είχε επιδώσει κατ' ανάλογο τρόπο και τη γνωστοποίηση για τη διεξαγωγή διαιτησίας στην Καθ' ης 3 για λογαριασμό και του Καθ' ου 2, θεωρώντας ότι θα λάβει γνώση. Αυτό ήταν καθόλα φυσιολογικό κατά τη γνώμη μου και δεν συμφωνώ ότι υπάρχει οποιαδήποτε παρατυπία. Άλλωστε, ας σημειωθεί, πως κατά τη διαιτησία, στις 23.5.13 εκ μέρους των Καθ' ων παρίστατο η δικηγόρος τους (κα Λοϊζίδου) αλλά και η Καθ' ης
3. Ενδεχομένως το πρακτικό της διαιτησίας να μην είναι διατυπωμένο με τη μεγαλύτερη δυνατή σαφήνεια επί του σημείου αυτού, πλην όμως σίγουρα θα ήταν παράλογο να προσέλαβε δικηγόρο για τη δική της εκπροσώπηση η Καθ' ης 3 (ως παραδέχεται στην παράγραφο 25 της ένορκης δήλωσης) και να μην διευθέτησε εκπροσώπηση και του Καθ' ου 2, συζύγου και συγκάτοικου της. Αυτό επιβεβαιώνεται και από τη χορήγηση αναστολής εκτέλεσης για όλους τους Καθ' ων, μετά από σχετικό αίτημα. Θα ήταν παράλογο να υποτεθεί πως το αίτημα ή η συμφωνία για αναστολή ήταν μόνο εκ μέρους των υπολοίπων Καθ' ων και ο Διαιτητής να συμπεριέλαβε από μόνος του και τον Καθ' ου
4. Γνωστοποίηση Απόφασης Είναι γεγονός πως κατά τον ίδιο τρόπο, δηλαδή με επίδοση στην Καθ' ης 3, επετεύχθη και η γνωστοποίηση της απόφασης του διαιτητή στην Καθ' ης 3, η οποία προσυπέγραψε το σχετικό έντυπο παραλαβής στις 24.5.13, πράγμα το οποίο δεν αρνήθηκε η ίδια και κρίνεται επίσης ως νομότυπη και για τον Καθ' ου 2 δεδομένου ότι τον εκπροσωπούσε. Άλλωστε, αν ήταν διαφορετικά τα πράγματα, δηλαδή αν ο Καθ' ου 2 έλαβε γνώση μόνο κατά την επίδοση της αίτησης, όπως προβάλλει στην παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσης του, θα ανέμενε κάποιος να είχε προχωρήσει στην καταχώριση έφεσης, αφού (ως προβλέπεται στο άρθρο 52

(4)του Ν.22/85) είχε δικαίωμα όπως το πράξει εντός 21 ημερών από τη γνωστοποίηση της απόφασης προς τον ίδιο, ασχέτως της εμφάνισης του και στην παρούσα αίτηση. Η παράλειψη του, βέβαια, είχε ως αποτέλεσμα να καταστεί και για τον ίδιο τελική η διαιτητική απόφαση. Εγκυρότητα Διαιτητικής Απόφασης Όσον αφορά τη συνδρομή των απαραίτητων χαρακτηριστικών στοιχείων έγκυρης διαιτητικής απόφασης θα συμφωνήσω ότι απαιτείται η ύπαρξη βεβαιότητας (certainty) και σαφήνειας ή καθαρότητας (clarity) καθώς και, στις περιπτώσεις κατά τις οποίες διατάσσεται η καταβολή χρημάτων, να προκύπτει επακριβώς το ποσόν, ο χρεώστης και ο δικαιούχος του, βάσει της απόφασης (βλ. Russel on Arbitration, 23η Έκδοση, σελ.307 επ.). Στην παρούσα περίπτωση η απόφαση σαφέστατα διατάσσει την καταβολή ποσού €245.231,34 συν 9% ετησίως με δικαίωμα κεφαλαιοποίησης δις ετησίως, ήτοι την 30.6 και 31.12 εκάστου έτους, συν €200 έξοδα αλληλεγγύως και ή κεχωρισμένως από τους Καθ' ων 1, 2 και 3, καθώς και αναστολή εκτέλεσης για ένα έτος. Οι Καθ' ων προβάλλουν ότι στο έγγραφο γνωστοποίησης της απόφασης ημερ. 23.5.13 αναγράφεται «τόκος από 24.5.13» πλην όμως δεν εντοπίζεται τέτοια αναφορά στο συγκεκριμένο έγγραφο για το οποίο παραπονούνται, δηλαδή το Τεκμήριο 5 στην ένορκη δήλωση της Καθ' ης

