← Κύπρος

Hellenic Bank Public Company Limited ν. Επίσημος Παραλήπτης ως εκκαθαριστής της εταιρείας CYPROPERTIES CONSTRUCTION LIMITED κ.α., Αίτηση-Έφεση υπ' αρι

Hellenic Bank Public Company Limited ν. Επίσημος Παραλήπτης ως εκκαθαριστής της εταιρείας CYPROPERTIES CONSTRUCTION LIMITED κ.α., Αίτηση-Έφεση υπ' αριθμό: 264/2017, 21/12/2018 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEF:2018:A627 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου- Θεοδώρου, Ε.Δ. Επί τοις αφορώσι τον περί Αίτηση-Έφεση υπ' αριθμό: 264/2017 Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμο 9/65 και Επί τοις αφορώσι και τον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ. 224, άρθρο 80 Αναφορικά με την Αίτηση της: Hellenic Bank Public Company Limited Αιτήτριας - Εφεσείουσας και

  1. Επίσημος Παραλήπτης ως εκκαθαριστής της εταιρείας CYPROPERTIES CONSTRUCTION LIMITED
  2. ΧΧΧΧ
  3. ΧΧΧΧ Καθ' ων η Αίτηση - Εφεσίβλητων 21 Δεκεμβρίου, 2018 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια-Εφεσείουσα: κ. Στυλιανίδης διά Γιώργος Ζ. Γεωργίου & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ' ου η Αίτηση-Εφεσίβλητο 1: κα Εφραίμ διά Επίσημο Παραλήπτη Για Καθ' ων η Αίτηση-Εφεσίβλητους 2 και 3: κ. Πουτζιουρής διά Χρ. Πουτζιουρής και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας: κα Κουμή διά Γενικό Εισαγγελέα ΑΠΟΦΑΣΗ Μέσω της παρούσας διαδικασίας, η Αιτήτρια-Εφεσείουσα εφεσιβάλλει την απόφαση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου & Χωρομετρίας ημερομηνίας 23.2.2017 καθώς και ειδοποίηση στον Τύπο ΙΕ του Ν.9/1965 ημερομηνίας 29.11.2016 που προηγήθηκε. Εξαιτείται όπως αυτές κηρυχθούν άκυρες, παράνομες και όπως παραμεριστούν. Ζητά επίσης διάταγμα δια του οποίου οι πρόνοιες των άρθρων 44 ΙΗ-44ΚΖ του Ν. 9/1965 κηρυχτούν αντισυνταγματικές. Η Αίτηση-Έφεση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση λειτουργού της Αιτήτριας-Εφεσείουσας στην οποία παρατίθενται τα γεγονότα που προηγήθηκαν και τα οποία, επί της ουσίας, δεν αμφισβητούνται. Επιγραμματικά αναφέρω ότι η Αιτήτρια-Εφεσείουσα συνεργαζόταν με την εταιρεία Cyproperties Construction Limited από το 1999 και της είχε παραχωρήσει διάφορες πιστώσεις. Μέρος των εξασφαλίσεων για τις πιστώσεις αυτές συνιστούσαν και οι υποθήκες Υ 2516/2004 και Υ 2517/2004 επί ακίνητου της εταιρείας. Σε σχέση με εκείνο το ακίνητο, η εταιρεία συνήψε μεταγενέστερα συμφωνία πώλησης με τους Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3, η οποία κατατέθηκε στο αρμόδιο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο υπό ΠΩΕ 2653/
  4. Ένεκα της μη συμμόρφωσης της εταιρείας με τις οικονομικές της υποχρεώσεις έναντι της Αιτήτριας-Εφεσείουσας, η τελευταία καταχώρησε το 2013 αιτήσεις αναγκαστικής πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου υπό ΑΝΠ 238/2013 και ΑΝΠ 250/2013, οι οποίες ακόμα εκκρεμούν. Περί το 2015 οι Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 υπέβαλαν στο Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας την αίτηση ΑΕΑ 543/2015, δυνάμει των διατάξεων Μέρους VIB του Ν.9/1065, ως «εγκλωβισμένοι αγοραστές» για μεταβίβαση του ενυπόθηκου ακινήτου επ' ονόματι τους. Στις 29.11.2016 ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας απέστειλε στην Αιτήτρια-Εφεσείουσα την προβλεπόμενη από το άρθρο 44ΚΒ Ειδοποίηση στον Τύπο ΙΕ. Στο μεταξύ, στις 22.1.2016 εκδόθηκε διάταγμα εκκαθάρισης της εταιρείας Cyproperties Construction Limited. Η Αιτήτρια-Εφεσείουσα υπέβαλε ένσταση στην επιδιωκόμενη μεταβίβαση η οποία απορρίφθηκε με απόφαση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ημερομηνίας 23.2.
  5. Ακολούθησε η καταχώρηση της υπό κρίση Αίτηση-Έφεσης. Οι λόγοι έφεσης που προβάλλει η Αιτήτρια-Εφεσείουσα συνοψίζονται ως εξής. Υποστηρίζει ότι ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ενήργησε λανθασμένα όταν απέστειλε την Ειδοποίηση στον Τύπο ΙΕ και όταν απέρριψε την ένσταση της Αιτήτριας-Εφεσείουσας σε σχέση με αυτήν. Αυτό γιατί, είναι η θέση της, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Ν.9/65 που θα του επέτρεπαν να ικανοποιήσει την αίτηση των Καθ' ων η Αίτηση 2 και 3 για εγγραφή του ενυπόθηκου ακινήτου επ' ονόματι τους. Υποστηρίζει επίσης ότι η προσβαλλόμενη απόφαση του ημερομηνίας 23.2.2017 δεν είναι δεόντως αιτιολογημένη και ότι καταλήγοντας σε αυτήν, ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας παρέλειψε να εξετάσει τους λόγους ένστασης που είχαν εγερθεί. Πέραν όμως των πιο πάνω, η Αιτήτρια-Εφεσείουσα υποστηρίζει ότι οι διατάξεις των άρθρων 44ΙΗ-44ΚΖ του Ν.9./1965 είναι αντισυνταγματικές και, ειδικότερα, ότι παραβιάζουν τις διατάξεις των Άρθρων 23 και 26 του Συντάγματος. Ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, στον οποίο επιδόθηκε η υπό κρίση Αίτηση-Έφεση έχει εγείρει ένσταση στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Την ένσταση του έχουν υιοθετήσει και οι Καθ' ων η Αίτηση-Εφεσίβλητοι 2 και
  6. Ο Καθ' ου η Αίτηση-Εφεσίβλητος 1, με τη σειρά του, δήλωσε ότι δεν έχει ένσταση. Οι λόγοι ένστασης που προβάλλονται συνοψίζονται στο ότι τα αιτούμενα διατάγματα πάσχουν από αοριστία και γενικότητα καθώς και ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι πλήρως αιτιολογημένη και ορθή Οι Καθ' ων η Αίτηση διαφωνούν με το επιχείρημα περί αντισυνταγματικότητας των επίδικων νομοθετικών διατάξεων, υποστηρίζοντας ότι η διαδικασία που ξεκίνησε με την ΑΕΑ 543/2015 είναι καθ' όλα νόμιμη και συμβατή με το Σύνταγμα. Πέραν των πιο πάνω, εγείρουν και δύο προδικαστικές ενστάσεις, υποστηρίζοντας ότι η γενικότητα και αοριστία με την οποία είναι διατυπωμένα τα αιτούμενα διατάγματα εμποδίζουν το Δικαστήριο από το να τα εκδώσει και ότι η Ειδοποίηση στον τύπο ΙΕ είναι προπαρασκευαστικού χαρακτήρα και δεν μπορεί να προσβληθεί στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Ξεκινώντας την εξέταση των προς απόφαση ζητημάτων, θεωρώ χρήσιμη μια περιληπτική αναφορά στις επίδικες διατάξεις του Ν.9/
  7. Οι επίδικες διατάξεις του Μέρους VIB του Ν.9/1965 εισήχθηκαν με τον τροποποιητικό Νόμο 139(Ι)/2015 και αποσκοπούν στην παροχή προστασίας, σε ορισμένες περιπτώσεις, σε πρόσωπα που έχουν αγοράσει ενυπόθηκα ακίνητα. Ειδικότερα, το άρθρο 44ΙΘ

(1)του Ν. 9/1965 παρέχει στον Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας την εξουσία να μεταβιβάσει ενυπόθηκο ακίνητο επ' ονόματι αγοραστή κατόπιν αίτησης του αγοραστή δυνάμει κατατεθειμένης σύμβασης στο αρμόδιο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο. Σύμφωνα με το άρθρο 44ΙΗ του Ν. 9/1965 η εξουσία αυτή του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας μπορεί να ασκηθεί σε περιπτώσεις που ακίνητο ή μέρος αυτού βαρύνεται με σύμβαση η οποία είχε κατατεθεί στο αρμόδιο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο μέχρι την 31.12.2014. Το άρθρο 44Κ
(1)του Ν.9/ 1965 προνοεί ότι ο Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας εξετάζοντας την αίτηση διερευνά εάν έχει εξοφληθεί το τίμημα πώλησης και εάν υπάρχει εγγεγραμμένος τίτλος ιδιοκτησίας του ακινήτου. Εάν πληρούνται αυτές οι προϋποθέσεις τότε, δυνάμει του άρθρου 44ΚΒ του Νόμου, ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας γνωστοποιεί την πρόθεση του να μεταβιβάσει το ακίνητο επιδίδοντας έγγραφη ειδοποίηση στον ενυπόθηκο δανειστή κατά τον Τύπο ΙΕ. Παρέχεται δικαίωμα υποβολής ένστασης εντός 45 ημερών από την παραλαβή της ειδοποίησης. Εάν ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας καταλήξει ότι δεν τεκμηριώθηκε η ένσταση τότε προχωρεί στην μεταβίβαση του ακινήτου στο όνομα του αγοραστή. Πριν τις τροποποιήσεις που εισήχθηκαν στον Ν. 9/1965 με τον τροποποιητικό Νόμο 139(Ι)/2015, ένα ακίνητο δεν μπορούσε να μεταβιβαστεί εάν βαρύνετο με εμπράγματο βάρος. Με αυτό το υπόβαθρο, ξεκινώ από τη δεύτερη προδικαστική ένσταση που έχει εγερθεί από τους Καθ' ων η Αίτηση και σημειώνω ότι με την παρούσα διαδικασία η Αιτήτρια-Εφεσείουσα προσβάλλει τόσο την Ειδοποίηση τύπου ΙΕ όσο και την απόφαση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ημερομηνίας 23.2.2017. Από το περιεχόμενο της Ειδοποίησης τύπου ΙΕ αλλά και από τις διατάξεις του άρθρου 44ΚΒ του Ν. 9/1965 προκύπτει ότι αυτή είναι προπαρασκευαστικού χαρακτήρα και δεν παράγει έννομα αποτελέσματα. Έννομα αποτελέσματα παράγει μόνο η απόφαση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ημερομηνίας 23.2.2017. Συνεπώς, σε συνάρτηση με τις πρόνοιες του άρθρου 51
(1)του Ν. 9/ 1965 και άρθρου 80 του Κεφ. 224, συμφωνώ με τους Καθ' ων η Αίτηση ότι η Ειδοποίηση τύπου ΙΕ δεν μπορεί να προσβληθεί μέσω αυτής της διαδικασίας. Μπορεί να προσβληθεί μόνο η απόφαση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ημερομηνίας 23.2.
  1. Η πρώτη προδικαστική ένσταση συνδέεται με τους λόγους έφεσης που άπτονται των επιχειρημάτων περί αντισυνταγματικότητας των επίδικων νομοθετικών διατάξεων. Εξετάζεται επομένως στην πορεία της απόφασης μου. Η Αιτήτρια-Εφεσείουσα έχει αμφισβητήσει ως αντισυνταγματικές τις πιο πάνω διατάξεις του Ν.9/
  2. Αυτό αναδύεται ως το κύριο ζήτημα το οποίο θα καθορίσει και το αποτέλεσμα. Όταν αμφισβητείται η συνταγματικότητα συγκεκριμένων διατάξεων ενός νόμου, οδηγός για τον έλεγχο της συνταγματικότητας αποτελεί η επίδικη διαφορά[1]. Οι αρχές που διέπουν τον Δικαστικό έλεγχο της συνταγματικότητας έχουν επεξηγηθεί σε σωρεία νομολογίας. Συνοψίζονται ως εξής: (α) Κάθε νομοθετική διάταξη θεωρείται συνταγματική εκτός αν αποφασιστεί το αντίθετο, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας[2]. (β) Το Δικαστήριο ασχολείται μόνο με τη συνταγματικότητα ενός νόμου και όχι με τη σκοπιμότητα ή σοφία του νομοθετήματος[3]. (γ) Εάν αυτό είναι δυνατό, οι νομοθετικές διατάξεις ερμηνεύονται με τρόπο που να τις εντάσσει στα πλαίσια του Συντάγματος. (δ) Το Δικαστήριο ασχολείται με θέματα συνταγματικότητας μόνο εάν και στην έκταση που αυτό είναι αναγκαίο για την επίλυση της ενώπιον του διαφοράς[4] και εφόσον το θέμα εγερθεί εξειδικευμένα[5]. Επανέρχομαι στην προκειμένη περίπτωση όπου οι συνήγοροι των διαδίκων πραγματεύτηκαν εκτενώς το ζήτημα της συνταγματικότητας των επίδικων διατάξεων στις γραπτές τους αγορεύσεις τις οποίες έχω μελετήσει. Έχω επίσης μελετήσει τη νομολογία στην οποία παρέπεμψαν. Έχοντας κατά νου το περιεχόμενο της Αίτησης-Έφεσης και της ένορκης δήλωσης που την υποστηρίζει, κρίνω ότι προσδιορίζουν και επεξηγούν με επαρκή ακρίβεια, σαφήνεια και λεπτομέρεια τις θέσεις της Αιτήτριας-Εφεσείουσας ότι οι επίδικες νομοθετικές διατάξεις προσκρούουν στις πρόνοιες των Άρθρων 23 και 26 του Συντάγματος. Το Άρθρο 23 του Συντάγματος προστατεύει και διασφαλίζει το δικαίωμα στην ιδιοκτησία. Συνιστά θέση της Αιτήτριας-Εφεσείουσας ότι η διαδικασία που ξεκίνησε με την ΑΕΑ. 543/2015 δυνάμει των προαναφερόμενων διατάξεων του Ν. 9/1965 της επιβάλλει αδικαιολόγητη στέρηση των περιουσιακών της δικαιωμάτων επί του επίδικου ακινήτου τα οποία απέκτησε μέσω των Υποθηκών Υ2516/2004 και Υ2517/2004 γιατί θα έχει ως αποτέλεσμα την εξάλειψη των υποθηκών αυτών. Αυτό, συνεχίζει, χωρίς να της έχει προσφερθεί η δίκαιη και εύλογη αποζημίωση που επιτάσσει το Σύνταγμα. Η θέση των Καθ' ων η Αίτηση-Εφεσίβλητων είναι ότι οι επίδικες νομοθετικές διατάξεις δεν επιβάλλουν στέρηση περιουσιακών δικαιωμάτων αλλά περιορισμό τους ο οποίος, στην προκειμένη περίπτωση, δικαιολογείται στη βάση του δημοσίου συμφέροντος. Σε σχέση με τα επιχειρήματα αυτά, να σημειώσω ότι έχω εξετάσει τους όρους και πρόνοιες των Υποθηκών Υ 2516/2004 και Υ 2517/2004, αντίγραφα των οποίων επισυνάπτονται, ως Τεκμήριο 4, στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση-Έφεση. Διαπιστώνω ότι αυτές παρέχουν δικαιώματα στην Αιτήτρια-Εφεσείουσα τα οποία εμπίπτουν στην έννοια της «περιουσίας» που προστατεύεται από το Άρθρο 23 του Συντάγματος[6]. Πρέπει στη συνέχεια να αποφασιστεί εάν η διαδικασία που ξεκίνησε με την ΑΕΑ 543/2015 δυνάμει των επίδικων νομοθετικών διατάξεων, έχει ως αποτέλεσμα την στέρηση ή τον περιορισμό της περιουσίας της Αιτήτριας-Εφεσείουσας. Οι έννοιες αυτές επεξηγήθηκαν στην Simonis and another v The Improvement Board of Latsia
(1984)3 C.L.R. 115, ως εξής: «To deprive means to take away a right or thing, whereas to limit means to curtail or cut down a right or thing. If the curtailment is so extensive as to virtually obliterate the right or thing, it can properly be regarded as an act of deprivation; otherwise it is a limitation. Whether a given restriction or limitation to the use of property is so extensive as to amount to an act of deprivation is a matter of fact and degree"[7]. Στην υπόθεση Thymopoylos and others ν The Municipal Committee of Nicosia
(1967)3 C.L.R. 588 αναφέρθηκε ότι ένας περιορισμός ισούται με αποστέρηση όταν είναι τέτοιας έκτασης ώστε να καθιστά την περιουσία εντελώς ακατάλληλη για τη χρήση για την οποία προορίζεται υπό τις περιστάσεις. Επανέρχομαι στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και τα ενώπιον μου δεδομένα. Όπως ανέφερα και στην αρχή της απόφασης μου, οι υποθήκες Υ 2516/2004 και Υ 2517/2004 συνιστούσαν εξασφάλιση για διάφορες πιστωτικές διευκολύνσεις που η Αιτήτρια-Εφεσείουσα είχε παραχωρήσει στην εταιρεία Cyproperties Construction Limited (την οποία αντιπροσωπεύει στη διαδικασία ο Καθ' ου η Αίτηση-Εφεσίβλητος 1 ως εκκαθαριστής της). Σύμφωνα με αναντίλεκτη μαρτυρία, οι πιστώσεις που είχαν παραχωρηθεί στην εταιρεία έχουν καταστεί ληξιπρόθεσμες, δεν έχουν εξοφληθεί και συνεχίζουν να οφείλονται. Συνιστά επίσης μη αμφισβητούμενο γεγονός ότι δεν έχει προταθεί οποιαδήποτε αποζημίωση στην Αιτήτρια-Εφεσείουσα ενώ δεν υπάρχει άλλη ακίνητη περιουσία της εταιρείας Cyproperties Construction Limited η οποία θα μπορούσε, ενδεχομένως, να αποτελέσει αντικείμενο αντίστοιχης εμπράγματης εξασφάλισης με μεταφορά των υποθηκών Υ 2516/2004 και Υ 2517/2004 επί αυτής δυνάμει του άρθρου 44ΚΒ
(4)του Ν. 9/
  1. Υπενθυμίζω ότι, σύμφωνα με τη διαδικασία που έχει δρομολογηθεί με την ΑΕΑ 543/2015, το επίδικο ακίνητο θα εγγραφεί επ' ονόματι των Καθ' ων η Αίτηση-Εφεσίβλητων 2 και 3 και η υποθήκες Υ 2516/2004 και Υ 2517/2004 θα ακυρωθούν και εξαλειφθούν. Τα πιο πάνω με οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η έκταση και φύση της επέμβασης που θα επιφέρει στην Αιτήτρια-Εφεσείουσα η διαδικασία αυτή που βρίσκεται σε εξέλιξη, δεν συνιστά περιορισμό των δικαιωμάτων της αλλά αποστέρηση τους. Θα διαφωνήσω επίσης με τους Καθ' ων η Αίτηση-Εφεσίβλητους ότι οι επιπτώσεις των επίδικων διατάξεων του Ν. 9/1965 επιτρέπονται και δικαιολογούνται για λόγους δημοσίου συμφέροντος. Έχω εξετάσει το περιεχόμενο της αιτιολογικής έκθεσης η οποία οδήγησε στη θέσπιση του Ν. 139(Ι)/2015 με τον οποίο εισήχθηκαν οι επίδικες διατάξεις στο Ν. 9/
  2. Θεωρώ όμως ότι δεν υποστηρίζει την ύπαρξη λόγων δημοσίου συμφέροντος, ικανών να διαφοροποιήσουν το πιο πάνω συμπέρασμα μου. Αυτό γιατί στην αιτιολογική έκθεση δεν προσδιορίζεται ποιο είναι το δημόσιο συμφέρον, η ανάγκη προστασίας του οποίου επιβάλλει την εισαγωγή των εν λόγω διατάξεων στη νομοθεσία. Ταυτόχρονα, το επιχείρημα αυτό προσκρούει και στην αρχή ότι το δημόσιο συμφέρον πρέπει να αναφέρεται στο σύνολο των πολιτών και όχι σε μια συγκεκριμένη ομάδα. Όπως επεξηγήθηκε στην Δ. Πιτσιλλίδης κ.α. ν Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς Κύπρου
(2004)3 Α.Α.Δ. 7: «Το δημόσιο συμφέρον πρέπει να εξυπηρετεί το σύνολο των πολιτών και όχι μια συγκεκριμένη τάξη πολιτών. Στην παρούσα υπόθεση δεν προβάλλεται οποιοσδήποτε λόγος ο οποίος να υποστηρίζει τη θέση ότι ο τιθέμενος με τον επίδικο νόμο περιορισμός στο δικαίωμα της ελεύθερης άσκησης του επαγγέλματος των αιτητών εξυπηρετεί το δημόσιο συμφέρον γενικά[8].» Κρίνω συνεπώς ότι τα άρθρα 44ΙΗ-44ΚΒ του Ν. 9/1965, επί των οποίων βασίστηκε ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας για να εκδώσει την απόφαση του ημερομηνίας 23.2.2017, προσκρούουν στο Άρθρο 23 του Συντάγματος. Συνιστά περαιτέρω θέση της Αιτήτριας-Εφεσείουσας ότι οι επίδικες νομοθετικές διατάξεις προσκρούουν και στις πρόνοιες του Άρθρου 26 του Συντάγματος, που προστατεύουν το δικαίωμα του «συμβάλλεσθαι ελευθέρως». Η έκταση της προστασίας του δικαιώματος αυτού, όπως έχει ερμηνευτεί στη νομολογία, περικλείει, πέραν του δικαιώματος της κατάρτισης μιας σύμβασης και το δικαίωμα διαμόρφωσης των όρων της σύμφωνα με την ελεύθερη βούληση των συμβαλλομένων. Η μεταγενέστερη επέμβαση του νομοθέτη δεν είναι, κατ' αρχήν, συμβατή με το δικαίωμα αυτό[9]. Στην Αναφορά 9/2016, Πρόεδρος της Δημοκρατίας ν Βουλή των Αντιπροσώπων, ημερομηνίας 26.1.2017, το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε ότι επέμβαση του νομοθέτη επί σύμβασης που έχει ως αποτέλεσμα τη στρέβλωση της βούλησης των συμβαλλομένων, προσκρούει στο Άρθρο 26 του Συντάγματος. Στην προκειμένη περίπτωση, η εταιρεία Cyproperties Construction Limited είχε συμφωνήσει το 2004 με την Αιτήτρια-Εφεσείουσα, να υποθηκεύσει το επίδικο ακίνητο. Οι δύο συμβάσεις υποθήκης που συνομολογήθηκαν εξασφάλιζαν τις υποχρεώσεις της εταιρείας Cyproperties Construction Limited, οι οποίες εκπήγαζαν από διάφορες πιστωτικές διευκολύνσεις που της παρείχε η Αιτήτρια-Εφεσείουσα. Οι όροι των συμβάσεων υποθήκης διαμορφώθηκαν με βάση τη βούληση των μερών και η νομιμότητα και εγκυρότητα των συμβάσεων υποθήκης δεν αμφισβητήθηκαν στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Συνιστούσε δε ρητή πρόνοια των συμβάσεων υποθήκης ότι το εμπράγματο βάρος που δημιουργούσαν θα συνέχιζε να βαραίνει το ακίνητο μέχρι την πλήρη εξόφληση των πιστωτικών διευκολύνσεων και ότι η εταιρεία Cyproperties Construction Limited δεν θα δικαιούτο να μεταβιβάσει το επίδικο ακίνητο μέχρι την εξόφληση όλων των οφειλών της προς την Αιτήτρια-Εφεσείουσα. Παρά τα πιο πάνω, το αποτέλεσμα της διαδικασίας που ξεκίνησε με την ΑΕΑ 543/2015 θα είναι ότι το επίδικο ακίνητο θα εγγραφεί επ' ονόματι των Καθ' ων η Αίτηση-Εφεσίβλητων 2 και 3, που συνιστούν τρίτα πρόσωπα σε σχέση με τις συμβάσεις υποθήκης. Ταυτόχρονα οι υποθήκες Υ 2516/2004 και Υ 2517/2004 θα εξαλείφουν και, μαζί τους, και τα δικαιώματα της Αιτήτριας-Εφεσείουσας επί του επίδικου ακινήτου που αυτές τους παρείχαν. Αυτό χωρίς η Αιτήτρια-Εφεσείουσα να αποζημιωθεί ή να λάβει οποιοδήποτε αντάλλαγμα. Κάτι τέτοιο όχι μόνο θα αλλοίωνε ουσιωδώς την ουσία των συμβάσεων υποθήκης αλλά θα καταργούσε πλήρως τις συμφωνίες αυτές μεταξύ της εταιρείας Cyproperties Construction Limited και της Αιτήτριας-Εφεσείουσας. Η ουσία μιας σύμβασης υποθήκης είναι η παροχή δικαιώματος στον ενυπόθηκο δανειστή να εμμένει στην εξόφληση του χρέους πριν αποδεσμεύσει το υποθηκευμένο ακίνητο. Διαφωνώ με τη θέση των Καθ' ων η Αίτηση-Εφεσίβλητων ότι οι επιπτώσεις των επίδικων διατάξεων του Ν.9/1065 συνιστούν επιτρεπόμενο περιορισμό του δικαιώματος προς το συμβάλλεσθαι. Το λεκτικό του Άρθρου 26 του Συντάγματος και η νομολογία ξεκαθαρίζουν ότι οι μόνοι περιορισμοί που μπορούν να τεθούν αφορούν γενικές αρχές του δικαίου των συμβάσεων ή πρόληψη εκμετάλλευσης προσώπων από άτομα με ιθύνουσα οικονομική ισχύ[10]. Η αιτιολογική έκθεση του Ν. 139(Ι)/2015 που εισήγαγε τις επίδικες διατάξεις στο Ν. 9/1965, δεν περιέχει πληροφορίες που να συνηγορούν ότι η επέμβαση στο δικαίωμα προς το συμβάλλεσθαι - στην προκειμένη τουλάχιστον περίπτωση - συνιστούν επιτρεπόμενους περιορισμούς. Για τους πιο πάνω λόγους, σε σχέση με τις υποθήκες Υ 2516/2004 και Υ 2517/2004, κρίνω ότι οι επίδικες διατάξεις του Ν. 9/1965, προσκρούουν στο Άρθρο 26 του Συντάγματος. Η Αιτήτρια-Εφεσείουσα ζητά όπως κηρυχτούν αντισυνταγματικά τα άρθρα 44ΙΗ-44ΚΖ του Ν. 9/1965. Όμως αυτά που πραγματικά επηρεάζουν τα δικαιώματα της στην προκειμένη περίπτωση είναι τα άρθρα 44ΙΘ-44ΚΒ του Νόμου. Ενόψει των πιο πάνω, κρίνω τις διατάξεις των άρθρων 44ΙΘ-44ΚΒ του Ν.9/1965 αντισυνταγματικές, στο βαθμό που επιτρέπουν την εκ των υστέρων διαγραφή των υποθηκών Υ 2516/2004 και Υ 2517/2004, γιατί παραβιάζουν τις πρόνοιες των Άρθρων 23 και 26 του Συντάγματος. Η απόφαση του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ημερομηνίας 23.2.2017, η οποία βασίστηκε στις διατάξεις που έχουν κριθεί αντισυνταγματικές, είναι άκυρη, στερείται οποιουδήποτε έννομου αποτελέσματος και εκδίδεται διάταγμα ακύρωσης της. Παραμένει το θέμα των εξόδων. Παρά το αποτέλεσμα κρίνω ότι δεν θα ήταν ορθό να επιδικάσω τα έξοδα της διαδικασίας εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση-Εφεσίβλητων. Αυτό ενόψει του λόγου για τον οποίο η Αίτηση-Έφεση έχει επιτύχει. Θεωρώ ορθό και δίκαιο όπως η κάθε πλευρά επιβαρυνθεί τα δικά της έξοδα και εκδίδεται αντίστοιχη διαταγή. (Υπ.) ...................... Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Αναστάσιος Μακριτανής ν Απόστολου Μουτζουρή
(2000)1 (Β) Α.Α.Δ. 923 [2] Ανδρέας Νικολάου ν Βασου Βασιλείου
(1999)1 Α.Α.Δ. 1566, Πιστιλλίδης κ.α. ν Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς Κύπρου
(2004)3 Α.Α.Δ. 7 [3] Κουλουντής Γιαννάκης κ.α. ν Βουλή των Αντιπροσώπων
(1997)1 Α.Α.Δ.1026 [4] Μαυρογένης ν Βουλής των Αντιπροσώπων κ.α. (Αρ. 3)
(1996)1 Α.Α.Δ. 315, The Improvement Board of Eyienja v Andreas Constantinou
(1967)1 C.L.R. 167, ΡΙΚ ν Καραγιώργη κ.α.
(1991)3 Α.Α.Δ. 159, Κυπριακή Δημοκρατία ν Π. Πογιατζή
(1992)3 Α.Α.Δ. 196, Board for Registration of Architects and Civil Engineers v Kyriakides
(1966)3 C.L.R. 640 [5] Γενικός Εισαγγελέας ν Δημητρίου
(2003)2 Α.Α.Δ. 45, Κακούρη ν Έπαρχου Αμμοχώστου
(2004)1 Α.Α.Δ. 8 [6] Σχετικές οι Γεώργιος Χαραλάμπους κ.α. ν Υπουργού Οικονομικών κ.α., Υποθέσεις 1480/2011 κ.α., ημερομηνίας 11.6.2014 και η απόφαση της πλήρους Ολομέλειας στην Αναφορά 3/2016 Πρόεδρος της Δημοκρατίας ν Βουλής των Αντιπροσώπων, ημερομηνίας 16.3.2017. [7] Σχετικά, μεταξύ άλλων, η Δημητριάδη κ.α. ν Υπουργικού Συμβουλίου κ.α.
(1996)3 Α.Α.Δ. 85 και η ανάλυση στο σύγγραμμα Κυπριακό Συνταγματικό Δίκαιο, Δρ Παρασκευά, σελ. 364-
  1. [8] Μαρία Κουτσελίνη ν Κυπριακής Δημοκρατίας, συνεκδικαζόμενες υποθέσεις 740/2011 κ.α., ημερομηνίας 7.10.
  2. [9] Αναφορές 1/2014 και 4/2014, Πρόεδρος της Δημοκρατίας ν Βουλή των Αντιπροσώπων, ημερομηνίας 31.10.2014 [10] Αναφορά αρ. 2/96, Πρόεδρος της Δημοκρατίας ν Βουλής των Αντιπροσώπων
(1997)3 Α.Α.Δ. 36, Αναφορά 1/99, Πρόεδρος της Δημοκρατίας ν Βουλή των Αντιπροσώπων
(1999)3 Α.Α.Δ. 735, Αναφορά 9/16, Πρόεδρος της Δημοκρατίας ν Βουλής των Αντιπροσώπων, ημερομηνίας 26.1.2017. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.