1. Ενδεχομένως αναφέρονται στο Τεκμήριο Β της Αιτήτριας στο οποίο μάλλον εκ παραδρομής αναφέρεται η ημερομηνία 24.5.13 πλην όμως κάτι τέτοιο είναι επουσιώδους σημασίας δεδομένου ότι αυτό το οποίο ελέγχεται είναι η ίδια η διαιτητική απόφαση και όχι η τυχόν γνωστοποίηση για την έκδοση της. Ούτε βέβαια η κάποια διαφορά με την κατάσταση λογαριασμού δημιουργεί βάσιμα οποιοδήποτε ζήτημα δεδομένου ότι η απόφαση εκδόθηκε με βάση το οφειλόμενο υπόλοιπο στις 23.5.13 ενώ η κατάσταση ημερ. 8.3.17 αρχίζει με το υπόλοιπο κατά τις 4.6.13, το οποίο με τους τόκους είχε αυξηθεί σε σχέση με την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης, στις €245.865,
2. Οι Καθ' ων προβάλλουν περαιτέρω πως με βάση σχετική οικονομική μελέτη διαπιστώνεται η ύπαρξη παράνομων ή λανθασμένων χρεώσεων στον επίδικο λογαριασμό, ύψους €117.
3. Εν πρώτοις θα πρέπει να λεχθεί ως προς αυτό το θέμα πως κατά τη διαιτησία ήταν παρούσες τόσο η δικηγόρος όσο και η ίδια η Καθ' ης 3, οι οποίες δεν ήγειραν οποιοδήποτε ή άλλο παρεμφερές ζήτημα ενώπιον του Διαιτητή. Αντιθέτως, ως καταγράφεται στην απόφαση, υπήρξε παραδοχή του χρέους χωρίς οποιαδήποτε εισήγηση για παράνομες ή εσφαλμένες χρεώσεις. Κατά δεύτερο, θα πρέπει να υποδειχθεί πως η όποια ανάμειξη του Οικονομικού Συμβούλου έγινε κατά το 2016, ήτοι τρία και πλέον έτη μετά τη διαιτησία και την έκδοση της σχετικής απόφασης. Προφανώς η κινητοποίηση προς αυτή την κατεύθυνση οφείλεται στην επίδοση στους Καθ' ων των γνωστοποιήσεων, η οποία έλαβε χώρα στις 27.5.16 (Τεκμήριο 5 στην ένορκη δήλωση της Καθ' ης 3). Αναμφίβολα, όπως συνάγεται από την Κούλλουρου ν. ΣΠΕ Αθηαίνου

(2005)1(Β) Α.Α.Δ. 987, τα ζητήματα παράνομων τόκων, παράνομων χρεώσεων ή άλλων παρόμοιων θέσεων συνιστούν θέματα τα οποία έπρεπε να είχαν τεθεί εκ μέρους των Καθ' ων στον εκδικάζοντα Διαιτητή και όχι ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου. Όπως τονίζεται στην πιο πάνω απόφαση η παράλειψη έγερσης των ζητημάτων αυτών ενώπιον του Διαιτητή «έχει καταλυτική επίδραση στο όλο θέμα» και δεν θα μπορούσε το Δικαστήριο «να κρίνει εξ υπαρχής το θέμα εκτός αν, από τα στοιχεία που ετέθησαν ενώπιον του Διαιτητή δεν εδικαιολογείτο η απόφαση του». Στην παρούσα περίπτωση δεν υπήρξε εισήγηση ότι δεν δικαιολογείτο η συγκεκριμένη διαιτητική απόφαση στη βάση των στοιχείων τα οποία είχε στη διάθεση του ο Διαιτητής. Κατάληξη Στη βάση όλων των ανωτέρω η αίτηση εγκρίνεται και εκδίδεται διάταγμα εγγραφής της απόφασης ως η παράγραφος (α) αυτής. Τα έξοδα ως θα υπολογισθούν συν Φ.Π.Α να καταβληθούν από τους Καθ' ων 1, 2 και 3 αλληλεγγύως και ή κεχωρισμένως. (Υπ.) Χ. Β. Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής ../ΙΜ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο